PL198587B1 - Zespół części nośnej wszczepu dentystycznego - Google Patents

Abstract

1. Zespó l cz esci no snej wszczepu dentystycznego, zw laszcza u latwiaj acy transport i instalacj e wszczepu denty- stycznego, zawieraj acy wszczep posiadaj acy gwintowan a cz esc, wierzcho lkowy koniec z co najmniej jedn a prost a kra- w edzi a tn ac a, g lówk e, sze sciok atn a ko ncówk e odstaj ac a od g lówki oraz nieprzelotowe gwintowane wg lebienie, która to cz esc no sna posiada oprawk e, wkr et oraz uchwyt, przy czym oprawka jest zamontowana do sze sciok atnej ko ncówki, a wkr et zawiera gwintowany koniec, który przechodzi przez oprawk e i jest wkr econy w nieprzelotowe gwintowane wg lebie- nie, przy czym wkr et posiada równie z wolny koniec, który jest prowadzony przez uchwyt, znamienny tym, ze obszar po la- czenia g lówki (5) wszczepu z gwintowan a cz esci a (1) wszcze- pu ma zw ezenie o zbie zno sci w granicach od 48° do 65°, prostoliniowa kraw ed z tn aca (6) wierzcho lkowego ko nca wszczepu jest nachylona wzgl edem po lo zenia promieniowego pod k atem mieszcz acym si e w granicach od 0° do 20°, za s oprawka (7) zawiera wyst ep oporowy sk ladaj acy si e z wyst epu w postaci sze sciok atnej cz esci (9) umieszczonego na sze scio- k atnej podstawie w postaci sze sciok atnej cz esci (8), za s boki obu tych cz esci (8, 9) i powierzchnie czo lowe sze sciok atnej ko ncówki (4) wszczepu s a usytuowane w sposób dopasowany do siebie, ponadto po laczenie pomi edzy uchwytem (17) i wkr etem (11) zawiera uszczelk e (14) typu O-ring, umieszczo- n a na wystaj acym ko ncu (15, 16) wkr etu (11), które to wystaj ace ko nce (15, 16) s a zamkni ete we wg lebieniu (20) uchwytu (17). PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół części nośnej wszczepu dentystycznego, który stanowi zespól elementów utworzonych przez wszczep dentystyczny oraz dodatkowo zestaw usuwalnych elementów nośnych. Wynalazek dotyczy w szczególności mocowania wszczepu dentystycznego.

Znane jest mocowanie wszczepu dentystycznego typu opisanego publikacji międzynarodowego zgłoszenia patentowego nr WO-A-99/18881.

Znane mocowania wszczepów składają się z trzech podstawowych części: oprawki, wkrętu i uchwytu. Oprawka jest wydrążona (pusta w środku) i jest mocowana do sześciokątnego końca wszczepu. Wkręt przechodzi przez wydrążenie i jest wkręcany w wewnętrzne osiowe zagłębienie wszczepu, mocując oprawkę w odpowiednim miejscu do wszczepu. Wkręt wystaje na zewnątrz oprawki tworząc występ oporowy, do którego przyłączony jest uchwyt.

W znanych mocowaniach nie przewidziano żadnych środków do utrzymywania na miejscu połączenia pomiędzy wkrętem a uchwytem w jednym położeniu co sprawia trudności przy przesuwaniu zespołu części nośnej wszczepu bez rozdzielenia wkrętu i uchwytu.

W innych znanych rozwiązaniach połączenie pomiędzy wkrętem i uchwytem jest wzmacniane przez środki mechaniczne, które rozwiązują opisany wcześniej problem związany z przemieszczaniem zespołu części nośnej wszczepu. Niedogodnością tych rozwiązań jest jednakże to, że nawet w przypadku kiedy wszczep jest prawidłowo zainstalowany i element nośny musi być następnie usunięty, występują trudności przy usuwaniu uchwytu i ryzyko polegające na tym, że jeśli następnie uchwyt jest wciskany, wszczep może być przemieszczony ze swego położenia lub może utracić początkową stabilność.

W odniesieniu do wszczepów opisywanych w publikacji międzynarodowego zgłoszenia patentowego nr WO-A-99/18881 zaobserwowano, że niektóre elementy konstrukcyjne mogą być ulepszone w celu poprawy początkowej stabilności mocowania, poprawy efektywności wierzchołkowego końca wszczepu, a także w celu zapewnienia typoszeregu wszczepów, który mógłby być stosowany nie tylko w zastosowaniach standardowych, ale także do zastępowania każdej części dentystycznej.

Części nośne stosowane z wymienionymi wyżej wszczepami, pomagające przy ich montowaniu wykazują również pewne niedoskonałości.

Zespół części nośnej wszczepu dentystycznego, zwłaszcza ułatwiający transport i instalacje wszczepu dentystycznego, zawierający wszczep posiadający gwintowaną część, wierzchołkowy koniec z co najmniej jedną prostą krawędzią tnącą, główkę, sześciokątną końcówkę odstającą od główki oraz nieprzelotowe gwintowane wgłębienie, która to część nośna posiada oprawkę, wkręt oraz uchwyt, przy czym oprawka jest zamontowana do sześciokątnej końcówki, a wkręt zawiera gwintowany koniec, który przechodzi przez oprawkę i jest wkręcony w nieprzelotowe gwintowane wgłębienie, przy czym wkręt posiada również wolny koniec, który jest prowadzony przez uchwyt, według wynalazku charakteryzuje się tym, że obszar połączenia główki wszczepu z gwintowaną częścią wszczepu ma zwężenie o zbieżności w granicach od 48° do 65°, prostoliniowa krawędź tnąca wierzchołkowego końca wszczepu jest nachylona względem położenia promieniowego pod kątem mieszczącym się w granicach od 0° do 20°, zaś oprawka zawiera występ oporowy składający się z występu w postaci sześciokątnej części umieszczonego na sześciokątnej podstawie w postaci sześciokątnej części, zaś boki obu tych części i powierzchnie czołowe sześciokątnej końcówki wszczepu są usytuowane w sposób dopasowany do siebie, ponadto połączenie pomiędzy uchwytem i wkrętem zawiera uszczelkę typu O-ring, umieszczoną na wystającym końcu wkrętu, które to wystające końce są zamknięte we wgłębieniu uchwytu.

Korzystnie, średnica główki wszczepu wynosi 3,6 mm, sześciokątna końcówka ma wymiary od 2,4 do 2,6 mm pomiędzy powierzchniami czołowymi i wysokość wynoszącą 1 mm oraz średnicę części gwintowanej wszczepu wynoszącą 3,3 mm.

Korzystnie, średnica główki wszczepu wynosi 5,5 mm, sześciokątna końcówka ma wymiar od

2,7 do 3,5 mm pomiędzy powierzchniami czołowymi i wysokość pomiędzy 0,7 a 1,2 mm, oraz część gwintowana wszczepu ma średnicę wynoszącą 4 mm, 4,5 mm, 5 mm, 5,5 mm lub 6 mm.

Korzystnie, średnica główki wszczepu wynosi 4,1 mm, sześciokątna końcówka ma wymiar od

2,7 mm pomiędzy powierzchniami czołowymi i wysokość 0,7 mm, a część gwintowana wszczepu ma średnicę wynoszącą 3,3 mm, 3,75 mm lub 4 mm.

Korzystnie, wszczep dentystyczny zawiera obszary tnące biegnące promieniowo na zewnątrz od płaskiej części na wierzchołkowym końcu, które tworzą pionowe ścianki i które są zwieńczone

PL 198 587 B1 przez okrągłe części, rozmieszczone zgodnie z kierunkiem ruchu wskazówek zegara za częściami tnącymi i od których zaczyna się zwężający się gwintowany wszczep, przy czym zbieżność gwintowanej ukośnej części jest określona za pomocą kąta β tworzącej wynoszącego od 9° do 5,21° w stosunku do kierunku pionowego, zaś kąt α tworzącej zbieżności wewnętrznej części, gwintowanej części jest ustalony w granicach od 4,2° do 3,3° w stosunku do kierunku pionowego, przy czym wielkości te są ustalone dla całkowitych długości wszczepu mieszczących się w granicach od 8,5 mm do 20 mm oraz do długości zwężającej się części gwintowanej, mieszczących się w granicach od 2,9 mm do 4,6 mm.

Zalety rozwiązania według wynalazku polegają na zapewnieniu zespołu części nośnej wszczepu dentystycznego wykazującego wiele udogodnień, mianowicie zapewniającego uzyskanie większej początkowej stabilności wszczepu oraz zwiększenie zdolności gwintującej wszczepu, objęcie zróżnicowanych rozmiarów wszczepów, dzięki czemu wszczepy mogą być dostosowywane do każdej części stomatologicznej. Rozwiązanie według wynalazku zapewnia także ułatwienie transportu i przemieszczania wszczepu oraz prawidłowego ustawienia wszczepu. Umożliwia stosowanie mocowania jako odniesienia podczas montowania wszczepu, dzięki czemu kiedy montowanych jest kilka wszczepów, wszystkie wszczepy mogą być umieszczane z częścią sześciokątną w tym samym położeniu, co ułatwia pracę ortodonty.

Dla uzyskania tych korzystnych skutków według wynalazku zapewniono zespół części nośnej wszczepu dentystycznego, w którym obie te części, to jest wszczep dentystyczny oraz część nośna zostały zmodyfikowane. Wszczep dentystyczny zawiera ulepszony wierzchołkowy koniec, w którym krawędzie tnące są nachylone względem położenia promieniowego w celu poprawienia skrawania, a także obszar zwężenia na połączeniu główki wszczepu z gwintowaną częścią w celu poprawy stabilności wszczepu. Część nośna zawiera zaś szereg sześciokątnych występów rozmieszczonych w sposób dopasowany względem siebie, co wspomaga fizyczne orientowanie i pozycjonowanie wszczepu dentystycznego na miejscu, oraz zawiera uszczelkę typu O-ring połączoną z elementami części nośnej w celu poprawy połączenia pomiędzy tymi elementami.

Zalety powyższe uzyskano według wynalazku w ten sposób, że wszczep posiadający parę krawędzi tnących na swoim wierzchołkowym końcu został zmodyfikowany poprzez niewielkie pochylenie każdej z prostoliniowych krawędzi tnących. Dzięki temu, podczas gdy w przypadku przedstawionym w przytoczonej wyżej publikacji zgłoszenia międzynarodowego nr WO-A-99/18881 prostoliniowe krawędzie tnące pracują w kierunku promieniowym w stosunku do środka wszczepu, według wynalazku każda prostoliniowa krawędź tnąca utrzymuje swoje położenie na końcu i pochyla się pod niewielkim kątem do tyłu, dzięki temu wspomniany wyżej koniec wierzchołkowy przecina wstępnie kość i wchodzi w nią stopniowo sprawiając, że gwintowanie jest delikatniejsze i mniej agresywne. Kąt pochylenia do tyłu prostoliniowych krawędzi tnących mieści się w granicach od 0° do 20°.

W górnej części wszczepu obszar połączenia główki wszczepu z częścią gwintowaną wszczepu ma zbieżność w granicach od 50° do 65°. W wyniku przeprowadzonych testów stwierdzono, że taki stopień pochylenia tego obszaru tworzy większą początkową stabilność przy wkręcaniu wszczepu bez powodowania odczuwalnego wzrostu w rozkładzie naprężeń, a nawet przy ich zmniejszeniu.

Ponadto, zmodyfikowano również ogólne rozmiary wszczepu, przy czym dwie wymienione wyżej cechy pozostają niezmienne jako cechy standardowe, tak więc powstaje standardowy wszczep lub typ wszczepu. Określono również dwa inne rodzaje wszczepów, które mogą być zastosowane odpowiednio dla dolnych siekaczy i zębów trzonowych, jak również kolejny rodzaj wszczepu, który został zaprojektowany szczególnie dla twardych i bardzo twardych kości. Wszystkie powyższe rodzaje wszczepów zostaną opisane szczegółowo w dalszej części opisu.

Górna główka w standardowych wszczepach ma średnicę 4,1 mm i wymiar górnej części sześciokątnej 2,7 mm pomiędzy powierzchniami czołowymi oraz ma 0,7 mm wysokości, podczas gdy część gwintowana może mieć średnicę 3,3; 3,75 i 4 mm.

Średnica główki wszczepu siekacza wynosi 3,6 mm, a wymiar części sześciokątnej w granicach od 2,4 do 2,6 mm mierzony pomiędzy powierzchniami czołowymi oraz 1 mm wysokości. Średnica części gwintowanej wynosi 3,3 mm.

Średnica główki wszczepu zęba trzonowego wynosi 5,5 mm, a wymiar części sześciokątnej od

2,7 do 3,5 mm, mierzony pomiędzy powierzchniami czołowymi, oraz ma od 0,7 do 1,2 mm wysokości. Część gwintowana może mieć średnicę 4; 4,5; 5; 5,5 i 6 mm.

Należy również podkreślić, że sposób działania tych wszczepów może być poprawiony, w szczególności kiedy są one stosowane podczas pracy z pacjentami o twardych lub bardzo twardych

PL 198 587 B1 kościach, poprzez zapewnienie bardziej agresywnego i tym samym skuteczniejszego skrawania, pozwalającego na łatwiejsze usuwanie nadmiaru pozostałej po operacji kości.

Według niniejszego wynalazku, wszczep jest zaopatrzony w obszary cięcia zaczynające się jako prawe na płaskiej części wierzchołkowego końca i dalej biegnące na zewnątrz na pewną odległość w kierunku promieniowym.

Wyżej wymienione obszary cięcia (skrawania) kończą się w pewnej odległości przed położeniem odpowiadającym podstawie zwężającej się gwintowanej części, dzięki czemu, tworzą wystarczająco dużą przestrzeń pomiędzy sobą, pozwalając na prawidłowe usuwanie na zewnątrz nadmiaru kości w kierunku obszaru usuwania pomiędzy każdym obszarem cięcia, który w istniejących wszczepach ma postać zwężającego się, wypukłego kształtu skierowanego na zewnątrz.

Opracowano także standardowe rozmiary, które pozwolą na lepsze funkcjonowanie wszczepu, z których wszystkie są oparte na wymienionych wcześniej cechach. Dotyczą one długości wszczepu, kąta pochylenia zwężającej się części gwintowanej i obszarów usuwania, a także długości zwężających się gwintowanych części wszczepu.

Rozmiary tę są ustalane zgodnie z następującymi parametrami: L - długości wszczepu, C - długości zwężającej się części gwintowanej, α - kąta pochylenia zwężającej się części gwintowanej i β - kąta pochylenia obszaru usuwania.

L	C	α	β
8,5	2,9	9°	4,2°
10	2,9	9°	4,2°
11,5	4,6	5,22°	3,3°
13	4,6	5,22°	3,3°
15	4,6	5,22°	3,3°
18	4,6	5,22°	3,3°
20	4,6	5,22°	3,3°

Część nośna według wynalazku ma dwie szczególne cechy. Jedną z nich jest sześciokątny występ oporowy na zewnętrznym końcu oprawki, położenie którego jest dopasowane do położenia sześciokątnego wgłębienia oprawki, w które oprawka jest zaopatrzona w celu umieszczania sześciokątnego końca wszczepu.

W ten sposób podczas doprowadzania i umieszczania wszczepu przez część nośną w odpowiednim miejscu, położenie sześciokątnego występu oporowego oprawki będzie pasowało do sześciokątnego występu oporowego wszczepu i dlatego będzie stanowiło odniesienie podczas montowania wszczepu. Podczas umieszczania kilku wszczepów wykorzystanie takiego odniesienia pozwala na usytuowanie wszczepów w identycznym położeniu, co przynosi liczne korzyści w protetyce.

Odnośnie drugiej cechy, wystająca część wkrętu, która jest obejmowana przez uchwyt, posiada pierścieniową szyjkę, w której mocowana jest uszczelka typu O-ring wykonana z odpowiedniego materiału. Kiedy uchwyt obejmuje wkręt, uszczelka typu O-ring utrzymuje uchwyt zamocowany prawidłowo do wkrętu, jak również do oprawki i wszczepu. Ponadto uchwyt może być usunięty z wkrętu jeśli jest to konieczne bez jakichkolwiek trudności, to jest bez żadnego wpływu na położenie ani na stabilność wszczepu.

Gwintowana część wszczepu może posiadać podwójny gwint, co pozwoli na szybsze wkręcanie się w kość pacjenta.

Prędkość z jaką wszczep jest wkręcany będzie w każdym przypadku zależna od różnych okoliczności.

Rozmiar części nośnej będzie dostosowywany do rozmiaru wszczepu. Każdy wszczep będzie zatem posiadał odpowiednią część nośną, chociaż cechy rozwiązania według wynalazku i opisane powyżej będą zachowane.

Zespół części nośnej wszczepu dentystycznego w zalecanych przykładach wykonania przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wszczep według wynalazku w rzucie pionowym, fig. 2 widok wszczepu z fig. 1 od dołu, fig. 3 - widok wszczepu z fig. 1 od góry, fig. 4 - jeden z elementów części nośnej, oprawkę według wynalazku w pół-przekroju pionowym, fig. 5 - widok oprawki z fig. 4 z prawej strony, fig. 6 - widok oprawki z fig. 5 z lewej strony, fig. 7 - inny element części nośnej, wkręt w rzucie pionowym, fig. 8 - element z fig. 7 w widoku z lewej strony, fig. 9 - inny element części noPL 198 587 B1 śnej, uchwyt według wynalazku w rzucie pionowym z przekrojem lewego końca, fig. 10 - widok uchwytu z fig. 9 z lewej strony, fig. 11 - wszczepu dla twardych lub bardzo twardych kości, według wynalazku w widoku z przodu oraz fig. 12 - widok wszczepu z fig. 11 od góry.

Jak uwidoczniono na fig. 1,2 i 3 wszczep składa się z gwintowanej części 1, wierzchołkowego końca 3 i części górnej posiadającej główkę 5 oraz sześciokątną końcówkę 4 wspomagającą jego wkładanie i protetyczną rekonstrukcję. Główka 5 jest połączona z gwintowaną częścią 1 przez zwężającą się część 2, która ma zbieżność pomiędzy 48° a 65°, oraz część cylindryczną o wysokości 0,5 milimetrów.

Na fig. 2 przedstawiono liniową lub prostoliniową skrawającą krawędź tnącą 6 wierzchołkowego końca. Na rysunku przedstawiono, że jest ona oddalona od położenia promieniowego w taki sposób, że najdalszy koniec wystaje do przodu dla wykonania cięcia i wykonuje je poprzez obrót w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara zgodnie z położeniem na fig. 2.

Fakt, że krawędź tnąca 6 jest nachylona pod kątem mieszczącym się w granicach od 0° do 20° w stosunku do położenia promieniowego oraz przeciwny do ruchu wskazówek zegara kierunek obrotu oznaczają, że wchodzi ona głębiej kiedy rozpoczyna cięcie i wykonuje je bardziej stopniowo i płynnie ale również skuteczniej, co stanowi cel wynalazku.

Na fig. 1 przedstawiono również nieprzelotowe, gwintowane wgłębienie 13, biegnące osiowo od sześciokątnej końcówki 4, przy czym zagłębienie i sześciokątna końcówka są elementami stosowanymi zwykle do pozycjonowania wkrętu i oprawki oraz elementów protetycznych.

Aby to osiągnąć, oprawka 7 przedstawiona na fig. 4 jest umieszczona w taki sposób, że jej sześciokątne wgłębienie 10 obejmuje sześciokątną końcówkę 4 wszczepu, kiedy wkręt 11 na fig. 7 jest wkładany przez oprawkę 7, a jego gwintowany koniec 12 jest wkręcany w nieprzelotowe gwintowane wgłębienie 13 wszczepu. Podczas wprowadzania gwintowany koniec 12 wkrętu 11 przechodzi przez wewnętrzną gwintowaną część 23 oprawki, dzięki czemu wkręt wprowadzany jest na miejsce.

W znanych częściach nośnych wszczepu, kiedy oprawka 7 i wkręt 11 są zamontowane na wszczepie, koniec 16 wkrętu 11 wystaje na zewnątrz. Wtedy ten koniec 16 jest zamknięty we wnętrzu wgłębienia 20 części 19 uchwytu 17 z fig. 9, w ten sposób przy zastosowaniu odpowiednich narzędzi, przykładowo połączonych z końcem 18 przemieszcza się zespół części nośnej wszczepu do pożądanego położenia.

Według niniejszego wynalazku oprawka 7 zaopatrzona jest w sześciokątne części 8, 9. Położenie powierzchni czołowych tych sześciokątnych części 8, 9 pasuje do położenia powierzchni czołowych sześciokątnego wgłębienia 10 oprawki 7, dlatego pokrywa się również z położeniem powierzchni czołowych sześciokątnej końcówki 4 wszczepu.

Oznacza to, że położenia sześciokątnych powierzchni czołowych wymienionych wyżej części korespondują ze sobą bez względu na stan zespołu części nośnej wszczepu, i zawsze ważne będzie odniesienie wskazujące rzeczywiste położenie sześciokątnej końcówki 4 wszczepu.

Przy przemieszczaniu i umieszczaniu zespołu części nośnej, sześciokątna podstawa stanowiąca sześciokątną część 8 oprawki stanowi pozycyjne odniesienie. Kiedy wkręt 11 zostanie usunięty odniesienie jest zapewnione przez sześciokątne części 8 i 9 oprawki 7. Oznacza to, że zawsze będzie możliwe do określenia położenie przyjmowane przez sześciokątną końcówkę 4 wszczepu.

Ponadto, na fig. 7 przedstawiono wkręt 11 zaopatrzony w uszczelnienie 14 typu O-ring, zamknięte w pierścieniowej szyjce pomiędzy końcem 16 i występem oporowym stanowiącym koniec 15. Kiedy ten koniec 15, 16 jest zamknięty we wnętrzu wgłębienia 20 uchwytu 17, uszczelka 14 typu O-ring dociska wewnętrzne ścianki wgłębienia 20 uchwytu i utrzymuje zespół części nośnej wszczepu we właściwym położeniu.

Kiedy tylko zespół części nośnej wszczepu zostanie przemieszczony i umieszczony w pożądany sposób, uchwyt 11 zostanie usunięty. Nacisk wywierany przez uszczelkę 14 typu O-ring pozwala na łatwe i płynne wykonanie tych czynności.

Te modyfikacje konstrukcyjne umożliwiają znacznie lepsze spełnianie funkcji przez zespół części nośnej wszczepu dentystycznego, dzięki czemu osiągnięte są założenia niniejszego wynalazku.

Płaska część 21 i cztery obszary tnące 24 zapewnione w wierzchołkowym końcu 27 wszczepu przedstawiono na fig. 11. Zgodnie ze stanem techniki ukośne występy wystają z powierzchni końca wierzchołkowego. Płaska część 21 i cztery obszary tnące 24 określają zwężającą się gwintowaną część 22, która na przeciwnej stronie biegnie do góry do krawędzi 26. Wszczep biegnie od tego wierzchołkowego końca do swojego przeciwnego sześciokątnego końca, gdzie łączy się z narzędziem do manipulowania wszczepem (uchwytem lub tym podobnym). Główkę wszczepu oraz sześciokątną końcówkę wszczepu, które nie zostały oznaczone, można zauważyć na tym przeciwnym końcu.

PL 198 587 B1

Jak przedstawiono szczegółowo na fig. 12 można zauważyć cztery obszary tnące 24, które wystają promieniowo z płaskiej części 21 aż do okrągłej części 29 na pewną odległość od krawędzi 26.

Ta odległość zapewnia uzyskanie szczeliny, przez którą wycięta kość kierowana jest do obszaru usuwania 28 poza obszarem tnącym 24.

Jak przedstawiono na fig. 11 i 12 zwężająca się gwintowana część 22 biegnie od okrągłej części 29 i pionowej ścianki 25 do obszaru tnącego 24 i poza nim ku górze do zwężającego się wypukłego obszaru usuwania 28.

Kąty α i β na fig. 11 określają wymiary zbieżności (zwężenia) gwintowanej części 22 i obszaru usuwania 28.

Ponieważ główka wszczepu ma średnice wynoszące 4,1 mm lub 5,5 mm, a sześciokątna końcówka może wystawać ponad tę główkę na 0,7 mm lub pomiędzy 0,7 mm i 1,2 mm, wynalazek może być w sposób oczywisty zastosowany w technikach przytoczonych i opisanych na początku niniejszego opisu.

Claims (5)

1. Zespół części nośnej wszczepu dentystycznego, zwłaszcza ułatwiający transport i instalację wszczepu dentystycznego, zawierający wszczep posiadający gwintowaną część, wierzchołkowy koniec z co najmniej jedną prostą krawędzią tnącą, główkę, sześciokątną końcówkę odstającą od główki oraz nieprzelotowe gwintowane wgłębienie, która to część nośna posiada oprawkę, wkręt oraz uchwyt, przy czym oprawka jest zamontowana do sześciokątnej końcówki, a wkręt zawiera gwintowany koniec, który przechodzi przez oprawkę i jest wkręcony w nieprzelotowe gwintowane wgłębienie, przy czym wkręt posiada również wolny koniec, który jest prowadzony przez uchwyt, znamienny tym, że obszar połączenia główki (5) wszczepu z gwintowaną częścią (1) wszczepu ma zwężenie o zbieżności w granicach od 48° do 65°, prostoliniowa krawędź tnąca (6) wierzchołkowego końca wszczepu jest nachylona względem położenia promieniowego pod kątem mieszczącym się w granicach od 0° do 20°, zaś oprawka (7) zawiera występ oporowy składający się z występu w postaci sześciokątnej części (9) umieszczonego na sześciokątnej podstawie w postaci sześciokątnej części (8), zaś boki obu tych części (8, 9) i powierzchnie czołowe sześciokątnej końcówki (4) wszczepu są usytuowane w sposób dopasowany do siebie, ponadto połączenie pomiędzy uchwytem (17) i wkrętem (11) zawiera uszczelkę (14) typu O-ring, umieszczoną na wystającym końcu (15, 16) wkrętu (11), które to wystające końce (15, 16) są zamknięte we wgłębieniu (20) uchwytu (17).

2. Zespół części nośnej wszczepu dentystycznego według zastrz. 1, znamienny tym, że średnica główki (5) wszczepu wynosi 3,6 mm, sześciokątna końcówka (4) ma wymiary od 2,4 do 2,6 mm pomiędzy powierzchniami czołowymi i wysokość wynoszącą 1 mm oraz średnicę części gwintowanej (1) wszczepu wynoszącą 3,3 mm.

3. Zespół części nośnej wszczepu dentystycznego według zastrz. 1, znamienny tym, że średnica główki (5) wszczepu wynosi 5,5 mm, sześciokątna końcówka (4) ma wymiar od 2,7 do 3,5 mm pomiędzy powierzchniami czołowymi i wysokość pomiędzy 0,7 a 1,2 mm, oraz część gwintowana (1) wszczepu ma średnicę wynoszącą 4 mm, 4,5 mm, 5 mm, 5,5 mm lub 6 mm.

4. Zespół części nośnej wszczepu dentystycznego według zastrz. 1, znamienny tym, że średnica główki (5) wszczepu wynosi 4,1 mm, sześciokątna końcówka (4) ma wymiar od 2,7 mm pomiędzy powierzchniami czołowymi i wysokość 0,7 mm, a część gwintowana (1) wszczepu ma średnicę wynoszącą 3,3 mm, 3,75 mm lub 4 mm.

5. Zespół części nośnej wszczepu dentystycznego według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4, znamienny tym, że wszczep dentystyczny zawiera obszary tnące (24) biegnące promieniowo na zewnątrz od płaskiej części (21) na wierzchołkowym końcu, które tworzą pionowe ścianki i które są zwieńczone przez okrągłe części (29), rozmieszczone zgodnie z kierunkiem ruchu wskazówek zegara za częściami tnącymi i od których zaczyna się zwężający się gwintowany wszczep, przy czym zbieżność gwintowanej ukośnej części (22) jest określona za pomocą kąta β tworzącej wynoszącego od 9° do 5,21° w stosunku do kierunku pionowego, zaś kąt α tworzącej zbieżności wewnętrznej części, gwintowanej części (22) jest ustalony w granicach od 4,2° do 3,3° w stosunku do kierunku pionowego, przy czym wielkości te są ustalone dla całkowitych długości wszczepu mieszczących się w granicach od 8,5 mm do 20 mm oraz do długości zwężającej się części gwintowanej, mieszczących się w granicach od 2,9 mm do 4,6 mm.