PL201668B1

PL201668B1 - Układ do minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna i sposób minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna

Info

Publication number: PL201668B1
Application number: PL360583A
Authority: PL
Inventors: Norman E. Murray; David H. Wagner; James A. Higgins; Thomas A. Johel
Original assignee: Uc Coatings Corp
Priority date: 2000-09-08
Filing date: 2001-08-31
Publication date: 2009-04-30
Also published as: AU2001288627B2; NZ524837A; OA12373A; BR0113743B1; AU8862701A; EP1317632B1; PL360583A1; ATE315731T1; ECSP034510A; US6286570B1; BR0113743A; WO2002021001A1; EA200300347A1; CA2419938A1; RO120930B1; DE60116645D1; DE60116645T2; HUP0302667A2; CA2419938C; EP1317632A1

Abstract

Przedmiotem zg loszenia jest uk lad do minimalizowania p ekni ec w k lodzie drewna sk ladaj acy si e z urz adzenia przeciw- dzia laj acego p ekaniu (10) i przyrz adu wbijaj acego (12) s lu za- cego do wbijania tego urz adzenia w k lod e drewna (L). Urz a- dzenie przeciwdzia laj ace p ekaniu (10) ma centralne zebro usztywniaj ace (14), par e kra ncowych zeber usztywniaj a- cych (16, 18) po laczonych w s asiedztwie ich srodków z prze- ciwnymi ko ncami centralnego zebra usztywniaj acego (14). Ko ncowe zebra usztywniaj ace (16, 18) maj a przeciwnie zwró- cone pierwsze i drugie kraw edzie boczne. Pierwsze kra- w edzie boczne (14a, 16a, 18a) s a sto zkowe tworz ac kraw edzie tn ace (24) u latwiaj ace wbicie urz adzenia prze- ciwdzia laj acego p ekaniu (10) w k lod e (L). Drugie kraw e- dzie boczne (14b, 16b, 18b) s a umieszczone w zasadzie w jednej p laszczy znie i s a równoleg le do kraw edzi tn a- cych (24) tworz ac powierzchni e wbijania (26), do której jest przyk ladana si la w celu wbicia kraw edzi tn acej (24) urz adzenia przeciwdzia laj acego p ekaniu (10) w k lod e (L). Z powierzchni wbijania (26) wystaj a, co najmniej dwa wypu- sty (20, 22). Natomiast przyrz ad wbijaj acy (12) ma po- wierzchni e wbijania (38), która posiada ko lowy rowek (40) maj acy zewn etrzny obwód (41) i wewn etrzny obwód (42). W ko lowy rowek (40) wstawiane s a przynajmniej dwa wypu- sty (20, 22) urz adzenia przeciwdzia laj acego p ekaniu (10). Ich rozmiar i rozmieszczenie jest dobrane do przesuwnego, ciernego kontaktowania si e z zewn etrznym obwodem (41) albo z wewn etrznym obwodem (42) ko lowego rowka (40), który umo zliwia obrót urz adzenia . . . . . . PL PL PL PL PL

Description

RZECZPOSPOLITA POLSKA	(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (21) Numer zgłoszenia: 360583	(11) 201668 (13) B1
	(22) Data zgłoszenia: 31.08.2001	(51) Int.Cl. F16B 15/00 (2006.01)
	(86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:	E01B 31/28 (2006.01)
	31.08.2001, PCT/US01/27245	B25D 1/04 (2006.01)
Urząd Patentowy	(87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:
Rzeczypospolitej Polskiej	14.03.2002, WO02/21001 PCT Gazette nr 11/02

₍₅₄₎ Układ do minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna ⁽⁵⁴⁾ i sposób minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna
(30) Pierwszeństwo: 08.09.2000,US,09/658,686	(73) Uprawniony z patentu: UC COATINGS CORPORATION,Buffalo,US (72) Twórca(y) wynalazku: Norman E. Murray,Clarence Center,US
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	David H. Wagner,Lockport,US
06.09.2004 BUP 18/04	James A. Higgins,St.Mary,US Thomas A. Johel,Amherst,US
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
30.04.2009 WUP 04/09	(74) Pełnomocnik: Szafruga Anna, POLSERVICE, Kancelaria Rzeczników Patentowych Sp. z o.o.

(57) Przedmiotem zgłoszenia jest układ do minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna składający się z urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10) i przyrządu wbijającego (12) służącego do wbijania tego urządzenia w kłodę drewna (L). Urządzenie przeciwdziałające pękaniu (10) ma centralne żebro usztywniające (14), parę krańcowych żeber usztywniających (16, 18) połączonych w sąsiedztwie ich środków z przeciwnymi końcami centralnego żebra usztywniającego (14). Końcowe żebra usztywniające (16, 18) mają przeciwnie zwrócone pierwsze i drugie krawędzie boczne. Pierwsze krawędzie boczne (14a, 16a, 18a) są stożkowe tworząc krawędzie tnące (24) ułatwiające wbicie urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10) w kłodę (L). Drugie krawędzie boczne (14b, 16b, 18b) są umieszczone w zasadzie w jednej płaszczyźnie i są równoległe do krawędzi tnących (24) tworząc powierzchnię wbijania (26), do której jest przykładana siła w celu wbicia krawędzi tnącej (24) urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10) w kłodę (L). Z powierzchni wbijania (26) wystają, co najmniej dwa wypusty (20, 22). Natomiast przyrząd wbijający (12) ma powierzchnię wbijania (38), która posiada kołowy rowek (40) mający zewnętrzny obwód (41) i wewnętrzny obwód (42). W kołowy rowek (40) wstawiane są przynajmniej dwa wypusty (20, 22) urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10). Ich rozmiar i rozmieszczenie jest dobrane do przesuwnego, ciernego kontaktowania się z zewnętrznym obwodem (41) albo z wewnętrznym obwodem (42) kołowego rowka (40), który umożliwia obrót urządzenia......

PL 201 668 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ do minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna i sposób minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna.

Pękanie końców drewnianych kłód jest poważnym problemem, ponieważ pogarsza stan kłód i poważnie obniża ich wartość. Dotychczasowy sposób zmniejszenia wielkości uszkodzeń został ujawniony w opisach patentowych St. Zjedn. Ameryki nr 1 208 255, 1 737 908, 1 925 238, 2 080 962, 2 223 596, 2 287 964, 3 082 658, 4 486 999 i 5 244 328 oraz w niemieckim opisie patentowym o numerze 368 020 polega na zastosowaniu różnego typu urządzeń przeciwdziałających pękaniu zakończenia kłody.

Przed wzmiankowanym wyżej rozwiązaniem znanym z opisu patentowego nr 5 244 328 znane były wcześniejsze urządzenia przeciwdziałające pękaniu, które stwarzały poważne problemy, mianowicie, były trudne do instalowania i były tradycyjnie wykonywane ze stali. Wskutek tego na drewnie kłody powstawały rdzawe plamy w sąsiedztwie miejsc ich przyłożenia i musiały być usuwane przed dalszym przetwarzaniem kłody, żeby uniknąć uszkodzenia pił, noży fornirujących, itd.

Opis patentowy St. Zjedn. Ameryki nr 5 244 328 ujawnia inną konstrukcję urządzenia przeciwdziałającego pęknięciom w celu rozwiązania problemów, które ujawniły się w dotychczas stosowanych tego typu urządzeniach. Zgłaszający zauważył zalety tego rozwiązania i dlatego stał się wyłącznym na całym świecie posiadaczem licencji udzielonej z patentu nr 5 244 328. Stosując urządzenia przeciwdziałające pękaniu według patentu nr 5 244 328, zgłaszający spotkał się jednak z kilkoma problemami.

Patent nr 5 244 328 dotyczy urządzenia przeciwdziałającego pękaniu, korzystnie wytłoczonego z recyklingowanego tworzywa sztucznego. Urządzenie ma centralne żebro usztywniające i parę koń cowych żeber, które są połączone środkami z przeciwnymi końcami centralnego żebra usztywniającego tworząc konfigurację w przekroju poprzecznym, ogólnie, w kształcie litery I. Każde żebro usztywniające ma pierwsze krawędzie boczne zwężające się tak, że tworzą krawędź tnącą i drugie krawędzie boczne służące do ustalenia płaskiej powierzchni wbijanej, usytuowanej równolegle do krawędzi tnących. Kiedy drugie krawędzie boczne są wytwarzane, to korzystne jest wykonanie zintegrowanych, promieniowych części wypełniających, połączonych z żebrami usztywniającymi, sąsiadującymi z ich złączami oraz wykonanie wypustów wystających z wbijanej powierzchni w sąsiedztwie takich złącz. Wypusty są przystosowane do nietrwałego mocowania urządzenia do przyrządu wykorzystywanego do wbijania urządzenia w kłodę drewna.

Przyrząd wbijający według patentu nr 5 244 328 korzystnie jest w postaci obsługiwanego ręcznie młota, mającego płaską powierzchnię wbijającą o kołowej, płaskiej postaci i liczne pary zagłębień usytuowanych w pobliżu zewnętrznego obwodu powierzchni przyrządu wbijającego. Zagłębienia otwierają się w powierzchni przyrządu wbijającego i służą do przesuwnego, ciernego mocowania każdej powierzchni wypustu i w celu selektywnego ustawienia urządzenia względem powierzchni przyrządu wbijającego, a zatem końca kłody, w który urządzenie jest wbijane po wykonaniu zamachu przyrządem wbijającym.

Problem, związany z urządzeniem przeciwdziałającym pęknięciom ujawnionym w patencie nr 5 244 328 polega na tym, że wypusty czasem zaklinowują się w parach zagłębień, ponieważ zagłębienia ciernie kontaktują się z każdą powierzchnią wypustów. W takim przypadku, wypusty muszą być ręcznie usuwane przy pomocy innego przyrządu, na przykład szydła, zanim drugie urządzenie przeciwdziałające pękaniu zostanie włożone do pary zagłębień. Ta dodatkowa czynność usuwania wypustów jest niepożądana.

Inny problem, związany z urządzeniem przeciwdziałającym pękaniu ujawnionym w patencie nr 5 244 328 polega na tym, że czasem urządzenie nie może zostać ustawione w pożądanym położeniu w kłodzie drewna bez zmiany pozycji użytkownika lub przesunięcia kłody, która może być zbyt ciężka do przesuwania, ponieważ zagłębienia nie są właściwie ustawione.

W celu przeciwdział ania tym problemom, zgł aszają cy opracował niniejszy wynalazek.

Celem wynalazku jest układ do minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna.

Celem wynalazku jest sposób minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna.

Układ do minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna składający się z urządzenia przeciwdziałającego pękaniu i przyrządu wbijającego służącego do wbijania tego urządzenia w kłodę drewna, przy czym urządzenie przeciwdziałające pękaniu ma centralne żebro usztywniające, parę krańcowych żeber usztywniających połączonych w sąsiedztwie ich środków z przeciwnymi końcami centralnego żebra dla uzyskania przez urządzenie przeciwdziałające pękaniu konfiguracji przekroju wzdłużnego w kształcie litery I, przy czym żebra usztywniające mają przeciwnie zwrócone pierwsze i drugie boczPL 201 668 B1 ne krawędzie, gdzie pierwsze krawędzie są stożkowe tworząc krawędzie tnące ułatwiające wbicie urządzenia przeciwdziałającego pękaniu w kłodę, zaś drugie krawędzie boczne są umieszczone w zasadzie w jednej płaszczyźnie i są równoległe do krawędzi tnących tworząc powierzchnię wbijania, do której jest przykładana siła w celu wbicia krawędzi tnącej urządzenia przeciwdziałającego pękaniu w kłodę, zaś z powierzchni wbijania wystają co najmniej dwa wypusty natomiast przyrząd wbijający ma powierzchnię wbijania, według wynalazku charakteryzuje się tym, że powierzchnia wbijania przyrządu wbijającego posiada kołowy rowek mający zewnętrzny obwód i wewnętrzny obwód, przy czym w kołowy rowek wstawiane są przynajmniej dwa wypusty urządzenia przeciwdziałającego pękaniu, których rozmiar i rozmieszczenie jest dobrane do przesuwnego, ciernego kontaktowania się z zewnętrznym obwodem albo z wewnętrznym obwodem kołowego rowka, który umożliwia obrót urządzenia przeciwdziałającego pękaniu przy ciernym kontakcie tego urządzenia z powierzchnią wbijania dla uzyskania żądanego położenia urządzenia względem kłody.

Korzystnie wypusty wystają z powierzchni wbijania w sąsiedztwie przeciwnych końców centralnego żebra usztywniającego.

Korzystnie wypusty wystają z powierzchni wbijania centralnego żebra usztywniającego.

Korzystnie wypusty są równoległymi kołkami mającymi cylindryczne podstawy i zaokrąglone swobodne końce.

Korzystnie układ posiada promieniowe części wypełniające, które są połączone z częściami żeber usztywniających, w miejscu ich połączeń.

Korzystnie wypusty są kołkami wystającymi z powierzchni wbijania w złączach żeber usztywniających.

Korzystnie części żeber usztywniających są płaskie i są połączone pod kątem prostym, przy czym promieniowe wypełnienia są połączone z żebrami usztywniającymi w miejscach ich połączeń.

Korzystnie kołowy rowek przyrządu wbijającego jest umieszczony w równej odległości od danego, stałego punktu, środka powierzchni wbijania.

Korzystnie powierzchnia wbijania ma ogólnie kołową konfigurację i jest płaska.

Korzystnie za pomocą wypustów urządzenia przeciwdziałającego pękaniu jest wywierany nacisk na zewnętrzny obwód rowka przyrządu wbijającego.

Korzystnie za pomocą wypustów urządzenia przeciwdziałającego pękaniu jest wywierany nacisk na wewnętrzny obwód rowka przyrządu wbijającego.

Korzystnie po odłączeniu wypustów od urządzenia przeciwdziałającego pękaniu, odłączone wypusty nie pozostają w kołowym rowku.

Sposób minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna polegający na tym, że umieszcza się urządzenie przeciwdziałające pękaniu w przyrządzie wbijającym, po czym obraca się urządzenie przeciwdziałające pękaniu przymocowane do przyrządu wbijającego do pożądanego położenia, a następnie wbija się urządzenie przeciwdziałające pękaniu w poprzek pęknięć kłody, przy czym urządzenie przeciwdziałające pękaniu ma centralne żebro usztywniające, parę końcowych żeber usztywniających połączonych w sąsiedztwie ich środków z przeciwnymi końcami centralnego żebra dla uzyskania przez urządzenie przeciwdziałające pękaniu konfiguracji przekroju wzdłużnego w kształcie litery I, przy czym żebra usztywniające mają przeciwnie zwrócone pierwsze i drugie boczne krawędzie, gdzie pierwsze boczne krawędzie są stożkowe tworząc krawędzie tnące ułatwiające wbicie urządzenia przeciwdziałającego pękaniu w kłodę, zaś drugie boczne krawędzie są umieszczone w zasadzie w jednej płaszczyźnie i są równoległe do krawędzi tnących tworząc powierzchnię wbijania, do której przykłada się siłę i wbija się krawędź tnącą urządzenia przeciwdziałającego pękaniu w kłodę, zaś z powierzchni wbijania wystają co najmniej dwa wypusty, natomiast przyrząd wbijający ma powierzchnię wbijania według wynalazku charakteryzuje się tym, że w kołowym rowku powierzchni wbijania mającego zewnętrzny obwód i wewnętrzny obwód umieszcza się przynajmniej dwa wypusty przyrządu wbijającego, których rozmiar i rozmieszczenie dostosowuje się do przesuwnego, ciernego kontaktu z zewnętrznym obwodem albo z wewnętrznym obwodem, przy czym kołowy rowek umożliwia obracanie urządzenia przeciwdziałającego pękaniu, które ciernie kontaktuje się z powierzchnią wbijania dla uzyskania żądanego położenia urządzenia przeciwdziałającego pękaniu względem kłody.

Korzystnie wypusty wystają z powierzchni wbijania z centralnego żebra usztywniającego.

Korzystnie kołowy rowek jest równo odległy od danego stałego punktu, który jest środkiem powierzchni wbijania.

PL 201 668 B1

Korzystnie za pomocą wypustów wywiera się nacisk na zewnętrzny obwód kołowego rowka.

Korzystnie za pomocą wypustów wywiera się nacisk na wewnętrzny obwód kołowego rowka.

Korzystnie wypusty odłącza się od urządzenia przeciwdziałającego pękaniu, zaś oderwane wypusty nie pozostają w kołowym rowku.

Reasumując, urządzenie przeciwdziałające pękaniu, według wynalazku, ma centralne żebro usztywniające i parę końcowych żeber usztywniających, które są połączone w sąsiedztwie ich środków z przeciwnymi końcami centralnego żebra usztywniającego, w wyniku czego urządzenie ma przekrój poprzeczny ogólnie w kształcie litery I. Żebra usztywniające mają pierwsze krawędzie boczne stożkowe w celu utworzenia krawędzi tnących i drugie krawędzie boczne służące do tworzenia płaskiej powierzchni wbijanej, równoległej do krawędzi tnącej. Centralne żebro usztywniające ma przynajmniej dwa wypusty, które są prostopadłe do powierzchni wbijanej. Wypusty są przystosowane do nietrwałego mocowania urządzenia w przyrządzie wbijającym, używanym do wbijania urządzenia w kł odę drewna.

Przyrząd wbijający, według wynalazku, jest korzystnie w postaci ręcznie obsługiwanego młota, mającego płaską powierzchnię wbijania o kształcie kołowym i kołowy rowek, który ma zewnętrzny obwód oraz wewnętrzny obwód, oba w równej odległości od danego punktu. Ten punkt stanowi środek płaskiej powierzchni wbijania. W rowku umieszczane są wypusty i rowek kontaktuje się z określonymi częściami wypustów. Wypusty wywierają nacisk albo na zewnętrzny obwód, albo na wewnętrzny obwód i nie kontaktują się z oboma obwodami jednocześnie. Urządzenie może zatem być swobodnie obracane w rowku w celu uzyskania pożądanego położenia na powierzchni przyrządu wbijającego. Zatem urządzenie może być wbijane w koniec kłody drewnianej po wykonaniu zamachu przyrządem wbijającym i wypusty nie pozostają w rowku w przypadku ich wyłamania.

Przedmiot zgłoszenia jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w widoku od końca kłodę drewna z urządzeniem przeciwdziałającym pękaniu, według wynalazku, wbitym w kłodę, fig. 2 przedstawia w widoku układ, według wynalazku, rozłożony na części oraz sposób nietrwałego montowania urządzenia przeciwdziałającego pękaniu w przyrządzie wbijającym, fig. 3 przedstawia w widoku z góry urządzenie, według wynalazku, fig. 1 i 2, fig. 4 przedstawia w widoku z boku urządzenie, według wynalazku, fig. 5 przedstawia w widoku od dołu urządzenie, według wynalazku, fig. 6 przedstawia w widoku z góry alternatywną postać urządzenia, według wynalazku, zaś fig. 7 przedstawia w widoku z góry jeszcze inną, alternatywną postać urządzenia, według wynalazku.

Na fig. 1 i 2 pokazano urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10, według wynalazku. Urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10 jest wbite w koniec kłody drewna L w celu zminimalizowania lub też zapobieżenia powiększaniu się pęknięć S. W połączeniu z przyrządem wbijającym 12 jest przystosowane do użycia w ręcznym wbijaniu urządzenia 10 w kłody drewna L. Urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10 jest najlepiej pokazane na fig. 2-7. Posiada centralne żebro usztywniające 14 i końcowych żeber usztywniających 16 i 18. Końcowe żebra usztywniające 16, 18 są połączone w ich odpowiednich środkach z przeciwnymi końcami centralnego żebra usztywniającego 14. Centralne żebro usztywniające 14 ma przynajmniej dwa, a korzystnie parę wypustów 20 i 22, które służą do ustawienia i nietrwałego przymocowania urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10 do przyrządu wbijającego 12, w sposób opisany poniżej.

Centralne żebro usztywniające 14 i końcowe żebra usztywniające 16, 18 zawierają położone naprzeciwko pierwsze i drugie krawędzie boczne, odpowiednio, 14a i 14b, 16a i 16b oraz 18a i 18b. Pierwsze krawędzie boczne 14a, 16a i 18a są stożkowe, co najlepiej widać na fig. 4 i 5, tak że tworzą krawędź tnącą 24. Drugie krawędzie boczne 14b, 16b i 18b są położone w zasadzie w tej samej płaszczyźnie i współpracują ze sobą, tworząc powierzchnię wbijania 26, najlepiej widoczną na fig. 3 i 4, usytuowaną w zasadzie równolegle do krawędzi tnącej 24.

W obecnie preferowanej i dostępnej w handlu postaci urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10, końcowe żebra usztywniające 16 i 18 są półkoliste, przy czym zwrócone do siebie powierzchnie żeber 16 i 18 są wklęsłe. Ponadto, wypusty 20 i 22 są integralnie wytłaczane z tworzywa sztucznego, zamiast formowania z metalu. Przy zastosowaniu tworzywa sztucznego, urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10 nie tworzy odbarwienia lub rdzawych plam na tych częściach kłody drewna L, które sąsiadują z miejscem, w którym urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10 zostało wbite za pomocą przyrządu wbijającego 12, a ponadto ułatwia następne operacje cięcia kłody bez potrzeby wcześniejszego usuwania z niej urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10. Przy takim formowaniu urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10, korzystne jest wykonanie zintegrowanych, promieniowych części wypełPL 201 668 B1 niających 30 i 32, połączonych z centralnym żebrem usztywniającym 14 i końcowymi żebrami usztywniającymi 16 i 18, w sąsiedztwie ich połączeń. Części wypełniające 30 i 32 okazały się efektywne przy minimalizacji strukturalnych uszkodzeń urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10 w rejonach połączeń centralnego żebra usztywniającego 14 z końcowymi żebrami usztywniającymi 16 i 18, powstających podczas wbijania urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10 w kłodę drewna L.

Centralne żebro usztywniające 14 zawiera, ustawione w określonej odległości względem siebie, wypusty 20 i 22 wystające z powierzchni wbijania 26, jak pokazano na fig. 4. Wypusty 20 i 22 mogą być skonfigurowane w różny sposób, ale korzystnie mają ogólnie cylindryczne podstawy 20a i 22a oraz zaokrąglone lub stożkowe swobodne, prowadzące części 20b i 22b.

Przyrząd wbijający 12 jest pokazany na fig. 2. Ma postać młota mającego wyważoną głowicę 34 i obsługiwany ręcznie uchwyt 36, przy czym głowica 34 posiada płaską powierzchnię wbijania 38. Na płaskiej powierzchni wbijania 38 jest umieszczony kołowy rowek 40. Kołowy rowek 40 ma zewnętrzny obwód 41 i wewnętrzny obwód 42, umieszczone w jednakowej odległości od stałego punktu, czyli środka 43 płaskiej powierzchni wbijania 38. W kołowym rowku 40 umieszczane są wypusty 20, 22 urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10, przy czym kołowy rowek 40 styka się z określonymi częściami wypustów 20, 22. W celu przymocowania urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10 do przyrządu wbijającego 12, wypusty 20, 22 wywierają siłę albo na zewnętrzny obwód 41 albo na wewnętrzny obwód 42 kołowego rowka 40, ale nie stykają się jednocześnie z dwoma obwodami 41 i 42. Zatem, jeśli wypusty 20, 22 zostaną odłączone od urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10, to wypusty 20, 22 nie pozostaną w rowku 40, ale oderwane wypusty 20, 22 według wynalazku, po prostu spadną na ziemię.

Odległość między wypustami 20, 22 na centralnej części żebrowej 14 odpowiada średnicy wewnętrznego obwodu 42 lub zewnętrznego obwodu 41. Stwierdzono, że umieszczanie rowka 40 w pobliżu brzegu płaskiej powierzchni wbijania 38, jak przedstawiono w patencie nr 5 244 328 nie jest korzystne. Zamiast tego, rowek 40 powinien być wykonany w wewnętrznej części 88 płaskiej powierzchni wbijania 38, jak pokazano na fig. 2. W przeciwnym przypadku trudno będzie obracać i właściwie ustawiać urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10.

Ponadto, kiedy wypusty 20, 22 są umieszczone w rowku 40, to urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10 może być ustawiane w żądanym położeniu bez wyjmowania lub podnoszenia urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10 z powierzchni wbijania 38. To również pozwala użytkownikowi uzyskać za każdym razem żądane położenie urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10, również bez konieczności zmiany pozycji użytkownika.

Podobnie jak w przypadku poprzednich urządzeń przeciwdziałających pękaniu kłód drewna, urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10 jest zwykle stosowane w przypadku kłód spoczywających na ziemi, w terenie lub w rejonie gromadzenia kłód przed ich transportem do miejsca, w którym mają być cięte na tarcicę lub na okleiny. W przypadku urządzeń wykonanych według patentu nr 5 244 328, robotnik musiał ręcznie ustawiać urządzenie w odpowiednich zagłębieniach na płaskiej powierzchni wbijania, a ponieważ pęknięcia biegną w przypadkowych kierunkach, zwykle robotnik musiał zmieniać swoją pozycję względem kłody po każdej operacji wbijania.

Według wynalazku, urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10 może być wbijane w kłodę L bez zmiany pozycji robotnika względem kłody L. W szczególności, każde urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10, po tymczasowym przymocowaniu za pomocą wypustów 20, 22 do powierzchni wbijania 38 przyrządu wbijającego 12, a następnie obracaniu w celu uzyskania pożądanego położenia urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10 względem kłody L, przy czym jest ono wciąż przymocowane do powierzchni wbijania 38, może zostać wbite w kłodę L za pomocą pojedynczego zamachu do tyłu przyrządem wbijającym 12. Robotnik powinien zapewnić to, aby powierzchnia wbijania 38 przyrządu wbijającego 12 była w zasadzie prostopadła do kierunku słoi w kłodzie L podczas końcowego fragmentu ruchu przyrządu wbijającego 12, co zapewni całkowite wbicie urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10 w kłodę L, w kierunku równoległym do słoi. Odchylenie lub cofnięcie przyrządu wbijającego 12 służy rozłączeniu przymocowanego do niego urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10. Podobne ruchy są wykonywane w celu wbicia dodatkowych urządzeń przeciwdziałających pękaniu 10 w kłodę L, przy czym ich ustawienie względem kłody L określa ustawienie wypustów 20 i 22 urządzeń przeciwdziałających pękaniu 10 w kołowym rowku 40 i obrócenie urządzeń przeciwdziałających pękaniu 10 w kołowym rowku 40 w celu uzyskania żądanego położenia.

Dla przykładu w obecnej postaci handlowej wynalazku, urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10, pokazane na fig. 1 - 7, ma centralne żebro usztywniające i końcowe żebra usztywniające o długościach równych około 3 %, 2 cale i 1 cal, odpowiednio, zaś grubość równą około 3/64 cala oraz szero6

PL 201 668 B1 kości, mierzone między ich bocznymi krawędziami, równe około ½ cala. Kiedy urządzenia przeciwdziałające pękaniu 10, według wynalazku, stosuje się do płyt z równoległymi lub skośnymi słojami drewna, to w przeciwieństwie do kłód, długości żeber takich urządzeń powinny zostać zredukowane mniej więcej o połowę, przy zachowaniu ich grubości i szerokości. Zgrubienia 46, usytuowane w rejonie krawędzi tnącej 24 występują w wyniku operacji formowania urządzenia przeciwdziałającego pękaniu i nie wpływają negatywnie na wbijanie tego urządzenia 10 w kłodę L.

Chociaż urządzenie przeciwdziałające pękaniu 10, według wynalazku, może być odlane z metalu, to korzystnie jest wytłoczenie je integralnie z odzyskiwanego tworzywa sztucznego, na przykład, z poliwęglanu.

Fig. 6 i 7 ilustrują alternatywne postacie urządzenia przeciwdziałającego pękaniu 10, w których końcowe żebra usztywniające 16 i 18 są prostopadłe do centralnego żebra usztywniającego 14 tworząc literę I lub literę V, odpowiednio. Ogólnie mówiąc, wszystkie przykłady wykonań urządzeń przeciwdziałających pękaniu 10, opisane w tym zgłoszeniu, posiadają konfigurację przekroju porzecznego w kształcie litery I. Takie przykłady wykonań są doskonałymi alternatywami dla przykładów wykonań pokazanych na fig. 3-5 i pozwalają uzyskać podobne lub lepsze wyniki.

Opisane powyżej urządzenie przeciwdziałające pękaniu, według wynalazku, jest przeznaczone do użytku z ręcznie obsługiwanym przyrządem wbijającym, mającym rowek. Jednakże rozważane jest takie rozwiązanie, gdzie można również zastosować przenośną maszynę z elektrycznie lub pneumatycznie napędzanym przyrządem wbijającym. Takie rozwiązanie może mieć miejsce w przypadku, gdy dostępne jest odpowiednie źródło energii. W tym przypadku napędzany przyrząd wbijający wymagałby tylko jednej pary zagłębień pozycjonujących urządzenie przeciwdziałające pękaniu, pod warunkiem, że napędzany przyrząd wbijający mógłby być tak umieszczany, aby zmieniać ustawienie urządzeń przeciwdziałających pękaniu względem końca kłody.

Przyjmuje się, że powyższy opis korzystnych przykładów wykonania struktury niniejszego wynalazku i opis jego działania, z nielicznymi wyjątkami, umożliwiają uzyskanie najlepszych przykładów wykonania niniejszego wynalazku. Inne modyfikacje i zmiany mogą zostać wprowadzone przez specjalistów w danej dziedzinie po zapoznaniu się z korzystnymi przykładami wykonań i rozważeniu dołączonych zastrzeżeń i rysunków. Takie modyfikacje i zmiany mieszczą się zakresie idei niniejszego wynalazku.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Układ do minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna składający się z urządzenia przeciwdziałającego pękaniu i przyrządu wbijającego służącego do wbijania tego urządzenia w kłodę drewna, przy czym urządzenie przeciwdziałające pękaniu ma centralne żebro usztywniające, parę krańcowych żeber usztywniających połączonych w sąsiedztwie ich środków z przeciwnymi końcami centralnego żebra dla uzyskania przez urządzenie przeciwdziałające pękaniu konfiguracji przekroju wzdłużnego w kształcie litery I, przy czym żebra usztywniające, mają przeciwnie zwrócone pierwsze i drugie boczne krawędzie, gdzie pierwsze krawędzie są stożkowe tworząc krawędzie tnące ułatwiające wbicie urządzenia przeciwdziałającego pękaniu w kłodę, zaś drugie krawędzie boczne są umieszczone w zasadzie w jednej płaszczyźnie i są równoległe do krawędzi tnących tworząc powierzchnię wbijania, do której jest przykładana siła w celu wbicia krawędzi tnącej urządzenia przeciwdziałającego pękaniu w kłodę, zaś z powierzchni wbijania wystają co najmniej dwa wypusty natomiast przyrząd wbijający ma powierzchnię wbijania, znamienny tym, że powierzchnia wbijania (38) przyrządu wbijającego (12) posiada kołowy rowek (40) mający zewnętrzny obwód (41) i wewnętrzny obwód (42), przy czym w kołowy rowek (40) wstawiane są przynajmniej dwa wypusty (20, 22) urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10), których rozmiar i rozmieszczenie jest dobrane do przesuwnego, ciernego kontaktowania się z zewnętrznym obwodem (41) albo z wewnętrznym obwodem (42) kołowego rowka (40), który umożliwia obrót urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10) przy ciernym kontakcie tego urządzenia z powierzchnią wbijania (38) dla uzyskania żądanego położenia urządzenia (10) względem kłody (L).
2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że wypusty (20, 22) wystają z powierzchni wbijania (26) w sąsiedztwie przeciwnych końców centralnego żebra usztywniającego (14).
3. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że wypusty (20, 22) wystają z powierzchni wbijania (26) centralnego żebra usztywniającego (14).

PL 201 668 B1
4. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że wypusty (20, 22) są równoległymi kołkami mającymi cylindryczne podstawy (20a, 22a) i zaokrąglone swobodne końce (20b, 22b).
5. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że posiada promieniowe części wypełniające (30, 32), które są połączone z częściami żeber usztywniających (14, 16, 18), w miejscu ich połączeń.
6. Układ według zastrz. 5, znamienny tym, że wypusty (20, 22) są kołkami wystającymi z powierzchni wbijania (26) w złączach żeber usztywniających (14, 16, 18).
7. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że części żeber usztywniających (14, 16, 18) są płaskie i są połączone pod kątem prostym, przy czym promieniowe wypełnienia (30, 32) są połączone z żebrami usztywniającymi (14, 16, 18) w miejscach ich połączeń.
8. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że kołowy rowek (40) przyrządu wbijającego (12) jest umieszczony w równej odległości od danego, stałego punktu, środka (43) powierzchni wbijania (38).
9. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnia wbijania (38) ma ogólnie kołową konfigurację i jest płaska.
10. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że za pomocą wypustów (20, 22) urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10) jest wywierany nacisk na zewnętrzny obwód (41) rowka (40) przyrządu wbijającego (12).
11. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że za pomocą wypustów (20, 22) urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10) jest wywierany nacisk na wewnętrzny obwód (42) rowka (40) przyrządu wbijającego (12).
12. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że po odłączeniu wypustów (20, 22) od urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10), odłączone wypusty (20, 22) nie pozostają w kołowym rowku (40).
13. Sposób minimalizowania pęknięć w kłodzie drewna polegający na tym, że umieszcza się urządzenie przeciwdziałające pękaniu w przyrządzie wbijającym, po czym obraca się urządzenie przeciwdziałające pękaniu przymocowane do przyrządu wbijającego do pożądanego położenia, a następnie wbija się urządzenie przeciwdziałające pękaniu w poprzek pęknięć kłody, przy czym urządzenie przeciwdziałające pękaniu ma centralne żebro usztywniające, parę końcowych żeber usztywniających połączonych w sąsiedztwie ich środków z przeciwnymi końcami centralnego żebra dla uzyskania przez urządzenie przeciwdziałające pękaniu konfiguracji przekroju wzdłużnego w kształcie litery I, przy czym żebra usztywniające mają przeciwnie zwrócone pierwsze i drugie boczne krawędzie, gdzie pierwsze boczne krawędzie są stożkowe tworząc krawędzie tnące ułatwiające wbicie urządzenia przeciwdziałającego pękaniu w kłodę, zaś drugie boczne krawędzie są umieszczone w zasadzie w jednej płaszczyźnie i są równoległe do krawędzi tnących tworząc powierzchnię wbijania, do której przykłada się siłę i wbija się krawędź tnącą urządzenia przeciwdziałającego pękaniu w kłodę, zaś z powierzchni wbijania wystają co najmniej dwa wypusty, natomiast przyrząd wbijający ma powierzchnię wbijania, znamienny tym, że w kołowym rowku (40) powierzchni wbijania (38) mającego zewnętrzny obwód (41) i wewnętrzny obwód (42) umieszcza się przynajmniej dwa wypusty (20, 22) przyrządu wbijającego (12), których rozmiar i rozmieszczenie dostosowuje się do przesuwnego, ciernego kontaktu z zewnętrznym obwodem (41) albo z wewnętrznym obwodem (42), przy czym kołowy rowek (40) umożliwia obracanie urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10), które ciernie kontaktuje się z powierzchnią wbijania (38) dla uzyskania żądanego położenia urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10) względem kłody (L).
14. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że wypusty (20, 22) wystają z powierzchni wbijania (26) w sąsiedztwie przeciwnych końców centralnego żebra usztywniającego (14).
15. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że wypusty (20, 22) wystają z powierzchni wbijania (26) z centralnego żebra usztywniającego (14).
16. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że kołowy rowek (40) jest równo odległy od danego stałego punktu, który jest środkiem (43) powierzchni wbijania (38).
17. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że powierzchnia wbijania (38) ma ogólnie kołową konfigurację i jest płaska.
18. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że za pomocą wypustów (20, 22) wywiera się nacisk na zewnętrzny obwód (41) kołowego rowka (40).
19. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że za pomocą wypustów (20, 22) wywiera się nacisk na wewnętrzny obwód (42) kołowego rowka (40).
20. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że wypusty (20, 22) odłącza się od urządzenia przeciwdziałającego pękaniu (10), zaś oderwane wypusty (20, 22) nie pozostają w kołowym rowku (40).