PL201187B1 - Zestaw okuć do okna lub drzwi oraz okno lub drzwi - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest zestaw oku c do okna lub drzwi ze skrzyd lem (1) ruchomym wzgl e- dem o scie znicy (2), za pomoc a którego skrzyd lo (1) jest równolegle wystawiane i z po lo zenia równo- leg lego wystawienia jest wychylne wokó l osi obrotu (90) w po lo zenie otwarcia obrotowego, przy czym dla równoleg lego wystawienia skrzyd la (1) jest przewidziana co najmniej jedna prowadnica krzywoli- niowa (12) w przyldze mi edzy o scie znic a i skrzyd lem, za pomoc a której jest przesuwany trzpien pro- wadz acy (7). Wed lug wynalazku po stronie osi obrotu skrzyd la (1) jest przewidziane okucie (9, 27) mi edzy o scie znic a (2) i skrzyd lem (1), którego pierwsza czesc jest zamocowana na skrzydle (1) i dru- ga cz esc jest zamocowana na o scie znicy (2) i pierwsza cz esc wspó ldzia la z drug a cz escia w celu umo zliwienia obracania skrzyd la (1). Zatem dzi eki pierwszej cz esci i drugiej cz esci okucia jest utwo- rzona o s obrotu okucia umieszczonego w obszarze mi edzy o scie znic a (2) i skrzyd lem (1), tak ze w stanie zamkni ecia zadna cz es c okucia nie wystaje na zewn atrz skrzyd la (1) do wn etrza, co mog loby niekorzystnie wplynac na wra zenia wzrokowe i przewodzenie ciep la. Przedmiotem wynalazku jest tak ze okno lub drzwi, w którym zastosowany jest zestaw oku c wed lug wynalazku. PL PL PL PL

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (21) Numer zgłoszenia: 357296 (22) Data zgłoszenia: 20.03.2001 (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

20.03.2001, PCT/EP01/03147 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

27.09.2001, WO01/71140 PCT Gazette nr 39/01 (11) 201187 (13) B1 (51) Int.Cl.

E05D 15/58 (2006.01) (54)

Zestaw okuć do okna lub drzwi oraz okno lub drzwi (30) Pierwszeństwo:

22.03.2000,DE,10014285.0

20.10.2000, DE,10051965.2

24.10.2000, DE,10052598.9 04.11.2000,DE,10054849.0

21.12.2000, DE,10063832.5 (73) Uprawniony z patentu:

SCHOCO INTERNATIONAL KG, Bielefeld, DE (72) Twórca(y) wynalazku:

Heinrich Schluter, Leer, DE (43) Zgłoszenie ogłoszono:

26.07.2004 BUP 15/04 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:

(74) Pełnomocnik:

Niewieczerzał Jan, POLSERVICE,

Kancelaria Rzeczników Patentowych Sp. z o.o.

31.03.2009 WUP 03/09 (57) Preedmiotem wynalazku jest eestaw okuć do okna lut) drzwi ee kkryydłem 11) ruchomym względem ościeżnicy (2), za pomocą którego skrzydło (1) jest równolegle wystawiane i z położenia równoległego wystawienia jest wychylne wokół osi obrotu (90) w położenie otwarcia obrotowego, przy czym dla równoległego wystawienia skrzydła (1) jest przewidziana co najmniej jedna prowadnica krzywoliniowa (12) w przyldze między ościeżnicą i skrzydłem, za pomocą której jest przesuwany trzpień prowadzący (7). Według wynalazku po stronie osi obrotu skrzydła (1) jest przewidziane okucie (9, 27) między ościeżnicą (2) i skrzydłem (1), którego pierwsza część jest zamocowana na skrzydle (1) i druga część jest zamocowana na ościeżnicy (2) i pierwsza część współdziała z drugą częścią w celu umożliwienia obracania skrzydła (1). Zatem dzięki pierwszej części i drugiej części okucia jest utworzona oś obrotu okucia umieszczonego w obszarze między ościeżnicą (2) i skrzydłem (1), tak że w stanie zamknięcia żadna część okucia nie wystaje na zewnątrz skrzydła (1) do wnętrza, co mogłoby niekorzystnie wpłynąć na wrażenia wzrokowe i przewodzenie ciepła. Przedmiotem wynalazku jest także okno lub drzwi, w którym zastosowany jest zestaw okuć według wynalazku.

PL 201 187 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zestaw okuć do okna lub drzwi ze skrzydłem ruchomym względem ościeżnicy, za pomocą którego skrzydło jest równolegle wystawiane i z położenia równoległego wystawienia jest wychylne wokół osi obrotu do położenia otwarcia obrotowego, przy czym do równoległego wystawienia skrzydła okna przewidziana jest co najmniej jedna prowadnica krzywoliniowa w przyldze między ościeżnicą i skrzydłem, za pomocą której jest przesuwany trzpień prowadzący. Przedmiotem wynalazku jest także okno lub drzwi wyposażone w zestaw okuć według wynalazku.

Istnieją okna i drzwi z okuciami uchylno-obrotowymi, które w celu częściowego przewietrzenia mogą być uchylone wokół poziomej osi leżącej w płaszczyźnie szyby. W wyniku otwarcia powstaje szczelina w kształcie klina, tak że w górnym obszarze uzyskuje się szeroki przekrój otwarcia służący do maksymalnego przewietrzania, a na dole nie ma wcale przekroju wietrzenia. Nie jest zapewnione równomierne i skuteczne doprowadzanie i odprowadzanie powietrza przez okno z pomieszczenia. Maksimum powietrza odprowadzanego z pomieszczeń stoi na przeszkodzie minimum powietrza doprowadzanego do pomieszczeń. Niedobór powietrza doprowadzanego do pomieszczeń jest zasysany z innych sąsiednich pomieszczeń. Tak powstaje przeciąg.

W położeniu przewietrzania takie okna i drzwi w niewystarczający sposób są zabezpieczone przed włamaniem. Jedynie dolna blokada umieszczona po stronie klamki zabezpiecza skrzydło. Z powodu stosunkowo dużej szczeliny powietrznej możliwe jest też sięgnięcie do klamki okna.

Przy otwieraniu uchylnym oraz przy otwieraniu obrotowym ze względów konstrukcyjnych (luz przylgi 12 mm) i z powodu wprawiania w ruch (blokowanie, uchylanie, otwieranie obrotowe na liczącym tylko około 30 mm przesunięciu zespołu dźwigni) w częściach okuć powstają zwiększone zużycia. Powodują one utrudnienia przy obsłudze i problemy z zamykaniem skrzydła. Przy udarowym otwieraniu skrzydła w położenie uchylenia występują duże siły i prowadzą do zużycia.

Montaż części okucia na skrzydle i na ościeżnicy jest bardzo kosztowny. Konieczne są roboty frezarskie do zamocowania górnego łożyska nożycowego i w celu zapewnienia funkcjonowania skrzydła w dłuższym okresie montaż łożyska obrotowego na skrzydle i na ościeżnicy musi być bardzo precyzyjny. Łożyska obrotowe przeniesione z obszaru przylgi na zewnątrz są niewystarczająco stabilne i znajdujące się wokół na obwodzie uszczelki muszą być w tych obszarach usunięte. W przypadku zwykłego okna uchylno-obrotowego łożyska obrotowe są umieszczone w sposób widoczny od zewnątrz. Wskutek tego bardzo niekorzystne są wrażenia wzrokowe związane z wyglądem okna.

Z niemieckiego dokumentu patentowego nr DE 198 25 071 A1 znany jest mechanizm do przestawiania okna lub drzwi, za pomocą którego możliwe jest równoległe wystawienie w celu przewietrzania ze znajdującą się wokół na obwodzie szczeliną i uchylenie skrzydła okna. Do wystawienia skrzydła są przewidziane elementy prowadzące z poziomą prowadnicą ślizgową i prowadnicą krzywoliniową, w którą wsuwa się przesuwny trzpień. Dzięki ruchowi trzpienia w prowadnicy krzywoliniowej uzyskuje się równoległe wystawienie skrzydła względem ościeżnicy. Gdy trzpień osiąga położenie odpowiadające maksymalnemu wystawieniu, po stronie osi obrotu skrzydła następuje blokada między skrzydłem i częścią zawiasu i na przeciwległej stronie trzpień zostaje uwolniony z prowadnicy krzywoliniowej w celu otwarcia obrotowego skrzydła. Dzięki temu skrzydło może zostać otwarte za pomocą części zawiasu, przy czym oś obrotu części zawiasu zamocowanej na ościeżnicy znajduje się na zewnątrz skrzydła. W tym mechanizmie do przestawiania niekorzystne jest to, że część zawiasu wystaje nad skrzydłem i dlatego jest widoczna. Ponadto przy otwieraniu obrotowym skrzydła w kierunku osi obrotu z powodu dłuższej dźwigni powstają większe siły wywołane przez dźwignię, dlatego część zawiasu musi mieć również większe wymiary umożliwiające przejmowanie większych sił. Montaż części zawiasu z prowadnicą krzywoliniową i ponadto obciążonej tarciem prowadnicy ślizgowej musi być dość precyzyjny, co jest kosztowne. Ponadto na skutek wystającej części zawiasu niekorzystnie jest zwiększona wymiana ciepła między wnętrzem i przylgą.

Celem wynalazku jest opracowanie zestawu okuć do okna lub drzwi, który wyeliminuje wyżej wspomniane wady i za pomocą prostych środków umożliwi równoległe wystawienie oraz otwieranie obrotowe skrzydła, przy czym części okucia powinny być ukryte między skrzydłem i ościeżnicą.

Zestaw okuć do okna lub drzwi ze skrzydłem ruchomym względem ościeżnicy, za pomocą którego skrzydło jest równolegle wystawiane i z położenia równoległego wystawienia jest wychylne wokół osi obrotu w położenie otwarcia obrotowego, przy czym dla równoległego wystawienia skrzydła jest przewidziana co najmniej jedna prowadnica krzywoliniowa w przyldze między ościeżnicą i skrzydłem, za pomocą której jest przesuwany prowadzący trzpień, według wynalazku charakteryzuje się tym,

PL 201 187 B1 że po stronie osi obrotu skrzydła znajduje się okucie między ościeżnicą i skrzydłem, którego pierwsza część jest zamocowana na skrzydle i druga część jest zamocowana na ościeżnicy i pierwsza część współdziała z drugą częścią w celu umożliwienia obracania skrzydła.

Korzystnie, oś obrotu skrzydła przebiega przez pierwszą lub drugą część okucia.

Korzystnie, oś obrotu skrzydła przecina oś prowadzącego trzpienia w prowadnicy krzywoliniowej.

Korzystnie, prowadzący trzpień lub prowadzące trzpienie umieszczone po stronie osi obrotu skrzydła tworzą pierwszą część okucia i prowadnica krzywoliniowa dla prowadzącego trzpienia tworzy drugą część okucia i prowadzący trzpień w prowadnicy krzywoliniowej tworzy dla skrzydła oś obrotu w rodzaju zawiasu.

Korzystnie, po stronie osi obrotu skrzydła jest przewidziana, co najmniej jedna prowadnica krzywoliniowa, która w położeniu równolegle wystawionego skrzydła posiada otwór do wysunięcia i zachodzenia prowadzącego trzpienia.

Korzystnie, prowadzący trzpień w położeniu wystawienia skrzydła porusza się po łuku koła w dnie rowka prowadnicy krzywoliniowej i przez łuk kołowy jest utworzona oś obrotu skrzydła.

Korzystnie, prowadzący trzpień na powierzchni czołowej ma kształt kulisty.

Korzystnie, prowadnica krzywoliniowa w dnie rowka jest wykonana w kształcie półkola.

Korzystnie, prowadzący trzpień posiada pogrubioną główkę i jest zamocowany w prowadnicy krzywoliniowej w sposób uniemożliwiający wypadnięcie.

Korzystnie, prowadzący trzpień posiada na końcu kształt kuli i prowadzący trzpień jest podcięty od tyłu lub ma zmniejszoną średnicę i otwarcie rowka prowadnicy krzywoliniowej tworzy zwężający się rowek, który jest podcięty od tyłu.

Korzystnie, prowadnica krzywoliniowa przyjmuje w położeniu końcowym wystawienia skrzydła przebieg pionowy, posiada wyjściowy otwór dla prowadzącego trzpienia zwrócony do strony czołowej skrzydła i pionowy wywiercony otwór dla osi.

Korzystnie, prowadzący trzpień posiada pionowy skierowany do góry łożyskowy czop zawiasu, który współdziała z wywierconym otworem dla osi prowadnicy krzywoliniowej.

Korzystnie, w przypadku otwartego obrotowo skrzydła uruchomienie okucia przez wsunięcie prowadzącego trzpienia w otwór prowadnicy krzywoliniowej jest zablokowane.

Korzystnie, po stronie osi obrotu skrzydła znajduje się czop, który jest przesuwany w rowku wzdłużnym okucia i w położeniu wystawionym skrzydła czop przylega do końca rowka wzdłużnego i tworzy łożysko obrotowe dla skrzydła.

Korzystnie, zestaw okuć zawiera co najmniej jedno łożysko oporowe do prowadzenia w poziomie skrzydła, które posiada dźwignię, która na ościeżnicy jest wychylna wokół osi i jest podparta przegubowo na skrzydle.

Korzystnie, zestaw okuć zawiera dwa znajdujące się w odstępie od siebie oporowe łożyska i oporowe łożysko umieszczone po stronie osi obrotu skrzydła posiada zawias przegubowy umieszczony na dźwigni służący do utworzenia osi obrotu skrzydła.

Korzystnie, oporowe łożysko umieszczone na osi obrotu skrzydła posiada czop zawiasu podparty przegubowo na dźwigni, który stale współdziała z elementem ustalającym zamocowanym na skrzydle.

Korzystnie, oporowe łożysko znajdujące się po odwróconej od osi obrotu stronie skrzydła służące do równoległego wystawienia skrzydła okna jest wykonane jako sprężynujące w kierunku skrzydła i w położeniu wystawienia skrzydła odryglowuje trzpień podporowy skrzydła.

Korzystnie, dźwignie są w ten sposób umieszczone, że obszar wychylenia rozprzestrzenia się od położenia zamknięcia do położenia maksymalnego równoległego wystawienia skrzydła i oś obrotu dźwigni jest umieszczona w przybliżeniu w środku względem obydwu położeń.

Korzystnie, zestaw okuć zawiera co najmniej jedno łożysko oporowe po stronie obrotu skrzydła z czopem, który jest umieszczony suwliwie na jednej osi obrotu w prowadnicy poziomej.

Korzystnie, prowadnica dla czopa posiada rowek, w którym koniec rowka skierowany do skrzydła tworzy zderzak dla czopa i czop przylegający do końca rowka tworzy oś zawiasu dla skrzydła.

Korzystnie, rowek jest podcięty od tyłu w celu zamocowania czopa.

Korzystnie, rowek do zamocowania czopa na dnie rowka jest wykonany w kształcie półkola i czop od strony czołowej ma kształt kuli.

Korzystnie, czop od strony czołowej jest zaopatrzony w przetaczającą się kulę.

Korzystnie, do uruchomienia zestawu okuć jest przewidziany umieszczony na skrzydle obiegający je drążek przesuwny.

PL 201 187 B1

Okno lub drzwi, ze skrzydłem do otwierania i stałą ościeżnicą i z zestawem okuć do podtrzymywania skrzydła na ościeżnicy, za pomocą którego to zestawu okuć, skrzydło jest równolegle wystawiane i z położenia równoległego wystawienia jest wychylne wokół osi obrotu w położenie otwarcia obrotowego, przy czym dla równoległego wystawienia skrzydła jest przewidziana co najmniej jedna prowadnica krzywoliniowa w przyldze między ościeżnicą i skrzydłem, za pomocą której jest przesuwany prowadzący trzpień, według wynalazku charakteryzuje się tym, że po stronie osi obrotu skrzydła znajduje się okucie między ościeżnicą i skrzydłem, którego pierwsza część jest zamocowana na skrzydle i druga część jest zamocowana na ościeżnicy i pierwsza część współdziała z drugą częścią w celu umożliwienia obracania skrzydła.

Korzystnie oprócz równoległego wystawienia skrzydła zestaw okuć umożliwia uchylenie skrzydła.

Pozostałe cechy znamienne okna lub drzwi według wynalazku są takie same, jak wymienione powyżej cechy zestawu okuć.

Zatem według wynalazku za pomocą pierwszej części i drugiej części okucia jest utworzona oś obrotu okucia umieszczonego w obszarze między ościeżnicą i skrzydłem, tak że w stanie zamknięcia nie wystaje nad skrzydłem żadna część okucia na zewnątrz do wnętrza, co korzystnie wpływa na wrażenia wzrokowe i przewodzenie ciepła. Dlatego też nie musi być przerwane uszczelnienie na obwodzie między ościeżnicą i skrzydłem. Ponadto konstrukcję zestawu okuć według wynalazku można łatwo stworzyć tylko z kilku części.

Równoległe wystawienie skrzydła oznacza przy tym przemieszczenie w kierunku poprzecznym do płaszczyzny skrzydła lub szyby okiennej umieszczonej w skrzydle. W celu przewietrzenia powstaje dzięki temu przebiegający wokół okna równomierny przelot powietrza, tak że doprowadzanie i odprowadzanie powietrza w każdym miejscu obwodu okna następuje z taką samą intensywnością. Toteż pomieszczenie jest skutecznie wietrzone przy dużej wymianie powietrza. Zmniejsza się doprowadzanie powietrza z innych pomieszczeń, ponieważ doprowadzanie powietrza do pomieszczeń i odprowadzanie powietrza z pomieszczeń odbywa się w takich samych ilościach.

Według korzystnej postaci wykonania wynalazku oś obrotu skrzydła przebiega przez pierwszą część lub przez drugą część okucia, a w szczególności oś obrotu skrzydła może przecinać oś sworznia prowadzącego w krzywce sterującej. Bezpośrednie przenoszenie siły za pomocą części zawiasu zapewnia możliwie małe siły wywołane przez dźwignie przy otwartym skrzydle.

W celu umożliwienia realizacji funkcji równoległego wystawiania i otwierania za pomocą tylko kilku części okucia, trzpienie prowadzące umieszczone po stronie osi obrotu skrzydła tworzą pierwszą część okucia i każdorazowo prowadnica krzywoliniowa dla trzpienia prowadzącego tworzy drugą część okucia, przy czym trzpień prowadzący w prowadnicy krzywoliniowej podobnie do zawiasu tworzy oś obrotu dla skrzydła. Trzpień prowadzący służy więc jako napęd dla zasadniczo poziomego wystawienia skrzydła, lecz także jako zderzak przy otwarciu obrotowym skrzydła. Dla otwierania obrotowego skrzydła po stronie osi obrotu skrzydła korzystnie jest przewidziana co najmniej jedna krzywka sterująca, która w położeniu równolegle wystawionego skrzydła posiada otwór do wychylenia i wchodzenia obrotowego trzpienia prowadzącego. Zabezpieczenie przed włamaniem jest zwiększone dzięki temu, że tak samo jak w położeniu zaryglowania i zamknięcia, skrzydło także w położeniach przewietrzania jest zaryglowane i zabezpieczone w łożyskach obrotowych oraz trzpień prowadzący jest zaryglowany i zabezpieczony we wszystkich położeniach przesunięcia i zaryglowania.

Zastosowanie odpowiedniej prowadnicy krzywoliniowej ma także tę zaletę, że na skutek przekręcenia klamki (lub odpowiedniego przemieszczenia urządzenia napędowego za pomocą silnika) przy równoległym przesunięciu skrzydła na całym obszarze otwarcia można nastawić bezstopniowo różne położenia przewietrzania wzdłuż linii prostej, tak że pomieszczenie może być mniej lub bardziej przewietrzone bez konieczności dodatkowego umieszczenia montowanych na oknie widocznych urządzeń. Poszczególne położenia przewietrzania korzystnie mogą być uzyskane dzięki zatrzaskom w klamce.

Dzięki równomiernemu ukształtowaniu krzywej z elementami do przesuwania i do ryglowania, w której wyjście do otwarcia obrotowego znajduje się na końcu krzywej, zapewniony jest ciągły harmonijny ruch w kierunku od położenia zatrzaśnięcia do maksymalnego przewietrzania lub położenia otwarcia obrotowego (bez gwałtownego przełączania w górę i w dół).

Aby uzyskać szczególnie dobre prowadzenie trzpienia prowadzącego jest on korzystnie przesuwany po łuku półokręgu w dnie rowka prowadnicy krzywoliniowej, przy czym dzięki drugiemu bocznemu łukowi półokręgu tworzona jest także oś obrotu skrzydła. Żeby trzpień prowadzący był

PL 201 187 B1 przesuwany w prowadnicy krzywoliniowej z nieznacznym tarciem, trzpienie prowadzące mają czołową powierzchnię kulistą i prowadnica krzywoliniowa w dnie rowka jest wykonana odpowiednio kulista.

Trzpień prowadzący korzystnie posiada pogrubioną główkę i jest zamocowany w prowadnicy krzywoliniowej w sposób uniemożliwiający jego wypadnięcie. W tym celu trzpienie prowadzące posiadają z jednej strony kształt kulisty, może być podcięty od tyłu lub mieć zmniejszoną średnicę, i otwór rowka prowadnicy krzywoliniowej może tworzyć zwężony przekrój rowka, tak że trzpień prowadzący zasadniczo jest ruchomy tylko w jednym kierunku.

W celu zabezpieczenia skrzydła przeciw włamaniu, także w położeniu jego wystawienia, prowadnica krzywoliniowa przyjmuje w położeniu końcowym wystawienia skrzydła przebieg pionowy i posiada otwór wyjściowy dla trzpienia prowadzącego zwrócony do strony czołowej skrzydła. Dzięki temu użytkownik może wybrać, czy chce odblokować skrzydło w celu otwarcia obrotowego, lub czy chce tylko przygotować na obwodzie maksymalną szczelinę do wietrzenia.

Prowadnica krzywoliniowa korzystnie posiada pionowy wywiercony otwór dla osi i trzpień prowadzący pionowo do góry skierowany czop zawiasu, który współdziała z wywierconym otworem dla osi prowadnicy krzywoliniowej, tak że czop zawiasu może tworzyć oś obrotu dla skrzydła.

Przy skrzydle otwartym obrotowo uruchomienie okucia przez wsunięcie trzpienia prowadzącego w otwór prowadnicy krzywoliniowej korzystnie jest zablokowane.

Według dalszej postaci wykonania wynalazku po stronie osi obrotu skrzydła jest przewidziany czop, który jest ruchomy w rowku wzdłużnym części konstrukcyjnej i czop ten w położeniu wystawienia skrzydła przylega do końca rowka wzdłużnego i tworzy łożysko obrotowe dla skrzydła. To łożysko obrotowe można szczególnie korzystnie osadzić na górnej stronie obrotowej skrzydła, ponieważ w wyniku działania dźwigni mogą wystąpić w tym miejscu szczególnie duże siły rozciągające, które mogą być przeniesione za pomocą tego łożyska obrotowego.

Do prowadzenia skrzydła w poziomie korzystnie przewidziane jest co najmniej jedno łożysko oporowe, które posiada dźwignię, która jest wychylna wokół osi na ościeżnicy i przegubowo zamocowana na ramie skrzydła. Ta dźwignia może w łatwy sposób przenosić na ościeżnicę siłę ciężkości skrzydła, przy czym są wyeliminowane siły tarcia zwykłe w prowadnicach ślizgowych. Niewielkie wychylenie skrzydła powodowane przez dźwignię nie jest przy tym wadą wynikającą z konstrukcji. Dzięki szczególnemu przesunięciu skrzydła po łuku koła za pomocą podporowej dźwigni wychylnej mimo istniejącej małej głębokości konstrukcyjnej dla skrzydła w obszarze przylgi mogą być uzyskane maksymalne szerokości rozwarcia. Obciążenie wynikające z ciężaru na okuciach w przypadku równoległego przesunięcia jest mniejsze niż przy wprawieniu w ruch uchylny okna uchylno-rozwieranego. Ta podpora wychylna pełni jednocześnie funkcję podnośnika skrzydła, który podnosi skrzydło zanim wsunie się ono za pomocą trzpienia w krzywkę elementu do przesuwania i do ryglowania. Dzięki zintegrowanemu podnośnikowi skrzydła wynikają korzyści przy obsłudze, zmniejszenie zużycia, a łożyska obrotowe mogą mieć lżejszą konstrukcję. Na ościeżnicy natomiast, jak to zresztą, zwykle jest, nie są potrzebne otwarte wyfrezowania do zamocowania łożyska nożycowego i na skrzydle i na zewnątrz na ościeżnicy nie trzeba przykręcać łożyska obrotowego. Łożysko obrotowe i trzpień podporowy (dźwignia) już w stanie gotowym do dostawy mogą być trwale zmontowane wstępnie na drążku przesuwnym lub na opasce stalowej. Przy montażu łożyska uchylno-obrotowego i oporowego łożyska obrotowego w obszarze przylgi w narożach ramiaka dolnego ciężar skrzydła i powstające siły są przenoszone za pomocą tulei zamocowanej na drążku przesuwnym i trzpienia podporowego bezpośrednio na ramiak dolny.

Korzystnie przewidziane są dwa łożyska oporowe znajdujące się w odstępie od siebie, przy czym łożysko oporowe umieszczone po stronie osi obrotu skrzydła posiada zawias przegubowy umieszczony na dźwigni służący do utworzenia osi obrotu skrzydła. Przy tym może być przewidziany czop zawiasu, który stale współdziała z elementem ustalającym zamocowanym nieruchomo na skrzydle, tak że skrzydło w dolnym obszarze jest podparte obrotowo za pomocą czopa zawiasu.

Łożysko oporowe dla równoległego wystawienia skrzydła okna znajdujące się po stronie odwróconej od osi obrotu skrzydła korzystnie jest sprężynujące w kierunku skrzydła i w położeniu wystawienia skrzydła zwalnia trzpień podporowy skrzydła. Małym zużyciem charakteryzuje się łożysko oporowe na stronie odwróconej od łożyska obrotowego, które niezawodnie podpiera skrzydło w każdym położeniu ruchu od położenia zatrzaśnięcia do położenia otwarcia obrotowego. Również w tym miejscu przejmowane są siły, które powstają przy przesuwaniu skrzydła.

W celu zminimalizowania ruchu pionowego w wyniku ruchu obrotowego dźwigni podczas ruchu poziomego wystawiania skrzydła dźwignie umieszczone są w ten sposób, że obszar wychylenia

PL 201 187 B1 rozciąga się od położenia zamknięcia do maksymalnego równoległego wystawienia skrzydła i oś obrotu dźwigni znajduje się w przybliżeniu w środku względem obydwu położeń. Dzięki temu skrzydło od położenia zamknięcia najpierw nieznacznie jest podnoszone w kierunku środka i następnie znowu nieznacznie opada do położenia maksymalnego wystawienia.

Poza podparciem skrzydła za pomocą dźwigni alternatywnie lub dodatkowo może być przewidziane po stronie osi obrotu skrzydła łożysko oporowe z czopem, który jest umieszczony suwliwie na jednej osi obrotu w prowadnicy poziomej. Prowadnica korzystnie posiada dla czopa rowek, w którym koniec rowka skierowany do skrzydła tworzy zderzak dla czopa i czop przylegający do końca rowka tworzy oś zawiasu dla skrzydła. Dzięki temu w łatwy sposób można dokonywać kombinacji podparć skrzydła z tworzeniem osi obrotu.

W celu utrudnienia podniesienia skrzydła w stanie otwarcia lub zamknięcia rowek do umieszczania czopa jest korzystnie podcięty.

Dla zmniejszenia tarcia przy wystawianiu skrzydła czop może być zaopatrzony od strony czołowej w przetaczającą się kulę.

Wszystkie części zestawu okuć między ościeżnicą i skrzydłem są łatwe do regulowania i do przykręcenia śrubami. W szczególności także wtedy, gdy na ościeżnicy jest przewidziana uformowana listwa profilowana.

Duże znaczenie ma to, że wszystkie części okucia, a są nimi łożyska obrotowe, trzpienie podporowe, elementy uchylno-obrotowe, uchylny element podporowy, górny element podporowy i możliwe zabezpieczenia przed obrotem są umieszczone wewnątrz w przyldze i dlatego nie wpływają niekorzystnie na wrażenie wzrokowe związane z wyglądem okna. Listwa profilowana na ościeżnicy zakrywa obszar okuć także w różnych położeniach skrzydła przy przewietrzaniu. Bardzo korzystne jest użycie elementów konstrukcyjnych (składających się z części do obracania, części do przesuwania i części do ryglowania) w postaci zespołu konstrukcyjnego; stąd na jedno okno potrzeba tylko kilka jednostek.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat pierwszego przykładu wykonania zestawu okuć według wynalazku na skrzydle, fig. 2 - perspektywiczny widok szczegółu prowadnicy krzywoliniowej pokazanej na fig. 1, fig. 3 - w przekroju widok z góry części wystawionego skrzydła pokazanego na fig. 1, fig. 4A - perspektywiczny widok łożyska oporowego po stronie osi obrotu skrzydła zestawu okuć z fig. 1, fig. 4B - perspektywiczny widok łożyska oporowego po stronie odwróconej od osi skrzydła zestawu okuć z fig. 1, fig. 5 - widok z przodu układu kombinowanego łożyska oporowego z prowadnicą krzywollniową, fig. 6A - widok z przodu klamki uruchamiającej zestaw okuć z fig. 1, fig. 6B - widok z boku klamki uruchamiającej według fig. 6A, fig. 7 - w przekroju widok z góry części wystawionego skrzydła z okuciem według dalszej postaci wykonania, fig. 8 - widok z góry dalszego wariantu okucia według fig. 7, fig. 9 - schematycznie drugi przykład wykonania zestawu okuć według wynalazku na skrzydle, fig. 10 - w przekroju widok z góry części wystawionego skrzydła z okuciem według dalszej postaci wykonania, fig. 11 przekrój wzdłuż linii A - B okucia z fig. 10, fig. 12 - przekrój wzdłuż linii C - D okucia z fig. 10, fig. 13 schematyczny widok prowadnicy krzywoliniowej dla zestawu okuć według wynalazku, fig. 14 - perspektywiczny widok dalszej postaci wykonania okucia dla zestawu okuć według wynalazku, fig. 15 - przekrój wzdłuż linii A - B okucia z fig. 14, fig. 16 - schematycznie widok z boku okuć zestawu okuć według wynalazku umieszczonych po stronie osi obrotu skrzydła według trzeciego przykładu wykonania, fig. 17 - widok z przodu okuć pokazanych na fig. 16, fig. 18 - widok z góry okucia pokazanego na fig. 16, fig. 19 - widok z góry okucia pokazanego na fig. 16, fig. 20 - schematycznie widok z boku części okuć umieszczonych po stronie osi obrotu według czwartego przykładu wykonania, fig. 21 - widok z przodu okuć pokazanych na fig. 20, fig. 22 - widok z góry okucia pokazanego na fig. 20, fig. 23 widok z przodu szczegółu zmodyfikowanego łożyska oporowego na fig. 21, fig. 24A - widok z przodu szczegółu zmodyfikowanego łożyska oporowego na fig. 21, fig. 24B - widok z góry łożyska oporowego pokazanego na fig. 24A, fig. 25 - widok z boku łożyska oporowego umieszczonego po stronie odwróconej od osi obrotu skrzydła, fig. 26 - widok z przodu łożyska oporowego pokazanego na fig. 25, fig. 27 - schematycznie widok z góry obszaru osi obrotu skrzydła montowanego z zestawem okuć według wynalazku w stanie zamknięcia, fig. 28 - widok z góry obszaru osi obrotu według fig. 27 z otwartym skrzydłem, fig. 29 - widok z boku części okucia z prowadnicą krzywoliniową, fig. 30 - widok z boku prowadnicy krzywoliniowej według zmodyfikowanej postaci wykonania i fig. 31 - w przekroju widok z góry zmodyfikowanego okucia na fig. 30 z prowadnicą krzywoliniową.

Na fig. 1 pokazane jest schematycznie w widoku z przodu skrzydło 1, które jest podtrzymywane na ościeżnicy 2 za pomocą zestawu okuć według wynalazku. Części okucia zamocowane

PL 201 187 B1 na ościeżnicy 2 dla lepszej wizualizacji są przedstawione perspektywicznie. Skrzydło 1 może być ukształtowane jako okno lub drzwi.

Na skrzydle 1 jest przewidziana obiegająca je opaska stalowa 3 lub okucie z drążkiem napędowym montowane za pomocą połączenia śrubowego. Na nim w celu uproszczenia montażu są już umieszczone na stałe dwie tuleje łożyskowe 4 i trzpień podporowy 5. Na zespole dźwigni włączających 6 zaznaczonym liniami kreskowymi są zamocowane trzpienie 7. W wyniku ruchu klamki 8 trzpienie 1 poruszają się w kierunku pionowym tam i z powrotem i zależnie od wyboru doprowadzają do odryglowania, zaryglowania lub do przesunięcia skrzydła 1 w położenie przewietrzania lub w położenie otwarcia obrotowego. Na ościeżnicy 2 na stronie odwróconej od klamki 8 są montowane dwa łożyska uchylno-obrotowe 9. Powodują one to, że skrzydło 1 zawsze jest przytrzymywane i prowadzone zarówno w położeniu przewietrzania, jak i przy otwarciu obrotowym. Łożyska uchylno-obrotowe 9 posiadają sterczący do góry w kierunku pionowym czop osi 90, który jest włożony w tuleję łożyskową 4. Czop osi 90 za pomocą osi 93 jest obracalnie zamocowany przegubowo na trzpieniu podporowym 91, który z kolei za pomocą osi 92 jest zamocowany obrotowo na korpusie okucia 94. Korpus okucia 94 jest zamocowany na nie przedstawionej tutaj bliżej ościeżnicy 2. Przy przemieszczaniu skrzydła 1 do położenia przewietrzania i z powrotem skrzydło 1 porusza się po segmencie łuku koła. Skrzydło 1 jest przy tym nieznacznie podnoszone i opuszczane.

Po stronie klamki ościeżnicy 2 jest przewidziane oporowe łożysko uchylne 10. Oporowe łożysko uchylne 10 zawiera dźwignię 16, która jest montowana obrotowo wokół osi 95 na korpusie okucia 97 zamocowanym na ościeżnicy 2. Na górze przewidziany jest element ustalający 96 dla trzpienia podporowego 5, który w kierunku do przodu jest otwarty, aby umożliwić wychylenie skrzydła 2 za pomocą trzpienia podporowego 5.

Zależnie od wyboru, na ościeżnicy 2 może być rozmieszczonych również kilka podporowych łożysk wychylnych 10. Podpierają one skrzydło 1 i odciążają łożysko uchylno-obrotowe 9. Łuk kołowy utworzony przez dźwignię 16 jest taki sam jak łuk kołowy utworzony przez trzpień podporowy 91.

Z obydwu stron na ościeżnicy 2 są przewidziane elementy do przesuwania i ryglowania 11 z prowadnicą krzywoliniową. Dzięki ruchowi trzpienia 7 w prowadnicy krzywoliniowej 12 w postaci krzywki skrzydło 1 w zależności od wyboru przemieszcza się do zamierzonych położeń, przy czym możliwe jest przemieszczanie skrzydła 1 ręczne lub mechaniczne. Prowadnica krzywoliniowa 12 może być również w ten sposób wykonana, że skrzydło 1 może być uchylone ręcznie. W konstrukcji prowadnicy krzywoliniowej 12 jest uwzględnione podnoszenie i opuszczanie skrzydła. Za pomocą x oznaczono maksymalny wymiar przesunięcia.

Na fig. 2 przedstawiono element do przesuwania i do ryglowania 11 zamontowany na ościeżnicy 2. Dla otwarcia obrotowego prowadnica krzywoliniowa 12 ma wylotowy otwór 13, aby trzpień 7 mógł opuścić krzywkę. Wychylający się z prowadnicy krzywoliniowej 12 trzpień 7 jest podpierany przez krzywkę 14 uformowaną na elemencie do przesuwania i ryglowania 11 i zabezpiecza skrzydło przy otwieraniu obrotowym.

Na fig. 3 jest pokazany widok z góry zawiasów na wystawionym skrzydle 1. Widoczny jest biegnący wokół przekrój wietrzenia między uszczelkami 98 i skrzydłem 1 lub ościeżnicą 2. Prowadzenie powietrza jest oznaczone za pomocą strzałek. Na figurze rysunku obszar okucia z elementem do przesuwania i ryglowania 11 oraz łożysko uchylno-obrotowe są przedstawione za pomocą linii kreskowej. Wszystkie części okucia są narysowane jako położone wewnątrz w przyldze między ościeżnicą 2 i skrzydłem 1. Opaska stalowa 3 i zespół dźwigni włączających 6 z trzpieniem 7 są zamontowane w skrzydle 1. Największy wymiar przesunięcia jest oznaczony jako x.

Na fig. 4A jest przedstawiony perspektywiczny widok zmodyfikowanego łożyska oporowego 15 po stronie osi obrotu skrzydła 1. Łożysko oporowe 15 zawiera ramię wychylne 24, na którym jest zamocowany przegubowo sterczący do góry czop osi 26. Dla ograniczenia ruchu ramienia wychylnego 24 łożysko oporowe posiada dwa usytuowane przeciwległe zderzaki 25. W celu utrzymania niewielkiego pionowego przemieszczenia skrzydła 1 oś obrotu 99 ramienia wychylnego jest umieszczona pośrodku między zderzakami 25. Na łożysku oporowym 15 wyżłobiona jest prowadnica krzywoliniowa 12 z otworem 13, który jest przewidziany dla skrzydła z osią obrotu z lewej strony.

Korzystne jest to, że dzięki łożysku oporowemu 15 potrzeba tylko jednej części okucia, a nie dwóch części okucia. Koszty części są zredukowane i koszt montażu jest znacznie mniejszy. Do montażu okna są potrzebne dwa łożyska oporowe 15. Na fig. 4B jest pokazana wyżej opisana dźwignia 16, która w celu dodatkowego przenoszenia obciążenia przy przemieszczeniu poziomym może być montowana na ościeżnicy 2.

PL 201 187 B1

Widok na fig. 5 pokazuje dalsze łożysko uchylno-obrotowe 35, które można montować po stronie ościeżnicy 2 odwróconej od osi obrotu ościeżnicy 2. Łożysko uchylno-obrotowe 35 zawiera dźwignię 16 z elementem ustalającym dla trzpienia podporowego 5. Ponadto na łożysku uchylno-obrotowym 35 jest przewidziana prowadnica krzywoliniowa 12 do prowadzenia trzpienia 7. Dźwignia 16, trzpień 7 i trzpień podporowy 5 są narysowane w położeniu zamknięcia i zatrzaśnięcia skrzydła 1. W wyniku powiększenia zakresu 5 wychylenia o kąt y do przodu uzyskuje się to, że skrzydło 1 także w położeniu wystawienia jest utrzymywane jeszcze przez dźwignię 16 i dopiero dzięki dalszemu przemieszczeniu przy otwarciu obrotowym zostaje odblokowane. Łożysko uchylno-obrotowe 35 ma dodatkową funkcję podnośnika skrzydła, który podnosi skrzydło 1 od otwierania obrotowego z powrotem do położenia otwarcia obrotowego i niezawodnie przesuwa do dźwigni 16 stanowiącej ramię podporowe łożyska uchylno-obrotowego. Dźwignia 16 może być sprężynująca w kierunku do przodu, aby nie dopuścić do zakleszczenia się skrzydła 1.

Odpowiednie położenia trzpienia 7, (który skrzydło przesuwa i rygluje) są podane za pomocą oznaczeń A, B, C i D, A odpowiada położeniu zamknięcia i zaryglowania skrzydła 1, B odpowiada położeniu skrzydła przy częściowym przewietrzaniu, C pokazuje zapewnione maksymalne położenie przewietrzania, a D oznacza położenie, z którego skrzydło 1 może być otwarte obrotowo, przy czym trzpień 7 może być wysunięty przez wylotowy otwór 13. Między położeniami A i C może być nastawione każde dowolne przewietrzanie.

Na fig. 6A i fig. 6B jest pokazana klamka 8 montowana na skrzydle 1. Klamka 8 może przyjmować położenia należące do położeń oznaczonych jako A, B, C i D, przedstawionych na fig. 5.

Na fig. 7 przedstawiono dalsze okucie z zabezpieczeniem przed obrotem 17, które zabezpiecza skrzydło 1 podczas otwierania obrotowego. Zabezpieczenie przed obrotem 17 jest wbudowane w obszarze przylgi i składa się z blachy prowadzącej 18 dobudowanej na ościeżnicy 2 i uchwytu 19 montowanego na skrzydle 1. Jeśli skrzydło 1 jest umieszczone (jak pokazano) w położeniu przewietrzania, wtedy krzywka 20 jest zaryglowana za pomocą wydrążenia za blachą prowadzącą 18. Jeśli jednak skrzydło 1 jest otwarte obrotowo, wtedy krzywka 20 rygluje się za blachą prowadzącą 18 i podpiera skrzydło 1 przy przemieszczeniu obrotowym. Pokazane są oś obrotu D skrzydła 1 za pomocą odnośnika i kierunek obrotu.

Na ościeżnicy 2 jest przewidziana listwa profilowana 21. Zakrywa ona część okucia w położeniu przewietrzania i służy jako pomoc przy regulowaniu okuć.

Na fig. 8 przestawiony jest wariant zabezpieczenia przed obrotem 17* podobnego do zabezpieczenia przed obrotem pokazanego na fig. 7. Część prowadząca składa się w tym przypadku z trzpienia zamontowanego na ościeżnicy 2 z prowadnicą pierścieniową 22 i prowadnicą ślizgową 23 zamocowaną na skrzydle 1. Przy przemieszczeniu obrotowym skrzydła krzywka 20 ukształtowana na prowadnicy ślizgowej 23 przesuwa się do wewnątrz za prowadnicę pierścieniową 22 i dopasowana prowadnica ślizgowa 23 porusza się po zewnętrznym zarysie prowadnicy pierścieniowej 22. W ten sposób skrzydło 1 jest zabezpieczone w każdym położeniu obrotowym. Korzystne jest to, jeśli prowadnica ślizgowa 23 jest ukształtowana bezpośrednio na tulei łożyskowej 4 montowanej na opasce stalowej.

Na fig. 9 jest przedstawiony drugi przykład wykonania zestawu okuć podobnego do pokazanego na fig. 1.

Zestaw okuć zawiera górny element podporowy 27. Składa się on z umieszczonej na opasce stalowej 3 tulei 28, w której jest umieszczony czop 29. W celu montażu, czop 2 można przesuwać, ryglować lub mocować. Na ościeżnicy 2 jest zamontowana część prowadząca i łożyskująca 30 z otworem wzdłużnym 31. Podczas przestawiania skrzydła 1 w celu przewietrzania i przy otwieraniu obrotowym, skrzydło 1 jest na górze po stronie łożyska obrotowego podtrzymywane, prowadzone i łożyskowane obrotowo za pomocą elementu podporowego 27.

Na fig. 9 przedstawiona jest możliwa kombinacja części okucia, które są umieszczone w przyldze między skrzydłem 1 i ościeżnicą 2. W tym przypadku na stronie odwróconej od klamki 9 (stronie łożyska obrotowego), w dolnym narożu ościeżnicy 2 jest zamontowane łożysko uchylno-obrotowe 9. W górnym narożu po stronie łożyska obrotowego jest dobudowany górny element podporowy 27. Po stronie klamki w dolnym narożu ościeżnicy jest zamontowane oporowe łożysko uchylne 10. Przy przestawianiu skrzydła 1 skrzydło to odchyla się na łożysku uchylno-obrotowym 9 i oporowym łożysku uchylnym 10, jak to już opisano w poprzednim przykładzie wykonania.

Elementy do przesuwania i ryglowania 11, które są zamontowane po obydwu stronach ościeżnicy 2 mają kształt krzywki, w której otwór 13 służący do otwierania obrotowego znajduje się na końcu prowadnicy krzywoliniowej 12. Dzięki temu uzyskuje się to, że skrzydło 1 osiąga wystarczający odstęp

PL 201 187 B1 w celu umożliwienia tego otwarcia obrotowego. W wyniku skośnego ukształtowania prowadnicy krzywoliniowej 12 uzyskuje się równomierne równoległe wystawianie skrzydła 1. Elementy do przesuwania i ryglowania 11 po lewej i po prawej stronie ościeżnicy 2 mają tę samą budowę. Są one każdorazowo obracane tylko wokół osi.

Na fig. 10 jest przedstawiony dalszy przykład wykonania okucia zestawu okuć według wynalazku. Na skrzydle 1 jest zamontowany trzpień zamocowany na opasce stalowej 3. Trzpień 40 współdziała z tuleją 50 zamocowaną nieruchomo na ościeżnicy 2. Na fig. 10 skrzydło 1 znajduje się w położeniu największego wystawienia. Z tego położenia skrzydło można wychylić wokół osi 41 trzpienia 40.

Na fig. 11 przedstawiono przekrój wzdłuż linii A-B z ilustracji na fig. 10. Kierunek strzałki pokazuje kierunki ruchów opaski stalowej 3 i trzpienia 40. Narysowana jest oś obrotu 41, na której może się obrócić skrzydło. Na dolnej stronie trzpienia 40 jest przewidziana część ryglująca 46. Na ościeżnicy 2 jest zamocowany pazur 47, na którym w położeniu zamknięcia skrzydła 1 rygluje się część ryglująca 46.

Na fig. 12 przedstawiono przekrój wzdłuż osi C-D z ilustracji na fig. 10. Widoczny jest tutaj trzpień 40 z ukształtowaną częścią ryglującą 46, tuleją 50 i pazurem 47 zamontowanym na ościeżnicy. Oś zaryglowania względnie położenie osi 41 trzpienia w położeniu zamknięcia skrzydła 1 jest oznaczona za pomocą odnośnika A, położenie otwarcia obrotowego lub położenie osi trzpienia 41 w położeniu wystawienia skrzydła 1 jest oznaczone za pomocą odnośnika B. Wymiar przesunięcia skrzydła 1 jest oznaczony za pomocą x.

Na fig. 13 jest pokazana prowadnica krzywoliniowa 12 służąca do równoległego wystawienia skrzydła 1, która może być zastosowana przy użyciu okucia przedstawionego na fig. 10, fig. 11 i fig. 12. W prowadnicy krzywoliniowej 12 jest prowadzony trzpień 7, który jest zamocowany na zespole dźwigni włączających. Dzięki ruchowi trzpienia 7 skrzydło 1 w zasadzie zostaje wystawione równolegle do przodu. Prowadnica krzywoliniowa 12 obejmuje obszar krzywizny y, który przebiega pionowo, tak że w tym obszarze skrzydło 1 nie jest w dalszym ciągu wystawiane poziomo, przez co jest możliwe sprzężenie trzpienia 40 z tuleją 50. Oś ryglowania jest podana za pomocą oznaczenia A, położenie otwarcia obrotowego za pomocą oznaczenia B i wymiar przesunięcia skrzydła za pomocą oznaczenia x.

Na fig. 14 i fig. 15 przedstawiony jest dalszy wariant wykonania okucia 60 dla zestawu okuć według wynalazku. Okucie 60 obejmuje prowadnicę krzywoliniową 12, która posiada skośny odcinek do równoległego wystawiania skrzydła 1 i pionowy odcinek 61. W prowadnicy krzywoliniowej 12 jest prowadzony trzpień 63, który jest połączony z opaską stalową 3 względnie drążkiem przesuwnym. Przez wprawienie w ruch klamki 8 opaska stalowa 3 przemieszcza się pionowo razem ze trzpieniem 63. Okucie 60 posiada górny pionowy wywiercony otwór dla osi 62, który służy do ulokowania łożyskowego czopa 64. Łożyskowy czop 64 jest zamocowany na trzpieniu 63. Ponadto w okuciu 60 jest wykonany boczny otwór 65, do którego może być obracany trzpień 63.

W celu równoległego wystawienia skrzydła 1 trzpień 63 najpierw jest przemieszczony do pionowego odcinka 61. Przy dalszym przemieszczaniu trzpienia 63 wzdłuż odcinka 61 skrzydło 1 nie jest w dalszym ciągu wystawiane, lecz udostępnione do otwierania obrotowego. Przy czym łożyskowy czop 64 wchodzi w wywiercony otwór 62 dla osi i trzpień 63 zostaje przemieszczony na wysokość otworu 65. W górnym położeniu skrzydło 1 zostaje obrócone wokół łożyskowego czopa 64 i trzpień 63 może zostać obrócony do otworu 65. W położeniu otwarcia obrotowego klamka 8 nie jest już wprawiana w ruch, ponieważ trzpień jest w otworze 65 zabezpieczony przed przesunięciem.

Do montażu okucia 60 na ościeżnicy 2 są jeszcze przewidziane wiercone otwory 66 dla śrub.

Na fig. 16 jest pokazany schematycznie widok z boku okuć zestawu okuć według wynalazku umieszczonych po stronie osi obrotu skrzydła 1 według trzeciego przykładu wykonania, przy czym kierunek widzenia jest zorientowany do ościeżnicy 2. Na górnym końcu znajduje się górne łożysko oporowe 121, w środku dwa urządzenia do przesuwania i ryglowania 118 i na dole urządzenie podporowe w postaci łożyska uchylno-obrotowego 119.

Poszczególne wspomniane okucia są umieszczone w przyldze między skrzydłem 1 i ościeżnicą 2.

Łożysko oporowe 121 obejmuje element ustalający łożyska 109 z podłużnym otworem 140, w którym umieszczony jest przesuwnie czop 110 łożyska.

Urządzenia do przesuwania i ryglowania 118 obejmują prowadnicę krzywoliniową 113 z początkowo pionowym odcinkiem 143, skośnym odcinkiem 141 i przylegającym do skośnego odcinka 141 bocznym otworem 142. W prowadnicy krzywoliniowej 113 mieści się trzpień 105.

Łożysko uchylno-obrotowe 119 obejmuje tuleję łożyska obrotowego 106 zamocowaną na skrzydle 1, w której mieści się czop 144. Czop 144 jest zamocowany przegubowo za pomocą osi 145

PL 201 187 B1 na trzpieniu podporowym 114. Trzpień podporowy 114 jest obracalny wokół osi 146 umieszczonej prawie w środku względem maksymalnego wymiaru przesunięcia x względnie wystawienia. W celu ograniczenia wychylenia trzpienia podporowego 114 na łożysku uchylno-obrotowym 119 są wykonane zderzaki 122. Łożysko uchylno-obrotowe 119 jest przykręcone śrubami do ościeżnicy 2 poprzez wywiercone otwory 147.

W wyniku przemieszczenia trzpienia 105 za pomocą klamki 8 lub za pomocą silnika, oś czopa 144 zostaje przemieszczona w obrębie przylgi z położenia zaryglowania A aż do położenia otwarcia obrotowego D.

Na fig. 17 są przedstawione w widoku z przodu części okucia pokazane na fig. 16. Trzpień 105 ma od strony czołowej kształt półkuli w celu utworzenia w położeniu końcowym razem z prowadnicą krzywoliniową 113 osi obrotu z urządzeniem środkującym. Trzpienie 105 są zamocowane na opasce stalowej 104, która jest przesuwna w obrębie skrzydła 1.

Na fig. 18 przedstawiono widok z góry łożyska oporowego 121 z czopem 110 łożyska w podłużnym otworze 140.

Na fig. 19 przedstawiono widok z góry łożyska oporowego 119 z czopem 144 łożysk w położeniu środkowym.

Na fig. 20 i fig. 21 na skrzydle 1 i ościeżnicy 2 są umieszczone części okucia według dalszej postaci wykonania przedstawione podobnie jak na fig. 16 i fig. 17. Pokazana prowadnica krzywoliniowa 113 z trzpieniem 105 odpowiada przy tym opisanej powyżej prowadnicy krzywoliniowej 113.

W dolnym obszarze skrzydła 1 jest jednak przewidziane zmodyfikowane łożysko oporowe 116 przedstawione w przekroju wzdłuż linii F-F na fig. 22, które obejmuje czop 112, który mieści się w tulei łożyska 108 zamocowanej na skrzydle 1. Czop 112 jest od spodu podparty w elemencie prowadzącym 117, który posiada ścianki boczne 129 służące do prowadzenia z boku czopa 112. Czop 112 jest pokazany na fig. 20 w różnych położeniach będących wynikiem przesunięcia.

Na fig. 22 przedstawiono widok z góry łożyska oporowego 116 przedstawionego na fig. 20 i fig. 21, które umożliwia wystawienie skrzydła 1 o wymiar przesunięcia χ. Jak można łatwo zauważyć oś obrotu skrzydła 1 we wszystkich położeniach w wyniku przesunięcia czopa 112 znajduje się w obrębie przylgi 115 między skrzydłem 1 i ościeżnicą 2.

Na fig. 23 przedstawione jest łożysko oporowe 152 według zmodyfikowanego wariantu wykonania. Łożysko oporowe 152 posiada podcięty od tyłu rowek, w którym mieści się czop 150 łożyska z pogrubioną stopką 151. Dzięki temu czop 150 łożyska jest zamocowany w łożysku 152 w sposób uniemożliwiający jego wypadnięcie. Pogrubiona część może być wykonana z materiału o małym współczynniku tarcia, na przykład z metalu.

Na fig. 24A i fig. 24B przedstawiony jest następny przykład wykonania łożyska oporowego 153, które posiada otwór 154 w postaci rowka do podparcia czopa 155 łożyska. Czop 155 łożyska posiada od spodu część 156 o zmniejszonej średnicy, która jest włożona w trzewik ślizgowy 157 z materiału o małym współczynniku tarcia.

Na fig. 25 i fig. 26 przedstawione jest łożysko oporowe 120 umieszczone po stronie odwróconej od osi obrotu skrzydła 1 ze zderzakiem 123 mocowanym nieruchomo na ościeżnicy 2, na którym podobnie jak w poprzednich przykładach wykonania jest podparta przegubowo dźwignia 124. W górnej części dźwigni 124 jest przewidziany element ustalający dla trzpienia podporowego 160, który jest trwale połączony ze skrzydłem 1. Jeśli dźwignia 124 z maksymalnego położenia wystawienia B skrzydła 1 zostanie odchylona jeszcze o kąt y, to element ustalający dźwigni 124 odryglowuje trzpień podporowy 160 w celu otwarcia skrzydła 1. Dźwignia 124 jest wstępnie naprężona w kierunku położenia odryglowania, aby uniknąć zakleszczenia przy zamykaniu skrzydła 1.

Na fig. 27 przedstawiony jest widok z góry obszaru osi obrotu skrzydła 1 montowanego z zestawem okuć według wynalazku w położeniu zamknięcia, w którym oś obrotu znajduje się na linii A.

Na fig. 28 jest przedstawiony widok z góry obszaru osi obrotu według fig. 27 z otwartym skrzydłem 1, przy czym oś obrotu znajduje się na przesuniętej linii D.

Na fig. 29 przedstawiono część okucia 170 z prowadnicą krzywoliniową 171. W prowadnicy krzywoliniowej 171 znajduje się trzpień 172, który na końcu ma kształt półkuli, tak że powierzchnia kuli tworzy oś obrotu dla skrzydła 1. Na fig. 29 skrzydło 1 jest przedstawione w położeniu otwarcia obrotowego.

Na fig. 30 jest przedstawiona zmodyfikowana postać okucia 177. Okucie 177 obejmuje prowadnicę krzywoliniową 175, w której jest prowadzony trzpień 176. Trzpień 176 w położeniu wystawienia

PL 201 187 B1 skrzydła 1 przy otwieraniu obrotowym jest prowadzony po łuku 173, tak że oś obrotu 174 skrzydła 1 jest zdefiniowana wewnątrz okucia 177.

Na fig. 31 jest przedstawiony dalszy przykład wykonania prowadnicy krzywoliniowej 180, w której mieści się trzpień 181. Trzpień 181 posiada główkę 182 w kształcie kuli ze zwężoną szyjką 183. Zwężona szyjka 183 przy odpowiednim wykonaniu prowadnicy krzywoliniowej 180 może być użytkowana z podciętym od tyłu rowkiem dla prowadzenia trzpienia 181 w sposób zapobiegający jego wypadnięciu i w celu uzyskania zabezpieczenia trzpienia 181 także przed jego wyciągnięciem.

Wynalazek nie jest ograniczony do przedstawionych przykładów wykonania. Poszczególne przedstawione okucia i części okuć mogą być używane osobno do utworzenia osi obrotu dla skrzydła lub w dowolny sposób zestawiane ze sobą w układy kombinowane. Specjalista może swobodnie wybrać położenie okuć między skrzydłem i ościeżnicą. Należy jedynie zapewnić, żeby siły występujące przy wystawianiu i otwieraniu obrotowym skrzydła mogły być odprowadzone i żeby skrzydło było niezawodnie podtrzymywane.

Claims (51)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zestaw okuć do okna lub drzwi ze skrzydłem ruchomym względem ościeżnicy, za pc^rm^c^cą którego skrzydło jest równolegle wystawiane i z położenia równoległego wystawienia jest wychylne wokół osi obrotu w położenie otwarcia obrotowego, przy czym dla równoległego wystawienia skrzydła jest przewidziana co najmniej jedna prowadnica krzywoliniowa w przyldze między ościeżnicą i skrzydłem, za pomocą której jest przesuwany prowadzący trzpień, znamienny tym, że po stronie osi obrotu skrzydła (1) znajduje się okucie (9, 15, 17, 17*, 27, 40, 50, 60, 116, 119, 121, 170, 177, 180) między ościeżnicą (2) i skrzydłem (1), którego pierwsza część jest zamocowana na skrzydle i druga część jest zamocowana na ościeżnicy (2) i pierwsza część współdziała z drugą częścią w celu umożliwienia obracania skrzydła (1).
2. 2. Zessaw okuć w^f^ł^Kjz^^tr^^. 1, tym, że oś obrotu (D, t40 ^4, 190 012 144, 050

   155, 174) skrzydła (1) przebiega przez pierwszą lub drugą część okucia (9, 15, 17, 17*, 27, 40, 50, 60, 116, 119, 121, 170, 177, 180).
3. 3. Zesf:aw okuć według zasł:rz. 1, tym, że oś oi^r^c^oi^j skrzydła £1 przecćna oś prowadzącego trzpienia (7, 63, 105, 172, 176, 181) w prowadnicy krzywoliniowej (12, 113, 171,175, 180).
4. 4. Zestaw okuć według zastrz. 1, znamienny tym, że prowadzący trzpień lub prowadzące trzpienie (7, 63, 105, 172, 176, 181) umieszczone po stronie osi obrotu skrzydła (1) tworzą pierwszą część okucia i prowadnica krzywoliniowa (12, 113, 171, 175, 180) dla prowadzącego trzpienia tworzy drugą część okucia i prowadzący trzpień w prowadnicy krzywoliniowej tworzy dla skrzydła oś obrotu w rodzaju zawiasu.
5. 5. Zestaw okuć według zastrz. 1, znamienny tym, że po stronie osi obrotu skrzydła (1 jest przewidziana co najmniej jedna prowadnica krzywoliniowa (12, 113, 171, 175, 180), która w położeniu równolegle wystawionego skrzydła posiada otwór (13, 65, 142) do wysunięcia i zachodzenia prowadzącego trzpienia (7, 63, 105, 172, 176, 181).
6. 6. Zestaw okuć według zastrz. 1, znamienny tym, że prowadzący trzpień (105, 172, 176) w położeniu wystawienia skrzydła (D porusza się po łuku koła w dnie rowka prowadnicy krzywoliniowej (113, 171, 175) i przez łuk kołowy jest utworzona oś obrotu skrzydła (1).
7. 7. Z^^s^\wol^i^KÓ według 6, znamienny tym, że trzpień(105. 172, 176, 1811 na powierzchni czołowej ma kształt kulisty.
8. 8. Zest:aw okuć według 6 albo 7, tym, że prowadnica krzywoNniowa (113,

   171, 175, 180) w dnie rowka jest wykonana w kształcie półkola.
9. 9. Zestaw okuć według zastrz. 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienny tym, że prowadzący trzpień (181) posiada pogrubioną główkę (182) i jest zamocowany w prowadnicy krzywoliniowej (180) w sposób uniemożliwiający wypadnięcie.
10. 10. Zessaw okuć według zas^z. 9. znamjenny tym, że pr^c^\^£^c^^£^c^\y trzpień 11811 posśada na końcu kształt kuli i prowadzący trzpień (181) jest podcięty od tyłu lub ma zmniejszoną średnicę i otwarcie rowka prowadnicy krzywoliniowej (180) tworzy zwężający się rowek, który jest podcięty od tyłu.
11. 11. Zestaw okuć według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że prowadnica krzywollniową (12) przyjmuje w położeniu końcowym wystawienia skrzydła (1) przebieg pionowy, posiada wyjściowy

    PL 201 187 B1 otwór (65) dla prowadzącego trzpienia (63) zwrócony do strony czołowej skrzydła (1) i pionowy wywiercony otwór (62) dla osi.
12. 12. Zestaw okuć według zastrz. 11. znamienny tym, że pr<^^a<^^^^^ trzpień (63) posiada pionowy skierowany do góry łożyskowy czop (64) zawiasu, który współdziała z wywierconym otworem (62) dla osi prowadnicy krzywoliniowej (12).
13. 13. ZesSaw okuć według zastrz. 1, znamienny tym. że w przypadkuotwartego obrotowo skrzydła (1) uruchomienie okucia przez wsunięcie prowadzącego trzpienia w otwór (1), 65, 142) prowadnicy krzywoliniowej jest zablokowane.
14. 14. ZesSawokuć według zasStz. 1, znamienny tym, że po sSronie osi obroou skirzydład znajduje się czop (29, 110, 112, 150, 155), który jest przesuwany w rowku wzdłużnym (31, 140, 154) okucia i w położeniu wystawionym skrzydła (1) czop (29, 110, 112, 150, 155) przylega do końca rowka wzdłużnego (31,140, 154) i tworzy łożysko obrotowe dla skrzydła (1).
15. 15. Zestaw okuć według zasSrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jedno łożysko oporowe (9, 10, 15, 119, 120) do prowadzenia w poziomie skrzydła (1), które posiada dźwignię (16, 24, 91, 114, 124), która na ościeżnicy (2) jest wychylna wokół osi i jest podparta przegubowo na skrzydle (1).
16. 16. ZesSawokuć według zasSrz. 15, zi^^r^i^i^i^^ t^r^, że zawiera dwaznajduuące się w odsSępie od siebie oporowe łożyska (9, 10, 15, 119) i oporowe łożysko umieszczone po stronie osi obrotu skrzydła (1) posiada zawias przegubowy umieszczony na dźwigni (91, 114) służący do utworzenia osi obrotu skrzydła (1).
17. 17. Zes1:aw okuć według zastrz. 16, znamienny tym, że oporowe łożysko umieszczone na osi obrotu skrzydła (1) posiada czop (4, 106) zawiasu podparty przegubowo na dźwigni (91, 114), który stale współdziała z elementem ustalającym zamocowanym na skrzydle (1).
18. 18. Zestaw okuć według zastrz. 16 albo 17, znamienny tym, że oporowe łożysko (10, 120) znajdujące się po odwróconej od osi obrotu stronie skrzydła (1) służące do równoległego wystawienia skrzydła okna jest wykonane jako sprężynujące w kierunku skrzydła (1) i w położeniu wystawienia skrzydła (1) odryglowuje trzpień podporowy (5, 160) skrzydła (1).
19. 19. ZesSaw okuć według zasS:rz. 15 albo 16 albo 17, znamienny tym, że dźwignie (W, 24, 91, 114, 124) są w ten sposób umieszczone, że obszar wychylenia rozprzestrzenia się od położenia zamknięcia do położenia maksymalnego równoległego wystawienia skrzydła (1) i oś obrotu dźwigni jest umieszczona w przybliżeniu w środku względem obydwu położeń.
20. 20. ZesSaw okuć według zasSrz. 1, znamienny tym, że zawiera co najmniej jedno łożysko oporowe (117, 152, 153) po stronie obrotu skrzydła (1) z czopem (112, 150, 155), który jest umieszczony suwliwie na jednej osi obrotu w prowadnicy poziomej.
21. 21. ZesSaw okuć według zasS:rz. 20, znamienny tym, że prowadnica dla czopa C12 1&0, 156) posiada rowek, w którym koniec rowka skierowany do skrzydła tworzy zderzak dla czopa i czop (112, 150, 155) przylegający do końca rowka tworzy oś zawiasu dla skrzydła (1).
22. 22. ZesSawokuć wedługzasSrz. 20albo 21, znamienny tym, że rowek j154) j esS podcięty od tyłu w celu zamocowania czopa (150, 155).
23. 23. ZesSaw okuć według zasSrz. 20 albo 21, znamienny tym, że rowek do zamocowania czopa na dnie rowka jest wykonany w kształcie półkola i czop od strony czołowej ma kształt kuli.
24. 24. Zestaw okuć według zastrz. 20 albo 21, znamienny tym, że czop od strony czołowej jest zaopatrzony w przetaczającą się kulę.
25. 25. Zestaw okuć według zastrz. 1, znamienny tym, że do uruchomienia zestawu okuć jest przewidziany umieszczony na skrzydle (1) obiegający je drążek przesuwny.
26. 26. Okno lub drzwi, ze skrzydłem do otwierania i stałą ościeżnicą i z zestawem okuć do podtrzymywania skrzydła na ościeżnicy, za pomocą którego to zestawu okuć, skrzydło jest równolegle wystawiane i z położenia równoległego wystawienia jest wychylne wokół osi obrotu w położenie otwarcia obrotowego, przy czym dla równoległego wystawienia skrzydła jest przewidziana co najmniej jedna prowadnica krzywoliniowa w przyldze między ościeżnicą i skrzydłem, za pomocą której jest przesuwany prowadzący trzpień, znamienne tym, że po stronie osi obrotu skrzydła (1) znajduje się okucie (9, 15, 17, 17*, 27, 40, 50, 60, 116, 119, 121, 170, 177, 180) między ościeżnicą (2) i skrzydłem (1), którego pierwsza część jest zamocowana na skrzydle i druga część jest zamocowana na ościeżnicy (2) i pierwsza część współdziała z drugą częścią w celu umożliwienia obracania skrzydła (1).

    PL 201 187 B1
27. 27. Okno lub drzwi według zastrz. 26, tym, że oś obrotu (D, 40, 64. lsó, 112, 044.

    150, 155, 174) skrzydła (1) przebiega przez pierwszą lub drugą część okucia (9, 15, 17, 17*, 27, 40, 50, 60, 116, 119, 121,170, 177, 180).
28. 28. Okno lub drzwi według zasSrz. 26, znamienne tym, że oś obrotu skrzydła (1 przecina oś prowadzącego trzpienia (7, 63, 105, 172, 176, 181) w prowadnicy krzywoliniowej (12, 113, 171, 175, 180).
29. 29. Okno lub drzwi według zastrz. 26, znamienne tym, że prowadzący trzpień lub prowadzące trzpienie (7, 63, 105, 172, 176, 181) umieszczone po stronie osi obrotu skrzydła (1) tworzą pierwszą część okucia i prowadnica krzywoliniowa (12, 113, 171, 175, 180) dla prowadzącego trzpienia tworzy drugą część okucia i prowadzący trzpień w prowadnicy krzywoliniowej tworzy dla skrzydła oś obrotu w rodzaju zawiasu.
30. 30. Oknolub drzwi według zas^z. 26, znamienne tym, że po stronie osi obroLu skrzydła t(11 est przewidziana co najmniej jedna prowadnica krzywoliniowa (12, 113, 171, 175, 180), która w położeniu równolegle wystawionego skrzydła posiada otwór (13, 65, 142) do wysunięcia i zachodzenia prowadzącego trzpienia (7, 63, 105, 172, 176, 181).
31. 31. Okno lub drzwi według zas^z. 26, znamienne tym, że prowadzący ti^^f^i^rń (105, 172, 176) w położeniu wystawienia skrzydła (D porusza się po łuku koła w dnie rowka prowadnicy krzywoliniowej (113, 171, 175) i przez łuk kołowy jest utworzona oś obrotu skrzydła (1).
32. 32. Okno lub drzwi według zas^z. 31, znamienne tym, że prowadzący lrzpień (105, 172, 176, 181) na powierzchni, czołowej ma kształt kulisty.
33. 33. Okno lub dr^\^i według zasłirz. 31 albo 32, znamienne tym, że prowadnica krzywollniowa (113, 171, 175, 180) w dnie rowka jest wykonana w kształcie półkola.
34. 34. Okno lub drzwi według zastrz. 27 albo 28, albo 29, albo 30, albo 31, albo 32, znamienne tym, że prowadzący trzpień (181) posiada pogrubioną główkę (182) i jest zamocowany w prowadnicy krzywoliniowej (180) w sposób uniemożliwiający wypadnięcie.
35. 35. Oknol ub drzwi według zas^z. 34. znamienne tym, że C181) posśada na końcu kształt kuli i prowadzący trzpień (181) jest podcięty od tyłu lub ma zmniejszoną średnicę i otwarcie rowka prowadnicy krzywoliniowej (180) tworzy zwężający się rowek, który jest podcięty od tyłu.
36. 36. Okno lub dr^\^i według zastrz. 26 albo 28, znamienne tym, że prowadnica krzywollniowa (12) przyjmuje w położeniu końcowym wystawienia skrzydła (1) przebieg pionowy, posiada wyjściowy otwór (65) dla prowadzącego trzpienia (63) zwrócony do strony czołowej skrzydła (1) i pionowy wywiercony otwór (62) dla osi.
37. 37. Oknol ub drzwi według zas^z. 36, znamienne tym, że prowadzący C63) posiadapionowy skierowany do góry łożyskowy czop (64) zawiasu, który współdziała z wywierconym otworem (62) dla osi prowadnicy krzywoliniowej (12).
38. 38. Okno lub drzwi według zastrz. 26, znamienne tym, że w przypadku otwartego obrotowo skrzydła (1) uruchomienie okucia przez wsunięcie prowadzącego trzpienia w otwór (13, 65, 142) prowadnicy krzywoliniowej jest zablokowane.
39. 39. Okno lub drzwi według zastrz. 26, znamienne tym, że po stronie osi obrotu skrzydła (1) znajduje się czop (29, 110, 112, 150, 155), który jest przesuwany w rowku wzdłużnym (31, 140, 154) okucia i w położeniu wystawionym skrzydła (1) czop (29, 110, 112, 150, 155) przylega do końca rowka wzdłużnego (31, 140, 154) i tworzy łożysko obrotowe dla skrzydła (1).
40. 40. Okno lub drzwi według zastrz. 26, znamienne tym, ze zawiera co najmniej jedno łożysko oporowe (9, 10, 15, 119, 120) do prowadzenia w poziomie skrzydła (1), które posiada dźwignię (16, 24, 91, 114, 124), która na ościeżnicy (2) jest wychylna wokół osi i jest podparta przegubowo na skrzydle (1).
41. 41. Okno lubdirzwi według zas^z. 40, znamienne tym, że z^\^i^r^a dwa znajdującesię w odssępie od siebie oporowe łożyska (9, 10, 15, 119) i oporowe łożysko umieszczone po stronie osi obrotu skrzydła (1) posiada zawias przegubowy umieszczony na dźwigni (91, 114) służący do utworzenia osi obrotu skrzydła (1).
42. 42. Okno l ub drzwi wedłu g z^^si^. 41, znamiennetym, że oporowe lożysko umieszczonena osi obrotu skrzydła (1) posiada czop (4, 106) zawiasu podparty przegubowo na dźwigni (91, 114), który stale współdziała z elementem ustalającym zamocowanym na skrzydle (1).
43. 43. Okno lub drzwi według zastrz. 41 albo 42, znamienne tym, że oporowe łożysko (10, 120) znajdujące się po odwróconej od osi obrotu stronie skrzydła (1) służące do równoległego wystawienia

    PL 201 187 B1 skrzydła okna jest wykonane jako sprężynujące w kierunku skrzydła (1) i w położeniu wystawienia skrzydła (1) odryglowuje trzpień podporowy (15, 160) skrzydła (1).
44. 44. Oknol ub drzwi weeługzzstrz.40 albo 41albo 42,znamienne tym, żż ddwignie (Uj.^(4. 91, 114, 124) są w ten sposóO umieszczone, że obszar wychylenia rozprzestrzenia się od położenia zamknięcia do położenia maksymalnego równoległego wystawienia skrzydła (1) i oś oOrotu dźwigni jest umieszczona w przybliżeniu w środku względem oOydwu położeń.
45. 45. Okno I ub drzwi weetuu zaas-r. 26, znamienna tym, że zawiera co najmniej j edno łoiżsko oporowe (117, 152, 153) po stronie oOrotu skrzydła (1) z czopem (112, 150, 155), który jest umieszczony suwliwie na jednej osi oOrotu w prowadnicy poziomej.
46. 46. Okno lub drzwi według zas^z. 45, znamienne tym, że prowadnica dla czopa (112, 1 t5C^, 155) posiada rowek, w którym koniec rowka skierowany do skrzydła tworzy zderzak dla czopa i czop (112, 150, 155) przylegający do końca rowka tworzy oś zawiasu dla skrzydła (1).
47. 47. Okriol nudr^wi weełub 9zssz. 94 9lbO 94, inamienna tym, 9ż jrwwk 91554 Iess jpddięty 9d tyłu w celu zamocowania czopa (150, 155).
48. 48. ΟΟπο9uu drwi weełub 9£^^ή2^. 94 9lbO 94, 9namienaa tym, 9ż jzwek 9o 9zmodcwesia9czpa na dnie rowka jest wykonany w kształcie półkola i czop od strony czołowej ma kształt kuli.
49. 49. Okkio 9 uu 9rzwiweełub 9zstrz. 94 9lbO 94, znamiennia tym, 9ż 9czo 9d skrno 9człowej j zaopatrzony w przetaczającą się kulę.
50. 50. Okrno 9 ub drewi woSO-iu zzi^z. 26, znamienna tym, że do ubzbhhmiekia zestawu ok.uć 9 przewidziany umieszczony na skrzydle (1) oOiegający je drążek przesuwny.
51. 51. Okno 9ub drzwi według ζ8ΐ^ζ. 26, znamienne tym, że oprócz równoległeeo wyssawienia skrzydła (1) zestaw okuć umożliwia uchylenie skrzydła (1).