PL199929B1 - Urządzenie wyciągowe gazów z pomieszczenia - Google Patents

Abstract

Urz adzenie wyci agowe (1) gazów z po- mieszczenia, zw laszcza powietrza oraz ewentu- alnie dymu, wyposa zone jest przynajmniej w jedn a komor e wirow a (3), otoczon a os lon a (2), zaopatrzon a w otwór ssawny (4) oraz przy- najmniej w dwa, koncz ace si e wewn atrz komory wirowej kró cce ss ace (5, 6), jak równie z przy- najmniej w jedn a komor e wyciagow a (7, 8). Komora wirowa (3) jest po laczona z komor a wy- ci agow a (7, 8) za pomoc a kró cców ss acych (5, 6). Podczas dzia lania urz adzenia wyci agowego w komorze wirowej (3) tworzy sie stabilne zawi- rowanie strumienia powietrza mi edzy s asiedni- mi kró ccami ss acymi (5,6). Scianki komory wyci agowej (7, 8), lacz ace si e z otworem ssaw- nym (4), przynajmniej cz esciowo pe lni a funkcj e kierownicy strumienia powietrza. Os lona (2), w rejonie komory wyci agowej (7, 8) oraz komo- ry wirowej (3), ma przekrój poprzeczny w kszta l- cie litery S. PL PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie wyciągowe gazów z pomieszczenia, zwłaszcza powietrza, oraz ewentualnie dymu, wyposażone przynajmniej w jedną komorę wirową, otoczoną osłoną, zaopatrzoną w otwór ssawny, oraz przynajmniej w dwa, kończące się wewnątrz komory wirowej króćce ssące, jak również przynajmniej w jedną komorę wyciągową, otoczoną częścią tej osłony. Komora wirowa jest połączona z komorą wyciągową za pomocą króćców ssących. Podczas działania urządzenia wyciągowego w komorze wirowej tworzy się stabilne zawirowanie strumienia powietrza miedzy sąsiednimi króćcami ssącymi. Ścianki komory wyciągowej, kończące się na krawędzi otworu ssawnego, przynajmniej częściowo pełnią funkcję kierownicy strumienia powietrza.

Z europejskiego opisu patentowego nr EP 0 998 986 znane jest tego typu urządzenie wyciągowe gazów z pomieszczenia. W tym rozwiązaniu konstrukcyjnym komory wyciągowe i komora wirowa stanowią części jednej osłony. Zasysanie powietrza odbywa się w znany sposób przez otwór ssawny. Powietrze jest prowadzone przez zaokrągloną zewnętrzną część osłony w rejonie komory wirowej, a z drugiej strony przez ukośną zewnętrzną część komory wyciągowej, kończącej się krawędzią otworu ssawnego. Ta prowadnica strumienia powietrza kończy się na stronie przeciwległej względem komory wirowej usytuowaną do niej pod kątem ścianką czołową, która służy również do zamocowania urządzenia wyciągowego do ściany, względnie stropu pomieszczenia. Ogólnie komora wyciągowa, ze zukosowaną prowadnicą strumienia powietrza i odchodzącą od niej pod kątem ścianką czołową, ma w przekroju postać trójkąta prostokątnego.

W róż nych zastosowaniach znane urzą dzenie wykazuje szereg niedostatków. W niektórych pomieszczeniach zassane powietrze trafia na ściankę czołową kanału wyciągowego i odrywa się na ostrej krawędzi między ścianką czołową i prowadnicą strumienia powietrza, kończącą się na początku otworu ssawnego. Oderwanie strumienia powietrza i zmiana jego kierunku wpływają niekorzystnie nie tylko na skuteczność i sprawność urządzenia wyciągowego w rejonie otworu ssawnego, ale również powodują, że część powietrza w ogóle nie trafia do otworu ssawnego. W takim przypadku urządzenie jest ogólnie niesprawne aerodynamicznie.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji takiego urządzenia wyciągowego gazów z pomieszczenia, które wyeliminuje niedogodności znanych dotychczas urządzeń, zwłaszcza urządzenia, które jest zoptymalizowane pod względem aerodynamicznym.

Cel ten zrealizowano według wynalazku przez opracowanie konstrukcji urządzenia, w którym osłona, w rejonie komory wyciągowej, oraz komory wirowej, ma przekrój poprzeczny w kształcie litery

S. Esowy kształt osłony w rejonie komory wyciągowej i komory wirowej powoduje, że zassane powietrze jest doprowadzane do komory wirowej z obu stron otworu ssawnego, a mianowicie od strony komory wyciągowej wzdłuż esowego kształtu osłony, która w tym rejonie pełni funkcję prowadnicy powietrza, oraz wzdłuż zaokrąglonej zewnętrznej powierzchni komory wirowej. Nie występują niepożądane oderwania strumienia powietrza, również na osłonie komory wirowej w rejonie otworu ssawnego. Zassane powietrze jest w sposób optymalny aerodynamicznie doprowadzane wzdłuż zewnętrznej strony osłony, z obu jej części, do otworu ssawnego. Bardzo ważne jest to zwłaszcza wówczas, gdy urządzenie wyciągowe jest wykorzystywane do usuwania dymu, a więc w przypadku pożaru. W rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku możliwe jest niezwłoczne i szybkie odessanie dymu, w przeciwień stwie do znanego rozwią zania konstrukcyjnego, w którym moż e dojść do tego, ż e usuwany dym, uderzając o ściankę czołową komory wyciągowej, trafia z powrotem do pomieszczenia.

W korzystnym rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku ścianka komory wyciągowej, w jej części oddalonej od komory wirowej, jest nachylona względem powierzchni zamocowania urządzenia pod kątem korzystnie mniejszym od 80°. Taki kształt zewnętrznego rejonu ścianki komory wyciągowej sprawia, że służy on równocześnie jako prowadnica powietrza doprowadzanego do komory wirowej.

Zbliżony do komory wirowej rejon ścianki komory wyciągowej, łączący się z jej zewnętrznym rejonem, jest korzystnie wybrzuszony i kończy się na początku otworu ssawnego. Jest to powierzchnia pozbawiona całkowicie jakichkolwiek załamań i krawędzi, umożliwiająca prowadzenie strumienia powietrza bez miejscowego nawet, niepożądanego odsuwania go od otworu ssawnego. Jeżeli jednak z jakichkolwiek powodów, w konkretnej sytuacji, korzystne był oby zastosowanie wielobocznego kształ tu komory wyciągowej, to ogólny przebieg ścianki komory wyciągowej powinien być jak najbardziej zbliżony do omówionego kształtu esowego, zapewniającego laminarne doprowadzanie strumienia powietrza do otworu ssawnego.

PL 199 929 B1

Ścianka przeciwległej komory wyciągowej, której przedłużenie kończy się krawędzią otworu ssawnego, ma korzystnie postać zaokrąglonej, oraz ewentualnie zukosowanej kierownicy strumienia powietrza. Umożliwione jest dzięki temu obustronne zasysanie powietrza, czyli z obszarów znajdujących się z obu stron urządzenia wyciągowego.

Odmianę urządzenia wyciągowego gazów stanowi rozwiązanie konstrukcyjne, w którym komora wirowa, oraz ścianka komory wyciągowej są usytuowane tak blisko siebie, że ścianka komory wirowej stanowi równocześnie ściankę komory wyciągowej, natomiast osłona, w rejonie ścianki komory wyciągowej, wraz ze ścianką komory wirowej mają w przekroju kształt szczęki.

Również w tym rozwiązaniu konstrukcyjnym odległy od komory wirowej rejon ścianki komory wyciągowej jest korzystnie nachylony względem powierzchni zamocowania urządzenia pod kątem korzystnie mniejszym od 80°.

W tym rozwiązaniu konstrukcyjnym zewnętrzny rejon ścianki komory wyciągowej koń czy się na krawędzi otworu ssawnego 4.

Zewnętrzna ścianka komory wyciągowej ma wraz ze ścianką komory wirowej korzystnie kształt szczęki, skierowanej w kierunku przeciwnym względem komory wyciągowej. Między tym rejonem i komorą wyciągową jest usytuowana komora wirowa. To rozwiązanie konstrukcyjne umożliwia podobnie obustronne odsysanie powietrza, od strony komory wyciągowej i od strony komory wirowej, bez powodowania niepożądanego odchylania strumienia zasysanego powietrza.

W odrębnym rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku ograniczenie komory wirowej, przeciwległe względem komory wyciągowej, jest usytuowane pod kątem prostym względem powierzchni zamocowania urządzenia do stropu pomieszczenia. To rozwiązanie konstrukcyjne jest podobne do rozwiązania według EP 0 998 986, ma jednak tę zaletę, że ze względu na łukowy, względnie nachylony kształt ścianki komory wyciągowej jest zaopatrzone w korzystnie usytuowaną powierzchnię prowadzącą, a cała osłona jest bardzo mała, co jest szczególnie korzystne, jeżeli jest do dyspozycji tylko mała przestrzeń wentylowanego pomieszczenia, względnie mała jego wysokość.

Ścianka osłony, w kierunku przepływu strumienia powietrza, jest korzystnie uformowana bez ślepych przestrzeni, oraz bez nagłych załamań jej kierunku.

Ze względu na aerodynamiczne zoptymalizowanie strumienia zasysanego powietrza komora wirowa, oraz komora wyciągowa, po zamontowaniu urządzenia w wentylowanym pomieszczeniu, są usytuowane obok siebie. W takim rozwiązaniu konstrukcyjnym możliwe jest obustronne usuwanie powietrza, które ma wiele zalet w przypadku zastosowania dla różnego rodzaju konstrukcji budowlanych wentylowanego pomieszczenia. Dotyczy to zwłaszcza garaży podziemnych, o dużych powierzchniach i małej wysokości. W przypadku pożaru musi zostać zapewniona odpowiednia ochrona przeciwpożarowa i zabezpieczenie przed dymem. Celem optymalnego wykorzystania powierzchni takiego garażu podziemnego, bez konieczności stosowania ścianek działowych, dzielących garaż na zabezpieczone przed dymem oddzielne obszary, zastosowanie urządzenia według wynalazku jest szczególnie korzystne. Zastosowanie jednego urządzenia umożliwia wentylowanie dwóch sąsiednich obszarów, zapewniając skuteczne i wydajne usuwanie dymu, bez konieczności stosowania ścianek działowych. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie znacznego obniżenia kosztów budowy garażu.

Ze względu na umieszczenie obok siebie komory wirowej i komór wyciągowych korzystne jest, że otwór ssawny, po zamontowaniu urządzenia w wentylowanym pomieszczeniu, jest skierowany przynajmniej częściowo w dół. Umożliwione jest dzięki temu dostateczne wentylowanie zbliżonych do urządzenia wyciągowego obszarów budynku.

Zasadniczo możliwe jest wykonanie urządzenia według wynalazku, zaopatrzonego w zwartą osłonę, względnie obudowę, w której komory wyciągowe są połączone z wyposażonym w wentylator zespołem wyciągowym.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, jeżeli osłona, w rejonie powierzchni zamocowania, jest przynajmniej częściowo otwarta, a równocześnie część komory wirowej, oraz ewentualnie części komory wyciągowej, skierowane w stronę powierzchni zamocowania urządzenia do ściany, względnie stropu pomieszczenia, są przynajmniej częściowo zastąpione przez elementy ściany, względnie stropu pomieszczenia. Osłona może być w tym przypadku wykonana jako wieloczęściowa.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, jeżeli osłona, w rejonie ograniczenia komory wirowej, jest otwarta, a to ograniczenie komory wirowej, jest przynajmniej częściowo zastąpione przez elementy ściany, względnie stropu pomieszczenia. W takim rozwiązaniu osłona musi zostać odpowiednio uszczelniona względem ściany, względnie stropu wentylowanego pomieszczenia.

PL 199 929 B1

Zasadniczo możliwe jest, że jeżeli komora wyciągowa i komora wirowa są do siebie maksymalnie zbliżone, to jako króćce ssące są zastosowane zwykłe otwory usytuowane między komorą wirową i komorą wyciągową. Podczas działania urządzenia wyciągowego wytwarzają one spadki ciśnienia w strumieniu powietrza, powodujące powstanie mię dzy tymi otworami stabilnego zawirowania strumienia powietrza.

W korzystnym rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku jako króćce ssące są zastosowane odcinki rur, sięgające do wnętrza komory wirowej. Takie rozwiązanie umożliwia lepszą stabilizację i centrowanie w komorze wirowej zawirowanego strumienia powietrza.

Urządzenie jest korzystnie wyposażone przynajmniej w dwie komory wyciągowe.

W korzystnym rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku komora wirowa jest umieszczona między komorami wyciągowymi

W korzystnym rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku urządzenie jest wyposażone w zespół sterowania, umożliwiający wspólne, względnie indywidualne wykorzystywanie komór wyciągowych.

Zastosowanie dwóch komór wyciągowych, miedzy którymi jest umieszczona komora wirowa ma wiele zalet. W znanych rozwiązaniach aby uzyskać bardzo silne wentylowanie pomieszczenia muszą być zastosowane odpowiednio duże przekroje i objętości komór wyciągowych. Powoduje to konieczność konstruowania bardzo dużych komór wyciągowych. Zwykle jednak bardzo silne wentylowanie pomieszczenia jest konieczne tylko w szczególnych przypadkach, przykładowo w czasie pożaru. W czasie normalnej eksploatacji wystarczy słabsze wentylowanie pomieszczenia.

W korzystnym rozwiązaniu konstrukcyjnym wedł ug wynalazku przekroje poprzeczne komór wyciągowych mają różne powierzchnie. Podczas normalnej pracy urządzenia, wymagającej mniejszego wentylowania pomieszczenia, wystarczy korzystać z mniejszej komory wyciągowej. Podczas normalnej pracy urządzenia, wymagającej jednak silniejszego wentylowania pomieszczenia, wystarczy korzystać z większej komory wyciągowej. W przypadku pożaru, gdy wymagana jest maksymalna wentylacja pomieszczenia celem usunięcia z niego dymu, można korzystać z obu komór wyciągowych.

Korzystnym rozwiązaniem konstrukcyjnym wynalazku jest, że króćce ssące jednej komory wyciągowej są przemieszczone względem króćców ssących pozostałej komory wyciągowej, dzięki czemu powstaje strumień wirowy między króćcami ssącymi jednej komory wyciągowej i sąsiednimi króćcami ssącymi pozostałej komory wyciągowej.

Urządzenie wyciągowe według wynalazku gazów, zwłaszcza powietrza, oraz ewentualnie dymu, jest uwidocznione w przykładach rozwiązania konstrukcyjnego na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie wyciągowe w sytuacji pożaru, w widoku schematycznym, fig. 2 - odmianę urządzenia według fig. 1, w sytuacji pożaru, w widoku schematycznym, fig. 3 - inną odmianę urządzenia według fig. 1, w sytuacji pożaru, w widoku schematycznym, fig. 4 - urządzenie wyciągowe według fig. 3, w widoku z dołu, fig. 5 - dalszą odmianę urządzenia wyciągowego, w schematycznym przekroju, a fig. 6 - jeszcze inną odmianę urzą dzenia wycią gowego, w schematycznym przekroju.

Urządzenie wyciągowe 1 służy do usuwania gazów, zwłaszcza powietrza, oraz ewentualnie dymu z pomieszczenia. Pod określeniem powietrze rozumie się w tym przypadku również powietrze zanieczyszczone w większym lub mniejszym stopniu. Urządzenie wyciągowe 1 jest wyposażone w osł onę 2, w której utworzona jest komora wirowa 3. Komora wirowa 3 jest połączona z wentylowanym pomieszczeniem za pośrednictwem otworu ssawnego 4.

Do komory wirowej 3 jest doprowadzona określona ilość króćców ssących 5, 6 (fig. 4). Króćce ssące 5, 6 są rozmieszczone w równej odległości od siebie. Króćce ssące 5, 6 są połączone z nieuwidocznionym, wyposażonym w wentylator zespołem wyciągowym, za pośrednictwem komór wyciągowych 7, 8. Podczas pracy urządzenia wyciągowego zespół wyciągowy powoduje powstanie spadków ciśnienia w komorach wyciągowych 7, 8, a tym samym w króćcach ssących 5, 6 i w komorze wirowej 3. Miedzy sąsiednimi króćcami wyciągowymi tworzy się stabilne zawirowanie powietrza w komorze wirowej 3. Zawirowanie powoduje powstanie du ż ego ciś nienia dynamicznego w komorze wirowej 3, powodującego powstanie niskiego ciśnienia statycznego i podciśnienia, wywołującego silne zassanie powietrza przez otwór ssawny 4.

W przedstawionym przykładzie rozwiązania konstrukcyjnego jest przewidziana duża ilość króćców ssących 5, 6. Powiększenie ilości króćców ssących 5, 6 umożliwia odpowiednie przedłużenie urządzenia wyciągowego.1. Ogólnie komory wyciągowe 7, 8, z których przynajmniej jedna jest niezbędna, stanowią część osłony 2. Prowadząca do otworu ssawnego 4 ścianka 9, 10 osłony 2 ma postać kierownicy strumienia powietrza.

PL 199 929 B1

W rozwią zaniach konstrukcyjnych według fig. 1 do 4 ś cianka osł ony 2, w rejonie komory wycią gowej 7, oraz komory wirowej 3, ma w przekroju kształt litery S. Rozwiązania konstrukcyjne według fig. 1 i 2 różnią się pod względem kształtu, oddalonego od komory wirowej 3 zewnętrznego rejonu 11 ścianki 9 komory wyciągowej 7. Ten rejon 11, w rozwiązaniu według fig. 1, jest prostopadły do powierzchni zamocowania 12 urządzenia, natomiast rejon 11, w rozwiązaniu według fig. 2, jest nachylony do powierzchni zamocowania 12 urządzenia pod kątem mniejszym od 80°. Rejon 13, łączący się z rejonem 11 ś cianki 9 komory wycią gowej 7, jest wzglę dem powierzchni zamocowania 12 wybrzuszony i swym końcem łączy się z początkiem otworu ssawnego 4. Omówiony kształt litery S wynika zasadniczo z kształtu komory wirowej 3, oraz łączącego się z nią rejonu 13 ścianki 9 komory wyciągowej 7.

Figury 5 i 6 przedstawiają dwie dalsze odmiany urządzenia wyciągowego 1, ze zoptymalizowanym przepływem strumienia powietrza. Tak jak w rozwiązaniach poprzednich komora wirowa 3 i komora wyciągowa 8 sąsiadują ze sobą. Ścianka 14 komory wirowej 3 jest równocześnie ścianką komory wyciągowej 8. Osłona 2, w rejonie ścianki 10 komory wyciągowej 8, oraz w rejonie ścianki 14 komory wirowej 3, graniczącym z komorą wyciągową 8, ma kształt szczeki (fig. 5 i 6). Ścianka 14 komory wirowej 3 nie musi być bezpośrednio ścianką komory wyciągowej 8. Konieczne jest tylko bezpośrednie sąsiedztwo ścianki 14 komory wirowej, 3 i ścianki komory wyciągowej 8. Dzięki usytuowaniu komory wyciągowej 8 obok komory wirowej 3 (fig. 5 i 6) uzyskuje się optymalne wykorzystanie przestrzeni bez ślepych kieszeni po zewnętrznej stronie komory wirowej 3, z zachowaniem optymalnego przebiegu strumienia powietrza.

Zewnętrzny rejon ścianki 10 komory wyciągowej 8 jest odchylony łukowo hiperbolicznie na zewnątrz od powierzchni zamocowania 12 (fig. 5 i 6). Hiperbolicznie wygięty zewnętrzny rejon kończy się początkiem otworu ssawnego 4.

W rozwiązaniu konstrukcyjnym według fig. 5 ścianka 15 osłony 2, przeciwległa względem komory wyciągowej 8, ma również, wraz ze ścianką komory wirowej 3 w przekroju kształt szczęki. Zewnętrzna strona 16 ścianki 15 osłony 2 ma również kształt hiperboliczny, względnie kołowy. Zasadniczo możliwe jest również zukosowanie ścianki 15 osłony 2, celem utworzenia kierownicy dla strumienia powietrza. To samo dotyczy ścianki 10 komory wyciągowej 8, która zamiast kształtu hiperbolicznego może być zukosowana, oraz ewentualnie zagięta.

Figura 6 przedstawia rozwiązanie konstrukcyjne, w którym urządzenie wyciągowe jest przeznaczone do umieszczenia go w rejonie styku ściany ze stropem, względnie w rejonie nadproża. W tym rozwiązaniu konstrukcyjnym przeciwległe względem komory wyciągowej 8 ograniczenie 17 komory wirowej 3 jest usytuowane pod kątem prostym względem powierzchni zamocowania 12.

We wszystkich rozwiązaniach konstrukcyjnych zewnętrzna strona komory wyciągowej 7, względnie komory wyciągowej 8 jest pozbawiona załamań przeszkadzających swobodnemu przepływowi strumienia powietrza, oraz jest pozbawiona martwych kieszeni.

We wszystkich rozwiązaniach konstrukcyjnych komora wirowa 3 i komora wyciągowa 7, względnie komora wyciągowa 8, po zmontowaniu sąsiadują ze sobą. Dzięki temu sąsiedztwu urządzenie wyciągowe 1 według wynalazku może zostać umieszczone w pomieszczeniu o małej wysokości. W tym przypadku, celem uzyskania dobrego odprowadzania powietrza, otwór ssawny 4 powinien być skierowany w stronę wentylowanego pomieszczenia, korzystnie w kierunku w dół.

Nie przedstawiona jest rysunkowo możliwość, że jako części osłony 2 mogą być wykorzystane ściana, względnie strop pomieszczenia.

Jako króćce ssące 5, 6 są zastosowane odcinki rur, sięgające do komory wirowej 3. Mogą one zostać zastąpione zwykłymi otworami, łączącymi komorę wirową 3 z komorą wyciągową 7, względnie z komorą wyciągową 8.

W rozwiązaniu konstrukcyjnym według fig. 3 w osłonie 2 są usytuowane dwie komory wyciągowe 7, 8, między którymi jest umieszczona komora wirowa 3. Również to rozwiązanie konstrukcyjne ma tę zaletę, że całkowita wysokość urządzenia wyciągowego 1 jest bardzo mała, umożliwiając zastosowanie urządzenia wyciągowego 1 w pomieszczeniu o małej wysokości. W tym przypadku jest zastosowany zespół sterowania umożliwiający wspólną, względnie indywidualną pracę komór wyciągowych 7, 8. W przedstawionym rozwiązaniu konstrukcyjnym komory wyciągowe 7, 8 mają różny przekrój. Urządzenie wyciągowe 1 może wówczas działać na trzy różne sposoby. Jeżeli w urządzeniu wyciągowym są wykorzystywane obie komory wyciągowe 7, 8, powstaje między króćcami ssącymi 5 komory wyciągowej 7 i sąsiednimi króćcami ssącymi 6 komory wyciągowej 8 stabilny strumień wirowy.

PL 199 929 B1

W tym rozwiązaniu poszczególne króćce ssące są względem siebie przestawione i są rozmieszczone w równych odstę pach.

W rozwią zaniu konstrukcyjnym wed ł ug fig. 5 moż liwe jest umieszczenie w rejonie ś cianki 15 osłony 2 drugiej komory wyciągowej.

W rozwiązaniach według fig. 1 do 3, przy zastosowaniu urządzenia wyciągowego według wynalazku, możliwe jest usuwanie powietrza, względnie dymu z dwóch sąsiednich obszarów zadymionych, przy zoptymalizowanym prowadzeniu strumienia powietrza, również w garażach zagłębionych.

Claims (20)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie wyciągowe gazów z pomieszczenia, zwłaszcza powietrza, oraz ewentualnie dymu, wyposażone przynajmniej w jedną komorę wirową, otoczoną osłoną, zaopatrzoną w otwór ssawny, oraz przynajmniej w dwa, kończące się wewnątrz komory wirowej króćce ssące, jak również przynajmniej w jedną komorę wyciągową, przy czym komora wirowa jest połączona z komorą wyciągową za pomocą króćców ssących, a podczas działania zespołu wyciągowego w komorze wirowej tworzy się stabilne zawirowanie strumienia powietrza między sąsiednimi króćcami ssącymi, a równocześnie ścianki komory wyciągowej, kończące się na początku otworu ssawnego, przynajmniej częściowo pełnią funkcję kierownicy strumienia powietrza, znamienne tym, że osłona (2), w rejonie komory wyciągowej (7, 8), oraz komory wirowej (3), ma przekrój poprzeczny w kształcie litery S.
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że ścianka (9) komory wyciągowej (7), w jej części oddalonej od komory wirowej (3), jest nachylona względem powierzchni zamocowania (12) urządzenia pod kątem korzystnie mniejszym od 80°.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że zbliżony do komory wirowej (3) rejon (13) ścianki (9) komory wyciągowej (7), łączący się z jej zewnętrznym rejonem (11), jest wybrzuszony i koń czy się na począ tku otworu ssawnego (4).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że ścianka (10) przeciwległej komory wyciągowej (8), której przedłużenie kończy się na początku otworu ssawnego (4), ma postać zaokrąglonej, oraz ewentualnie zukosowanej kierownicy strumienia powietrza.
5. 5. Urządzenie wyciągowe gazów z pomieszczenia, zwłaszcza powietrza, oraz ewentualnie dymu, wyposażone przynajmnniej w jedną komorę wirową, otoczoną osłoną, zaopatrzoną w otwór ssawny, oraz przynajmniej w dwa, kończące się wewnątrz komory wirowej króćce ssące, jak również przynajmniej w jedną komorę wyciągową, przy czym komora wirowa jest połączona z komorą wyciągową za pomocą króćców ssących, a podczas działania zespołu wyciągowego w komorze wirowej tworzy się stabilne zawirowanie strumienia powietrza między sąsiednimi króćcami ssącymi, a równocześnie ścianki komory wyciągowej, kończące się na początku otworu ssawnego, przynajmniej częściowo pełnią funkcję kierownicy strumienia powietrza, znamienne tym, że komora wirowa (3), oraz ścianka (10) komory wyciągowej (8) są usytuowane tak blisko siebie, że ścianka (14) komory wirowej (3) stanowi równocześnie ściankę komory wyciągowej (8), natomiast osłona (2), w rejonie ścianki (10) komory wyciągowej (8), wraz ze ścianką (14) komory wirowej (3) mają w przekroju kształt szczęki.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że odległy od komory wirowej (3) rejon ścianki (10) komory wyciągowej (8) jest nachylony względem powierzchni zamocowania (12) urządzenia pod kątem korzystnie mniejszym od 80°.
7. 7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że zewnętrzny rejon ścianki (10) komory wyciągowej (8) kończy się na krawędzi otworu ssawnego (4).
8. 8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że zewnętrzna ścianka (15) komory wyciągowej (8) ma wraz ze ścianką komory wirowej (3) kształt szczęki, skierowanej w kierunku przeciwnym względem komory wyciągowej (8).
9. 9. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że ograniczenie (17) komory wirowej (3), przeciwległe względem komory wyciągowej (8), jest usytuowane pod kątem prostym względem powierzchni zamocowania (12) urządzenia do stropu pomieszczenia.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że ścianka (9, 10) osłony (2) jest korzystnie uformowana bez ślepych przestrzeni, oraz bez nagłych załamań jej kierunku.
11. 11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że komora wirowa (3), oraz komora wyciągowa (7, 8), po zamontowaniu urządzenia w wentylowanym pomieszczeniu, są usytuowane obok siebie.

    PL 199 929 B1
12. 12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że otwór ssawny (4), po zamontowaniu urządzenia w wentylowanym pomieszczeniu, jest skierowany przynajmniej częściowo w dół.
13. 13. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że osłona (2), w rejonie powierzchni zamocowania (12) urządzenia, jest przynajmniej częściowo otwarta, a równocześnie część komory wirowej (3), oraz ewentualnie części komory wyciągowej (7, 8), skierowane w stronę powierzchni zamocowania (12) urządzenia do ściany, względnie stropu pomieszczenia, są przynajmniej częściowo zastąpione przez elementy ściany, względnie stropu pomieszczenia.
14. 14. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że osłona (2), w rejonie ograniczenia (17) komory wirowej (3), jest otwarta, a to ograniczenie (17) komory wirowej (3), jest przynajmniej częściowo zastąpione przez elementy ściany, względnie stropu pomieszczenia.
15. 15. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że jako króćce ssące (5, 6) są zastosowane odcinki rur, sięgające do wnętrza komory wirowej (3).
16. 16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że jest wyposażone przynajmniej w dwie komory wyciągowe (7, 8).
17. 17. Urządzenie według zastrz. 16, znamienne tym, że komora wirowa (3) jest umieszczona między komorami wyciągowymi (7, 8).
18. 18. Urządzenie według zastrz. 17, znamienne tym, że jest wyposażone w zespół sterowania, umożliwiający wspólne, względnie indywidualne wykorzystywanie komór wyciągowych (7, 8).
19. 19. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że przekroje poprzeczne komór wyciągowych (7, 8) mają różne powierzchnie.
20. 20. Urządzenie według zastrz. 19, znamienne tym, że króćce ssące (5) jednej komory wyciągowej (7) są przemieszczone względem króćców ssących (5) pozostałej komory wyciągowej (8), dzięki czemu powstaje strumień wirowy między króćcami ssącymi jednej komory wyciągowej i sąsiednimi króćcami ssącymi pozostałej komory wyciągowej.