PL200137B1 - Panele z elementami łącznikowymi - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku s a panele pod logowe (1, 2), z elementami lacznikowymi (4, 5, 10, 7, 8, 11) umo zliwiaj a- cymi polaczenie kszta ltowe pomi edzy tymi panelami, przy czym pierwszy panel (1) i drugi panel (2) na ka zdorazowo jednym boku maj a takie elementy lacznikowe, przez które pierwszy panel jest laczony z drugim panelem kszta ltowo przez ruch obrotowy. Wed lug wynalazku panele charakte- ryzuj a si e tym, ze panele pierwszy (1) i drugi (2) dodatkowo na ka zdorazowo jednym dalszym boku maj a elementy lacznikowe (4, 5, 10, 7, 8, 11), które s a tak utworzone, ze drugi panel (2) przez obni zenie wzgl edem pierwszego panelu (1) jest laczony kszta ltowo z pierwszym panelem (1), przy czym pierwszy panel (1) jako dodatkowy element lacznikowy s luzacy do laczenia przez obni zanie zawiera z boku na spodzie (6) wystaj ace skrzyde lko (4), za s drugi panel (2) jako dodatkowy element lacznikowy s luzacy do laczenia przez obni zanie zawiera z boku na górnej po- wierzchni (9) wystaj ace skrzyde lko (1), przy czym wystaj ace na górnej powierzchni drugiego panelu (2) skrzyde lko (1) ma na spodzie pierwszy wystaj acy element blokuj acy (8), który w po laczonym stanie paneli (1, 2) wchodzi w kore- sponduj ace pierwsze wybranie (5) w wystaj acym na spo- dzie (6) skrzyde lku (4), pierwszego panelu (1), a przy tym pierwsze wybranie jest swobodnie dost epne, gdy pierwszy panel (1) spoczywa swym spodem (6) na pod lo zu, za s oba panele (1, 2) zawieraj a dalsze s luzace do laczenia przez obni zanie elementy lacznikowe (10, 11, 16, 17), …… PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są panele z elementami łącznikowymi do łączenia bez użycia kleju oraz sposób układania tych paneli.

Panel, znany na przykład z europejskiego opisu patentowego nr EP 090 6994 A1, ma ogólnie rzecz biorąc postać podłużnej, cienkiej płyty, którą można łączyć na bokach, mianowicie na bokach wzdłużnych i poprzecznych, z następnymi panelami, na przykład za pomocą piór i wpustów. Tak połączone ze sobą panele stosuje się zwłaszcza jako wykładziny podłogowe lub ścienne.

Panele wytwarza się według stanu techniki między innymi metodą prasowania w krótkich odstępach, w sposób następujący. Na foliopodobnej, nasyconej żywicą warstwie, nazywanej „papierem przeciwciągowym”, układa się płytę nośną. Na niej z kolei układa się następną, nasyconą żywicą, foliopodobną warstwę z motywem dekoracyjnym. Warstwa taka jest znana pod nazwą „papieru dekoracyjnego”. Następną, zawierającą korund oraz żywicę, foliopodobną warstwę nakłada się na warstwę dekoracyjną. Warstwa ta jest znana pod nazwą „overlay”. „Overlay” zapewnia żądaną twardość powierzchni panelu. Opisany powyżej układ jest chwytany za krawędź za pomocą środka chwytakowego i transportowany do prasy. Prasa skł ada się w zasadzie z dwóch, wzajemnie równoległ ych pł yt, nagrzanych do około 200°C. Kombinację warstw układa się na dolnej z obu płyt. Następnie opuszcza się górną płytę tak, że układ warstw zostaje sprasowany. Żywice ulegają stopieniu pod wpływem ciepła doprowadzanego przez płyty. Następnie podnosi się górną płytę. Chwytaki z przyssawkami umieszcza się nad sprasowanym układem warstw i opuszcza. Przyssawki są przykładane do układu warstw, do którego przysysają się nieruchomo. Za pomocą przytwierdzonych w ten sposób przyssawek podnosi się układ warstw i wyjmuje go z prasy. Z tego układu warstw wycina się przy użyciu odpowiednich narzędzi panele, których długość wynosi zwykle około 1200 do 1300 mm, grubość od 5 do 12 mm, zaś szerokość około 200 mm. Na zakończenie frezuje się wpusty i pióra, stanowiące elementy łącznikowe. Za pomocą wpustów i piór łączy się ze sobą panele. Tworzą one wówczas wykładziny podłogowe lub ścienne.

Połączone panele montuje się na przykład w wykładzinę podłogową, znaną pod nazwą podłogi laminatowej.

Z międzynarodowego opisu patentowego nr WO 96/27721 znane jest rozwiązanie pozwalające uniknąć klejenia. Polega ono na zastosowaniu profilu wtykowego dla panelu, zaopatrzonego we wpusty i pióra. Ponadto każde pióro ma na wierzchu i/lub na spodzie co najmniej jeden ciągły występ. Każdy wpust jest tak zaopatrzony w rowki, że występ lub występy po złożeniu dwóch paneli wchodzą w korespondują ce rowki. Powstaje wówczas kształ towe połączenie mię dzy dwoma panelami. Nie ma tu potrzeby stosowania kleju, aby z paneli zmontować podłogę lub wykładzinę ścienną.

Jeżeli dłuższy bok jednego panelu połączy się z przesunięciem z dłuższym bokiem następnego panelu, wówczas może być konieczne lub korzystne, aby po kształtowym połączeniu można go było przesuwać po bokach. Taki boczny przesuw jest pożądany na przykład wówczas, gdy chce się otrzymać gładką boczną krawędź. Również według europejskich opisów patentowych nr EP 0 698 162 B1 oraz EP 0 855 482 B1 dwa panele, stykające się ze sobą poprzecznymi bokami i połączone bokami dłuższymi z trzecim panelem, muszą stwarzać możliwość dosuwania ich do siebie i tworzenia w ten sposób zamkniętej powierzchni.

W stanie techniki, znanym z międzynarodowych opisów patentowych nr WO 96/27719 lub WO 96/27721, połączenie występ-rowek-wpust-pióro rozciąga się na całym dłuższym boku dwóch paneli. Należy pokonać duże siły tarcia, aby można było zrealizować przesunięcie równoległe do dłuższego boku.

Aby uniknąć występowania takich sił tarcia, w europejskim opisie patentowym nr EP 0 698 162 B1 przewidziany jest luz (Δ) pomiędzy wpustem blokującym i powierzchnią blokowania na elemencie blokującym.

W niemieckim opisie patentowym nr DE 33 43 601 C2 ujawnione są połączone ze sobą bez kleju wykładziny podłogowe, przy czym za pomocą języka, wchodzącego w wybranie, sczepione zostają ze sobą dwie krawędzie połączenia paneli. Profilowane żebro w kształcie płaskiej profilowanej nasadki ma na swym wolnym końcu element blokujący. Element blokujący jest osadzany we wpuście blokującym na spodzie sąsiedniego panelu.

Płyty są na swych wzdłużnych bokach łączone poprzez obrót wokół wzdłużnej krawędzi. W jednej z postaci wykonania przewidziano ponadto zastosowanie blokady na krótszych poprzecznych

PL 200 137 B1 bokach, aby w ten sposób uniknąć rozłączania płyt pod obciążeniem. Blokada ta działa jednak tylko w jednym kierunku równolegle do powierzchni podłogi oraz prostopadle do krótkiej krawędzi połączenia.

Celem wynalazku jest zaproponowanie paneli, które można stabilnie, szybko i na wszystkich bokach łączyć ze sobą bez użycia kleju.

Panele podłogowe, z elementami łącznikowymi umożliwiającymi połączenie kształtowe pomiędzy tymi panelami, przy czym pierwszy panel i drugi panel na każdorazowo jednym boku mają takie elementy łącznikowe, przez które pierwszy panel jest łączony z drugim panelem kształtowo przez ruch obrotowy, według wynalazku charakteryzują się tym, że panele pierwszy i drugi dodatkowo na każdorazowo jednym dalszym boku mają elementy łącznikowe, które są tak utworzone, że drugi panel przez obniżenie względem pierwszego panelu jest łączony kształtowo z pierwszym panelem, przy czym pierwszy panel jako dodatkowy element łącznikowy służący do łączenia przez obniżanie zawiera z boku na spodzie wystające skrzydełko, zaś drugi panel jako dodatkowy element łącznikowy służący do łączenia przez obniżanie zawiera z boku na górnej powierzchni wystające skrzydełko, przy czym wystające na górnej powierzchni drugiego panelu skrzydełko ma na spodzie pierwszy wystający element blokujący, który w połączonym stanie paneli wchodzi w korespondujące pierwsze wybranie w wystają cym na spodzie skrzydeł ku, pierwszego panelu, a przy tym pierwsze wybranie jest swobodnie dostępne, gdy pierwszy panel spoczywa swym spodem (6) na podłożu, zaś oba panele zawierają dalsze służące do łączenia przez obniżanie elementy łącznikowe, które blokują kształtowo panele w kierunku pionowym wzglę dem górnej powierzchni paneli, a w połączonym stanie obu paneli dalsze elementy łącznikowe służące do łączenia przez obniżanie znajdują się poniżej skrzydełka wystającego na górnej powierzchni, przy czym w połączonym stanie obu paneli istnieją wolne przestrzenie pomiędzy elementami łącznikowymi służącymi do łączenia przez obniżanie.

Korzystnie, jako elementy łącznikowe, ukształtowane tak, że panel jest łączony kształtowo poprzez opuszczanie względem pozostałego panelu, występuje w nich drugi wystający element blokujący oraz drugie wgłębienie.

Korzystnie, występuje w nich zwężenie na wolnym końcu pierwszego wystającego elementu blokującego i/lub lejkowaty otwór w pierwszym wgłębieniu.

Korzystnie, na wolnym końcu skrzydełka występuje naprowadzające zukosowanie, umieszczone na spodzie.

Korzystnie, w pierwszym wystającym elemencie blokującym znajduje się wycięcie, tak że wolny koniec pierwszego wystającego elementu blokującego jest podatny na ściskanie.

Korzystnie, wystające skrzydełko na górnej powierzchni panelu spoczywa w stanie połączonym na wystającym skrzydełku na spodzie następnego panelu.

Korzystnie, pomiędzy elementami łącznikowymi znajdują się tak rozmieszczone wolne przestrzenie, że w spoinie połączeniowej między panelami nie występuje luz.

Korzystnie, jako elementy łącznikowe, ukształtowane tak, że panel jest łączony kształtowo poprzez opuszczanie względem pozostałego panelu, występuje trzeci wystający element blokujący oraz trzecie wgłębienie.

Korzystnie, występują w nich z boku wpust na jednym panelu i umieszczone z boku pióro w drugim panelu, przy czym w stanie połączonym pióro jest umieszczone we wpuś cie, a jedno skrzydełko wpustu jest dłuższe niż pozostałe, przy czym to dłuższe skrzydełko ma wybranie, a pióro ma na spodzie lub na wierzchu wystający występ, przy czym występ i wybranie są tak usytuowane, że występ wskakuje się w wybranie, a zaopatrzona w występ strona pióra ma wybranie, zwłaszcza w postaci zukosowania, tak że w połączonym stanie obu paneli, wskutek wybrania utworzonego zwłaszcza przez zukosowanie pomiędzy zaopatrzoną w występ stroną pióra i dłuższym skrzydełkiem wpustu pozostaje wolna przestrzeń, tak że wolny koniec pióra nie styka się z wystającym skrzydełkiem, gdy oba panele są ze sobą połączone.

Korzystnie, w występ pióra w stanie połączonym sięga do podstawy korespondującego wybrania.

Korzystnie, strona pióra zaopatrzona w występ, wskutek obecności wybrania nie styka się z wystającym skrzydełkiem wewnątrz wpustu, gdy panele są połączone, tak że pozostaje wolna przestrzeń.

Sposób łączenia paneli według wynalazku charakteryzuje się tym, że panel łączy się kształtowo jednym bokiem poprzez ruch obrotowy wokół wspólnej spoiny połączeniowej z następnym panelem, przy czym ten panel łączy się jednocześnie kształtowo z trzecim panelem.

Panel ma z boku mechaniczne elementy łącznikowe, które pozwalają połączyć ze sobą panele bez użycia kleju. Panel według wynalazku zawiera takie elementy na wzdłużnych i poprzecznych bokach, co umożliwia kształtowe połączenie dwóch paneli. Spoina względnie krawędź, utworzona wówczas

PL 200 137 B1 przez oba panele, jest nazywana poniżej spoiną połączeniową lub krawędzią połączenia. Połączenie kształtowe w sensie wynalazku zachodzi wówczas, gdy dwa panele, zestawione w jednej płaszczyźnie, wskutek połączenia kształtowego można przesuwać bez użycia siły w obrębie płaszczyzny jedynie równolegle do spoiny połączeniowej, natomiast nie w kierunku prostopadłym. Można jednak nadal obrócić jeden panel, na przykład wokół spoiny połączeniowej, i w ten sposób rozłączyć dwa panele. Przy tym ruchu jeden panel opuszcza wspomnianą wyżej płaszczyznę. Przesuw, przy którym nie następuje opuszczenie płaszczyzny, nie zachodzi zatem przy takim ruchu obrotowym.

Alternatywnie można również pierwszy panel unieść względem drugiego i odłączyć od niego przy użyciu siły. Siłę należy w sensie wynalazku zastosować wówczas, gdy drugi panel trzeba przytrzymać w jego pozycji, aby umożliwić wyskoczenie z siebie elementów łącznikowych i rozłączenie paneli.

Co najmniej jedno połączenie kształtowe jest zrealizowane w sposób następujący. Jeden panel ma na swym spodzie wystającą listwę lub skrzydełko. Listwa lub skrzydełko zawiera pierwsze wgłębienie, na przykład w postaci wpustu. Pierwsze wgłębienie jest swobodnie dostępne, gdy panel spoczywa swoją dolną powierzchnią na podłożu lub jest przytwierdzony do ściany. Następny panel ma na swej górnej powierzchni wystającą listwę lub skrzydełko. Ze spodu tej wystającej listwy lub skrzydełka wystaje pierwszy element blokujący, na przykład w postaci występu lub pióra. Wymienione dotychczas w tym akapicie elementy łącznikowe (wystające skrzydełka oraz pierwsze wgłębienie i pierwszy element blokujący) są tak dopasowane do siebie, że pierwszy element blokujący można umieścić w pierwszym wgłębieniu, powodują c mechaniczne połączenie równolegle do powierzchni paneli oraz prostopadle do krawędzi połączenia. Wymienione dotychczas w tym akapicie elementy łącznikowe (wystające skrzydełka oraz pierwsze wgłębienie i pierwszy element blokujący) zawierają drugie wgłębienie i drugi wystający element blokujący. Drugi element blokujący zatrzaskuje się w drugim wgłębieniu, gdy pierwszy element blokujący zostanie umieszczony w pierwszym wgłębieniu. Elementy łącznikowe są wystarczająco elastyczne, aby umożliwić zatrzaskiwanie. Zatrzaskiwanie to powoduje mechaniczne połączenie paneli prostopadle do ich powierzchni. Po zatrzaśnięciu dwa panele są połączone ze sobą w sensie wynalazku bez użycia kleju.

Wspomniane wyżej połączenie bez kleju może być zrealizowane tak, że pomiędzy elementami łącznikowymi pozostaje mały luz rzędu kilku 1/100 lub 1/10 milimetra, w związku z czym dwa panele są połączone ze sobą mechanicznie stosunkowo luźno. Luz staje się wówczas zauważalny przy spoinie połączeniowej. Korzystnie elementy łącznikowe są jednak tak dopasowane do siebie, że panele są połączone ze sobą sztywno, bez pozostawiania luzu.

Aby ułatwić wprowadzanie pierwszego elementu blokującego w pierwsze wgłębienie, element ten zwęża się w kierunku swego wolnego końca i/lub wgłębienie ma lejkowate wejście.

W innej korzystnej postaci wykonania wynalazku wystają ce skrzydeł ko lub listwa, usytuowana na spodzie panelu, ma zukosowanie, stanowiące element naprowadzający. W uzupełnieniu lub alternatywnie poniżej skrzydełka lub listwy, umieszczonej na górnej powierzchni panelu, znajduje się zukosowanie, które tworzy z dolną powierzchnią odpowiedniego skrzydełka lub listwy kąt większy niż 90°. Wspomniane zukosowania dodatkowo ułatwiają łączenie dwóch paneli.

Aby osiągnąć wspomnianą wyżej elastyczność, pierwszy element blokujący ma na swym wolnym końcu jedno lub więcej wycięć lub wyfrezowanych rowków. Pierwszy element blokujący można wówczas nieco ścisnąć na jego wolnym końcu, aby umożliwić umieszczenie drugiego elementu blokującego w drugim wgłębieniu.

Korzystnie, wymienione powyżej elementy łącznikowe są tak ukształtowane, że spód wystającej listwy lub skrzydełka jednego panelu spoczywa w co najmniej jednym miejscu na górnej powierzchni wystającej listwy lub skrzydełka następnego panelu, gdy oba panele są połączone ze sobą. Między innymi wskutek tego osiąga się trwałe połączenia dwóch paneli bez użycia kleju. Dolne i górne powierzchnie muszą w związku z tym daleko sięgać. Wystarcza, jeżeli podparcie jest zrealizowane za pomocą pierwszego elementu blokującego i pierwszego wgłębienia.

W korzystnej postaci wynalazku pomię dzy elementami łącznikowymi dwóch, po łączonych ze sobą paneli pozostają wolne przestrzenie w miejscach, które nie służą połączeniu mechanicznemu. Pociąga to za sobą dalsze ułatwienie łączenia. Poza tym można dzięki temu łatwiej kompensować niedokładności powstałe przy wytwarzaniu elementów łącznikowych.

W innej korzystnej postaci wykonania wynalazku pierwszy wystający element blokują cy ma drugi wystający element blokujący na tym boku, który wraz z przynależnym panelem tworzy wybranie.

Jak wynika z opisanych poniżej postaci wykonania, można zastosować następne elementy łącznikowe w postaci wystających elementów blokujących, które zatrzaskują się we wgłębieniu w następnym

PL 200 137 B1 panelu, aby zrealizować mechaniczną blokadę w kierunku prostopadłym do powierzchni paneli. W ten sposób można dodatkowo zwiększyć wytrzymałość połączenia.

Za pomocą elementów łącznikowych według wynalazku można łączyć panele szybciej niż ma to miejsce w stanie techniki, w którym konieczne jest przesuwanie dwóch paneli, połączonych uprzednio z trzecim panelem. W tym celu panele albo mają ze wszystkich stron elementy łącznikowe wedł ug wynalazku, względnie z jednej strony znajdują się elementy łącznikowe, które łączy się ze sobą ruchem obrotowym. W pierwszym przypadku wystarczy ruch opuszczający, aby panel w tym samym czasie połączyć dwoma bokami z panelami ułożonymi wcześniej. W drugim przypadku ruch obrotowy jest niejako łączony z ruchem opuszczającym. Dwa panele łączy się ze sobą, przykładowo na dłuższych bokach, obracając je wokół wspólnej krawędzi. Jednocześnie możliwe jest połączenie trzeciego panelu na krótszym boku względnie na boku poprzecznym z panelem obracanym, ponieważ ruch obrotowy stanowi jednocześnie względem tego trzeciego panelu swego rodzaju ruch opuszczający. Zbędne jest przesuwanie, występujące w stanie techniki. Ułatwia to i przyspiesza operację mechanicznego łączenia.

Elementy łącznikowe, łączone ze sobą ruchem obrotowym, są korzystnie ukształtowane w sposób następujący.

Jeden panel ma, przykładowo na wzdłużnych bokach, co najmniej jeden, wyfrezowany z boku wpust, utworzony z dwóch skrzydełek lub ramion. Jedno skrzydełko wystaje poza drugie, jest zatem od niego dłuższe. Oba skrzydełka są korzystnie sztywne, czyli w zasadzie nieelastyczne. Jedno skrzydełko jest sztywne w sensie wynalazku, gdy w odróżnieniu od opisanego w WO 97/47834 nie można go wygiąć sprężyście tak, by można było połączyć dwa panele poprzez zsunięcie ich w jednej płaszczyźnie. W dłuższym skrzydełku znajduje się co najmniej jedno wybranie.

Drugi panel ma z boku pióro, wprowadzane we wspomniany wpust celem połączenia dwóch paneli. Pióro ma na swej górnej lub dolnej powierzchni co najmniej jeden wystający występ, który wchodzi we wspomniane wybranie skrzydełka, gdy dwa panele są połączone ze sobą. Występ sięga wówczas do podstawy wybrania.

Pióro jest tak ukształtowane, że z jednej strony (na spodzie lub na wierzchu), co najmniej w obszarze swego wolnego końca, znajduje się w odstępie względem graniczącego z nim skrzydełka wpustu, gdy pióro to zostało umieszczone w korespondującym wpuście. Pozostaje wówczas wolna przestrzeń pomiędzy daną górną lub dolną powierzchnią pióra i sąsiadującym skrzydełkiem. Ta wolna przestrzeń sięga co najmniej do wolnego końca pióra, w związku z czym wolny koniec nie styka się ze skrzydełkiem. Pióro jest w szczególności zukosowane, wskutek czego w tym obszarze zbiega się ono, tworząc ostre zakończenie. W przypadku danej dolnej lub górnej powierzchni chodzi o powierzchnię, która graniczy ze skrzydełkiem z wybraniem. Zukosowanie to względnie zaistniała wolna przestrzeń pozwala bez dużego wysiłku, stosując ruch obrotowy wokół spoiny połączeniowej dwóch paneli, odłączyć jeden panel od drugiego lub odwrotnie, stosując ruch obrotowy, połączyć dwa panele ze sobą. Pióro wprowadza się zatem ruchem obrotowym w korespondujący wpust sąsiedniego panelu, bez konieczności silnego zginania skrzydełka z wybraniem.

Taki ruch obrotowy jest wprawdzie opisany w publikacji EP 0855482 B1. Nie jest jednak stąd znane utworzenie wolnej przestrzeni wskutek zastosowania na przykład wymienionych zukosowań w piórze, aby w ten sposób wyeliminować przeginanie sąsiedniego elastycznego skrzyde ł ka.

Geometria według wynalazku pozwala na wykonanie sztywnych skrzydełek bocznego wpustu w panelu. Połączenie kształtowe pomiędzy dwoma panelami jest wówczas wyjątkowo stabilne.

Występ sięga do podstawy wybrania, aby w ten sposób skompensować fakt, że pióro w obszarze zukosowania nie graniczy już ze skrzydełkiem, jak to ma miejsce w stanie techniki. Tego typu powierzchnia styku jest bowiem wymagana, aby jedną powierzchnię panelu można było opuścić względem sąsiedniej powierzchni panelu, nie stosując obciążenia.

Występ styka się następnym bokiem z boczną ścianką wybrania, gdy dwa panele są połączone. Chodzi przy tym o ten bok względnie ściankę, za pomocą której realizowana jest blokada (równolegle do powierzchni paneli) pomiędzy dwoma panelami. Ten styk jest niezbędny, aby panele były połączone ze sobą na stałe. W ten sposób można sprawić, by spoina połączeniowa między obydwoma panelami nie zawierała szczeliny.

Wybranie w skrzydełku wpustu ma zwłaszcza kształt rowka, biegnącego równolegle do graniczącej spoiny połączeniowej między dwoma panelami. Wybranie może mieć oczywiście także inne kształty. Przykładowo może mieć postać podłużnego otworu, w którym może się zatrzaskiwać korespondujący występ następnego panelu.

PL 200 137 B1

W jednej z postaci wykonania wynalazku szczelina lub luz występuje pomię dzy bokiem pióra, zaopatrzonym w zukosowanie, i wystającym skrzydełkiem. Ułatwia to dodatkowo łączenie dwóch paneli. Szczelinę można zastosować, ponieważ występ styka się z podstawą wybrania i przejmuje funkcję występującego zazwyczaj styku pomiędzy piórem i wpustem. Szczelina lub luz pomiędzy piórem i wpustem może się ograniczać do kilku setnych milimetra, na przykład dolną granicę mogą stanowić korzystnie 3/100 mm.

Panel według wynalazku zawiera zatem takie elementy na wzdłużnych i/lub poprzecznych bokach, które pozwalają na kształtowe połączenie dwóch paneli. Połączenie kształtowe w sensie wynalazku zachodzi wówczas, gdy dwa panele, zestawione w płaską powierzchnię, można dzięki kształtowemu połączeniu przesuwać bez wysiłku w obrębie płaszczyzny równolegle do spoiny połączeniowej, natomiast ich przesuw w kierunku prostopadłym nie jest możliwy. Nadal można jednak unieść jeden panel przy użyciu siły lub obrócić wokół spoiny połączeniowej, rozłączając w ten sposób oba panele. Przy ruchu obrotowym panel opuszcza wspomnianą płaszczyznę, a jednocześnie zostaje uniesiony względem graniczącego z nim z boku, już ułożonego panelu. Przesuw, podczas którego nie zachodzi opuszczanie płaszczyzny, nie występuje zatem przy takim ruchu obrotowym.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony na podstawie fig. 1 do 5.

Na figurach 1 do 5 panele 1 i 2 mają z boku mechaniczne elementy łącznikowe, umożliwiające łączenie ze sobą paneli 1, 2 i 3' bez użycia kleju. Każdy z paneli 1, 2 i 3' ma na bokach wzdłużnych i poprzecznych takie elementy, które pozwalają na kształ towe połączenie paneli ze sobą . Krawę d ź względnie spoina połączeniowa oznaczona jako 3 względnie 20, utworzona wówczas przez dwa panele, stanowi spoinę połączeniową lub krawędź połączenia. Złożone do postaci płaskiej powierzchni panele 1, 2 i 3' można dzięki kształtowemu połączeniu przesuwać bez wysiłku w obrębie płaszczyzny równolegle do spoiny połączeniowej 3 względnie 20, natomiast ich przesuw w kierunku prostopadłym nie jest możliwy. Przy równoległym przesuwaniu względem spoiny połączeniowej trzeba użyć siły, jeżeli należy pokonać odpowiednie tarcie. Ma to miejsce w pokazanych przykładach. Na figurach 1 do 4 panel 2 można podnieść względem panelu 1, rozdzielając oba panele 1, 2 przy użyciu siły. Następuje przy tym rozłączenie połączenia kształtowego. W przypadku elementów łącznikowych z fig. 5 panel trzeba obrócić wokół spoiny połączeniowej, aby oddzielić od siebie dwa panele 2 i 3'. Przesuw, podczas którego nie zachodzi opuszczanie płaszczyzny utworzonej przez panele 1, 2 i 3', nie występuje przy ruchu podnoszącym lub obrotowym.

Panel 1 ma na swym poprzecznym boku oraz na spodzie, jak widać na figurach 1 do 4, wystającą listwę lub skrzydełko 4. Listwa lub skrzydełko 4 zawiera pierwsze wgłębienie w postaci wpustu 5. Dostęp do pierwszego wgłębienia 5 istnieje wówczas, gdy panel 1 spoczywa swym spodem 6 na podłożu lub jest zamocowany na ścianie. Następny panel 2 ma na swej górnej powierzchni wystającą listwę lub skrzydełko 7. Ze spodu tej wystającej listwy lub skrzydełka wystaje pierwszy element blokujący 8 w postaci pióra. Wystające skrzydełka 4 i 7 oraz pierwsze wgłębienie 5 i pierwszy element blokujący 8 są tak dopasowane do siebie, że pierwszy element blokujący 8 można tak umieścić w pierwszym wgłębieniu 5, by powstało przez to mechaniczne połączenie równolegle do górnej powierzchni 9 paneli 1 i 2 oraz prostopadle do spoiny połączeniowej 3. Wystające skrzydełka 4 i 7 oraz pierwsze wgłębienie 5 i pierwszy element blokujący 8 zawierają co najmniej jedno drugie wgłębienie 10 i wystający drugi element blokujący 11. Drugi element blokujący 11 zatrzaskuje się w drugim wgłębieniu 10, gdy pierwszy element blokujący 8 zostaje umieszczony w pierwszym wgłębieniu 5. Te elementy łącznikowe są wystarczająco elastyczne, by umożliwić umieszczenie pierwszego elementu blokującego 8 w pierwszym wgłębieniu 5 oraz zatrzaśnięcie drugiego elementu blokującego 11 w drugim wgłębieniu 10 tak, że nie ulegają przy tym uszkodzeniu elementy łącznikowe. Zatrzaskowe mocowanie powoduje mechaniczne połączenie paneli prostopadle do górnej powierzchni 9 paneli 1 i 2. Po zatrzaśnięciu dwa panele 1 i 2 są w sensie wynalazku połączone ze sobą bez kleju.

Ukazane na figurach 1 do 4 połączenia bez kleju są tak wykonane, że pomiędzy elementami łącznikowymi nie ma luzu sprawiającego, że dwa panele 1 i 2 są stosunkowo luźno połączone ze sobą mechanicznie. W spoinie połączeniowej 3 nie występuje luz. Elementy łącznikowe są zatem tak dopasowane do siebie, że panele 1 i 2 są w sensie wynalazku trwale połączone ze sobą.

Aby uprościć wprowadzanie pierwszego elementu blokującego 8 w pierwsze wgłębienie 5, pierwszy element blokujący 8 zwęża się zgodnie z figurami 1 do 4 w kierunku swego wolnego końca (zbiega się, tworząc ostrą końcówkę), zaś pierwsze wgłębienie 5 ma, co widać zwłaszcza na figurach 1 i 2, lejkowate wejście.

PL 200 137 B1

Jak pokazano na fig. 3, wystające skrzydełko lub listwa 4, umieszczone na dolnej powierzchni 6 panelu 1, ma zukosowanie 12, stanowiące rodzaj powierzchni naprowadzającej. Uzupełniająco lub alternatywnie na figurach 1, 3 i 4 poniżej listwy lub skrzydełka 7, umieszczonych na górnej powierzchni panelu 2, znajduje się zukosowanie 13, które tworzy ze spodem odpowiedniej listwy lub skrzydełka 7 kąt większy niż 90°. Wspomniane zukosowania 12 i 13 ułatwiają dodatkowo łączenie dwóch paneli 1 i 2.

Aby osiągnąć pożądaną, wspomnianą powyżej elastyczność elementów łącznikowych, pierwszy element blokujący 8 z fig. 2 i 4 ma na swym wolnym końcu wycięcie 14. Pierwszy element blokujący 8 można wówczas nieco ścisnąć na jego wolnym końcu, aby umieścić drugi element blokujący 11 w drugim wgłębieniu 10.

Elementy łącznikowe z fig. 1 do 4 są tak skonstruowane, że spód wystającej listwy lub skrzydełka 7 panelu 2 w co najmniej jednym miejscu spoczywa na górnej powierzchni wystającej listwy lub skrzydełka 4 panelu 1, gdy oba panele są połączone ze sobą. Między innymi wskutek tego pomiędzy dwoma panelami powstaje trwałe połączenie bez kleju. Wystarcza, jeżeli wspomniane oparcie - jak widać na fig. 3 - jest zrealizowane wyłącznie za pomocą pierwszego elementu blokującego 8 i za pomocą pierwszego wgłębienia 5.

Pomiędzy elementami łącznikowymi dwóch, połączonych ze sobą paneli 1 i 2 pozostają, jak widać na fig. 1 do 4, wolne przestrzenie w miejscach, które nie służą do mechanicznego połączenia kształtowego. Upraszcza to operację łączenia. Można łatwo skompensować niedokładności zaistniałe przy wytwarzaniu elementów łącznikowych.

Zgodnie z figurami 1 do 4 pierwszy wystający element blokujący 8 ma drugi wystający element blokujący 11 na tym boku, który wraz z przynależnym panelem 2 tworzy wybranie 15.

Dodatkowe elementy łącznikowe w postaci wystającego elementu blokującego 16, który wskakuje w następne wgłębienie 17 w panelu 1, aby w ten sposób utworzyć mechaniczne połączenie prostopadle do powierzchni paneli, są ukazane na fig. 4. Pozwala to na dodatkowe zwiększenie wytrzymałości połączenia kształtowego.

Za pomocą ukazanych na figurach 1 do 4 elementów łącznikowych panele można łączyć szybciej w porównaniu ze stanem techniki, który wymaga przesuwania dwóch paneli, połączonych uprzednio z trzecim panelem. W tym celu panele albo mają ze wszystkich stron elementy łącznikowe w rodzaju pokazanych na figurach 1 do 4, względnie z jednej strony (zwłaszcza na dłuższym boku) znajdują się elementy łącznikowe, jak pokazano na fig. 5, które łączy się ze sobą poprzez ruch obrotowy. W pierwszym przypadku wystarczy ruch opuszczający, aby panel 2 w tym samym czasie połączyć dwoma bokami z panelami ułożonymi wcześniej. W drugim przypadku ruch obrotowy pomiędzy dwoma panelami 2 i 3' jest niejako łączony z ruchem opuszczającym pomiędzy dwoma panelami 1 i 2. Dwa panele 2 i 3' łączy się ze sobą, przykładowo na dłuższych bokach zgodnie z fig. 5, obracając je wokół wspólnej krawędzi tworzącej spoinę połączeniową 20.

Jednocześnie możliwe jest połączenie panelu 1 na krótszym boku względnie na boku poprzecznym z panelem 2, ponieważ ruch obrotowy stanowi jednocześnie względem panelu 1 swego rodzaju ruch opuszczający. Zbędne jest przesuwanie, występujące w stanie techniki. Ułatwia to i przyspiesza operację mechanicznego łączenia.

Na fig. 5 ukazane są w przekroju dwa, połączone ze sobą kształtowo w sensie wynalazku, panele 2 i 3'. Panel 3' ma na wzdłużnym boku wpust 18. Na wzdłużnym boku panelu 2 znajduje się pióro 19. Pióro 19 jest wkręcane we wpust 18 i w ten sposób zostaje w nim umieszczone. Spoina połączeniowa 20 służyła podczas obrotu jako oś obrotu. W przypadku spoiny połączeniowej 20 chodzi o spoinę, która znajduje się pomiędzy obydwoma panelami 2 i 3'. Wzdłużny bok panelu 3' ma wystające dolne skrzydełko 21. To dolne skrzydełko 21 jest na dłuższym boku sztywne w sensie wynalazku, jako że nie można go nacisnąć wystarczająco elastycznie w dół, aby w ten sposób umożliwić wsunięcie pióra 19 panelu 2 we wpust 18 ruchem w jednej płaszczyźnie. W dolnym skrzydełku 21 wyfrezowane jest, w zasadzie prostopadle od góry, wybranie w postaci rowka 22. Rowek 22 rozciąga się na całym wzdłużnym boku panelu 3'. Panel 2 ma poniżej pióra 19 występ 23 względnie wystający element blokujący. Na fig. 5 pokazano, w jaki sposób występ 23 wchodzi w rowek 22. Ustawienie występu 23 jest tak dopasowane do rowka 22, że panel 3' łączy się ściśle z panelem 2 na górnej powierzchni 9 paneli. Nie pozostaje zatem żadna szczelina na powierzchni przy spoinie połączeniowej 20. Jeżeli nie jest to potrzebne do zapewnienia zamkniętej górnej powierzchni 9, wówczas pomiędzy występem 23 i rowkiem 22 występuje szczelina 24. W ten sposób unika się problemów związanych z tolerancjami wykonawczymi. Ponadto uproszczeniu ulegają manipulacje mające na celu połączenie dwóch paneli. Pióro 19 ma na swym spodzie zukosowanie 25, zatem zbiega się, tworząc ostre zakończenie. Zukosowanie 25

PL 200 137 B1 jest zastosowane, aby pióro 19 można było bez przeszkód wprowadzić ruchem obrotowym we wpust 18, bez konieczności zauważalnego wyginania do dołu sztywnego dolnego skrzydełka 21. Koniec pióra 19 nie wchodzi całkowicie we wpust 18, w związku z czym pozostaje szczelina. Obecność tej szczeliny pozwala uniknąć problemów, jakie mogą wynikać z niedokładności wykonawczych. Górna powierzchnia wpustu 18 przechodzi na zewnątrz w zukosowanie 26. Wskutek tego w tym miejscu również powstaje szczelina pomiędzy obydwoma panelami 2 i 3'. Zukosowanie 26 stwarza dodatkowe miejsce, które jest potrzebne do wkręcenia pióra 19 we wpust 18.

Występ 23 sięga aż do dna rowka 22 i służy jako podpora. Zwłaszcza dlatego pomiędzy spodem pióra 19 i znajdującą się pod nim ścianką wpustu 18 może pozostać szczelina 27.

Claims (12)

1. Panele podłogowe, z elementami łącznikowymi umożliwiającymi połączenie kształtowe pomiędzy tymi panelami, przy czym pierwszy panel i drugi panel na każdorazowo jednym boku mają takie elementy łącznikowe, przez które pierwszy panel jest łączony z drugim panelem kształtowo przez ruch obrotowy, znamienne tym, że panele pierwszy (1) i drugi (2) dodatkowo na każdorazowo jednym dalszym boku mają elementy łącznikowe (4, 5, 10, 7, 8, 11), które są tak utworzone, że drugi panel (2) przez obniżenie względem pierwszego panelu (1) jest łączony kształtowo z pierwszym panelem (1), przy czym pierwszy panel (1) jako dodatkowy element łącznikowy służący do łączenia przez obniżanie zawiera z boku na spodzie (6) wystające skrzydełko (4), zaś drugi panel (2) jako dodatkowy element łącznikowy służący do łączenia przez obniżanie zawiera z boku na górnej powierzchni (9) wystające skrzydełko (7), przy czym wystające na górnej powierzchni drugiego panelu (2) skrzydełko (7) ma na spodzie pierwszy wystający element blokujący (8), który w połączonym stanie paneli (1, 2) wchodzi w korespondujące pierwsze wybranie (5) w wystającym na spodzie (6) skrzydełku (4), pierwszego panelu (1), a przy tym pierwsze wybranie jest swobodnie dostępne, gdy pierwszy panel (1) spoczywa swym spodem (6) na podłożu, zaś oba panele (1, 2) zawierają dalsze służące do łączenia przez obniżanie elementy łącznikowe (10, 11, 16, 17), które blokują kształtowo panele (1, 2) w kierunku pionowym względem górnej powierzchni (9) paneli, a w połączonym stanie obu paneli (1, 2) dalsze elementy łącznikowe (10, 11, 16, 17) służące do łączenia przez obniżanie znajdują się poniżej skrzydełka (7) wystającego na górnej powierzchni, przy czym w połączonym stanie obu paneli (1, 2) istnieją wolne przestrzenie pomiędzy elementami łącznikowymi (4, 5, 10, 17, 7, 8, 11, 16) służącymi do łączenia przez obniżanie.

2. Panele według zastrz. 1, znamienne tym, że jako elementy łącznikowe, ukształtowane tak, że panel (2) jest łączony kształtowo poprzez opuszczanie względem pozostałego panelu (1), występuje w nich drugi wystający element blokujący (11) oraz drugie wgłębienie (10).

3. Panele według zastrz. 1, znamienne tym, że występuje w nich zwężenie na wolnym końcu pierwszego wystającego elementu blokującego (8) i/lub lejkowaty otwór w pierwszym wgłębieniu (5).

4. Panele według zastrz. 1, znamienne tym, że na wolnym końcu skrzydełka (4) występuje naprowadzające zukosowanie (12), umieszczone na spodzie.

5. Panele według zastrz. 1, znamienne tym, że w pierwszym wystającym elemencie blokującym znajduje się wycięcie (14), tak że wolny koniec pierwszego wystającego elementu blokującego (8) jest podatny na ściskanie.

6. Panele według zastrz. 1, znamienne tym, że wystające skrzydełko (7) na górnej powierzchni panelu (2) spoczywa w stanie połączonym na wystającym skrzydełku (4) na spodzie następnego panelu (1).

7. Panele według zastrz. 1, znamienne tym, że pomiędzy elementami łącznikowymi znajdują się tak rozmieszczone wolne przestrzenie, że w spoinie połączeniowej (3) między panelami (1, 2) nie występuje luz.

8. Panele według zastrz. 1, znamienne tym, że jako elementy łącznikowe, ukształtowane tak, że panel (2) jest łączony kształtowo poprzez opuszczanie względem pozostałego panelu (1), występuje trzeci wystający element blokujący (16) oraz trzecie wgłębienie (17).

9. Panele według zastrz. 1, znamienne tym, że występują w nich z boku wpust (18) na jednym panelu (3') i umieszczone z boku pióro (19) w drugim panelu (2), przy czym w stanie połączonym pióro (19) jest umieszczone we wpuście, a jedno skrzydełko (21) wpustu (18) jest dłuższe niż pozostałe, przy czym to dłuższe skrzydełko (21) ma wybranie (22), a pióro (19) ma na spodzie lub na wierzchu

PL 200 137 B1 wystający występ (23), przy czym występ (23) i wybranie (22) są tak usytuowane, że występ (23) wskakuje się w wybranie (22), a zaopatrzona w występ strona pióra ma wybranie, zwłaszcza w postaci zukosowania (25), tak że w połączonym stanie obu paneli (2, 3'), wskutek wybrania utworzonego zwłaszcza przez zukosowanie (12) pomiędzy zaopatrzoną w występ (23) stroną pióra (19) i dłuższym skrzydełkiem (21) wpustu (18) pozostaje wolna przestrzeń, tak że wolny koniec pióra (19) nie styka się z wystającym skrzydełkiem (21), gdy oba panele (2, 3') są ze sobą połączone.

10. Panele według zastrz. 9, znamienne tym, że w występ (23) pióra (19) w stanie połączonym sięga do podstawy korespondującego wybrania (22).

11. Panele według zastrz. 9, znamienne tym, że strona pióra (19) zaopatrzona w występ (23), wskutek obecności wybrania nie styka się z wystającym skrzydełkiem (21) wewnątrz wpustu (18), gdy panele są połączone, tak że pozostaje wolna przestrzeń (27).

12. Sposób łączenia paneli (1, 2, 3), znamienny tym, że panel (2) łączy się kształtowo jednym bokiem poprzez ruch obrotowy wokół wspólnej spoiny połączeniowej z następnym panelem (3'), przy czym ten panel (2) łączy się jednocześnie kształtowo z trzecim panelem.