PL198656B1 - Zespół łączący dla uzwojenia stojana silnika elektrycznego - Google Patents

Abstract

1. Zespó l lacz acy dla uzwojenia stojana silnika elek- trycznego, zawieraj acy lacznik maj acy pierwszy element lacz acy zaciski, przy czym pierwszy element jest ukszta lto- wany do umieszczania w nim co najmniej jednej ko ncówki gniazda, które s a gniazdami do laczenia co najmniej jednej uzupe lniaj acej ko ncówki wtyku, po laczonego z uzwojeniem stojana i z urz adzeniem termoizoluj acym, za s pierwszy element ma korpus w kszta lcie pude lka, maj acego ukszta l- towane co najmniej jedno gniazdo odizolowane elektrycznie od siebie, przy czym ka zde gniazdo jest gniazdem dla ko ncówki gniazda o uzupe lniaj acym ukszta ltowaniu, zna- mienny tym, ze sciany ka zdego pojedynczego gniazda (19) korpusu (18) maj a L kszta ltny wyst ep zawieraj acy pierwsz a cz esc lacz ac a (20), która po zespoleniu jest usytuowana w jednej linii z wzd luznym wyst epem ko ncówki wtyku (17) i ma pierwszy otwór (21) dla co najmniej cz esci jednego z zacisków, oraz drug a cz esc (22), która ma wy- st ep prostopad ly do pierwszej cz esci (20), na której jest oparta ko ncówka gniada (16) i jest wyposa zona w drugi otwór ko ncowy (23) mocuj acy odpowiadaj ac a cz esc ko n- cow a odpowiadaj acego przewodu doprowadzaj acego moc (24), za s lacznik (13) zawiera ponadto drugi element lacz a- cy (15) ze stojanem (11) silnika (12). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół łączący, dla uzwojenia stojana silnika elektrycznego.

Jest wiadomym, że przy wytwarzaniu silników elektrycznych od wielu lat dąży się do zwiększenia automatyzacji w i ch produkcji, zwłaszcza przez zastosowanie elementów, które dają się łatwo zespalać ze sobą i które można łatwo zdemontować.

Jednym z krytycznych etapów przy wytwarzaniu silników jest łączenie uzwojenia stojana ze źródłem mocy. To łączenie wymaga połączenia jednego lub szeregu przewodów drutowych, które wychodzą ze stojana i muszą być połączone do zazębiających się przewodów drucianych odchodzących ze źródła mocy.

Połączenie to musi być bezpieczne i wolne od niepożądanego kontaktu oraz musi dawać pewność operatorowi, zarówno podczas zespalania jak i wytwarzania, że będzie wszystko przebiegało łatwo i bezpiecznie.

W tym celu proponowano wiele rozwiązań dotyczących łączników lub zespołów łączących, które były dostępne na rynku i które dostarczały gniazda dla łączenia zacisków, mocowane w nich na różne sposoby i zazwyczaj do zestawu stojana.

Zastosowanie tych znanych łączników lub zespołów łączących nie osiągnęło jeszcze optymalnego poziomu, ponieważ nadal istnieje znaczący problem harmonizacji ich z procesem automatyzacji lub co najmniej półautomatycznego procesu wytwarzania.

Ponadto nie można ich było dopasować do każdego rodzaju silnika.

Z opisów patentowych EP 716478, US 5204565 oraz PL 189340 znany jest zespół łączący dla uzwojenia stojana silnika elektrycznego, zawierający łącznik mający pierwszy element łączący zaciski. Element ten jest ukształtowany tak, że można w nim umieścić co najmniej jedną końcówkę gniazda, które są gniazdami do łączenia co najmniej jednej uzupełniającej końcówki wtyku, połączonego z uzwojeniem stojana i z urządzeniem termoizolującym. Pierwszy element ma korpus w kształcie pudełka, mającego ukształtowane co najmniej jedno gniazdo odizolowane elektrycznie od siebie. Każde gniazdo jest gniazdem dla końcówki gniazda o uzupełniającym ukształtowaniu.

Zespół łączący dla uzwojenia stojana silnika elektrycznego, według wynalazku, zawierający łącznik mający pierwszy element łączący zaciski, przy czym pierwszy element jest ukształtowany do umieszczania w nim co najmniej jednej końcówki gniazda, które są gniazdami do łączenia co najmniej jednej uzupełniającej końcówki wtyku, połączonego z uzwojeniem stojana i z urządzeniem termoizolującym, zaś pierwszy element ma korpus w kształcie pudełka, mającego ukształtowane co najmniej jedno gniazdo odizolowane elektrycznie od siebie, przy czym każde gniazdo jest gniazdem dla końcówki gniazda o uzupełniającym ukształtowaniu, charakteryzuje się tym, że ściany każdego pojedynczego gniazda korpusu mają L kształtny występ zawierający pierwszą część łączącą, która po zespoleniu jest usytuowana w jednej linii z wzdłużnym występem końcówki wtyku i ma pierwszy otwór dla co najmniej części jednego z zacisków, oraz drugą część, która ma występ prostopadły do pierwszej części, na której jest oparta końcówka gniada i jest wyposażona w drugi otwór końcowy mocujący odpowiadającą część końcową odpowiadającego przewodu doprowadzającego moc, zaś łącznik zawiera ponadto drugi element łączący ze stojanem silnika.

Korpus w kształcie pudełka ma dla każdej z pierwszych części łączących, na wewnętrznej powierzchni, która leży przeciwnie do drugiej części, pierwszą laminarną klapkę zatrzymującą, która jest giętka i odchylona od płaszczyzny ściany pionowej, przy czym jej swobodny koniec wznosi się względem ściany pionowej, kształtując blokujący występ oporowy dla części odpowiadającej końcówce gniazda, w kierunku przeciwnym do kierunku zamocowania.

Korpus w kształcie pudełka, dla każdego jednego pierwszego elementu, na powierzchni, która leży przeciwnie do tej odnoszącej się do pierwszej klapki, ma kształt prowadzącego prostoliniowego kanału końcówki gniazda.

Pierwszy otwór jest ukształtowany uzupełniająco do części mocującej końcówki wtyku umieszczonej w odpowiadającej jej części końcówki gniazda.

W sąsiedztwie każdego drugiego otworu, jest uformowana wnęka, współpracująca z elementami ograniczającymi dla wprowadzenia części końcowych odpowiednich przewodów doprowadzających moc w określone położenie.

Elementy ograniczające mają postać przeciwległych zębów.

Każda z wnęk jest otoczona prowadzącym obrzeżem, które jest równoległe do odpowiadającej mu przeciwległej pierwszej części.

PL 198 656 B1

Drugi element łączący łącznika do łączenia ze stojanem silnika stanowi drugą wydrążoną klapkę, która jest równoległa do pierwszych części łączących gniazda i która jest monolitycznie sprzęgnięta ze swobodnym końcem wspornika, który jest monolitycznie sprzęgnięty względem korpusu w położeniu, które jest przeciwne do położenia zamocowania przewodów doprowadzających moc, przy czym druga łopatka ma kształt gniazda dla urządzenia termicznie izolującego.

Druga klapka ma kształt dopasowany do kształtu urządzenia termicznie izolującego.

Korzystnym jest gdy łącznik zawiera pokrywę.

Pokrywa ma zamknięcie i tor dla krawędzi zawiasowej, który jest ułożony poprzecznie do toru zamocowania kabli doprowadzających moc.

Pokrywa jest zamocowana na stałe i poprzecznie wahliwie do korpusu za pomocą taśmy, które są monolityczne z taśmą i jest wyposażona w obszar osłabiony dla fałdowania.

Pokrywa zawiera elementy blokujące ją na łączniku.

Elementy blokujące pokrywę mają postać monolitycznych zębów, które wystają z korpusu i są usytuowane przeciwległe do taśm wahliwych oraz są umieszczone w otworach ukształtowanych na swobodnym końcu pokrywy.

Końcówka gniazda zawiera laminarny korpus, który ma kształt litery L i jest uzupełniający względem odpowiedniego gniazda oraz jest wyposażony w trzecią część łączącą, która zawiera parę pierwszych przeciwległych skrzydeł ze swobodnymi końcami, które są pofałdowane w kierunku laminowanego korpusu, stanowiąc gniazdo mocujące odpowiedniej końcówki wtyku i czwartą część wyposażoną w dwie pary drugich i trzecich skrzydeł, stanowiących zacisk do pasmowego obszaru końcowego odpowiedniego przewodu doprowadzającego moc.

Laminowany korpus końcówki gniazda ma kształt, przeciwlegle do pierwszych skrzydeł, prostoliniowego stojaka prowadzącego, którym jest zamocowany w odpowiednim kanale ukształtowanym w pierwszej części gniazda.

Końcówka wtyku stanowi laminarny korpus, który ma piątą część ukształtowaną w postać laminarnego chwytu mocującego, na połączeniu, w części ukształtowanej przez pierwsze skrzydła, które rozciągają się monolitycznie z szóstą częścią, mającą co najmniej jeden koniec do łączenia do łopatek stojana.

Korzystnie część szósta zawiera dwa równoległe końce, które są usytuowane symetrycznie na przeciwległych końcach względem osi piątej części.

Druga część łącznika ze stojanem silnika zawiera pomocniczy element łączący do stojana, który jest połączony z korpusem w kształcie pudełka, przy czym pomocniczy element ma kształt połowy pudełka i kształtuje równoległe gniazda prowadzące połączenie końcowych części skrzydeł stojana do odpowiadających im końców końcówek wtykowych w nim zamocowanych.

Zespół jest rozłącznie zamocowany do stojana.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że zapewnia bezpieczne połączenia zespołu z silnikiem, w procesie automatycznego lub półautomatycznego wytwarzania silników, jak również możliwość zastosowania go w różnych rodzajach silników. Zespół według wynalazku może być masowo wytwarzany i może być składany w sposób automatyczny lub półautomatyczny.

Należy zwrócić uwagę, że na ekstremalną elastyczność zespołu łączącego według wynalazku, co zapewnia, zarówno podczas wytwarzania silnika, jak i podczas podłączania mocy, należyte bezpieczeństwo zarówno dla operatora jak dla obwodu elektrycznego.

Ponadto zespół łączący, według wynalazku pozwala na zastosowanie automatyzacji w procesie wytwarzania, jak również dokonywanie koniecznych zmian w przysłowiowej ostatniej chwili.

Rozwiązanie według wynalazku jest tanie i może być masowo wytwarzane w krótkim czasie w stosunku do znanych tego typu urządzeń.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 jest widokiem perspektywicznym zespołu, według wynalazku, fig. 2 przedstawia część zespołu w widoku z boku, fig. 3 do 5 - różne widoki takiego samego elementu zespołu z fig. 1, fig. 6 przedstawia częściowy przekrój zespołu z fig. 1, fig. 7 jest widokiem zespołu z fig. 1, fig. 8 jest częściowym przekrojem innego elementu zespołu według fig. 1, fig. 9 i 10 są różnymi przekrojami innych przykładów wykonania elementów zespołu z fig. 1, fig. 11 jest przykładem innych elementów zespołu z fig. 1, zastosowanych do stojana, fig. 12 jest innym przekrojem częściowym elementu z fig. 11. Jak to przedstawiono na fig. 1 do 12, zespół łączący dla uzwojenia stojana silnika jest oznaczony jako 10.

W szczególności, zespół 10 jest zastosowany w stojanie 11 silnika, który jest oznaczony jako 12 i jest pokazany jedynie częściowo na fig.

PL 198 656 B1

Zespół 10 zawiera łącznik 13, który jest utworzony z pierwszego elementu 14 łączącego do zacisków, co będzie opisane w szczegółach poniżej, oraz z drugiego elementu 15 mocującego do stojana 11 silnika 12.

Pierwszy element 14 ma ukształtowane jedno lub szereg końcówek gniazd, oznaczonych jako 16, które są połączone z jednym lub szeregiem uzupełniających końcówek wtyków 17, połączonych z uzwojeniem stojana.

Ponadto, pierwszy element 14 zawiera korpus w kształcie pudełka 18, które jest tak ukształtowane, że tworzy jedno lub szereg gniazd 19 izolowanych elektrycznie. Każde z gniazd jest przystosowane do odpowiedniej końcówki wtyku 17 z którym uzupełnia się wzajemnie.

Ściany tworzące każde pojedyncze gniazdo 19 mają L kształtny występ z pierwsza częścią łączącą 20, która po połączeniu w zespół jest zorientowana w kierunku wzdłużnego występu końcówki wtyku 17 i jest wyposażona w pierwszy otwór 21 dla zamocowania co najmniej części odpowiadającej jednej końcówce gniazdu 16, oraz drugą częścią 22, która jest ułożona pod kątem prostym do pierwszej części 20, jest przeznaczona do oparcia końcówki gniazda 16 i jest wyposażona w drugi otwór końcowy 23 dla zamocowania odpowiedniego końca części przewodów doprowadzających energię elektryczną i oznaczonych jako 24 na fig.

Korpus 18 ma, dla każdej jednej części 20, na wewnętrznej powierzchni usytuowanej przeciwnie drugiej części 22, drugą laminarną klapkę zatrzymującą 25, która jest giętka oraz pochylona względem płaszczyzny zamocowania ściany zewnętrznej, która ma swobodny koniec 26 podniesiony względem tej ściany, tworząc zatrzaskowe oparcie dla części odpowiadającej końcówce gniazda 16 w kierunku przeciwnym względem kierunku mocowania.

Pierwszy otwór 21 jest dopasowany do części mocującej końcówki wtyku 17 i jest usytuowany tak, aby prowadzić ją do zamocowania w gnieździe 16, co zostanie opisane poniżej.

Korpus 18 w kształcie pudełka, dla każdego jednego pierwszego elementu 20, na powierzchni, która leży przeciwnie do tej odnoszącej się do pierwszej klapki 25, ma kształt prowadzącego prostoliniowego kanału 27 końcówki gniazda 16. W sąsiedztwie każdego drugiego otworu 23, jest uformowana wnęka 28, współpracująca z elementami ograniczającymi dla wprowadzenia części końcowych odpowiednich przewodów doprowadzających moc w określone położenie.

W szczególności elementy blokujące stanowią przeciwległe zęby 29. Jakkolwiek, w innych przypadkach, operator może, w szczególnych sytuacjach nie używać zębów 29, pozwalając aby odpowiednie przewody 24 wchodziły w prostej linii do korpusu 18, jak to przedstawiono przerywana liną na fig. 2.

Każda z wnęk 28 jest otoczona prowadzącym, ograniczającym obszarem 30, który jest usytuowany równolegle do końca przeciwległego pierwszej części 20.

Drugi element 15 ma drugą, wydrążoną klapkę 31, która w przekroju poprzecznym ma kształt dopasowany do gniada mocującego ukształtowanego w stojanie 11 i z wzdłużnym występem, który jest równoległy do pierwszej części 20, przy czym druga klapka 31 stanowi gniazdo dla urządzenia izolującego termicznie, które jest znane i nie pokazane na fig.

Druga klapka 31 jest monolitem względem swobodnego końca wspornika 32, który z kolei jest monolityczny względem korpusu 18, w położeniu w którym jest przeciwległy do położenia zamocowania przewodów 24. Druga klapka 31, dzięki swojemu kształtowi i położeniu, także pozwala na włożenie urządzenia izolującego termicznie nawet po włączeniu mocy.

Łącznik 13 ma także pokrywę 33 z otworem i tor zamykający dla krawędzi zawiasowej, która jest poprzeczna do toru dla mocowania przewodów doprowadzających moc 24.

Pokrywa 33 jest zamocowana wahadłowo i poprzecznie do korpusu 18 za pomocą taśmy 34, która jest monolityczna z nią i jest wyposażona w osłabiony obszar dla fałdowania. Pokrywa 33 także współdziała z elementami blokującymi, które są utworzone w postaci monolitycznych zębów 35 wystających z korpusu 18, umieszczonych przeciwlegle do wahliwych taśm 34 i są dostosowane do umieszczania w odpowiednich otworach 36 (pokazanych na fig. 7 za pomocą linii przerywanych) utworzonych na swobodnym końcu pokrywy 33.

Pokrywa jest wyposażona w wewnętrzne wzmacniające żebra 37.

W tym przypadku, każda z końcówek gniazd 16 zawiera korpus laminarny 38, który jest L kształtny i jest dopasowany do odpowiedniego gniazda 19 oraz ma trzecią część łączącą 39, zawierającą parę pierwszych przeciwległych skrzydeł 40 ze swobodnymi końcami 41, które są pofalowane w kierunku korpusu 38 kształtując gniazdo mocujące odpowiedniej końcówki wtyku 17, i czwartą część 42 oraz trzecie skrzydło 44 dla zacisku do obszaru końcowego pasma przewodów 24

PL 198 656 B1 doprowadzających moc. Korpus końcówki gniazda 16 jest przeciwległy do pierwszego skrzydła 40 i kształtuje prostoliniowy stojak 45 dla prowadzenia zamocowania w odpowiednim kanale 27 ukształtowanym w pierwszej części 20 gniazda 19.

Pierwsze skrzydło 40 ma taki kształt, że tworzy fałdy z profilem w postaci łuku kołowego, który rozgranicza część mocującą, która jest taka, że przenosi końcówkę wtyku 17 i wprowadza ją w gniazdo.

Drugie skrzydło 43 jest dłuższe niż trzecie skrzydło 44.

Każda końcówka wtyków 17 jest utworzone z korpusu laminarnego 47, który ma piątą część 48 tak ukształtowaną, że tworzy laminarny chwyt 49 dla zamocowania na połączeniu w części ukształtowanej za pomocą pierwszych skrzydeł 40, Jest ona zredukowana i monolityczna względem szóstej części 50, mającej koniec 51 łączący przewody stojana oznaczone jako 52.

W szczególności, piąta część 48 ma trzeci koniec 53, który zwęża się na zewnątrz, w celu prowadzenia zamocowania.

Koniec 51 jest wyposażony w pięć przeciwległych skrzydeł 54, które są pofałdowane na płaszczyźnie zamocowania korpusu 47 końcówki wtyku 17 ze swobodnymi końcami 55, które zbiegają się na osi końca 51, tak, że tworzą samo-centrujące się, zbieżne gniazdo 56 dla odpowiednich zwojów stojana 11.

W szczególności, pięć skrzydeł 54 jest ukształtowanych na czołowej krawędzi 57 tworząc ostrza 58, które są przystosowane do przebijania poprzez osłonę drutu.

Koniec 51 ma w tym przypadku także, dwie pary trzech klapek 59 dla zatrzymywania w zewnętrznych swobodnych końcach względem zamocowania końca 51.

Ponadto, koniec 51 jest wyposażony w dwa poprzeczne, zatrzymujące zęby 60.

W innym przykładzie wykonania końcówka wtyku 17, jest oznaczona jako 61, przy czym korpus laminarny 47 jest ukształtowany w postaci dwóch równoległych końców 51, które są usytuowane symetrycznie i przeciwlegle względem osi piątej części 48.

W tym przykładzie wykonania drugi element 15 także zawiera pomocniczy element dla łączenia ze stojanem 11, który współpracuje z korpusem 18. Pomocniczy element jest ukształtowany jako połowa pudełka, tworząc równoległe gniazda, które są przystosowane do prowadzącego połączenia części końcowych drutów stojana do odpowiadających końców 51 wtyków 17, w nim zamocowanych.

Należy zauważyć że zespół 10 może być korzystnie odłączony od stojana 11.

Claims (20)

1. Zespół łączący dla uzwojenia stojana silnika elektrycznego, zawierający łącznik mający pierwszy element łączący zaciski, przy czym pierwszy element jest ukształtowany do umieszczania w nim co najmniej jednej końcówki gniazda, które są gniazdami do łączenia co najmniej jednej uzupełniającej końcówki wtyku, połączonego z uzwojeniem stojana i z urządzeniem termoizolującym, zaś pierwszy element ma korpus w kształcie pudełka, mającego ukształtowane co najmniej jedno gniazdo odizolowane elektrycznie od siebie, przy czym każde gniazdo jest gniazdem dla końcówki gniazda o uzupełniającym ukształtowaniu, znamienny tym, że ściany każdego pojedynczego gniazda (19) korpusu (18) mają L kształtny występ zawierający pierwszą część łączącą (20), która po zespoleniu jest usytuowana w jednej linii z wzdłużnym występem końcówki wtyku (17) i ma pierwszy otwór (21) dla co najmniej części jednego z zacisków, oraz drugą część (22), która ma występ prostopadły do pierwszej części (20), na której jest oparta końcówka gniada (16) i jest wyposażona w drugi otwór końcowy (23) mocujący odpowiadającą część końcową odpowiadającego przewodu doprowadzającego moc (24), zaś łącznik (13) zawiera ponadto drugi element łączący (15) ze stojanem (11) silnika (12).

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że korpus (18) w kształcie pudełka ma dla każdej z pierwszych części łączących (20), na wewnętrznej powierzchni, która leży przeciwnie do drugiej części (22), pierwszą laminarną klapkę zatrzymującą (25), która jest giętka i odchylona od płaszczyzny ściany pionowej, przy czym jej swobodny koniec (26) wznosi się względem ściany pionowej, kształtując blokujący występ oporowy dla części odpowiadającej końcówce gniazda (16), w kierunku przeciwnym do kierunku zamocowania.

3. Zespół, według zastrz. 1, znamienny tym, że korpus (18) w kształcie pudełka, dla każdego jednego pierwszego elementu (20), na powierzchni, która leży przeciwnie do tej odnoszącej się do pierwszej klapki (25 ), ma kształt prowadzącego prostoliniowego kanału (27) końcówki gniazda (16).

PL 198 656 B1

4. Zespół, według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy otwór (21) jest ukształtowany uzupełniająco do części mocującej końcówki wtyku (17) umieszczonej w odpowiadającej jej części końcówki gniazda (16).

5. Zespół, według zastrz. 1, znamienny tym, że w sąsiedztwie każdego drugiego otworu (23), jest uformowana wnęka (28), współpracująca z elementami ograniczającymi dla wprowadzenia części końcowych odpowiednich przewodów doprowadzających moc w określone położenie.

6. Zespół, według zastrz. 5, znamienny tym, że elementy ograniczające mają postać przeciwległych zębów (29).

7. Zespół, według zastrz. 6, znamienny tym, że każda z wnęk (28) jest otoczona prowadzącym obrzeżem (30), które jest równoległe do odpowiadającej mu przeciwległej pierwszej części (20).

8. Zespół, według zastrz. 1, znamienny tym, że drugi element łączący (15) łącznika (13) do łączenia ze stojanem (11) silnika (12) stanowi drugą wydrążoną klapkę (31), która jest równoległa do pierwszych części (20) łączących gniazda (19) i która jest monolitycznie sprzęgnięta ze swobodnym końcem wspornika (32), który jest monolitycznie sprzęgnięty względem korpusu (18) w położeniu, które jest przeciwne do położenia zamocowania przewodów doprowadzających moc (24), przy czym druga łopatka (31) ma kształt gniazda dla urządzenia termicznieizolującego.

9. Zespół, według zastrz. 8, znamienny tym, że druga klapka (31) ma kształt dopasowany do kształtu urządzenia termicznieizolującego.

10. Zespół, według zastrz. 8, znamienny tym, że łącznik (13) zawiera pokrywę (33).

11. Zespół, według zastrz. 10, znamienny tym, że pokrywa (33) ma zamknięcie i tor dla krawędzi zawiasowej, który jest ułożony poprzecznie do toru zamocowania kabli doprowadzających moc (24).

12. Zespół, według zastrz. 11, znamienny tym, że pokrywa (33) jest zamocowana na stałe i poprzecznie wahliwie do korpusu (18) za pomocą taśmy (34), które są monolityczne z taśmą i jest wyposażona w obszar osłabiony dla fałdowania.

13. Zespół, według zastrz. 11, znamienny tym, że pokrywa (33) zawiera elementy blokujące ją na łączniku (13).

14. Zespół, według zastrz. 13, znamienny tym, że elementy blokujące pokrywę (13) mają postać monolitycznych zębów (35), które wystają z korpusu (18) i są usytuowane przeciwległe do taśm wahliwych (34) oraz są umieszczone w otworach (36) ukształtowanych na swobodnym końcu pokrywy (33).

15. Zespół, według zastrz. 1, znamienny tym, że końcówka gniazda (16) zawiera laminarny korpus (38), który ma kształt litery L i jest uzupełniający względem odpowiedniego gniazda (19) oraz jest wyposażony w trzecią część łączącą (19), która zawiera parę pierwszych przeciwległych skrzydeł (40) ze swobodnymi końcami (41), które są pofałdowane w kierunku laminowanego korpusu (38), stanowiąc gniazdo mocujące odpowiedniej końcówki wtyku (17) i czwartą część (42) wyposażoną w dwie pary drugich i trzecich skrzydeł (42, 43), stanowiących zacisk do pasmowego obszaru końcowego odpowiedniego przewodu doprowadzającego moc (24).

16. Zespół, według zastrz. 1, znamienny tym, że laminowany korpus (38) końcówki gniazda (16) ma kształt, przeciwlegle do pierwszych skrzydeł (40), prostoliniowego stojaka prowadzącego (45), którym jest zamocowany w odpowiednim kanale (27) ukształtowanym w pierwszej części (20) gniazda (19).

17. Zespół, według zastrz. 16, znamienny tym, że końcówka wtyku (17) stanowi laminarny korpus (47), który ma piątą część (48) ukształtowaną w postać laminarnego chwytu mocującego (49), na połączeniu, w części ukształtowanej przez pierwsze skrzydła (40), które rozciągają się monolitycznie z szóstą częścią (50), mającą co najmniej jeden koniec (51) do łączenia do łopatek (52) stojana (11).

18. Zespół, według zastrz. 17, znamienny tym, że część szósta (50) zawiera dwa równoległe końce (51), które są usytuowane symetrycznie na przeciwległych końcach względem osi piątej części (48).

19. Zespół, według zastrz. 8, znamienny tym, że druga część (15) łącznika (13) ze stojanem (11) silnika (12) zawiera pomocniczy element łączący do stojana (11), który jest połączony z korpusem (18) w kształcie pudełka, przy czym pomocniczy element ma kształt połowy pudełka i kształtuje równoległe gniazda prowadzące połączenie końcowych części skrzydeł stojana do odpowiadających im końców (51) końcówek wtykowych (17) w nim zamocowanych.

20. Zespół, według zastrz. 1, znamienny tym, że jest rozłącznie zamocowany do stojana (11).