PL198912B1

PL198912B1 - Stała konstrukcja podłogi na palach

Info

Publication number: PL198912B1
Application number: PL334805A
Authority: PL
Inventors: Hendrik Thooft; Volker Henke; Manfred Teutsch; Ulrich Gossla
Original assignee: Bekaert Sa Nv
Priority date: 1997-02-12
Filing date: 1998-02-04
Publication date: 2008-07-31
Also published as: CA2278362A1; WO1998036138A1; EP0963492A1; ATE206179T1; ES2164420T3; DE69801808D1; CA2278362C; KR20000070043A; CZ281999A3; TR199901864T2; CN1246905A; HUP0000902A3; BR9807680A; EP0963492B1; JP2001511857A; HUP0000902A2; AU719522B2; CZ292766B6; MY118701A; DK0963492T3

Abstract

Sta la konstrukcja zawiera sztywne pale (12) i monolityczn a betonow a p lyt e stropow a (14), która spoczywa na palach; p lyta stropowa za- wiera strefy proste lacz ace w dwóch kierunkach np. wzd lu z i wszerz, najkrótsz a drog a obszary p lyty stropowej powy zej pali. P lyta stropowa (14) jest zbrojona przez po laczenie: (a) w lókien (22) rozmieszczonych w ca lej obj eto sci p lyty stropo- wej; i (b) pr etów stalowych (16, 16 ') umieszczo- nych w tych prostych strefach. Ta konstrukcja znacznie ogranicza ilo sc stali wzmacniaj acej, zwi eksza no sno sc i umo zliwia ograniczenie czasu wykonania konstrukcji. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest stała konstrukcja podłogi na palach, w szczególności zawierająca sztywne pale i monolityczne betonowe płyty stropowe.

Znane są przemysłowe, betonowe płyty stropowe, które zwykle spoczywają za pośrednictwem warstwy fundamentowej na naturalnym gruncie. Nierówno rozłożone obciążenia na górze płyty stropowej są przenoszone poprzez płytę stropową na warstwę fundamentową w postaci bardziej wyrównanych obciążeń na macierzysty grunt, który ostatecznie przejmuje obciążenie.

Grunt macierzysty gorszego gatunku na przykład mający wartość współczynnika K Westergaarda mniejszą od 10 MPa/m jest najpierw wykopywany i/lub ubijany i wyrównywany przed położeniem na nim fundamentu.

Ze względu na fakt, że wiele gruntów macierzystych o dopuszczalnych parametrach zostało już zabrane pod istniejące konstrukcje, zwiększa się ilość gruntów macierzystych o parametrach gorszych lub nawet o jakości nie do przyjęcia, na których rozważa się postawienie konstrukcji. Nośność niektórych gruntów jest tak zła, że kopanie i/lub wybieranie i/lub ubijanie wymagałoby wielkich nakładów pracy i kosztów. W takim przypadku znane jest kładzenie płyt stropowych na wbijanych lub wierconych palach. Umieszczanie płyt stropowych na obciążonych, wbijanych lub wierconych palach tworzy jednakże ujemne momenty szczytowe w obszarach nad tymi palami i stosunkowo dużo mniejsze (około jednej piątej wielkości momentu szczytowego) momenty dodatnie w strefach pomiędzy palami. Stosowanie zbrojenia płyt stropowych na wbijanych lub wierconych palach jednorodnie rozłożonymi włóknami stalowymi nie jest ekonomiczne, ponieważ w strefach pomiędzy palami będzie rozmieszczonych niepotrzebnie dużo włókien stalowych, które powodują trudności podczas pompowania i nalewania betonu i sprawiają, że to rozwiązanie jest nieekonomiczne. Ten problem został rozwiązany we francuskim opisie patentowym nr FR 2 718 765, gdzie proponuje się kładzenie płyt stropowych na kolumnach żwirowych. Jak zostało tam wyjaśnione, kolumny żwirowe nie są tak sztywne jak zwykłe pale i łatwiej ulegają ściskaniu ściskają się pod wpływem obciążenia (współczynnik ściśliwości kolumny żwirowej zawiera się na przykład w zakresie 0,2 do 0,4 MN/cm), tak że kolumny żwirowe działają jak sprężyny w modelu matematycznym, co oznacza, że płyta stropowa nie jest poddawana dużym odkształceniom zginającym w strefach nad kolumnami.

Stała konstrukcja podłogi na palach, która to konstrukcja zawiera sztywne pale i monolityczną betonową płytę stropową, spoczywającą na tych palach, przy czym sztywne pale są ustawione w regularny prostokątny wzór, a każdy zestaw czterech pali tworzy prostokąt, płyta stropowa zawiera proste strefy łączące w dwóch kierunkach, przykładowo wzdłuż i wszerz, najkrótszą drogą obszary płyty stropowej powyżej pali, przy czym płyta stropowa jest zbrojona przez połączenie włókien oraz prętów stalowych umieszczonych w tych prostych strefach łączących, według wynalazku charakteryzuje się tym, że pręty stalowe są rozmieszczone tylko w tych prostych strefach łączących, zaś włókna są rozmieszczone w całej objętości płyty stropowej.

Korzystnie, płyta stropowa jest płytą pozbawioną połączeń.

Korzystnie, płyta stropowa spoczywa bezpośrednio na palach.

Korzystnie, włókna są włóknami stalowymi.

Korzystnie, włókna są włóknami stalowymi ciągnionymi na zimno.

Korzystnie, pręty stalowe zajmują do 0,5% całkowitej objętości płyty stropowej.

Korzystnie, pręty stalowe zajmują do 0,4% całkowitej objętości płyty stropowej.

Korzystnie, włókna stalowe zajmują, co najwyżej 80 kg/m³, równe 1,02% objętości płyty stropowej.

Korzystnie, włókna stalowe zajmują, co najwyżej 60 kg/m³, równe 0,75% objętości płyty stropowej.

Korzystnie, włókna stalowe i pręty stalowe łącznie zajmują, co najwyżej 1,5% objętości płyty stropowej.

Korzystnie, pręty stalowe tworzą zbrojenie szkieletowe.

Korzystnie, zbrojenie szkieletowe zawiera strzemiona łączące pręty stalowe, przy czym odległość pomiędzy kolejnymi strzemionami jest większa niż 50 cm.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest opracowanie alternatywnego zbrojenia dla betonowych płyt stropowych spoczywających na palach, które pozwala zaoszczędzić stal i które zapobiega wprowadzeniu dużej ilości włókien stalowych do płyty stropowej. Inną zaletą wynalazku jest wykonanie zbrojenia dla betonowych płyt stropowych spoczywających na palach, gdzie zbrojenie działa jako kotew rozciągająca zapobiegająca pęknięciom powodowanym skurczem. Dodatkową zaletą wynalazku jest oszczędzanie czasu przy wykonywaniu betonowych płyt stropowych spoczywających na palach.

PL 198 912 B1

Według wynalazku zrealizowano stałą konstrukcję, która zawiera sztywne pale i monolityczną betonową płytę stropową, która spoczywa na palach. Pale betonowe są ustawione w regularny prostokątny wzór np. każdy zestaw czterech pali tworzy prostokąt. Płyta stropowa zawiera proste strefy łączące najkrótszą drogą obszary płyty stropowej umieszczone powyżej pali. Szerokość takich stref zawiera się pomiędzy 50% i 500% najszerszego wymiaru pala. Te strefy proste biegną wzdłuż i wszerz. Termin wzdłuż odnosi się do kierunku najdłuższego boku, wszerz odnosi się do kierunku najkrótszego boku. Jeśli, jak często bywa najdłuższy bok jest prawie równy najkrótszemu bokowi terminy wszerz i wzdłuż arbitralnie określają te kierunki.

Płyta stropowa jest zbrojona przez połączenie włókien rozmieszczonych w całej objętości płyty stropowej oraz prętów stalowych umieszczonych w tych prostych strefach i korzystnie tylko w tych prostych strefach łączących, co oznacza, że poza tymi strefami nie ma zasadniczo innych zbrojeń za wyjątkiem włókien.

Termin pal sztywny odnosi się do pali mających współczynnik ściśliwości objętościowej znacznie większy od współczynnika ściśliwości objętościowej kolumn żwirowych i znacznie większy od 10 MN/cm. Te pale sztywne są palami wbijanymi lub wkręcanymi i mogą być wykonane ze stali, betonu lub drewna. Mogą one mieć przekrój poprzeczny kwadratowy o boku 20 cm lub większym lub mogą mieć przekrój poprzeczny kołowy o średnicy leżącej w zakresie między 25 i 50 cm. Odległość pomiędzy sąsiednimi palami może wynosić od 2,5 do 6 m.

Dzięki stosowaniu połączonego zbrojenia, za pomocą włókien i klasycznego zbrojenia z prętów stalowych umieszczonego tylko w krytycznych punktach płyty stropowej, okazało się możliwe ograniczenie całkowitej ilości stali w płycie betonowej od około 120 kg/m³ (= 1,53% objętości) do około 60 kg/m³ (= 0,7% objętości) lub jeszcze mniej.

Płyta stropowa jest stropem przemysłowym o wymiarach do 60 x 60 m i więcej, a dzięki wzmocnieniu ciągłymi prętami jest wykonana bez łączeń, np. bez łączeń kontrolnych, bez łączeń izolacyjnych, to znaczy bez łączeń konstrukcyjnych lub łączeń skurczowych, tj. jako płyta pozbawiona połączeń.

Oczywiście dla pokrycia dużych powierzchni, więcej niż jedna taka płyta pozbawiona połączeń może być położoną jedną przy drugiej.

Grubość płyt stropowych może zawierać się w zakresie od 14 cm do 35 cm lub więcej.

W korzystnym przykł adzie wykonania pł yta stropowa spoczywa bezpośrednio na palach. Odnosi się to do płyt stropowych, które spoczywają na palach bez żadnych pośrednich dźwigarów lub innych płyt. Wszystkie zbrojenia znajdują się w samej płycie.

Włókna w płytach stropowych według wynalazku są korzystnie nierównomiernie rozłożone w betonowej płycie stropowej. Włókna mogą być włóknami syntetycznymi, ale korzystnie są włóknami stalowymi ciętymi z płyt stalowych lub, w korzystnym przykładzie wykonania wynalazku, ciągnionymi na zimno włóknami stalowymi. Te włókna mają grubość lub średnicę zawartą w przedziale 0,5 do 1,2 mm, a stosunek długości do grubości zawarty w przedziale 40 do 130, korzystnie 60 do 100. Włókna są zaopatrzone w mechaniczne odkształcenia, takie jak mają końce w kształcie haczyków lub pogrubienia, dla poprawy zamocowania w betonie. Naprężenie rozciągające włókien stalowych zawarte jest w przedziale 800 do 3000 MPa np. od 900 do 1400 MPa. Ilość włókien stalowych w płytach stropowych według wynalazku korzystnie zawarta jest w przedziale od 35 kg/m³ (0,45% objętości) do 80 kg/m³ (1,02% objętości) np. od 40 kg/m³ (0,51% objętości) do 65 kg/m³ (0,83% objętości). Tak więc ilość włókien stalowych w betonowej płycie stropowej według wynalazku jest korzystnie nieco większa niż w stropach wzmacnianych włóknami stalowymi, na gruncie macierzystym dobrego gatunku (typowo do 35 kg/m³), ale może być utrzymana w ekonomicznych granicach dzięki połączeniu ze wzmocnieniem prętami stalowymi.

Pozostałe zbrojenie stalowe obok włókien stalowych zajmuje maksymalnie 0,5% całkowitej objętości płyty stropowej np. maksymalnie 0,4%, np. tylko 0,2% lub 0,3%.

Oba zbrojenia stalowe, włókna stalowe i pręty stalowe, zajmują korzystnie maksymalnie 1,5% całkowitej objętości płyty stropowej np. maksymalnie 1,0%

W korzystnym przykł adzie wykonania wynalazku prę ty stalowe tworzą zbrojenie szkieletowe, np. trójwymiarową konstrukcję stalową wewnątrz płyty stropowej. To zbrojenie szkieletowe zawiera strzemiona łączące pręty stalowe i tworzące konstrukcję trójwymiarową. Dzięki połączeniu z włóknami stalowymi odległość między dwoma kolejnymi strzemionami może być większa od 50 cm.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania uwidoczniono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia stałą konstrukcję według wynalazku, w przekroju poprzecznym wykonanym wzdłuż linii I-I

PL 198 912 B1 z fig. 2, fig. 2 - stałą konstrukcję, w przekroju wykonanym wzdłuż linii II-II z fig. 1, fig. 3 - szkielet stalowy, w przekroju wykonanym wzdłuż linii III-III z fig. 2, fig. 4 - szkielet stalowy, w przekroju wykonanym wzdłuż linii IV-IV z fig. 2, fig. 5 - stałą konstrukcję według wynalazku, w widoku perspektywicznym, w przekroju, fig. 6 - ukł ad, gdzie wynalazek został porównany ze stałą konstrukcją odniesienia, w widoku z góry, fig. 7 - układ z fig. 6 w widoku z boku, fig. 8 - przebieg czasowy zmiennych obciążeń przykładanych do konstrukcji według wynalazku i konstrukcji odniesienia, fig. 9 - rozkład pęknięć w górnej stronie betonowej pł yty stropowej stał ej konstrukcji odniesienia, fig. 10 - rozkł ad pę knięć w dolnej stronie betonowej płyty stropowej stałej konstrukcji odniesienia, fig. 11 - rozkład pęknięć w górnej stronie betonowej płyty stropowej stałej konstrukcji według wynalazku oraz fig. 12 - rozkład pęknięć w dolnej stronie betonowej płyty stropowej stałej konstrukcji według wynalazku.

Stała konstrukcja według zalecanego przykładu wykonania wynalazku pokazana na fig. 1 zawiera sztywne pale 12, które są wbijane lub wkręcane w grunt macierzysty 13. Betonowa płyta stropowa 14 spoczywa bezpośrednio na palach 12, to jest bez pośredniej płyty lub dźwigara. Wynalazek jest szczególnie przydatny dla gruntów macierzystych gorszego gatunku na przykład mających wartość współczynnika K Westergaarda mniejszą od 10 MPa/m. W czasie, taki grunt macierzysty osiada w stosunkowo duż ym stopniu i nie stanowi odpowiedniego oparcia dla pł yty stropowej 14. Przedstawiono to jako odległość 15 na fig. 1. Tak, że pale 12 stanowią jedyne pewne oparcie dla płyty stropowej 14.

Figura 2 i fig. 5 pokazują gdzie zbrojenie prętowe jest rozmieszczone w płycie stropowej 14. Pręty stalowe 16 biegną wzdłuż, a pręty stalowe 16' biegną wszerz łącząc najkrótszą drogą obszary 18 płyty stropowej, które są umieszczone nad palami 12. Tak, że pręty stalowe wzmacniają nie tylko ograniczone obszary 18 nad palami 12, ale także strefy pomiędzy palami 12. Jest to istotne ponieważ, jak wyjaśniono powyżej, momenty występujące pomiędzy palami nie są tak duże jak te, które występują w strefach ponad palami.

Jednakże badania dowiodły, że zbrojenie prostych stref łączących pomiędzy palami, jakie zastosowano według wynalazku, pomaga wykluczyć i ograniczyć pęknięcia powstające w wyniku skurczu betonu płyty stropowej, lub które są konsekwencją obciążenia na płycie stropowej. Bardziej szczegółowo zbrojenie prostych stref łączących pomiędzy palami i umieszczanie płyty stropowej pod wzrastającym obciążeniem, prowadzi do powstania rozkładu, gdzie pęknięcia są bardziej rozłożone i zwielokrotnione w porównaniu z pł ytą stropową , gdzie tylko wł ókna stalowe są stosowane do zbrojenia. Dzięki temu rozprzestrzenieniu i zwielokrotnieniu, pęknięcia są ograniczone i mniej szkodliwe.

Figury 3 i 4 ilustrują zbrojenie szkieletowe utworzone przez pręty stalowe 16 i 16'.

Figura 3 ilustruje zbrojenie szkieletowe w kierunku wszerz, a fig. 4 ilustruje jak zbrojenia szkieletowe biegnące wzdłuż i wszerz przecinają się ze sobą.

Na fig. 3 sześć stalowych prętów 16' biegnie równolegle do siebie i tworzy w przekroju poprzecznym prostokąt. Inna liczba stalowych prętów 16' np. cztery lub osiem jest także możliwa. Co określony dystans np. co 50 lub 100 cm strzemiona 20' łączą stalowe pręty 16' i tworzą trójwymiarowy szkielet. Stalowe pręty 16' mają średnicę np. 12 mm (na ogół średnica stalowych prętów może być do 20 mm), podczas gdy średnica strzemion może być nieco mniejsza i wynosić 6 do 8 mm.

Dodatkową zaletą wynalazku jest, że dzięki obecności włókien odległość pomiędzy dwoma strzemionami 20, 20' może być zwiększona z np. 50 cm do np. 100 cm.

Wracając do fig. 2 i 5 stalowe włókna 22 są korzystnie rozłożone możliwie jak najbardziej równomiernie w dwóch kierunkach poziomych w całej objętości płyty stropowej 14.

Stała konstrukcja 10 według wynalazku może być wykonana jak następuje. Sztywne pale 12 są wbite lub wwiercone w grunt macierzysty 13. Grunt macierzysty 13 jest wypoziomowany i zbrojenia szkieletowe 16-20-16'-20' są położone tam, gdzie jak podano wcześniej mają być proste strefy łączące. Na koniec beton z włóknami stalowymi 22 jest pompowany i rozlewany na wyznaczonym obszarze.

Beton może być typowym betonem od C20/25 do C40/50 zgodnie z Normami Europejskimi (EN 206). Charakterystyczna wytrzymałość na ściskanie takiego betonu po 28 dniach zawarta jest pomiędzy 20 MPa i 40 MPa, jeśli mierzona na walcach (300 x φ 150 mm) i pomiędzy 25 MPa i 50 MPa jeś li mierzona na sześcianach (150 x 150 x 150 mm). Po rozlaniu beton jest najpierw poziomowany, a następnie pozostawiony dla utwardzenia. Operacje wykończeniowe mogą zawierać mechaniczne zacieranie powierzchni dla uzyskania płaskiej płyty z gładką powierzchnią i mogą także zawierać nakładanie materiału nawierzchniowego (np. sucha zasypka) na utwardzoną płytę stropową i konserwowanie powierzchni przy użyciu wosków (substancji konserwujących). Utwardzanie

PL 198 912 B1 może trwać czternaście dni lub więcej, a w tym czasie nie powinno się kłaść znacznych obciążeń na płytę stropową.

W porównaniu z betonowymi płytami stropowymi, gdzie stosowane są jako wzmocnienie tylko włókna stalowe, stała konstrukcja według wynalazku prowadzi do uzyskania konstrukcji o zwiększonej nośności i/lub uzyskania konstrukcji, w której odległość pomiędzy palami nośnymi może być zwiększona.

Wynalazcy odkryli, że przy połączonych zbrojeniach według wynalazku, nie ma potrzeby umieszczania dodatkowych zbrojeń takich jak stosowanie większej ilości prętów stalowych lub siatki stalowej w obszarach płyty stropowej nad palami.

Wynalazcy odkryli również, że przy połączonych zbrojeniach według wynalazku nie ma potrzeby wykonywania pali o zwiększonym przekroju na ich wierzchołku oraz, że nie ma potrzeby wykonywania oddzielnych głowic pali o zwiększonym przekroju.

Takie zwiększone przekroje bezpośrednio pod płytą stropową są stosowane w istniejących konstrukcjach dla zmniejszenia sił poprzecznych działających na płytę. Zastosowanie wynalazku zmniejsza taką potrzebę.

Badania porównawcze

Stała konstrukcja według wynalazku była przebadana i porównana z konstrukcją odniesienia w Institut fur Baustoffe Massivbau und Brandschutz (iBMB) Politechniki w Braunshweig.

Figury 6 i 7 ilustrują układ w uproszczeniu. Kwadratowa betonowa płyta stropowa 14 o wymiarach 500 x 500 cm spoczywa bezpośrednio na dziewięciu sztywnych palach 12. Odległość między dwoma najbliższymi palami 12 wynosi 200 cm. Oprócz środkowego pala 12' pozostałe pale są umieszczone w odległości 50 cm od krawędzi betonowej płyty stropowej 14. Grubość krawędzi betonowej płyty stropowej 14 jest 14 cm. Wysokość słupów 12 wynosi 80 cm. Średnica pali wynosi 20 cm.

Skład betonowej płyty stropowej 14 według wynalazku i płyty będącej konstrukcją odniesienia jest zestawiony w poniższej tabeli:

	Odniesienie	Wynalazek
Gatunek betonu	B45	B35
Włókna stalowe DRAMIX® długość 60 mm, średnica 0,75 mm	40 kg/m³	40 kg/m³
Cement CEMI 32,5 R (PZ35F) Teutonia	360 kg/m³	360 kg/m³
Lotne popioły	100 kg/m³	100 kg/m³
Stosunek wody do cementu	0,46	0,53
Woda	165 l/m³	191 l/m³
Piasek Evers 0/2	703 kg/m³	681 kg/m³
Drobny żwir 2/8	279 kg/m³	280 kg/m³
Drobny kamień wapienny 8/16	766 kg/m³	748 kg/m³
Płyn Isola	0,5%	0,5%
Opóźniacz Isola PH	0,2%	0,2%
Zbrojenie szkieletowe	brak	Jest 4% obj.

Dziewięć pali 12 z czterech kwadratowych pól 200 x 200 cm. Cztery generowane hydraulicznie obciążenia F1, F2, F3 i F4, każdy ma punkt przyłożenia w środku każdego z tych kwadratów. Wykres czasowy został pokazany na fig 8. W czasie pierwszego okresu 24 F1 i F2 zwiększają się stopniowo do poziomu 50 kN, podczas gdy F3 i F4 pozostają na stałym poziomie 10 kN. W czasie drugiego okresu 26 F3 i F4 zwiększają się stopniowo, podczas gdy F1 i F2 pozostają na stałym poziomie. W czasie trzeciego okresu 28 wszystkie obciążenia F1, F2, F3 i F4 zwiększają się stopniowo do poziomu 50 kN. W czasie czwartego okresu 30 i kolejnego 32 wszystkie obciążenia F1, F2, F3 i F4 zmieniają się cyklicznie pomiędzy dolnym i górnym obciążeniem. W obu okresach 30 i 32 jest

PL 198 912 B1

10000 cykli. Częstotliwość cyklu wynosi 0,2 Hz. Dla okresu 30 dolne obciążenie wynosi 20 kN, a górne obciążenie wynosi 50 kN. Dla okresu 32 dolne obciążenie wynosi 25 kN, a górne obciążenie wynosi 60 kN. W obu okresach 30 i 32 wprowadzano przedziały czasu dla pomiaru, miedzy innymi, szerokości i rozwoju pęknięć. Na koniec w ostatnim okresie 34 obciążenie stopniowo zwiększano powyżej kN.

Poniższa tabela zawiera uzyskane wyniki

	Odniesienie	Wynalazek
Obliczone obciążenie niszczące (kN)
Symetryczne linie pęknięć	69,4	128,0
Niesymetryczne linie pęknięć	72,8	137,0
Zmierzone obciążenie niszczące (kN)	81,6	129,9
Ugięcie przy maksymalnym obciążeniu (mm)	3,0	42,0

Pęknięcia, ich powstawanie i rozwój były obserwowane za pomocą wykalibrowanego układu video, o rozdzielczości mniejszej od 1/100 mm.

Figura 9 pokazuje rozkład pęknięć na górnej stronie betonowej płyty stropowej stałej konstrukcji odniesienia, a fig. 10 pokazuje rozkład pęknięć na dolnej stronie betonowej płyty stropowej stałej konstrukcji odniesienia po zakończeniu prób. Stwierdzono stosunkowo szerokie skoncentrowane pęknięcia. Po zakończeniu prób betonowa płyta stropowa wykazywała asymetryczną linię pęknięcia „yy” (fig. 9).

Figura 11 pokazuje rozkład pęknięć na górnej stronie betonowej płyty stropowej według wynalazku, a fig. 10 pokazuje rozkład pęknięć na dolnej stronie betonowej płyty stropowej według wynalazku, po zakończeniu prób. Stwierdzono stosunkowo wąskie rozrzucone pęknięcia. Jest istotne, że klasyczne zbrojenie szkieletowe, które znajduje się tylko w tych prostych strefach nad palami prowadzi do całkowicie innego rozkładu pęknięć w obszarze, gdzie nie ma takiego zbrojenia klatkowego. Po zakończeniu prób betonowa płyta stropowa wykazywała symetryczny rozkład pęknięć.

Claims

1. Stała konstrukcja podłogi na palach, która to konstrukcja zawiera sztywne pale i monolityczną betonową płytę stropową, spoczywającą na tych palach, przy czym sztywne pale są ustawione w regularny prostokątny wzór, a każdy zestaw czterech pali tworzy prostokąt, płyta stropowa zawiera proste strefy łączące w dwóch kierunkach, przykładowo wzdłuż i wszerz, najkrótszą drogą obszary płyty stropowej powyżej pali, przy czym płyta stropowa jest zbrojona przez połączenie włókien oraz prętów stalowych umieszczonych w tych prostych strefach łączących, znamienna tym, że pręty stalowe (16) są rozmieszczone tylko w tych prostych strefach łączących, zaś włókna (22) są rozmieszczone w całej objętości płyty stropowej (14).

2. Stała konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że płyta stropowa (14) jest płytą pozbawioną połączeń.

3. Stała konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że płyta stropowa (14) spoczywa bezpośrednio na palach (12).

4. Stała konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że włókna (22) są włóknami stalowymi.

5. Stała konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że włókna (22) są włóknami stalowymi ciągnionymi na zimno.

6. Stała konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że pręty stalowe (16) zajmują do 0,5% całkowitej objętości płyty stropowej (14).

7. Stała konstrukcja według zastrz. 6, znamienna tym, że pręty stalowe (16) zajmują do 0,4% całkowitej objętości płyty stropowej (14).

8. Stała konstrukcja według zastrz. 4 albo 5, znamienna tym, że włókna stalowe (22) zajmują, co najwyżej 80 kg/m³, równe 1,02% objętości płyty stropowej (14).

PL 198 912 B1

9. Stała konstrukcja według zastrz. 8, znamienna tym, że włókna stalowe (22) zajmują, co naj₃ wyżej 60 kg/m³, równe 0,75% objętości płyty stropowej.

10. Stała konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że włókna stalowe (22) i pręty stalowe (16) łącznie zajmują, co najwyżej 1,5% objętości płyty stropowej (14).

11. Stała konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że pręty stalowe (16) tworzą zbrojenie szkieletowe.

12. Stała konstrukcja według zastrz. 11, znamienna tym, że zbrojenie szkieletowe zawiera strzemiona (20, 20') łączące pręty stalowe (16), przy czym odległość pomiędzy kolejnymi strzemionami (20, 20') jest większa niż 50 cm.