PL202780B1 - Tłumik drgań i sposób wytwarzania tłumika drgań - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest tłumik drgań a zwłaszcza tłumiki drgań wału korbowego mające integralny pierścień impulsowy i sposób wytwarzania tłumika drgań.

Silnik tłokowy spalania wewnętrznego zasadniczo obejmuje, wśród innych części, wał korbowy do przenoszenia mocy. Elementy pomocnicze silnika są napędzane pasem połączonym z kołem pasowym na jednym końcu wału korbowego. Podczas pracy wał korbowy drga na różne sposoby z powodu posuwisto zwrotnego ruchu tłoków silnika. Drgania takie mogą niekorzystnie wpłynąć na pracę i długoterminową niezawodność. W konsekwencji, tłumiki lepko-sprężyste mogą być przyłączone do kół pasowych wału korbowego, aby tłumić drgania wału korbowego. Takie połączenia koła pasowego z tłumikiem lepko-sprężystym są znane jako „tłumiki wału korbowego”. Tłumik wału korbowego zasadniczo składa się z wewnętrznej piasty zewnętrznego koła pasowego. Zewnętrzne koło pasowe jest w zasadzie połączone z wewnętrzną piastą przez lepko-sprężysty pierścień plastomerowy. W niektórych zastosowaniach tłumiki drgań wału korbowego mogą zawierać pierścień impulsowy lub rozrząd do sterowania zapłonem silnika. Pierścień impulsowy obraca się przed czujnikiem podłączonym do silnika. Pierścień impulsowy w zasadzie obejmuje odstęp jako punkt odniesienia, na przykład aby wskazać zwrotne położenie odkorbowe cylindra jeden. Pierścień impulsowy jest w zasadzie połączony z zewnętrznym kołem pasowym tłumika drgań wału korbowego. Jednakże, z powodu drgań i ruchu względnego, aczkolwiek małego, piasty do koła pasowego, który jest możliwy dzięki pierścieniowi elastomerowemu, dokładne wykrycie położenia pierścienia impulsowego może być utrudnione, w rezultacie, w bardzo precyzyjnych zastosowaniach, piasty, która jest następnie zamontowana na sztywno do wału korbowego. Jednakże pierścienie impulsowe ze stanu techniki obejmują osobną część, która musi być mocowana na wcisk, spawana lub inaczej przymocowana do wewnętrznej piasty przy użyciu innych sposobów.

Przedstawicielem w tej dziedzinie jest amerykański opis patentowy Himmeroeder'a nr 5203223 (1993), który ujawnia koło zębate ukształtowane na zimno wykonane z pojedynczego, okrągłego arkusza cienkiej blachy.

Innym przedstawicielem tej dziedziny jest amerykański opis patentowy Hamaekers'a nr 5966966 (1999), który ujawnia pierścieniową część maszyny obejmującą przynajmniej dwa metalowe elementy maszyny, które są oddzielone od siebie przez warstwę lepko-sprężystą. Osobno wyprodukowany trzpień przedłużający wystaje z jednego z elementów maszyny.

Jeszcze innym przedstawicielem tej dziedziny jest tłumik drgań wału korbowego produkowany przez Freudenberg NOK mający wewnętrzną piastę i zewnętrzny pierścień połączony przez pierścień elastomerowy. Pierścień impulsowy jest pasowany tłocznie do piasty wewnętrznej. Pierścień impulsowy na przykład znany ze stanu techniki a zwłaszcza z opisu patentowego USA nr 597 7952 nie są integralną częścią piasty wewnętrznej, co powoduje, że są narażone na oderwanie od piasty wewnętrznej lub od tłumika. Jednakże potrzebny jest tłumik drgań wału korbowego mający integralny pierścień impulsowy. Potrzebny jest tłumik drgań wału korbowego mający integralny pierścień impulsowy, przy czym integralny pierścień impulsowy jest formowany przez płynięcie materiału na piaście wewnętrznej. Niniejszy wynalazek spełnia te potrzeby.

Celem wynalazku jest przedstawienie tłumika drgań wału korbowego mającego integralny pierścień impulsowy. Innym celem jest wprowadzenie tłumika drgań wału korbowego mającego integralny pierścień impulsowy, przy czym integralny pierścień impulsowy jest formowany przez płynięcie materiału na piaście wewnętrznej.

Tłumik drgań według wynalazku charakteryzuje się tym, że ma wewnętrzną piastę z cylindryczną powierzchnią zewnętrzną, zewnętrzny pierścień z cylindryczną powierzchnią wewnętrzną, przy czym powierzchnia zewnętrzna wewnętrznej piasty i powierzchnia wewnętrzna zewnętrznego pierścienia połączone są elastycznym członem łączącym, przy czym wewnętrzna piasta zawiera ponadto integralny człon promieniowy posiadający wiele oddzielonych wgłębień rozmieszczonych na zewnętrznym obwodzie, wewnętrznej piasty, ponadto tłumik drgań zawiera nieciągłość wykrywaną czujnikiem, przy czym ta nieciągłość zawiera szczelinę pomiędzy sąsiednimi wgłębieniami.

Wewnętrzna piasta dodatkowo zawiera centralną piastę do połączenia z wałem.

Zewnętrzny pierścień dodatkowo zawiera powierzchnię nośną pasa mającą profil.

Powierzchnia nośna pasa, ma profil wielożebrowy.

Centralna piasta dodatkowo opisuje otwór do połączenia wału.

Elastyczny człon łączący, zawiera materiał elastomerowy.

PL 202 780 B1

Sposób wytwarzania tłumika drgań, według wynalazku charakteryzuje się tym, że formuje się wewnętrzną piastę poprzez wirowanie pierwszego krążka pierścieniowego podpartego w obracającym się trzpieniu, przesuwa się pierwszą rolkę promieniowo do wewnątrz po powierzchni pierwszego krążka przemieszczając część pierwszego krążka do wewnątrz w kierunku trzpienia tworząc centralną piastę, przyciska się drugą rolkę promieniowo do wewnątrz do brzegu pierwszego krążka cylindrycznego wskutek czego tworzy się zebrana część pierwszego krążka rozbija się zebraną część poprzez ruch promieniowy rolki do wewnątrz i równocześnie tworzy się garbu z zebranej części, wypręża się garb w kierunku promieniowym poprzez zewnętrzny ruch promieniowy drugiej rolki podczas równoczesnego podtrzymywania partii zebranej części, w ten sposób tworząc równocześnie element rozciągający się promieniowo zasadniczo prostopadle do osi obrotu wewnętrznej piasty, formuje się wiele wgłębień ciągnących się po obwodzie elementu rozciągającego się promieniowo, a następnie formuje się zewnętrzny pierścień poprzez wirowanie drugiego krążka pierścieniowego podpartego w obracającym się trzpieniu, przesuwa się pierwszą rolkę promieniowe do wewnątrz po skraju drugiego krążka pierścieniowego wskutek czego zebrana część drugiego krążka pierścieniowego jest uformowana, przyciska się rolkę mającą profil do zebranego materiału przez co tworzy się profil na powierzchni zewnętrznej zewnętrznego pierścienia i łączy się wewnętrzną piastę z zewnętrznym pierścieniem poprzez włączenie elastycznego członu łączącego pomiędzy wewnętrzną piastę i zewnętrzny pierścień.

Człon łączący zawiera materiał elastomerowy.

Dodatkowo tworzy się profil na zewnętrznej powierzchni wewnętrznej piasty i tworzy się profil na wewnętrznej powierzchni zewnętrznego pierścienia do współpracy z profilem zewnętrznej powierzchni wewnętrznej piasty.

Tworzy się profil wielożebrowy na zewnętrznej powierzchni zewnętrznego pierścienia.

Tłoczy się piastę aby uformować wgłębienia. Tworzy się odstęp we wgłębieniach

Pozostałe aspekty wynalazku będą wskazane lub staną się oczywiste dzięki poniższemu opisowi wynalazku oraz towarzyszącym figurom rysunku.

Przedmiotowy wynalazek dotyczy ulepszonego tłumika drgań wału korbowego mającego integralny pierścień impulsowy. Tłumik drgań wału korbowego jest wyposażony w piastę wewnętrzną i zewnętrzne koło pasowe oraz łączący je element elastomerowy pomiędzy nimi. Element elastomerowy tłumi drgania wału korbowego. Integralny pierścień impulsowy produkowany jako część piasty wewnętrznej przez płynięcie materiału tworzącego półwyrób z cienkiej blachy.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony na rysunku na którym fig. 1 przedstawia przekrój poprzeczny innowacyjnego tłumika drgań wału korbowego, fig. 2 - przekrój poprzeczny innowacyjnego tłumika drgań wału korbowego, fig. 3 - widok pionowy z przodu innowacyjnego tłumika wału korbowego, fig. 4a, 4b, 4c, 4d, 4e, 4f, 4g, - pół przekroje poprzeczne kolejności wytwarzania, fig. 5a, 5b, 5c, 5d - pół przekroje poprzeczne kolejnoś ci wytwarzania fig. 6 - perspektywiczny przekrój poprzeczny piasty wewnętrznej innowacyjnego tłumika, fig. 7a, 7b, 7c, - przekroje poprzeczne powstawania piasty mającej zamknięty otwór, fig. 8a. 8b, 8c, 8d, 8e, 8f, 8g, 8h, 8i, 8j - pół przekroje poprzeczne kolejności wytwarzania, a fig. 9a, 9b, 9c - pół przekroje poprzeczne kolejności wytwarzania.

Ulepszenia innowacyjnego tłumika drgań w stosunku, do stanu techniki są wielorakie. Innowacyjny tłumik drgań pozwala na osiągnięcie o wiele lepszej dokładności synchronizacji dzięki użyciu integralnego pierścienia impulsowego formowanego przez płynięcie materiału w przeciwieństwie do dwóch osobnych części jak w stanie techniki. Polepsza to znacznie dokładność położenia pierścienia impulsowego względem piasty wewnętrznej i koła pasowego, zarówno promieniowo jak i poprzecznie. To z kolei polepsza dokładność określenia położenia wału korbowego dla celów synchronizacji. Dodatkowo osiągnięto bardziej dokładny wymiar szczeliny pomiędzy pierścieniem kołem pasowym dla elementu łączącego; polepszając bicie i koncentryczność. Jest również innowacyjny tłumik drgań jest również mocniejszy niż konstrukcje ze stanu techniki. Innowacyjny pierścień impulsowy nie jest narażony na oderwanie się od piasty wewnętrznej jak w stanie techniki. Odnośnie produkcji, innowacyjny tłumik drgań ma mniej części, które wymagają mniej czynności montażowych w porównaniu ze stanem techniki. Ponieważ innowacyjny tłumik drgań jest formowany przez płynięcie materiału, jakość pierścienia impulsowego jest lepsza od pierścieni impulsowych produkowanych w stanie techniki.

Fig. 1 przedstawia przekrój poprzeczny innowacyjnego tłumika drgań wału korbowego. Innowacyjny tłumik 100 jest wykonany z materiału metalowego i obejmuje element wewnętrzny lub piastę 110 i element zewnętrzny lub pierścień 120 czynności montażowych w porównaniu ze stanem innowacyjny tłumik płynięcie materiału impulsowego jest lepsza od pierścieni produkowanych w stanie techniki drgań.

PL 202 780 B1

Elastyczny człon łączący 14 jest pasowany pomiędzy piastę wewnętrzną piastę 110 i zewnętrzny pierścień 120. W zalecanym wykonaniu człon łączący 14 składa się z pierścienia lepkosprężystego i elastomerowego. Elastomerowy człon łączący 14 może składać się z SBR, NBP, HNBR, EPDM, VAMAC, EVM i z mieszanki powyższych.

Piasta wewnętrzna 110 zawiera piastę centralną 10. Piasta centralna 10 zawiera otwór 11 do którego wkładany jest wał korbowy (nie pokazany). Piasta wewnętrzna 110 również zawiera półkę usztywniającą 12, na której wykonano powierzchnię przylegania pierścienia 13. Linia C-C jest linią środkową innowacyjnego tłumika jak również osią obrotu. C-C jest w jednej linii z linią środkową wału korbowego (nie pokazana). C-C jest również pokazana na fig. 2, fig. 4a-4g, fig. 5a-5d, fig. 8a-8j, fig. 9a-9c.

Pierścień impulsowy 17 jest formowany przez płynięcie materiału integralnie z piastą wewnętrzną 110. Pierścień impulsowy 17 jest usytuowany w zasadzie prostopadle do osi obrotu, C-C innowacyjnego tłumika. Zewnętrzny obwód pierścienia impulsowego 17 obejmuje klapki i zęby 18. Zęby 18 rozciągają się promieniowo od pierścienia impulsowego 17. Podczas pracy, gdy innowacyjny tłumik obraca się na wale korbowym, zęby 18 są wykrywane przez czujnik na silniku (nie pokazanym) do regulacji zapłonu silnika. Zewnętrzny pierścień 120 obejmuje koło pasowe 15. Pierścień 15 jest połączony z piastą wewnętrzną 110 członem łączącym 14. W tym wykonaniu pierścień zewnętrzny 120 jest odlany w sposób znany w technice.

Zewnętrzna powierzchnia przylegania piasty 19, łącząca elastyczny człon łączący 14 i wewnętrzną powierzchnię koła pasowego ~20 może mieć każdy odpowiedni profil, włączając w to krzywą łukową. Powierzchnia 19, powierzchnia 20 i elastyczny człon łączący 14 mogą mieć inne współpracujące profile w zależności od wymagań użytkownika, włączając w to garby i zafalowania. Powierzchnia 19 i powierzchnia 20 mają w zasadzie formę cylindryczną do której przyłączone są wspomniane profile, patrz fig. 3. Koło pasowe 15 obejmuje powierzchnię nośną pasa mającego profil wielożebrowy 16. Powierzchnia nośna pasa 16 może również mieć profil zębaty lub klinowy.

Płaszczyzna P1 półki usztywniającej 12 jest przesunięta o odległość D1 od powierzchni nośnej pasa P2-P2. Ta konstrukcja wspornikowa pozwala powierzchni nośnej pasa 16 na cofnięcie się w kierunku silnika, przez co potrzeba mniej luźnej przestrzeni z przodu silnika.

Fig. 2 przedstawia przekrój poprzeczny innowacyjnego tłumika drgań wału korbowego. Pierścień zewnętrzny 130 obejmujący koło pasowe 25 jest wirowany lub formowany przez płynięcie materiału w tym wykonaniu w sposób znany w technice. Powierzchnia nośna pasa 26 ma profil wielożebrowy i jest wirowana lub formowana przez płynięcie materiału na zewnętrznej powierzchni koła pasowego 25. Powierzchnia nośna pasa 16 może również mieć profil zębaty lub klinowy. Powierzchnia 30 współpracuje z powierzchnią 19. Wszystkie inne elementy są takie jak opisano przy fig. 1.

Płaszczyzna p1 półki usztywniającej 12 jest przesuniętą odległością D1 od powierzchni nośnej pasa P2-P2. Ta konstrukcja wspornikowa pozwala powierzchni nośnej pasa 26 na cofnięcie się w kierunku silnika, przez co potrzeba mniej luźnej przestrzeni z przodu silnika.

Fig. 3 przedstawia widok pionowy z przodu innowacyjnego tłumika drgań wału korbowego. Zęby 18 rozciągają się po obwodzie pierścienia impulsowego. Pierścień zewnętrzny 120 jest połączony z piastą wewnętrzną 110 przez człon łączący 14. Element synchronizacji lub odstęp 30 w zębach 18 obejmuje punkt odniesienia synchronizacji pomiędzy zębami 18, który ma być wykryty przez czujnik (nie pokazany). Odstęp 30 może obejmować jakąkolwiek formę braku ciągłości w zębach 18, która może być wykryta przez czujnik. Zęby 18 rozciągają się poza zewnętrzny obwód profilu 16.

Fig. 4a, 4b, 4c, 4d, 4e, 4f, 4g przedstawiają pół przekroje poprzeczne, wzdłuż linii C-C kolejności wytwarzania. Fig. 4a przedstawia operację wycinania. Półwyrób z cienkiej blachy 1000 jest tłoczony lub cięty w znany sposób nadając mu kolistą formę. Następnie jest zamocowany na obrotowym trzpieniu.

Fig. 4b przedstawia środkową piastę z zamkniętym otworem 10 poddaną procesom wirowania znanym w technice, włączając w to sposób ujawniony w amerykańskim opisie patentowym Kutzscher'a in. Nr 5987952 włączonym tutaj w całości przez przywołanie.

Fig. 7a, 7b i 7c przedstawiają przekroje poprzeczne powstawania piasty mającej zamknięty lub zaślepiony otwór. Na fig. 7a, piasta tworzona jest przez obracanie krążka pierścieniowego lub półwyrobu 1000 podtrzymywanego przez trzpień obrotowy M. Rolka RA o profilu formującym RA1 jest poruszana promieniowo do wewnątrz w kierunku SR po boku 1010 półwyrobu 1000, zbierając w ten sposób część półwyrobu 1000 do wewnątrz w kierunku trzpienia tworząc piastę 10. Rolka RB utrzymuje w miejscu obwód zewnętrzny półwyrobu 1000 na trzpienia M podczas procesu formowania. Rolka RB

PL 202 780 B1 toczy się po półwyrobie 1000 i trzpieniu M podczas obracania się trzpienia. Fig. 7b pokazuje dalszy postęp rolki RA w kierunku SR2 przesuwanego w ten sposób garbu 64 do wewnątrz w kierunku słupa trzpienia MP.

Fig. 7c pokazuje w pełni uformowaną piastę 10. Na fig. 7c rolka RC ma inny profil formujący RC1 niż profil rolki RA, aby odpowiednio uformować cylindryczny kształt ukończonej piasty 10. Otwór 11 jest zaślepiony lub zamknięty, w którym wymiar D1 jest większy od wymiaru D2, patrz fig. 1. Łącznik (nie pokazany) taki jak sworzeń może być włożony przez otwór 11a aby przymocować innowacyjny tłumik drgań do wału (nie pokazany). W innowacyjnym tłumiku drgań można również użyć piasty bez zaślepionego otworu, stosując w zamian klucz do przymocowania tłumika do wału korbowego (nie pokazany). Opisane metody przymocowywania tłumika do wału są podane przykładowo nie mają na celu ograniczania sposobów, którymi można przymocować tłumik do wału.

Fig. 4c pokazuje tworzenie powierzchni przylegania pierścienia 13 i pierścienia impulsowego 17. Proces ten jest dalej opisany przy fig. 5a do 5d.

Fig. 4d pokazuje obróbkę skrawaniem wykonaną na utworzonych powierzchniach, jak to jest znane w technice. Gumowa powierzchnia przylegania 19 jest skrawana do określonego z góry wykończenia, aby odpowiednio połączyć ją z członem łączącym 14. Odpowiednie wykończenie powierzchni może również być zastosowane przez znane procesy, takie jak malowanie lub pokrywanie żywicą epoksydową.

Fig. 4e pokazuje operację wykrawania otworów. Zęby 18 i otwory w półce usztywniającej 27, patrz fig. 3, są wykonane przez dziurkowanie. Dziurkowanie obejmuje każdą znaną metodę tłoczenia, dzięki której metal jest usuwany z piasty wewnętrznej 110 tworząc otwory w półce usztywniającej 27 oraz z pierścienia impulsowego tworząc zęby 18. Zęby 18 mogą również być wirowane lub formowane przez płynięcie materiału w znany sposób.

Fig. 4f pokazuje zewnętrzny pierścień 120 przyłączony do płaszczyzny przylegania pierścienia 13 z członem 14 pierścienia elastomerowego. Na tym etapie pierścień zewnętrzny 120 i piasta wewnętrzna 110 są utrzymane we względnie nieruchomych pozycjach. Człon 14 jest następnie wtłaczany pomiędzy pierścień 120 i piastę 110. Człon 14 jest w nieco sprężonym stanie pomiędzy piastą wewnętrzną i pierścieniem zewnętrznym, w zakresie około >0% do około 50% sprężenia grubości, aby ułatwić połączenie członu 14 z pierścieniem zewnętrznym 120 i 110. Można również użyć kleju w znany sposób, aby utrzymać człon 14 pomiędzy piastą wewnętrzną 110 i pierścieniem zewnętrznym 120.

Fig. 4g przedstawia końcową operację obróbki skrawaniem, wykańczający piastę środkową 10 w sposób znany w technice. Może on obejmować zastosowanie określonego z góry wykończenia powierzchni poprzez skrawanie, malowanie i powlekanie.

Fig. 5a, 5b, 5c, 5d przedstawiają półprzekroje poprzeczne wzdłuż linii C-C w kolejności wytwarzania. Kształt pokazany na fig. 4b jest dalej tworzony przez rolkę R1 mającą profil formujący RP1 poruszający się promieniowo do wewnątrz w kierunku DR1 aby utworzyć zebraną część 1050 półwyrobu 1000. Zebrana część 1050 jest gromadzona na częściach trzpienia M1 i M2. Zebrana część 1050 jest następnie rozbijana przez rolkę R2 mającą profil walcowany RP2 poruszającą się promieniowo do wewnątrz w kierunku DR2, podczas gdy część 1050 jest równocześnie roztłaczana tworząc garb 1060, patrz fig. 5b. Garb 1060 jest zebrany na części trzpienia M2. Następnie, garb 1060 jest sprężany przez rolkę R3 poruszającą się w kierunku DR3 a następnie w kierunku DR4. Rolka R3 mająca profil walcowany RP3 dalej formuje garb 1060 w nierówny kształt powierzchni przylegania pierścienia 1300 pierścienia impulsowego 1700 na części trzpienia MR2, patrz fig. 5c. Wewnętrzna powierzchnia 1031 garbu 1060 jest podpierana przez części trzpienia MP2 podczas kroku wyprężania z fig. 5c. Następnie końcowe wyprężanie przy użyciu rolki R4 mającej profil walcowany RP4 daje końcowy kształt powierzchni przylegania pierścienia 13 i pierścienia impulsowego 17, włączając w to powierzchnię 19, patrz fig. 4d. Rolka R4 porusza się w kierunku DR5 formując płaską powierzchnię 1701 dla pierścienia impulsowego 17, tworząc w ten sposób końcowy kształt promieniowe rozciągającego się elementu pierścienia 17, patrz fig. 5d.

Fig. 6 przedstawia przekrój poprzeczny widoku perspektywicznego piasty wewnętrznej innowacyjnego tłumika.

Piasta wewnętrzna 110 obejmuje piastę środkową 10. Piasta środkowa 10 obejmuje otwór 11 do którego można włożyć wał korbowy (nie pokazany). Piasta wewnętrzna 110 również obejmuje półkę usztywniającą 12 na której utworzono płaszczyznę przylegania pierścienia 13. Pierścień impulsowy 17 jest formowany integralnie z piastą wewnętrzną 110 jak to zostało opisane. Zewnętrzny obwód pier6

PL 202 780 B1 ścienią impulsowego 17 obejmuje klapki lub zęby 18. Podczas pracy zęby 18 jak również odstęp 30 są wykryte przez czujnik na silniku (nie pokazanym).

Fig. 8a, 8b, 8c, 8d, 8e, 8f, 8g, 8h, 8i, 8j przedstawiają pół przekroje poprzeczne wzdłuż linii C-C kolejności wytwarzania. Fig. 8a przedstawia zabieg wycinania. Półwyrób z cienkiej blachy 2000 jest tłoczony lub cięty w znany sposób nadając mu kolistą formę. Następnie jest zamocowany na obrotowym trzpieniu.

Fig. 8b przedstawia środkową piastę z zamkniętym otworem 10 poddaną procesom wirowania znanym w technice

Fig. 7a, 7b i 7c przedstawiają przekroje powstawania piasty mającej zamknięty lub zaślepiony otwór jak to zostało opisane w innym miejscu tego opisu.

Fig. 8c przedstawia tłoczenie częściowo uformowanego krążka. Przesunięcie 2001 jest tłoczone przez znane procesy do półki usztywniającej 12 tłumika.

Fig. 8d, 8e, 8f przedstawiają tworzenie powierzchni przylegania pierścienia 13 i pierścienia impulsowego 17 i są pełniej opisane przy fig. 9a, 9b i 9c.

Fig. 8g przedstawia obróbkę wykonaną na utworzonych powierzchniach, jak to jest znane ze stanu techniki. Gumowa powierzchnia przylegania 19 jest obrabiana, aby odpowiednio połączyć ją z członem elastomerowym 14. Określone z góry wykończenie powierzchni może również być zastosowane przez znane procesy, takie jak malowanie lub pokrywanie żywicą epoksydową.

Fig. 8h przedstawia operację wykrawania otworów. Zęby 18 i otwory w półce usztywniającej 27, patrz fig. 3, są wykonane przez dziurawienie. Wykrawanie otworów obejmuje każdą znaną metodę tłoczenia, dzięki której metal jest usuwany piasty wewnętrznej 110 tworząc otwory w półce usztywniającej 27 oraz z pierścienia impulsowego tworząc zęby 18. Zęby 18 mogą również być formowane przez wirowanie w znany sposób.

Fig. 8i pokazuje zewnętrzny pierścień 120 połączony z płaszczyzną przylegania pierścienia 13 za pomocą członu łączącego 14 w postaci pierścienia elastomerowego. W tym zabiegu pierścień zewnętrzny 120 i piasta wewnętrzna 110 są utrzymane we względnie nieruchomych pozycjach. Człon łączący 14 jest następnie tłoczony pomiędzy pierścień 120 i piastę 110. Człon łączący 14 jest w nieco sprężonym stanie wewnętrzną i pierścieniem zewnętrznym, w zakresie około >0% do około 50% sprężenia grubości, aby ułatwić połączenie członu łączącego 14 z pierścieniem zewnętrznym i piasta wewnętrzną 110. Można również użyć kleju w znany sposób, aby zabezpieczyć człon 14 pomiędzy piastą wewnętrzną 110 i pierścieniem zewnętrznym 120.

Fig. 4g przedstawia końcową operację obróbki wykańczającej piastę środkową 10 w sposób znany ze stanu techniki. Może on obejmować zastosowanie odpowiedniej powierzchni wykończenia poprzez skrawanie lub malowanie.

Fig. 9a, 9b i 9c przedstawiają pół przekroje poprzeczne kolejności wytwarzania. Półwyrób tłumika 2000 pokazany na fig. 8c jest zaciśnięty pomiędzy częściami M3 i M4 obracającego się trzpienia. Kształt pokazany na fig. 8c jest dalej tworzony przez rolkę pomiędzy piastą R5 mającą profil formujący RP5 poruszający się zasadniczo promieniowo do wewnątrz w kierunku DR6, aby utworzyć część promieniową 2002 półwyrobu 2000. Łukowa część promienia 2002 jest tworzona na części trzpienia M4 poprzez działanie rolki R5. Część promieniowa jest następnie rozbijana przez rolkę R5 mającą profil walcowany RP5 poruszającą się zasadniczo promieniowo na zewnątrz w kierunku DR7, aby stworzyć nierówny kształt pierścienia impulsowego 17.

Na fig. 9b, rolka R5 poruszając się w kierunku DR8 dalej wykańcza pierścień impulsowy 17 i nierówny kształt 2003 powierzchni przylegania pierścienia 13 na częściach M3 i M4 trzpienia.

Na fig. 9c rolka R6 z walcowanym profilem RP6 porusza się zasadniczo promieniowo do wewnątrz w kierunku DR9 aby dalej spłaszczać pierścień impulsowy 17 i nadać końcowy kształt powierzchni przylegania pierścienia 13, a w szczególności powierzchni 19, patrz fig. 8g.

W tym alternatywnym wykonaniu przesunięcie 2001 łączy powierzchnię przylegania pierścienia w położeniu, które jest zasadniczo wycentrowane i promieniowo wyosiowane z powierzchnią nośną pasa 16 i 26, patrz fig. 1,2, 8i i 8j. To służy zilustrowaniu wszechstronności w ustawianiu powierzchni nośnej pasa względem póki usztywniającej tłumika jaka jest możliwa dzięki tej metodzie. To z kolei pozwala użytkownikowi zaprojektować tłumik formowany przez płynięcie materiału tak, aby zoptymalizować użycie dostępnej przestrzeni w przedziale silnikowym. Chociaż opisano tutaj tylko jedną formę wynalazku, będzie oczywiste dla fachowców z tej dziedziny, że możliwe są różne warianty zarówno w konstrukcji jak i w relacji pomiędzy częściami, bez odejścia od ducha i zakresu opisanego tutaj wynalazku.

Claims (12)

1. Tłumik drgań, znamienny tym, że ma wewnętrzną piastę (110) z cylindryczną powierzchnią zewnętrzną (19), zewnętrzny pierścień (120) z cylindryczną powierzchnią wewnętrzną (20), przy czym powierzchnia zewnętrzna (19) wewnętrznej piasty (110) i powierzchnia wewnętrzna (20) zewnętrznego pierścienia (120) połączone są elastycznym członem łączącym (14), przy czym wewnętrzna piasta (110) zawiera ponadto integralny człon promieniowy posiadający wiele oddzielonych wgłębień rozmieszczonych na zewnętrznym obwodzie, wewnętrznej piasty (110), ponadto tłumik drgań (100) zawiera nieciągłość wykrywaną czujnikiem, przy czym ta nieciągłość zawiera szczelinę pomiędzy sąsiednimi wgłębieniami.

2. Tłumik według zastrz. 1, znamienny tym, że wewnętrzna piasta (110) dodatkowo zawiera centralną piastę (10) do połączenia z wałem.

3. Tłumik według zastrz. 2, znamienny tym, że zewnętrzny pierścień (120) dodatkowo zawiera powierzchnię nośną pasa mającą profil (16).

4. Tłumik według zastrz. 3, znamienny tym, że powierzchnia nośna pasa, ma profil (16) wielożebrowy.

5. Tłumik według zastrz. 2, znamienny tym, że centralna piasta (10) dodatkowo opisuje otwór (11) do połączenia wału.

6. Tłumik według zastrz. 1, znamienny tym, że elastyczny człon łączący (14), zawiera materiał elastomerowy.

7. Sposób wytwarzania tłumika drgań wału korbowego, znamienny tym, że formuje się wewnętrzną piastę (110) poprzez wirowanie pierwszego krążka pierścieniowego podpartego w obracającym się trzpieniu, przesuwa się pierwszą rolkę (RA) promieniowo do wewnątrz po powierzchni pierwszego krążka (1000) przemieszczając część pierwszego krążka (1000) do wewnątrz w kierunku trzpienia tworząc centralną piastę (10), przyciska się drugą rolkę (RB) promieniowo do wewnątrz do brzegu pierwszego krążka cylindrycznego wskutek czego tworzy się zebrana część pierwszego krążka (1000) rozbija się zebraną część poprzez ruch promieniowy rolki (RA) do wewnątrz i równocześnie tworzy się garb (64) z zebranej części, wypręża się garb (64) w kierunku promieniowym poprzez zewnętrzny ruch promieniowy drugiej rolki (RB) podczas równoczesnego podtrzymywania partii zebranej części, w ten sposób tworząc równocześnie element rozciągający się promieniowo zasadniczo prostopadle do osi obrotu wewnętrznej piasty (110), formuje się wiele wgłębień ciągnących się po obwodzie elementu rozciągającego się promieniowo, a następnie formuje się zewnętrzny pierścień (120) poprzez wirowanie drugiego krążka pierścieniowego podpartego w obracającym się trzpieniu (M), przesuwa się pierwszą rolkę promieniowo do wewnątrz po skraju drugiego krążka pierścieniowego wskutek czego zebrana część drugiego krążka pierścieniowego jest uformowana, przyciska się rolkę mającą profil do zebranego materiału przez co tworzy się profil na powierzchni zewnętrznej zewnętrznego pierścienia (120) i łączy się wewnętrzną piastę (110) z zewnętrznym pierścieniem (120) poprzez włączenie elastycznego członu łączącego (14) pomiędzy wewnętrzną piastę (110) i zewnętrzny pierścień (120).

8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że człon łączący (14) zawiera materiał elastomerowy.

9. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że dodatkowo tworzy się profil na zewnętrznej powierzchni wewnętrznej piasty (110) i tworzy się profil na wewnętrznej powierzchni zewnętrznego pierścienia (120) do współpracy z profilem zewnętrznej powierzchni wewnętrznej piasty (110).

10. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że tworzy się profil (16) wielożebrowy na zewnętrznej powierzchni zewnętrznego pierścienia (120).

11. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że tłoczy się aby uformować wgłębienia.

12. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że tworzy się odstęp we wgłębieniach.