PL203148B1 - Konstrukcja podniesionej podłogi - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest konstrukcja podniesionej podłogi.

Tego typu podłoga, o odpowiedniej wytrzymałości na obciążenia, jest sytuowana bezpośrednio na podłożu w postaci posadzki. Znana jest podłoga zawierająca konstrukcję metalową ukształtowaną faliście, ułożoną bezpośrednio na wspomnianej posadzce, gdzie grzbiet fali jest skierowany do góry względem posadzki i zamocowaną za pomocą wsporników bezpośrednio do posadzki, która jest skonstruowana z co najmniej jednej płyty.

Struktura podniesionej podłogi, a więc warstw znajdujących się na konstrukcji samego podestu jest wykonana z elementów w większości wewnątrz pustych, których zadaniem jest przeniesienie obciążenia skierowanego na posadzkę. Takie puste elementy również w warstwie stropowej są stosowane w budownictwie wielopiętrowym, gdzie wykorzystuje się je do przeprowadzania ciągów elektrycznych, energetycznych oraz wodnych itp. zgodnie z potrzebą.

W opisie patentowym EP-0 168 247 ujawniono noś ne panele podł ogowe, które s ą zamocowane jedynie w miejscach narożnych i znajdują się poza bezpośrednim kontaktem z pozostałymi warstwami podłogi. W tym przypadku, zgodnie z w/w zastosowaniem, mogą być prowadzone ciągi sieci pod panelami. W celu uzyskania dobrej nośności, panele te są wykonane z płyty karbowanej, pokryte laminatem drewnianym i metalowym, oraz z metalowych płytek wzmacniających, znajdujących się na krawędziach paneli i z metalowych kątowników usytuowanych na zagięciach paneli. Takiego rodzaju nośny panel, o znacznej powierzchni, jest dość ciężki, nawet wtedy jeżeli wysokość warstwy wierzchniej jest zmniejszona do najniższej możliwej. Zminimalizowanie grubości innych elementów i warstw oraz głębokość, nie zmniejsza grubości konstrukcji, która zajmuje dużo miejsca. W obydwu przypadkach stosunek ceny do korzyści i wykorzystania przestrzeni są niskie.

W opisie patentowym GB-2 035 435 ujawniono podniesioną podłogę wspartą punktowo na posadzce pomieszczenia, która ma za zadanie przejęcie obciążenia. Podniesiona podłoga składa się w tym przypadku z fundamentalnej płyty wspornej opartej na posadzce nośnej, w której skład wchodzą szpilki podtrzymujące stalową płytę laminowaną. Stalowa płyta laminowana składa się z dwóch płyt stalowych sklejonych dwuskładnikowym klejem, a sam laminat pokrywający stalową płytę jest zamocowany od spodu do szpilek klejem. Pod laminatem płyty stalowej, pomiędzy szpilkami, można przeprowadzić instalację grzewczą. Czynnikiem utrudniającym jest konieczność ułożenia instalacji grzewczej w całości przed naklejeniem podestu i nie ma możliwości dodania lub odjęcia sieci grzewczej czy też przeprowadzenia prac naprawczych sieci już po naklejeniu płyt.

Z opisu patentowego USA 6061982 znana jest konstrukcja podniesionego podestu wspartego punktowo na posadzce przejmującej obciążenie. Podłoga podestu, w tym przypadku, również składa się z płyt bazowych o modułowej długości bezpośrednio opartych na posadzce nośnej. Na każdą bazową płytę punktowo umieszczono wsporniki długości modułowej, którym, za pomocą wstęgi blaszanej nadano kształt fali. Kształt fali, w odniesieniu do posadzki rozbudowany jest w kierunkach góra dół i w kierunku odległ o ś ci pomię dzy wspomnianymi punktami, co ją znacznie powię ksza, niż dł ugość linii w kształ cie fali, która ma kształ t peł nej fali, a wię c zarówno jej grzbiet jak i dó ł . Szerokość podpór ułożonych w kierunku w/w kształcie fali bezpośrednio poprzecznie, wynosi dwie pełne fale na jeden moduł. Wsporniki, według opisu USA mogą zostać ustawione również na krzyż, inaczej mówiąc tak, aby część wsporników znajdowała się w pozycji, w której ich szerokość jest w poprzecznym kierunku do szerokości innych wsporników. Na wsporniki montuje się podest w postaci, składającej się z ognioodpornej płyty wiórowej, pokrytej z dwóch stron arkuszem ze stali i mającej ukształtowane faliście zagłębienia falowe na wsporniki, jak również należy zamontować przepusty do przeciągnięcia różnych sieci zgodnie z zapotrzebowaniem. Dodatkowo konstrukcja zawiera różne uchwyty, za pomocą których wsporniki są zamocowane do płyty bazowej, płyty bazowe do siebie i podest do wsporników. Konstrukcja jest dość skomplikowana w związku z tym montuje się ją powoli i jest droga.

Konstrukcja podniesionej podłogi, według wynalazku, usytuowana bezpośrednio na ciągłym nośnym podłożu, zawiera oparte na podłożu metalowe wsporniki w kształcie falistym, przy czym grzbiety fali wsporników są ułożone w kierunku góra - dół w odniesieniu do podłoża, zaś metalowe wsporniki stanowią co najmniej jedną płytę karbowaną posiadającą długość jednostkową i prostopadłą do niej szerokość jednostkową, a ponadto konstrukcja podłogi zawiera warstwę dźwiękoszczelną usytuowaną pomiędzy podłożem i płytą karbowaną charakteryzuje się tym, że na wspornikach jest usytuowana posadzka użytkowa składająca się z co najmniej jednej płyty budowlanej, przy czym co najmniej jeden

PL 203 148 B1 rowek montażowy prostopadły do jednostkowej długości płyty karbowanej jest usytuowany naprzeciw jej ukośnych końców.

Kształt fali płyty karbowanej jest uformowany jedynie na końcach szerokości jednostkowej wybrzuszeń, przy czym fale mają kierunek długości jednostkowej i równomiernie się powtarzają.

Kształt fali płyty karbowanej kształtuje zarówno długość jednostkową jak i szerokość jednostkową odległości w kierunkach pomiędzy którymi są usytuowane wybrzuszenia.

Szerokość jednostkowa wynosi co najmniej trzy pełne fale, zaś długość jednostkowa wynosi co najmniej połowę szerokości jednostkowej, korzystnie co najmniej jest równa szerokości jednostkowej lub stanowi co najmniej dwie szerokości jednostkowe.

Fala płyty karbowanej ma w przekroju postać trapezu, przy czym największa szerokość trapezu przylegająca do posadzki użytkowej jest mniejsza niż jej szerokość dolna przylegająca do warstwy dźwiękoszczelnej.

Wewnątrz rowków montażowych jest ukształtowane dno, oraz odchodzące od niego prostopadle dolne boki i skierowane ukośnie na zewnątrz krawędzie poszerzające od których odchodzą, skierowane tak jak dolne boki, górne ścianki, przy czym w co najmniej jednym z dolnych boków jest usytuowanych wiele przelotowych otworów, które są otwarte pomiędzy falami płyty karbowanej.

Każdy rowek montażowy zawiera pokrywę usytuowaną pomiędzy jego górnymi ściankami.

Płyta karbowana ma wysokość oraz pionową wysokość mierzoną pomiędzy dnem rowka montażowego i krawędzią poszerzającą mierzoną od wewnątrz rowków montażowych, która jest równa wysokości fali, przy czym jedna końcówka każdej płyty karbowanej lub obydwie przeciwległe końcówki są usytuowane pod krawędziami poszerzającymi rowka montażowego.

Posadzka użytkowa składa się z dwóch płyt konstrukcyjnych górnej i dolnej, przy czym dolną płytę stanowi płyta gipsowa, zaś górna, druga płyta jest wybrana z grupy płyt gipsowych, z włókna cementowego, z włókna drzewnego, przy czym płyty są połączone ze sobą powierzchniami.

Posadzka użytkowa składa się z jednej płyty konstrukcyjnej z włókna cementowego lub włókna drzewnego.

Warstwa dźwiękoszczelna jest z elastycznego płaskiego materiału dźwiękoszczelnego korzystnie filcu, pianki z tworzywa sztucznego, korka, kawałków wcześniej wymienionych materiałów naklejonych na papier lub karton, folię lub ich laminat.

Korzystnie warstwa dźwiękoszczelna jest oddzielona od płyt karbowanych lub jest z nimi złączona za pomocą warstwy kleju.

Korzystnym jest gdy konstrukcja dodatkowo zawiera przechodzące przez płytę karbowaną mocowania do podłoża usytuowane w obszarze dolnych szerokości płyty karbowanej, v szczególności konstrukcja dodatkowo zawiera płytę karbowaną o maksymalnej szerokości zawierającą obszary przejście mocowań przez płytę karbowaną, zaś w przypadku dwóch płyt konstrukcyjnych mocowania przechodzą jedynie przez niżej położoną płytę gipsową, przy czym w przypadku jednej płyty mocowania przechodzą przez nią.

Na połączeniu płyty gipsowej z płytą z włókna cementowego, drzewnego lub dwóch płyt gipsowych jest usytuowana warstwa kleju.

Zaletą rozwiązania według wynalazku, jest to, że konstrukcja podłogi, usytuowana na stałym podłożu - posadzce, przejmuje obciążenie składające się z jak największej ilości małych części, które są szybko i tanio wykonane, sprawnie transportowane na miejsce montażu i składane zgodnie z przeznaczeniem w kształt podestu. Drugą zaletą jest uzyskanie konstrukcji podniesionego podestu nieograniczonego kształtem posadzki, który można złożyć bez większych trudności w wielu miejscach. Ponadto rozwiązanie według wynalazku zapewnia dobrą izolację dźwiękową.

Proponowana konstrukcja ponadto nie ma wad znanych ze stanu techniki i spełnia wymogi bezpieczeństwa.

Proponowana podłoga podniesiona nadaje się zarówno do zastosowania w pomieszczeniach biurowych jak i w budynkach mieszkalnych. Jednym z najistotniejszych plusów niniejszego wynalazku jest niska wysokość konstrukcji, bo w granicach 40 mm, duża nośność powierzchni, rzędu 10 kN/m², duża punktowa odporność na nacisk - rzędu wielkości 4 kN/16 cm², oraz izolacja dźwięku uderzenia, rzędu wielkości 49 dB. Dodatkowymi faktami przemawiającymi na korzyść tego rodzaju podłogi jest niski poziom rozprzestrzeniania drgnięć. W dalszym ciągu przedstawiając zalety należy wspomnieć o możliwości dokonywania późniejszych zmian zarówno ponad, jak i pod samą konstrukcją posadzki, czyli np. prace w instalacjach sieciowych.

PL 203 148 B1

Przedmiot wynalazku jest opisany w przykładzie wykonania na podstawie rysunku, na którym fig. 1 przedstawia jedną z form realizacji montażu podniesionej podłogi, w części otwartej, poprzez aksjomatyczny przekrój, oznaczony na fig. 3 jako I-I, fig. 2 przedstawia inną formę realizacji montażu podniesionej podłogi, w części otwartej, poprzez aksjomatyczny przekrój zgodnie z fig. 1, fig. 3 przedstawia konstrukcję podniesionej podłogi według fig. 1 otwartą wzdłuż linii II-II oznaczonej na fig. 1.

Jak to przedstawiono na fig. 1 konstrukcja podniesionej podłogi 1, jest ułożona na stałej posadzce - podłożu 10 przejmującym obciążenie. Posadzka przejmująca obciążenie może opierać się zarówno na stałym gruncie lub na konstrukcji ścian lub też filarów, typowej posadzce wykonanej ze zbrojonego betonu jak i z innych materiałów budowlanych. Konstrukcja podniesionej podłogi 1 jest wsparta o górną warstwę 15 nośną i przenosi na posadzkę - podłoże 10, poprzez konstrukcję podłogi podniesionej, obciążenia F skierowane bezpośrednio na wierzchnią warstwę 24 posadzki użytkowej 5. Konstrukcja podniesionej podłogi 1 zawiera wsporniki metalowe 13, opierające się na stałej posadzce, ułożone w kształt fali, przy czym grzbiet fali w odniesieniu do posadzki, jest skierowany do góry G <-> D, górna warstwa 15 podłoża nośnej i wierzchnia część 24 posadzki użytkowej 5 są ułożone w stosunku do siebie równolegle. Posadzka użytkowa 5 oparta na wspornikach 13 składa się z co najmniej jednej płyty wierzchniej, na której odbywa się ruch, ustawiane są meble oraz inne, odrębne sprzęty nie mocowane, takie jak stoły, krzesła, półki, szafy itp.

Zgodnie z wynalazkiem metalowe wsporniki 13 zastosowane w podwieszanej podłodze 1 mają postać co najmniej jednej płyty karbowanej 3a, 3b o długości jednostkowej L1 i szerokość jednostkowa W1. Te płyty karbowane 3a, 3b posiadają znaczną długość jednostkową L1 w porównaniu do wielkości szerokości jednostkowej W1. Długość jednostkowa L1 i szerokość jednostkowa W1 mogą być jak największe. Ograniczeniem bywają tu jedynie możliwości transportowe i montażowe. Naturalnie jasnym jest, że wyznacznikami ostatecznej długości i szerokości płyt karbowanych 3a, 3b jest kształt i model samej podniesionej podłogi uzależniony od jej miejsca przeznaczenia. W zasadzie konstrukcja podniesionej podłogi zajmuje całą powierzchnie posadzki nośnej nie wliczając ewentualnych odstępów od ścian itp. Jedną z możliwości jest zastosowanie w przypadku płyt karbowanych 3a, 3b rozmiarów odpowiadających innym płytom montażowym, rzędu 120 x 255 cm - 90 x 400 cm, w ten sposób zarówno transport samych elementów jak i innych płyt nie przysporzy kłopotów. Można też zastosować większy rozmiar płyt karbowanych, zastosowanie mniejszych rozmiarów nie jest raczej korzystne. W każdym razie na szerokość jednostkową W1 płyty karbowanej przypadają co najmniej trzy lub cztery fale, których długość λ jest dostosowana do powszechnie znanych technicznie oznakowanych długości fali. Długość jednostkowa L1 wynosi co najmniej połowę długości jednostkowej W1, lub korzystnie co najmniej tyle ile wynosi szerokość jednostkowa, lub typowo stanowi co najmniej dwie długości jednostkowe. Płyty karbowane 3a, 3b są uformowane z cienkiej płyty stalowej, grubość płyty wynosi pomiędzy 0,4 mm i 2,0 mm, korzystnie pomiędzy 0,5 - 0,7 mm, dlatego, że można je łatwo przyciąć na miejscu montażu i w ten sposób dostosować do kształtu i wielkości zabudowywanej powierzchni. W zależności od kształtu pomieszczenia i płyt karbowanych można na posadzce - podłożu 10 ułożyć więcej niż jedną płytę karbowaną wzdłuż, a więc w kierunku jednostkowych długości L1 i/lub w szerz, a więc w kierunku jednostkowych szerokości W1. Kontynuując układanie płyt karbowanych w wymieniony wcześniej sposób, w kierunku szerokości jednostkowych, należy dobrać różne pojedyncze płyty karbowane 3a i 3b tak, aby się uzupełniały odpowiednim wymiarem C w kierunku ich jednostkowych szerokości, tak jak jest to przedstawione na fig. 1 w przypadku dwóch płyt karbowanych 3a i 3b. W odniesieniu do kształtu falowego ten wymiar uzupełniający C ma wielkość odpowiadającą co najmniej połowie długości fali λ. Kontynuując układanie płyt karbowanych we wspomniany sposób, w kierunku długości jednostkowej, należy pozostawić niewielkiej wielkości uskok D pomiędzy dwoma różnymi jednostkami płyt karbowanych 3a i 3b w kierunku ich długości jednostkowej, tak jak przedstawiono na fig. 2 w przypadku dwóch płyt karbowanych 3a i 3b. Wielkość uskoku D wynosi pomiędzy 5 - 10 mm. Ponieważ zgodnie z wcześniejszym opisem płyty karbowane wykonane są z cienkiego materiału, tak układając można pozostawić wiele płyt jednolitych, ponieważ płyty karbowane funkcjonują wtedy tak jak jedna wielka płyta, wsparta w miejscu zagłębień 8 wsporników o nośną posadzkę - podłoże 10 i podtrzymując w miejscu wybrzuszeń 9 posadzkę użytkową 5. W niektórych przypadkach, układając podwieszoną podłogę, można zastosować dwie płyty karbowane których garby są skierowane do góry i do dołu G <-> dwuwarstwowo, co nie zostało przedstawione na figurach. W tej sytuacji należy zastosować płyty zgodnie z poniżej przedstawionym pierwszym opisem i ułożyć je warstwowo poprzecznie do kierunku długości fal λ bezpośrednio jedną płytę karbowaną na drugiej.

PL 203 148 B1

W pierwszym przypadku płyta karbowana 3a, 3b formuje jedynie długość W1 mierzoną w tym kierunku odstępy W2, co odpowiada wzniesieniom 9 odległych od siebie o długość fali λ i naturalnie zagłębieniom 8 pomiędzy wzniesieniami, kiedy to kształt poprzeczny kontynuowany w kierunku jednostkowym L1 jest zachowany bez znaczniejszych zmian w kierunku L1, przy czym wzniesienia pozostają te same jak i zagłębienia. W kierunku szerokości jednostkowej wzniesienia 9 przechodzą do zagłębień 8 i ponownie wzniesienia przechodzą w zagłębienia itd. Ten rodzaj płyty karbowanej 3a, 3b jest przedstawiony na fig. 1. W drugim przykładzie kształt fali płyty karbowanej 3a i 3b kształtuje się zarówno w przypadku odległości L2 i W2, które odpowiadają tej samej długości fali λ lub dwóm różnym, dużym długościom fali o odległość oddalonych od siebie wzniesieniami 9 i zagłębieniami 8, kiedy to kształt poprzeczny zmienia się w kierunkach długości jednostkowej L1 jak i szerokości jednostkowej W1, przy czym wzniesienia 9 przechodzą w zagłębienia 8, i vice verso. Ten rodzaj płyty karbowanej został przedstawiony na fig. 2. Wysokość fali H1 w przypadku kształtu falowego płyty karbowanej 3a, 3b o minimalnych wymiarach 15 mm i maksymalnych wymiarach 160 mm wynosi pomiędzy 30 - 55 mm. Kształt falowy płyty karbowanej 3a, 3b podobny jest do kształtu trapezu występującego w pierwszym przykładzie, w kierunku szerokości jednostkowej W1, ale w drugim przykładzie występuje zarówno w kierunku szerokości jednostkowej W1 jak i długości jednostkowej L1, tak jak przedstawiono na fig. 1 i 2 biorąc pod uwagę odległości W2 i L1 odpowiednio oznaczonych odległościach w kierunkach W2 i L2. Tak jak przedstawiono powyżej, odległości W2 i L2 mogą być równe i różne. Odległości W2 i L2 mogą typowo wynosić najmniej 80 mm i najwięcej 300 mm, korzystnie pomiędzy 100 - 200 mm. We wspomnianym kształcie trapezowym maksymalna szerokość W3 w przypadku posadzki użytkowej 5, a dokładniej opisując jej dolna powierzchnia 25 jest mniejsza niż szerokość dolna W4 poniżej opisywanej warstwy dźwiękoszczelnej 2. Szerokość maksymalna W3 wynosi maksymalnie 1/2 i minimalnie 1/10 szerokości dolnej W4, korzystnie pomiędzy 1/3 - 1/7 szerokości dolnej, kiedy to maksymalna szerokość jest więc za zwyczaj rzędu 15 - 70 mm. Dolna powierzchnia 25 posadzki użytkowej 5 styka się i jest oparta na płycie karbowanej lub na górnej powierzchni 26 płyt karbowanych, a więc w miejscu maksymalnych szerokości W3 płyt karbowanych, gdy obciążenia F skierowane na podłogę przechodzą na płytę karbowaną lub na płyty karbowane, przy czym w dalszej części ta płyta karbowana 3a, 3b lub płyty karbowane są zamocowane do nośnej posadzki - podłoża 10 w obszarze dolnych szerokości W4 płyty karbowanej za pomocą złączy 21 w postaci śrub lub gwoździ. Zgodnie z wynalazkiem, konstrukcja podłogi 1 zawiera też warstwę dźwiękoszczelną 2 usytuowaną pomiędzy nośną posadzką - podłożem 10 i płytami karbowanymi 3a, 3b, innymi słowy pomiędzy górną powierzchnią 15 nośnej posadzki i dolną powierzchnią płyt karbowanych lub płyty karbowanej, a więc pomiędzy dolną powierzchnią 23 zagłębień 8. Wspomniana warstwa dźwiękoszczelna 2 jest skonstruowany z płaskiego elastycznego materiału o łącznej grubości pomiędzy 2 - 30 mm, korzystnie pomiędzy 3 - 10 mm. Płaskim materiałem uszczelniającym warstwy dźwiękoszczelnej może być filc, zarówno z włókien sztucznych jak i naturalnych lub pianka taka jak piankowy dywan z tworzywa sztucznego, czy korek w postaci dywanu korkowego. Takim płaskim materiałem uszczelniającym mogą też być kawałki filcu, pianki, tworzywa sztucznego czy korka, naklejone na papier lub karton. W zależności od obranej techniki układania, warstwa dźwiękoszczelna 2 jest albo niespójna z płytami karbowanymi 3a, 3b, kiedy to jest układana bezpośrednio na nośnej posadzce przed ułożeniem na miejsce płyt karbowanych, przy czym warstwa dźwiękoszczelna nie dotyka bezpośrednio do płyty karbowanej, lub płaska warstwa dźwiękoszczelna 2 jest wcześniej doklejana do płyt karbowanych klejem 17, kiedy to warstwa dźwiękoszczelna i płyta karbowana są montowane do podłogi jednocześnie, podczas tej samej czynności. W obydwu przypadkach, płyta karbowana spoczywa na warstwie dźwiękoszczelnej w taki sposób, że obciążenie F zostaje przeniesione z płyty karbowanej lub z płyt karbowanych 3a, 3b na warstwę dźwiękoszczelna 2 i poprzez nią w dalszej części na posadzkę nośną - podłoże 10.

Zgodnie z wynalazkiem konstrukcja podłogi 1 zawiera co najmniej jeden rowek montażowy 4 usytuowany naprzeciw przekątnych jednostkowych długości L1 końcówek 6 płyty karbowanej lub płyt karbowanych. Należy pamiętać, że końcówki 6 nie koniecznie są usytuowane w pozycji prostopadłej do jednostkowej długości L1, lub mogą być pod kątem, z powodu niesymetrycznych wymiarów pomieszczenia Korzystnie rowek montażowy, jest wykonany w innym miejscu niż kierunek ścian pomieszczenia, na przykład w diagonalnym lub w innym kierunku posadzki pomieszczenia. W rowku montażowym 4 jest uformowane dno 11, którego dolne boki 12a, 12b są proste i skierowane w tym samym kierunku, a krawędzie poszerzające 13a, 13b skierowane na zewnątrz od siebie w kierunku boków dolnych i w tym samym kierunku poprowadzone górne ścianki 14a, 14b, zgodnie z figurami. Od dna rowka montażowego i pomiędzy krawędziami poszerzającymi wysokość pionowa H2 równa z wysoko6

PL 203 148 B1 ścią H1 fali płyty karbowanej, gdy w montowanej podniesionej podłodze każda końcówka 6 płyty karbowanej lub obydwie przeciwległe końcówki 6 są pod krawędziami poszerzającymi 13a, 13b rowka montażowego, tak jak przedstawiono to na figurach. Na górnych ściankach 14a, 14b rowka montażowego 4 wysokość H4 równa się lub jest nieco mniejsza od grubości H3 posadzki użytkowej 5, tak więc górne krawędzie rowka montażowego nie są widoczne, lecz górna powierzchnia 24 podłogi pozostaje gładka. Korzystnie warstwa dźwiękoszczelna 2 dochodzi również pod rowek montażowy 4, pomiędzy rowek i nośną posadzkę. Co najmniej w jednym, dolnym boku 12a, 12b rowka montażowego jest usytuowana sieć otworów 20, które otwierają płytę karbowaną 3a, 3b pomiędzy falami w chwili kiedy rowek montażowy 4 znajduje się naprzeciw końcówki 6 płyty karbowanej, innymi słowy zgodnie z fig. 2, w miejscu zagłębienia 8 lub zgodnie z fig. 1, w miejscu wzniesienia 9 i/lub zagłębienia 8. Rowki montażowe 4 mogą być stosowane zgodnie z potrzebami wewnątrz pomieszczenia przy ścianach i/lub w kierunku środka powierzchni posadzki w ilości co najmniej jednej sztuki, ale zaleca się dwa, z których jeden naprzeciw jednej końcówki 6 płyt karbowanych i drugi naprzeciw końcówki 6 przeciwnej. Dodatkowo każdy rowek montażowy 4 zwiera część pokrywy 16, która pasuje do przestrzeni znajdującej się pomiędzy jego górnymi ścianami 14a, 14b, dlatego też szerokość pokrywy wynosi W4 i odpowiada lub jest mniejsza od odległości W6 górnych ścianek 14 rowka montażowego. Grubość H5 pokrywy 16 tak jak wysokości H4 górnych ścianek 14a, 14b rowka montażowego zależą od całkowitej grubości H3 podłogi, tak więc pokrywa 16 układa się w tym samym poziomie z górną częścią 24 posadzki użytkowej 5. Poprzez rowki montażowe 4 i ich otwory 20 oraz w dalszej części poprzez otwory pomiędzy płytą/płytami karbowanymi można przeprowadzić kable elektryczne, kable informatyczne, rury wodne, rury grzewcze, rury odpływowe kanalizacji i inne ciągi komunikacyjne 30 wewnątrz konstrukcji podniesionej podłogi do ich miejsca przeznaczenia.

Posadzka użytkowa 5 według wynalazku, jest skonstruowana zazwyczaj z dwóch płyt konstrukcyjnych, sklejonych wzajemnie powierzchnią, chociaż może to być również jedna płyta konstrukcyjna. Niższą warstwę stanowi płyta gipsowa 18, a wyższą warstwą jest płyta cementowo - włókienna 19 lub druga płyta gipsowa. Korzystnie zastosowano jedną płytę cementowo - włókienną lub z włókien drzewnych. Grubość płyty gipsowej wynosi za zwyczaj 7 mm i najwyżej 30 mm, korzystny wymiar to 10 - 18 mm i grubość płyty z włókna cementowego lub drewnianego wynosi co najmniej 5 mm i najwyżej 35 mm, korzystny wymiar ten jest pomiędzy 7 - 27 mm, kiedy całkowita grubość H3 posadzki użytkowej 5 wynosi po podliczeniu 35 mm i najwięcej 45 mm. Takie płyty konstrukcyjne są powszechnie znanym i stosowanym materiałem w branży budowlanej, a więc w niniejszym opisie nie będą szczegółowo ujęte. Dolna powierzchnia płyty gipsowej 18 stanowi zatem dolną powierzchnię 25 podłogi i spoczywa na górnych powierzchniach 26 wzniesień 9 płyt karbowanych. Innymi słowy, z punktu widzenia pracy sił stanowi górną powierzchnię pracującą, ponieważ płyta z włókna cementowego może zostać pokryta dowolnym wykończeniem samej posadzki - czego nie widać na rysunkach, bo nie mają one wpływu na nośność. Podłoga wykonana z dwóch płyt konstrukcyjnych 18 i 19 jest połączona z płytami karbowanymi 3a, 3b, w najwyższych punktach wysokości W3, a więc w miejscach wzniesień 9 poprzez płytę karbowaną i jednocześnie jedynie przez płytę gipsową 18 za pomocą mocowania 22, takiego jak śruby itp. Te dwie nałożone na siebie płyty konstrukcyjne: płyta gipsowa 18 i płyta z włókna cementowego 19 zostały połączone za pomocą kleju 1. Mocując posadzkę użytkową 5 do podłogi podniesionej 1 należy w pierwszej kolejności umocować płytę gipsową za pomocą mocowań 22 do płyt karbowanych, po czym płytę z włókna cementowego należy dokleić do płyty gipsowej.

Claims (15)

1. Konstrukcja podniesionej podłogi, usytuowana bezpośrednio na ciągłym nośnym podłożu, zawiera oparte na podłożu metalowe wsporniki w kształcie falistym, przy czym grzbiety fali wsporników są ułożone w kierunku góra - dół w odniesieniu do podłoża, zaś metalowe wsporniki stanowią co najmniej jedną płytę karbowaną posiadającą długość jednostkową i prostopadłą do niej szerokość jednostkową, a ponadto konstrukcja podłogi zawiera warstwę dźwiękoszczelną usytuowaną pomiędzy podłożem i płytą karbowaną, znamienna tym, że na wspornikach (13) jest usytuowana posadzka użytkowa (5) składająca się z co najmniej jednej płyty budowlanej, przy czym co najmniej jeden rowek montażowy (4) prostopadły do jednostkowej długości (L1) płyty karbowanej (3a, 3b) jest usytuowany naprzeciw jej ukośnych końców (6).

PL 203 148 B1

2. Konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że kształt fali płyty karbowanej (3a, 3b) jest uformowany jedynie na końcach szerokości jednostkowej (W1) wybrzuszeń (9), przy czym fale mają kierunek długości jednostkowej (L1) i równomiernie się powtarzają.

3. Konstrukcja według zastrz. 2, znamienna tym, że kształt fali płyty karbowanej (3a, 3b) kształtuje zarówno długość jednostkową (L1) jak i szerokość jednostkową (W1) odległości (L2 i W2) w kierunkach pomiędzy którymi są usytuowane wybrzuszenia (9).

4. Konstrukcja według zastrz. 3, znamienna tym, że szerokość jednostkowa (W1) wynosi co najmniej trzy pełne fale (λ), zaś długość jednostkowa (L1) wynosi co najmniej połowę szerokości jednostkowej (W1), korzystnie co najmniej jest równa szerokości jednostkowej lub stanowi co najmniej dwie szerokości jednostkowe.

5. Konstrukcja według zastrz. 3, znamienna tym, że fala płyty karbowanej (3a, 3b) ma w przekroju postać trapezu, przy czym największa szerokość (W3) trapezu przylegająca do posadzki użytkowej (5) jest mniejsza niż jej szerokość dolna (W4) przylegająca do warstwy dźwiękoszczelnej (2).

6. Konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że wewnątrz rowków montażowych (4) jest ukształtowane dno (11), oraz odchodzące od niego prostopadle dolne boki (12a, 12b) i skierowane ukośnie na zewnątrz krawędzie poszerzające (13a, 13b) od których odchodzą, skierowane tak jak dolne boki, górne ścianki (14a, 14b), przy czym w co najmniej jednym z dolnych boków (12a, 12b) jest usytuowanych wiele przelotowych otworów (20), które są otwarte pomiędzy falami płyty karbowanej (3a, 3b).

7. Konstrukcja według zastrz. 6, znamienna tym, że każdy rowek montażowy (4) zawiera pokrywę (16) usytuowaną pomiędzy jego górnymi ściankami (14a, 14b).

8. Konstrukcja według zastrz. 6, znamienna tym, że płyta karbowana (3a, 3b) ma wysokość (H1) oraz pionową wysokość (H2) mierzoną pomiędzy dnem (11) rowka montażowego (4) i krawędzią poszerzającą (13a, 13b) mierzoną od wewnątrz rowków montażowych (4), która jest równa wysokości fali, przy czym jedna końcówka (6) każdej płyty karbowanej (3a, 3b) lub obydwie przeciwległe końcówki (6) są usytuowane pod krawędziami poszerzającymi (13a, 13b) rowka montażowego (4).

9. Konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że posadzka użytkowa (5) składa się z dwóch płyt konstrukcyjnych górnej i dolnej, przy czym dolną płytę stanowi płyta gipsowa (18), zaś górna, druga płyta jest wybrana z grupy płyt gipsowych, z włókna cementowego, z włókna drzewnego (19), przy czym płyty są połączone ze sobą powierzchniami.

10. Konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że posadzka użytkowa (5) składa się z jednej płyty konstrukcyjnej z włókna cementowego lub włókna drzewnego.

11. Konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa dźwiękoszczelna (2) jest z elastycznego płaskiego materiału dźwiękoszczelnego korzystnie filcu, pianki z tworzywa sztucznego, korka, kawałków wcześniej wymienionych materiałów naklejonych na papier lub karton, folię lub ich laminat.

12. Konstrukcja według zastrz. 11, znamienna tym, że warstwa dźwiękoszczelna (2) jest oddzielona od płyt karbowanych (3a, 3b) lub jest z nimi złączona za pomocą warstwy kleju (17).

13. Konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że dodatkowo zawiera przechodzące przez płytę karbowaną (3a, 3b) mocowania (21) do podłoża (10) usytuowane w obszarze dolnych szerokości (W1) płyty karbowanej (3a, 3b).

14. Konstrukcja według zastrz. 9, znamienna tym, że dodatkowo zawiera płytę karbowaną (3a, 3b) o maksymalnej szerokości (W3) zawierającą obszary przejście mocowań przez płytę karbowaną, zaś w przypadku dwóch płyt konstrukcyjnych mocowania (22) przechodzą jedynie przez niżej położoną płytę gipsową (18), przy czym w przypadku jednej płyty mocowania (22) przechodzą przez nią.

15. Konstrukcja według zastrz. 9 albo 13, znamienna tym, że na połączeniu płyty gipsowej z płytą z włókna cementowego, drzewnego lub dwóch płyt gipsowych jest usytuowana warstwa kleju (7).