PL202730B1

PL202730B1 - Element lutowalny połączenia elektrycznego i szyba okienna, zwłaszcza szyba szklana, z co najmniej jednym elementem lutowalnym połączenia elektrycznego

Info

Publication number: PL202730B1
Application number: PL347815A
Authority: PL
Inventors: Bernhard Reul
Original assignee: Saint Gobain
Priority date: 2000-06-02
Filing date: 2001-05-31
Publication date: 2009-07-31
Also published as: EP1160937B1; ATE347742T1; JP4567237B2; EP1160937A1; BR0102227B1; DE60124977D1; BR0102227A; JP2002015802A; US20020001997A1; MXPA01005324A; US6461188B2; DE60124977T2; ES2276754T3; PL347815A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest element lutowalny połączenia elektrycznego i szyba okienna, zwłaszcza szyba szklana, z co najmniej jednym elementem lutowalnym połączenia elektrycznego.

Z dokumentu DE-C1-195 36 131 jest znany lutowalny element połączenia elektrycznego dla szyb antenowych, w którym kilka wolnych powierzchni styku i związanych ścieżek przewodzących, izolowane jedne w stosunku do drugich, są zmontowane na folii nośnej nieprzewodzącej, wytrzymałej na ciepło, przy czym górna warstwa folii rozciąga się nad powierzchniami styku odpowiednich punktów lutowania. Końce przewodów, odpowiadające wolnym powierzchniom styku do lutowania są wyposażone w nałożone lutowie przylutowane na ich stronie dolnej lub łączenia. Są one ponownie stopione dostarczonym w to miejsce ciepłem dla wykonania rzeczywistego montażu lutowanego i są one trwale złączone na powierzchni łączenia, łączonych przez wywierany na nią nacisk. Nie jest tu przewidziany element dystansowy przeznaczony do zapewnienia powtarzalnej grubości warstwy lutu. Obecnie stosuje się system, który wiąże się z dużymi kosztami związanymi z jakością lutu drobno nałożonego, oraz narzędziami i sposobami precyzyjnego lutowania, aby utworzyło się lutowie o jednakowej grubości i wystarczającym rozkładzie powierzchniowym podczas ściskania po stopieniu.

Podczas lutowania takich elementów połączenia przy produkcji przemysłowej w wielkiej serii, każda operacja lutowania musi być wykonana w kilka sekund, w czasie, w którym konieczne ciepło powinno być przeniesione poprzez folię nośną do powierzchni styku wstępnie cynowanych. Dla optymalizowania przenoszenia ciepła przy znacznym obniżaniu temperatury, należy zapewnić dostawę ciepła tak dużą jak tylko możliwe za pomocą specjalnych narzędzi. Również temperatura narzędzia powinna być wyraźnie wyższa od temperatury topienia lutu. Także z tego powodu folia nośna powinna być wykonana z materiału wytrzymałego na ciepło (w większości przypadków polimid, kapton), bardzo drogiego w porównaniu z innymi materiałami z tworzywa sztucznego, chociaż jego wytrzymałość na ciepło jest rzeczywiście niezbędna tylko w małej części całkowitej powierzchni.

Inny problem polega na pewności styku, który może być kontrolowany tylko przy dużych kosztach po wykonaniu lutu, na przykład przez badanie promieniami X.

W rozwiązaniach znanych ze stanu techniki, obszar styku jest wyposażony, na boku zwróconym w stronę odpowiedniego pola połączenia na szybie, w co najmniej jedną wą ską taś m ę kleją c ą , która biegnie poprzecznie w linii prostej do ścieżek przewodzących o stosunkowo małej szerokości. W ten sposób, element połączenia może być umieszczony i przymocowany prowizorycznie na szybie okna. Taśma klejąca służy ponadto dla zmniejszenia naciągu na właściwy obszar styku. W miarę potrzeby może ona także otaczać go całkowicie pierścieniem i chronić w ten sposób bardzo szeroko od wpływów otoczenia (wilgoć, zanieczyszczenia).

Znany jest z dokumentu DE-C2-43 04 788 prefabrykowany element warstwowy utworzony z cienkiej taś my metalowej i powł oki izolacyjnej z ł o ż onej z cienkich warstw folii z tworzywa sztucznego, która ją otacza. Ten element połączenia zwany także przewodem płaskim jest wyposażony miejscowo w otwory współosiowe w dwóch warstwach powłoki izolacyjnej i warstwie metalowej, które tworzą otwór styku. Do niego można wprowadzić roztopioną spoinę, za pomocą której taśma metalowa jest trwale przymocowana do przewodu elektrycznego zainstalowanego na przykład na szybie. To wykonanie otworu styku pozwala także na wykorzystanie otworu do obserwacji, dając łatwą kontrolę wzrokową punktu lutowania. Ten element połączenia może również być przyklejony na powierzchni szyby.

Jest w końcu znane stosowanie na takich przewodach płaskich uchwytów zaciskanych, aby na przykład z jednej strony mocować w sposób pewny złącza końcowe lub elementy przełączania elektrycznego na ścieżkach przewodzących i z drugiej strony łączyć je elektrycznie ze sobą przy wystarczającym przekroju poprzecznym. Wkładany element metalowy o przekroju poprzecznym w przybliżeniu w kształcie litery U i ramionach o uzębionych wolnych końcach jest umieszczany na folii. Zęby są wciskane lub wgniatane w element przy pomocy odpowiedniego narzędzia ręcznego lub mechanicznego poprzez folię, w taki sposób, aby uzyskać styk nożowy poprzez ścieżkę przewodzącą i następnie wywinięty z boku, realizując w ten sposób połączenie mechaniczne, przewodzące elektrycznie. We wspomnianym obszarze w kształcie litery U odkształcalnym plastycznie są ogólnie połączone łączówki albo listwy stykowe lub inne powierzchnie lutowania.

Celem wynalazku jest zaproponowanie innego rozwiązania dla utworzenia nałożonego lutu na elementach lutowalnych połączeń elektrycznych.

PL 202 730 B1

Element lutowalny połączenia elektrycznego, zawierający cienką folię nośną i co najmniej jeden przewód metalowy mający co najmniej jedną powierzchnię styku, która jest wyposażona w nałożone lutowie i która korzystnie jest połączona przez lutowanie nałożonego lutowia do powierzchni połączenia innego elementu, który jest z nim związany, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera element wkładany wyposażony w nałożone lutowie i przechodzący przez element połączenia, przy czym element wkładany jest połączony z folią nośną w obszarze powierzchni styku.

Z folią noś ną jest połączony płasko przewód w postaci ścieżki przewodzącej.

Z folią noś ną jest połączony co najmniej mechanicznie przewód w postaci kabla.

Nałożonym lutowiem jest pewna ilość lutowia przylutowana do elementu wkładanego.

Nałożone lutowie jest przymocowane mechanicznie do folii nośnej za pomocą elementu wkładanego.

Nałożone lutowie jest przylutowane bezpośrednio do powierzchni styku przewodu.

Element wkładany, ma przed połączeniem z elementem połączenia, przekrój poprzeczny w przybliż eniu w kształ cie litery U z poprzeczką i ramionami mają cymi zę by na wolnych koń cach, przy czym zęby są wciskane przez element połączenia i następnie zaginane w bok.

Nałożone lutowie ma postać kawałka miękkiego drutu do lutowania zaklinowanego pomiędzy zębami elementu wkładanego z jednej strony i folią nośną lub powierzchnią styku z drugiej strony.

Nałożone lutowie ma postać kawałka miękkiego drutu do lutowania zaklinowanego pomiędzy poprzeczką elementu wkładanego z jednej strony i folią nośną lub powierzchnią styku z drugiej strony.

Poprzeczka jest wyposażona w wycięcia, poprzez które roztopione lutowie może przepłynąć w kierunku powierzchni połączenia.

Obszar styku zawierający powierzchnię styku jest wyposażony w część klejącą.

Szyba okienna, zwłaszcza szyba szklana, z co najmniej jednym elementem lutowalnym połączenia elektrycznego zawierającym cienką folię nośną i co najmniej jeden przewód metalowy mający co najmniej jedną powierzchnię styku, która jest wyposażona w nałożone lutowie i która korzystnie jest połączona przez lutowanie nałożonego lutowia do powierzchni połączenia innego elementu, który jest z nim związany, według wynalazku charakteryzuje się tym, ż e element lutowalny połączenia zawiera element wkładany wyposażony w nałożone lutowie i przechodzący przez element połączenia, przy czym element wkładany jest połączony z folią nośną w obszarze powierzchni styku, zaś szyba okienna jest wyposażona na co najmniej jednej ze swoich powierzchni w powierzchnię połączenia dla elementów elektrycznych, która jest przylutowana do powierzchni styku elementu połączenia za pomocą nałożonego lutowia.

W obszarze styku punktu lutowania, pomię dzy elementem połączenia i powierzchnią szyby okiennej jest połączenie klejone.

Powierzchnia szyby okiennej stanowi powierzchnię wewnętrzną szyby warstwowej.

Element wkładany, ma przed połączeniem z elementem połączenia, przekrój poprzeczny w przybliż eniu w kształcie litery U z poprzeczką i ramionami mają cymi zę by na wolnych koń cach, przy czym zęby są wciskane przez element połączenia i następnie zaginane w bok.

Jeżeli wyposaży się obszar punktu styku z nałożonym lutowiem w metalowy element wkładany, trwale połączony z folią nośną i przechodzący przez nią, ten element tworzy w ten sposób z wielu względów najlepszą podstawę dla wykonania nałożonego lutowia. Nie ma potrzeby na przykład dodatkowego podgrzewania samego elementu połączenia, folii nośnej, gdy nałożone lutowie będzie wykonane poprzez lutowanie pewnej ilości lutowia na elemencie wkładanym lub, jeśli nałożone luto4

PL 202 730 B1 wanie będzie jedynie zamocowane przez połączenie mechaniczne na folii nośnej jednocześnie z elementem wkładanym.

W sposób szczególnie korzystny, należ y przewidzieć bezpoś redni styk, bezpoś rednie połączenie nałożonego lutowia z powierzchnią styku elementu połączenia, dla uniknięcia pojawienia się licznych oporności przejścia. Nie jest koniecznie potrzebne, aby element wkładany stykał się bezpośrednio z odpowiednią ścieżką przewodzącą, lub odsłoniętym końcem kabla. Powierzchnia styku jest lutowana bezpośrednio do powierzchni połączenia odpowiedniego elementu, aby utworzyć styk elektryczny, na przykład z szybą antenową lub szybą grzejną.

Jako opcja istnieje jednak także odmiana, która polega na wykonaniu styku elektrycznego elementu wkładanego z odpowiednim przewodem, podczas gdy lutowie jest nałożone bezpośrednio na element wkładany i później naturalnie na odpowiedniej powierzchni połączenia. W takim przypadku, część elementu wkładanego wyposażona w nałożone lutowie tworzy bezpośrednio powierzchnię styku odpowiedniego przewodu.

Przewód elektryczny może mieć postać ścieżki przewodzącej połączonej płasko z folią nośną lub zanurzonej w niej i/lub kabla połączonego co najmniej mechanicznie z folią nośną. W tym ostatnim przypadku powierzchnia styku jest odpowiednio utworzona przez zdjęcie izolacji na końcu kabla. W ten sposób, kilka kabli prowadzonych indywidualnie moż e takż e być utrzymanych we wstę pnie określonym ułożeniu przestrzennym przez bardzo proste elementy na folii nośnej elementu połączenia.

Jest samo przez się zrozumiałe, że różne konfiguracje przewodów elektrycznych i ich powierzchni styku mogą także być powiązane lub połączone na jednej folii nośnej. W ten sposób na przykład, przewody (kable) dodatkowe mogą w razie potrzeby być ułożone na elemencie połączenia, który jest normalnie wyposażony we wstępnie określoną liczbę ścieżek przewodzących. Przewody indywidualne będą w zasadzie izolowane jedne w stosunku do drugich. Można jednak także łączyć elektrycznie dodatkowe kable jednocześnie z istniejącą ścieżką przewodzącą i z odpowiednią, związaną powierzchnią połączenia, jeżeli jest potrzeba wykonania tego.

Elementy wkładane, przed połączeniem z elementem połączenia, mogą być konfigurowane w przekroju poprzecznym w przybliż eniu w kształ cie litery U z ramionami, których wolne koń ce mają ce postać zębów, są wciskane lub wtłaczane poprzez element połączenia i następnie zaginane w bok przez odkształcenie plastyczne. Oczywiście, można wyobrazić sobie inne kształty elementów wkładanych. Jednakże kształt tu zalecany zapewnia najlepsze rezultaty ze względu na możliwość obróbki mechanicznej i dobrą relację pomiędzy kosztem i skutecznością.

Jako dodatkowa zaleta, element wkładany pozwala na wyraźnie lepsze doprowadzenie ciepła do nałożonego lutowia podczas późniejszego lutowania powierzchni styku z odpowiednią powierzchnią połączenia. Z tej racji, że przechodzi on przez element połączenia, jeden z jego boków pozostaje wolny po położeniu na odpowiedniej powierzchni styku nałożonego lutowia, na podstawie i może być wykorzystany dla dostarczenia ciepła do właściwego punktu lutowania. Przyjmując, że metale przewodzą ciepło znacznie lepiej niż tworzywa sztuczne, jest znacznie poprawiony transport ciepła z narzędzia lutowniczego do nałożonego lutowia. W danym przypadku, ciepło może być dostarczane za pomocą lutownicy, lasera i analogicznych elementów. Czas wymagany na operację lutowania jest wyraźnie skrócony. Temperatura narzędzia może być obniżona. Ponadto, można ewentualnie wykorzystywać jako folię nośną materiał z tworzywa sztucznego mniej wytrzymały na ciepło i w konsekwencji tańszy. Na koniec, zmniejsza się obciążenie termiczne wokół punktów lutowania.

Jeszcze inną zaletą, metalowego elementu wkładanego jest jego rola jako elementu dystansowego. Niekorzystny przyrost minimum grubości w stosunku do obszaru styku znanego elementu połączenia z kablem płaskim jest skompensowany przez fakt, że elementy wkładane, z zagiętymi zębami, utrzymuje się trwale na wstępnie wybranej wysokości ponad powierzchnią styku. Utworzona tu powierzchnia może być wypełniona nałożonym lutowiem z wystarczającą pewnością i jest jednocześnie wyraźnie określona, w taki sposób że normalne nałożenie podczas stopienia nie może powodować wypływania na boki materiału lutowniczego. Można więc także oczekiwać poprawy jakości połączeń lutowanych. Inną konsekwencją poprawy zabezpieczenia przeciw wypływowi bocznemu lutowia jest to, że odległości pomiędzy sąsiednimi powierzchniami styku mogą być zmniejszone w stosunku do stanu techniki, ponieważ ryzyko zwarcia przez lutowie, które wypłynęło jest znacznie zmniejszone.

Jeszcze inna zaleta w stosunku do bezpośredniego nakładania lutowia na ścieżki przewodzące polega na własnej sztywności mechanicznej elementów wkładanych. Jeżeli siła jest wywierana na element połączenia, połączenia lutowane wykonywane z elementami wkładanymi są trudniejsze

PL 202 730 B1 do wyrwania niż te, które nie mają elementów wkładanych, tak że nie trzeba stosować dodatkowego zabezpieczenia taśmami klejącymi lub analogicznymi.

Mogą także być przewidziane połączenia klejone w obszarze styku pomiędzy elementem połączenia według wynalazku i innym elementem, na przykład dla ochrony punktu lutowania przed działaniem wilgoci lub zanieczyszczeń.

Pomimo ich grubości nieco zwiększonej w obszarze styku, elementy połączenia według wynalazku mogą być wykorzystywane nie tylko na wolnych powierzchniach szyb okien monolitycznych, ale także na powierzchniach okien, które znajdują się wewnątrz szyb warstwowych. Folie klejące normalnie stosowane w szybach warstwowych są zawsze nieco grubsze niż obszary styku i mogą je bez trudności osłaniać.

Oczywiście, zastosowanie opisanych elementów połączenia nie jest ograniczone do wykonywania styku elektrycznego w szybach okien.

Ogólnie niezależnie od przewidywanego zastosowania wprowadzanie elementów połączenia z elementami wkł adanymi połączone z nakł adaniem lutowia moż e być w duż ym stopniu zmechanizowane, zupełnie jak wytwarzanie zwykłych połączeń lutowanych, wykorzystując jako elementy dystansowe elementy wkładane

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, którego: fig. 1 w uproszczeniu i w znacznym powię kszeniu przedstawia widok perspektywiczny styku dwubiegunowego wyposażonego w element wkładany z pokazanymi dwoma kolejnymi etapami mocowania elementów wkładanych, w którym nałożone lutowie jest lutowane do samego elementu wkładanego; fig. 2 przedstawia drugi przykład wykonania, w którym nałożone lutowie jest ściskane na zimno na powierzchni styku w obszarze styku jednobiegunowego, za pomocą elementu wkładanego; fig. 3 przedstawia przekrój obszaru wykonanego styku jednobiegunowego lutowanego pomiędzy elementem połączenia i szybą okna wyposażoną w odpowiednią powierzchnię połączenia; fig. 4 przedstawia przekrój odmiany analogicznej do fig. 3, w której przewód ma kształt kabla odsłoniętego na końcu i jest połączony z folią nośną i nałożonym lutowiem za pomocą elementu wkładanego.

Według fig. 1, element połączenia 1 składa się z laminowanej folii nośnej 2 z warstwą górną 2.1 i warstwą dolną 2.2, pomiędzy którymi umieszczone są dwie równoległe taśmy metalowe tworzące ścieżki przewodzące 3 elektrycznie izolowane w stosunku do siebie. W obszarze styku 4, ścieżki przewodzące 3 są odsłonięte przez miejscowe usunięcie warstwy dolnej 2.2 folii nośnej, w taki sposób, aby w tym miejscu były dostępne płaszczyzny styku 5. W tym samym obszarze styku są przewidziane elementy wkładane 6, które są wykonane jako elementy zaciskane, mające początkowo przekrój poprzeczny w kształcie litery U z ramionami, których końce mają postać zębów.

Dwa rzędy równoległe zębów 7 elementów wkładanych 6 przebijają najpierw element połączenia 1, w taki sposób, aby przejść całkowicie przez folię nośną 2 z jednej i drugiej strony każdej ścieżki przewodzącej 3 (strona lewa), a następnie zagina się je w bok, jedne w stronę drugich za pomocą odpowiedniego narzędzia (strona prawa). Mogą one również przechodzić lub dotykać samych ścieżek przewodzących. Nie jest to jednak konieczne z punktu widzenia działania, ponieważ przeciwnie jak przy konwencjonalnym połączeniu zaciskanym, nie ma potrzeby bezpośredniego styku elektrycznego pomiędzy elementem wkładanym i ścieżką przewodzącą. Kierunek nacisku jest taki, że zęby 7 wychodzą obok obszaru styku i są zagięte w stronę powierzchni wzajemnego styku 5. Z tego powodu 131 ten ostatni jest ściśle otoczony przez odpowiedni element wkładany 6 pomiędzy jego zagiętymi zębami 7, ramionami i poprzeczką 8 mającymi początkowo przekrój poprzeczny w kształcie litery U. Poprzeczka 8 jest umieszczona, z wolną powierzchnią zewnętrzną, na powierzchni warstwy górnej 21 folii nośnej 2 umieszczonej naprzeciw powierzchni styku 5. Tak jest także w przypadku większości dotychczasowych połączeń zaciskanych, jeżeli zęby nie przechodzą przez samą ścieżkę przewodzącą, dociska się do niej poprzeczkę mniej lub bardziej płaską, na część odsłoniętą odpowiedniej ścieżki przewodzącej, aby zapewnić możliwie dobre przejście prądu.

Długość zębów 7 elementów wkładanych 6 powinna być dostosowana do potrzeb. Przy zwykłych połączeniach zaciskanych są one dłuższe niż w prezentowanym rozwiązaniu. Ostrza zębów mogą zachodzić na siebie po zawinięciu, patrząc w kierunku wzdłużnym ścieżki przewodzącej. W takim przypadku może być korzystne, aby dwa rzędy zębów były przesunięte w stosunku do siebie w kierunku wzdłużnym.

W etapie późniejszym, nakłada się lutowie 9, po zawinięciu zębów 7 z boku zębów elementu wkładanego 6 w taki sposób, że lutowie nakłada się nie tylko na zęby 7, ale także na powierzchnię styku 5. Wielkość zastosowanego lutowia jest wystarczająco duża, aby wznosiło się ono także nieco

PL 202 730 B1 ponad zębami 7. W taki sposób zapewnia się, że roztopione lutowie utworzy bezpośredni styk elektryczny pomiędzy powierzchnią styku 5 i powierzchnią związanego z nią połączenia (patrz fig. 3).

Odnośnie rzeczywistych wymiarów elementów, należy zauważyć, że ścieżki przewodzące mają, w jednym przykładzie wykonania wynalazku szerokość około 1,5 mm i grubość około 0,1 mm, podczas gdy długość elementów wkładanych 6, które są wykonane z kawałków blachy o grubości około 0,2 mm ma około 3-5 mm. Zęby oczywiście powinny być wystarczająco długie, aby przejść przez folię nośną i zagiąć się.

Fig. 2 przedstawia drugi przykład wykonania nałożonego lutowia 9, w którym kawałek drutu do lutowania miękkiego 10 jest w inny sposób zakleszczony na zimno za pomocą odpowiedniego narzędzia pomiędzy zagiętymi zębami 7 elementu wkładanego 6, w taki sposób, że z jednej strony dotyka on powierzchni styku 5, a z drugiej strony wznosi się także nieco ponad zębami 7. Ten przykład ma taką zaletę, że obszar styku 4 nie musi być już podgrzewany podczas formowania nałożenia. Drut do lutowania może w innym przykładzie mieć przekrój rurowy i być połączony z żyłą topnika umieszczoną wewnątrz, która ułatwia późniejsze lutowanie.

Fig. 3 przedstawia, jako korzystny przykład zastosowania naszkicowany w sposób uproszczony opisany tu element połączenia, oraz wykonane połączenie lutowane pomiędzy indywidualną powierzchnią styku 5 i powierzchnią połączenia, która jest z nim związana. Ta ostatnia znajduje się na szybie okiennej 12 ze szkła lub z tworzywa sztucznego i jest połączona na przykład z elementami anteny lub elementami grzejnymi 13 jedynie tu zaznaczonymi. Powierzchnia połączenia 11, jak również elementy elektryczne, które są z nią połączone, może być wykonana z przewodzącej pasty srebrnej nałożonej metodą sitodruku i wypalonej. Jeżeli to potrzebne może ona także być wstępnie cynowana.

Fig. 3 przedstawia moment całkowitego stopienia nałożonego lutowia 9 pod elementem wkładanym 6, do poprzeczki którego jest jeszcze przyłożone ostrze narzędzia lutowniczego 14 pokazanego tylko linią kreskowaną. Jak widać, ciepło jest przenoszone z narzędzia lutowniczego 14 w punkcie lutowania zasadniczo przez materiał metalowego elementu wkładanego 6, co jest wyraźnie szybsze od dotychczasowego lutowania poprzez warstwę górną 2.1 folii. Jednocześnie zagięte zęby 7 tworzą element dystansowy pomiędzy stroną dolną elementu połączenia w obszarze styku i stroną górną szyby okna 12, odpowiadającą powierzchni połączenia 11, na której jest nałożona. Zapewnia się w ten sposób grubość lutu określoną w wąskich granicach. Ten lut może jednak także wypływać na boki, podczas topienia, przez szczeliny pomiędzy zębami 7 i w ten sposób poszerzać podstawę połączenia lutowanego w stosunku do odległości pomiędzy ostrzami zębów.

Zamiast narzędzia 14, można przewidzieć bezstykowe dostarczanie ciepła przez promieniowanie (na przykład laserowe). Uprzednie przyłożenie nacisku na punkt lutowania może być wykonane w inny stosowny sposób.

Oczywiście, obszar styku może, inaczej niż w tym uproszczonym przykładzie, zawierać praktycznie dowolną liczbę par powierzchni styku i połączenia.

Na fig. 4, pokazano w jeszcze większym powiększeniu odmianę elementu połączenia, która zawiera kabel 15 odsłonięty na końcu z osłony przewodu elektrycznego. W odróżnieniu od fig. 3, przekrój jest tu wykonany w kierunku wzdłużnym przewodu. Folia nośna 2 może mieć tylko jedną warstwę w obszarze połączenia kabla 15, tak jak to jest pokazane, lub być wykonana tak jak na innych figurach. Jako powierzchnię styku 5 przewodu, należy przyjmować w tej odmianie koniec kabla 15 pozbawiony izolacji 16. Za pomocą elementu wkładanego 6, który jest wykonany zgodnie z fig. 1 do 3, odsłonięty koniec kabla jest połączony mechanicznie z folią nośną 2 i nałożonym związanym lutowiem 9. Ten widok, który jest obrócony o 90° w stosunku do widoku z fig. 3, pokazuje jak zęby 7 elementu wkładanego 6 odkształciły plastycznie nałożone lutowie utworzone w inny sposób przez kawałek drutu do lutowania. Po stopieniu nałożonego lutowia 9, jego materiał połączy się w sposób pewny z powierzchnią połączenia 11 i powierzchnią styku 5 jak na fig. 3.

Na koniec, wypada jeszcze wyraźnie zasygnalizować, że nałożone lutowie może także, inaczej niż w przykładach tu pokazanych, być w razie potrzeby utworzone z tyłu, to znaczy na poprzeczce 8 elementów wkładanych 6, jeżeli pewne połączenie elektryczne może jednocześnie być zapewnione pomiędzy przewodem elektrycznym i elementem wkładanym. Naturalnie może on także być zaciśniętym pomiędzy poprzeczką i folią nośną. Jeżeli nałożone lutowie jest, również w tej odmianie, przymocowane tylko mechanicznie pomiędzy folią nośną 2 i poprzeczką 8, trzeba naturalnie przewidzieć w tej ostatniej wydrążenia, przez które roztopiony lut może spłynąć do powierzchni połączenia.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Element lutowalny połączenia elektrycznego, zawierający cienką folię nośną i co najmniej jeden przewód metalowy mający co najmniej jedną powierzchnię styku, która jest wyposażona w nałożone lutowie i która korzystnie jest połączona przez lutowanie nałożonego lutowia do powierzchni połączenia innego elementu, który jest z nim związany, znamienny tym, że zawiera element wkładany (6) wyposażony w nałożone lutowie (9) i przechodzący przez element połączenia (1), przy czym element wkładany (6) jest połączony z folią nośną (2) w obszarze powierzchni styku (5).
2. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że z folią nośną (2) jest połączony płasko przewód w postaci ścieżki przewodzącej (3).
3. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że z folią nośną (2) jest połączony co najmniej mechanicznie przewód w postaci kabla (15).
4. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że nałożonym lutowiem (9) jest pewna ilość lutowia przylutowana do elementu wkładanego (6).
5. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że nałożone lutowie (9, 10) jest przymocowane mechanicznie do folii nośnej (2) za pomocą elementu wkładanego (6).
6. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że nałożone lutowie (9) jest przylutowane bezpośrednio do powierzchni styku (5) przewodu (3; 15).
7. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że element wkładany (6), ma przed połączeniem z elementem połączenia (1), przekrój poprzeczny w przybliżeniu w kształcie litery U z poprzeczką (8) i ramionami mającymi zęby na wolnych końcach, przy czym zęby (7) są wciskane przez element połączenia (1) i następnie zaginane w bok.
8. Element według zastrz. 7, znamienny tym, że nałożone lutowie (9) ma postać kawałka miękkiego drutu do lutowania (10) zaklinowanego pomiędzy zębami (7) elementu wkładanego (6) z jednej strony i folią nośną (2) lub powierzchnią styku (5) z drugiej strony.
9. Element według zastrz. 7, znamienny tym, że nałożone lutowie (9) ma postać kawałka miękkiego drutu do lutowania (10) zaklinowanego pomiędzy poprzeczką elementu wkładanego z jednej strony i folią nośną lub powierzchnią styku z drugiej strony.
10. Element według zastrz. 9, znamienny tym, że poprzeczka jest wyposażona w wycięcia, poprzez które roztopione lutowie może przepłynąć w kierunku powierzchni połączenia.
11. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że obszar styku (4) zawierający powierzchnię styku (5) jest wyposażony w część klejącą.
12. Szyba okienna, zwłaszcza szyba szklana, z co najmniej jednym elementem lutowalnym połączenia elektrycznego zawierającym cienką folię nośną i co najmniej jeden przewód metalowy mający co najmniej jedną powierzchnię styku, która jest wyposażona w nałożone lutowie i która korzystnie jest połączona przez lutowanie nałożonego lutowia do powierzchni połączenia innego elementu, który jest z nim związany, znamienna tym, że element lutowalny połączenia (1) zawiera element wkładany (6) wyposażony w nałożone lutowie (9) i przechodzący przez element połączenia (1), przy czym element wkładany (6) jest połączony z folią nośną (2) w obszarze powierzchni styku (5), zaś szyba okienna jest wyposażona na co najmniej jednej ze swoich powierzchni w powierzchnię połączenia (11) dla elementów elektrycznych, która jest przylutowana do powierzchni styku (5) elementu połączenia (1) za pomocą nałożonego lutowia (9).
13. Szyba według zastrz. 12, znamienna tym, że w obszarze styku (4) punktu lutowania, pomiędzy elementem połączenia (1) i powierzchnią szyby okiennej (12) jest połączenie klejone.
14. Szyba według zastrz. 12 albo 13, znamienna tym, że powierzchnia szyby okiennej (12) stanowi powierzchnię wewnętrzną szyby warstwowej.
15. Szyba według zastrz. 12, znamienna tym, że z folią nośną (2) jest połączony płasko przewód w postaci ścieżki przewodzącej (3).
16. Szyba według zastrz. 12, znamienna tym, że z folią nośną (2) jest połączony co najmniej mechanicznie przewód w postaci kabla (15).
17. Szyba według zastrz. 12, znamienna tym, że nałożonym lutowiem (9) jest pewna ilość lutowia przylutowana do elementu wkładanego (6).
18. Szyba według zastrz. 12, znamienna tym, że nałożone lutowie (9, 10) jest przymocowane mechanicznie do folii nośnej (2) za pomocą elementu wkładanego (6).
19. Szyba według zastrz. 12, znamienna tym, że nałożone lutowie (9) jest przylutowane bezpośrednio do powierzchni styku (5) przewodu (3; 15).

PL 202 730 B1
20. Szyba według zastrz. 12, znamienna tym, że element wkładany (6), ma przed połączeniem z elementem połączenia (1), przekrój poprzeczny w przybliżeniu w kształcie litery U z poprzeczką (8) i ramionami mającymi zęby na wolnych końcach, przy czym zęby (7) są wciskane przez element połączenia (1) i następnie zaginane w bok.
21. Szyba według zastrz. 20, znamienna tym, że nałożone lutowie (9) ma postać kawałka miękkiego drutu do lutowania (10) zaklinowanego pomiędzy zębami (7) elementu wkładanego (6) z jednej strony i folią nośną (2) lub powierzchnią styku (5) z drugiej strony.
22. Szyba według zastrz. 20, znamienna tym, że nałożone lutowie (9) ma postać kawałka miękkiego drutu do lutowania (10) zaklinowanego pomiędzy poprzeczką elementu wkładanego z jednej strony i folią nośną lub powierzchnią styku z drugiej strony.
23. Szyba według zastrz. 22, znamienna tym, że poprzeczka jest wyposażona w wycięcia, poprzez które roztopione lutowie może przepłynąć w kierunku powierzchni połączenia.
24. Szyba według zastrz. 12, znamienna tym, że obszar styku (4) zawierający powierzchnię styku (5) jest wyposażony w część klejącą.