PL199979B1 - Zespół automatycznie działającej zabezpieczającej osłony do użycia ze strzykawką oraz zespół automatycznie działającej zabezpieczającej osłony zawierający strzykawkę - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest zespó l automatycznie dzia laj acej zabezpieczaj acej os lony do u zycia ze strzykaw- k a, jak równie z zespó l automatycznie dzia laj acej zabezpie- czaj acej os lony zawieraj acy strzykawk e, zabezpieczaj acy przed zranieniem igla. Zespó l automatycznie dzia laj acej zabezpieczaj acej os lony do strzykawki (60) sk lada si e z wewn etrznej oprawki (20), w któr a mo zna w lozy c strzy- kawk e (60), z zewn etrznej os lony (30) osadzonej wystaj aco na zewn atrz z oprawki (20)), poruszaj acej si e osiowo po- mi edzy pozycj a wci agni eta a wyci agni eta, ze spr ezyny umieszczonej pomi edzy wewn etrzn a oprawk a (20) a ze- wn etrzn a os lon a (30) napieraj ac a na zewn etrzn a os lon e (30) do jej wyci agni etej pozycji, przy czym wewn etrzna opraw- ka (20) posiada co najmniej jeden pierwszy otwór (130), co najmniej jedno pierwsze naci ecie (170), a zewn etrzna os lona (30) posiada co najmniej jeden pierwszy element zatrzymuj acy (300), który zaczepia si e z otworem (130), gdy zewn etrzna os lona (30) znajduje si e w pozycji wci a- gni etej oraz zaczepia si e z pierwszym naci eciem (170), gdy zewn etrzna os lona (30) znajduje si e w pozycji wyci agni etej, zewn etrzna os lona (30) mo ze zosta c uwolniona z pozycji wci agni etej za pomoc a spustu umieszczonego w we- wn etrznej oprawce lub za pomoc a wyst epu na t loku strzy- kawki. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół automatycznie działającej zabezpieczającej osłony do użycia ze strzykawką, jak również zespół automatycznie działającej zabezpieczającej osłony zawierający strzykawkę, zabezpieczający przed zranieniem igłą.

Zranienia igłą stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia, ponieważ często są one przyczyną przenoszenia chorób z jednej osoby na drugą. Gdy nastąpi zranienie igłą, konieczna jest obserwacja zranionej osoby przez długi okres czasu ze względu, na przykład, na obecność HIV lub zapalenia wątroby (żółtaczka), i może być również konieczne ograniczenie pracy tych ludzi lub ograniczenie kontaktu z ludźmi, z którymi pracują. Z doświadczenia, nawet jeśli zraniona osoba nie została zainfekowana, jest to uraz poważny i bardzo kosztowny dla personelu medycznego. Przede wszystkim, nie doszłoby do infekcji, gdyby przewidziano zranienie. Zranienia igłą szczególnie dotyczą personelu medycznego, który jest najczęściej narażony na możliwość zakażenia, i który ma najczęstszy kontakt z chorymi pacjentami. Ogólnie, pożądane jest poznanie zagrożeń wynikających ze zranień igłą, by zapobiec ich występowaniu, i dostępne są różne rodzaje systemów zabezpieczających, które albo wycofują igłę albo osłaniają ją po użyciu, w celu zmniejszenia możliwości zranienia igłą. Zastosowanie takich systemów zabezpieczających jest popierane i narzucane przez różne przepisy legislacyjne w USA, jak również przez ubezpieczycieli na ż ycie i personel medyczny.

Przykładowe systemy zabezpieczające ze stanu techniki zawarte są w opisie patentowym EP 0966983. Powołany opis EP 0966983 ujawnia zespół osłony dla wstępnie wypełnionych strzykawek, zawierający zewnętrzną obsadę strzykawki i wewnętrzną osłonę. Podczas stosowania, wstępnie wypełniona strzykawka posiada cylinder posiadający kołnierz, oddaloną igłę i tłok, który jest umieszczony wewnątrz obudowy określonej przez zewnętrzną obsadę i wewnętrzną osłonę, i jest utrzymywany przez zewnętrzną obudowę. Gdy przyłożone jest wystarczające ciśnienie na obsadę przez cylinder strzykawki (na przykład poprzez ciśnienie wywierane na tłok, gdy zawartość cylindra strzykawki została w całości wstrzyknięta), uwalniana jest osłona i jest ona pchana w kierunku wzdłużnym przez sprężynę umieszczoną pomiędzy cylindrem i osłoną, umieszczając osłonę w pozycji wysuniętej i zakrywając igłę.

Jednakże, zespoły ze stanu techniki, zawarte w powołanym opisie EP 0966983, posiadają wiele wad i potencjalnych problemów w ich zaprojektowaniu i konstrukcji. Na przykład, zespoły z EP 0966983 są skłonne do przypadkowego uwolnienia mechanizmu osłony, gdy wystarczająca siła (mianowicie spowodowana przypadkowym wypłynięciem) działająca na cylinder strzykawki będzie z kolei wywierać wystarczającą siłę na zewnętrzną obsadę, uwalniając w ten sposób mechanizm osłony. Również, może nastąpić umieszczenie strzykawki w konstrukcji zewnętrznej obsady/wewnętrznej osłony z wystarczającą siłą powodującą zatrzymanie jej przez obsadę, co może powodować uwolnienie mechanizmu osłony. Alternatywnie, można uniknąć takiej możliwości poprzez umieszczenie strzykawki w obudowie określonej przez obsadę przed sprzężeniem osłony z obsadą. Jednakże, taki sposób wytwarzania zespołu jest nieco skomplikowany i niewygodny, i mógłby uniemożliwić sprzedaż i dystrybucję konstrukcji obsada/osłona osobno z dowolną strzykawką , w której stosuje się taką konstrukcję. Ponadto, uwolnienie mechanizmu osłony wymaga odrębnego etapu wywierania większej siły na trzon tłoka niż siła zastosowana podczas wstrzykiwania, i następnie jest gotowa do usuwania igły od pacjenta. W czasie tej czynności może dojść do wbicia igły. Inną ujawnioną wadą jest to, że sprężyna rozciąga się przykrywając cylinder strzykawki. To może być szczególnie kłopotliwe podczas iniekcji pacjenta, ponieważ zawartość cylindra strzykawki nie jest w pełni widoczna, gdy sprężyna jest rozciągnięta, kiedy może być konieczne widzenie tej zawartości w celu upewnienia się czy pacjentowi została zaaplikowana właściwa dawka leku. Podobnie, rozciągnięta sprężyna stwarza trudności w dostrzeżeniu etykietki na cylindrze strzykawki, co mo że być konieczne dla potwierdzenia tego czy pacjentowi został zaaplikowany właściwy lek.

Mechanizm osłony zawierający osłonę, sprężynę, mechanizm zapadkowy i obsadę, muszą być połączone ze sobą (patrz na przykład fig. 5 w EP 0966983), to znaczy, że zespół zabezpieczającej osłony może być niepożądanie długi.

Często podczas używania strzykawek konieczne jest umieszczenie igły pod ściśle określonym kątem ostrym (na przykład może to być wtedy, gdy lekarstwo w postaci stałej musi być umieszczone płytko pod skórą), gdzie tkanka żyły jest przebijana przez igłę, powodując z kolei zasinienie tkanki i uraz, co moż e mie ć wpł yw na skuteczność wstrzykiwanego leku. Duż e osł ony zabezpieczają ce nie mogą posiadać uchwytu na palec (kołnierza), wokół całkowitego ich obwodu, podczas gdy wciąż

PL 199 979 B1 możliwe jest osiągnięcie wystarczającego ostrego (mianowicie płaskiego) kąta pomiędzy igłą a skórą pacjenta, dlatego też posiadają bocznie-wystające kołnierze umieszczone promieniowo naprzeciw siebie. Zazwyczaj używa się ich tak, że gdy igła wchodzi w skórę, kołnierze ustawione są tak, że nie stykają się ze skórą (to znaczy są równoległe do płaszczyzny powierzchni skóry). Jednakże, wciśnięcie tłoka (który może wymagać odpowiednio dużej siły wywieranej w sposób ostrożny i kontrolowany podczas wstrzykiwania, na przykład, lekarstwa w postaci stałej) może następnie okazać się trudne, ponieważ kołnierze są ustawione w nieodpowiedniej pozycji. Użytkownicy czasami zapobiegają temu i uzyskują dobry uchwyt koł nierzy poprzez obrócenie strzykawki o 90 stopni, po wejś ciu igł y w skórę (a mianowicie tak, że kołnierze są prostopadłe do płaszczyzny powierzchni skóry). Jednakże, duży prześwit i ostre krawędzie końcówki igły mogą spowodować obrót, który przetnie tkankę „żyły” pacjenta. Naturalnie, jest to problemem i pożądane byłoby uniknięcie tego.

Patent US 5163918 ujawnia dostępną bezpieczną strzykawkę posiadającą zabezpieczającą osłonę. Jednakże, jej konstrukcja różni się znacząco od tej przedstawionej w niniejszym wynalazku i posiada wiele znaczących wad, które są przezwyciężone w obecnym wynalazku. W szczególności, wady te wynikają z cylindra strzykawki tworzącego część mechanizmu zabezpieczającej osłony, z zastosowania i umieszczenia rozciągającej się sprężyny, z ograniczenia ruchu, który może być osiągnięty przez tłok strzykawki, oraz z zacisków zabezpieczających zastosowanych w strzykawce.

Sprężyna jest również odsłonięta, gdy tulejka zabezpieczająca nie znajduje się w pozycji cofniętej. W trakcie ruchu do pozycji wysuniętej, ruch ten może zostać łatwo powstrzymany przez uchwycenie sprężyny na przykład ręką użytkownika lub przez zahaczenie ubraniem, itp. Sprężyna w różnych przykładach wykonania niniejszego wynalazku zawsze jest obudowana, a zatem nie będzie z niczym kolidować.

Tulejka zabezpieczająca według patentu US 5163918 zaopatrzona jest również w uchwyty na palce, które są chwytane przez użytkownika. Stosując je, tulejka zabezpieczająca nie może rozciągać się ponad igłę aż do chwili, gdy użytkownik uwolni te uchwyty na tulei lub tłoku. Wykonując to z igłą znajdującą się w pacjencie, można panować nad nagłym ruchem igły i nad uszkodzeniem tkanki. A zatem, igł a moż e być tylko ochronnie przykryta po tym jak został a wycofana z pacjenta, i czynność ta nie jest dokończona dopóki użytkownik świadomie nie wpuści tulejki zabezpieczającej lub tłoka, w wyniku czego igła może zostać niepotrzebnie odsłonię ta. Niniejszy wynalazek dostarcza zespó ł automatycznie działającej osłony (a mianowicie, która działa na skutek całkowitego wciśnięcia trzonu tłoka i bez jakiejkolwiek dodatkowej interwencji ze strony użytkownika), która przykrywa igłę, gdy wycofuje się ją z pacjenta, co zapewnia, że igła nie jest odsłonięta. Automatycznie działający zespół według niniejszego wynalazku umożliwia w pojedynczym ruchu płynu (wciśnięciu trzonu tłoka) zarówno zaaplikowanie leku pacjentowi, jak i zadziałanie zespołu zabezpieczającej osłony.

Szczególnie, sprężyna stosowana do naciągania tulejki zabezpieczającej na igłę, znajduje się na cylindrze strzykawki. Jak opisano powyżej, jest to wadą, ponieważ może ona zniszczyć cylinder, i moż e przeszkadzać w dojrzeniu zawartoś ci cylindra strzykawki, i przez to moż e być trudne lub niemożliwe zapewnienie ściśle określonych dawek lekarstw. W przypadku aplikowania pacjentom depotów w postaci stałej, wymogi medyczne żądają zazwyczaj, by obecność (lub nieobecność) depotu w cylindrze strzykawki mogła być łatwo dostrzeżona przez oko, zarówno przed jak i po zastrzyku. Sprężyna zamykająca cylinder strzykawki istotnie będzie przeszkadzała.

W celu zapobieżenia niepożądanego uwalniania mechanizmu uwalniającego, tłok z opisu patentowego US 5163918 zaprojektowany jest z usuwalnymi środkami zabezpieczającymi zawierającymi albo rozdzieralną taśmę lub usuwalną nasadkę, przez którą tłok może swobodnie się poruszać, ale nie uwalniać mechanizmu zapadkowego. Może zaistnieć to przy wykonywaniu zastrzyku pacjentowi, gdzie dla personelu medycznego ważne jest czy środki zabezpieczające nie zostały usunięte, gdy tłok musi zostać wycofany, by umożliwić usunięcie środków zabezpieczających. Może to powodować dyskomfort i uraz pacjenta. Przykłady wykonania niniejszego wynalazku dostarczają alternatywne środki zabezpieczające, które muszą zostać usunięte przed poruszeniem tłoka, w ten sposób unikając powyższego problemu.

Ponadto, mechanizm zamykający według niniejszego wynalazku składa się z (patrz poniżej) ogranicznika zewnętrznej osłony, który blokuje ją w miejscu w pozycji cofniętej zapobiegając zarówno jej późniejszemu wyciągnięciu, jak i jej cofnięciu. Zaś opis patentowy US 5163918 wymaga dodatkowych klapek, by zrealizować podobny cel, które oczywiście niepotrzebnie komplikują urządzenie. Chociaż nie jest to wymagane w niniejszym wynalazku, w pewnych przykładach wykonania zapewnione

PL 199 979 B1 są również dodatkowe środki łączące, by zapobiegać późniejszemu niepożądanemu wyciągnięciu zewnętrznej osłony, a zatem czyni to niniejszy wynalazek bardziej wytrzymałym mechanicznie.

Ponadto, konstrukcja strzykawek według opisu patentowego US 5163918 nieuchronnie czyni je dłuższymi (długimi) niż te według niniejszego wynalazku. Gdy tulejka zabezpieczająca według powołanego opisu US 5163918 nieuchronnie porusza się do swojej pozycji wysuniętej, pozostaje przykryta znaczna część cylindra strzykawki. To znaczy, że w celu przykrycia dużej igły, potrzebna jest długa tulejka zabezpieczająca, a zatem potrzebny jest długi cylinder strzykawki. To czyni całą strzykawkę niepotrzebnie długą i nieporęczną, a jej wielkość może wzbudzić niepokój pacjenta. W przeciwieństwie, zewnętrzna osłona według niniejszego wynalazku w pozycji wysuniętej, pozostawia przykrytą relatywnie nieznaczną część cylindra strzykawki. To znaczy, że urządzenie według niniejszego wynalazku może być mniejsze i bardziej poręczne.

Wytwarzane strzykawki, według powołanego opisu US 5163918, muszą być wytwarzane i sprzedawane jako komplet.

Inne zespoły zabezpieczającej osłony zawarte są w opisach patentowych US 5201720, US 5271744, US 5855839, US 4850968 i w cytowanym EP 0966983.

Zespół automatycznie działającej zabezpieczającej osłony do użycia ze strzykawką, zawierający wewnętrzną obsadę posiadającą bliższą i dalszą część i stanowiącą obudowę, wewnątrz której umieszcza się strzykawkę, zewnętrzną osłonę posiadającą bliższą i dalszą część, zamontowaną na zewnątrz od wewnętrznej obsady i poruszającą się wzdłuż osi w stosunku do wewnętrznej obsady pomiędzy pozycją cofniętą i wysuniętą, sprężynę umieszczoną pomiędzy pierwszym zaczepem na wewnętrznej obsadzie i drugim zaczepem na zewnętrznej osłonie, i ciągnącą zewnętrzną osłonę do jej pozycji wysuniętej, a wewnętrzna obsada posiada co najmniej jeden pierwszy otwór, a zewnętrzna osłona posiada co najmniej jeden pierwszy ogranicznik, który połączony jest z pierwszym otworem, gdy zewnętrzna osłona znajduje się w pozycji cofniętej, a wewnętrzna obsada posiada dalsze do pierwszego otworu co najmniej jedno pierwsze wycięcie, a pierwszy ogranicznik połączony jest z pierwszym wycię ciem, gdy zewnę trzna osł ona znajduje się w pozycji wysunię tej, wedł ug wynalazku charakteryzuje się tym, że zapadka umieszczona jest wewnątrz wewnętrznej obsady i jest ruchoma wzdłuż osi w stosunku do wewnętrznej obsady by stykać się z pierwszym ogranicznikiem, gdy jest ona połączona z pierwszym otworem, ruch osiowy zapadki rozłącza pierwszy ogranicznik od pierwszego otworu, a sprężyna przesuwa zewnętrzną osłonę do pozycji wysuniętej.

Korzystnie pierwszy zaczep i drugi zaczep są umieszczone, odpowiednio, na dalszych częściach wewnętrznej obsady i zewnętrznej osłony.

Zespół ponadto zawiera strzykawkę składającą się z cylindra, igły, tłoka i trzonu tłoka, ruchomych wewnątrz cylindra, gdzie trzon tłoka posiada występ, a strzykawka jest konstrukcyjnie połączona z zapadką tak, że ruch występu trzonu tłoka do styku z zapadką powoduje rozłączenie pierwszego ogranicznika od pierwszego otworu, umożliwiając sprężynie przesunięcie zewnętrznej osłony do pozycji wysuniętej.

Strzykawka zaopatrzona jest w zabezpieczający uchwyt usuwalnie przymocowany do części trzonu tłoka wystającej od cylindra, a trzon tłoka porusza się, gdy zabezpieczający uchwyt jest przymocowany do trzonu tłoka.

Zewnętrzna osłona i wewnętrzna obsada posiadają, odpowiednio, bliższe powierzchnie oporowe i dalsze powierzchnie oporowe przeciwległe względem siebie, które łączą się ze sobą, by uniemożliwić ruch zewnętrznej osłony poza jej pozycję wysuniętą.

Wewnętrzna obsada i zewnętrzna osłona mają zasadniczo cylindryczny kształt i posiadają przekrój poprzeczny wybrany z grupy zawierającej kształt okrągły i eliptyczny.

Wewnętrzna obsada i zewnętrzna osłona mogą mieć dowolny pożądany kształt. Na przykład, mogą mieć ogólnie kształt cylindryczny. Przykładem cylindra może być cylinder o okrągłym przekroju poprzecznym (zazwyczaj dotyczy to prawidłowego okrągłego cylindra). Alternatywnie, cylinder może mieć owalny przekrój poprzeczny. To może być szczególnie użyteczne przy zabezpieczeniu, to znaczy, że wewnętrzna obsada i zewnętrzna osłona nie mogą być wzajemnie umieszczone w nieprawidłowym układzie, lub obracać się wzajemnie podczas stosowania. Cylindryczne kształty mogą być lekko stożkowate, na przykład ze zbieżnością co najmniej 0,5 stopnia.

Co najmniej wewnętrzna obsada i zewnętrzna osłona posiadają elementy prowadzące dla ruchu wzdłuż osi zapobiegające względnemu obrotowi wewnętrznej obsady i zewnętrznej osłony.

Wewnętrzna obsada posiada odpowiedni, do pierwszego ogranicznika, rowek, wzdłuż którego pierwszy ogranicznik jest przesuwny.

PL 199 979 B1

Korzystnie zewnętrzna osłona posiada odpowiedni, do każdej z dalszych powierzchni oporowych, rowek, wzdłuż którego dalsza powierzchnia oporowa jest przesuwna.

Wewnętrzna obsada posiada zaczep wewnętrznej obsady posiadający promieniowo wystający do wewnątrz dalszy kołnierz mający górną powierzchnię oporową, która stykając się przez strzykawkę, uniemożliwia późniejszy dalszy ruch strzykawki w wewnętrznej obsadzie.

Korzystnie wewnętrzna obsada posiada elementy łączące strzykawkę do połączenia i utrzymania tej strzykawki.

Wewnętrzna obsada posiada na swoim bliższym zakończeniu co najmniej jeden promieniowo wystający występ służący jako uchwyt na palce.

Korzystnie co najmniej jeden promieniowo wystający występ na bliższym zakończeniu wewnętrznej obsady, jest kołnierzem rozciągającym się na całym obwodzie wewnętrznej obsady.

Wewnętrzna obsada ponadto posiada elementy utrzymujące trzon tłoka, które uniemożliwiają cofnięcie się trzonu tłoka, gdy jest on co najmniej bliski swojej pozycji wysuniętej najbardziej do przodu.

Zespół automatycznie działającej zabezpieczającej osłony zawierający strzykawkę posiadającą cylinder, igłę, tłok i trzon tłoka ruchomy wewnątrz cylindra, gdzie trzon tłoka posiada występ, a wewnę trzna obsada posiada bliż szą część i dalszą część i stanowią c ą obudowę , wewną trz której umieszcza się strzykawkę, zaś zewnętrzna osłona posiada bliższą część i dalszą część, i zamontowana jest na zewnątrz od wewnętrznej obsady i porusza się wzdłuż osi w stosunku do wewnętrznej obsady pomiędzy pozycją cofniętą i wysuniętą, a sprężyna umieszczona jest pomiędzy pierwszym dalszym zaczepem na wewnętrznej obsadzie i drugim dalszym zaczepem na zewnętrznej osłonie, i ciągnącej zewnętrzną osłonę do jej pozycji wysuniętej, a wewnętrzna obsada posiada co najmniej jeden pierwszy otwór, a zewnętrzna osłona posiada co najmniej jeden pierwszy ogranicznik, który połączony jest z pierwszym otworem, gdy zewnętrzna osłona znajduje się w pozycji cofniętej, zaś wewnętrzna obsada posiada dalsze do pierwszego otworu co najmniej jedno pierwsze wycięcie, a pierwszy ogranicznik połączony jest z pierwszym wycię ciem, gdy zewnę trzna osł ona znajduje się w pozycji wysuniętej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że strzykawka jest konstrukcyjnie przyłączona do wewnętrznej obsady i zewnętrznej osłony tak, że ruch wzdłuż osi występu trzonu tłoka w stosunku do wewnętrznej obsady powoduje, że występ trzonu tłoka styka się z pierwszym ogranicznikiem, gdy jest on połączony z pierwszym otworem i rozłącza pierwszy ogranicznik od pierwszego otworu, przez co sprężyna przesuwa zewnętrzną osłonę do pozycji wysuniętej.

Korzystnie strzykawka zaopatrzona jest w zabezpieczający uchwyt usuwalnie przymocowany do części trzonu tłoka wystającej od cylindra, a trzon tłoka porusza się gdy zabezpieczający uchwyt jest przymocowany do trzonu tłoka.

Niniejszy wynalazek umożliwia wytwarzanie strzykawki, opcjonalnie zawierającej lek, oddzielnie od wytwarzania zespołu zabezpieczającej osłony, gdzie następnie obie części łączone są ze sobą. To znaczy, że może być przygotowany zapas osłon zabezpieczających, bez potrzeby ponoszenia kosztów wytwarzania kompletnego urządzenia. Podobnie, może być składowany szeroki zakres strzykawek wstępnie wypełnionych lekarstwami, i łączony z osłonami zabezpieczającymi, gdy jest to konieczne. Wszystko to może służyć zmniejszeniu składowanych elementów (w ten sposób oszczędzając pieniądze producenta) i jest korzystne dla procesu wytwarzania, by natychmiast zareagować na zapotrzebowanie któregokolwiek określonego wytworu.

Niniejszy wynalazek ma również tę zaletę nad powołanym rozwiązaniem według opisu US 5163918, że gdy strzykawka jest wypełniana przez personel medyczny i następnie stosowana przez niego - urządzenie według stanu techniki umożliwia tylko częściowy ruch tłoka, to znaczy, że wypełniając strzykawkę nie uniknie się zamknięcia w niej powietrza, które musi zostać następnie usunięte. Usuwanie powietrza może być bardzo trudne, jeśli nie niemożliwe, a powietrze wstrzyknięte pacjentowi zazwyczaj powoduje uszkodzenie tkanki. Niniejszy wynalazek umożliwia całkowity ruch tłoka w cylindrze strzykawki i w ten sposób powietrze może być usuwane przed wydaleniem leku w strzykawce. Wypełniona strzykawka może być następnie połączona z zespołem zabezpieczającej osłony i lek może być zaaplikowany pacjentowi.

Wynalazek przezwycięża wady rozwiązań ze stanu techniki i dostarcza alternatywny i ulepszony zespół zabezpieczającej osłony dla strzykawek. Szczególne zalety niniejszego wynalazku są takie, że jest on mniej nieporęczny niż urządzenia ze stanu techniki, że mechanizm zabezpieczającej osłony jest mniej skłonny do przypadkowego uwolnienia i jest wytrzymały na próby siły poza obsadą i osłoną, na przykład przez wywieranie siły na cylinder strzykawki, że mechanizm zabezpieczającej osłony jest uruchamiany ruchem trzonu tłoka zamiast ciśnieniem wywieranym na cylinder strzykawki, i że może

PL 199 979 B1 być wykonywany jako integralna część w procesie wstrzykiwania zamiast w dodatkowym osobnym etapie, i że w różnych przykładach wykonania jego sprężyna nie rozciąga się zasadniczo nad cylindrem strzykawki.

Wewnętrzna obsada i/lub zewnętrzna osłona mogą być uformowane jako pojedyncza część, lub mogą być zbudowane z więcej niż jednej części. Taka budowa będzie oczywista dla znawców w tej dziedzinie techniki.

Wszystkie postacie wykonania niniejszego wynalazku posiadają różne zalety w stosunku do stanu techniki odnośnie ruchu trzonu tłoka, a nie na przykład cylindra strzykawki, który umożliwia sprężynie przesunięcie osłony do pozycji wysuniętej. Jest to typowa pozycja, w której trzon tłoka jest całkowicie wciśnięty oraz zawartość strzykawki została wydalona i na przykład wstrzyknięta pacjentowi. Odłączenie pierwszego ogranicznika od pierwszego otworu może być wykonane albo przez bezpośredni styk występu trzonu tłoka z pierwszym ogranicznikiem, albo przez pośredni kontakt występu trzonu tłoka z pierwszym ogranicznikiem.

Bezpośredni kontakt może być osiągnięty przez, na przykład, zaprojektowanie trzonu tłoka z ogranicznikiem skrzydełkowym, który posiada osiowe rozszerzenie, które, gdy trzon jest wciśnięty, styka się z pierwszym ogranicznikiem. Alternatywnie, trzon tłoka może być na przykład zaprojektowany z ogranicznikiem skrzydełkowym i dodatkowo z występem, który, gdy trzon tłoka jest wciśnięty, styka się z pierwszym ogranicznikiem.

Pośredni kontakt może być osiągnięty poprzez dowolny układ, który może kontaktować się z ruchomym trzonem tł oka (lub wystę pem trzonu tł oka) do pierwszego ogranicznika. Wł aś ciwy charakter układu będzie zależał od konstrukcji trzonu tłoka. Na przykład, trzon tłoka może mieć ogranicznik skrzydełkowy, który, gdy trzon tłoka jest wciśnięty, styka się z elementem (takim jak zapadka) umieszczonym wewnątrz wewnętrznej obsady, który z kolei styka się z pierwszym ogranicznikiem i powoduje jego rozłączenie od pierwszego otworu.

Pierwszy ogranicznik może być zatrzaskowo łączony z pierwszym wycięciem. Może łączyć pierwsze wycięcie tak, że uniemożliwiony jest ruch wzdłuż osi, dalszej i bliższej, zewnętrznej osłony w stosunku do wewnętrznej obsady. Pierwsze wycięcie wewnętrznej obsady może być zastąpione dowolną inną konstrukcją lub elementami, na przykład występem, takim jak wystająca część w kształ cie ś cię tego stoż ka, która powstrzymuje wzglę dny ruch wewnę trznej obsady i zewnę trznej osłony, chociaż preferowane jest zapobieżenie jakiemukolwiek ruchowi wzdłuż osi.

Pierwszy dalszy zaczep może wystawać na zewnątrz od wewnętrznej obsady, a drugi dalszy zaczep może wystawać do wnętrza od zewnętrznej osłony.

Strzykawka może być utrzymywana wewnątrz wewnętrznej obsady przez dowolne odpowiednie elementy. Na przykład, w celu zapewnienia właściwego umieszczenia strzykawki w stosunku do wewnętrznej obsady, strzykawka może opierać się o zaczep wewnętrznej obsady, na przykład o górną powierzchnię pierwszego dalszego kołnierza wewnętrznej obsady. Może być również korzystne zaprojektowanie wewnętrznej obsady z elementami łączącymi strzykawkę dla połączenia i utrzymania strzykawki. Na przykład, wewnętrzna obsada i cylinder strzykawki mogą być zaprojektowane tak, że tworzą pasowanie z wciskiem, gdzie umieszczona raz strzykawka w wewnętrznej obsadzie jest ruchoma tylko po zastosowaniu znacznej siły, na przykład co najmniej 50N, a szczególnie co najmniej 70-80N lub 100N. A zatem, strzykawka może być nieruchoma wzdłuż osi względem wewnętrznej obsady.

Zastosowanie pasowania z wciskiem (również dotyczy pasowania ciernego) wyklucza potrzebę zastosowania innych mechanizmów utrzymujących dla strzykawki, na przykład części w kształcie ściętego stożka, utworzonych w wewnętrznej obsadzie, by utrzymać strzykawkę w ustalonym obszarze. Oznacza to, że strzykawka nie potrzebuje żadnych kołnierzy, które są zazwyczaj zaprojektowane w kształcie uchwytów na palce, co powoduje, że strzykawka ma mniejsze wymiary niż podobne urządzenia stosowane w stanie techniki, a zatem zespół zabezpieczającej osłony jest mniejszy. Oczywiście może być pożądane utrzymanie co najmniej małego kołnierza, by po prostu pomóc w manipulowaniu cylindrem strzykawki podczas wytwarzania strzykawki, szczególnie w przypadku strzykawek wstępnie wypełnionych.

Materiały odpowiednie do skonstruowania wewnętrznej obsady i zewnętrznej osłony urządzenia mogą być różnorodne. Korzystne jest, gdy materiał jest dostatecznie przezroczysty, by umożliwić dostrzeżenie zawartości lub etykietki strzykawki umieszczonej w wewnętrznej obsadzie. Odpowiednimi materiałami są: polistyren, modyfikowane polistyreny i kopolimery polistyrenowe, poliwęglany, polieterosulfony, polipropyleny, kopolimerowe żywice cyklicznych olefin, kopoliestry takie jak kopoliester

PL 199 979 B1

DN003 Eastar® [kopoliester otrzymany z kwasu tereftalowego (lub tereftalanu dimetylu), glikolu polietylenowego i 1,4-cykloheksanodimetanolu], kopolimer akrylonitrylobutadienostyrenowy (ABS). Szczególnie preferowanym materiałem jest kopoliester DN003 Eastar® (Eastman Chemical Company). Również użyteczne są MABS (metakrylan metylu/akrylonitryl/butadien/kopolimer styrenu/Terlux 2812TR®). Poliwęglany obejmujące Lexan® GR 1210 i Lexan 124R-112. Żywicowe kopolimery cyklicznych olefin obejmujące Topas® 6013 X5.

W niektórych zastosowaniach, urzą dzenia wedł ug niniejszego wynalazku mogą wymagać dostarczenia w warunkach sterylnych. Znawcy będą obeznani ze sterylizacją urządzeń farmaceutycznych i ze sposobami sterylizacji takich urządzeń, na przykład przy zastosowaniu ciepła, technik gazowych lub promieniowania gamma. Ze względu na fizyczne właściwości materiałów stosowanych w budowie urządzeń według niniejszego wynalazku, wymagane jest, by sterylizacja nie miała na nie istotnego wpływu. Na przykład, w niektórych materiałach proces sterylizacji może spowodować pęknięcia na skutek naprężeń lub zmianę materiału od przezroczystego do nieprzezroczystego. Preferowanym sposobem sterylizacji urządzeń według niniejszego wynalazku jest promieniowanie gamma. Jednakże promieniowanie gamma może wywołać zmiany w kolorze materiałów plastycznych i może również spowodować pęknięcia na skutek naprężeń w materiałach plastycznych. Odkryto, że promieniowanie gamma na kopoliester DN003 Eastar® nie powoduje znacznych zmian koloru i nie ma znacznego wpływu na fizyczne właściwości materiału. A zatem, preferowanym materiałem dla urządzeń według niniejszego wynalazku, odpowiednim przy zastosowaniu sterylizacji promieniowaniem gamma, jest kopoliester DN003 Eastar®.

Cylinder strzykawki może być wykonany z polipropylenu. Alternatywnie, cylinder strzykawki może być podzielony na wiele części. Na przykład, może posiadać górną i dolną część wykonane z wysoko zagęszczonego polietylenu łączącego i utrzymującego część przezroczystą, na przykład wykonaną ze szkła lub polistyrenu. Dolna część może łączyć się z wewnętrzną obsadą. Część przezroczysta może być soczewkowa, by zapewnić powiększony obraz zawartości cylindra strzykawki.

W przypadku cylindrów strzykawki nieposiadających kołnierzy lub posiadających zmniejszone kołnierze, wewnętrzna obsada może być wykonana tak, że umieszczony cylinder strzykawki oddziaływuje zmniejszając możliwość przypadkowego rozłączenia pierwszego ogranicznika i pierwszego otworu, na przykład przez palce lub inne małe elementy umieszczone w wewnętrznej obsadzie, a trzon tłoka strzykawki może posiadać kołnierz z występem, na przykład z osiowym występem pierścieniowym, który, gdy trzon tłoka jest wciśnięty, przechodzi wokół zewnętrznej strony cylindra strzykawki i styka się , bezpoś rednio lub poś rednio, z pierwszym ogranicznikiem powodują cym jego rozłączenie.

Zmniejszone wymiary wewnętrznej obsady i zewnętrznej osłony (w odniesieniu do konstrukcji osłony i obsady ze stanu techniki) pozwalają na zastosowanie co najmniej jednego wystającego promieniowo występu wykorzystywanego jako uchwyt na palce, na przykład kołnierza o użytecznych wymiarach, wystającego na przykład co najmniej 2 mm, 3 mm, 4 mm lub 5 mm, wokół całego obwodu bliższego zakończenia wewnętrznej obsady. Umożliwia to umieszczenie w pacjencie igieł nawet o dużych średnicach pod kątem, który nie powoduje przebicia żyły. Jest to szczególnie użyteczne, ponieważ umożliwia użytkownikowi łatwe trzymanie wewnętrznej obsady w różnych pozycjach i umoż liwia zmianę pozycji rę ki bez utracenia uchwytu wymaganego dla prawidł owego wstrzyknię cia, lub bez koniecznego obrotu strzykawki i w rezultacie możliwego przebicia żyły.

Zewnętrzna osłona (zamiast wewnętrznej obsady) może być swobodna a mianowicie może nie posiadać w swoim bliższym zakończeniu wystających promieniowo występów, takich jak klapki lub kołnierz, wykorzystywanych jako uchwyt na palce.

Strzykawki według niniejszego wynalazku mogą być stosowane z płynami, zawiesinami takimi jak roztwory mikrocząsteczkowe lub leki w postaci stałej (również w odniesieniu do depotów) wstrzykiwanymi podskórnie. Takie wstrzyknięcia depotów wymagają tego, by tłok strzykawki rozciągał się przez otwór igły strzykawki, aby zapewnić, by lek w postaci stałej został całkowicie wydalony ze strzykawki. Wystający tłok może działać tak, by zmniejszać ryzyko ukłucia igłą, jeśli igła jest odsłonięta z jakiegokolwiek powodu, a zatem utrzymują c tł ok w pozycji wysunię tej, na przykł ad dla zapewnienia, by wciśnięty trzon tłoka nie mógł być odciągnięty, co może zapewnić użyteczne dodatkowe właściwości ochronne. Przykłady kompozycji mikrocząsteczkowych, które mogą być stosowane w wynalazku, mogą obejmować mikrocząsteczkową kompozycję leuproidową Lupron®. Przykłady leków w postaci stałej, które mogą być stosowane w niniejszym wynalazku, mogą obejmować goserelinową kompozycję w postaci depotu Zoladex®.

PL 199 979 B1

Wnętrze korpusu może ponadto zawierać elementy utrzymujące trzon tłoka, które zapobiegają cofaniu się trzonu tłoka, gdy znajduje się on co najmniej w pozycji bliskiej pozycji najbardziej wysuniętej do przodu. W pozycji najbardziej wysuniętej do przodu trzon tłoka powoduje rozdzielenie pierwszego ogranicznika od pierwszego wycięcia, i pozycja najbardziej wysunięta do przodu jest typowa, gdy pożądane jest utrzymanie trzonu tłoka, chociaż może być również pożądane utrzymanie trzonu tłoka w pozycji bliskiej pozycji najbardziej wysuniętej do przodu. Na przykład, elementy utrzymujące trzon tłoka mogą zawierać odchylający się człon lub człony, na przykład o konstrukcji w kształcie ściętego stożka lub podwyższenia, lub tak zwanych odskakujących zębów, w wewnętrznej obsadzie, które umożliwiają trzonowi tłoka wciśnięcie przez górną (mianowicie bliższą) nachyloną powierzchnię (zazwyczaj przez jej elastyczne odkształcenie), ale które umożliwiają dolnej (mianowicie dalszej) powierzchni oparcia zapobieżenie usunięciu trzonu tłoka.

Wynalazek ma wiele zalet. Po pierwsze, w różnych przykładach wykonania wynalazku, szczególnie w tych, w których zastosowano, na przykład, zapadkę do kontaktowania się poruszającego się trzonu tłoka z pierwszym ogranicznikiem, element utrzymujący trzon tłoka może go uczynić mniej podatnym na przypadkowe (lub umyślne) siły rozdzielające pierwszy ogranicznik od pierwszego wycięcia, przez na przykład lepkie palce, w szczelinie utworzonej pomiędzy trzonem tłoka a wewnętrznym korpusem poruszając zapadkę, po prostu poprzez zmniejszenie wielkości szczeliny. Po drugie, po tym jak urządzenie według wynalazku zostanie użyte i zewnętrzna osłona znajdzie się w pozycji wysuniętej, jeśli urządzenie będzie miało jakiekolwiek mechaniczne uszkodzenie, to zewnętrzna osłona może cofnąć się w kierunku jej pozycji cofniętej, a pierwszy ogranicznik nie będzie mógł ponownie połączyć się z pierwszym wycięciem, zatem zewnętrzna osłona zawsze będzie ciągniona przez cofającą się sprężynę w kierunku jej pozycji wysuniętej.

Takie ułożenie sprężyny z pierwszym i drugim dalszym zaczepem wewnętrznej obsady i zewnętrznej osłony, to znaczy, że gdy rozciągnięta sprężyna przykrywa obszar od pierwszego dalszego zaczepu wewnętrznej obsady do drugiego dalszego zaczepu zewnętrznej osłony, powoduje, że na przykład sprężyna nie rozciągnie się przykrywając cylinder strzykawki. A zatem, gdy wewnętrzna obsada wykonana jest z przezroczystego materiału, możliwe jest, nawet po wysunięciu zewnętrznej osłony, dojrzenie zawartości wewnętrznej obsady, co oznacza, że w przypadku roztworów leków, całkowite wydalenie zawartości strzykawki może być łatwo potwierdzone w dowolnym momencie.

Fakt, że sprężyna nie rozciąga się przykrywając cylinder strzykawki, również stanowi użyteczną zaletę, gdyż sprężyna nie może uszkodzić cylindra strzykawki, a takie uszkodzenie jest znanym problemem w stanie techniki, który często wymaga zastosowania dodatkowego elementu zabezpieczającego, gdy na przykład stosuje się strzykawkę posiadającą szklany cylinder (na przykład powołany opis patentowy EP 0966983, kolumna 7, wiersze 19-21).

W celu zapewnienia, by ściśnięcie zespołu osłony przez użytkownika nie uniemożliwiało jego pracy, wewnętrzna obsada może być zaprojektowana z obszarem na uchwycenie palcami zawierającym kołnierz i sztywny odcinek wewnętrznej obsady. Ściśnięcie go nie spowoduje zmniejszenia wewnętrznych wymiarów wewnętrznej obsady, zatem zespół zabezpieczającej osłony będzie działał poprawnie.

Pierwszy ogranicznik może łączyć się z powierzchnią oporową pierwszego otworu. Pierwszy ogranicznik może być zaprojektowany w kształcie łukowatego elastycznego członu rozciągającego się od zewnętrznej osłony, to znaczy rozciągając się na zewnątrz i następnie do wewnątrz. Taka konstrukcja może umożliwić pierwszemu ogranicznikowi, gdy połączony jest z powierzchnią oporową pierwszego otworu, wyśrodkowanie do wewnątrz osi obrotu w miejscu połączenia. To znaczy, że jeśli usiłuje się, przypadkowo lub umyślnie, rozłączyć pierwszy ogranicznik i pierwszy otwór przez osobne ich ciągnięcie, w rzeczywistości połączą się one ze sobą jeszcze mocniej niż przedtem i w ten sposób będą bardziej odporne na oddzielne ich ciągnięcie. Jest to cecha, która nie występuje w innych urządzeniach ze stanu techniki, które na przykład posiadają elastyczne ograniczniki, które rozłączają się na skutek działania dostatecznej siły.

Wynalazek jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym jest przedstawiona jedna postać zabezpieczającej osłony i konstrukcja strzykawki, a fig. 1 przedstawia w widoku z boku osł onę zabezpieczają c ą i konstrukcję strzykawki wedł ug wynalazku, posiadają c ą zewnę trzną osłonę w pozycji cofniętej, fig. 2 przedstawia przekrój wzdłuż linii M-M z fig. 1, fig. 3 przedstawia w widoku z boku konstrukcję z fig. 1 obróconą osiowo o 90 stopni, fig. 4 przedstawia przekrój wzdłuż linii N-N z fig. 3, fig. 5 przedstawia w widoku z boku wewnętrzną obsadę, fig. 6 przedstawia przekrój wzdłuż linii C-C z fig. 5, fig. 7 przedstawia przekrój wzdłuż linii D-D z fig. 5, fig. 8 przedstawia przekrój

PL 199 979 B1 wzdłuż linii E-E z fig. 5, fig. 9 przedstawia przekrój wzdłuż linii A-A z fig. 5, fig. 10 przedstawia w widoku z boku wewnętrzną obsadę z fig. 5 obróconą osiowo o 90 stopni, fig.11 przedstawia przekrój wzdłuż linii B-B z fig. 10, fig. 12 przedstawia w widoku z boku zewnętrzną osłonę, fig. 13 przedstawia przekrój wzdłuż linii K-K z fig. 12, fig. 14 przedstawia przekrój wzdłuż linii H-H z fig. 12, fig. 15 przedstawia w widoku z boku zewnętrzną osłonę z fig. 5 obróconą osiowo o 90 stopni, fig. 15a przedstawia w powiększeniu obszar zaznaczony okrę giem L z fig. 15, fig. 16 przedstawia przekrój wzdł u ż linii G-G z fig. 15, fig. 17 przedstawia w widoku z boku zapadkę , fig. 18 przedstawia przekrój wzdł u ż linii F-F z fig. 17, fig. 19 przedstawia w widoku z góry zapadkę z fig. 17, fig. 20 przedstawia perspektywiczny widok zabezpieczającej osłony i konstrukcję strzykawki, przedstawione bardziej szczegółowo na fig. 21, 30 i 31, fig. 21 przedstawia w częściowym wycięciu perspektywiczny widok zabezpieczającej osłony i konstrukcję strzykawki według niniejszego wynalazku, gdzie zewnętrzna osłona znajduje się w pozycji wysuniętej, fig. 22 przedstawia w widoku z przodu konstrukcję z fig. 1 w pozycji wysuniętej, fig. 23 przedstawia przekrój wzdłuż linii B-B z fig. 22, fig. 24 przedstawia w widoku z boku konstrukcję z fig. 1 w pozycji wysunię tej, fig. 25 przedstawia przekrój wzdłuż linii C-C z fig. 24, fig. 26 przedstawia w widoku z przodu drugi przykład zabezpieczają cej osłony i konstrukcję strzykawki przed wysunięciem zabezpieczającej osłony, fig. 27 przedstawia przekrój wzdłuż linii C-C z fig. 26, fig. 28 przedstawia w widoku z boku konstrukcję z fig. 26, fig. 29 przedstawia przekrój wzdłuż linii B-B z fig. 28, fig. 30 przedstawia przekrój przez alternatywny przykład wykonania według niniejszego wynalazku generalnie odpowiadający temu pokazanemu na fig. 25, i fig. 31 przedstawia alternatywny przekrój przez konstrukcję z fig. 30 generalnie odpowiadającej tej pokazanej na fig. 4.

W pierwszym przykł adzie wykonania, osł ona zabezpieczają ca i konstrukcja strzykawki 10 według niniejszego wynalazku składa się z wewnętrznej obsady 20, zewnętrznej osłony 30, metalowej sprężyny spiralnej 40, zapadki 50 i strzykawki 60.

Wewnętrzna obsada 20 zbudowana jest z kopoliestru DN003 Eastar® (Eastman Chemical Company) i ma wydłużony ogólnie cylindryczny kształt, określający obudowę 70, oraz posiada bliższą część 80 wewnętrznej obsady i dalszą część 90 wewnętrznej obsady oraz zakończenia 100, 110 określające otwory na końcach. Bliższa część 80 rozszerza się w kierunku zakończenia 100 tworząc wylot 111, który podczas użytkowania chwytany jest ręką użytkownika. Wylot 111 jest zasadniczo sztywny tak, że ciśnienie jakie wywiera użytkownik nie zmniejsza jego średnicy oraz powstrzymuje działanie zespołu zabezpieczającej osłony 10, a zatem zapobiega wysunięciu zewnętrznej osłony 30. Wylot 111 posiada wystający promieniowo na zewnątrz kołnierz 120, który podczas użytkowania pełni rolę uchwytu na palce umożliwiając łatwą manipulację konstrukcji 10 przez użytkownika. Na dalszym zakończeniu wylotu 111 umieszczone są promieniowo względem siebie dwa pierwsze otwory 130, i posiada dalsze powierzchnie określone przez dwie pierwsze części w kształcie ściętego stożka 140 tworzące górne powierzchnie oparcia 150 i dolne nachylone powierzchnie 160. W oddaleniu od części w kształcie ściętego stożka 140 rozciągają się osiowo pierwsze rowki 145. W dalszej części 90, osiowo oddalone od pierwszych otworów 130, umieszczone są dwa pierwsze wycięcia 170 z dwoma odginającymi się języczkami 180 rozciągającymi się w nich w kierunku osiowym. Dalsze zakończenia 181 języczków 180 rozciągają się promieniowo na zewnątrz od bliższych zakończeń 182.

Od pierwszych otworów 130, pierwszych części w kształcie ściętego stożka 140 i pierwszych wycięć 170, rozciągają się osiowo obrócone o 90 stopni drugie rowki 185. W dalszej części 90 umieszczone są dwa zaczepy zawierające dwie rozciągające się na zewnątrz części w kształcie ściętego stożka 90, posiadające górne powierzchnie oporowe 200 i dolne nachylone powierzchnie 210. W promieniowych do wewnątrz drugich częściach w kształcie ściętego stożka 190 znajduje się rozciągający się promieniowo do wewnątrz pierścień 220, który (patrz poniżej) łączy się ze strzykawką 60. Osiowo w oddaleniu od pierścienia 220 znajduje się wystający promieniowo do wewnątrz dalszy kołnierz 230 posiadający górną i dolną powierzchnię oporową 231, 232.

Zewnętrzna osłona 30, również wykonana z kopoliestru DN003 Eastar, ma kształt, który odpowiada kształtowi wewnętrznej obsady 20, to znaczy taki, że porusza osiowo się na wewnętrznej obsadzie 20. Zewnętrzna osłona 30 posiada bliższą i dalszą część 240, 250 oraz bliższe i dalsze zakończenie 260, 270. Bliższe zakończenie 260 posiada dwa promieniowo wystające ku wnętrzu przeciwległe kołnierze posiadające powierzchnie oporowe 280 o osiowo rozciągających się nachylonych bocznych ścianach 290. Powierzchnie oporowe 280 i boczne ściany 290 mają taki kształt, że mogą przykryć drugie części w kształcie ściętego stożka 190 z pasowaniem z wciskiem. Bliższe zakończenie 260 posiada również dwa ograniczniki 300 obrócone osiowo o 90 stopni od powierzchni oporowej 280. Ograniczniki 300 posiadają odginające się ramiona 310 ogólnie w kształcie dwustronnie symetryczne10

PL 199 979 B1 go trapezoidu, oraz posiadają główki 320. Dalsze zakończenie ramion 310 rozciąga się do wewnątrz i porusza się osiowo, a ramiona 310 rozciągają się na zewnątrz. Główki 320 rozciągają się do wewnątrz bliższego zakończenia ramion 310 i posiadają powierzchnie oporowe 330. Dalsze zakończenie 270 posiada zasadniczo pierścieniowy występ 340 posiadający nachyloną powierzchnię oporową 350, osiowo oddaloną od drugiego dalszego zaczepu 370 posiadającego dalszą powierzchnię oporową 360.

Zapadka 50 o zasadniczo cylindrycznym kształcie, posiada bliższe i dalsze zakończenie 380, 390 i jest zaprojektowana tak, by wpasować się w wylot 111 wewnętrznej obsady 20 tak, że osiowo porusza się we wlocie 111. Dalsze zakończenie 390 posiada zakrzywioną do wewnątrz szyjkę 400.

Strzykawka 60 posiada cylinder 410 zasadniczo w kształcie walca, zawierający lek w postaci stałej (niepokazany), posiada kołnierz 420 na jej bliższym zakończeniu, i igłę 430 oraz usuwalną osłonkę igły 431 na jej dalszym zakończeniu. Tłok 440 umieszczony jest ślizgowo wewnątrz cylindra 410. Trzon tłoka 450 połączony jest na jednym zakończeniu z tłokiem 440, a na drugim zakończeniu posiada kołnierz zaopatrzony w przycisk na kciuk 460. Zabezpieczający uchwyt 470 jest usuwalnie przymocowany do części trzonu tłoka 450 wystającej z cylindra 410, i zapobiega ruchowi trzonu tłoka 450.

Osłona zabezpieczająca i konstrukcja strzykawki skonstruowane są tak, że na początku umieszcza się metalową sprężynę spiralną 40 wewnątrz zewnętrznej osłony 30 tak, że styka się ona z powierzchnią oporow ą 360 dalszego zaczepu 370. Zakoń czenie 110 wewnę trznej obsady 20 jest następnie chwytane i wsuwane do bliższego zakończenia 260 zewnętrznej osłony, i wsuwane w kierunku dalszego zakończenia 270. Ramiona 310 i główki 320 ograniczników 300 są odgięte na zewnątrz, gdy przechodzą przez nachylone powierzchnie 160 części w kształcie ściętego stożka 140, zanim zostaną wsunięte w części w kształcie ściętego stożka 140, w którym to miejscu zatrzaskują się do wewnątrz tak, że powierzchnie oporowe 150, 330 znajdują się naprzeciw siebie. Następnie, wsunięcie wewnętrznej obsady 20 uniemożliwia zakończeniu 110 kontaktowanie się z nachyloną powierzchnią oporową 350 zewnętrznej osłony 30. Wsunięcie wewnętrznej obsady 20 w zewnętrzną osłonę 30 powoduje, że sprężyna 40 jest ściśnięta pomiędzy powierzchnią oporową 360 zewnętrznej osłony 30 i dolną powierzchnią oporową 232 wewnętrznej obsady 20. Uwolnienie uchwytu na wewnętrznej obsadzie 20 umożliwia sprężynie 40 nieco rozciągnąć się, pociągając osobno wewnętrzną obsadę 20 i zewnętrzną osłonę 30, i przeciwne powierzchnie oporowe 150, 330 łączą się ze sobą i zapobiegają póź niejszemu względnemu ruchowi wewnętrznej obsady 20 i zewnętrznej osłony 30. Zewnętrzna osłona znajduje się teraz w pozycji cofniętej.

Konstrukcja ramion 310 i główek 320 ograniczników 300 jest taka, że środek obrotowej osi ramion 310 jest skierowany promieniowo do wewnątrz obszaru styku powierzchni oporowej 150, 330. W przeciwień stwie do urzą dzeń ze stanu techniki, gdzie obsada i osł ona mogą zostać rozdzielone przez wywarcie na nie dostatecznej siły, to znaczy usiłując pociągnąć osobno (a mianowicie rozłączyć) wewnętrzną obsadę 20 i zewnętrzną osłonę 30, powoduje to, że ograniczniki 300 silniej łączą się z wewnętrzną obsadą 20.

Zapadka 50 jest następnie wsuwana do wylotu 111 wewnętrznej obsady 20 tak, że szyjka 400 styka się z główkami 320.

Następnie, wkładana jest strzykawka 60, ale najpierw igła 430, w wylot 111 wewnętrznej obsady 20 i wsuwana jest w kierunku zakończenia 110 tak, że igła 430 i osłonka igły 431 wystają z zakończenia 110. Czynność wkładania jest zatrzymywana, gdy cylinder 410 zetknie się z górną powierzchnią oporową 231 dalszego kołnierza 230. Bliższe i dalsze zakończenie cylindra 410 strzykawki 60 wykonane są z wysoko zagęszczonego polietylenu, i są połączone wciskowo z pierścieniem 220 tak, że nie mogą zostać łatwo usunięte z wewnętrznej obsady 20 bez użycia dostatecznej siły. Kołnierz 420 zapobiega usunięciu zapadki 50 z wylotu 111, ale nie wywiera żadnej siły na zapadkę 50 i nie powoduje ruchu zapadki 50, w wyniku czego może dojść do rozłączenia wewnętrznej obsady 20 i zewnę trznej osł ony 30.

Podczas stosowania, zabezpieczający uchwyt 470 usuwany jest z trzonu tłoka 450, i również usuwana jest osłonka igły 431. Igła 430 jest wkładana w pacjenta (niepokazane) i przycisk na kciuk 460 jest wciskany, by wsunąć tłok 440 w cylinder 410 i wydalić lek w postaci stałej (niepokazany) przez igłę 430, co powoduje, że tłok 440 wysuwa się z igły. Równocześnie (a mianowicie nie jest to częścią osobnego etapu), przycisk na kciuk 460 wchodzi w wylot 111 i styka się z zapadką 50, powodując jej ruch osiowy. Osiowy ruch zapadki 50 jest powstrzymywany przez główki 320, ale zakrzywiona szyjka 400 odgina główki 320 na zewnątrz tak, że zapadka 50 porusza się osiowo.

PL 199 979 B1

Wystarczający osiowy ruch zapadki 50, a zatem ruch na zewnątrz główek 320 powoduje, że przeciwległe powierzchnie oporowe 150, 330 rozłączają się, umożliwiając osiowy ruch zewnętrznej osłony 30. Sprężyna 40 ciągnie osobno wewnętrzną obsadę 20 i zewnętrzną osłonę 30, oraz gdy igła 430 jest wycofana z pacjenta 480, zewnętrzna osłona 30 przesuwa się nad wewnętrzną obsadą 20 zakrywając igłę 430 i zapobiegając jakiemukolwiek ukłuciu igłą. Podczas etapu przesuwania, obrót wewnętrznej obsady 20 i zewnętrznej osłony 30 względem siebie jest uniemożliwiony przez rowki 145, 185, prowadzące, odpowiednio, główki 320 ograniczników 300 i drugie części w kształcie ściętego stożka 190. Gdy igła 430 jest całkowicie usunięta z pacjenta 480, główki 320 przechodzą nad nachylonymi języczkami 180 i zatrzaskują się w pierwszych wycięciach 170, zapobiegając następnie ruchowi wzdłuż osi wewnętrznej obsady 20 i zewnętrznej osłony 30. Jednocześnie, powierzchnie oporowe 280 i boczne ściany 290 przesuwają się nad drugimi częściami w kształcie ściętego stożka 190 i wpasowują się wciskowo, gdzie powierzchnie oporowe 280 stykają się z górnymi powierzchniami oporowymi 200, i zapobiegają jakiemukolwiek późniejszemu wysunięciu, co stanowi dodatkowe zabezpieczenie. Zewnętrzna osłona jest teraz zablokowana w pozycji wysuniętej. Wszystkie czynności dotyczące zabezpieczającej osłony i konstrukcji strzykawki 10 według niniejszego wynalazku, mogą być łatwo wykonane przez osobę jedną ręką.

Drugi przykład wykonania jest taki sam jak powyższy za wyjątkiem tego, że cylinder 410 strzykawki nie posiada kołnierza 420, a zapadka 50 nie jest utrzymywana w wylocie 111, zamiast tego zastąpiona jest rozszerzeniem 600 przycisku na kciuk 460. Taka konstrukcja zmniejsza możliwość przypadkowego rozłączenia przeciwległych powierzchni oporowych 150, 330 podczas umieszczania strzykawki 60 w wewnętrznej obsadzie 20, lub, z drugiej strony, zmniejsza możliwość przypadkowego rozłączenia przeciwległych powierzchni oporowych 150, 330. Z powodu braku kołnierza 420, możliwe jest zmniejszenie średnicy wylotu 111, a zatem zmniejszenie całkowitych wymiarów wewnętrznej obsady 20 lub powiększenie kołnierza 120, by umożliwić lepsze uchwycenie przez użytkownika.

Trzeci przykład wykonania jest taki sam jak pierwszy za wyjątkiem tego, że wylot 111 posiada odginające się części w kształcie ściętego stożka mające górne (bliższe) nachylone powierzchnie i dolne (dalsze) powierzchnie oparcia zasadniczo prostopadł e do osi wewnę trznej obsady. Podczas stosowania, gdy przycisk na kciuk 460 wchodzi w wylot 111 (i lek w postaci stałej jest wydalany z igł y 430 i tł ok 440 wysuwa się z igł y 430, odgina części w kształ cie ś cię tego stoż ka i przechodzi poza nie, w którym to momencie powracają one do swojego pierwotnego kształtu i obecne powierzchnie oporowe przeciwdziałają przyciskowi na kciuk 460, uniemożliwiając jego usunięcie z wylotu 111. To znaczy, że tłok 440 jest zablokowany w pozycji rozciągającej się od igły 430 tak, że nawet jeśli zewnętrzna osłona 30 jest usunięta lub zniszczona tak, że igła 430 jest odsłonięta, zasadniczo uniemożliwione jest ukłucie igłą.

Alternatywny przykład wykonania posiada zmienione (zasadniczo węższe niż te przedstawione na innych figurach rysunku) wymiary, przedstawiony jest na fig. 30, 31, 20 i 21. W szczególności, wewnętrzna obsada 20 ma długość około 68 mm i średnicę około 10 mm w bliższej części, która jest przykryta zewnętrzną osłoną 30, i posiada węższy kołnierz 120. Jak widać, zewnętrzna osłona 30 zbudowana jest z dwóch części.

Zapadka 50 posiada również pierwszy i drugi zakrzywiony występ 600, 610, wystające promieniowo na zewnątrz wokół całego ich obwodu, i zapadka 50 (i/lub wlot 111) jest dostatecznie elastycznie odkształcalna, by umożliwić przepchnięcie ich przez odpowiedni trzeci zakrzywiony występ 620, który wystaje promieniowo do wewnątrz na całym obwodzie wylotu 111. Gdy urządzenie według niniejszego wynalazku jest składane, zapadka 50 jest umieszczana w wylocie 111 wewnętrznej obsady 20 i pierwszy zakrzywiony występ 600 przylega do trzeciego zakrzywionego występu 620.

Wystarczająca siła skierowana ku dołowi może być łatwo zastosowana na zapadkę 50, powodując jej elastyczne odkształcenie umożliwiając pierwszemu zakrzywionemu występowi 600 przejść nad trzecim zakrzywionym występem 620. Gdy zapadka 50 jest następnie pchana do dołu, drugi zakrzywiony występ 610 przylega do trzeciego zakrzywionego występu 620. Wystarczająca siła skierowana ku dołowi działa następnie na zapadkę 50, powodując jej elastyczne odkształcenie umożliwiające drugiemu zakrzywionemu występowi 610 przejście nad trzecim zakrzywionym występem 620. Zapadka 50 jest zatem całkowicie umieszczona, jak to pokazano na fig. 30 i 31. Pomimo, że łatwe jest użycie siły skierowanej ku dołowi, by umieścić zapadkę 50 w wylocie 111, to, gdy zapadka 50 jest już umieszczona w miejscu, bardzo trudne jest użycie przez osobę wystarczającej siły skierowanej ku górze na zapadkę 50, by usunąć ją z wylotu 111, zatem może być ona na stałe umieszczona w wylocie 111.

PL 199 979 B1

W dwu-etapowym umieszczaniu zapadki 50, urządzenia według niniejszego wynalazku są składowane i pakowane z połączonymi ze sobą wewnętrzną obsadą 20, zewnętrzną osłoną 30 i sprężyną 40, i z zapadką 50 umieszczoną w wylocie 111 wewnętrznej obsady 20 tak, że trzeci zakrzywiony występ 620 umieszczony jest pomiędzy pierwszym i drugim zakrzywionym występem 600 i 610. Strzykawka 60 może być umieszczona w wylocie 111 i połączona z wewnętrzną obsadą 20, nie stykając się z zapadką 50. Jeśli nawet zapadka 50 przypadkowo zetknie się ze strzykawką 60 podczas jej umieszczania, drugi zakrzywiony występ 610 powstrzyma ją od ruchu poza trzeci zakrzywiony występ 620, a zatem zapobiegnie rozłączeniu ograniczników 300 od pierwszych otworów 130. Gdy strzykawka 60 została już całkowicie umieszczona, może być następnie użyta wystarczająca siła na zapadkę 50, by przepchnąć drugi zakrzywiony występ 610 przez trzeci zakrzywiony występ 620. Konstrukcja strzykawki 10 jest teraz gotowa do użycia.

W zależnoś ci od budowy i odkształcalności wylotu 111 i przycisku na kciuk 460, jak również w zależ noś ci od wymiarów przycisku na kciuk 460, moż liwe jest powię kszenie promieniowo skierowanego do wewnątrz występu znajdującego się wokół całkowitego obwodu wylotu 111, by zapobiec usunięciu przycisku na kciuk 460 z wylotu 111.

Claims (16)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół automatycznie działającej zabezpieczającej osłony (10) do użycia ze strzykawką, zawierający wewnętrzną obsadę (20) posiadającą bliższą i dalszą część, i stanowiącą obudowę, wewnątrz której umieszcza się strzykawkę (60), zewnętrzną osłonę (30) posiadającą bliższą i dalszą część, zamontowaną na zewnątrz od wewnętrznej obsady (20) i poruszającą się wzdłuż osi w stosunku do wewnętrznej obsady (20) pomiędzy pozycją cofniętą i wysuniętą, sprężynę (40) umieszczoną pomiędzy pierwszym zaczepem (232) na wewnętrznej obsadzie (20) i drugim zaczepem (360) na zewnętrznej osłonie (30), i ciągnącą zewnętrzną osłonę (30) do jej pozycji wysuniętej, a wewnętrzna obsada (20) posiada co najmniej jeden pierwszy otwór (130), a zewnętrzna osłona (30) posiada co najmniej jeden pierwszy ogranicznik (300), który połączony jest z pierwszym otworem (130), gdy zewnętrzna osłona (30) znajduje się w pozycji cofniętej, a wewnętrzna obsada (20) posiada dalsze do pierwszego otworu (130) co najmniej jedno pierwsze wycięcie (170), a pierwszy ogranicznik (300) połączony jest z pierwszym wycięciem (170), gdy zewnętrzna osłona (30) znajduje się w pozycji wysuniętej, znamienny tym, że zapadka (50) umieszczona jest wewnątrz wewnętrznej obsady (20) i jest ruchoma wzdłuż osi w stosunku do wewnętrznej obsady (20) by stykać się z pierwszym ogranicznikiem (300), gdy jest ona połączona z pierwszym otworem (130), ruch osiowy zapadki (50) rozłącza pierwszy ogranicznik (300) od pierwszego otworu (130), a sprężyna (40) przesuwa zewnętrzną osłonę (30) do pozycji wysuniętej.
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy zaczep (232) i drugi zaczep (360) są umieszczone, odpowiednio, na dalszych częściach wewnętrznej obsady (20) i zewnętrznej osłony (30).
3. 3. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że ponadto zawiera strzykawkę (60) składającą się z cylindra (410), igł y (430), tł oka (440) i trzonu (450) tł oka, ruchomych wewną trz cylindra (410), gdzie trzon (450) tłoka posiada występ (460), a strzykawka (60) jest konstrukcyjnie połączona z zapadką (50).
4. 4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że strzykawka (60) zaopatrzona jest w zabezpieczający uchwyt (470) usuwalnie przymocowany do części trzonu (450) tłoka wystającej od cylindra (410), a trzon (450) tłoka porusza się, gdy zabezpieczający uchwyt (470) jest przymocowany do trzonu (450) tłoka.
5. 5. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zewnętrzna osłona (30) i wewnętrzna obsada (20) posiadają, odpowiednio, bliższe powierzchnie oporowe (280) i dalsze powierzchnie oporowe (200) przeciwległe względem siebie, które łączą się ze sobą.
6. 6. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wewnętrzna obsada (20) i zewnętrzna osłona (30) mają zasadniczo cylindryczny kształt i posiadają przekrój poprzeczny wybrany z grupy zawierającej kształt okrągły i eliptyczny.
7. 7. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, ż e co najmniej wewnętrzna obsada (20) i zewnętrzna osłona (30), posiadają elementy prowadzące (145, 185, 190, 320) dla ruchu wzdłuż osi zapobiegające względnemu obrotowi wewnętrznej obsady (20) i zewnętrznej osłony (30).

   PL 199 979 B1
8. 8. Zespół wedł ug zastrz. 7, znamienny tym, ż e wewnę trzna obsada (20) posiada odpowiedni, do pierwszego ogranicznika (300), rowek (145) wzdłuż którego pierwszy ogranicznik (300) jest przesuwny.
9. 9. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że zewnętrzna osłona (30) posiada odpowiedni, do każdej z dalszych powierzchni oporowych (200), rowek (185) wzdłuż którego dalsza powierzchnia oporowa (200) jest przesuwna.
10. 10. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wewnętrzna obsada (20) posiada zaczep posiadający promieniowo wystający do wewnątrz dalszy kołnierz (230) mający górną powierzchnię oporową (231), która styka się ze strzykawką (60).
11. 11. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wewnętrzna obsada (20) posiada elementy łączące strzykawkę (60) do połączenia i utrzymania tej strzykawki (60).
12. 12. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wewnętrzna obsada (20) posiada na swoim bliższym zakończeniu co najmniej jeden promieniowo wystający występ (120) służący jako uchwyt na palce.
13. 13. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że co najmniej jeden promieniowo wystający występ (120) na bliższym zakończeniu wewnętrznej obsady (20), jest kołnierzem rozciągającym się na całym obwodzie wewnętrznej obsady (20).
14. 14. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wewnętrzna obsada (20) ponadto posiada elementy utrzymujące trzon (450) tłoka uniemożliwiające cofnięcie się trzonu (450) tłoka, gdy jest on co najmniej bliski swojej pozycji wysuniętej najbardziej do przodu.
15. 15. Zespół automatycznie działającej zabezpieczającej osłony zawierający strzykawkę (60) posiadającą cylinder (410), igłę (430), tłok (440) i trzon (450) tłoka ruchomy wewnątrz cylindra (410), gdzie trzon (450) tłoka posiada występ (600), a wewnętrzna obsada (20) posiada bliższą część (80) i dalszą część (90), i stanowiącą obudowę (70), wewnątrz której umieszcza się strzykawkę (60), zaś zewnętrzna osłona (30) posiada bliższą część (240) i dalszą część (250), i zamontowana jest na zewnątrz od wewnętrznej obsady (20) i porusza się wzdłuż osi w stosunku do wewnętrznej obsady (20) pomiędzy pozycją cofniętą i wysuniętą, a sprężyna (40) umieszczona jest pomiędzy pierwszym dalszym zaczepem (230) na wewnętrznej obsadzie (20) i drugim dalszym zaczepem (370) na zewnętrznej osłonie (30), i ciągnącej zewnętrzną osłonę (30) do jej pozycji wysuniętej, a wewnętrzna obsada (20) posiada co najmniej jeden pierwszy otwór (130), a zewnętrzna osłona (30) posiada co najmniej jeden pierwszy ogranicznik (300), który połączony jest z pierwszym otworem (130), gdy zewnętrzna osłona (30) znajduje się w pozycji cofniętej, zaś wewnętrzna obsada (20) posiada dalsze do pierwszego otworu (130) co najmniej jedno pierwsze wycięcie (170), a pierwszy ogranicznik (300) połączony jest z pierwszym wycięciem (170), gdy zewnętrzna osłona (30) znajduje się w pozycji wysuniętej, znamienny tym, że strzykawka (60) jest konstrukcyjnie przyłączona do wewnętrznej obsady (20) i zewnętrznej osłony (30) a ruch wzdłuż osi występu (600) trzonu (450) tłoka w stosunku do wewnętrznej obsady (20) powoduje, że występ trzonu tłoka styka się z pierwszym ogranicznikiem (300), gdy jest on połączony z pierwszym otworem (130) i rozłącza pierwszy ogranicznik (300) od pierwszego otworu (130), przez co sprężyna (40) przesuwa zewnętrzną osłonę (30) do pozycji wysuniętej.
16. 16. Zespół według zastrz. 15, znamienny tym, że strzykawka (60) zaopatrzona jest w zabezpieczający uchwyt (470) usuwalnie przymocowany do części trzonu (450) tłoka wystającej od cylindra (410), a trzon (450) tłoka porusza się gdy zabezpieczający uchwyt (470) jest przymocowany do trzonu (450) tłoka.