PL202546B1 - Okucie zaciskowe do mocowania szyb szklanych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest okucie zaciskowe do mocowania szyb szklanych, służących zwłaszcza do pokrywania elewacji budowli.

Urządzenie wstępnie wymienionego rodzaju jest znane z opisu DE 197 13 678 A1. W okuciu tym do elementu zaciskowego od strony wnętrza budynku przylega tuleja, otaczająca śrubę zaciskową, która poprzez pierścienie samouszczelniające o przekroju okrągłym jest podparta z elastycznym ograniczeniem na kołnierzu przekładkowym elementu zaciskowego od wewnętrznej strony budynku. Podparcie to służy z jednej strony do kompensowania naprężeń, oddziałujących na szybę szklaną po montażu; dodatkowo umożliwia dopasowanie szyby szklanej lub elementów zaciskowych, mocujących szybę szklaną, do połączenia śruby zaciskowej łączonej z konstrukcją podłoża, jeżeli według znanej postaci wykonania śruba dystansowa, otaczająca śrubę zaciskową jest umieszczona kątowo przesuwnie wobec elementu zaciskowego od strony wnętrza budynku. Wskutek tego uzyskuje się ograniczony ruch względny elementu zaciskowego od strony wnętrza budynku wobec trzpienia śruby zaciskowej we wszystkich sześciu stopniach swobody.

Wynalazek wywodzi się z obserwacji, że szyby szklane, przykładowo do pokrywania elewacji, są mocowane za pomocą tak zwanego podparcia czteropunktowego. Przy tym szyba szklana zostaje najpierw przyłączona do konstrukcji podłoża za pomocą tak zwanego punktu stałego, przy czym pozostałe trzy punkty łożyskowania muszą być tak wyposażone, aby mogły kompensować w sposób niezawodny zarówno tolerancje konstrukcyjne, jak również obciążenia szyby szklanej po montażu, wywołane naprężeniami cieplnymi albo ciśnieniem wiatru. Wymaga to zróżnicowanego ukształtowania poszczególnych okuć zaciskowych.

Przedmiotem wynalazku jest okucie zaciskowe do mocowania szyb szklanych, z zewnętrznym i wewnętrznym elementem zaciskowym, mocującym między sobą szybę szklaną, i ze śrubą zaciskową, łączącą z konstrukcją podłoża. Śruba ta jest elastycznie podparta z ograniczeniem na wewnętrznym elemencie zaciskowym poprzez obejmującą ją tuleję.

Istota wynalazku polega na tym, że wewnętrzny element zaciskowy, od strony, zwróconej do konstrukcji podłoża posiada cylindryczną komorę ustalającą dla umieszczenia łożyska, podpierającego śrubę zaciskową w kierunku osiowym. Śruba zaciskowa jest podparta wybiórczo w kierunku osiowym bez luzu i tworzy podporę stałą, w płaszczyźnie, przecinającej środkową oś wzdłużną i w kierunku osiowym - z luzem tworząc łożysko ślizgowe albo z osiowym luzem i luzem obwodowym ze wszystkich stron w przypadku zamocowania przesuwnego w łożysku. Korzystnie w okucie według wynalazku, łożysko posiada tuleję wyrównawczą, otaczającą trzpień śruby zaciskowej bez luzu i tuleję dystansową, otaczającą tuleję wyrównawczą, przy czym tuleja dystansowa na swoim obwodzie zewnętrznym posiada kołnierz przekładkowy, poprzez który łożysko jest podparte z dostatecznym ograniczeniem przez środki sprężyste w postaci pierścieni samouszczelniających o przekroju okrągłym, na wewnętrznym elemencie zaciskowym.

Tuleja wyrównawcza okucia, w kierunku osiowym - strzałka Z - jest ustalona na tulei dystansowej dla utworzenia podpory stałej i jest podparta z jednej strony na kołnierzu tulei dystansowej, a z drugiej strony poprzez nakrętkę, wkręconą na tuleję dystansową, na tulei dystansowej, przy czym pomiędzy nakrętką a powierzchnią czołową tulei dystansowej jest umieszczona podkładka dystansowa.

Według wynalazku, tuleja dystansowa posiada wybranie o przekroju poprzecznym w rodzaju podłużnego otworu albo otwór, a tuleja wyrównawcza, zasadniczo owalną lub eliptyczną główką jest podparta na kołnierzu tulei dystansowej, przy czym pomiędzy nakrętką, nakręconą na tuleję wyrównawczą, a tuleją dystansową występuje luz osiowy, tworząc łożysko ślizgowe.

Korzystnie, zarówno tuleja wyrównawcza, jak i tuleja dystansowa posiadają współśrodkowe otwory dla utworzenia łożyska osadzonego przesuwnie, przy czym tuleja dystansowa otacza tuleję wyrównawczą z luzem promieniowym i jest ułożyskowana z osiowym luzem między łbem śruby zaciskowej a kołnierzem tulei wyrównawczej, która posiada skierowaną do konstrukcji podłoża, tuleję gwintowaną dla umieszczenia nakrętki zabezpieczającej.

Według wynalazku, poszczególne okucia dla podparcia czteropunktowego, z uwzględnieniem wymienionych warunków, pozwalają w możliwie najszerszym zakresie, na zastosowanie tych samych elementów konstrukcyjnych, aby uzyskać rozwiązanie niedrogie i łatwe do montażu.

We wszystkich przypadkach, od strony zewnętrznej budynku i strony wewnętrznej budynku stosuje się element zaciskowy o identycznej konstrukcji. Za pomocą pierwszej cechy cząstkowej, a miaPL 202 546 B1 nowicie ukształtowania łożyska w ten sposób, aby śruba zaciskowa była podparta w łożysku bez luzu, zostaje utworzona tak zwana podpora stała.

Za pomocą drugiej cechy cząstkowej, a mianowicie podparcia śruby zaciskowej z luzem w elemencie zaciskowym od strony wewnętrznej budynku w płaszczyźnie przecinającej środkową oś wzdłużną i w kierunku osiowym, zostaje utworzone tak zwane łożysko pionowe albo ślizgowe, które również po montażu umożliwia ruch śruby zaciskowej w jednej płaszczyźnie wobec elementu zaciskowego od strony wewnętrznej budynku.

W koń cu dzię ki trzeciej cesze czą stkowej, a mianowicie ł o ż yskowaniu ś ruby zaciskowej w elemencie zaciskowym od strony wewnętrznej budynku z osiowym luzem i obwodowym luzem ze wszystkich stron, utworzono łożysko osadzone przesuwnie, które umożliwia ruch szyby wobec okucia zaciskowego zarówno w kierunku poziomym, jak i kierunku pionowym, a więc przykładowo w płaszczyźnie X i płaszczyźnie Y.

Za pomocą rozwiązania według wynalazku, dzięki jedynie nieznacznie zróżnicowanego ukształtowania łożyska, mocowanego przez wewnętrzny element zaciskowy, uzyskuje się różne stopnie swobody dla śrub mocujących, podpartych w wyżej wymienionym łożysku, przy czym nie trzeba przeprowadzać zmiany elementu zaciskowego od strony wewnętrznej budynku. Dzięki temu możliwe jest wyrównanie tolerancji zarówno podczas montażu na podstawie tolerancji produkcyjnych, jak również po montażu na podstawie naprężeń, działających na szybę.

Podparcie według wynalazku, również w przypadku podpory stałej umożliwia w niewielkim zakresie regulację wysokości, przykładowo plus minus dwa milimetry.

W celu utworzenia podpory stałej, według szczególnej cechy wynalazku tuleja wyrównawcza jest ustalona w kierunku osiowym na tulei dystansowej bez luzu, przy czym tuleja wyrównawcza jest podparta z jednej strony na kołnierzu tulei dystansowej, a z drugiej strony poprzez nakrętkę, wkręconą na tuleję dystansową, na tulei dystansowej. W celu wyeliminowania przy tym jakiegokolwiek luzu, pomiędzy nakrętką a powierzchnią czołową tulei dystansowej jest umieszczona podkładka dystansowa. Dzięki temu - niezależnie od podparcia łożyska poprzez wyżej opisane pierścienie samouszczelniające o przekroju okrągłym - uniemożliwiony jest jakikolwiek ruch śruby zaciskowej wobec elementu zaciskowego od strony wewnętrznej budynku.

Podczas, gdy w przypadku wyżej opisanej podpory stałej, dzięki osiowemu mocowaniu uniemożliwione jest w sposób niezawodny przesuwanie lub przemieszczanie się śruby zaciskowej w wybraniu w rodzaju podłużnego otworu, zaproponowano dalej według wynalazku, że pomiędzy nakrętką, nakręconą na tuleję wyrównawczą, a tuleją dystansową występuje luz osiowy, tworząc łożysko ślizgowe. Z powodu rezygnacji z osiowego mocowania, tuleja wyrównawcza mogła przesuwać się w wybraniu tulei dystansowej w postaci podłużnego otworu również po przeprowadzonym montażu, dzięki czemu istnieje tutaj możliwość wyrównania w płaszczyźnie, przecinającej się ze środkową osią wzdłużną śruby zaciskowej.

Jak zostanie to jeszcze objaśnione w przykładzie wykonania, uzyskano to dzięki rezygnacji z wyżej opisanej tarczy dystansowej, przyporządkowanej do podpory stałej, dzięki czemu jedyna różnica konstrukcyjna między podporą stałą a łożyskiem ślizgowym lub pionowym polega na rezygnacji z tarczy dystansowej.

Niewielką odmianę konstrukcyjną ukształtowania łożyska uzyskuje się w przypadku utworzenia łożyska osadzonego przesuwnie, przy czym jednak, jak już wspomniano, stosuje się identyczny element zaciskowy od wewnętrznej strony budynku. W celu utworzenia łożyska osadzonego przesuwnie, zarówno tuleja wyrównawcza, jak i tuleja dystansowa posiadają współśrodkowe otwory, przy czym tuleja dystansowa otacza tuleję wyrównawczą z luzem promieniowym i jest ułożyskowana z osiowym luzem między łbem śruby zaciskowej a kołnierzem tulei wyrównawczej. Różnica w konstrukcji polega jedynie na ukształtowaniu z jednej strony tulei dystansowej, a z drugiej strony tulei wyrównawczej, jednak zapewniony jest ruch śruby zaciskowej względem elementu zaciskowego od wewnętrznej strony budynku w czterech stopniach swobody.

We wszystkich trzech postaciach wykonania, zarówno w przypadku podpory stałej, jak i łożyska ślizgowego czy łożyska osadzonego przesuwnie, tuleja wyrównawcza posiada skierowaną do konstrukcji podłoża tuleję gwintowaną dla umieszczenia nakrętki zabezpieczającej.

W efekcie za pomocą zaproponowanego wynalazku utworzono okucie zaciskowe, za pomocą którego, przy stosowaniu w znacznym stopniu jednakowych elementów konstrukcyjnych, uzyskuje się zróżnicowane stopnie swobody okucia zaciskowego względem szyby szklanej.

PL 202 546 B1

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w trzech przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie podparcie czteropunktowe, fig. 2 - legendę do poszczególnych okuć według fig. 1, fig. 3 podporę stałą, w przekroju poprzecznym, fig. 4 - widok w kierunku strzałki A-A według fig. 3, fig. 5 - łożysko ślizgowe lub łożysko pionowe, w przekroju poprzecznym, fig. 6 - widok w kierunku strzałki B-B według fig. 5, fig. 7 - łożysko osadzone przesuwnie, w przekroju poprzecznym, fig. 8 - widok w kierunku strzałki C-C według fig. 7.

Na rysunku według fig. 1 na szybie szklanej 2 jest zaznaczona podpora stała 3, łożysko ślizgowe lub pionowe 4, jak również łożysko osadzone przesuwnie 5, za pomocą których płyta szklana 2 jest zamocowana na nie przedstawionej konstrukcji podłoża. Podpora stała F jest regulowana tylko w zakresie zwykłego luzu łożyskowanych części, jak również na podstawie opisanego jeszcze poniżej podparcia tulei dystansowej 9 poprzez pierścienie samouszczelniające 30 o przekroju okrągłym w zakresie w przybliżeniu ± dwóch milimetrów. Łożysko pionowe V dopuszcza ruch jedynie w płaszczyźnie, przechodzącej przez środkową oś wzdłużną 11 śruby mocującej, przy czym płaszczyzna ta może być dowolnie skierowana, przykładowo również w kierunku X lub Y. Natomiast łożysko osadzone przesuwnie L umożliwia ruch śruby mocującej prostopadle do jej środkowej osi wzdłużnej 11 we wszystkich kierunkach.

Przedstawiona na fig. 3 w przekroju poprzecznym podpora stała 3 posiada, podobnie jak łożysko ślizgowe 4 i łożysko osadzone przesuwnie 5 wewnętrzny element zaciskowy 6 i zewnętrzny element zaciskowy 7. Od strony, zwróconej do nie przedstawionej na rysunku konstrukcji podłoża, element zaciskowy 7 posiada cylindryczną komorę ustalającą 10, w której zamocowana jest właściwa podpora stała 3. Podpora stała 3 składa się zasadniczo z tulei wyrównawczej 17, otaczającej śrubę zaciskową 8, i z tulei dystansowej 9, otaczającej tuleję wyrównawczą 17, która posiada wybranie w postaci podłużnego otworu w przekroju poprzecznym albo otwór 22 (fig. 4). Tuleja wyrównawcza 17 na swoim wolnym końcu, skierowanym do nie przedstawionej na rysunku konstrukcji podłoża, posiada gwint zewnętrzny, na który jest nakręcona nakrętka 20. Pomiędzy nakrętką 20 a skierowaną do nakrętki 20 powierzchnią czołową tulei dystansowej 9 jest umieszczona podkładka dystansowa 21, poprzez którą tuleja dystansowa 9 jest połączona z tuleją wyrównawczą 17, a tym samym ze śrubą zaciskową w kierunku osiowym śruby zaciskowej 8 (strzałka Z).

Ponadto tuleja dystansowa 9 posiada kołnierz przekładkowy 18 (fig. 5), który wchodzi pomiędzy dwa pierścienie samouszczelniające 30 o przekroju okrągłym, które z kolei są ustalone przez pierścień zaciskowy 27, wkręcony w wewnętrzny gwint wewnętrznego elementu zaciskowego 6. Zamocowana w powyższy sposób śruba zaciskowa 8 opiera się swoją ukształtowaną owalnie albo eliptycznie główką tulejową 23 na kołnierzu 24 tulei dystansowej 9.

W przykładzie wykonania według fig. 5 i 6 jest przedstawiona postać wykonania łożyska pionowego lub ślizgowego, w którym śruba zaciskowa 8 swoją główką tulejową 23 jest prowadzona ślizgowo w wybraniu 22 w rodzaju podłużnego otworu tulei dystansowej 9. Dzięki temu uzyskuje się możliwość bocznego przesuwania śruby zaciskowej 8 w kierunku X, przedstawionym na fig. 6, w ramach luzu 12. W tym celu usunięto tarczę dystansową 21, opisaną w odniesieniu do fig. 3, dzięki czemu powstaje osiowy luz 13 tulei dystansowej 9 pomiędzy kołnierzem 24 tulei dystansowej a nakrętką 20.

Ponadto gwint 29 na obwodzie zewnętrznym tulei wyrównawczej 17 ma takie wymiary, że nakrętka 20 może być dokręcona do końcowego zderzaka gwintu 29. Poza tym nakrętka może być ustalona w swoim położeniu końcowym przez wkręt 28. Na fig. 7 i 8 okucie zaciskowe 1 jest ukształtowane jako łożysko osadzone przesuwnie 5, to znaczy tuleja wyrównawcza 17 i tuleja dystansowa 9 obejmuje współśrodkowo trzpień 16 śruby zaciskowej 8. W tym celu tuleja wyrównawcza 17 posiada kołnierz 25, pomiędzy którym a podkładką 19, przylegającą do łba 31 śruby zaciskowej, jest umieszczona tuleja dystansowa 9 z promieniowym luzem 14 i osiowym luzem 15. Umożliwia to zarówno nieznaczny ruch osiowy (kierunek strzałki Z, jak również ruch promieniowy śruby zaciskowej 8 wewnątrz wewnętrznego elementu zaciskowego 6, jak jest to zaznaczone na fig. 8 przez kierunki strzałek X, Y.

W obszarze wolnego końca tulei wyrównawczej 17, skierowanego do konstrukcji podłoża, jest ukształtowana tuleja gwintowana 32, na którą za pomocą gwintu 29 jest nakręcona nakrętka zabezpieczająca 26, przysunięta do konstrukcji podłoża.

Claims (10)

1. Okucie zaciskowe do mocowania szyb szklanych, z zewnętrznym i wewnętrznym elementem zaciskowym, mocującym między sobą szybę szklaną, i ze śrubą zaciskową, łączącą z konstrukcją podłoża, która jest elastycznie podparta z ograniczeniem na wewnętrznym elemencie zaciskowym poprzez tuleję, obejmującą śrubę zaciskową, znamienne tym, że wewnętrzny element zaciskowy (6) od strony, zwróconej do konstrukcji podłoża posiada cylindryczną komorę ustalającą (10) dla umieszczenia łożyska (3, 4, 5), podpierającego śrubę zaciskową (8) w kierunku osiowym (strzałka Z), przy czym śruba zaciskowa (8) jest podparta wybiórczo w kierunku osiowym (strzałka Z) bez luzu (podpora stała), w płaszczyźnie, przecinającej środkową oś wzdłużną (11) i w kierunku osiowym (strzałka Z) z luzem (12, 13) (łożysko ślizgowe 4) albo z osiowym luzem (14) i obwodowym luzem (15) ze wszystkich stron (łożysko osadzone przesuwnie 5) w łożysku (3, 4, 5).

2. Okucie według zastrz. 1, znamienne tym, że łożysko (3, 4, 5) posiada tuleję wyrównawczą (17), otaczającą trzpień (16) śruby zaciskowej (8) bez luzu i tuleję dystansową (9), otaczającą tuleję wyrównawczą (17).

3. Okucie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że tuleja dystansowa (9) na swoim obwodzie zewnętrznym posiada kołnierz przekładkowy (18), poprzez który łożysko (3, 4, 5) jest podparte z dostatecznym ograniczeniem przez środki sprężyste w postaci pierścieni samouszczelniających (30) o przekroju okrągłym, na wewnętrznym elemencie zaciskowym (6).

4. Okucie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że tuleja wyrównawcza (17) w kierunku osiowym - strzałka Z - jest ustalona na tulei dystansowej (9) dla utworzenia podpory stałej (3).

5. Okucie według zastrz. 4, znamienne tym, że tuleja wyrównawcza (17) jest podparta z jednej strony na kołnierzu (24) tulei dystansowej (9), a z drugiej strony poprzez nakrętkę (20), wkręconą na tuleję dystansową (17), na tulei dystansowej (9).

6. Okucie według zastrz. 5, znamienne tym, że pomiędzy nakrętką (20) a powierzchnią czołową tulei dystansowej (9) jest umieszczona podkładka dystansowa (21).

7. Okucie według zastrz. 1 albo 2 albo 5 albo 6, znamienne tym, że tuleja dystansowa (9) posiada wybranie o przekroju poprzecznym w rodzaju podłużnego otworu albo otwór, a tuleja wyrównawcza (17) zasadniczo owalną lub eliptyczną główką (23) jest podparta na kołnierzu (24) tulei dystansowej (9).

8. Okucie według zastrz. 1 albo 2 albo 5, znamienne tym, że pomiędzy nakrętką (20), nakręconą na tuleję wyrównawczą (17), a tuleją dystansową (9) występuje luz osiowy (13), tworząc łożysko ślizgowe (4).

9. Okucie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że zarówno tuleja wyrównawcza (17), jak i tuleja dystansowa (9) posiadają współśrodkowe otwory dla utworzenia łożyska osadzonego przesuwnie (5), przy czym tuleja dystansowa (9) otacza tuleję wyrównawczą (17) z luzem promieniowym (15) i jest ułożyskowana z osiowym luzem (14) między łbem (31) śruby zaciskowej (8) a kołnierzem (25) tulei wyrównawczej (17).

10. Okucie według zastrz. 2, znamienne tym, że tuleja wyrównawcza (17) posiada skierowaną do konstrukcji podłoża tuleję gwintowaną (32) dla umieszczenia nakrętki zabezpieczającej (26).