PL198927B1 - Taca do pakowania produktów spożywczych, arkusz ze spienionego tworzywa termoplastycznego, sposób pakowania produktów spożywczych i zastosowanie tlenku glinu - Google Patents

Abstract

Taca przeznaczona do pakowania produktów spo zywczych, które mog a uwalnia c substancje lotne o nieprzyjemnym zapachu, jest wykonana z arkusza zasadniczo otwartokomórkowego spienio- nego tworzywa termoplastycznego zawieraj acego subtelnie rozdrobnion a substancj e adsorbuj ac a, zdoln a do adsorpcji tych substancji lotnych o nieprzyjemnym zapachu. Wynalazek dotyczy tak ze arku- sza takiego tworzywa termoplastycznego, sposobu pakowania produktów spo zywczych i zastosowa- nia tlenku glinu do wytwarzania arkuszy i folii z tworzywa termoplastycznego. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku są taca do pakowania produktów spożywczych, arkusz ze spienionego tworzywa termoplastycznego, sposób pakowania produktów spożywczych i zastosowanie tlenku glinu. W szczególności wynalazek dotyczy tacy przeznaczonej do pakowania produktów spożywczych, które mogą uwalniać substancje lotne o nieprzyjemnym zapachu (substancje o niepożądanym zapachu), takie jak np. produkty rybne (ryby, skorupiaki itp.) i gotowana żywność, zwłaszcza na bazie jaj.

Dla uproszczenia niniejszy opis dotyczyć będzie ryb, chociaż należy rozumieć, że wszelkie wzmianki dotyczące ryb, dotyczą również produktów wymienionych powyżej.

Wiadomo, że konserwacja ryb jest zagadnieniem trudnym, ze względu na fakt, że już w kilka godzin po złowieniu białka ryb zaczynają się rozkładać, prowadząc do powstania lotnych substancji o nieprzyjemnym zapachu, przede wszystkim z grupy amin. Gdy zachodzi ten proces, ryba nadal zachowuje doskonałe właściwości higieniczne, odżywcze i smakowe.

Ponadto, gdy ryby są pakowane, w całości lub w postaci filetów, na tace z tworzywa termoplastycznego szczelnie zamknięte odpowiednią folią tworzywową, lotne aminy wytworzone na skutek rozpoczynającego się procesu rozkładu białek gromadzą się wewnątrz opakowania i zostaną uwolnione po jego otwarciu.

Uwalnianie lotnych amin jest bardzo nieprzyjemne dla konsumenta, który ponadto niesłusznie podejrzewa, że niewłaściwy zapach jest oznaką złego zakonserwowania produktu spożywczego.

Uprzednio proponowano pewne rozwiązania powyższych niedogodności. Pierwsze rozwiązanie polega na dodaniu kwasów organicznych, takich jak kwas cytrynowy, oraz soli żelaza do folii z tworzywa termoplastycznego, z którego wykonywano opakowania (torby). W obecności kwasów organicznych oraz soli żelaza lotne aminy ulegałyby utlenianiu natychmiast po ich absorpcji przez polimer, co prowadziłoby do utraty charakterystycznego zapachu. Niemniej jednak charakter tak utlenionych produktów pozostaje niejasny, a ich szkodliwość nieustalona.

W zgł oszeniu patentowym EP-A 0 294 165 opisano opakowanie do ś wież ych ryb. Produkt spożywczy umieszcza się na tacy wykonanej z gazoszczelnej żywicy wraz ze środkiem odtleniającym i/lub gazem ochronnym, azotem lub mieszaniną azotu i ditlenku węgla, po czym pojemnik zamyka się szczelnie. Przykładem środka odtleniającego jest torebka zawierająca proszek na bazie żelaza, charakteryzujący się zdolnością usuwania tlenu.

Również w tym przypadku nie jest jasny charakter produktów wytworzonych na skutek interakcji opisanego powyżej proszku z lotnymi związkami aminowymi.

Istnieje zatem zapotrzebowanie na opracowanie opakowania dla produktów spożywczych, które mogą uwalniać substancje lotne o nieprzyjemnym zapachu, jak ryby itp., pozwalającego na znaczne zmniejszenie wrażenia nieprzyjemnego zapachu po otwarciu opakowania przez konsumenta.

Nieoczekiwanie okazało się, że to zapotrzebowanie spełnia zgodna z wynalazkiem taca przeznaczona do pakowania produktów spożywczych, które mogą uwalniać substancje lotne o nieprzyjemnym zapachu, charakteryzująca się tym, że jest wykonana z arkusza zasadniczo otwartokomórkowego spienionego tworzywa termoplastycznego zawierającego subtelnie rozdrobnioną substancję adsorbującą zdolną do adsorpcji tych substancji lotnych o nieprzyjemnym zapachu.

Zgodny z wynalazkiem arkusz ze spienionego tworzywa termoplastycznego o zasadniczo otwartych komórkach, z otworami co najmniej na jednej z powierzchni, mający właściwości adsorbowania substancji lotnych o nieprzyjemnym zapachu, charakteryzuje się tym, że zawiera co najmniej 0,5% wag. sproszkowanej substancji o właściwościach adsorpcyjnych względem tych substancji lotnych.

Zgodny z wynalazkiem sposób pakowania produktów spożywczych, które mogą uwalniać substancje lotne o nieprzyjemnym zapachu, charakteryzuje się tym, że umieszcza się te produkty spożywcze na tacy wykonanej ze spienionego termoplastycznego tworzywa sztucznego o otwartych komórkach, z otworami na powierzchni wewnętrznej, zawierającego sproszkowaną substancję o właściwościach adsorpcyjnych względem tych substancji lotnych, po czym całość uszczelnia się w ochronnej atmosferze przez owinięcie tworzywem sztucznym o właściwościach gazoszczelnych.

Zakres wynalazku obejmuje także zastosowanie tlenku glinu do wytwarzaniu arkuszy i folii z tworzywa termoplastycznego o właściwościach adsorpcyjnych względem substancji lotnych o nieprzyjemnym zapachu.

PL 198 927 B1

Stała substancja adsorbująca może być wybrana z grupy obejmującej tlenek glinu, bentonit, kaolin, węgiel aktywny, zeolity, syntetyczne polimery o wysokiej temperaturze topnienia, takie jak politlenek fenylenu i poliimidy, grafit, mikę, ziemię okrzemkową, pumeks i ił.

Szczególnie korzystną substancją jest tlenek glinu, stosowany w ilości 0,5 - 8%, a korzystnie 1,5 - 4% wagowych w przeliczeniu na całkowitą masę arkusza z tworzywa sztucznego. Taca według wynalazku ma korzystnie otwory na wewnętrznej powierzchni. Otwory te mogą np. sięgać w głąb arkusza i mieć średnicę 0,1 - 1,5 mm.

Otwory te mają na celu zapewnienie kontaktu otwartokomórkowej struktury arkusza, w której rozdrobniona substancja stała jest rozprowadzona na bardzo dużej powierzchni, z substancjami lotnymi o nieprzyjemnym zapachu, co umożliwia ich adsorpcję.

Otwarte komórki arkusza, z którego jest wykonana taca według wynalazku, stanowią co najmniej 50% wszystkich komórek.

Korzystnie wielkość cząstek substancji stałej o właściwościach adsorpcyjnych wynosi 0,5 - 100 μm.

Tlenek glinu ma korzystnie postać cząstek o wielkości 1,0 - 80 μm, a zwłaszcza 5 - 30 μm. Tworzywo sztuczne, z którego jest wykonany arkusz jest wybrane z grupy obejmującej polistyren, polietylen, politereftalan etylenu, polipropylen, polichlorek winylu oraz inne polimery lub kopolimery odpowiednie do pakowania produktów spożywczych. Korzystny jest polistyren.

Taca według wynalazku może być pokryta, po jednej lub po obu stronach, folią lub cienką warstwą niespienionego tworzywa termoplastycznego, co poprawia jej wytrzymałość mechaniczną. W tym przypadku folia lub cienka warstwa będzie z kolei zaopatrzona w otwory odpowiadające wewnętrznej powierzchni tacy.

Arkusz termoplastycznego spienionego tworzywa sztucznego o zasadniczo otwartych komórkach, zawierający rozdrobnioną substancję stałą o właściwościach adsorpcyjnych, można wykonać drogą zwykłego wytłaczania pozwalającego na uzyskanie spienionego arkusza o otwartych komórkach, po dodaniu do mieszaniny materiałów wyjściowych, to jest co najmniej jednego termoplastycznego polimeru i środka krystalizującego, odpowiedniej ilości rozdrobnionej substancji stałej o właściwościach adsorpcyjnych i środka porotwórczego.

Technologia wytwarzania arkuszy ze spienionego tworzywa o otwartych komórkach jest dobrze znana fachowcom. Jej opis ujawniono na przykład w publikacji Klempnera i Frisha pt. Handbook of Polymeric Foams and Foam Technology, Carl Hanser Verlag, 1991. Konkretne sposoby opisano na przykład w EP-A 0090507, US-A 3610509, EP-A 0642907 i EP 0849309.

Środek krystalizujący można wybrać z grupy najczęściej używanych środków, np. talk, węglan wapnia, kwas cytrynowy i wodorowęglan sodu, Hydrocerol®, kreda itp.

W przypadku stosowania procesu wytłaczania, takiego jak opisany w zgłoszeniu patentowym US 5 586 053, można nie dodawać środka zarodkującego.

Jako środki porotwórcze stosuje się jeden lub większą liczbę związków wybranych spośród niższych węglowodorów alifatycznych, fluorowęglowodorów (HFC), azotu, dwutlenku węgla i ich mieszanin.

Ponadto zamiast mieszaniny polistyrenu i środka porotwórczego można stosować spienialny polistyren, to znaczy polistyren w postaci granulatu zawierającego niższy węglowodór alifatyczny, spełniający rolę środka porotwórczego.

Ponadto do mieszaniny materiałów wyjściowych można korzystnie dodać środek powierzchniowo czynny. W tym przypadku, poza adsorpcją związków aminowych o nieprzyjemnym zapachu, taca będzie również, dzięki swojej strukturze o otwartych komórkach, zapewniać skuteczną absorpcję płynów, jakie mogłyby być uwalniane z produktu spożywczego.

Jako środki powierzchniowo czynne można stosować zazwyczaj stosowane anionowe, kationowe, niejonowe i amfoteryczne substancje powierzchniowo czynne, a korzystnie sole kwasów alkiloi alkiloarylosulfonowych z metalami alkalicznymi lub metalami ziem alkalicznych, bądź sole estrów kwasu siarkowego o wzorze R-OSO3H, w którym R oznacza alkil lub alkiloaryl, z metalem alkalicznym lub metalem ziem alkalicznych.

Tlenek glinu (Al2O3), który zgodnie z wynalazkiem stanowi korzystną substancję o działaniu adsorpcyjnym, jest białym bezpostaciowym proszkiem, nierozpuszczalnym w wodzie i kwasach, o silnych właściwościach adsorpcyjnych w stosunku do wilgoci oraz substancji lotnych. Dzięki tym właściwościom środek ten jest powszechnie stosowany jako faza nieruchoma w chromatografii. Adsorpcyjne właściwości tlenku glinu różnią się w zależności od właściwości powierzchni cząstek, a zatem od wielkości ziaren, oraz od obróbki, jakiej zostaje poddana ta substancja. W szczególności właściwości ad4

PL 198 927 B1 sorpcyjne są najwyższe w przypadku bezwodnego tlenku glinu i można je modyfikować poprzez dodanie określonej ilości wody. Ponadto traktowanie tlenku glinu roztworami kwasów lub zasad umożliwia nadanie mu selektywnych właściwości adsorpcyjnych.

Powyższe właściwości przypisywano zawsze sproszkowanemu tlenkowi glinu jako takiemu, lecz nigdy tlenkowi glinu wprowadzonemu do matrycy polimerowej. Nieoczekiwanie stwierdzono, że tlenek glinu umieszczony w matrycy termoplastycznej o otwartych komórkach charakteryzuje się doskonałymi właściwościami adsorpcyjnymi w stosunku do substancji lotnych o nieprzyjemnym zapachu, w szczególnoś ci amin, takich jak trimetyloamina, bę d ą cej jednym z gł ównych produktów powstają cych podczas rozkładu tkanek zwierzęcych. W szczególności stężenie trimetyloaminy gromadzącej się w tkankach zawartych w produktach rybnych stanowi czę sto wskaź nik organoleptycznej degradacji produktu (Castnell i inni, 1971, Some Fundamental Problems in the Quality Assessment of Fishery Products, w: Fish inspection and quality control - Fishery News Ltd., Londyn).

Zasadniczo otwartokomórkowa struktura arkusza ze spienionego termoplastycznego tworzywa sztucznego według niniejszego wynalazku odgrywa bardzo ważną rolę w ułatwianiu działania substancji adsorbującej, ponieważ umożliwia dystrybucję tej substancji na bardzo dużej powierzchni, co ułatwia wychwytywanie przez substancję adsorbującą cząsteczek substancji o nieprzyjemnym zapachu.

Obliczono, że powierzchnia wymiany w zasadniczo otwartokomórkowej strukturze tacy według wynalazku zawierającej około 85% otwartych komórek jest 30 - 40-krotnie większa niż powierzchnia samej tacy.

Zatem stopień adsorpcji cząsteczek o nieprzyjemnym zapachu na substancji adsorbującej jest wyższy niż stopień adsorpcji który można by uzyskać, gdyby była ona umieszczona w spienionym tworzywie termoplastycznym o zamkniętych komórkach lub w folii lub warstwie niespienionego tworzywa termoplastycznego. Ponadto, ponieważ średnia grubość ściany komórki otwartokomórkowego spienionego arkusza według wynalazku wynosi około 1 nm, a cząstki substancji adsorbującej mają zazwyczaj średnie wymiary rzędu kilkudziesięciu mikrometrów, to niezależnie od tego, czy cząstki znajdują się wewnątrz ściany komórki, czy w żebrach, polimer je okrywający ma minimalną grubość, w każdym przypadku mniejszą niż grubość polimeru, jaki otaczałby te same cząstki wówczas, gdyby były one rozmieszczone w folii z tworzywa termoplastycznego. Dzięki temu z jednej strony grubość polimeru nie ogranicza w istotny sposób działania adsorpcyjnego rozdrobnionej substancji stałej w stosunku do cząsteczek o nieprzyjemnym zapachu, a z drugiej strony chroni tę substancję przed dezaktywacją, powodowaną przez wilgoć, jaka może znajdować się w produkcie spożywczym.

Ponadto substancja adsorbująca stosowana do wytwarzania tac według wynalazku nie powoduje ani nie katalizuje reakcji chemicznych z udziałem substancji lotnych, do czego dochodzi w przypadku wymienionych wcześniej i dotychczas stosowanych opakowań. W związku z tym nie tworzą się produkty o niewyjaśnionych właściwościach lub produkty potencjalnie szkodliwe.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia tacę według wynalazku w widoku perspektywicznym, a fig. 2 - tacę według wynalazku w przekroju poprzecznym.

Przedstawiono również pewne instrumentalne i organoleptyczne badania, którym poddano tę tacę.

P r z y k ł a d

108,5 kg krystalicznego polistyrenu EXTIR® 1910, wytwarzanego przez ENICHEM, zmieszano z 19,6 kg polistyrenu SR 550 odpornego na wstrząsy (HIPS) (ENICHEM) oraz z 7 kg przedmieszki CSF B0014, wytwarzanej przez firmę Ferro Italia, zawierającej 60% talku o cząstkach o wymiarach około 5 um. Ponadto dodano 4,9 sproszkowanego tlenku glinu MA 250 wytwarzanego przez firmę ALCAN o średniej wielkości cząstek około 10 um. Całkowita dostarczana ilość substancji stałych wynosiła 140 kg/h.

Tak uzyskaną mieszaninę umieszczono w wytłaczarce LMP 19E z podwójnym ślimakiem, do której wstrzykiwano ciekły butan (6 kg/h) jako środek porotwórczy.

Profil temperaturowy w różnych miejscach wytłaczarki był następujący: T1 = 261°C, T2 = 260°C,

T3 = 259°C, T4 = 124°C, T5 = 122°C, T6 = 120°C, T7 = 118°C, T8 = 119°C, T9 = 114°C i T10 = 109°C.

Prędkość obrotu ślimaka wytłaczarki wynosiła 30 obrotów/minutę, a ciśnienie w dyszy 5,5 MPa.

Temperatura stopionej mieszaniny opuszczającej dyszę wynosiła około 115°C. Średnica pierścieniowego otworu dyszy wynosiła 0,9 mm.

PL 198 927 B1

Właściwości tak wytworzonego spienionego tworzywa sztucznego były następujące:

gramatura 300 g/m² grubość 5,5 mm gęstość 55 g/l zawartość otwartych komórek 89%

Następnie otrzymany rękaw ze spienionego polistyrenu pocięto i przeprowadzono przez kalander z parą walców dla jego rozciągnięcia, zgodnie ze znanym sposobem wytłaczania spienionych arkuszy. Następnie jedną z dwóch powierzchni spienionego arkusza pokryto warstwą o grubości 60 μm z wytłoczonego w oddzielnej wytłaczarce tworzywa z mieszaniny 50% polistyrenu i 50% polistyrenu wysokoudarowego (HIPS) wyżej wymienionych rodzajów.

Tak otrzymany powleczony spieniony arkusz poddano laminowaniu na gorąco na niepowleczonej powierzchni nieprzezroczystą zorientowaną folią polistyrenową o grubości 25 μm, a laminowaną powierzchnię poddano perforacji z użyciem metalowych igieł o średnicy 0,1 - 1,5 mm, z wytworzeniem otworów odległych od siebie o 10 mm.

Ostatecznie tak wytworzony arkusz zwinięto w zwój i wprowadzono do zwykłego urządzenia do kształtowania termicznego, w którym wytworzono tace z wewnętrzną powierzchnią laminowaną folią ze zorientowanego polistyrenu (OPS) i perforowaną.

Tace mają korpus 1, którego podstawa 2 ma otwory 4 oraz boczne ścianki 3.

Taca z fig. 2 jest wykonana z powyższego polistyrenowego spienionego arkusza 5 o otwartych komórkach, którego górna powierzchnia jest laminowana folią OPS 6, a dolna powierzchnia jest pokryta niespienioną warstwą 7, składającą się z mieszaniny 1:1 polistyrenu HIPS i polistyrenu. Folia 6 ma szereg otworów 4 o średnicy 0,1 - 1,5 mm, którym odpowiadają otwory zagłębione w arkuszu 5.

Kilka filetów soli złowionych nie dawniej niż 12 godzin wcześniej ułożono na dziesięciu tak wytworzonych tacach (około 300 g filetów na każdej tacy). Następnie tace szczelnie zamknięto wewnątrz opakowania z tworzywa sztucznego o właściwościach gazoszczelnych, po uprzednim wstrzyknięciu gazu ochronnego w postaci mieszaniny azotu i ditlenku węgla w stosunku 6:4.

Równolegle przeprowadzono te same czynności z dziesięcioma standardowymi polistyrenowymi tacami o zamkniętych komórkach, nie zawierających tlenku glinu, o identycznej gramaturze i grubości.

Po 3, 7 i 10 dniach zmierzono poziom trimetyloaminy (TMA) w fazie gazowej z wnętrza opakowań. Pomiar ten prowadzono drogą chromatografii gazowej z użyciem aparatu HS40 firmy Perkin-Elmer oraz chromatografu 5900 serii II firmy Hewlett Packard.

Najpierw dla pomiaru stężenia TMA w fazie gazowej wewnątrz opakowań zastosowano układ adsorpcyjny w postaci sprężarki przeponowej odsysającej gaz z wnętrza opakowania, połączonej poprzez przepływomierz umożliwiający regulację szybkości adsorpcji ze szklanym nabojem z substancją adsorbującą zanurzonym w ochłodzonej wodzie o temperaturze 9°C. Z kolei szklany nabój był połączony z analizowanym opakowaniem poprzez igłę wprowadzoną przez przegrodę z kauczuku silikonowego.

Jako substancję adsorbującą naboje zawierały politlenek fenylu TENAX® w ilości 200 mg. Miały one kształt cylindryczny (długość 6,5 cm, wewnętrzna średnica 0,3 cm) i przed rozpoczęciem adsorpcji były umieszczane na 5 minut w łaźni wodnej termostatu HAAKE CH o temperaturze 9°C.

Po adsorpcji gazu zawartego wewnątrz opakowań naboje wprowadzono do hermetycznie zamkniętych fiolek i analizowano fazę gazową.

Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 1.

T a b e l a 1

	Po 3 dniach w temperaturze 3°C	Po 7 dniach w temperaturze 3°C	Po 10 dniach w temperaturze 3°C
	TMA (a.u.)	TOT (a.u.)	TMA (a.u.)	TOT (a.u.)	TMA (a.u.)	TOT (a.u.)
A	3528	5755	6287	15169	6093	19548
B	16346	18342	30000	54000	72101	78232

W tabeli 1 A oznacza tacę z tlenkiem glinu, a B oznacza tacę standardową. „TOT” oznacza całkowitą ilość zaadsorbowanych substancji lotnych, a symbol „a.u.” oznaczają „jednostki powierzchni” na chromatogramie gazowym.

PL 198 927 B1

Przedstawione powyżej dane w jasny sposób wykazują, że atmosfera w opakowaniach, w których zastosowano tacę wytworzoną według przykładu 1 (nazywaną dalej tacą z tlenkiem glinu), zawiera znacznie mniej substancji lotnych, w szczególności trimetyloaminy, niż atmosfera w opakowaniach, w których zastosowano standardową tacę z polistyrenu o zamkniętych komórkach o takiej samej gramaturze i grubości. Zatem substancje lotne o nieprzyjemnym zapachu zostają w znacznym stopniu zaadsorbowane w tacy według wynalazku.

Dalsze potwierdzenie właściwości adsorpcyjnych tacy według wynalazku względem substancji lotnych o nieprzyjemnym zapachu uzyskano na podstawie wyników badania organoleptycznego.

W tym badaniu zapakowano podobnie filety ś wież ej soli (okoł o 300 g w każ dym opakowaniu) na tacach wytworzonych według przykładu 1 i, dla porównania, na standardowych tacach z polistyrenu o zamkniętych komórkach o takiej samej gramaturze i gruboś ci. W obu przypadkach tace zamknięto szczelnie gazoszczelnym tworzywem sztucznym, a wewnątrz opakowania umieszczono ochronną atmosferę w postaci mieszaniny azotu i ditlenku węgla w stosunku 6:4.

Ocenę organoleptyczną przeprowadziło kilku wybranych „degustatorów”, wyszkolonych do rozpoznawania następujących składników (tzw. „deskryptorów”) zapachu typowego dla ryb:

- zapachu arbuza lub melona;

- zapachu wodorostów morskich i trawy;

- zapachu zgnilizny (zwią zanego z rozkł adem produktów zwierzę cych i roś linnych);

- zapachu amoniaku (typowego dla starej lub zepsutej ryby);

- zapachu sfermentowanego mleka.

W badaniach organoleptycznych róż nicę stwierdzano w oparciu o metodę opisaną przez M. Meilgaard i wsp., Sensory evaluation techniques, wyd. II, CRC Press, Boca Raton (FL)), umożliwiającą stwierdzenie różnicy pomiędzy próbką doświadczalną a próbką odniesienia. Różnicę oceniano zarówno pod względem powyższych deskryptorów zapachów rybnych (Olafsdottir G. i inni, Methods to evaluate fish freshness in research and industry, Trends in Food Sci. Technology, 8:258-265; 1997), jak i pod względem globalnej oceny wizualnej i węchowej.

Badanie przeprowadzono z udziałem zespołu wybranych i wyszkolonych 21 osób w wieku od 20 do 30 lat, których proszono o ocenę różnicy pomiędzy próbkami badanymi, a próbką odniesienia w postaci niezapakowanej świeżej ryby. Sesje badania smaku prowadzono zgodnie z procedurą opisywaną w literaturze fachowej (H.J.H. Macfie, N. Bratchell, K. Greenhoff, L.Y. Vallis, 1989, Designs to balance the effect of order of presentation and first-order carry-over effects in Hall tests, J. Sensory Stud., 4, 129-148).

Po przeprowadzeniu odpowiednich sesji treningowych, osoby oceniające poproszono o wskazanie, dla każdej z badanych próbek, jak bardzo różni się ona od próbki odniesienia (świeża ryba) w przypadku każ dego z deskryptorów. Nastę pnie obliczono wynik, przypisują c wartoś ci w zakresie od 0 do 100 (ekstrema skali). Wartość zero dotyczy ś wież ej ryby, a wartość 100 odnosi się do ryby cał kowicie zepsutej.

Wyniki uzyskane przez osoby oceniające poddano walidacji statystycznej, uzyskując wyniki przedstawione w poniższej tabeli 2, w której A oznacza opakowania zawierające tacę według wynalazku, a B oznacza opakowania zawierające tace z polistyrenu o zamkniętych komórkach, o takiej samej gramaturze i grubości.

T a b e l a 2

Deskryptor	A Po 3 dniach w temperaturze 3°C (różnica)	B Po 3 dniach w temperaturze 3°C (różnica)	A Po 7 dniach w temperaturze 3°C (różnica)	B Po 7 dniach w temperaturze 3°C (różnica)
Zapach arbuza/melona	23,74	33,00	34,24	37,93
Zapach wodorostów morskich/trawy	24,91	41,95	34,02	44,10
Zapach zgnilizny	7,81	19,31	21,22	26,05
Zapach amoniaku	9,12	16,88	13,14	16,48
Zapach sfermentowanego mleka	14,76	22,91	36,07	44,12
Ocena sumaryczna	20,10	36,07	38,00	48,43

PL 198 927 B1

Dane uzyskane po 3 dniach w temperaturze 3°C (co odpowiada okresowi, jaki zazwyczaj upływa do momentu umieszczenia opakowanej ryby do sprzedaży w ladach chłodniczych) były szczególnie znaczące. Można zauważyć, że różnica względem świeżej ryby jest istotnie mniejsza w przypadku opakowań zawierających tacę według wynalazku w porównaniu z opakowaniami zawierającymi znane tace polistyrenowe. Należy również zwrócić uwagę na niewielką różnicę w porównaniu z substancją kontrolną pod względem zapachu amoniaku i zgnilizny.

Claims (19)

1. Taca przeznaczona do pakowania produktów spoż ywczych, które mogą uwalniać substancje lotne o nieprzyjemnym zapachu, znamienna tym, że jest wykonana z arkusza zasadniczo otwartokomórkowego spienionego tworzywa termoplastycznego zawierającego subtelnie rozdrobnioną substancję adsorbującą zdolną do adsorpcji tych substancji lotnych o nieprzyjemnym zapachu.

2. Taca według zastrz. 1, znamienna tym, że na jej wewnę trznej powierzchni znajdują się otwory 4.

3. Taca według zastrz. 2, znamienna tym, ż e substancja adsorbująca jest wybrana z grupy obejmującej tlenek glinu, bentonit, kaolin, węgiel aktywny, zeolity, syntetyczne polimery o wysokiej temperaturze topnienia, takie jak politlenek fenylenu i poliimidy, grafit, mikę, ziemię okrzemkową, pumeks i ił.

4. Taca według zastrz. 3, znamienna tym, ż e średnia wielkość cząstek substancji adsorbującej wynosi 0,5 - 100 μm.

5. Taca według zastrz. 4, znamienna tym, że substancję adsorbującą stanowi tlenek glinu w postaci proszku o cząstkach wielkości 5 - 30 μm.

6. Taca według zastrz. 5, znamienna tym, że zawartość tlenku glinu wynosi 0,5 - 8%, a korzystnie 1,5 - 4% wagowych w przeliczeniu na całkowitą masę arkusza spienionego tworzywa termoplastycznego.

7. Taca według zastrz. 1 - 6, znamienna tym, że tworzywo termoplastyczne jest wybrane z grupy obejmującej polistyren, polietylen, politereftalan etylenu, polipropylen, polichlorek winylu oraz ich kopolimery.

8. Taca według zastrz. 7, znamienna tym, że termoplastycznym tworzywem sztucznym jest polistyren.

9. Taca według zastrz. 1 - 7, znamienna tym, że ten arkusz zawiera co najmniej jeden środek powierzchniowo czynny.

10. Arkusz ze spienionego tworzywa termoplastycznego o zasadniczo otwartych komórkach, z otworami co najmniej na jednej z powierzchni, mający właściwości adsorbowania substancji lotnych o nieprzyjemnym zapachu, znamienny tym, że zawiera co najmniej 0,5% wag. sproszkowanej substancji o właściwościach adsorpcyjnych względem tych substancji lotnych.

11. Arkusz według zastrz. 10, znamienny tym, że substancja adsorbująca jest wybrana z grupy obejmującej tlenek glinu, bentonit, kaolin, węgiel aktywny, zeolity, syntetyczne polimery o wysokiej temperaturze topnienia, takie jak politlenek fenylenu i poliimidy, grafit, mikę, ziemię okrzemkową, pumeks i ił.

12. Arkusz według zastrz. 11, znamienny tym, że średnia wielkość cząstek substancji adsorbującej wynosi 0,5 - 100 μm.

13. Arkusz według zastrz. 12, znamienny tym, że substancję adsorbującą stanowi tlenek glinu w postaci proszku o cząstkach wielkości 5 - 30 μm.

14. Arkusz według zastrz. 13, znamienny tym, że zawartość tlenku glinu wynosi 0,5 - 8%, a korzystnie 1,5 - 4% wagowych w przeliczeniu na całkowitą masę arkusza ze spienionego tworzywa termoplastycznego.

15. Arkusz według zastrz. 10 - 14, znamienny tym, że tworzywo termoplastyczne jest wybrane z grupy obejmującej polistyren, polietylen, politereftalan etylenu, polipropylen, polichlorek winylu oraz ich kopolimery.

16. Arkusz według zastrz. 15, znamienny tym, że tworzywem termoplastycznym jest polistyren.

17. Arkusz według zastrz. 15 albo 16, znamienny tym, że zawiera co najmniej jeden środek powierzchniowo czynny.

PL 198 927 B1

18. Sposób pakowania produktów spożywczych, które mogą uwalniać substancje lotne o nieprzyjemnym zapachu, znamienny tym, że umieszcza się te produkty spożywcze na tacy wykonanej ze spienionego termoplastycznego tworzywa sztucznego o otwartych komórkach, z otworami na powierzchni wewnętrznej, zawierającego sproszkowaną substancję o właściwościach adsorpcyjnych względem tych substancji lotnych, po czym całość uszczelnia się w ochronnej atmosferze przez owinięcie tworzywem sztucznym o właściwościach gazoszczelnych.

19. Zastosowanie tlenku glinu do wytwarzaniu arkuszy i folii z tworzywa termoplastycznego o właściwościach adsorpcyjnych względem substancji lotnych o nieprzyjemnym zapachu.