PL198924B1 - (-)-Enancjomer 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tionu, sposób jego wytwarzania, środek biobójczy i zastosowanie (-)-enancjomeru - Google Patents

Abstract

(-)-Enancjomer 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)- 3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihy- dro-[1,2,4]-triazolo-3-tionu. Nowy enancjomer 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2- -hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3- -tionu o wzorze (I), sposób wytwarzania tej nowej substancji czynnej i jej zastosowanie jako srodka biobójczego do zwalczania mikroorganizmów w ochronie ro slin i ochronie materia lu oraz srodek biobójczy do zwalczania mikroorganizmów. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy nowego (-)-enancjomeru 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tionu, sposobu jego wytwarzania i jego zastosowania. Wynalazek dotyczy również środka biobójczego.

Znane jest szeroko, że racemat 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tionu wykazuje własności grzybobójcze (porównaj WO 96-16 048). Działanie czynne tej substancji jest dobre, jednak w przypadku stosowania niewielkich ilości w wielu wypadkach pozostawia wiele do życzenia.

Wynaleziono obecnie nowy (-)-enancjomer 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tionu o wzorze

Pod pojęciem (-)-enancjomer należy tu każdorazowo rozumieć enancjomer, który skręca w lewo płaszczyznę drgań linii D liniowo spolaryzowanego światła sodu.

Wynaleziono następnie, że (-)-enancjomer 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tionu o wzorze (I) można otrzymać sposobem według wynalazku, prowadząc następujące etapy:

a) racemiczny 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro[1,2,4]-triazolo-3-tion o wzorze

poddaje się chromatografii za pomocą octanu etylu, jako środka wymywającego, w temperaturach między 20°C a 25°C, na chiralnej stacjonarnej fazie z żelu krzemionkowym, bazującej na optycznie czynnym monomerze w postaci N-metakryloilo-L-leucyno-3-(2,4-dimetylopentylo)amidu,

b) zatęża się eluat pod zmniejszonym ciśnieniem i

c) otrzymany produkt poddaje się przekrystalizowaniu z toluenu.

Na koniec wynaleziono, że nowy (-)-enancjomer 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tionu o wzorze (I) wykazuje bardzo dobre własności biobójcze w stosunku do mikroorganizmów i można go stosować zarówno w ochronie roślin, jak też do zwalczania niepożądanych mikroorganizmów, takich jak grzyby w ochronie materiałów.

Kolejnym przedmiotem wynalazku jest środek biobójczy do zwalczania mikroorganizmów, charakteryzujący się, że obok rozcieńczalników i/lub środków powierzchniowo czynnych zawiera (-)-enancjomer substancji czynnej o wzorze (I) określony powyżej.

Przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie (-)-enancjomeru substancji czynnej o wzorze (I), określonego powyżej, do zwalczania niepożądanych mikroorganizmów, w tym grzybów i bakterii w ochronie materiałów nieożywionych.

Kolejnym przedmiotem wynalazku jest zastosowanie (-)-enancjomeru substancji czynnej o wzorze (I), określonego powyżej, do wytwarzania środków do zwalczania niepożądanych mikroorganizmów w ochronie roślin, w tym grzybów i bakterii.

PL 198 924 B1

Niespodziewanie okazało się, że (-)-enancjomer 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tionu o wzorze (I) według wynalazku wykazuje znacznie lepsze własności grzybobójcze niż odpowiednie (+)-enancjomery i odpowiedni racemat, który znany jest jako środek czynny o silnych własnościach grzybobójczych.

(-)-Enancjomer według wynalazku może występować całkowicie lub częściowo w postaci „tionowej o wzorze

lub w tautomerycznej postaci „merkapto o wzorze

Dla uproszczenia każdorazowo będzie przedstawiana tylko postać „tionowa.

We wzorach (I) i (Ib) asymetrycznie podstawiony atom węgla jest oznakowany każdorazowo symbolem (*).

Racemiczny 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tion o wzorze (la), potrzebny jako materiał wyjściowy podczas realizacji sposobu według wynalazku, jest znany (porównaj WO 96-16 048).

Podczas realizacji sposobu według wynalazku pracuje się metodami preparatywnej chromatografii, korzystnie metodą High Performance Liquid Chromatography (=HPLC) czyli wysokosprawnej chromatografii cieczowej. Stosowany przy tym materiał rozdzielający jest znany (porównaj EP-A 0 397 917).

Zawartość substancji w eluacie oznacza się wykrywając fotometrycznie. Wyłapane frakcje eluatu poddaje się analizie pod kątem czystości enancjomerów. Frakcje zawierające każdorazowo takie same enancjomery zbiera się razem i zatęża pod zmniejszonym ciśnieniem. Następnie otrzymany produkt przekrystalizowuje się z toluenu.

Produkt wymywany najpierw to (-)-enancjomer według wynalazku. Z dalszych frakcji wypływających później można wyizolować odpowiednie (+)-enancjomery.

Substancja czynna według wynalazku wykazuje silne działanie biobójcze w stosunku do mikroorganizmów i może być stosowana do zwalczania niepożądanych mikroorganizmów, takich jak grzyby i bakterie w ochronie roś lin i ochronie materiał ów.

Fungicydy/środki grzybobójcze można stosować w ochronie roślin do zwalczania Plasmodiophoromycetes, Oomycetes, Chytridiomycetes, Zygomycetes, Ascomycetes, Basidiomycetes i Deuteromycetes.

Środki bakteriobójcze można stosować w ochronie roślin do zwalczania Pseudomonaceae, Rhizobiaceae, Enerobacteriaceae, Corynebacteriaceae i Streptomycetaceae.

Przykładowo, lecz nie ograniczająco, wymienione zostaną niektóre czynniki chorobotwórcze chorób grzybowych i bakteryjnych, które podpadają pod wyliczone wyżej pojęcia ogólne: odmiany Xantomonas, takie jak przykładowo Xantotnonas campestris względnie orizae, odmiany Pseudomonas, takie jak przykładowo Pseudomonas syringae względnie lachrymans; odmiany Erwinia, takie jak przykładowo Erwinia amylovora; odmiany Pythium, takie jak przykładowo Pythium ultimum;

PL 198 924 B1 odmiany Phytophthora, takie jak przykładowo Phytophthora infestans;

odmiany Pseudoperonospora, takie jak przykładowo Pseudoperonospora humuli lub Pseudoperonospora cubensis;

odmiany Plasmopara, takie jak przykładowo Plasmopara viticola;

odmiany Bremia, takie jak przykładowo Bremia lactucae;

odmiany Peronospora, takie jak przykładowo Peronospora pisi lub P. brassicae;

odmiany Erysiphe, takie jak przykładowo Erysiphe graminis;

odmiany Sphaerotheca, takie jak przykładowo Sphaeroteca fuliginea;

odmiany Podosphaera, takie jak przykładowo Podoshaera leucotricha;

odmiany Venturia, takie jak przykładowo Venturia inaequalis;

odmiany Pyrenophora, takie jak przykładowo Pyrenophora teres lub P. graminea (postać zarodnikowa: toczki/Drechslera, synonim : Helminthosporium; odmiany Cochliobolus, takie jak przykładowo Cochliobolus sativus (postać zarodnikowa: toczki/Drechslera, synonim : Helminthosporium; odmiany Uromyces, takie jak przykładowo Uromyces appendiculatus; odmiany Puccinia, takie jak przykładowo Puccinia recondita;

odmiany Sclerotinia, takie jak przykładowo Sclerotinia sclerotiorum; odmiany Tilletia, takie jak przykładowo Tilletia caries;

odmiany Ustilago, takie jak przykładowo Ustilago nuda lub Ustilago avenae; odmiany Pellicularia, takie jak przykładowo Pellicularia sasakii; odmiany Pyricularia, takie jak przykładowo Pyricularia orizae; odmiany Fusarium, takie jak przykładowo Fusarium culmorum; odmiany Botrytis, takie jak przykładowo Botrytis cinerea;

odmiany Septoria, takie jak przykładowo Septoria nodorum; odmiany Cercospora, takie jak przykładowo Cercospora canescens; odmiany Alternaria, takie jak przykładowo Alternaria brassicae;

odmiany Pseudocercosporella, takie jak przykładowo Pseudocercosporella herpotrichoides. Dobra tolerancja przez rośliny substancji czynnej w stężeniach potrzebnych do zwalczania chorób roślin umożliwia obróbkę naziemnych części roślin, materiału sadzonkowego, ziarna i nasion oraz gleby. Substancję czynną według wynalazku można przy tym ze szczególnie dobrym wynikiem stosować do zwalczania chorób w winnicach, sadach i plantacjach warzyw, przykładowo przeciwko grzybom prawdziwego mączniaka, takim jak Sphaerotheca, Uncinula, przeciwko gatunkom Erysiphe oraz plamistości liści, takim jak gatunki Venturia i Alternaria. Z dobrym skutkiem zwalczane są także choroby zbóż, takie jak gatunków Erysiphe, Letosphaeria lub Pyrenophora i choroby ryżu, takie jak gatunku Pyricularia.

Substancja czynna według wynalazku nadaje się także do zwiększania plonów zbóż. Jest ona ponadto mało toksyczna i wykazuje dobrą tolerancję w stosunku do roślin.

W ochronie materiałów, substancję czynną według wynalazku można stosować do ochrony materiałów technicznych przed opanowaniem i rozkładem przez niepożądane mikroorganizmy.

Pod pojęciem materiałów technicznych należy rozumieć w związku z niniejszym wynalazkiem materiały nieożywione, które zostały przygotowane do zastosowania w technice. Materiały techniczne, które powinny być chronione przez substancje czynne według wynalazku przed zmianą lub rozkładem mikrobiologicznym, stanowią przykładowo kleje, materiały adhezyjne, papier i karton, tekstylia, skóra, drewno, środki powłokowe i wyroby z tworzyw sztucznych, chłodziwa i inne materiały, które mogłyby być zarażone mikroorganizmami lub rozkładane przez mikroorganizmy. W zakresie materiałów do ochrony należy wymienić także części urządzeń produkcyjnych, przykładowo obiegi wody chłodzącej, które mogą być naruszane przez rozwój mikroorganizmów. W ramach niniejszego wynalazku, jako materiały techniczne, należy wymienić korzystnie kleje, środki adhezyjne, papiery i kartony, skórę, drewno, środki powłokowe, chłodziwa i ciecze do przenoszenia ciepła, a zwłaszcza drewno.

Jako mikroorganizmy, które mogą powodować rozkład lub zmiany materiałów technicznych, można wymienić przykładowo bakterie, grzyby, drożdże, algi i organizmy śluzowe. Substancje czynne według wynalazku oddziałują czynnie korzystnie przeciwko grzybom, zwłaszcza grzybom pleśniowym, grzybom powodującym zmianę barwy drewna i rozkładającym drewno (Basidiomyceten) oraz przeciwko organizmom śluzowym i algom.

PL 198 924 B1

Wymienione zostaną tu przykładowo mikroorganizmy następujących gatunków:

Alternaria, takie jak Alternaria tenuis,

Aspergillus, takie jak Aspergillus niger,

Chaetomium, takie jak Chaetomium globosum,

Coniophora, takie jak Coniophora puetana,

Lentinus, takie jak Lentinus tigrinus,

Penicillum, takie jak Penicillum glaucum,

Polyporus, takie jak Polyporus versicolor,

Aureobasidium, takie jak Aureobasidium pullulans,

Sclerophoma, takie jak Sclerophoma pityophila,

Trichoderma, takie jak Trichoderma viride,

Escherichia, takie jak Escherichia coli,

Pseudomonas, takie jak Pseudomonas aeruginosa,

Staphylococcus, takie jak Staphylococcus aureus.

Substancję czynną można przetworzyć do postaci zwykłych preparatów, takich jak roztwory, emulsje, zawiesiny, proszki, pianki, pasty, granulaty, aerozole, drobnocząsteczkowe kapsułki w materiałach polimerowych i masy do otaczania ziarna do siewu oraz preparaty do opryskiwania ultramałoobjętościowego na zimno lub na gorąco (ULV).

Preparaty te sporządza się w znany sposób, np., przez mieszanie substancji czynnej z rozcieńczalnikami, także ciekłymi rozpuszczalnikami, upłynnionymi gazami pod ciśnieniem i/lub stałymi nośnikami, ewentualnie z zastosowaniem środków powierzchniowo czynnych, a więc środków emulgujących i/lub środków dyspergujących i/lub środków pianotwórczych. W przypadku wykorzystywania wody jako rozcieńczalnika, można stosować także organiczne rozpuszczalniki, jako środki pomocnicze. Jako ciekłe rozpuszczalniki wchodzą w grę głównie: aromaty, takie jak ksylen, toluen lub alkilonaftaleny, chlorowane aromaty lub chlorowane węglowodory alifatyczne, takie jak chlorobenzen, chloroetylen lub chlorek metylenu, węglowodory alifatyczne, takie jak cykloheksan lub parafiny, np., frakcje ropy naftowej, alkohole, takie jak butanol lub glikol oraz ich etery i estry, ketony, takie jak aceton, metyloetyloketon, metyloizobutyloketon lub cykloheksanon, silnie polarne rozpuszczalniki, takie jak dimetyloformamid i dimetylosulfotlenek oraz woda. Pod pojęciem upłynnionych gazowych rozcieńczalników lub nośników rozumie się takie ciecze, które w normalnej temperaturze i pod ciśnieniem normalnym stanowią gazy, np., aerozolowe gazy nośnikowe, takie jak chlorowcowęglowodory oraz butan, propan, azot i dwutlenek węgla. Jako nośniki w postaci stałej wchodzą w grę: np., mączki mineralne, takie jak kaolin, tlenek glinu, talk, kreda, kwarc, atapulgit, montmorylonit lub ziemie okrzemkowe oraz mączki syntetyczne, takie jak kwas krzemowy o wysokiej dyspersji, tlenek glinu i krzemiany. Jako nośniki w postaci stał ej dla granulatów wchodzą w grę np.: ł amane i frakcjonowane naturalne kamienie, takie jak kalcyt, marmur, pumeks, sepiolit, dolomit oraz granulaty syntetyczne z mączek nieorganicznych i organicznych oraz granulaty z materiał u organicznego, takie jak trociny, skorupki z orzechów kokosowych, kolb kukurydzianych i łodyg tytoniu. Jako środki emulgujące i/lub środki pianotwórcze wchodzą w grę: np., emulgatory niejonowe i anionowe, takie jak polioksyetylenowe estry kwasów tłuszczowych, polioksyetylenowe etery alkoholi tłuszczowych, np., alkiloarylowy eter poliglikolu, alkilosulfoniany, alkilosiarczany, arylosulfoniany oraz hydrolizaty białka jaj. Jako środki dyspergujące wchodzą w grę: np., ługi posulfitowe i metyloceluloza.

W preparatach mog ą być stosowane takż e ś rodki adhezyjne, takie jak karboksymetyloceluloza, naturalne i syntetyczne sproszkowane polimery, ziarniste lub w postaci lateksu, takie jak guma arabska, poli(alkohol winylowy), poli(octan winylu) jak też naturalne fosfolipidy, takie jak kefalina i lecytyna, oraz fosfolipidy syntetyczne. Dalsze dodatki mogą stanowić oleje mineralne lub roślinne.

Można stosować środki barwiące, takie jak pigmenty nieorganiczne, np., tlenek żelaza, tlenek tytanu, błękit żelazo-cyjankowy i organiczne środki barwiące, takie jak, barwniki alizarynowe, azowe i metaloftalocyjaninowe oraz mikronawozy, takie jak sole ż elaza, manganu, boru, miedzi, kobaltu, molibdenu i cynku.

Preparaty zawierają ogólnie między 0,1 a 95 procent wagowych substancji czynnej, korzystnie między 0,5 a 90 %.

Substancję czynną według wynalazku można stosować samą, jako taką lub w postaci jej preparatów, także w mieszaninie ze znanymi środkami grzybobójczymi, środkami bakteriobójczymi, środkami roztoczobójczymi, środkami nicieniobójczymi lub środkami owadobójczymi, w celu rozszerzenia spektrum działania lub uniknięcia wystąpienia odporności. W wielu wypadkach uzyskuje się przy tym

PL 198 924 B1 efekty synergiczne, tzn. oddziaływanie mieszaniny jest silniejsze niż oddziaływanie poszczególnych składników.

Jako dodatki do zmieszania wchodzą w grę, na przykład, następujące związki:

środki grzybobójcze aldimorf, ampropylfos, ampropylfos potasowy, andoprim, anilazyna, azakonazol, azoksystrobin, benalaksyl, benodanil, benomyl, benzamakryl, benzamakryl izobutylowy, bialafos, binapakryl, bifenyl, bitertanol, blastycydyna-S, bromukonazol, bupirymat, butiobat, wielosiarczek wapnia, kapsimycyna, kaptafol, kaptan, karbendazym, karboksyn, karwon, chinometionat (Quiomethionat), chlobenztiazon, chlorofenazol, chloroneb, chloropikryna, chlorotalonil, chlozolinat, klozylakon, kufranerb, cymoksanil, cyprokonazol, cyprodynyl, cyprofuram, debakarb, dichlorofen, diklobutrazol, diklofluanid, diklomezyna, dikloran, dietofenkarb, difenokonazol, dimetyrymol, dimetomorf, dinikonazol, dinikonazol-M, dinokap, difenyloamina, dipirytion, ditalimfos, ditianon, dodemorf, dodyna, drazoksolon, edifenfos, epoksykonazol, etakonazol, etyrymol, etrydiazol, famoksadon, fenapanil, fenarymol, fenbukonazol, fenfuram, fenitropan, fenpiklonil, fenpropidyna, fenpropimorf, fentinacet, wodorotlenek fentyny, ferbam, ferymzon, fluazynam, flumetower, fluromid, fluchinklonazol, flurprimidol, flusilazol, flusulfamid, flutolanil, flutriafol, folpet, fosetyl glinowy, fosetyl sodowy, ftalid, fuberidazol, fluralaksyl, furametpyr, furkarbanil, furkonazol, furkonazol-cis, furmecykloks, guazatyna, heksachlorobenzen, heksakonazol, hymeksazol, imazalyl, imibenkonazol, iminoktadyna, albezylan iminooktadyny, trioctan iminooktadyny, jodokarb, ipkonazol, iprobenfos (IBP), iprodion, irumamycyna, izoprotiolan, izowaledion, kasugamycyna, krezoksym metylowy, preparaty miedziowe, takie jak: wodorotlenek miedzi, naftenian miedzi, oksychlorek miedzi, siarczan miedzi, tlenek miedzi, Cu-oksyna i ciecz bordoska, mankoper, mankozeb, maneb, meferimzon, mepanipirym, mepronil, metalaksyl, metakonazol, metasulfokarb, metfuroksam, metiram, metomeklam, metsulfowaks, mildiomycyna, myklobutanil, myklozolina, dimetyloditiokarbaminian niklu, nitrotal izopropylowy, nuarimol, ofurace, oksadiksyl, oksamokarb, kwas oksolinikowy, oksykarboksym, oksyfentyin, paklobutazol, pefurazoat, penkonazol, pencykuron, fosfodifen, pimarcyna, piperalina, polioksyna, polioksorim, probenazol, prochloraz, procymidon, propamokarb, propanozyna sodowa, propikonazol, propineb, pirazofos, piryfenoks, pirymetanil, pirochilon, piroksyfur, chinkonazol, chintozen (PCNB), chinoksyfen, siarka i preparaty siarki, tebukonazol, techloftalam, technacen, tetcyklacis, tetrakonazol, tiabendazol, tiocyjafen, tiofluzamid, tiofanat metylowy, tiram, tioksymid, tolklofos metylowy, tolilfluanid, triadimefon, triadimenol, triazobutyl, triazoksyd, trichlamid, tricyklazol, tridemorf, triflumizol, triforyna, tritikonazol, unikonazol, walidamycyna A, winklozolina, winikonazol, zarylamid, zineb, zineb oraz

Dagger G,

OK-8705,

OK-8801, α-(1,1 -dimetyloetylo)-e-(2-fenoksyetylo)-1H-1,2,4-triazolo-1-etanol, α-(2, 4-dichlorofenylo)-e-fluoro-b-propylo-1 H-1,2,4-triazolo-1-etanol, a-(2,4-dichlorofenylo)-e-metoksy-a-metylo-1H-1,2,4-triazolo-1-etanol, a-(5-metylo-1,3-dioksan-5-ylo)-(e-[[4-(trifluorometylo)-fenylo]-metyleno]-1H-1,2,4-triazolo-1-etanol, (5RS, 6RS)-6-hydroksy-2,2,7,7-tetrametylo-5-(1H-1,2,4-triazol-1-ilo)-3-oktanon, (E)-a-(metoksyimino)-N-metylo-2-fenoksy-fenyloacetamid, ester 1-izopropylowy kwasu {2-metylo-1-[[[1-(4-metylofenylo)-etylo]-amino]-karbonylo]-propylo}-karbaminowego, eter O-fenylometylowy 1-(2,4-dichlorofenylo)-2-(1H-1,2,4-triazol-1-ilo)etanonu,

1-(2-metylo-1-naftalenylo)-1H-pirolo2,5-dion,

1-(3,5-dichlorofenylo)-3-(2-propenylo)-2,5-pirolidynodion,

1-[(dijodometylo)-sulfonylo]-4-metylo-benzen,

1-[[2-(2,4-dichlorofenylo)-1,3-dioksolan-2-ylo]-metylo]-1H-imidazol,

PL 198 924 B1

1-[[2-(4-chlorofenylo)-3-fenylooksiranylo]-metylo]-1H-1,2,4-triazol,

1-[1-[2-[(2,4-dichlorofenylo)-metoksy]-fenylo]-etenylo]-1H-imidazol,

1-metylo-5-nonylo-2-(fenylometylo)-3-pirolidynol,

2',6'-dibromo-2-metylo-4'-trifluorometoksy-4'-trifluorometylo-1,3-tiazo1-5-karboksyanilid,

2,2-dichloro-N-[1-(4-chlorofenylo)-etylo]-1-etylo-3-metylocyklopropanokarboksyamid, tiocyjanian 2, 6-dichloro-5-(metylotio)-4-pirymidynylu,

2,6-dichloro-N-(4-trifluorometylo-benzylo)-benzamid,

2,6-dichloro-N-[[4-(trifluorometylo)-fenylo]-metylo]-benzamid,

2-(2,3,3-trijodo-2-propenylo)-2H-tetrazol,

2-[(1-metyloetylo)-sulfonylo]-5-(trichlorometylo)-1,2,4-tiadiazol,

2-[[6-deoksy-4-O-(4-O-metylo-e-D-glikopiranozylo)-a-D-glukozopiranozylo]-amino]-4-metoksy-1H-pirolo[2,3-d]pirymidyno-5-karbonitryl,

2-aminobutan,

2-bromo-2-(bromoetylo)-pentanodinitryl,

2-chloro-N-(2,3-dihydro-1,1,3-trimetylo-1H-inden-4-ylo)-3-pirydynokarboksyamid,

2-chloro-N-(2,6-dimetylofenylo)-N-(izotiocyjanianometylo)-acetamid,

2- fenylofenol (OPP),

3.4- dichloro-1-[4-(difluorometoksy)-fenylo]-1H-pirolo-2,5-dion,

3.5- dichloro-N-[cyjano[(1-metylo-2-propylylo)-okso]-metylobenzamid,

3- (1,1-dimetylopropylo-1-okso-1H-indeno-2-karbonitryl,

3- [2-(4-chlorofenylo)-5-etoksy-3-izoksazolidynylo]-pirydyna,

4- chloro-2-cyjano-N,N-dimetylo-5-(4-metylofenylo)-1H-imidazolo-1-sulfonamid,

4-metylo-tetrazolo[1,5-a]chinazolin-5(4H)-on,

8-(1,1-dimetyloetylo)-N-etylo-N-propylo-1,4-dioksaspiro[4,5]dekano-2-metanoamina, siarczan 8-hydroksychinoliny, kwas {2-[(fenyloamino)-karbonohydrazydo]-9H-ksanteno-9-karboksylowy, bis-(1-metyloetylo)-3-metylo-4-[(3-metylobenzoilo)-oksy]-2,5-tiofeno-dikarboksylan cis-1-(4-chlorofenylo)-2-(1H-1,2,4-triazol-1-ilo)-cykloheptanol, chlorowodorek cis-4-[3-[4-(1,1-dimetylopropylo)-fenylo-2-metylopropylo]-2,6-dimetylomorfoliny,

4- (chlorofenylo)-azo-cyjanooctan etylu, wodorowęglan potasu, sól sodowa metanotetratiolu,

1-(2,3-dihydro-2,2-dimetylo-1H-inden-1-ylo)-1H-imidazolo-5-karboksylan metylu,

N-(2,6-dimetylofenylo)-N-(5-izoksyazlolilokarbonylo)-DL-alaninian metylu,

N-(chloroacetylo)-N-(2,6-dimetylofenylo)-DL-alaninian metylu,

N-(2,3-dichloro-4-hydroksyfenylo)-1-metylo-cykloheksanokarboksy-amid,

N-(2,6-dimetylo-fenylo)-2-metoksy-N-(tetrahydro-2-okso-3-furanylo)-acetamid,

N-(2,6-dimetylo-fenylo)-2-metoksy-N-(tetrahydro-2-okso-3-tienylo)-acetamid,

N-(2-chloro-4-nitrofenylo)-4-metylo-3-nitro-benzosulfonamid,

N-(4-cykloheksylo-fenylo)-1,4,5,6-tetrahydro-2-pirymidynoamina,

N-(4-heksylo-fenylo)-1,4,5,6-tetrahydro-2-pirydynoamina,

N-(5-chloro-2-metylo-fenylo)-2-metoksy-N-(2-okso-3-oksazolidynylo)-acetamid,

N-(6-metoksy)-3-pirydynylo)-cyklopropanokarboksyamid,

N-[2,2,2-trichloro-1-[(chloroacetylo)-amino]etylo]-benzamid,

N-[3-chloro-4,5-bis-(2-propinyloksy)-fenylo]-N'-metoksymetanoimidoamid, sól sodowa N-formylo-N-hydroksy-DL-alaniny,

O,O-dietylo-[2-(dipropyloamino)-2-oksoetylo]-etylofosforamido-tiolan,

O-metylo-S-fenylo-fenylopropylo fosforamidotiolan,

5- metylo-1,2,3-benzotiadiazolo-7-karboksytiolan, spiro[2H]-1-benzopirano-2,1' (3'H)-izobenzofuran-3'-on.

środki bakteriobójcze

Bronopol, dichlorofen, nitrapiryna, dimetyloditiokarbaminian niklu, kasugamycyna, oktylinon, kwas furanokarboksylowy, oksytertacyklina, probenzaol, streptomycyna, tekloftalam, siarczan miedzi i inne preparaty miedzi.

PL 198 924 B1 środki owadobójcze/środki roztoczobójcze/środki nicieniobójcze abamektyna, acefat, acetamipryd, akrynatryna, alanykarb, aldikarb, aldoksykarb, alfa-cypermetryna, alfametryna, amitraz, awermektyna AZ 60541, azadirachtyna, azametifos, azynfos A, azynfos M, azocyklotyna,

Bacillus popillae, Bacillus sphaericus, Bacillus subtilis, Bacillus thuringiensis, Baculoviren, Beauveria bassiana, Beauveria tenella, bendiokarb, benfurakarb, bensultap, benzoksymat, betacyflurtyn, bifenazat, bifentryn, bioetanometryna, biopermetryna, BPMC, bromofos A, bufenkarb, buprofezyn, butatiofos, butokarboksym, butylopyridaben, kadusafos, karbaryl, karbofuran, karbofenotion, karbosulfan, kartap, chloroetokarb, chloroetoksyfos, chlorofenapyr, chlorofenwinfos, chlorofluazuron, chloromefos, chloropiryfos, chloropiryfos M, chlorowafortryn, cis-resmetryna, cispermetryna, chlocytryna, chloetokarb, chlofentezyna, cyjanofos, cyklopren, cykloprotryna, cyflutryna, cyhalotryna, cyheksatyna, cypermetryna, cyromazyna deltametryna, demeton M, demeton S, demeton S-metylowy, diafentiuron, diazynon, dichlorwos, diflubenzuron, dimetoat, dimetylowinfos, diofenolan, disulfoton, dokuzat sodowy, dofenapyn, elflusilanat, emamektyna, empentryna, endosulfan, gatunek Entomoftora, esfenwalerat, etiofenkarb, etion, etoprofos, etofenproks, etoksazol, etrimfos, fenamifos, fenazachin, fenbutacynoksyd, fenitrotion, fenotiokarb, fenoksakrym, fenoksykarb, fenpropatryn, fenpyrad, fenpirytryn, fenproksimat, fenwalerat, fipronil, fluazuron, flubrocytrynat, flucykloksuron, flucytrynat, flufenoksuron, flutenzyna, fluwalinat, fonofos, fosmetylan, fostiazat, fubfenproks, furatiokarb,

Granuloseviren, halofenocyd, HCH, heptenofos, heksaflumuron, heksytiazoks, hydropren, imidaklopryd, izazofos, izofenfos, izoksation, iwermecyna, wirusy poliścienne rdzeniowe

Lambda-cyhalotryna, lufenuron, malation, mekarbam, metaldehyd, metamidofos, Metharhizium a-nisopliae, Metharhizium flavoviride, metydation, metiokarb, metomyl, metoksyfenozyd, metolkarb, metoksadiazon, mewinfos, milbemektyna, monokrotofos, naled, nitenpiram, nitiazyna, nowaluron, ometoat, oksamyl, oksydemeton M,

Paecilomyces fumosoroseus, paration A, paration M, permetryna, fenoat, forat, fosalon, fosmet, fosfamidon, foksym, pirymikarb, pirymifos A, pirymifos M, profenofos, promekarb, propoksur, protiofos, protoat, pymetrozyna, pyrachlofos, pyresmetryna, pyretrum, pirydaben, pirydation, pirymidifen, piryproksyfen, chinalfos, rybawirin, salition, sebufos, silafluofen, spinosad, sulfotep, sulprofos, tau-fluwalinat, tebufenozyd, tebufenpyrad, tebupirymifos, teflubenzuron, teflutryn, temefos, temiwinfos, terbufos, tetrachlorowinfos, teta-cypermetryna, tiaklopryd, tiametoksam, tiapronil, tiatrifos, wodorszczawian tiocyklamu, tiodikarb, tiofanoks, turyngienzyn, tralocytryn, tralometryna, triara-ten, triazamat, triazofos, triazuron, trichlorofenidyna, trichlorfon, triflumuron, trimetakarb,

Wamidotion, waniprol, Verticillium lecanii,

Yi 5302 zeta-cypermetryna, zolaprofos (1R-cis)-5-(fenylometylo)-3-furanylo]-metylo-3-[(dihydro-2-okso-3(2H)-furanylideno)-metylo]-2,2-dimetylopropanokarboksylan,

2,2,3,3-tetrametylocyklopropanokarboksylan (3-fenoksyfenylo)-metylu,

1-[(2-chloro-5-tiazolilo)metylo]tetrahydro-3,5-dimetylo-N-nitro-1,3,5-triazyno-2(1H)-imina,

2-(2-chloro-6-fluorofenylo)-4-[4-(1,1-dimetyloetylo)fenylo]-4,5-dihydrooksazol,

2-(acetyloksy)-3-dodecylo-1,4-naftalenodion,

2-chloro-N-[[[4-(1-fenyloetoksy)-fenylo]-amino]-karbonylo]-benzamid,

2-chloro-N-[[[4-(2,2-dichloro-1,1-difluoroetoksy)-fenylo]-amino]-karbonylo]-benzamid, propylokarbaminian 3-metylo-fenylu,

4-[4-(4-etoksyfenylo)-4-metylopentylo]-1-fluoro-2-fenoksybenzen,

4-chloro-2-(1,1-dimetyloetylo)-5-[[2-(2,6-dimetylo-4-fenoksyfenoksy)etylo]tio]-3(2H)-pirydazynon,

PL 198 924 B1

4-chloro-2-(2-chloro-2-metylopropylo)-5-[(6-jodo-3-pirydynylo)metoksy]-3(2H)-pirydazynon,

4-chloro-2-(3,4-dichlorofenylo)-5-[(6-chloro-3-pirydynylo)metoksy]-3(2H)-pirydazynon,

Bacillus thuringiensis szczep EG 2348, kwas (2-benzoilo-1-(1,1-dimetyloetylo)hydrazyno)benzoesowy, ester butylowy 2,2-dimetylo-3-(2,4-dichlorofenylo)-2-okso-1-oksaspiro[4,5]dec-3-en-4-ylu, aldehyd kwasu dihydro-2-(nitrometyleno)-2H-1,3-tiazyno-3(4H)-karboksylowego,

[2-[[1,6-dihydro-6-okso-1-(fenylometylo)-4-pirydazynylo]okso]etylo]karbaminian etylu,

N-(3,4,4-trifluoro-1-okso-3-butenylo)-glicyna,

N-(4-chlorofenylo)-3-[4-difluorometoksy)fenylo]-4,5-dihydro-4-fenylo-1H-pirazolo-1-karboksyamid,

N-[(2-chloro-5-tiazolilo)metylo]-N'-metylo-N-nitroguanidyna,

N-metylo-N'-(1-metylo-2-propenylo)-1,2-hydrazynodikarbotioamid,

N-metylo-N'-2-propenylo-1,2-hydrazyno-dikarbotioamid

O,O-dietylo-[2-(dipropyloamino)-2-oksoetylo]-etylofosfoamidotiolan.

Możliwe jest także mieszanie z innymi znanymi substancjami czynnymi, takimi jak herbicydy, lub z nawozami i regulatorami wzrostu roślin.

Substancje czynne można stosować same, jako takie, w postaci ich preparatów lub przyrządzonych z nich postaci stosowania takich, jak gotowe do stosowania roztwory, zawiesiny, proszki do rozpylania, pasty, rozpuszczalne proszki, środki do opylania i granulaty. Nakładanie odbywa się w zwykły sposób, np, przez polewanie, natrysk, rozpryskiwanie, posypywanie, rozpylanie, spienianie, powlekanie itd.. Możliwe jest także nanoszenie substancji czynnej metodą opryskiwania ultramałoobjętościowego lub wprowadzania preparatu substancji czynnej lub samej substancji czynnej bezpośrednio do gleby. Można także obrabiać materiał sadzonkowy roślin.

Ilości substancji czynnej według wynalazku stosowanej podczas nakładania, jako środek grzybobójczy, mogą zmieniać się w szerokich granicach w zależności od rodzaju wybranej metody nakładania. Przy obróbce części roślin, stosowane ilości, w odniesieniu do substancji czynnej, leżą ogólnie w zakresie między 0,1 g a 10000 g na hektar, korzystnie między 10 g a 1000 g na hektar. Przy obróbce materiału sadzonkowego, stosowane ilości, w odniesieniu do substancji czynnej, leżą ogólnie w zakresie mię dzy 0,001 g a 50 g na kilogram materiał u sadzonkowego a korzystnie miedzy 0,1 g a 10 g na kilogram. Przy obróbce gleby, stosowane ilości, w odniesieniu do substancji czynnej, leżą ogólnie w zakresie między 0,1 g a 10000 g na hektar, korzystnie miedzy 1 g a 5000 g na hektar.

Środki stosowane do obróbki materiałów technicznych zawierają substancję czynną ogólnie w ilości od 1 do 95 %, korzystnie od 10 do 75 %.

Stężenia substancji czynnej według wynalazku w gotowym preparacie dopasowane są do rodzaju zastosowania i występowania zwalczanych mikroorganizmów oraz od składu chronionego materiału. Optymalną stosowaną ilość można oznaczyć metodą doświadczalną. Ogólnie stężenia do stosowania leżą w zakresie od 0,001 do 5% wagowych, korzystnie 0,05% do 1,0% wagowego w stosunku do materiału przeznaczonego do ochrony.

Skuteczność działania i zakres działania substancji czynnej według wynalazku, względnie preparatu wytworzonego z niej, koncentratu lub zupełnie ogólnie preparatu, które stosuje się do ochrony materiałów można zwiększyć, jeśli doda się ewentualnie dalszych związków działających przeciwbakteryjnie, środków grzybobójczych, środków bakteriobójczych, środków chwastobójczych, środków owadobójczych lub innych substancji czynnych dla zwiększenia zakresu działania lub uzyskania szczególnych efektów, takich jak np., dodatkowa ochrona przed owadami. Takie mieszaniny mogą wykazywać szerszy zakres działania niż wiązek według wynalazku.

Wytwarzanie i zastosowanie substancji czynnej według wynalazku wynika z następujących przykładów.

PL 198 924 B1 rozpuszczalnik: przepływ: wykrywanie: nadawanie próbek:

300 g racemicznego 2-[2-(1-chloro-cyklopropylo)-3-(2-chloro-fenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tionu w porcjach po 0,2 g rozdziela się metodą HPLC w temperaturze pokojowej (około 23°C) na chiralnej stacjonarnej fazie z żelu krzemionkowego (CSP) opartej na optycznie aktywnym monomerze w postaci N-metakryloilo-L-leucyno-3-(2,4-dimetylo-pentylo)-amidu, stosując jako środek wymywający octan etylu. Prowadzi się przy tym fotometryczne sprawdzanie eluatu. Bardziej dokładnie prowadzi się rozdzielanie preparatywne w następujących warunkach:

kolumna: CSP, jak wyżej, 10 μm; 570*50 mm

ID/średnica wewnętrzna octan etylu 100 ml/minutę UV; 254 nm

0,2 g rozpuszczone w octanie etylu

Takie same frakcje, zawierające każdorazowo takie same enancjomery, zbiera się razem i zatęża pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymany produkt przekrystalizowuje się z toluenu.

W podanych warunkach wymywa się najpierw lewoskrętny enancjomer a po nim prawoskrętny enancjomer.

Otrzymuje się w ten sposób 117 g (-)-enancjomerów 2-[2-(1-chloro-cyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tionu w postaci substancji stałej o temperaturze topnienia 123 do 124°C. Skręcalność właściwa: [a]D²⁰ = -55,5° (10 mg/1 ml chloroformu).

W analogiczny sposób otrzymuje się 119 g (+)-enancjomery w postaci substancji stałej o temperaturze topnienia 122 do 123°C.

Skręcalność właściwa:

[a]D²⁰ = -54,9° (10 mg/1 ml chloroformu).

P r z y k ł a d y zastosowania

P r z y k ł a d A

Badanie w stosunku do Cochliobolus sativus (jęczmień)/ ochronnie

Rozpuszczalnik: 10 części wagowych N-metylopirolidonu

Emulgator: 0,6 części wagowych eteru poliglikolowoalkiloarylowego

W celu wytworzenia celowego preparatu substancji czynnej miesza się 1 część wagową substancji czynnej z podaną ilością rozpuszczalnika i emulgatora i rozcieńcza koncentrat wodą do pożądanego stężenia.

W celu sprawdzenia czynnego działania ochronnego opryskuje się młode rośliny preparatem substancji czynnej w podanej ilości. Po wysuszeniu natryskanej warstwy opryskuje się rośliny zawiesiną zarodników Cochliobolus sativus. Rośliny pozostają przez 48 godzin w 20°C i przy 100% wilgotności względnej w kabinie do inkubacji.

Rośliny przenosi się do szklarni, w której panuje temperatura 20°C i 80% wilgotności względnej.

dni po zaszczepieniu dokonuje się oceny. 0% oznacza przy tym stopień oddziaływania odpowiadający próbce kontrolnej, podczas gdy stopień oddziaływania 100% oznacza, że nie wystąpiło zarażenie.

Substancje czynne, stosowane ilości i wyniki doświadczeń można znaleźć w poniższej tabeli.

T a b e l a A

Badanie w stosunku do Podosphaera (jabłoń)/ ochronnie

Substancja czynna	Stosowana ilość substancji czynnej w g/ha	Stopień oddziaływania w %
1	2	3
Znany z WO 96-16048 Cl	250	66
rLc„2 A^Z_c,	125	59
'— £η2 1 2 ί Y U-NH

PL 198 924 B1 cd. tabeli A

1	2	3
Według wynalazku _P1	250	75
fyc<nz_c,	125	75
ljfNxrs ®
(skręcalność optyczna ujemna)

P r z y k ł a d B

Badanie w stosunku do Podosphaera (jabłoń)/ ochronnie

Rozpuszczalnik: 47 części wagowych acetonu

Emulgator: 3 części wagowych eteru poliglikolowoalkiloarylowego

W celu wytworzenia celowego preparatu substancji czynnej miesza się 1 część wagową substancji czynnej z podaną ilością rozpuszczalnika i emulgatora i rozcieńcza koncentrat wodą do pożądanego stężenia.

W celu sprawdzenia czynnego dział ania ochronnego opryskuje się mł ode roś liny preparatem substancji czynnej w podanej ilości. Po wysuszeniu natryskanej warstwy opryskuje się rośliny zawiesiną zarodników zarazków mączniaka prawdziwego jabłoni Podosphaera leucotricha. Rośliny wstawia się do szklarni, w której panuje temperatura 23°C i 70% wilgotności względnej.

dni po zaszczepieniu dokonuje się oceny. 0% oznacza przy tym stopień oddziaływania odpowiadający próbce kontrolnej, podczas gdy stopień oddziaływania 100% oznacza, że nie wystąpiło zarażenie.

Substancje czynne, stosowane ilości i wyniki doświadczeń można znaleźć w następującej tabeli.

T a b e l a B

Badanie w stosunku do Cochliobolus sativus (jęczmień)/ ochronnie

Substancja czynna	Stosowana ilość substancji czynnej w g/ha	Stopień oddziaływania w %
Znany z WO 96-16048 Cl <H-=h, l1łc, I2 XN, .S ί Ύ U-NH	10	60
Według wynalazku ci N © [1_Γη (skręcalność optyczna ujemna)	10	78

PL 198 924 B1

P r z y k ł a d C

Badanie w stosunku do Uncinula (latorośl winna)/ ochronnie

Rozpuszczalnik: 47 części wagowych acetonu

Emulgator: 3 części wagowych eteru poliglikolowoalkiloarylowego

W celu wytworzenia celowego preparatu substancji czynnej miesza się 1 część wagową substancji czynnej z podaną ilością rozpuszczalnika i emulgatora i rozcieńcza koncentrat wodą do pożądanego stężenia.

W celu sprawdzenia czynnego działania ochronnego opryskuje się młode roś liny preparatem substancji czynnej w podanej ilości. Po wysuszeniu natryskanej warstwy zaraża się rośliny zawiesiną zarodników Uncinula necator. Rośliny wstawia się do szklarni, w której panuje temperatura 23°C i 70% wilgotności względnej.

dni po zaszczepieniu dokonuje się oceny. 0% oznacza przy tym stopień oddziaływaniaodpowiadający próbce kontrolnej, podczas gdy stopień oddziaływania 100% oznacza, że nie wystąpiło zarażenie.

Substancje czynne, stosowane ilości i wyniki doświadczeń można znaleźć w następującej tabeli.

T a b e l a C

Badanie w stosunku do Uncinula (winorośl)/ ochronnie

Substancja czynna	Stosowana ilość substancji czynnej w g/ha	Stopień oddziaływania w %
Znany z WO 96-16048 Cl <H-_ch2 Γ v Cl '-' |h2 fTs U-NH	10	47
Według wynalazku Cl H c„,-?1łci r2 Μ-ΎιΥ5 (O Li (skręcalność optyczna ujemna)	10	84

P r z y k ł a d D

Badanie w stosunku do Venturia (jabłoń)/ leczniczo

Rozpuszczalnik: 47 części wagowych acetonu

Emulgator: 3 części wagowych eteru poliglikolowoalkiloarylowego

W celu wytworzenia celowego preparatu substancji czynnej miesza się 1 część wagową substancji czynnej z podaną ilością rozpuszczalnika i emulgatora i rozcieńcza koncentrat wodą do pożądanego stężenia.

W celu sprawdzenia czynnego dział ania leczniczego zaraż a się młode rośliny zawiesiną zarazków zarodników parcha jabłoni Venturia inaequalis. Rośliny pozostają przez 1 dzień w temperaturze 20°C i 100% wilgotności względnej w kabinie do inkubacji a następnie przestawia się je do szklarni. Po zadanej ilości godzin opryskuje się rośliny preparatem substancji czynnej w podanej ilości.

Rośliny przestawia się do szklarni, w które panuje temperatura 21°C i 90% wilgotności względnej.

dni po zaszczepieniu dokonuje się oceny. 0% oznacza przy tym stopień oddziaływania odpowiadający próbce kontrolnej, podczas gdy stopień oddziaływania 100% oznacza, że nie wystąpiło zarażenie.

PL 198 924 B1

Substancje czynne, stosowane ilości i wyniki doświadczeń można znaleźć w poniższej tabeli.

T a b e l a D

Badanie w stosunku do Venturia (jabłoń)/ leczniczo

Substancja czynna	Stosowana ilość substancji czynnej w g/ha	Stopień oddziaływania w %
Znany z WO 96-16048 Cl g..V c, '—' iLh2 U-NH	1	79
Według wynalazku XL2-pz_cl ch2 N/N\jys (I) IL—nh (skręcalność optyczna ujemna)	1	91

P r z y k ł a d E

Badanie w stosunku do Pyricularia (ryż)/ ochronnie

Rozpuszczalnik: 2,5 części wagowych acetonu

Emulgator: 0,06 części wagowych eteru poliglikolowoalkiloarylowego

W celu wytworzenia celowego preparatu substancji czynnej miesza się 1 część wagową substancji czynnej z podaną ilością rozpuszczalnika i emulgatora i rozcieńcza koncentrat wodą do pożądanego stężenia.

W celu sprawdzenia czynnego działania ochronnego opryskuje się młode rośliny ryż u preparatem substancji czynnej w podanej ilości. Po wysuszeniu natryskanej warstwy zaraża się rośliny zawiesiną zarodników Pyricularia orizae. Rośliny wstawia się następnie do szklarni, w której panuje temperatura 25°C i 100% wilgotności względnej.

dni po zaszczepieniu dokonuje się oceny. 0% oznacza przy tym stopień oddziaływania odpowiadający próbce kontrolnej, podczas gdy stopień oddziaływania 100% oznacza, że nie wystąpiło zarażenie.

Substancje czynne, stosowane ilości i wyniki doświadczeń można znaleźć w następującej tabeli.

T a b e l a E

Badanie w stosunku do Pyricularia (ryż)/ ochronnie

Substancja czynna	Stosowana ilość substancji czynnej w g/ha	Stopień oddziaływania w %
1	2	3
Znany z WO 96-16048 Cl /“(_CH2 g..V c, '—' iLh2 U-NH	375	30

PL 198 924 B1 cd. tabeli E

1	2	3
Według wynalazku /Cl \=/ JH; (I) u_ΓΗ (skręcalność optyczna ujemna)	375	90

Zastrzeżenia patentowe

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. (-)-Enancjomer 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tionu o wzorze
2. 2. Sposób wytwarzania (-)-enancjomeru substancji czynnej o wzorze (I) określonego w zastrz. 1, znamienny tym, że

   a) racemiczny 2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tion o wzorze poddaje się chromatografii za pomocą octanu etylu, jako środka wymywającego, w temperaturach między 20°C a 25°C, na chiralnej stacjonarnej fazie z żelu krzemionkowego, bazującej na optycznie czynnym monomerze w postaci N-metakryloilo-L-leucyno-3-(2,4-dimetylopentylo)amidu,

   b) zatęża się eluat pod zmniejszonym ciśnieniem i

   c) otrzymany produkt poddaje się przekrystalizowaniu z toluenu.
3. 3. Środek biobójczy do zwalczania mikroorganizmów, znamienny tym, że obok rozcieńczalników i/lub środków powierzchniowo czynnych zawiera (-)-enancjomer substancji czynnej o wzorze (I) określony w zastrz. 1.
4. 4. Zastosowanie (-)-enancjomeru substancji czynnej o wzorze (I), określonego w zastrz. 1, do zwalczania niepożądanych mikroorganizmów, w tym grzybów i bakterii w ochronie materiałów nieożywionych.
5. 5. Zastosowanie (-)-enancjomeru substancji czynnej o wzorze (I), określonego w zastrz. 1, do wytwarzania środków do zwalczania niepożądanych mikroorganizmów w ochronie roślin, w tym grzybów i bakterii.