PL199277B1 - Mechanizm kontroli szczeliny zespołu wyzwalającego wyłącznika automatycznego - Google Patents

Abstract

Przedmiot wynalazku dotyczy mechanizmu kontroli szczeliny zespo lu wyzwalaj acego wylacznika automatycz- nego, który to wy lacznik automatyczny zawiera oddzieln a struktur e styków oraz mechanizm roboczy do otwierania i zamykania oddzielnej struktury styków, przy czym mecha- nizm zawiera, urz adzenie elektryczne maj ace element ruchomy, pierwszy cz lon (78) wspó lpracuj acy z tym ele- mentem ruchomym oraz drugi cz lon (74) posiadaj acy pierw- sz a cz esc (126) i drug a cz esc. Mechanizm (46) kontroli szczeliny charakteryzuje si e tym, ze pierwszy cz lon (78) i element ruchomy (134) urz adzenia elektrycznego s a zamocowane obrotowo, wykonuj ac ruch obrotowy, a drugi cz lon (74) jest zamocowany przesuwnie wykonuj ac ruch liniowy, przy czym pierwsza cz esc (126) drugiego cz lonu (74) jest tak uksztaltowana, aby wyznacza la szczelin e (138) o wymiarze regulowanym za pomoc a kszta ltu pierwszej cz esci (126), pomi edzy elementem ruchomym (134) i pierwszym cz lonem (78), a druga cz esc jest ukszta ltowana dla laczenia si e z cz esci a mechanizmu roboczego (42), za s uwolnienie pierwszej cz esci (126) drugiego cz lonu (74) przez cz esc pr etow a (130) pierwszego cz lonu (78) powodu- je, ze druga czes c drugiego cz lonu (74) wchodzi w pola- czenie z cz esci a mechanizmu roboczego (42). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm kontroli szczeliny zespołu wyzwalającego wyłącznika automatycznego, a zwłaszcza mechanizm kontroli szczeliny dla wyposażenia dodatkowego wyłącznika automatycznego.

Znane są wyłączniki automatyczne, które zwykle zawierają wyposażenie dodatkowe dla realizacji różnych dodatkowych czynności. To wyposażenie dodatkowe może zapewniać siłę mechaniczną dla mechanizmów roboczych wyłącznika automatycznego, na przykład, w odpowiedzi na zdarzenie wyzwalające, które dostarcza sygnał elektroniczny do przerwania obwodu (to jest, wyzwalacze elektroniczne, wyzwalacze bocznikowe, wyzwalacze podnapięciowe, itp.).

Wyposażenie dodatkowe typowo zawiera połączenia ruchome i człony, które zmieniają położenie dla realizacji funkcji wynikającej z zaistnienia zdarzenia wyzwalającego. Na przykład, wyposażenie dodatkowe może zawierać mechanizm wyzwalający, który działa na łącznik w odpowiedzi na zdarzenie wyzwalające, takie jak przeciążenia prądowe wykryte przez różne układy. Łącznik, gdy nie działa, zaczepia lub utrzymuje człon wyzwalający przeciwdziałając wstępnemu naciągowi sprężyny. Gdy łącznik działa, wypuszcza lub zwalnia człon wyzwalający, aby naciąg sprężyny działał na człon wyzwalający. Człon wyzwalający wywiera siłę mechaniczną na wyłącznik. Jednakże, po zadziałaniu, człon wyzwalający musi wrócić do położenia wyjściowego, położenia gotowości do wyłączenia. Po ponownym nastawieniu, jest pożądane, aby przestrzeń pomiędzy mechanizmem wyzwalającym i łącznikiem była zachowana tak, aby zwolnienie członu wyzwalającego było wykonane właściwie.

Ponadto, jest pożądane zapewnienie takiego połączenia, które uniemożliwi rozłączenie się członów z powodu drgań występujących w normalnych warunkach pracy (zwykle nazywanych udarami) jest także ważne, aby połączenie było szybko i pewnie rozłączane gdy wystąpi zdarzenie wyzwalające tak, aby ruch członów, a więc siła działająca na mechanizm roboczy, była szybka i działała bez przeszkód.

Z przedstawionych powyż ej powodów istnieje wyraź na potrzeba takiego rozwiązania ukł adu pomiędzy członami ruchomymi, które bezspornie zapewni pożądany odstęp pomiędzy członami, pewnie utrzyma połączenie pomiędzy członami i umożliwi szybkie rozłączenie członów przy wystąpieniu zdarzenia, to jest, zdarzenia wyzwalającego.

Znana jest z amerykańskiego opisu patentowego nr US 4,913,503 konstrukcja wyposażenia dodatkowego do wyłącznika, współpracującego z mechanizmem roboczym wyłącznika dla rozłączania jego styków w przypadku wystąpienia przeciążenia prądowego, zawierającego urządzenie elektryczne. W skład tej konstrukcji wchodzi zespół wyzwalacza, usytuowany w pobliżu mechanizmu roboczego zawierający obrotowo zamocowaną do obudowy wyłącznika zapadkę wyzwalacza do uruchamiania mechanizmu roboczego oraz dźwignię uruchamiającą w pobliżu mechanizmu roboczego sprzęgającą się z mechanizmem roboczym za pośrednictwem nośnego ramienia zapadkowego, zaopatrzonego w zapadkowy trzpień, który jest uwalniany przez zapadkę wyzwalacza po wystąpieniu przeciążenia, oraz trzpień dociskowy dociskany sprężyną, przeciwdziałający ruchowi zapadki wyzwalacza w kierunku od trzpienia zapadki, a także dźwignię napędową sprzęgającą się obrotowo z dźwignią uruchamiającą w celu obracania tej dźwigni oraz nośnego ramienia zapadkowego do sprzężenia się tego trzpienia zapadki z zapadką wyzwalacza. Wyposażenie dodatkowe według tego ujawnienia zawiera ponadto dodatkową dźwignię przestawiającą, współpracującą z ramieniem zapadki wyzwalacza. Według tego rozwiązania konstrukcja urządzenia obejmuje również liczne szczeliny, przy czym żadna z tych szczelin nie jest usytuowana pomiędzy ruchomym elementem mechanizmu roboczego urządzenia elektrycznego a ruchomym trzpieniem, natomiast jedna ze szczelin jest usytuowana w obudowie wyłącznika, inna szczelina jest wykonana na występie dźwigni przestawiającej, a jeszcze inna szczelina jest pomiędzy dźwignią napędową a występem ścianki bocznej obudowy.

Mechanizm kontroli szczeliny zespołu wyzwalającego wyłącznika automatycznego, który to wyłącznik automatyczny zawiera oddzielną strukturę styków oraz mechanizm roboczy do otwierania i zamykania oddzielnej struktury styków, przy czym mechanizm zawiera urządzenie elektryczne mające element ruchomy, pierwszy człon współpracujący z tym elementem ruchomym, przemieszczający się pomiędzy pierwszym położeniem i drugim położeniem oraz drugi człon posiadający pierwszą część i drugą część, przy czym pierwsza część jest ukształtowana do sprzęgania się z częścią prętową pierwszego członu w jego pierwszym położeniu i do uwalniania przez tę część prętową pierwszego członu po jego przemieszczeniu do drugiego położenia, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w mechaniź mie kontroli szczeliny pierwszy czł on i element ruchomy urzą dzenia elektrycznego są zaPL 199 277 B1 mocowane obrotowo, wykonując ruch obrotowy, a drugi człon jest zamocowany przesuwnie wykonując ruch liniowy, przy czym pierwsza część drugiego członu jest tak ukształtowana, aby wyznaczała szczelinę o wymiarze regulowanym za pomocą kształtu pierwszej części, pomiędzy elementem ruchomym i pierwszym członem, przy czym druga część jest ukształtowana dla łączenia się z częścią mechanizmu roboczego, zaś uwolnienie pierwszej części drugiego członu przez część prętową pierwszego członu powoduje, że druga część drugiego członu wchodzi w połączenie z częścią mechanizmu roboczego.

Korzystnie, pierwszy człon zawiera część prętową, która sprzęga się z pierwszą częścią.

Korzystnie, pierwsza część posiada łukowatą powierzchnię.

Korzystnie, łukowata powierzchnia jest wygięta łukowo.

Korzystnie, łukowata powierzchnia jest wklęsła.

Korzystnie, pierwsza część posiada powierzchnię i drugą powierzchnię.

Korzystnie, mechanizm zawiera oś przegubu, wokół której wykonywany jest ruch pierwszego członu pomiędzy pierwszym położeniem i drugim położeniem, a ponadto druga powierzchnia jest ukształtowana jako łuk wypukły.

Korzystnie, oś przegubu ma punkt środkowy, a druga powierzchnia ma promień mający punkt środkowy w punkcie środkowym osi przegubu.

Zalety rozwiązania według wynalazku polegają na zapewnieniu mechanizmu kontroli szczeliny umożliwiającego uzyskanie właściwego odstępu pomiędzy członami ruchomymi. Mechanizm kontroli szczeliny według wynalazku jest stosowany w wyłączniku automatycznym, który zawiera oddzielną strukturę styków i mechanizm otwierający dla otwierania i zamykania oddzielnej struktury styków. Mechanizm kontroli stanowiący wyposażenie dodatkowe ma urządzenie elektryczne lub wyzwalające z elementem ruchomym. Element ruchomy jest połączony z pierwszym elementem, lub łącznikiem, tak, że pierwszy człon jest w pierwszym położeniu lub położeniu zatrzaśniętym gdy element ruchomy nie jest pobudzony, a przemieszcza się do drugiego położenia lub położenie wyzwolonego gdy element ruchomy jest pobudzony. Pierwszy człon jest także połączony z drugim członem, lub członem wyzwalającym, gdy pierwszy człon jest w położeniu zatrzaśniętym. Drugi człon jest ukształtowany dla połączenia z mechanizmem roboczym, gdy połączenie pomiędzy pierwszym elementem i drugim członem jest zwolnione, to jest gdy pierwszy człon jest przemieszczony w drugie położenie. Drugi człon zawiera gniazdo, które jest połączone z pierwszym elementem, tak że kształt i konfiguracja gniazda tworzy szczelinę pomiędzy elementem ruchomym i pierwszym członem.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wyłącznik automatyczny w widoku perspektywicznym z góry, fig. 2 - wyłącznik automatyczny w stanie rozłożonym, w widoku perspektywicznym z przodu, fig. 3 - mechanizm kontroli szczeliny i mechanizm roboczy umieszczone w wyłączniku automatycznym z fig. 1 i 2, w widoku perspektywicznym z boku, fig. 4 - mechanizm kontroli szczeliny w stanie rozłożonym wykorzystywane w przykładach wykonania wynalazku, w widoku perspektywicznym z przodu, fig. 5 - mechanizm z fig. 4 w położeniu zatrzaśniętym, w widoku z boku, fig. 6 - mechanizm z fig. 4 w położeniu wyzwolonym, w widoku z boku, fig. 7 - mechanizm z fig. 4 podczas ponownego nastawienia, w widoku z boku, fig. 8 - powię kszony widok z boku przykł adu wykonania zwalnianego połączenia wykorzystywanego w mechanizmie z fig. 3-7, fig. 9 - powiększony widok z boku alternatywnego przykładu wykonania zwalnianego połączenia, fig. 10 - alternatywny mechanizm kontroli szczeliny w stanie rozłożonym, wykorzystywany w przykładach wykonania wynalazku, w widoku perspektywicznym z przodu.

W zalecanym przykł adzie wykonania wyłącznik automatyczny 30 jest pokazany na fig. 1 i 2. Wyłącznik automatyczny 30 zawiera podstawę 32, środkową pokrywę 34 i pokrywę 36 wyposażenia dodatkowego stanowiącego mechanizm kontroli szczeliny, które są zmontowane dla objęcia rozmaitych elementów składowych wyłącznika automatycznego. Pokrywa 36 wyposażenia dodatkowego zawiera rączkę manipulacyjną 38 przechodzącą przez tarczę 40. Mechanizm roboczy 42 umożliwia ponowne nastawienie zespołu kaset 43 poprzez ruch rączki manipulacyjnej 38 przeciw naciągowi sprężyn mechanizmu. Mechanizm roboczy 42 dodatkowo odbiera bodźce mechaniczne z wyposażenia dodatkowego w postaci mechanizmu 46, którym może być urządzenie typu zawierającego, ale nie wyłącznie, wyzwalacze elektroniczne, wyzwalacze bocznikowe, wyzwalacze podnapięciowe lub dzwonek alarmowy. Mechanizm roboczy 42 jest, na przykład, podobny do znanego z mechanizmu wyłącznika automatycznego dla systemu styków obrotowych lub z bloku rączki wyłącznika automatycznego.

PL 199 277 B1

Wyposażenie dodatkowe jest ogólnie umieszczone pod środkową pokrywą 34 i jest przykryte przez pokrywę wyposażenia dodatkowego 36. W przykładowym wykonaniu, wyposażenie dodatkowe w postaci mechanizmu 46 jest połączone z zespołem wyzwalającym 44 poprzez zespół przewodów 45 umożliwiających odbiór sygnału elektronicznego powodującego działanie mechaniczne wyposażenia dodatkowego.

Kasety 43 są, na przykład, typu obrotowego i są umieszczone w podstawie 32 i przykryte środkową pokrywą 34. Każda z kaset 43 typowo zawiera wewnątrz zespół styków, które pozostają zamknięte przez duże siły dociskające sprężyny dla umożliwienia przepływu prądu przez nie (to jest, działanie spoczynkowe). Styki otwierają się przy przepływie nadmiernego prądu, który wytwarza siły magnetyczne wystarczająco duże dla pokonania sił sprężyny dociskającej (to jest, sił rozłączających), lub, w odpowiedzi na sygnał wyzwalający podawany do mechanizmu roboczego 42 przez mechanizm 46.

Mechanizm roboczy 42 jest ukształtowany i umieszczony tak aby współpracować z prętami poprzecznymi 48, 49. Pręty poprzeczne 48, 49 współpracują z kasetami 43 i są ukształtowane do utrzymywania styków wszystkich kaset 43 w takim samym położeniu (to jest, otwartym lub zamkniętym) pod kontrolą mechanizmu roboczego 42. Układ kaset 43 i mechanizm roboczy 42 mogą się zmieniać pod wpływem czynników obejmujących, ale nie ograniczonych do, liczby faz prądu, rodzaju chronionego obwodu, itp.

Na figurze 3 przedstawiono mechanizm roboczy 42 i wyposażenie dodatkowe w postaci mechanizmu 46. Mechanizm roboczy 42 ogólnie zawiera, między innymi, rączkę manipulacyjną 38, jarzmo rączki 50, zatrzask 52 i dodatkowe połączenie dla umożliwienia współdziałania pomiędzy mechanizmem roboczym 42 i kasetami 43, za pośrednictwem prętów poprzecznych 48, 49.

Mechanizm roboczy 42 zawiera różne połączenia i sprężyny mechanizmu, dla przesuwania styków w kasetach 43 w pożądane położenie. Ruch może być wytwarzany na zewnątrz (to jest, przez ręczne lub mechaniczne operowanie rączką manipulacyjną 38). Ponadto, ruch może być wywołany przez mechanizm 46 wyposażenia dodatkowego. Gdy wyposażenie dodatkowe jest pobudzone, klapka ślizgowa 54 przesunie się i ruch będzie przeniesiony do klapki wyzwalającej 56 zatrzasku 52 (będzie opisana dalej). Zatrzask 52 jest połączony w sposób rozłączny z drugim zatrzaskiem w mechanizmie roboczym 42 (niepokazany) przeciwstawiając się siłom jednego lub więcej mechanizmu sprężynowego (niepokazany). Gdy klapka wyzwalająca 56 styka się z klapką ślizgową 54, zatrzask 52 odłącza się od drugiego zatrzasku (niepokazany) w mechanizmie roboczym 42, aby spowodować połączenie z obrotowymi prętami poprzecznymi 48, 49 i otwarcie styków w kasetach 43.

Dla ponownego nastawienia mechanizmu roboczego 42, rączka 38 jest przesunięta (ogólnie w kierunku zatrzasku 52) aż sprężyny mechanizmu roboczego 42 są naciągnięte, to jest, gotowe do wyzwolenia, a zatrzask 52 jest połączony z mechanizmem roboczym 42 z drugim zatrzaskiem (niepokazany). Jarzmo rączki 50 jest połączone z rączką manipulacyjną 38 i zawiera klapkę ustawiającą 58 wystającą z niego prostopadle dla umożliwienia połączenia z główką 62 kołka ustalającego 60. Kołek ustalający 60 jest umieszczony w wyposażeniu dodatkowym 46, dlatego gdy mechanizm roboczy 42 jest ponownie nastawiany przez przesunięcie rączki 38 (ogólnie w kierunku do przodu jak pokazano na fig. 3), klapka ustawiająca 58 odpowiednio przekaże ruch do główki 62 i nastawi ponownie mechanizm 46 wyposażenia dodatkowego.

Na figurach 3-7 przedstawiono różne widoki mechanizmu 46 wyposażenia dodatkowego. Zauważa się, że oczywiście, wyposażenie dodatkowe opisane w odniesieniu do fig. 3-7 stanowi tylko przykład wykonania. Dlatego, połączenie rozłączne zastosowane według wynalazku może być wykorzystane, w na przykład innych rodzajach wyposażenia dodatkowego lub innych mechanizmach, gdzie konfiguracja wymaga, aby jeden człon był połączony rozłącznie z drugim członem, a zwłaszcza tam, gdzie jest utrzymywana przestrzeń pomiędzy członami.

Wyposażenie dodatkowe w postaci mechanizmu 46 zawiera ramę 64 mającą urządzenie elektryczne takie jak wyzwalacz 66, napęd 70 ponownego nastawiania, ślizgacz 74, i połączenie zawierające połączenie z trzpieniem ruchomym pierwszego członu 78 i połączenie ślizgowe 82. Pręt obrotowy lub oś przegubu 86 jest umieszczony w otworach 79 w połączeniu z trzpieniem ruchomym pierwszego członu 78, otworach 83 w połączeniu ślizgowym 82 i otworach 71 w napędzie 70 ponownego nastawiania. Pręt obrotowy lub oś przegubu 86 stanowi wspólny środek obrotu dla napędu 70 ponownego nastawiania, z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78, i połączenia ślizgowego 82. Ponadto, napęd 70 ponownego nastawiania jest połączony z połączeniem z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 poprzez sprężynę nastawiającą z trzpieniem ruchomym 90, a napęd 70 ponownego

PL 199 277 B1 nastawiania jest połączony z połączeniem ślizgowym 82 poprzez sprężynę nastawienia ślizgowego 94. Sprężyną nastawiająca trzpienia ruchomego 90 i sprężyna nastawienia ślizgowego 94 są ogólnie typu skręcanego i są obrotowo umieszczone na pręcie obrotowym 86 razem z połączeniem z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78, połączeniem ślizgowym 82 i napędem 70 ponownego nastawiania. Rozłączalne połączenie 122, opisane szczegółowo w dalszym ciągu jest ogólnie zrealizowane pomiędzy połączeniem z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 i ślizgaczem lub drugim członem 74.

Rama 64 zawiera ścianki boczne 98, rozpórkę 102 i ściankę tylną 106. Człon wyzwalający, ukształtowany jako ślizgacz lub drugi człon 74, zawiera klapkę ślizgową 54 dla przekazania działania wyzwalającego dla mechanizmu roboczego 42 (na klapkę wyzwalającą 56). Ślizgacz lub drugi człon 74 jest utrzymywany ślizgowo przez parę nitów ślizgowych 110, które są umieszczone w szczelinach 114 w jednej ze ścianek bocznych 98. Sprężyna 118 jest umieszczona wokół części ślizgacza lub drugiego członu 74 mając pierwszy koniec przenoszący siłę na ślizgacz i drugi koniec opierający się o tylną ściankę 106. Podczas pracy spoczynkowej, ślizgacz lub drugi człon 74 jest utrzymywany przez naciąg sprężyny 118. Rozmaite kształty i konfiguracje ślizgacza lub drugiego członu 74 są możliwe zależnie, ale nie wyłącznie, od takich czynników jak kształt ramy 64, przestrzeń dostępna w obudowie wyłącznika automatycznego, układ roboczego mechanizmu zatrzaskowego, itp. Dodatkowo, siła z jaką oddziałuje sprężyna może raczej ciągnąć ślizgacz lub drugi człon 74, a nie pchać ten ślizgacz jak pokazano w odniesieniu do figur w tym dokumencie. Ponadto, drugi człon 74 ślizgacza może być umieszczony przy drugiej ściance bocznej 98. Te odmiany i alternatywne układy ślizgacza lub drugiego członu 74 i siły przykładanej do niego są zrozumiałe dla specjalistów.

Odnosząc się teraz zwłaszcza do fig. 5, połączenie 122 (pokazane w widoku częściowym powiększonym) jest zrealizowane pomiędzy częścią ślizgacza lub drugiego członu 74 określaną jako gniazdo lub pierwsza część 126 i prętem lub częścią prętową 130 wystającą z połączenia z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78. Pręt ma ogólnie cylindryczny kształt przekroju i wystaje z połączenia z trzpieniem ruchomym lub pierwszym czł onem 78 na odległ o ść wystarczają cą dla wejścia do gniazda lub pierwszej części 126 jak opisano. Rozmaite rozwiązania połączenia 122, zawierające kształt gniazda lub pierwszej części 126, będą szczegółowo opisane dalej.

Wyzwalacz 66 zawiera człon ruchomy, taki jak trzpień lub element ruchomy 134, który wystaje z wyzwalacza 66 w odpowiedzi na sygnał podawany, gdy wystąpi zdarzenie powodują ce wyzwalanie lub na sterowanie zewnętrzne poprzez przewody 45. Wyzwalacz 66 jest wyzwalaczem dowolnego odpowiedniego typu, zawierając, ale nie wyłącznie, wyzwalacze magnetyczne, wyzwalacze z naciągniętą sprężyną lub inny wyzwalacz mechaniczny, który odpowiada na sygnał elektryczny (podawany poprzez przewody 45). Trzpień lub element ruchomy 134 porusza się od położenia cofniętego lub nie wyciągniętego (obciążonego) podczas pracy spoczynkowej do wysuniętego lub wyciągniętego (wyzwolonego) położenia w odpowiedzi na zdarzenie powodujące wyzwalanie.

Połączenie z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 jest umieszczone i ukształtowane na pręcie obrotowym 86 tak, że występuje szczelina 138 pomiędzy połączeniem z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 i trzpieniem lub elementem ruchomym 134 podczas pracy spoczynkowej. Wybrana konfiguracja połączenia 122 określa wymiar szczeliny 138. Gdy trzpień lub element ruchomy 134 jest wysunięty do położenia wysuniętego, połączenie z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 styka się z nim. Styk powoduje, że połączenie z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 obraca się wokół pręta obrotowego 86 (w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara jak pokazano na figurach), z pierwszego położenia odpowiadającego pracy spoczynkowej (fig. 5), gdzie pręt lub część prętowa 130 jest zablokowana w stosunku do gniazda lub pierwszej części 126 ślizgacza, do drugiego położenia (fig. 6), gdzie pręt jest uwolniony z gniazda lub pierwszej części 126.

Zwolnienie połączenia 122 umożliwia sprężynie 118 rozciągnięcie się i pchanie ślizgacza lub drugiego członu 74. Ślizgacz przesuwa się ogólnie na lewo z położenia zablokowanego na fig. 5 do położenia wyzwolenia jak pokazano na fig. 6. Ślizgacz lub drugi człon 74 jest ogólnie prowadzony przez nity ślizgowe 110 w szczelinie 114 i przejściach. Odnosząc się do fig. 3, 5, i 6, spowoduje to, że klapka ślizgowa 54 zetknie się z klapką wyzwalającą 56, i ślizgacz lub drugi człon 74 przesunie się aż do rozpórki 102, która zatrzyma ruch tego drugiego członu 74.

Obrót połączenia z trzpieniem lub elementem ruchomym 78 wokół pręta obrotowego lub osi przegubu 86, z kolei przeniesie ruch obrotowy do napędu 70 ponownego nastawiania poprzez trzpień ruchomy, sprężynę ponownego nastawiania 90. Napęd 70 ponownego nastawiania zawiera pręt 60

PL 199 277 B1 ponownego nastawiania mający główkę 62 przechodzącą przez otwory 72 ogólnie umieszczone na bokach napędu 70 ponownego nastawiania. Pręt 60 ponownego nastawiania jest także umieszczony w części 84 w kształcie litery C połączenia ślizgowego 82. Ponadto, pręt ponownego nastawiania 60 jest umieszczony przy powierzchni 80 połączenia z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78. Dlatego, po obrocie połączenia z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 spowodowanym stykiem z trzpieniem lub elementem ruchomym 134, napęd 70 ponownego nastawiania obróci się i odpowiednio przeniesie pręt 60 ponownego nastawiania, powodując, że połączenie z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 i połączeniem ślizgowym 82 obraca się wokół pręta obrotowego lub osi przegubu 86.

Odnosząc się teraz do fig. 3, 4, i 7, ponowne nastawienie wyposażenia dodatkowego lub mechanizmu 46 (a więc także ponowne ustawienie połączenia 122) będzie opisane. Wyposażenie dodatkowe lub mechanizm 46 jest ponownie nastawiony, gdy mechanizm roboczy 42 jest ponownie nastawiony przez obrót rączki manipulacyjnej 38. Po obrocie rączki manipulacyjnej 38, dla ponownego nastawienia systemu (to jest, mechanizmu roboczego 42, kaset 43, wyposażenia dodatkowego, itp.), klapka ustawiająca 58 popycha główkę 62 pręta 60 ponownego nastawiania. Ruch klapki ustawiającej 58 przenosi się przez pręt 60 ponownego nastawiania do napędu 70 ponownego nastawiania. Napęd 70 ponownego nastawiania obraca się w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara wokół pręta obrotowego lub osi przegubu 86 i będzie odpowiednio przenosił ruch przez sprężynę 94 ślizgacza ponownego nastawiania i sprężynę 90 ponownego nastawiania trzpienia ruchomego. Ruch przenoszony do sprężyny 94 ponownego nastawiania ślizgacza będzie obracał połączenie ślizgowe 82 w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara wokół pręta obrotowego lub osi przegubu 86, aby wymusić ruch zewnętrznej części 84 w kształcie litery C przeciw nitowi 76 umieszczonemu na ślizgaczu lub drugim członie 74. Ślizgacz przesuwa się przeciw sprężynie 118. Dodatkowo, ruch przeniesiony przez sprężynę ponownego nastawiania trzpienia ruchomego 90 będzie obracał połączenie z trzpieniem ruchomym lub pierwszym czł onem 78 w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara wokół pręta obrotowego lub osi przegubu 86, aby przesunąć trzpień lub element ruchomy 134 do położenia cofniętego. Obrót połączenia z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 powoduje także, że pręt 130 wyrównuje się z gniazdem lub pierwszą częścią 126. Dlatego, gdy siła ponownego nastawienia przyłożona do rączki manipulacyjnej 38 przestaje działać, system (to jest, wyposażenie dodatkowe i mechanizm roboczy 42) jest ponownie nastawiany i połączenie 122 jest przywrócone przez działanie siły sprężyny 118 przesuwającej ślizgacz lub drugi człon 74 do pręta 130.

Wyposażenie dodatkowe lub mechanizm 46 jakie tu opisano zawiera sprzężenie za pomocą sprężyny ponownego nastawiania trzpienia ruchomego 90 pomiędzy napędem 70 ponownego nastawiania i połączeniem z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78, i sprzężenie za pomocą sprężyny ponownego nastawiania ślizgacza 94 pomiędzy napędem 70 ponownego nastawiania i połączeniem ślizgowym 82. Te sprzężenia pochłaniają energię gdy jest wykonywany ruch ponownego nastawiania. Wyposażenie dodatkowe lub mechanizm 46 zawierające takie sprzężenia sprężynowe jak przedstawiono powyżej jest podobny do urządzenia znanego z systemu ponownego nastawiania wyłącznika automatycznego. Należy jednak traktować, że takie wyposażenie dodatkowe jest tylko przykładem wyposażenia dodatkowego, w którym połączenie 122 i jego odmiany opisane tutaj mogą być wykorzystane.

Kształt i lokalizacja gniazda lub pierwszej części 126 określa wymiar szczeliny 138 pomiędzy trzpieniem lub elementem ruchomym 134 i połączeniem z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78. Dodatkowo, kształt i położenie może przeciwdziałać przypadkowemu rozłączeniu gniazda lub pierwszej części 126 i pręta 130. Fig. 8 i 9 przedstawiają szczegóły pewnych przykładowych kształtów gniazda lub pierwszej części 126.

Figura 8 przedstawia powiększony widok ślizgacza lub drugiego członu 74 pokazujący przykładową konfigurację połączenia 122 i gniazda lub pierwszej części 126.

Odpowiednio zwymiarowana szczelina 138 jest zapewniona przez połączenie 122 zawierające pręt 130 utrzymujący ślizgacz lub drugi człon 74 w gnieździe lub pierwszej części 126. Gniazdo zawiera naroże 160 określone na połączeniu pierwszej powierzchni 162 i drugiej powierzchni 164. Pierwsza powierzchnia 162 jest ogólnie prostą powierzchnią mającą stosunkowo małe nachylenie w dół z lewej strony na prawą i druga powierzchnia 164 jest łukowatą wypukłą powierzchnią. W stanie zatrzaśnięcia, pręt 130 jest umieszczony w narożu 160 tak aby pręt 130 stykał się z pierwszą powierzchnią 162 i drugą powierzchnią 164.

PL 199 277 B1

Wybrane położenie naroża 160 wpływa na ustawienie lub położenie zatrzaśnięte ślizgacza lub drugiego członu 74 i połączenia z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78. Na przykład, jeżeli pierwsza powierzchnia 162 byłaby umieszczona niżej niż pokazano, lub jeżeli nachylenie pierwszej powierzchni 162 byłoby mniejsze (to jest, bliższe poziomu), naroże 160 także byłoby niżej i siła sprężyny 118 powodowałaby, że ślizgacz lub drugi człon 74 byłby umieszczony dalej na lewo, i pręt 130 byłby osadzony dalej przeciw ruchowi wskazówek zegara wokół pręta obrotowego lub osi przegubu 86. To by spowodowało, że szczelina 138 pomiędzy połączeniem z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 i trzpieniem lub elementem ruchomym 134 w położeniu cofniętym zwiększyłaby się. Przeciwnie, jeżeli pierwsza powierzchnia 162 byłaby umieszczona wyżej niż pokazano, lub jeżeli nachylenie pierwszej powierzchni 162 byłoby większe (to jest, bliższe pionu), naroże 160 także byłoby wyżej i pręt 130 byłby osadzony dalej zgodnie z ruchem wskazówek zegara niż pokazano, dlatego szczelina 138 byłaby mniejsza. Dodatkowo, konfiguracja i położenie drugiej powierzchni 164 może być modyfikowane dla zmiany wymiaru szczeliny 138. Jest oczywiście możliwe, że konfiguracje i poł oż enia pierwszej powierzchni 162, drugiej powierzchni 164, lub obu pierwszej powierzchni 162 i drugiej powierzchni 164 mogą być modyfikowane dla zmiany szczeliny 138 lub dla zapewnienia innych korzyści jak opisano poniżej.

Wymagany wymiar szczeliny 138 może się zmieniać zależnie od określonego zastosowania. Szczelina 138 może być zwiększona z powodów obejmujących, ale nie wyłącznie, siły wytwarzane przez trzpień lub element ruchomy 134, siły wymaganej dla rozłączenia połączenia 122, oporu tarcia na połączeniu pręta 130 i gniazda lub pierwszej części 126, i różnych tolerancji systemu.

Inne zalety wynikają z kształtu gniazda lub pierwszej części 126 jakie zastosowano w przykładzie wykonania na fig. 8. To położenie ogranicza udary lub możliwość przypadkowego rozłączenia. Aby pręt 130 mógł wysunąć się z gniazda lub pierwszej części 126 (to jest, po obrocie przeciw ruchowi wskazówek zegara połączenia z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 wokół pręta obrotowego lub osi przegubu 86), odległość drugiej powierzchni 164 musi być pokonana zanim naciąg sprężyny 118 może pchnąć pręt 130 z powrotem do naroża 160. Łukowaty kształt drugiej powierzchni 164 wymaga przyłożenia pewnej siły (to jest, od trzpienia lub elementu ruchomego 134), aby przesunąć pręt 130 za wierzchołek drugiej powierzchni 164. Ponadto, nachylenie do dołu pierwszej powierzchni 162 zapewnia dryf w przypadku przypadkowego obrotu zgodnego z ruchem wskazówek zegara połączenia z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 tak, że pręt 130 nie może odskoczyć od sztywnej powierzchni i spowodować obrót połączenie z trzpieniem ruchomym lub pierwszym członem 78 przeciw ruchowi wskazówek zegara.

Gdy wierzchołek jest osiągnięty, pręt 130 będzie miał tendencję przyspieszenia, gdy połączenie z trzpieniem ruchomym lub pierwszym czł onem 78 obraca się wokół prę ta obrotowego lub osi przegubu 86 w odpowiedzi na uderzenie wystającego trzpienia lub elementu ruchomego 134. To umożliwia szybkie i płynne zwolnienie, gdy jest to pożądane. W przykładowym wykonaniu, kształt łukowatej drugiej powierzchni 164 jest łukiem mającym promień w punkcie środkowym 87 pręta obrotowego lub osi przegubu 86. W tej konfiguracji, siła wymagana dla zwolnienia połączenia 122 musi w pierwszym rzędzie pokonać tarcie pomiędzy prętem 130 i gniazdem lub pierwszą częścią 126.

Odnosząc się teraz do fig. 9, zastosowana jest alternatywna konfiguracja połączenia 122. Gniazdo lub pierwsza część 126 jest określone wewnątrz jednej łukowatej powierzchni 170. Powierzchnia 170 stanowi ogólnie wklęsły łuk ukształtowany tak, aby uzyskać wymagany wymiar szczeliny. Ponadto, łukowata powierzchnia 170 może być ukształtowana tak, aby zapewnić odporność na udary. W tym przykładzie wykonania, położenie zatrzaśnięte, a więc szczelina 138, jest określona przez geometrię wygiętej w łuk łukowatej powierzchni 170, która narzuca położenie na tej powierzchni 170 gdzie pozostaje pręt 130, gdy ślizgacz lub drugi człon 74 jest pchany przez sprężynę 118.

Połączenie 122 opisane tu szczegółowo zapewnia rozmaite cechy i ich kombinacje. Te cechy zawierają, nie ograniczająco, ustalenie wymiaru szczeliny 138, zapewnienie szybkiego zwolnienia pomiędzy pierwszym członem 78 (to jest, połączeniem z trzpieniem ruchomym) i drugim członem 74 lub członem wyzwalającym to jest, ślizgaczem, i zapewnia pewne połączenie pomiędzy pierwszym elementem w drugim członie, które jest odporne, na przykład, na drgania zewnętrzne. Te cechy mogą się zmieniać, na przykład, zmieniając konfigurację jednej lub obu powierzchni. Na przykład, łukowata powierzchnia 170 (fig. 9) może mieć różne promienie. Alternatywnie, odpowiednia pierwsza i druga powierzchnia 162 i 164 (fig. 8) mogą mieć różne wymiary, kształty i kąty. Na przykład, druga powierzchnia 164 może być raczej prosta niż wygięta w łuk. Ponadto, więcej niż dwie powierzchnie mo8

PL 199 277 B1 gą być stosowane dla ustalenia szczeliny 138, gdzie pręt 130 będzie spoczywał w kieszeni utworzonej przez wiele powierzchni.

Można zastosować alternatywne rozwiązania wyposażenia dodatkowego lub mechanizmu kontroli szczeliny, to jest, inne niż opisane powyżej w odniesieniu do fig. 3-7, można stosować dowolne z wielu połączeń 122 opisanych powyż ej i zastrzeganych w niniejszym zgł oszeniu. Jedno z takich alternatywnych rozwiązań wyposażenia dodatkowego, które może być wykorzystane w wyłączniku jest przedstawione na fig. 10.

Wyposażenie dodatkowe 140 jak pokazano na fig. 10 zawiera podobną ramę 64 (mającą ścianki boczne 98, rozpórkę 102 i ściankę tylną 106), wyzwalacz 66 (mający trzpień lub element ruchomy 134) i ślizgacz lub drugi człon 74 (mający gniazdo lub pierwszą część 126 i prowadzony przez nity ślizgowe 110 w szczelinach 114 jednej ze ścianek bocznych 98). Wyposażenie dodatkowe 140 ponadto zawiera monolityczny napęd 142 ponownego nastawiania umieszczony na pręcie obrotowym lub osi przegubu 86 (w zespole otworów 143), napęd 142 ponownego nastawiania zawierający klapkę ustawiającą 146 połączenie. Sprzężenie klapki ustawiającej 146 przyjmuje ruch od klapki ustawiającej 58 mechanizmu roboczego 42 w podobny sposób jak opisano powyżej w odniesieniu do fig. 3-7 (to jest, ruch przenoszony z klapki ustawiającej 58 do główki 62 kołka ustalającego 60). Dodatkowo, sprzężenie klapki ustawiającej 146 przenosi ruch ponownego nastawiania bezpośrednio na ślizgacz lub drugi człon 74.

Człon łączący 150 jest także ułożony na pręcie obrotowym lub osi przegubu 86 (w otworze 151) i jest tak ukształtowany, aby łączyć działanie trzpienia lub elementu ruchomego 134 ze ślizgaczem lub drugim członem 74. Człon łączący 150 jest ponadto tak ukształtowany, aby przenosić ruch ponownego nastawiania z napędu 142 ponownego nastawiania na trzpień ruchomy 68 poprzez sprężynę ponownego nastawiania 154. Sprężyna ponownego nastawiania 154 może być ułożona oddzielnie od napędu 142 ponownego nastawiania i człon łączący 150, lub sprężyna ponownego nastawiania 154 może być połączona albo z napędem 142 ponownego nastawiania (jak pokazano na fig. 18) lub z czł onem łączą cym 150 (niepokazany).

Człon łączący 150 zawiera pręt 158 wystający z niego dla wprowadzenia ślizgacza lub drugiego członu 74 w gniazdo lub pierwszą część 126 (to jest, połączenie 122). W położeniu zatrzaśniętym, połączenie 122 utrzymuje ślizgacz lub drugi człon 74 przeciwstawiając się siłom sprężyny 118, jak opisano powyżej w odniesieniu do fig. 3-7. Gdy trzpień lub element ruchomy 134 zostaje wysunięty, styka się on z członem łączącym 150 dla zwolnienia połączenia 122 i umożliwienia ruchu ślizgacza lub drugiego członu 74. Jak opisano powyżej, gdy ślizgacz lub drugi człon 74 przesuwa się, ruch jest przenoszony na klapkę wyzwalającą 56 zatrzasku 52, dla spowodowania aby mechanizm roboczy 42 otwarł styki kaset 43.

Inne rozwiązania wyposażenia dodatkowego lub mechanizmu 46 (lub wyposażenia dodatkowego 140), które mogą wykorzystywać połączenie 122 będzie zrozumiałe dla fachowców. Na przykład, ruchy różnych członów mogą mieć różne kierunki, lub być wykonywane przez alternatywne elementy. Na przykład, drugi człon 74 (to jest ślizgacz) może mieć inny rodzaj członu napinającego (to jest, inny niż sprężyna 118). Członem napinającym może być, na przykład, sprężyna płytkowa lub sprężyna skręcana. W jeszcze innym alternatywnym sposobie dla zapewnienia ruchu drugiego członu, sprężyna może być użyta do ciągnięcia drugiego członu (a nie do pchania drugiego członu jak opisano powyżej w odniesieniu do fig. 3-7).

Dodatkowo, rodzaj ruchu może się zmieniać. Chociaż powyższe przykłady zostały opisane w odniesieniu do pierwszego elementu (to jest, połączenia z trzpieniem ruchomym tj. pierwszym czł onem 78) mającego ruch obrotowy (to jest, wokół pręta obrotowego lub osi przegubu 86), a drugi człon 74 (to jest, ślizgacz) ma ruch liniowy (to jest, prowadzony przez nity ślizgowe 110 przechodzące przez szczeliny 114), alternatywne rozwiązania mające różne relacje ruchowe pomiędzy pierwszym i drugim członem są takż e moż liwe.

Na przykład, pierwszy człon 78 może być ukształtowany dla ruchu liniowego, to jest w kierunku kątowym lub prostopadłym od drugiego członu 74, drugi człon będzie ukształtowany dla poziomego ruchu liniowego jak opisano powyżej. Pierwszy człon może być ukształtowany, na przykład, przez wprowadzenie wewnętrznej ramy prowadzącej, która umożliwi ruch pierwszego elementu.

W innym rozwią zaniu, pierwszy cz ł on 78 moż e być ukształ towany dla ruchu liniowego a drugi człon 74 może być ukształtowany dla ruchu obrotowego. Pierwszy człon może być ukształtowany jak opisano powyżej, lub może być ukształtowany dla poziomego ruchu liniowego. Drugi człon może być

PL 199 277 B1 ukształtowany dla obracania się wokół osi przegubu, gdzie rama jest tak ukształtowana, aby umożliwić, na przykład, aby element podobny do klapki ślizgowej 54 stykał się z klapką wyzwalającą 56.

Chociaż wynalazek został opisany w odniesieniu do korzystnego przykładu wykonania i różnych przykładów alternatywnych, jest zrozumiałe dla specjalistów, że mogą tu być wprowadzone zmiany i odpowiednie elementy mogą być zamienione ich odpowiednimi równoważ nikami bez wychodzenia z zakresu wynalazku. Ponadto może być wprowadzonych wiele zmian dla dostosowania do określonej sytuacji lub materiału przy realizacji wynalazku bez wychodzenia z jego zasadniczego zakresu. Dlatego wynalazek nie jest ograniczony do określonych ujawnionych przykładów wykonania traktowanych jako najlepsze przykłady realizacji wynalazku, ale wynalazek obejmuje wszystkie przykłady wykonania znajdujące się w zakresie objętym załączonymi zastrzeżeniami.

Claims (8)

1. Mechanizm kontroli szczeliny zespołu wyzwalającego wyłącznika automatycznego, który to wyłącznik automatyczny zawiera oddzielną strukturę styków oraz mechanizm roboczy do otwierania i zamykania oddzielnej struktury styków, przy czym mechanizm zawiera urzą dzenie elektryczne mają ce element ruchomy, pierwszy człon współpracujący z tym elementem ruchomym, przemieszczający się pomiędzy pierwszym położeniem i drugim położeniem oraz drugi człon posiadający pierwszą część i drugą część, przy czym pierwsza część jest ukształtowana do sprzęgania się z częścią prętową pierwszego członu w jego pierwszym położeniu i do uwalniania przez tę część prętową pierwszego członu po jego przemieszczeniu do drugiego położenia, znamienny tym, że w mechanizmie (46) kontroli szczeliny pierwszy człon (78) i element ruchomy (134) urządzenia elektrycznego są zamocowane obrotowo, wykonując ruch obrotowy, a drugi człon (74) jest zamocowany przesuwnie wykonując ruch liniowy, przy czym pierwsza część (126) drugiego członu (74) jest tak ukształtowana, aby wyznaczała szczelinę (138) o wymiarze regulowanym za pomocą kształtu pierwszej części (126), pomiędzy elementem ruchomym (134) i pierwszym członem (78), przy czym druga część jest ukształtowana dla łączenia się z częścią mechanizmu roboczego (42), zaś uwolnienie pierwszej części (126) drugiego członu (74) przez część prętową (130) pierwszego członu (78) powoduje, że druga część drugiego członu (74) wchodzi w połączenie z częścią mechanizmu roboczego (42).

2. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy człon (78) zawiera część prętową (130), która sprzęga się z pierwszą częścią (126).

3. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwsza część (126) posiada łukowatą powierzchnię (170).

4. Mechanizm według zastrz. 3, znamienny tym, że łukowata powierzchnia (170) jest wygięta łukowo.

5. Mechanizm według zastrz. 4, znamienny tym, że łukowata powierzchnia (170) jest wklęsła.

6. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwsza część (126) posiada powierzchnię (162) i drugą powierzchnię (164).

7. Mechanizm według zastrz. 6, znamienny tym, że zawiera oś przegubu (86), wokół której wykonywany jest ruch pierwszego członu (78) pomiędzy pierwszym położeniem i drugim położeniem, a ponadto druga powierzchnia (164) jest ukształ towana jako ł uk wypukł y.

8. Mechanizm według zastrz. 7, znamienny tym, że oś przegubu (86) ma punkt środkowy, a druga powierzchnia (164) ma promień mający punkt środkowy (87) w punkcie ś rodkowym osi przegubu (86).