PL199356B1 - Stycznik elektromechaniczny - Google Patents

Abstract

Stycznik elektromechaniczny zawiera w obudowie sta lej co najmniej par e przewodów (18), co najmniej mostek stykowy (17), spr ezy- n e stykow a (45) powi azan a z mostkiem styko- wym (17), elektromagnes zawieraj acy, cewk e, zwor e stala (13) powi azan a z t a cewk a, zwor e ruchom a (14) oraz cz lon wykonawczy (16) po- laczony z t a zwor a ruchom a (14). Cz lon wyko- nawczy (16) zawiera pierwsz a powierzchni e ograniczaj ac a zwrócon a w stron e zwory ru- chomej, drug a powierzchni e ograniczaj ac a zwrócon a w stron e przeciwn a do zwory rucho- mej. Cz lon wykonawczy jest przystosowany do przesuwania mostka stykowego (17), dzia laj ac przeciw spr ezynie stykowej (45) za pomoc a pierwszej powierzchni ograniczaj acej, je zeli mostek stykowy jest typu PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest stycznik elektromechaniczny, zwłaszcza dla połączeń w elektrycznej sieci rozdzielczej aparatury elektrycznej.

Z francuskiego opisu patentowego FR-2 756 092 znany jest stycznik elektromechaniczny zawierający w stałej obudowie co najmniej jedną parę przewodów, z których każdy ma stały styk, co najmniej jeden mostek stykowy przystosowany do zajmowania położenia zamknięcia, w którym ustala on połączenie elektryczne pomiędzy stykami stałymi i położenia otwarcia, w którym znajduje się on w odległości od tych styków stałych, sprężynę stykową powiązaną z tym mostkiem stykowym dla wywierania, w położeniu zamknięcia, nacisku pomiędzy mostkiem i stykami stałymi, elektromagnes zawierający, cewkę, zworę stałą powiązaną z tą cewką, zworę ruchomą, umieszczoną na przeciw zwory stałej i przystosowaną do przyjmowania położenia spoczynkowego, w którym znajduje się ona w odległości szczeliny powietrznej od zwory stałej i położenia pracy, w którym jest ona ułożona przy zworze stałej, zwora ruchoma jest ciągnięta w stronę swojego położenia spoczynkowego przez sprężynę powrotną oraz człon wykonawczy połączony w sposób dwukierunkowy ze zworą ruchomą. Człon wykonawczy zawiera pierwszą powierzchnię ograniczającą zwróconą w stronę zwory ruchomej, drugą powierzchnię ograniczającą zwróconą w stronę przeciwną do zwory ruchomej. Człon wykonawczy jest przystosowany do przesuwania mostka stykowego do jego położenia otwarcia za pomocą pierwszej powierzchni ograniczającej jeżeli mostek stykowy jest typu «zamykającego», to znaczy ukształtowany dla połączenia styków stałych w położeniu pracy zwory ruchomej, albo za pomocą drugiej powierzchni ograniczającej i działając przeciw sprężynie powrotnej jeżeli mostek stykowy jest typu «otwierającego», to znaczy ukształtowany dla połączenia styków stałych w położeniu spoczynkowym zwory ruchomej.

Czy styczniki są typu «zamykającego» lub typu «otwierającego», mostki stykowe z ich sprężyną stykową są umieszczone na członie wykonawczym.

Sprężyna stykowa mostka stykowego otwierającego działa więc przeciwnie do sprężyny powrotnej zwory ruchomej, ponieważ pcha ją do położenia pracy, podczas gdy sprężyna powrotna pcha ją do położenia spoczynkowego.

Jest to szkodliwe, z jednej strony, dla prawidłowego ułożenia zwory ruchomej w położeniu spoczynkowym, i z drugiej strony, może powodować nieprawidłowe działanie stycznika w przypadku przedwczesnego zużycia sprężyny powrotnej, zwora ruchoma ma wówczas trudności z powrotem do swojego położenia spoczynkowego.

Z francuskiego opisu patentowego FR-2 652 947 znane jest utworzenie stał ego oparcia dla sprężyny stykowej w postaci płytki zamontowanej na stałe do obudowy.

Ten układ, którego realizacja jest delikatna, zakłóca ukształtowanie wewnętrzne stycznika typu opisanego powyżej.

Celem wynalazku jest opracowanie stycznika niezawodnego i łatwego w realizacji i który równie dobrze pracuje z mostkami stykowymi typu «otwierającego» jak i z mostkami stykowymi typu «zamykającego».

Stycznik elektromechaniczny, zawierający w stałej obudowie co najmniej jedną parę przewodów, z których każdy ma stały styk, co najmniej jeden mostek stykowy przystosowany do zajmowania położenia zamknięcia, w którym ustala on połączenie elektryczne pomiędzy stykami stałymi i położenia otwarcia, w którym znajduje się on w odległości od tych styków stałych, sprężynę stykową powiązaną z tym mostkiem stykowym dla wywierania, w położeniu zamknięcia, nacisku pomiędzy mostkiem i stykami stałymi, elektromagnes zawierają cy, cewkę, zworę stałą powiązaną z tą cewką, zworę ruchomą, umieszczoną na przeciw zwory stałej i przystosowaną do przyjmowania położenia spoczynkowego, w którym znajduje się ona w odległości szczeliny powietrznej od zwory stałej i położenia pracy, w którym jest ona ułożona przy zworze stałej, zwora ruchoma jest ciągnięta w stronę swojego położenia spoczynkowego przez sprężynę powrotną, człon wykonawczy połączony w sposób dwukierunkowy ze zworą ruchomą, przy czym człon wykonawczy zawiera pierwszą powierzchnię ograniczającą zwróconą w stronę zwory ruchomej, drugą powierzchnię ograniczającą zwróconą w stronę przeciwną do zwory ruchomej, człon wykonawczy jest przystosowany do przesuwania mostka stykowego do jego położenia otwarcia za pomocą pierwszej powierzchni ograniczającej jeżeli mostek stykowy jest typu «zamykającego», to znaczy ukształtowany dla połączenia styków stałych w położeniu pracy zwory ruchomej, za pomocą drugiej powierzchni ograniczającej i działając przeciw sprężynie powrotnej jeżeli mostek stykowy jest typu «otwierającego», to znaczy ukształtowany dla połączenia styków

PL 199 356 B1 stałych w położeniu spoczynkowym zwory ruchomej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że obudowa ma powierzchnię oparcia zwróconą w stronę zwory ruchomej i istnieje, pomiędzy tą powierzchnią oparcia i drugą powierzchnią ograniczającą członu wykonawczego, wolna przestrzeń przystosowana do przyjęcia sprężyny stykowej, opartej z jednej strony o mostek stykowy otwierający, a z drugiej strony o powierzchnię oparcia obudowy.

Korzystnie człon wykonawczy zawiera blok nośnika styków zawierający co najmniej przedział przyjmujący mostek stykowy zamykający.

Korzystnie przedział jest wyznaczony wzdłużnie przez dwie powierzchnie poprzeczne leżące naprzeciw siebie, z których jedna tworzy pierwszą powierzchnię ograniczającą, a druga tworzy powierzchnię oparcia dla sprężyny mostka stykowego, tak aby zespół mostek stykowy - sprężyna znajdowały się w bloku nośnika styków.

Korzystnie przedział jest zamknięty od strony powierzchni oparcia obudowy przez ściankę mającą dwie przeciwne powierzchnie, z których jedna zwrócona do wnętrza przedziału tworzy pierwszą powierzchnię ograniczającą, a druga tworzy drugą powierzchnię ograniczającą.

Korzystnie blok nośnika styków zawiera ponadto drugi przedział przylegający do pierwszego i oddzielony od niego przez ś ciankę drugi przedział moż e przyjąć mostek stykowy, otwierają cy.

Korzystnie drugi przedział jest oddzielony od powierzchni oparcia obudowy przez ściankę, która ma otwór przelotowy tworzący przejście dla sprężyny mostka stykowego otwierającego.

Korzystnie sprężyna mostka stykowego otwierającego ma, w stanie nie naprężonym, skok linii śrubowej, którego wartość jest większa od grubości ścianki.

Korzystnie człon wykonawczy zawiera blok nośnika styków zawierający co najmniej jeden przedział, odpowiedni dla przyjęcia mostka stykowego zamykającego lub mostka stykowego otwierającego.

Korzystnie przedział jest wyznaczony wzdłużnie przez dwie przeciwne powierzchnie, z których jedna tworzy pierwszą powierzchnię ograniczającą a druga tworzy drugą powierzchnię ograniczającą, przedział jest oddzielony od powierzchni oparcia obudowy przez ściankę, której jedna powierzchnia, zwrócona do wnętrza przedziału, tworzy pierwszą powierzchnię oparcia i która ma otwór przelotowy tworzący przejście dla sprężyny mostka stykowego otwierającego.

Korzystnie człon wykonawczy ma przekrój w kształcie litery U obejmujący zworę stałą i zawiera poprzeczną podstawę tworzącą blok nośnika styków, jak również dwa ramiona leżące na przeciw siebie, wystające z bloku nośnika styków, z których każde jest przymocowane swoim końcem do zwory ruchomej.

Korzystnie sprężyna powrotna jest umieszczona pomiędzy blokiem nośnika styków i obudową, o które się opiera.

Korzystnie sprężyna powrotna jest oparta o powierzchnię oparcia.

Korzystnie sprężyna powrotna jest z jednej strony wprowadzona w gniazdo bloku nośnika styków, a z drugiej strony nałożona na trzpień wystający z obudowy.

Korzystnie gniazdo znajduje się pomiędzy dwoma nośnikami styków bloku nośnika styków, każdy nośnik styków zawiera co najmniej jeden przedział.

Sprężyna stykowa jest niezależna od członu wykonawczego, tak że nie działa ona przeciw sprężynie powrotnej w położeniu spoczynkowym zwory ruchomej.

Stycznik jest w ten sposób szybszy, dokładniejszy i bardziej niezawodny.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny rozłożonego stycznika według wynalazku, fig. 2 przedstawia widok perspektywiczny stycznika według wynalazku, którego korpus obudowy jest częściowo wyrwany, dla pokazania elementów składowych stycznika; ten ostatni jest pokazany w trybie działania typu «zamykającego», w położeniu spoczynkowym zwory ruchomej swojego elektromagnesu, fig. 3 przedstawia widok stycznika z figury 2 pod innym kątem widzenia, fig. 4 przedstawia widok podobny do przedstawionego na fig 2, na którym stycznik jest przedstawiony w położeniu pracy zwory ruchomej, fig. 5 przedstawia stycznik z fig. 4 pod tym samym kątem widzenia jak na fig. 3, fig. 6 przedstawia schematycznie w częściowym przekroju stycznik z fig. 2 do 5, w położeniu z fig. 2 i 3, fig. 7 przedstawia schematycznie stycznik z fig. 6, w położeniu z fig. 4 i 5, fig. 8 do 11 przedstawiają odpowiednio widoki analogiczne do przedstawionych na fig. 2 do 7, stycznik jest pokazany w trybie działania typu «otwierającego», fig. 12 i 13 przedstawiają schematycznie widoki analogiczne do przedstawionych na fig. 6 i 7, stycznika pokazanego fig. 8 do 11, fig. 14 przedstawia widok perspektywiczny z wyrwaniem stycznika z fig. 2, pod innym kątem widzenia i fig. 15 przedstawia część stycznika z fig. 14, pod innym kątem widzenia.

PL 199 356 B1

Stycznik 1 zawiera obudowę 2, w której jest umieszczony elektromagnes 3, którego zasilanie steruje działaniem urządzenia elektrycznego.

Obudowa 2 zawiera korpus obudowy 4 przeznaczony do mocowania w sposób wymienny na szynie szafy elektrycznej (nie pokazana) za pomocą systemu mocowania złożonego z pary zaczepów 5, 6 umieszczonych na przeciw siebie, z których co najmniej jeden 5 jest ślizgowy, i jest przyciągany do drugiego 6 przez sprężynę powrotną 7. Obudowa 2 zawiera ponadto pokrywę 8, która znajduje się nad korpusem obudowy 4 będąc jednocześnie nałożona i zatrzaśnięta na nim. Pokrywa 8 ma kształt kaptura i ma występ 9 przeznaczony do umieszczenia w otworze płyty (nie pokazana) szafy elektrycznej, dla zapewnienia co najmniej wzrokowego dostępu do stycznika 1.

Elektromagnes 3 zawiera z jednej strony, część stałą 10 zawierającą cewkę 11 nawiniętą na karkasie 12 przymocowanym do obudowy 2 jak również zworę stałą 13 powiązaną z cewką 11, a z drugiej strony, zworę ruchomą 14 umieszczoną na przeciw zwory stałej 13.

Zwora ruchoma 14 jest przystosowana do przyjmowania położenia spoczynkowego (fig. 2, 3, 6, 8, 9, 12, 14), w którym jest ona odsunięta od zwory stałej 13, będąc umieszczoną w odległości szczeliny powietrznej od niej i położenia pracy (fig. 4, 5, 7, 10, 11, 13), w którym przylega ona do zwory stałej 13.

Zwora ruchoma 14 jest ciągnięta do swojego położenia spoczynkowego przez sprężynę powrotną 15, która opiera się o korpus obudowy 4.

W położeniu spoczynkowym, zwora ruchoma 14 jest w występie 9 pokrywy 8, który tworzy w ten sposób gniazdo dla jej przyjęcia (fig. 2, 8).

Człon wykonawczy 16 jest połączony ze zworą ruchomą 14 dla przesuwania mostka stykowego 17, 17' zdolnego do ustalenia połączenia elektrycznego pomiędzy pierwszym i drugim przewodem 18, 19, zamontowanymi w korpusie obudowy 4, i umieszczonymi na przeciw.

Tak jak pokazano na fig. 1, stycznik 1, typu dwubiegunowego, zawiera dwa przewody pierwotne 18 i dwa przewody wtórne 19.

Dla połączenia z siecią elektryczną, stycznik 1 zawiera dwa pierwsze zaciski mocy 20 umieszczone z tej samej strony obudowy 2, z których jeden jest przeznaczony do połączenia z jednym z przewodów pierwotnych 18 w jednym biegunie sieci, podczas gdy drugi jest przeznaczony do połączenia z drugim z przewodów pierwotnych 18 w drugim biegunie sieci.

Dwa drugie zaciski mocy 21 są również przewidziane dla połączenia w ten sam sposób z przewodami wtórnymi 19 do aparatury elektrycznej.

Tak jak pokazano na fig. 1, każdy zacisk mocy 20, 21 jest ukształtowany dla zaciśnięcia odsłoniętego przewodu elektrycznego sieci elektrycznej.

W tym celu, każdy zacisk 20, 21 zawiera element połączenia ruchomego 22 zamontowany ślizgowo w korpusie obudowy 4, prowadzenie tego elementu 22 jest regulowane przez śrubę ściskającą 23 wprowadzoną w otwór 24 pokrywy 8 i która opierając się na przewodzie 18, 19, powoduje przez swój obrót zaciśnięcie odsłoniętego przewodu pomiędzy elementem połączenia 22 i przewodem 18, 19, na którym znajduje się element połączenia 22.

Każdy zacisk mocy 20, 21 jest zamontowany w korpusie obudowy 4 na przeciw otworu 25 wykonanego w nim dla przejścia odsłoniętego przewodu odpowiadającego sieci elektrycznej.

Aby wyprowadzić z błędu użytkownika stycznika 1 podczas połączenia jego z siecią lub aparaturą elektryczną, element połączenia 22 ma występ 26 tworzący klapkę mogącą zamykać otwór 25 podczas przesuwania elementu 22 (fig. 2).

Stycznik 1 zawiera ponadto dwa zaciski sterowania 27 dla połączenia cewki z zasilającym ją układem sterującym.

Każdy przewód pierwotny 18 ma część końcową 28 której końcówka niesie lub tworzy stały styk 29, podczas gdy każdy przewód wtórny 19 ma część końcową 30 umieszczoną na przeciw części końcowej 28 przewodu pierwotnego 18, ta część końcowa 30 również niesie lub tworzy stały styk 31.

Każdy mostek stykowy 17, 17' ma kształt płytki przewodzącej której końce niosą lub tworzą styk ruchomy 32, 33 mogący zwierać się ze stałym stykiem 29, 31 dla połączenia pomiędzy nimi przewodów 18, 19.

Mostek stykowy 17, 17' jest przystosowany do zajmowania położenia zamknięcia, w którym ustala on połączenie elektryczne pomiędzy stykami stałymi 29, 31 przy wykorzystaniu styków ruchomych 32, 33, i położenia otwarcia, w którym znajduje się on w odległości od przewodów 18, 19, styki ruchome 32, 33 są wówczas odsunięte od styków stałych 29, 31.

PL 199 356 B1

Położenia mostka stykowego 17, 17' są sterowane przez elektromagnes 3, a dokładniej przez ruch zwory ruchomej 14.

Odróżnia się dwa tryby działania stycznika 1, to znaczy tryb działania zwany «zamykającym» i tryb dział ania zwany «otwierającym».

W trybie dział ania typu zamykają cego, mostek stykowy 17 jest ukształ towany dla zajmowania położenia zamknięcia, to znaczy łączenia styków stałych 29, 31, w położeniu pracy zwory ruchomej 14, tak jak pokazano na fig. 4 i 5, jak również na fig. 7. Taki mostek stykowy 17 jest zwany typu «zamykającego».

W położeniu spoczynkowym zwory ruchomej 14, mostek stykowy 17 zajmuje położenie otwarcia, tak jak pokazano na fig. 2 i 3, jak również na fig. 6.

W poł o ż eniu pracy zwory ruchomej 14, mostek stykowy 17 zajmuje poł o ż enie zamknię cia, tak jak pokazano na fig. 4, 5, jak również na fig. 7.

W trybie dział ania typu otwierającego, mostek stykowy, oznaczony dla jasnoś ci 17', jest ukształ towany dla zajmowania położenia zamknięcia, to znaczy dla połączenia stykami stałymi 29, 31, w poł o ż eniu spoczynkowym zwory ruchomej 14, tak jak pokazano na fig. 8 i 9, jak również na fig. 12. Taki mostek stykowy 17' jest zwany typu «otwierającego».

W położeniu pracy zwory ruchomej 14, mostek stykowy 17' zajmuje położenie otwarcia, tak jak pokazano na fig. 10 i 11, jak również na fig. 13.

Stycznik 1 jest ukształtowany dla działania zarówno otwierającego jak i zamykającego, co uwidoczni się w dalszym ciągu opisu.

Człon wykonawczy 16 ma przekrój w kształcie litery U i zawiera poprzeczną podstawę tworzącą blok nośnika styków 34, z której wystają dwa ramiona równoległe 35 znajdujące się na przeciw siebie, z których każ de ma koniec 36, w który jest wprowadzony koniec poprzecznego prę ta 37 przechodzą cego przez otwór przelotowy w zworze ruchomej 14 tak, aby człon wykonawczy 16 był połączony ze zworą ruchomą 14.

Blok nośnika styków 34 zawiera dwa sprzężone nośniki styków 38 umieszczone w przybliżeniu w przedł u ż eniu ramion 35.

Każdy nośnik styków 38 zawiera dwa przyległe przedziały, to znaczy przedział górny 39 przystosowany do przyjęcia mostka stykowego 17 typu zamykającego, jak również przedział dolny 40 przystosowany do przyjęcia mostka stykowego 17' typu otwierającego.

Przedział górny 39 i przedział dolny 40 są oddzielone od siebie przez ściankę 41 mającą dwie przeciwne powierzchnie tworzące odpowiednio pierwszą powierzchnię ograniczającą 42 zwróconą w stronę zwory ruchomej 14, i drugą powierzchnię ograniczającą 43 zwróconą w stronę przeciwną.

Przedział górny 39 jest ograniczony wzdłużnie z jednej strony przez pierwszą powierzchnię ograniczającą 42, z drugiej strony przez powierzchnię poprzeczną 44 w stosunku niej i poprzecznie, przez dwie ścianki górne 75, wzdłużne, leżące na przeciw siebie.

W trybie dział ania typu zamykają cego, mostek stykowy 17 typu zamykają cego jest umieszczony w przedziale górnym 39 będąc przyciągany do położenia zamknięcia przez sprężynę stykową 45 działającą na ściskanie, która jest z nim związana i która opiera się z jednej strony na mostku stykowym 17, i z drugiej strony na przestrzeni poprzeczne] 44, tak, aby zespół mostek stykowy 17 - sprężyna 45 znajdował się w bloku nośnika styków 34.

Aby uniknąć ugięcia sprężyny stykowej 45, jej koniec umieszczony od strony płaszczyzny poprzecznej 44 jest nałożony na trzpieniu 76 wystającym z niej, podczas, gdy jej przeciwny koniec jest umieszczony w wydrążonej pojemności 77 znajdującej się w mostku stykowym 17, będąc tam utrzymywany za pomocą ścianek górnych 75.

Powiązany ze zworą ruchomą 14, blok nośnika styków 34 przesuwa się wzdłużnie w przestrzeni 46 znajdującej się pomiędzy, z jednej strony elektromagnesem 3, a zwłaszcza zworą stałą 13, a z drugiej strony ścianką denną 47 korpusu obudowy 4.

W poło żeniu pracy zwory ruchomej 14, tak jak pokazano na fig. 4, 5, 7, mostek stykowy 17 jest ułożony przy przewodach 18, 19 i jest utrzymany w tym położeniu za pośrednictwem sprężyny stykowej 45, która jest ściśnięta pomiędzy mostkiem stykowym 17 i płaszczyzną 44.

Gdy zwora ruchoma 14 przyjmuje położenie spoczynkowe, do którego jest dociskana przez sprężynę powrotną 15, mostek stykowy 17 odrywa się od przewodu 18, 19 będąc pociągany do położenia otwarcia przez człon wykonawczy 16, za pomocą pierwszej powierzchni ograniczającej 42, przy której znajduje się mostek stykowy 17, przez rozprężenie sprężyny stykowej 45 (fig. 2, 3, 6).

Przedział dolny 40 jest określony wzdłużnie, z jednej strony przez ściankę 41, a z drugiej strony przez ściankę 48 w przybliżeniu równoległą do ścianki 41, tworzącej wolny koniec członu wyko6

PL 199 356 B1 nawczego 16 i oddzielającej przedział dolny 40 od ścianki dennej 47. Przedział dolny 40 jest wyznaczony poprzecznie przez dwie wzdłużne ścianki dolne 78, leżące na przeciw.

W trybie działania typu otwierają cego stycznika 1, mostek stykowy 17' otwierają cy znajduje się w przedziale dolnym 40.

W poł o ż eniu spoczynkowym zwory ruchomej 14, tak jak pokazano na fig. 8, 9, 12, mostek stykowy 17' styka się z przewodami 18, 19 będąc utrzymywany w tym położeniu za pośrednictwem ściskanej sprężyny stykowej 49, która opiera się z jednej strony na mostku stykowym 17', a z drugiej strony na powierzchni oparcia 50 ścianki dennej 47 korpusu obudowy 4, zwróconej w stronę zwory ruchomej 14.

Aby umożliwić realizację tego układu, istnieje pomiędzy drugą powierzchnią ograniczającą 43 i powierzchnią oparcia 50 przestrzeń przystosowana do przyję cia sprężyny stykowej 49.

Jest w ten sposób wykonany w ścianie 48 przedziału dolnego 40, otwór przelotowy 51, w który jest wprowadzona sprężyna stykowa 49, tak, aby nie znajdowała się ona w bloku nośnika styków 34, ale była niezależna od tego ostatniego.

W ten sposób, w poł o ż eniu spoczynkowym, zwora ruchoma 14 jest cią gnię ta w to poł o ż enie tylko przez swoją sprężynę powrotną 15.

Gdy zwora ruchoma 14 przechodzi w położenie pracy, tak jak pokazano na fig. 10, 11, 13, człon wykonawczy 16 pociąga mostek stykowy 17' do położenia otwarcia działając przeciw sprężynie stykowej 49, za pomocą drugiej powierzchni ograniczającej 43 i działając przeciw sprężynie powrotnej 15.

Ścianka 48 umożliwia zwłaszcza usztywnienie bloku nośnika styków 34, podczas gdy otwór przelotowy 51, który ma tu średnicę nieco większą od średnicy sprężyny 49, pozwala na całkowite uniknięcie odchylenia i uciekania sprężyny.

Aby całkowicie uniknąć ugięcia sprężyny stykowej 49, jej koniec umieszczony od strony ściany dennej 47 jest naciśnięty na kołek środkujący 52, wystający ze ścianki dennej 47 korpusu obudowy 4 (fig. 8, 9), podczas gdy jej koniec przeciwny jest umieszczony w wydrążonej objętości 77 znajdującej się w mostku stykowym 17', będąc tam utrzymany za pomocą ścianek dolnych 78.

Ponadto, sprężyna 49 ma, w stanie nie naprężonym, skok linii śrubowej, to znaczy odległość pomiędzy dwoma kolejnymi zwojami, o wartości mniejszej od grubości ścianki 48, aby uniknąć ryzyka połączenia sprężyny 49 ze ścianką 48 pomiędzy dwoma kolejnymi zwojami.

Zostanie teraz opisany bardziej szczegółowo elektromagnes 3.

Karkas 12 ma przekrój w przybliżeniu w kształcie litery I, i zawiera podstawę 54 jak również płytkę górną 55 połączone przez środkowy korpus 56, pusty w środku, wokół którego jest nawinięta cewka 11, która jest umieszczona pomiędzy podstawą 54 i płytką górną 55.

Każda zwora 13, 14 ma przekrój w kształcie litery E, i ma dwa ramiona końcowe 57 obejmujące cewkę 11 i jej karkas 12, jak również ramię środkowe 58 wchodzące do wnętrza korpusu 56.

Karkas 12 zawiera cztery nóżki 59, które wystają z podstawy 54 w kierunku ścianki dennej 47 korpusu obudowy 4.

Ten ostatni zawiera cztery łapki 60, umieszczone na przeciw nóżek 59. Łapki 60 wystają ze ścianki dennej 47, z której materiału są wykonane, w kierunku karkasu 12.

Część końcowa 30, 31 każdego przewodu 18, 19 jest unieruchomiona, będąc zaciśnięta w pobliżu styku stałego 29, 31, pomiędzy pierwszą szczęką należącą do obudowy 2 i utworzoną przez jedną z łapek 60 i drugą szczęką należącą do karkasu 12 i utworzoną przez odpowiednią nóżkę 59.

Połączenie karkasu 12 z korpusem obudowy 4 i zaciśnięcie części końcowych 28, 30 przewodów 18, 19 są zapewnione przez dwie śruby 61.

Każda śruba 61 jest wprowadzona w otwór przelotowy 62 wykonany w ściance dennej 47 korpusu obudowy 4, i tworzący przejście dla śruby 61, która jest ponadto wprowadzona w otwór nagwintowany 63 w podstawie 54, umieszczony na przeciw otworu przelotowego 62 i współosiowego z nim.

Dla zapewnienia prowadzenia śruby podczas montażu karkasu 12 do korpusu obudowy 4, otwór przelotowy 62 jest wykonany w kominku 64 wystającym ze ścianki dennej 47 w stronę karkasu 12.

Otwór 63 jest wykonany w trzonie 65, wystając z podstawy 54 w stronę ścianki dennej 47, na przeciw kominka 64. Gdy karkas 12 jest montowany do korpusu obudowy 4, części końcowe 28, 30 przewodów 18, 19 są umieszczone pomiędzy szczękami 59, 60, istniejącymi pomiędzy korpusem obudowy 4 i karkasem 12, na poziomie śruby 61, luz J umożliwia zaciśnięcie części końcowych 28, 30 pomiędzy szczękami 59, 60 za pomocą śruby 61.

Tutaj, luz J jest odległością, która oddziela kominek 64 od trzonu 65 gdy jest realizowany montaż karkasu 12 do korpusu obudowy 4, co najmniej przed wykonaniem zaciśnięcia przewodów 18, 19.

PL 199 356 B1

Ponadto, aby utrzymać na śrubach 61 pewne naprężenie pozwalające uniknąć ich poluzowania, ścianka denna 47 ma zdolność ugięcia się podczas przykręcania śrub 61, w kierunku karkasu 12.

Tak więc dzięki własnej elastyczności, ścianka denna 47 wywiera na śruby 61 siłę naciągu, która hamuje ich swobodny obrót.

Gdy przewody 18, 19 są zaciśnięte, luz J może się skasować, zwłaszcza przez ugięcie ścianki dennej 47, kominek 64 i trzon 65 będą się wówczas stykać. Unika się w ten sposób zbyt mocnego dokręcenia śrub 61, które mogłyby uszkodzić, a nawet, rozerwać korpus obudowy 4.

Ponadto, człon wykonawczy 16 jest prowadzony w swoim ruchu przez żeberka przewidziane w tym celu w korpusie obudowy, podczas gdy jest ciągnięty do położenia spoczynkowego przez sprężynę powrotną 15, która jest ściśnięta w przestrzeni 46, pomiędzy blokiem nośnika styków 34 i ścianką denną 47 korpusu obudowy 4.

Dla zapewnienia jej prowadzenia, sprężyna powrotna 15 jest z jednej strony wprowadzona w otwór gniazda cylindrycznego 66 wykonanego w bloku noś nika styków 34 i umieszczona pomiędzy nośnikami styków 38.

Sprężyna powrotna 15 jest z drugiej strony nałożona na trzpień, 53 tworzący ogranicznik dla tej sprężyny 15 i wystający ze ścianki dennej 47, z której materiału jest wykonany.

Stycznik 1 zawiera inne elementy składowe, które będą teraz krótko opisane.

Jest przewidziana, między innymi, płytka 67 zaklinowana w korpusie obudowy 4, na której jest zamontowany ślizgowo popychacz 68 ruchomy pomiędzy trzema położeniami stabilnymi, to znaczy położeniem funkcjonowania automatycznego, położeniem funkcjonowania wymuszonego, jak również położeniem spoczynkowym.

Płytka 67 tworzy również prowadnicę dla dźwigni 69, której koniec jest naciśnięty na pręt 37, podczas gdy drugi koniec tworzy przycisk 70 wciągany, który może pojawiać się lub znikać, zależnie od położenia zwory ruchomej 14, na przeciw otworu 71 zamkniętego przez klapkę 72 umożliwiając dostęp do popychacza 68.

Ponadto, podstawa 54 karkasu 12 ma, pomiędzy dwoma sąsiednimi nóżkami 59 umieszczone z tej samej strony podstawy 54 gniazdo 73, w które jest wprowadzona zwora stała 13.

To gniazdo 73 ma poprzeczną powierzchnię ograniczającą 74 rozciągającą się pomiędzy nóżkami 59, zwróconą w stronę ścianki dennej 47 korpusu obudowy 4, i o którą jest oparta zwora stała 13 w położeniu pracy zwory 14.

Przeciwnie, w położeniu spoczynkowym tej ostatniej, istnieje luz pomiędzy zworą stałą 13 i tą powierzchnią ograniczającą 73, podczas gdy blok nośnika styków 34 przylega do żłobka 79 podstawy 54 (zwłaszcza fig. 6, 15).

W pierwszej odmianie wykonania, nie pokazanej, każdy noś nik styków 38 zawiera jedynie przedział typu przedziału dolnego 40 opisany powyżej i przystosowany do przyjęcia zarówno mostka stykowego typu zamykającego jak i mostka stykowego typu otwierającego.

W tym przypadku, pierwsza powierzchnia ograniczają ca 42 jest niesiona przez ściankę 48 przedziału, podczas gdy druga powierzchnia ograniczająca 43 jest utworzona przez poprzeczną powierzchnię górną przedziału, leżącą na przeciw pierwszej powierzchni ograniczającej 42.

Ponadto, jest możliwe w konfiguracji stycznika 1 wykorzystanie tylko jednej śruby ściskającej 61, lub wykorzystywać ich więcej niż dwie.

Ponadto, dla uproszczenia produkcji stycznika 1, można korzystnie nagwintować otwór 63 podczas montażu, za pomocą samej śruby 61, ta ostatnia wykonuje więc dodatkową funkcję gwintownika.

Jest również możliwe zastąpienie śrub 61 przez inne elementy ściskające analogiczne pozwalające uzyskać taki sam rezultat. Można zwłaszcza wykorzystywać nity lub gwoździe.

Przewody mogą być unieruchomione, będąc ściśnięte pomiędzy szczękami 59, 60, gdzie indziej niż na poziomie ich końców, zależnie od konfiguracji stycznika, kształtu lub układu przewodów.

Stycznik może być wielobiegunowy, na przykład typu czterobiegunowego, blok nośnik styków zawiera w tym celu dwie pary nośników styków, jedna z tych par działa na przykład przy otwieraniu, podczas gdy druga z tych par działa przy zamykaniu.

Oczywiście, jest możliwe łączenie powyżej opisanych rozwiązań bez wychodzenia z zakresu wynalazku.

Claims (14)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Stycznik elektromechaniczny, zawierający, w stałej obudowie co najmniej jedną parę przewodów, z których każdy ma stały styk, co najmniej jeden mostek stykowy przystosowany do zajmowania położenia zamknięcia, w którym ustala on połączenie elektryczne pomiędzy stykami stałymi i położenia otwarcia, w którym znajduje się on w odległości od tych styków stałych, sprężynę stykową powiązaną z tym mostkiem stykowym dla wywierania, w położeniu zamknięcia, nacisku pomiędzy mostkiem i stykami stałymi, elektromagnes zawierający, cewkę, zworę stałą powiązaną z tą cewką, zworę ruchomą, umieszczoną na przeciw zwory stałej i przystosowaną do przyjmowania położenia spoczynkowego, w którym znajduje się ona w odległości szczeliny powietrznej od zwory stałej i położenia pracy, w którym jest ona ułożona przy zworze stałej, zwora ruchoma jest ciągnięta w stronę swojego położenia spoczynkowego przez sprężynę powrotną, człon wykonawczy połączony w sposób dwukierunkowy ze zworą ruchomą, przy czym człon wykonawczy zawiera pierwszą powierzchnię ograniczającą zwróconą w stronę zwory ruchomej, drugą powierzchnię ograniczającą zwróconą w stronę przeciwną do zwory ruchomej, człon wykonawczy jest przystosowany dc przesuwania mostka stykowego do jego położenia otwarcia za pomocą pierwszej powierzchni ograniczającej jeżeli mostek stykowy jest typu «zamykającego», to znaczy ukształtowany dla połączenia styków stałych w położeniu pracy zwory ruchomej, za pomocą drugiej powierzchni ograniczającej i działając przeciw sprężynie powrotnej jeżeli mostek stykowy jest typu «otwierającego», to znaczy ukształtowany dla połączenia styków stałych w położeniu spoczynkowym zwory ruchomej, znamienny tym, że obudowa (2) ma powierzchnię oparcia (50) zwróconą w stronę zwory ruchomej (14) i istnieje, pomiędzy tą powierzchnią oparcia (50) i drugą powierzchnią ograniczając ą (43) członu wykonawczego (16), wolna przestrzeń przystosowana do przyjęcia sprężyny stykowej (49), opartej z jednej strony o mostek stykowy (17') otwierający, a z drugiej strony o powierzchnię oparcia (50) obudowy (2).
2. 2. Stycznik według zastrz. 1, znamienny tym, że człon wykonawczy (16) zawiera blok nośnika styków (34) zawierający co najmniej przedział (39) przyjmujący mostek stykowy (17) zamykający.
3. 3. Stycznik według zastrz. 2, znamienny tym, że przedział (39) jest wyznaczony wzdłużnie przez dwie powierzchnie poprzeczne leżące naprzeciw siebie, z których jedna tworzy pierwszą powierzchnię ograniczającą (42), a druga tworzy powierzchnię oparcia (44) dla sprężyny (45) mostka stykowego (17), tak aby zespół mostek stykowy (17) - sprężyna (45) znajdowały się w bloku nośnika styków (34).
4. 4. Stycznik wedł ug zastrz. 3, znamienny tym, ż e przedział (39) jest zamknię ty od strony powierzchni oparcia (50) obudowy (2) przez ściankę (41) mającą dwie przeciwne powierzchnie, z których jedna zwrócona do wnętrza przedziału (39) tworzy pierwszą powierzchnię ograniczającą (42), a druga tworzy drugą powierzchnię ograniczającą (43).
5. 5. Stycznik wedł ug zastrz. 4, znamienny tym, ż e blok noś nika styków (34) zawiera ponadto drugi przedział (40) przylegający do pierwszego (39) i oddzielony od niego przez ściankę (41) drugi przedział (40) może przyjąć mostek stykowy (17), otwierający.
6. 6. Stycznik według zastrz. 5, znamienny tym, że drugi przedział (40) jest oddzielony od powierzchni oparcia (50) obudowy (2) przez ściankę (48), która ma otwór przelotowy (51) tworzący przejście dla sprężyny (49) mostka stykowego (17') otwierającego.
7. 7. Stycznik według zastrz. 6, znamienny tym, ż e sprężyna (49) mostka stykowego (17') otwierającego ma, w stanie nie naprężonym, skok linii śrubowej, którego wartość jest większa od grubości ścianki (48).
8. 8. Stycznik według zastrz. 1, znamienny tym, że człon wykonawczy (16) zawiera blok noś nika styków (34) zawierający co najmniej jeden przedział, odpowiedni dla przyjęcia mostka stykowego zamykającego (17) lub mostka stykowego otwierającego (17').
9. 9. Stycznik według zastrz. 8, znamienny tym, że przedział jest wyznaczony wzdłużnie przez dwie przeciwne powierzchnie, z których jedna tworzy pierwszą powierzchnię ograniczającą (42) a druga tworzy drugą powierzchnię ograniczającą (43), przedział jest oddzielony od powierzchni oparcia obudowy przez ściankę, której jedna powierzchnia, zwrócona do wnętrza przedziału, tworzy pierwszą powierzchnię oparcia i która ma otwór przelotowy tworzący przejście dla sprężyny (49) mostka stykowego (17') otwierającego.
10. 10. Stycznik według zastrz. 2 albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, znamienny tym, że człon wykonawczy (16) ma przekrój w kształcie litery U obejmujący zworę stałą i zawiera poprzeczną podstawę tworzącą blok nośnika styków (34), jak również dwa ramiona (35) leżące na przePL 199 356 B1 ciw siebie, wystające z bloku nośnika styków (34), z których każde jest przymocowane swoim końcem (36) do zwory ruchomej (14).
11. 11. Stycznik według jednego z zastrz. 2 do 10, znamienny tym, że sprężyna powrotna (15) jest umieszczona pomiędzy blokiem nośnika styków (34) i obudową (2), o które się opiera.
12. 12. Stycznik według zastrz. 11, znamienny tym, że sprężyna powrotna (15) jest oparta o powierzchnię oparcia (50).
13. 13. Stycznik według zastrz. 12, znamienny tym, że sprężyna powrotna (15) jest z jednej strony wprowadzona w gniazdo (66) bloku nośnika styków (34), a z drugiej strony nałożona na trzpień (53) wystający z obudowy (2).
14. 14. Stycznik według zastrz. 13, znamienny tym, gniazdo (66) znajduje się pomiędzy dwoma nośnikami styków (38) bloku nośnika styków (34), każdy nośnik styków (38) zawiera co najmniej jeden przedział.