PL203227B1 - Związki peptydowe, sposób ich wytwarzania, środek farmaceutyczny i zastosowanie związków peptydowych - Google Patents

Związki peptydowe, sposób ich wytwarzania, środek farmaceutyczny i zastosowanie związków peptydowych

Info

Publication number
PL203227B1
PL203227B1 PL346781A PL34678199A PL203227B1 PL 203227 B1 PL203227 B1 PL 203227B1 PL 346781 A PL346781 A PL 346781A PL 34678199 A PL34678199 A PL 34678199A PL 203227 B1 PL203227 B1 PL 203227B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
alloc
paph
glu
cha
compound
Prior art date
Application number
PL346781A
Other languages
English (en)
Other versions
PL346781A1 (en
Inventor
Pavel Safar
Alena Safarova
Peter Wildgoose
Original Assignee
Sanofi Aventis Deutschland
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Sanofi Aventis Deutschland filed Critical Sanofi Aventis Deutschland
Publication of PL346781A1 publication Critical patent/PL346781A1/xx
Publication of PL203227B1 publication Critical patent/PL203227B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K7/00—Peptides having 5 to 20 amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K7/04—Linear peptides containing only normal peptide links
    • C07K7/06—Linear peptides containing only normal peptide links having 5 to 11 amino acids
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K5/00—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K5/04—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing only normal peptide links
    • C07K5/10—Tetrapeptides
    • C07K5/1019—Tetrapeptides with the first amino acid being basic
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00—Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00—Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P7/00—Drugs for disorders of the blood or the extracellular fluid
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P7/00—Drugs for disorders of the blood or the extracellular fluid
    • A61P7/02—Antithrombotic agents; Anticoagulants; Platelet aggregation inhibitors
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00—Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00—Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A61P9/10—Drugs for disorders of the cardiovascular system for treating ischaemic or atherosclerotic diseases, e.g. antianginal drugs, coronary vasodilators, drugs for myocardial infarction, retinopathy, cerebrovascula insufficiency, renal arteriosclerosis
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K5/00—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K5/04—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing only normal peptide links
    • C07K5/08—Tripeptides
    • C07K5/0815—Tripeptides with the first amino acid being basic
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00—Medicinal preparations containing peptides
    • Y—GENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y10—TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC
    • Y10T—TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER US CLASSIFICATION
    • Y10T436/00—Chemistry: analytical and immunological testing
    • Y10T436/10—Composition for standardization, calibration, simulation, stabilization, preparation or preservation; processes of use in preparation for chemical testing
    • Y10T436/105831—Protein or peptide standard or control [e.g., hemoglobin, etc.]

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Diabetes (AREA)
  • Heart & Thoracic Surgery (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Cardiology (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Vascular Medicine (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są nowe związki peptydowe, sposób ich wytwarzania, środek farmaceutyczny i zastosowanie związków peptydowych. Związki według wynalazku mają silne działanie przeciwzakrzepowe dzięki odwracalnemu hamowaniu uaktywnionego czynnika krzepnięcia krwi VIIa (FVIIa).
Tworzenie skrzepliny jest normalnie rezultatem uszkodzenia tkanki, które rozpoczyna kaskadę krzepnięcia i powoduje spowolnienie lub zatamowanie przepływu krwi w gojącej się ranie. Inne czynniki, które nie są bezpośrednio związane z uszkodzeniem tkanki, takie jak miażdżyca tętnic i stan zapalny, mogą również zapoczątkować kaskadę krzepnięcia i mogą prowadzić do skutków potologicznych.
Krzepnięcie krwi jest złożonym procesem, obejmującym łańcuch stopniowo nasilających się reakcji uaktywniania enzymu, w których zymogeny osocza są kolejno uaktywniane na drodze ograniczonej proteolizy. Mechanizmy kaskady krzepnięcia krwi można podzielić na szlaki wewnętrzne i zewnętrzne, które zbiegają się na uaktywnianiu czynnika X; następnie powstawanie trombiny przebiega wzdłuż wspólnego pojedynczego szlaku (patrz schemat 1).
Istnieją obecnie dowody sugerujące, że szlak wewnętrzny odgrywa ważną rolę w utrzymaniu i nasilaniu się powstawania fibryny, podczas gdy szlak zewnę trzny odgrywa kluczową rolę w fazie inicjowania krzepnięcia krwi (H. Cole, Aust. J. Med. Sci. 16 (1995) 87; G.J. Broze, Blood Coagulation and Fibrinolysis 6, Suppl. 1 (1995) S7-S13). Ogólnie przyjmuje się, że krzepnięcie krwi jest fizycznie inicjowane poprzez tworzenie kompleksu czynnik tkankowy (TF)/czynnik VIIa. Po powstaniu kompleks ten szybko inicjuje krzepnięcie przez uaktywnianie czynników IX i X. Nowo powstały uaktywniony czynnik X, czyli czynnik Xa tworzy następnie kompleks 1:1 z czynnikiem Va i fosfolipidami, z utworzeniem kompleksu protrombinazy, który jest odpowiedzialny za przemianę rozpuszczalnego fibrynogenu w nierozpuszczalną fibrynę, poprzez uaktywnienie trombiny z jej prekursora, protrombiny. Z upływem czasu aktywność kompleksu czynnik VIIa/czynnik tkankowy (szlak zewnętrzny) jest tłumiona przez białko - inhibitor proteazy typu Kunitza, TFPI, który po skompleksowaniu z czynnikiem Xa może bezpośrednio hamować aktywność proteolityczną czynnika VIIa/czynnika tkankowego. W celu utrzymania procesu krzepnięcia w obecności hamowanego układu zewnętrznego, dodatkowy czynnik Xa jest wytwarzany poprzez pośredniczone przez trombinę uaktywnianie szlaku wewnętrznego. Tak więc trombina odgrywa podwójną rolę autokatalityczną, pośrednicząc we własnym powstawaniu i w przemianie fibrynogenu w fibrynę.
PL 203 227 B1
Autokatalityczny charakter powstawania trombiny stanowi ważne zabezpieczenie przed niekontrolowanym krwawieniem oraz zapewnia, że w obecności określonego progowego poziomu protrombinazy krzepnięcie krwi będzie przebiegać do końca. Zdolność tworzenia skrzepów krwi jest ważna dla przeżycia. Jednak w pewnych stanach chorobowych tworzenie skrzepów krwi w układzie krążenia jest samo w sobie powodem choroby. Niemniej jednak jest niepożądane w tych stanach chorobowych całkowite wstrzymanie systemu krzepnięcia gdyż może to doprowadzić do zagrażającego życiu krwotoku. Zatem najbardziej pożądane jest opracowanie środków, które hamują krzepnięcie przez hamowanie czynnika VIIa bez bezpośredniego hamowania trombiny.
W wielu zastosowaniach klinicznych istnieje duż e zapotrzebowanie na zapobieganie wewnątrznaczyniowym skrzepom krwi lub na pewne terapie przeciwzakrzepowe. Obecnie dostępne leki nie są zadowalające w wielu konkretnych zastosowaniach klinicznych. Na przykład u prawie 50% pacjentów, których poddano zabiegowi całkowitej wymiany biodra, rozwija się zakrzepica żył głębokich (DVT). W obecnie zaakceptowanych terapiach stosuje się ustaloną dawkę heparyny o niskiej masie cząsteczkowej (LMWH) i zmienne dawki heparyny. Nawet przy takich trybach leczenia u 10-20% pacjentów rozwija się DVT, a u 5-10% pacjentów pojawiają się powikłania związane z krwawieniem.
Inna sytuacja kliniczna, w której niezbędne są lepsze antykoagulanty, dotyczy pacjentów po angioplastyce dla udrożnienia światła naczyń wieńcowych oraz pacjentów z ryzykiem zawału mięśnia sercowego lub chorych na wzmagającą się dusznicę. Obecna, zwyczajowo dopuszczona terapia, polegająca na podawaniu heparyny lub aspiryny, związana jest z 6-8% przypadków zamknięcia naczyń w ciągu 24 godzin po operacji. Częstość występowania powikłań związanych z krwawieniem, wymagających terapii transfuzyjnej z uwagi na użycie heparyny, również wynosi około 7%. Ponadto nawet jeśli opóźnione zamknięcie jest znaczące, podawanie heparyny po zakończeniu operacji ma niewielkie znaczenie i może być szkodliwe.
Do najpowszechniej stosowanych inhibitorów krzepnięcia krwi należy heparyna i pokrewne siarczanowane polisacharydy, LMWH i siarczan heparyny. Cząsteczki te wywierają działanie przeciwkrzepliwe przez ułatwienie wiązania naturalnego regulatora procesu krzepnięcia, antytrombiny III z trombin ą i czynnikiem Xa. Dział anie hamują ce heparyny ukierunkowane jest przede wszystkim na trombinę, która jest dezaktywowana około 100 razy szybciej niż czynnik Xa. Hirudyna i hirulog stanowią dwa dodatkowe antykoagulanty specyficzne względem trombiny, obecnie w stadium prób klinicznych. Jednakże działanie takich antykoagulantów hamujących trombinę jest również związane z powikłaniami krwotocznymi. W próbach preklinicznych na pawianach i psach wykazano, że docelowe enzymy biorące udział we wcześniejszych etapach kaskady krzepnięcia, takie jak czynnik Xa lub czynnik VIIa, zapobiegają tworzeniu się skrzepów bez powodowania krwawienia jako skutku ubocznego, obserwowanego w przypadku bezpośrednich inhibitorów trombiny (T. Yokoyama, A.B. Kelly, U.M. Marzec, S.R. Hanson, S. Kunitada, L.A. Harker, Circulation 92 (1995) 485-491; L.A Harker, S.R. Hanson, A.B. Kelly, Thromb. Hemostas. 74 (1995) 464-472; CR. Benedict, J. Ryan, J. Todd, K. Kuwabara, P. Tyburg, Jr., J. Cartwright, D. Stern, Blood 81 (1993) 2059-2066).
Specyficzne hamowanie kompleksu katalitycznego czynnik VIIa/TF z użyciem przeciwciała monoklonalnego (publikacja międzynarodowego zgłoszenia patentowego nr WO 92/06711) i białka, takiego jak zdezaktywowany ketonem chlorometylowym FVIIa (publikacje międzynarodowych zgłoszeń patentowych nr WO 96/12800 i WO 97/47651) jest niezwykle skutecznym środkiem kontroli nad tworzeniem się skrzeplin powodowanym poważnym uszkodzeniem tętnic lub zakrzepowymi powikłaniami powodowanymi przez posocznicę bakteryjną. Istnieją również doświadczalne dowody sugerujące, że hamowanie aktywności czynnika VIIa/TF hamuje nawrót zwężenia następujący po angioplastyce balonikowej (L.A. Harker, S.R. Hanson, J.N. Wilcox, A.B. Kelly, Haemostasis 26 (1996) S1:76-82). W badaniach krwawienia prowadzonych na pawianach wykazano, ż e hamowanie kompleksu czynnika VIIa i TF ma najszerszy przedział bezpieczeństwa w odniesieniu do skuteczności terapeutycznej i niebezpieczeństwo krwawienia każdego innego badanego sposobu antykoagulacji, włączając hamowanie trombiny, płytek krwi i czynnika Xa (L.A. Harker, S.R. Hanson, A.B. Kelly, Thromb. Hemostas. 74 (1995) 464-472).
Specyficzny inhibitor czynnika VIIa powinien mieć istotne praktyczne znaczenie w medycynie. W szczególności inhibitor czynnika VIIa powinien być skuteczny w warunkach, w których obecne leki z wyboru, heparyna i pokrewne siarczanowane polisacharydy, s ą nieskuteczne lub wykazują jedynie nieznaczną skuteczność. Istnieje więc potrzeba znalezienia inhibitora krzepnięcia krwi o małej masie cząsteczkowej specyficznego wobec czynnika VIIa, który byłby skuteczny, ale nie powodował niekorzystnych skutków ubocznych. Wynalazek zaspokaja tę potrzebę poprzez dostarczenie pochodnych
PL 203 227 B1 o wzorze I zdolnych do hamowania aktywnoś ci czynnika VIIa, a takż e poprzez dostarczenie zwią zanych z tym korzyści.
Wynalazek dotyczy związków, które specyficznie hamują aktywność czynnika VIIa. W szczególności przedmiotem wynalazku są związki peptydowe o ogólnym wzorze I
R1-A-B-D-En-R2 I w którym
R1 oznacza alliloksykarbonyl lub alliloaminokarbonyl;
A oznacza resztę (L)-4-amidynofenyloalaniny;
B oznacza resztę kwasu (L)-glutaminowego albo farmaceutycznie dopuszczalnej soli lub farmaceutycznie dopuszczalnego estru kwasu (L)-glutaminowego;
D oznacza resztę aminokwasu wybraną z grupy obejmującej resztę Arg, Dab, Orn, Dap[-C(=NH)-NH2], Dab[-C(=NH)-NH2], Lys[-C(=NH)-NH2], Orn[-C(=NH)-CH3], Dab[-C(=NH)-CH3], Dap[-C(=NH)-CH3], Dab(Alloc), Asn, Gln, Met, Thr(Bzl), Cys(Me), Cys(Bzl), Cys (Acm), Arg(NO2), His, Trp, Phg, Gly, Phe(4-NO2), Phe(4-NH-C(=NH)-NH2), Ala(3-CN), Ala[3-C(=NH)-NH2] i 2-Abu(4-CN);
n oznacza 0 lub 1;
E oznacza resztę aminokwasu wybraną z grupy obejmującej resztę Cha, Chg i Phe[4-C(-S-CH2-CH2-S-)-Ph];
R2 oznacza grupę NR3R4, w której
R3 jest wybrany z grupy obejmującej atom wodoru, -(C1-C4)-alkil i fenylo-(C1-C4)-alkil; a
R4 jest wybrany z grupy obejmującej atom wodoru, (C1-C6)-alkil, cykloheksylo-(C1-C4)-alkil-, fenylo-(C1-C4)-alkil-, difenylo-(C1-C4)-alkil-, naftylo-(C1-C4)-alkil-, tetrahydronaftyl, fluorenyl, pirydylo-(C1-C4)-alkil-, morfolinylo-(C1-C4)-alkil- i tetrahydrofurylo-(C1-C4)-alkil-, przy czym grupy fenylowe obecne w R4 mogą być podstawione podstawnikami wybranymi z grupy obejmuj ącej atom chlorowca, trifluorometyl, (C1-C4)-alkoksyl, (C1-C2)-alkilenodioksyl, grupę di-(C1-C4)-alkiloaminową i aminosulfonyl; oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnymi związkami peptydowymi według wynalazku są związki o ogólnym wzorze I, w którym R2 oznacza grupę NHR4, w której R4 ma wyżej podane znaczenie.
Korzystniejszymi związkami peptydowymi według wynalazku są związki o ogólnym wzorze I, w którym
R1 oznacza alliloksykarbonyl lub alliloaminokarbonyl;
A oznacza resztę (L)-4-amidynofenyloalaniny;
B oznacza resztę kwasu (L)-glutaminowego albo farmaceutycznie dopuszczalnej soli lub farmaceutycznie dopuszczalnego estru kwasu (L)-glutaminowego;
D oznacza resztę aminokwasu wybraną z grupy obejmującej resztę Arg, Dab, Orn, Dap[-C(=NH)-NH2], Dab[-C(=NH)-NH2], Lys[-C(=NH)-NH2], Orn[-C(=NH)-CH3], Dab[-C(=NH)-CH3], Dap-C(=NH)-CH3], Dab(Alloc), Asn, Gln, Met, Thr(Bzl), Cys(Me), Cys(Bzl), Cys(Acm), Arg(NO2), His, Trp, Phg, Gly, Phe(4-NO2), Phe(4-NH-C(=NH)-NH2), Ala(3-CN), Ala[3-C(=NH)-SrH2] i 2-Abu (4-CN);
n oznacza 0 lub 1;
E resztę aminokwasu wybraną z grupy obejmującej resztę Cha, Chg i Phe[4-C(-S-CH2-CH2-S-)-Ph];
R2 oznacza grupę NHR4, w której
R4 oznacza atom wodoru lub podstawnik wybrany z grupy obejmującej benzyl, naftylometyl, pirydylometyl, fenyloetyl, naftyloetyl, pirydyloetyl, fenylopropyl, naftylopropyl, pirydylopropyl, fluorenyl, difenylometyl, difenyloetyl i difenylopropyl, przy czym grupy fenylowe obecne w R4 mogą być podstawione podstawnikami wybranymi z grupy obejmującej F, Cl, Br, metoksyl, grupę metylenodioksy, grupę di-(C1-C4)-alkiloaminową, aminosulfonyl i trifluorometyl;
oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Szczególnie korzystnymi związkami według wynalazku są następujące związki
Alloc-pAph-Glu-Arg-Cha-NH2,
Alliloaminokarbonylo-pAph-Glu-Arg-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Arg-Chg-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Ala[3-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Asn-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Dab-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-NH2]-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Gly-Cha-NH2,
PL 203 227 B1
Alloc-pAph-Glu-Thr(Bzl)-NH-(CH2)2-CH(Ph)2,
Alloc-pAph-Glu-Dab-NH-(CH2)2-Ph,
Alloc-pAph-Glu-Asn-NH-CH2-Chx,
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-CH3]-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Dab[-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-2-Abu(4-CN)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Ala(3-CN)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Asn-1-naftylometyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-1-(1-naftylo)etyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-naftylometyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-3,4-dichlorobenzyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(3-chlorofenylo)etyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Arg(NO2)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Cys(Bzl)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Trp-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Phg-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Asn-9-fluorenyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-3,5-bistrifluorometylobenzyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-NH2]-Phe[4-C(-S-(CH2)2-S-)-Ph]-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Cys(Bzl)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Thr(Bzl)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Phe(4-NO2)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Asn-3,4-metylenodioksybenzyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(2-naftylo)etyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(1-naftylo)etyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(2-pirydylo)etyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2,2-difenyloetyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2,4-difluorobenzyloamid lub
Alloc-pAph-Glu-Asn-4-dimetyloaminobenzyloamid, albo ich farmaceutycznie dopuszczalne soie.
Wynalazek dotyczy także sposobu wytwarzania powyżej zdefiniowanego związku peptydowego o ogólnym wzorze I, który charakteryzuje się tym, ż e a1) sprzęga się związek o wzorze Fmoc-En-OH, w którym n oznacza 1, z wrażliwym na kwas łącznikiem przyłączonym do żywicy, odszczepia się grupę zabezpieczającą Fmoc, sprzęga się związek o wzorze Fmoc-D-OH z otrzymaną wolną grupą aminową i ponownie odszczepia się grupę zabezpieczającą Fmoc, albo w przypadku wytwarzania związków o wzorze I, w którym n oznacza 0, sprzę ga się związek o wzorze Fmoc-D-OH z wraż liwym na kwas łącznikiem przyłączonym do żywicy i odszczepia się grupę zabezpieczającą Fmoc, a2) sprzęga się związek o wzorze Fmoc-B-OH z wolną grupą aminową otrzymaną w etapie a1) i odszczepia się grupę zabezpieczają c ą Fmoc, a3) sprzęga się związek o wzorze R1-A-OH z wolną grupą aminową otrzymaną w etapie a2) i a4) odszczepia się związek otrzymany zgodnie z etapami a1) do a3) od żywicy przez podziałanie kwasem trifluorooctowym, albo b1) sprzęga się ugrupowanie kwasu karboksylowego w łańcuchu bocznym związku o wzorze Fmoc-B-OPG, w którym PG oznacza grupę zabezpieczającą, z wrażliwym na kwas łącznikiem typu alkoholu benzylowego, przyłączonym do żywicy funkcjonalizowanej grupami aminowymi, b2) usuwa się grupę zabezpieczającą PG, b3) sprzęga się związek o wzorze H-D-En-R2, w którym n oznacza 0 lub 1, z wolnym kwasem karboksylowym otrzymanym w etapie b2), b4) usuwa się grupę zabezpieczającą Fmoc, b5) sprzęga się związek o wzorze R1-A-OH z wolną grupą aminową otrzymaną w etapie b4) i b6) odłącza się związek otrzymany zgodnie z etapami b1) do b5) od żywicy poprzez podziałanie kwasem trifluorooctowym, przy czym R1, R2, A, B, D i E mają powyżej podane znaczenie, a Fmoc oznacza 9-fluorenylometyloksykarbonyl.
PL 203 227 B1
Wynalazek dotyczy także powyżej zdefiniowanego związku peptydowego o ogólnym wzorze I lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli do stosowania jako lek.
Ponadto wynalazek dotyczy środka farmaceutycznego zwierającego substancję czynną i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, którego cechą jest to, że jako substancję czynną zawiera powyżej zdefiniowany związek peptydowy o ogólnym wzorze I lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól w skutecznej iloś ci.
Ponadto wynalazek dotyczy powyżej zdefiniowanego związku peptydowego o ogólnym wzorze I lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli do stosowania jako inhibitor czynnika VIIa.
Ponadto wynalazek dotyczy zastosowania powyżej zdefiniowanego związku peptydowego o ogólnym wzorze I jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli do wytwarzania leku do leczenia stanów chorobowych, w których należy hamować lub zmniejszać krzepnięcie krwi; odpowiedzi zapalnej; chorób zakrzepowo-zatorowych lub nawrotów zwężenia naczyń.
Peptydy o ogólnym wzorze I
R1-A-B-D-En-R2 (I) w którym R1, R2, A, B, D, E oraz n maj ą powyż ej zdefiniowane znaczenie, hamują aktywność czynnika VIIa, ale zasadniczo bez hamowania aktywności innych proteaz biorących udział w kaskadzie krzepnięcia krwi. W związkach o wzorze I zawarte są jednostki strukturalne, np. w grupach A, B, D lub E, bę d ą ce aminokwasami lub ich pochodnymi, lub analogami aminokwasów albo strukturami mimetycznymi i które w części peptydowej połączone są z sąsiednimi grupami poprzez wiązanie amidowe C(O)-N utworzone pomiędzy grupą karboksylową jednego z tych aminokwasów itd. oraz grupą aminową innego aminokwasu itd. Podobnie jak jest to powszechnie stosowane w chemii peptydów, dwuwartościową resztę aminokwasu lub grupy, takiej jak A, B, D lub E obecnych we wzorze I otrzymuje się z odpowiedniego aminokwasu poprzez formalne usunięcie atomu wodoru z grupy aminowej oraz usunięcie grupy hydroksylowej z grupy karboksylowej.
Stosowane tutaj określenie „aminokwas jest użyte w jego najszerszym znaczeniu i oznacza 20 aminokwasów pochodzenia naturalnego, które są translatowane z kodu genetycznego, i które stanowią jednostki strukturalne białek, w tym, o ile inaczej nie zaznaczono, L-aminokwasy i D-aminokwasy, jak również aminokwasy modyfikowane chemicznie, takie jak analogi aminokwasów, aminokwasy pochodzenia naturalnego, które zwykle nie są włączane do białek, takie jak norleucyna i otrzymane na drodze syntezy chemicznej związki mające znane ze stanu techniki właściwości charakterystyczne dla aminokwasów. Przykładowo analogi lub mimetyki fenyloalaniny lub proliny, które dopuszczają takie same ograniczenia konformacyjne związków peptydowych jak naturalny Phe lub Pro, są włączone do definicji „aminokwasów oraz są znane fachowcom. Takie analogi i mimetyki określane są w opisie jako „funkcjonalne zamienniki aminokwasów. Inne przykłady aminokwasów i analogów aminokwasów wymieniono w Roberts i Vellaccio (The Peptides: Analysis, Synthesis, Biology, red. Gross and Meienhofer, tom 5, str. 341, Academic Press, Inc., Nowy Jork, 1983 r.). Skróty nazw aminokwasów, analogów aminokwasów i struktur mimetycznych, ale także inne skróty stosowane w zgłoszeniu, wymieniono w tabeli 1.
T a b e l a 1: Skróty stosowane w zgł oszeniu
Związek/reszta Skrót
1 2
Kwas octowy AcOH
Acetyloaminometyl Acm
Alanina Ala
Alliloksykarbonyl Alloc
p-Amidynofenyloalanina pAph
Kwas 2-aminomasłowy 2-Abu
Arginina Arg
Asparagina Asn
Kwas asparaginowy Asp
PL 203 227 B1 cd. tabeli 1
1 2
Benzyl Bzl
tert-Butyloksykarbonyl Boc
tert-Butyl tBu
Cykloheksyloglicyna Chg
Cykloheksyl Chx
Cykloheksyloalanina Cha
Cysteina Cys
Kwas 2,4-diaminomasłowy Dab
Kwas 2,3-diaminopropionowy Dap
Dichlorometan DCM
Diizopropylokarbodiimid DIC
Diizopropyloetyloamina DIEA
N,N-Dimetyloformamid DMF
Dimetylosulfotlenek DMSO
9-Fluorenylometyloksykarbonyl Fmoc
Kwas glutaminowy Glu
Glutamina Gln
Glicyna Gly
Histydyna His
N-Hydroksybenzotriazol HOBt
Kwas 4-hydroksymetylofeno ksyoctowy HMPA
Izoleucyna Ile
Lizyna Lys
Metyl Me
N-Metyloimidazol NMI
N-Metylomofolina NMM
2,2,5,7,8-Pentametylochromano-6-sulfonyl Pmc
Ornityna Orn
Fenyl Ph
Fenyloalanina Phe
Fenyloglicyna Phg
Prolina Pro
Tetra hydrofu ran THF
Heksafluorofosforan tetrametylofluoroformamidyny TFFH
Treonina Thr
Kwas trifluorooctowy TFA
Trityl Trt
Tryptofan Trp
PL 203 227 B1
O ile nie zaznaczono inaczej, aminokwasy, których skróty nazw wymieniono powyż ej, mają konfigurację L. Aminokwasy o konfiguracji D oznaczono przedrostkiem D z zastosowanym trzylitrowego kodu (przykładowo D-Ala, D-Cys, D-Asp, D-Trp, D-pAph). Skróty takie jak, np. Phe(4-CN) i Phe[4-C(-S-CH2-CH2-S-)-Ph] oznaczają resztę aminokwasu fenyloalaniny podstawioną w pozycji 4 grupy fenylowej odpowiednio grupą cyjanową lub podstawnikiem 2-fenylo-1,3-ditiolan-2-ylowym. Skrót taki jak, np. Dap[-C(=NH)-NH2] oznacza resztę aminokwasu - kwasu 2,3-diaminopropionowego, w którym grupa aminowa w łańcuchu bocznym, to jest grupa aminowa w pozycji 3, jest podstawiona grupą amidynową -C(=NH)-NH2 (grupą karbamimidoilową), a więc w efekcie w pozycji 3 kwasu propionowego przyłączona jest grupa guanidynowa -NH-C(=NH)-NH2. Skróty, takie jak, np. Orn[-C(=NH)-NH2] lub Cys(Me) oznaczają odpowiednio: resztę aminokwasu ornityny, w którym grupę aminową w łańcuchu bocznym przeprowadzono w grupę amidynową lub resztę aminokwasu cysteiny, w którym grupa merkapto podstawiona jest grupą metylową.
Określenia TOTU, HATU i BOP oznaczają odpowiednio tetrafluoroboran O-[cyjano(etoksykarbonylo)metylenoamino]-1,1,3,3-tetrametylouroniowy, heksafluorofosforan O-(7-azabenzotriazol-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowy i heksafluorofosforan 1-benzotriazoliloksy-tris-(dimetyloamino)fosfoniowy.
Stosowane tutaj określenie „specyficzny w odniesieniu do hamowania aktywności czynnika VIIa oznacza, że związek o wzorze I może hamować aktywność czynnika VIIa zasadniczo bez hamowania aktywności innych wymienianych proteaz, włączając w to plazminę i trombinę (przy użyciu tego samego stężenia inhibitora). Wymienione tu proteazy biorą udział w kaskadzie krzepnięcia krwi i fibrynolizy.
Stosowane tutaj określenie „podstawnik odnosi się do dowolnej grupy chemicznej, która jest przyłączona do głównego lub bocznego łańcucha peptydu, analogu peptydu, mimetyka lub związku organicznego ujawnionego tutaj. Podstawnik może zawierać w cząsteczce różnorodne ugrupowania znane fachowcom (patrz, np. Giannis i Kolter, Angew. Chem. Int. Ed. Engl. 32 (1993) 1244-1267).
Stosowane tutaj określenie „alkil oznacza nasycone, liniowe lub rozgałęzione łańcuchy zawierające 1-6 atomów węgla. Tak więc określenie „alkil obejmuje np. metyl, etyl, n-propyl, izopropyl, n-butyl, izobutyl, sec-butyl, tert-butyl, 1-metylobutyl, 2,2-dimetylobutyl, 2-metylopentyl, 2,2-dimetylopropyl, n-pentyl i n-heksyl,
Cykloheksylo-(C1-C4)-alkil- oznacza zwłaszcza cykloheksylometyl-, 1-cykloheksyloetyl-, 2-cykloheksyloetyl-.
Allil oznacza nienasycony łańcuch alkenylowy, to jest prop-2-enyl.
Określenie „acyl jest stosowane w jego najszerszym znaczeniu i oznacza nasycone lub nienasycone, liniowe, rozgałęzione lub cykliczne łańcuchy zawierające około 1-13 atomów węgla lub grupy arylowe zawierające 5-13 atomów węgla w pierścieniu, które przyłączone są do grupy karbonylowej C(O)- i są połączone poprzez tę grupę karbonylową. Grupa acyIowa może być uważana za pochodną odpowiedniego związku zawierającego grupę karboksylową C(O)-OH, utworzoną poprzez formalne odszczepienie grupy hydroksylowej. Tak więc określenie „acyl obejmuje, np. grupy, takie jak formyl, acetyl, benzoil i tym podobne.
Fenyl, naftyl, taki jak 1-naftyl i 2-naftyl, fluorenyl i bifenylil należą do aryli. Określenie „aryl odnosi się do grup aromatycznych zawierających około 5 do 13 atomów węgla w pierścieniu i co najmniej jedną grupę cykliczną zawierającą sprzężony układ elektronów π. Korzystnie, określenie „aryl odnosi się do grup aromatycznych zawierających 6-10 atomów węgla w pierścieniu. Przykładowo monopodstawiona grupa fenylowa obecna w R4 może być podstawiona w pozycji 2-, 3- lub 4-, zaś dipodstawiona taka grupa fenylowa w pozycji 2,3-, 2,4-, 2,5-, 2,6-, 3,4- lub 3,5-.
Benzyl, fenyloetyl, taki jak 1-fenyloetyl i 2-fenyloetyl, difenylometyl, difenyloetyl, taki jak 1,2-difenyloetyl i 2,2-difenyloetyl, fenylopropyl, taki jak 1-fenylopropyl, 2-fenylopropyl i 3-fenylopropyl, difenylopropyl, taki jak 2,3-difenylopropyl i 3,3-difenylopropyl, naftylometyl, naftyloetyl, taki jak 1-naftyloetyl i 2-naftyloetyl, naftylopropyl, taki jak 1-naftylopropyl, 2-naftylopropyl i 3-naftylopropyl, 1,2,3,4-tetrahydro-1-naftyl, 1,2,3,4-tetrahydro-2-naftyl i tym podobne, to odpowiednie grupy aryloalkilowe.
Wszystkie z poniższych grup mogą być związane przez dowolną odpowiednią pozycję, włączając odpowiednie atomy azotu w pierścieniu w przypadku związków heterocyklicznych zawierających atomy azotu. Odpowiednimi grupami pirydyno-(C1-C4)-alkilowymi, morfolinylo-(C1-C4)-alkilowymi oraz tetrahydrofurylo-(C1-C4)-alkilowymi są, np . odpowiednio 2-pirydylometyl, 3-pirydylometyl, 4-pirydylometyl, 1-(2-pirydylo)etyl, 1-(3-pirydylo)etyl, 1-(4-pirydylo)etyl, 2-(2-pirydylo)etyl, 2-(3-pirydylo)etyl, 2-(4-pirydylo)etyl, 2-(4-morfolinylo)etyl, tetrahydrofuran-2-ylometyl, i tym podobne.
W peptydach wedł ug wynalazku grupy N-koń cowe i/lub C-koń cowe mogą zostać zmodyfikowane na drodze reakcji z odpowiednimi odczynnikami lub na drodze wprowadzenia (lub przez obecność)
PL 203 227 B1 grupy zabezpieczającej odpowiednio grupę aminową lub grupę karboksylową. N-końcowa grupa peptydu lub analogu peptydu może być chemicznie modyfikowana tak, że N-końcowa grupa aminowa zostaje podstawiona, np. grupą acylową (np. acetylową, cyklopentylokarbonylową, izochinolilokarbonylową, furoilową, tosylową, benzoilową, pirazynokarbonylową lub innymi podobnymi grupami), poprzez reakcję z izocyjanianem, chloromrówczanem, środkiem alkilującym lub przez wprowadzenie innych, podobnych grup, z których każda może być podstawiona podstawnikiem opisanym powyżej. Powinno być zrozumiałym, że określenie „grupa aminowa stosowane jest zasadniczo w odniesieniu do każdej wolnej grupy aminowej, w tym do pierwszorzędowych, drugorzędowych i trzeciorzędowych grup aminowych obecnych w peptydzie. Dla porównania określenie „grupa N-końcowa odnosi się do grupy aminowej pierwszego aminokwasu obecnego w peptydzie, którego wzór zapisano w sposób konwencjonalny.
Grupa N-końcowa peptydu według wynalazku może być zabezpieczona poprzez przyłączenie do niej grupy zabezpieczającej grupę aminową. Określenie „grupa zabezpieczająca grupę aminową stosowane jest w szerokim zakresie w odniesieniu do grupy chemicznej, która może reagować z wolną grupą aminową, w tym np. grupy α-aminowej obecnej jako grupa N-końcowa w peptydzie według wynalazku. W wyniku przereagowania z nią grupa zabezpieczająca grupę aminową zabezpiecza, w przeciwnym wypadku aktywną grupę aminową, przed niekorzystnymi reakcjami, które mogłyby zachodzić, np. podczas procedury otrzymywania lub z powodu aktywności egzopeptydazy w stosunku do końcowego związku. Modyfikacja grupy aminowej może także przynosić dodatkowe korzyści, w tym np. zwiększenie rozpuszczalności lub aktywności związku. Różne grupy zabezpieczające grupę aminową zostały tutaj ujawnione lub znane są ze stanu techniki i obejmują, np. grupy acylowe, takie jak acetyl, tert-butyloksykarbonyl, alliloksykarbonyl, benzyloksykarbonyl lub benzoil, ale także resztę aminoacylową, która z kolei może być modyfikowana przez grupę zabezpieczającą grupę aminową. Inne grupy zabezpieczające grupę aminową przedstawiono, np. w The Peptides, red. Gross i Meienhofer, tom 3 (Academic Press, Inc., Nowy Jork, 1981 r.) oraz Greene i Wuts w Protective Groups in Organic Synthesis, 2. wyd., str. 309-405 (John Wiley & Sons, Nowy Jork, 1991 r.). Produkt każdej z takich modyfikacji N-końcowej grupy aminowej peptydu lub analogu peptydu według wynalazku jest określany tutaj jako „N-końcowa pochodna.
Podobnie, grupa karboksylowa, taka jak grupa karboksylowa obecna jako C-końcowa grupa peptydu, może być chemicznie modyfikowana przy użyciu grupy zabezpieczającej grupę karboksylową. Określenie „grupa karboksylowa i „C-końcowa stosuje się w sposób zgodny ze stosowanym do określeń „grupa aminowa i „grupa N-końcowa jak określono powyżej. Grupa karboksylowa, taka jak ta obecna jako C-końcowa w peptydzie, może być modyfikowana przez redukcję C-końcowej grupy karboksylowej do alkoholu lub aldehydu lub przez tworzenie estru aktywnego po podaniu doustnym lub przez podstawienie grupy karboksylowej takim podstawnikiem jak tiazolil, cykloheksyl lub inna grupa. Estry aktywne po podaniu doustnym są dobrze znane ze stanu techniki i obejmują, np. grupy alkoksymetylowe, takie jak metoksymetyl, etoksymetyl, izopropoksymetyl i tym podobne; grupy 1-((C1-C4)-alkoksy)etylowe, takie jak metoksyetyl, etoksyetyl, propoksyetyl, izopropoksyetyl i tym podobne; grupy 2-okso-1,3-dioksolen-4-ylometylowe, takie jak 5-metylo-2-okso-1,3-dioksolen-4-ylometyl, 5-fenylo-2-okso-1,3-dioksolen-4-ylometyl i tym podobne; grupy ((C1-C3)-alkilotio)metylowe, takie jak metylotiometyl, etylotiometyl, izopropylotiometyl i tym podobne; grupy acyloksymetylowe, takie jak piwaloiloksymetyl, acetoksymetyl i tym podobne; grupa etoksykarbonylometylowa; 1-acyloksy-1-podstawione metyle, takie jak 1-acetoksyetyl; grupy 3-ftalidylowa lub 5,6-dimetyloftalidylowa; grupy 1-(((C1-C4)-alkoksy)karbonyloksy)etylowe, takie jak grupa 1-(etoksykarbonyloksy)etylowa; i grupa 1-(((C1-C4)-alkiloamino)karbonyloksy)etylowa, taka jak grupa 1-(metyloaminokarbonyloksy)etylowa.
Peptydy według wynalazku można modyfikować przez przyłączenie do nich grupy zabezpieczającej grupę karboksylową. Grupy zabezpieczające grupę karboksylową są dobrze znane ze stanu techniki i w wyniku związania z peptydem zabezpieczają grupę karboksylową przed niepożądanymi reakcjami (patrz, np. Greene i Wuts, patrz powyżej, str. 224-276 (1991)). Dla fachowca powinno być jasne, że takie modyfikacje, jakie opisano powyżej, które mogą być dokonywane na aminowej grupie N-końcowej lub karboksylowej grupie C-końcowej peptydu, mogą być w podobny sposób dokonywane na dowolnej reaktywnej grupie aminowej lub grupie karboksylowej obecnej, np. w łańcuchu bocznym aminokwasu lub analogu aminokwasu w peptydzie według wynalazku. Sposoby dokonywania takich modyfikacji zostały ujawnione tutaj lub też znane są ze stanu techniki.
Wybór włączania L- lub D-aminokwasu do związków według wynalazku może zależeć po części od pożądanej charakterystyki peptydu. Przykładowo włączenie jednego lub większej liczby D-amino10
PL 203 227 B1 kwasów może powodować zwiększenie trwałości związku in vitro lub in vivo. Włączenie jednego lub większej liczby D-aminokwasów może także zwiększać lub zmniejszać aktywność farmakologiczną związku. W niektórych przypadkach może być pożądane, aby związek zachowywał aktywność jedynie przez krótki czas. W takich przypadkach włączenie jednego lub większej liczby L-aminokwasów do związku może umożliwić endogennym peptydazom osobnika trawienie tego związku in vivo, a przez to ograniczyć narażenie osobników na ten związek aktywny. Fachowiec może określić pożądane charakterystyki wymagane dla związku według wynalazku, biorąc pod uwagę, np. wiek i stan ogólny osobnika. Ogólnie związki o wzorze I mogą występować we wszystkich postaciach stereoizomerycznych i mieszaninach dwóch lub większej liczby stereoizomerów we wszystkich proporcjach, np. w postaci czystych enancjomerów, czystych diastereoizomerów, mieszanin dwóch enancjomerów we wszystkich proporcjach, w tym mieszanin racemicznych, mieszanin diastereoizomerów, izomerów cis, izomerów trans, izomerów E lub izomerów Z. Związki o wzorze I mogą także występować we wszystkich postaciach tautomerycznych. Ponadto związki o wzorze I mogą tworzyć proleki, np. estry, amidy, aldehydy lub alkohole, które można otrzymać ze związków z grupami karboksylowymi jak już wspomniano, lub pochodnych acylowych, takich jak pochodne (C1-C6)-alkilokarbonylowe, (C1-C6)-alkoksykarbonylowe lub arylo-(C1-C4)-alkoksykarbonylowe, które można otrzymać z dających się acylować grup, w tym grup aminowych, grup iminowych, grup guanidynowych i grup amidynowych, ponadto związki o wzorze I mogą tworzyć aktywne metabolity.
Grupa A w związkach o wzorze I, którą stanowi dwuwartościowa reszta 4-amidynofenyloalaniny -NH-CH[-CH2-C6H4-(4-C(=NH)-NH2)]-C(O)-, oznacza resztę (L)-4-amidynofenyloalaniny (= reszta (S)-4-amidynofenyloalaniny). Grupa B, którą stanowi dwuwartościowa reszta kwasu glutaminowego -NH-CH[-CH2-CH2-C(O)OH]-C(O)- lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli albo jego estru, oznacza resztę kwasu (L)-glutaminowego (= reszta kwasu (S)-glutaminowego) lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli albo jego estru.
Korzystnie grupa D oznacza resztę wybraną z grupy obejmującej Arg, Dab, Orn, Dap[-C(=NH)-NH2], Dab[-C(=NH)-NH2], Lys[-C(=NH)-NH2], Asn, Arg(NO2), Trp, Phg, Ala(3-CN), Ala(3-C(=NH)-NH2) i 2-Abu(4-CN).
Odpowiednimi grupami zabezpieczającymi dla wymienionych powyżej podstawników, są te znane fachowcom i które znaleźć można w cytowanej powyżej literaturze, takiej jak Greene i Wuts, Protective Groups in Organic Synthesis, 2. wyd., (John Wiley & Sons, Nowy Jork, 1991 r.). Przykładami grup zabezpieczających są wspomniane powyżej grupy zabezpieczające grupy aminowe, takie jak tert-butoksykarbonyl, benzyloksykarbonyl i alliloksykarbonyl, które to grupy mogą być również grupami zabezpieczającymi grup, takich jak grupa amidynowa i guanidynowa, grupa nitrowa, którą można stosować do zabezpieczania grupy guanidynowej, lub grupy, takie jak benzyl, metyl, trityl lub acetyloaminometyl, które można stosować do zabezpieczania grup, takich jak hydroksyl, grupa merkapto i innych.
Jeżeli n oznacza zero, to grupa R2 jest bezpośrednio związana z grupą karbonylową obecną jako grupa końcowa w D. Jeżeli n oznacza jeden, to grupa R2 związana jest z grupą karbonylową obecną jako grupa końcowa w E.
Podstawione grupy fenylowe obecne w R4 mogą być niezależnie podstawione jednym lub większą liczbą, np. jednym, dwoma, trzema lub czterema jednakowymi lub różnymi podstawnikami, które wybrane są z grupy obejmującej atom chlorowca, a zwłaszcza atom F, atom Cl, atom Br, trifluorometyl, grupę di-(C1-C4)-alkiloaminową, (C1-C4)-alkoksyl, taki jak metyloksyl, (C1-C2)-alkilenodioksyl i aminosulfonyl. Przykł adami (C1-C2)-alkilenodioksyli są metylenodioksyl (O-CH2-O) lub 1,2-etylenodioksyl. Przykładami grup di-(C1-C4)-alkiloaminowych są grupa dimetyloaminowa, dietyloaminowa lub dibutyloaminowa. Korzystnie R3 oznacza atom wodoru, czyli NR3R4 korzystnie oznacza NHR4, a zatem jak podano powyż ej korzystnie R2 oznacza NHR4.
Szczególnie korzystnie R4 oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej atom wodoru, benzyl, naftylometyl, pyrydylometyl, fenyloetyl, naftyloetyl, pirydyloetyl, fenylopropyl, naftylopropyl, pirydylopropyl, fluorenyl, difenylometyl, difenyloetyl i difenylopropyl, w których to podstawnikach grupa fenylowa/grupy fenylowe jest/są niepodstawiona/niepodstawione lub podstawiona/podstawione jednym lub większą liczbą, np. jednym, dwoma, trzema lub czterema, jednakowymi lub różnymi podstawnikami, które korzystnie wybrane są z grupy obejmującej F, Cl, Br, metoksyl, metylenodioksyl, grupę di-(C1-C4)-alkiloaminową, aminosulfonyl i trifluorometyl. Grupa szczególnie korzystnych związków o wzorze I obejmuje związki, w których jednocześnie wartość n wynosi jeden, R2 oznacza NHR4 i R4 oznacza atom wodoru. Inna grupa szczególnie korzystnych związków obejmuje związki, w których
PL 203 227 B1 jednocześnie wartość n wynosi zero, R2 oznacza NHR4, gdzie R4 ma inne znaczenie niż atom wodoru, oraz w której to grupie związków korzystnym znaczeniem grupy D jest Asn.
Korzystnymi związkami o wzorze I są te związki, w których jedna lub większa liczba grup lub reszt ma korzystne znaczenie, wszystkie kombinacje korzystnych znaczeń są przedmiotem wynalazku.
Korzystną grupę związków według wynalazku stanowią związki o wzorze I, w którym B oznacza resztę kwasu (L)-glutaminowego albo jego soli lub jego estru, takiego jak ester (C1-C4)-alkilowy.
Charakterystyczne przykłady związków według wynalazku obejmują, np. związki wymienione w poniż szej tabeli 2, w części doś wiadczalnej oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole, amidy i estry.
Związki o wzorze I można otrzymać, np. sposobami znanymi w chemii syntezy na fazie stałej, sposobem, który obejmuje:
a1) sprzęganie związku o wzorze Fmoc-En-OH, w którym n oznacza jeden, z wrażliwym na kwas łącznikiem przyłączonym do żywicy lub ogólnie do stałego nośnika, odszczepienie grupy zabezpieczającej Fmoc, sprzęganie związku o wzorze Fmoc-D-OH z otrzymaną wolną grupą aminową i ponowne odszczepienie grupy zabezpieczają cej Fmoc, albo w celu wytworzenia związków o wzorze I, w którym n oznacza zero, sprzęganie związku o wzorze Fmoc-D-OH z wrażliwym na kwas łącznikiem przyłączonym do żywicy lub ogólnie do stałego nośnika i odszczepienie grupy zabezpieczającej Fmoc, a2) sprzęganie związku o wzorze Fmoc-B-OH z wolną grupą aminową otrzymaną w etapie a1) i odszczepienie grupy zabezpieczają cej Fmoc, a3) sprzęganie związku o wzorze R1-A-OH z wolną grupą aminową otrzymaną w etapie a2) i a4) odszczepienie związku otrzymanego sposobem opisanym w etapach a1) do a3) od żywicy przez podziałanie kwasem trifluorooctowym.
Żywica lub łącznik stosowane w tym sposobie mogą być takiego typu, że grupa karboksylowa w związku sprzęganym odpowiednio z żywicą lub łącznikiem, zostaje przekształcona w grupę amidową C(O)-NH2, np. łącznik Knorra lub amidowa żywica Rinka.
Inny sposób wytwarzania związków o wzorze I obejmuje b1) sprzęganie ugrupowania kwasu karboksylowego w łańcuchu bocznym związku o wzorze
Fmoc-B-OPG, w którym B oznacza resztę kwasu (L)-glutaminowego, a PG oznacza grupę zabezpieczającą, z wrażliwym na kwas łącznikiem typu alkoholu benzylowego, przyłączonym do żywicy funkcjonalizowanej grupami aminowymi, b2) usuwanie grupy zabezpieczającej PG, b3) sprzęganie związku o wzorze H-D-En-R2, w którym n oznacza zero lub jeden, z wolnym kwasem karboksylowym otrzymanym w etapie b2), b4) usuwanie grupy zabezpieczającej Fmoc, b5) sprzęganie związku o wzorze R1-A-OH z wolną grupą aminową otrzymaną w etapie b4) i b6) odłączenie związku otrzymanego zgodnie z etapami b1) do b5) od żywicy, oraz podziałanie kwasem trifluorooctowym.
Podobnie jak w przypadku modyfikacji opisanego powyżej pierwszego sposobu, w tym sposobie jednostkę strukturalną H-D-En-R2 można zbudować stopniowo na żywicy. Zgodnie z dalszym sposobem, podobnym do tego sposobu, związki o wzorze I można również wytwarzać poprzez najpierw sprzęganie grupy karboksylowej, obecnej w łańcuchu bocznym w grupie D, z łącznikiem przyłączonym do żywicy. Analogicznie do powyższego związku o wzorze Fmoc-B-OPG, związek taki może mieć wzór Fmoc-D-OPG, w którym D ma powyżej podane znaczenie, przy czym zawiera w łańcuchu bocznym grupę C(O)OH. Przykładowo związek o wzorze Fmoc-D-OPG może oznaczać zabezpieczoną pochodną kwasu asparaginowego. Po odbezpieczeniu grupy C(O)OPG, której grupa karbonylowa stanowi grupę wchodzącą w skład D we wzorze I, otrzymaną wolną grupę karboksylową sprzęga się ze związkiem, takim jak H2N-En-R2 lub H-R2. Następnie, po odbezpieczeniu grupy zabezpieczającej Fmoc, otrzymaną grupę aminową sprzęga się ze związkiem o wzorze Fmoc-B-OH i, po odbezpieczeniu grupy aminowej, produkt sprzęga się ze związkiem o wzorze R1-A-OH. Ponownie stosowane żywica lub łącznik mogą być takiego typu, że grupa karboksylowa w związku sprzęganym z żywicą lub łącznikiem zostaje przekształcona w grupę amidową C(O)-NH2. Przykładowo, stosując amidową żywicę, jednostka kwasu asparaginowego przyłączona do żywicy może być przeprowadzona w jednostkę asparaginy w końcowym związku.
Związek według wynalazku można wytwarzać drogą syntezy chemicznej przy użyciu, np. zautomatyzowanego syntezatora (patrz przykład I). Poprzez selektywną modyfikację chemicznie
PL 203 227 B1 czynnej grupy, takiej jak grupa obecna w łańcuchu bocznym aminokwasu lub chemicznie czynnej grupy N-końcowej albo C-końcowej w peptydzie, można nadawać związkowi według wynalazku żądane cechy, takie jak zwiększenie rozpuszczalności lub wzmocnienie działania hamującego. W przypadku gdy stosowany jest sposób syntezy na fazie stałej, chemiczny skład związku można zmieniać, gdy powstający peptyd przyłączony jest do żywicy lub też po odłączeniu peptydu od żywicy, w celu wytworzenia, np. N-końcowej pochodnej, takiej jak związek z acylowaną grupą N-końcową, np. acetylowany. Podobne modyfikacje można również przeprowadzić w przypadku grupy karboksylowej związku, w tym C-końcowej grupy karboksylowej, którą na przykład można przeprowadzać w ugrupowanie amidowe.
Związki te można wytwarzać również drogą sprzęgania zabezpieczonych aminokwasów zgodnie ze sposobami stosowanymi w tradycyjnej chemii medycznej lub chemii organicznej roztworów i odbezpieczania docelowego zwią zku, stosując zwykł e sposoby znane ze stanu techniki. Ogólnie odpowiednie reakcje prowadzące do wytworzenia związków o wzorze I prowadzone sposobami na fazie stałej lub w roztworach, jak również szczegóły doświadczalne, takie jak odpowiednie środki sprzęgające, takie jak karbodiimidy, TOTU lub HATU, lub rozpuszczalniki i temperatura prowadzenia reakcji są dobrze znane fachowcom, a także można je znaleźć w zwykłych odnośnikach włączając odnośniki wspomniane tutaj, jak również przedstawione poniżej w przykładach.
Wytworzone związki można oczyszczać z zastosowaniem dobrze znanych sposobów, takich jak wysokosprawna chromatografia cieczowa w odwróconym układzie faz (RP-HPLC; patrz przykład 1) lub innych sposobów rozdzielania w oparciu o np. wielkość, ładunek lub hydrofobowość związku. Podobnie, dobrze znane sposoby, takie jak analiza sekwencyjna aminokwasów lub spektrometria masowa (MS) można stosować w celu charakteryzowania związków według wynalazku (patrz przykład 1).
Wiele związków zawierających różne rozmieszczenie podstawników wykazuje różne poziomy aktywności hamowania w stosunku do czynnika VIIa. Przykładowo wybór podstawników wpływa na powinowactwo do wiązania tych związków. Związki te zostały wytworzone zgodnie ze sposobami opisanymi w przykładach. Badania tych peptydów pod względem ich aktywności hamowania przeprowadzono z zastosowaniem próby opisanej w przykładzie 22. Stosując te sposoby, fachowiec może wytworzyć ujawniony tu związek, w tym jego modyfikację, oraz określić aktywność hamowania czynnika VIIa tego związku. Środek według wynalazku można dostarczać jako jednorodny układ lub mieszaninę związków zawierających różne kombinacje podstawników. Dozwolona łatwość dostosowania przez wybór podstawników, pozwala na dużą możliwość regulacji właściwości biologicznych i fizykochemicznych związków i środków według wynalazku.
Wynalazek dotyczy związków, które specyficznie hamują aktywność czynnika VII. Związki takie, korzystnie charakteryzują się Ki < 500 nM, korzystniej < 50 nM w stosunku do aktywności czynnika VIIa i zasadniczo nie hamują aktywności innych proteaz biorących udział w kaskadzie krzepnięcia i fibrynolizy w porównaniu z hamowaniem czynnika VIIa (przy użyciu tych samych stężeń inhibitora). Wspomniane inne proteazy to na przykład czynnik Xa, trombina i plazmina.
W poniższej tabeli 2 przedstawiono aktywności hamowania czynnika VIIa (patrz sposób określania Ki w przykładzie 22) wybranych związków o wzorze I, które także obrazują wynalazek.
T a b e l a 2: Aktywności hamowania czynnika VIIa wybranych związków o wzorze I
Ki (μM)
1 2
Alloc-pAph-Glu-Arg-Cha-NH2 0,046
Alliloaminokarbonylo-pAph-Glu-Arg-Cha-NH2 0,042
Alloc-pAph-Glu-Arg-Chg-NH2 0,238
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2 0,012
Alloc-pAph-Glu-Ala[3-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2 0,03
Alloc-pAph-Glu-Asn-Cha-NH2 0,021
Alloc-pAph-Glu-Dab-Cha-NH2 0,055
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-NH2]-NH2 0,26
PL 203 227 B1 cd. tabeli 2
1 2
Alloc-pAph-Glu-Gly-Cha-NH2 0,12
Alloc-pAph-Glu-Thr(Bzl)-NH-(CH2)2-CH(Ph)2 0,17
Alloc-pAph-Glu-Dab-NH-(CH2)2-Ph 0,38
Alloc-pAph-Glu-Asn-NH-CH2-Chx 0,15
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-CH3-Cha-NH2 0,11
Alloc-pAph-Glu-Dab[-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2 0,12
Alloc-pAph-Glu-2-Abu(4-CN)-Cha-NH2 0,063
Alloc-pAph-Glu-Ala(3-CN)-Cha-NH2 0,12
Alloc-pAph-Glu-Asn-1-naftylometyloamid 0,031
Alloc-pAph-Glu-Asn-1-(1-naftylo)etyloamid 0,021
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-naftylometyloamid 0,027
Alloc-pAph-Glu-Asn-3,4-dichlorobenzyloamid 0,026
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(3-chlorofenylo)etyloamid 0,023
Alloc-pAph-Glu-Arg(NO2)-Cha-NH2 0,014
Alloc-pAph-Glu-Cys(Bzl)-Cha-NH2 0,026
Alloc-pAph-Glu-T rp-Cha-NH2 0,017
Alloc-pAph-Glu-Phg-Cha-NH2 0,017
Alloc-pAph-Glu-Asn-9-fluorenyloamid 0,023
Alloc-pAph-Glu-Asn-3,5-bistrifluorometylobenzyloamid 0,033
Alloc-pAph-Glu-Phe(4-guanidyno)-Cha-NH2 0,12
Alloc-pAph-Glu-D-Phe(4-guanidyno)-Cha-NH2 11,3
Alloc-pAph-Glu-Orn[-C(=NH)-CH3]-Cha-NH2 0,13
Alloc-pAph-Glu-Dab[-C(=NH)-CH3]-Cha-NH2 0,19
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-NH2]-Phe[4-C(-S-(CH2)2-S-)-Ph]-NH2 0,015
Alloc-pAph-Glu-Gln-NH2 1,5
Alloc-pAph-Glu-Orn-NH2 6,2
Alloc-pAph-Glu-Gly-Cha-NH2 0,12
Alloc-pAph-Glu-Cys(Acm)-Cha-NH2 0,12
Alloc-pAph-Glu-Cys(Me)-Cha-NH2 0,20
Alloc-pAph-Glu-Cys(Bzl)-Cha-=NH2 0,026
Alloc-pAph-Glu-Trh(Bzl)-Cha-NH2 0,019
Alloc-pAph-Glu-Dab(Alloc)-Cha-NH2 0,15
Alloc-pAph-Glu-his-Cha-NH2 0,14
Alloc-pAph-Glu-Met-Cha-NH2 0,11
Alloc-pAph-Glu-Phe(4-NO2)-Cha-NH2 0,046
Alloc-pAph-Glu-D-Lys[-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2 22
Alloc-pAph-Glu-D-Arg-Cha-NH2 12
PL 203 227 B1 cd. tabeli 2
1 2
Alloc-pAph-Glu-Asn-3,4-metylenodioksybenzyloamid 0,12
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(4-morfolinylo)etyloamid 0,41
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(2-naftylo)etyloamid 0,052
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(1-naftylo)etyloamid 0,022
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-tetrahydrofuranylometyloamid 0,17
Alloc-pAph-Glu-Asn-3-metylobutyloamid 0,11
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(2-pirydylo)etyloamid 0,071
Alloc-pAph-Glu-Asn-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftyloamid 0,045
Alloc-pAph-Glu-Asn-N,N-dibenzyloamid 0,41
Alloc-pAph-Glu-Asn-N-metylo-N-(1-naftylometylo)amid 1,7
Alloc-pAph-Glu-Asn-2,2-difenyloetyloamid 0,049
Alloc-pAph-Glu-Asn-2,4-difluorobenzyloamid 0,051
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(4-sulfamoilofenylo)etyloamid 0,35
Alloc-pAph-Glu-Asn-4-dimetyloaminobenzyloamid 0,11
Alloc-pAph-Glu-Asn-(CHa-)Cha-NH2 0,062
Alloc-pAph-Glu-Asn-3-fenylopropyloamid 0,026
Alloc-pAph-Glu-Asn-3,3-difenylopropyloamid 0,024
Alloc-pAph-Glu-Asn-4-metoksybenzyloamid 0,083
Alloc-pAph-Glu-Asn-3,4-dichlorobenzyloamid 0,026
Aktywności hamowania trombiny wykazywane przez powyższe związki mogą być wyrażone jak wartości Ki, które ogólnie są znacząco wyższe od wyżej wskazanych wartości dla aktywności hamowania czynnika VIIa, np. około 200 lub około 500, albo około 1000 razy wyższe od aktywności hamowania czynnika VIIa. Oznaczone aktywności hamowania czynnika Xa wykazywane przez powyższe związki mogą być także wyrażone jako wartości Ki, które to wartości są ogólnie znacząco wyższe od wyżej wskazanych wartości dla aktywności hamowania czynnika VIIa, np. około 100 razy wyższe od aktywności hamowania czynnika VIIa.
Te wyniki pokazują, że związki o wzorze I są użyteczne jako inhibitory czynnika VIIa, które jednocześnie nie hamują w znaczącym stopniu aktywności czynnika Xa lub proteaz serynowych, takich jak trombina, które biorą udział w kaskadzie krzepnięcia krwi i fibrynolizie.
Związek według wynalazku można stosować korzystnie jako antykoagulant, który można kontaktować z próbką krwi w celu zapobieżenia krzepnięciu. Przykładowo skuteczną ilość związku według wynalazku można kontaktować ze świeżo pobraną próbką krwi w celu zapobieżenia krzepnięciu tej próbki krwi. Stosowane tutaj określenie „skuteczna ilość stosowane w odniesieniu do związku według wynalazku oznacza taką ilość związku, która hamuje aktywność czynnika VIIa. Dla fachowca jest oczywiste, że skuteczną ilość związku według wynalazku można określić sposobami tutaj ujawnionymi (patrz przykład 22) lub w inny sposób znany ze stanu techniki. W świetle ujawnionego zastosowania związku według wynalazku dla fachowca jest oczywiste, że czynnik, taki jak heparyna można zastąpić związkiem według wynalazku. Takie zastosowanie związku według wynalazku może powodować na przykład zmniejszenie kosztów w porównaniu do innych antykoagulantów.
Ponadto, związek według wynalazku można podawać osobnikowi do leczenia różnych stanów klinicznych, w tym np. leczenia zaburzenia sercowo-naczyniowego lub powikłania związanego na przykład z zakażeniem lub zabiegiem operacyjnym. Przykłady zaburzeń sercowo-naczyniowych obejmują nawrót zwężenia po angioplastyce naczynia, zespół ostrego wyczerpania oddechowego dorosłych, niewydolność wielonarządowa, udar i rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe. Przykłady powikłań związanych z zabiegiem operacyjnym obejmują na przykład zakrzepicę żyły głębokiej i żyły
PL 203 227 B1 proksymalnej, która może wystąpić w następstwie zabiegu operacyjnego. Zatem związek według wynalazku jest użyteczny jako lek do zmniejszania lub hamowania niekorzystnego krzepnięcia u osobnika.
Ponieważ związek według wynalazku może hamować aktywność czynnika VIIa, to związek ten ogólnie może być użyteczny do zmniejszania lub hamowania krzepnięcia krwi u osobnika. Stosowane tu określenie „osobnik oznacza kręgowce, w tym ssaki, takie jak człowiek, u których czynnik VIIa bierze udział w kaskadzie krzepnięcia.
Krzepnięcie krwi u osobnika można zmniejszać lub hamować poprzez podawanie temu osobnikowi leczniczo skutecznej ilości związku według wynalazku. Stosowane tu określenie „leczniczo skuteczna ilość oznacza taką dawkę związku, która musi być podana osobnikowi w celu hamowania aktywności czynnika VIIa u osobnika. Dokładniej leczniczo skuteczna ilość związku według wynalazku hamuje aktywność katalityczną czynnika VIIa albo bezpośrednio, w kompleksie protrombinazy lub jako rozpuszczalna podjednostka, albo pośrednio, przez hamowanie włączania się czynnika VIIa do kompleksu protrombinazy. Korzystne związki mogą hamować aktywność czynnika VIIa przy Ki < 500 nM, korzystniejsze zaś związki przy Ki < 50 nM. Leczniczo skuteczną ilość można określić stosując sposoby ujawnione, np. w przykładzie 22 lub jakiekolwiek znane ze stanu techniki.
W stosowanych w praktyce sposobach leczenia zgodnie z wynalazkiem, konkretna dawka w celu osiągnięcia leczniczo skutecznej ilości środka farmaceutycznego podawanego osobnikowi, będzie zależeć od wielu względów, w tym np. od rodzaju lub ciężkości choroby, trybu podawania i wieku oraz fizycznej charakterystyki osobnika. Właściwe dawki można określić stosując kliniczne sposoby dobrze znane w medycynie. Tak więc wynalazek znajduje zastosowanie w sposobie specyficznego hamowania aktywności czynnika VIIa przez kontaktowanie czynnika VIIa ze związkiem o wzorze R1-A-B-D-En-R2. Wynalazek znajduje ponadto zastosowanie w sposobie zmniejszania lub hamowania tworzenia skrzeplin krwi u osobnika poprzez podawanie leczniczo skutecznej ilości związku według wynalazku.
Związek według wynalazku zazwyczaj będzie podawany osobnikowi w postaci środka zawierającego jeden lub większą liczbę związków o wzorze I oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik. Określenie „farmaceutycznie dopuszczalny nośnik odnosi się do ośrodka lub kompozycji, które są nietoksyczne dla osobnika lub mają dopuszczalną toksyczność określoną przez właściwe odpowiednie władze stanowiące przepisy. Stosowane tutaj określenie farmaceutycznie dopuszczalny nośnik obejmuje zwykłe farmaceutyczne nośniki, w tym stałe nośniki, takie jak skrobia kukurydziana, laktoza, tłuszcze, woski itp. lub ciecze, takie jak, np. roztwór soli buforowany fosforanami, woda, emulsje, takie jak emulsje olej/woda lub woda/olej, i/lub zwykłe dodatki, np. dowolny rodzaj środka zwilżającego. Odpowiednie farmaceutyczne nośniki i ich preparaty są opisane przez Martina w Remington's Pharmaceutical Sciences, 15. wyd. (Mack Publishing Co., Easton, 1975). Zazwyczaj takie środki będą zawierały leczniczo skuteczną ilość związku według wynalazku łącznie z odpowiednią ilością nośnika tak aby zawierały właściwą dawkę do podawania osobnikowi. Tak więc zastrzegane związki mogą być użyteczne jako leki hamujące aktywność czynnika VIIa i krzepnięcie krwi u osobnika.
Środki farmaceutyczne lub leki według wynalazku można podawać doustnie, np. w formie pigułek, tabletek lakierowanych, tabletek powlekanych, granulek, twardych lub miękkich kapsułek żelatynowych, roztworów, syropów, emulsji, suspensji lub preparatów aerozolowych. Podawanie leku, jednak może być również przeprowadzone doodbytniczo, np. w formie czopków lub pozajelitowo, np. dożylnie, domięśniowo lub podskórnie, w formie roztworów do zastrzyków lub roztworów do wlewów, mikrokapsułek, wszczepów lub pręcików leczniczych, lub przezskórnie albo miejscowo, np. w formie maści, roztworów lub nalewek, lub inną drogą, np. w formie aerozolowych lub donosowych spreji. Ilość składnika czynnego o wzorze I lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli lub pochodnej w dawce jednostkowej środka farmaceutycznego zwykle wynosi od około 0,5 mg do około 1000 mg, korzystnie od około 1 mg do około 500 mg, jednakże w zależności od rodzaju środka farmaceutycznego ilość ta może być również wyższa. Dzienną dawkę związków o wzorze I można podawać jako pojedynczą dzienną dawkę lub dawka ta może być podzielona na kilka dawek, np. dwie, trzy lub cztery dawki.
Farmaceutycznie dopuszczalne nośniki mogą obejmować również na przykład inne ośrodki, związki lub modyfikacje hamującego czynnik VIIa związku o wzorze I, które poprawiają jego działanie farmakologiczne. Farmaceutycznie dopuszczalne ośrodki mogą obejmować, np. farmaceutycznie dopuszczalną sól. Sól addycyjną z kwasem związku o wzorze I można wytworzyć, np. z nieorganicznym kwasem, takim jak kwas chlorowodorowy, kwas bromowodorowy, kwas fosforowy, kwas siarkowy lub kwas nadchlorowy, albo z organicznym kwasem karboksylowym, takim jak kwas octowy, kwas szczawiowy, kwas maleinowy, kwas jabłkowy, kwas mrówkowy, kwas mlekowy, kwas winowy, kwas cytrynowy, kwas bursztynowy lub kwas malonowy, albo z organicznym kwasem sulfonowym, takim jak
PL 203 227 B1 kwas metanosulfonowy lub kwas p-toluenosulfonowy. Grupa kwasowa w związku o wzorze I, np. grupa karboksylowa, może występować w postaci soli z metalem, której kation pochodzi od metalu alkalicznego lub metalu ziem alkalicznych, takiego jak sód, lit, potas, wapń lub magnez, ale również od nietoksycznej soli amoniowej, włączając czwartorzędowe sole amoniowe i sole addycyjne z kwasami amin, np. sole amonowe, metyloamoniowe, dimetyloamoniowe, trimetyloamoniowe, tetrametyloamoniowe, etyloamoniowe, trietyloamoniowe lub tetraetyloamoniowe.
Przykładowe modyfikacje poprawiające działanie farmakologiczne związku obejmują, np. estryfikację, taką jak tworzenie estrów (C1-C6)-alkilowych, korzystnie estrów (C1-C4)-alkilowych, w których grupa alkilowa stanowi prosty lub rozgałęziony łańcuch. Inne dopuszczalne estry obejmują, np. estry (C5-C7)-cykloalkilowe i estry aryloalkilowe, takie jak estry benzylowe. Estry takie można wytwarzać z opisanych tu związków przy użyciu typowych sposobów dobrze znanych w chemii peptydów ze stanu techniki.
Farmaceutycznie dopuszczalne modyfikacje mogą obejmować również, np. tworzenie amidów peptydów. Takie modyfikacje amidowe, które można dokonywać w związkach według wynalazku, obejmują, np. pochodne amoniaku, pierwszorzędowych (C1-C6)-alkiloamin i drugorzędowych di-(C1-C6)-alkiloamin, w których grupy alkilowe stanowią prosty lub rozgałęziony łańcuch, albo aryloamin zawierających różne podstawniki. W przypadku amin drugorzędowych, aminy te mogą występować w formie 5- lub 6-członowego pierścienia heterocyklicznego, który może zawierać niepodstawiony lub podstawiony atom azotu, atom tlenu lub atom siarki oprócz amidowego atomu azotu. Sposoby wytwarzania takich amidów są dobrze znane ze stanu techniki.
W innej postaci wynalazku związek według wynalazku można zastosować do prób określających obecność czynnika VIIa lub do wydzielania czynnika VIIa w postaci w znacznym stopniu oczyszczonej. Korzystnie związek według wynalazku jest znaczony, np. radioizotopowo i ten znaczony związek jest wykrywany przy użyciu zwykłych sposobów użytecznych do wykrywania tak znaczonych związków. Ponadto, związek według wynalazku można stosować korzystnie jako sondę do określania położenia lub poziomu aktywności czynnika VIIa in vivo, in vitro lub ex vivo.
Zrozumiałym jest, że modyfikacje, które nie zmieniają w znaczący sposób aktywności różnych postaci wynalazku są włączone do ujawnionego tu wynalazku. Zatem, następujące przykłady służą do zilustrowania wynalazku, i nie stanowią one jego ograniczenia.
P r z y k ł a d 1: Procedury syntezy peptydów i ogólne procedury syntezy
Materiały wyjściowe stosowane do syntezy otrzymano od dostawców odczynników, takich jak Aldrich, Sigma, Fluka, Nova Biochem i Advanced Chemtech. Podczas syntezy grupy funkcyjne stosowanych pochodnych aminokwasów zostały zabezpieczone grupami blokującymi w celu zapobieżenia zajścia reakcji ubocznych w etapach sprzęgania. Przykłady odpowiednich grup zabezpieczających i ich zastosowanie opisano w The Peptides, jak powyżej, 1981 oraz w tom. 9, Udenfriend i Meienhofer (red.), 1987.
Ogólnie w celu wytworzenia związków według wynalazku stosowano syntezę peptydów na fazie stałej. Sposoby te opisano np. w Steward i Young, Solid Phase Peptide Synthesis (Freeman & Co., San Francisco, 1969).
O ile nie wskazano inaczej, peptydy zsyntezowano na żywicy TentaGel S NH2 (Rapp Polymere, Tiibingen, Niemcy). Wrażliwy na kwas łącznik - kwas p-[(R,S)-a-[1-(9H-fluoren-9-ylo)metoksyformamido]-2,4-dimetoksybenzylo]fenoksyoctowy (łącznik Knorra) sprzęgano ze stałym podłożem (Bernatowicz i inni, Tetr. Lett. 30 (1989) 4645). Alternatywnie, peptydy zsyntezowano na żywicy polistyrenowej usieciowanej przez dodanie 1% diwinylobenzenu, modyfikowanej wrażliwym na kwas łącznikiem (żywica Rinka) (Rink, Tetr. Lett. 28 (1987) 3787; Sieber, Tetr. Lett. 28 (1987) 2107). Gdy peptydy zsyntezowano najpierw przez sprzęganie kwasu karboksylowego w łańcuchu bocznym związku o wzorze Fmoc-B1-CHR97-C(O)OPG z żywicą, żywicę TentaGel S NH2 modyfikowano przez przyłączenie łącznika HMPA. Sprzęganie prowadzono z zastosowaniem N,N'-diizopropylokarbodiimidu (DIC) w obecności równomolowej ilości HOBt, z wyjątkiem Alloc-pAph-OH, w przypadku którego stosowano 2 równoważniki HOBt. Wszystkie reakcje sprzęgania prowadzono w N,N-dimetyloformamidzie (DMF) albo mieszaninie DMF/DMSO (mieszanina 1/1) w temperaturze pokojowej (RT). Zakończenie reakcji sprzęgania określano przy pomocy próby ninhydrynowej. Drugie (podwójne) sprzęganie prowadzono w przypadku, gdy pierwsze sprzęganie nie zaszło do końca.
Grupę Fmoc odbezpieczano z zastosowaniem 50% piperydyny w DMF w ciągu 2+10 minut. Ilość uwolnionego Fmoc określano z pomiaru absorbancji roztworu po odbezpieczaniu przy 300 nm, objętości roztworu z przemywania i masy żywicy zastosowanej do syntezy.
PL 203 227 B1
Cykl każdego sprzęgania obejmował: Etap Działanie/Odczynnik
Rozpuszczalnik ml DMF
DMF ml 50% DMF
1. 0,5 g żywicy funkcjonalizowanego peptydu
2. 3-krotny nadmiar pochodnej aminokwasu/HOBt/DIC
3. Sprzęganie (min 1 h)
4. Przemywanie (3 x 5 ml)
5. Próba ninhydrynowa
6. Odbezpieczanie (2+10 minut)
Piperydyna/DMF
7. Przemywanie (6 x 5 ml)
8. Ponowne rozpoczęcie od etapu
Po przyłączeniu peptydu do żywicy prowadzono, o ile było to konieczne, odbezpieczanie Fmoc. Peptyd-żywicę przemywano następnie kolejno DMF i DCM, a następnie odłączono peptyd, który odbezpieczano z zastosowaniem mieszaniny TFA/tioanizolu (95/5) w ciągu 1,5 godziny, o ile inaczej nie stwierdzono. Żywicę przemyto DCM i roztwór DCM z przemywania połączono z TFA z uwalniania. Roztwór odparowano, produkt wytrącono poprzez dodanie bezwodnego eteru dietylowego i stały osad oddzielono przez odsączenie lub odwirowanie i wysuszono pod próżnią nad pastylkami stałego KOH. Substancję stałą ponownie rozpuszczono w mieszaninie wody i acetonitrylu, a następnie liofilozowano.
Wysuszony peptyd poddano oczyszczaniu metodą HPLC z zastosowaniem elucji z odpowiednim gradientem 0,1% TFA w wodzie i acetonitrylu (ACN). Po zebraniu frakcji zawierającej zamierzony produkt syntezy, roztwór peptydu liofilizowano i peptyd poddano procesowi identyfikacji, który obejmował widmo masowe (MS) wykonane z zastosowaniem techniki elektrorozpylania i/lub NMR i/lub analizę aminokwasów w celu określenia czy wytworzono właściwy związek.
W celu wykonania analizy HPLC, próbkę produktu analizowano z zastosowaniem ukł adu HPLC Beckman (zawierającego 126 Solvent Deliver System, 166 Programmable Detector Module 507e Autosampler, sterowany przez Data Station z oprogramowaniem Gold Nouveau) i kolumny YMC ODS-AM 4,6 x 250 mm, przy 230 nm i prędkości przepływu 1 ml/min.
W celu oczyszczenia produktu, próbkę surowego, liofilizowanego peptydu rozpuszczono w mieszaninie 0,1% wodnego roztworu TFA zawierającego 10 do 50% ACN. Roztwór peptydu zwykle przesączano przez strzykawkę połączoną z filtrem 0,45 nm „ACRODISC 13 CR PTFE (Gelman Sciences;
Ann Arbor MI). Odpowiednią objętość przesączonego roztworu peptydu wstrzykiwano do półpreparatywnej kolumny C18 (Vydac Protein and Peptide C18, 218TP1022 (22 x 250 mm); The Separation Grup; Hesperia CA lub kolumnę YMC ODS-A (20 x 250 mm), YMC, Inc., Wilmington, NC). Prędkość przepływu mieszaniny buforu 0,1% TFA i ACN (o czystości HPLC) jako eluentem z gradientem lub metodą izokratyczną utrzymywano przy użyciu aparatu Beckman „SYSTEM GOLD HPLC (Beckman, System Gold, Programmable Solvent Module 126 i Programmable Detector Module 166 sterowany przez oprogramowanie „SYSTEM GOLD). Elucję peptydu monitorowano przy użyciu detektora UV przy 230 nm. Po identyfikacji przy pomocy MS, piku odpowiadającego syntezowanemu związkowi, związek zebrano, liofilizowano i poddano badaniom biologicznym. Widma MS wykonywano z zastosowaniem aparatu VG Platform (Fisons Instruments) w trybie ES+. Widma NMR próbek zwykle rejestrowano w DMSO-d6 (Aldrich) z zastosowaniem aparatu Bruker Avance DPX 300.
P r z y k ł a d 2: Synteza Alloc-pAph-OH
Tę samą procedurę stosuje się odnośnie Alloc-D-pAph-OH.
Alloc-Phe(4-CN)-OH
5,7 g (30 mmoli) H-Phe(4-CN)-OH rozpuszczono w 100 ml 1M NaOH z dodawaniem 2M NaOH do pH=10 podczas chłodzenia w lodzie. Podczas intensywnego mieszania dodano powoli chloromrówczanu allilu (7,5 ml) (pH utrzymywano na poziomie 10 dodając 2M NaOH). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 15 minut, w RT przez 30 minut, zakwaszono HCl do pH = 2, wyekstrahowano octanem etylu (3 razy), wysuszono nad MgSO4 i odparowano. Pozostałość rekrystalizowano z octanu etylu/heksanu i otrzymano białą substancję stałą. Wydajność: 7,0 g (85%).
Alloc-Phe[4-C(=S)-NH2]-OH
2,74 g Alloc-Phe(4-CN)-OH rozpuszczono w mieszaninie pirydyny (50 ml) i trietyloaminy (20 ml) i przepuszczano H2S w ciągu 30 minut. Mieszaninę reakcyjną trzymano w RT przez noc i odparowano. Po suszeniu w głębokiej próżni otrzymano 3,21 g surowego tioamidu w postaci stałej piany, który bezpośrednio przeprowadzono w metylotioimidan.
Alloc-Phe[4-C(=NH)-SCH3]-OH^HI
PL 203 227 B1 g Alloc-Phe[4-C(=S)-NH2)-OH rozpuszczono w acetonie (50 ml) i dodano jodku metylu (5 ml). Mieszaninę reakcyjną trzymano przez noc w RT, lotne rozpuszczalniki odparowano (szybko, maksymalnie 35°C) i pozostałość rozprowadzono w eterze dietylowym. Po 1 godzinie w 0°C, eter zdekantowano, produkt przemyto eterem dietylowym i wysuszono pod próżnią. Otrzymano żółtą stałą pianę, którą bezpośrednio przeprowadzono w amidynę.
Alloc-pAph-OH
Cały powyższy Alloc-Phe(4-C(=NH)-SCH3)-OHH rozpuszczono w 50 ml metanolu zawierającego 300 μl kwasu octowego i dodano 0,5 g octanu amonu. Mieszaninę ogrzewano przez 3 godziny w 55°C, odparowano i dodano 10 ml acetonu. Po 2 godzinach w 0°C, stały produkt odsączono, przemyto niewielką ilością zimnego acetonu, niewielką ilością zimnego metanolu i eteru dietylowego i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano żółtawą substancję stałą. Wydajność: 0,53 g.
P r z y k ł a d 3: Synteza Alloc-pAph-Glu-Arg-Cha-NH2
Do 1 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,26 mmola/g) przyłączono łącznik amidowy Knorra. Zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Cha-OH, Fmoc-Arg(Pmc)-OH, Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Alloc-pAph. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 3 godziny i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 729,1, obliczono 729,4.
P r z y k ł a d 4: Synteza allilo-NH-C(O)-pAph-Glu-Arg-Cha-NH2
Do 0,5 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,26 mmola/g) przyłączono łącznik amidowy Knorra. Zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Cha-OH, Fmoc-Arg(Pmc)-OH, Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Fmoc-Phe(4-CN). Po odbezpieczaniu N-końcowej Fmoc, żywicę poddano działaniu roztworu 1 mmola izocyjanianu allilu w 3 ml DMF przez 2 godziny. Żywicę następnie przemyto DMF i trietyloaminą/pirydyną (1/2) i poddano działaniu nasyconego roztworu H2S w pirydynie/trietyloaminie przez noc. Żywicę przemyto acetonem i otrzymaną tioamidowaną żywicę poddano reakcji z jodkiem metylu (3 ml 10% roztworu jodku metylu w acetonie) przez 6 godzin. Metylotioimidanowaną żywicę przemyto acetonem, metanolem i poddano działaniu roztworu 0,2 g octanu amonu, 100 μl kwasu octowego w 3 ml metanolu w 55°C przez 3 godziny. Żywicę przemyto metanolem, DMF, DCM i odłączono peptyd, który odbezpieczono działaniem TFA/tioanizolu (95/5) przez 3 godziny i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy materiał oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 728,3, obliczono 728,4.
P r z y k ł a d 5: Synteza Alloc-pAph-Glu-Arg-Chg-NH2
Do 1 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,26 mmola/g) przyłączono łącznik amidowy Knorra. Zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Chg-OH, Fmoc-Arg(Pmc)-OH, Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Alloc-pAph. Peptyd odszczepiono, odbezpieczono działaniem TFA/tioanizolu (95/5) przez 3 godziny i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 715,8, obliczono 715,4.
P r z y k ł a d 6: Synteza Alloc-D-pAph-Glu-Arg-Cha-NH2
Do 1 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,26 mmola/g) przyłączono łącznik amidowy Knorra. Zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Cha-OH, Fmoc-Arg(Pmc)-OH, Fmoc-Glu (OtBu)-OH i Alloc-D-pAph-OH (wytworzone tym samym sposobem co Alloc-pAph-OH w przykładzie 2). Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 3 godziny i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 729,2, obliczono 729,4.
P r z y k ł a d 7: Synteza Alloc-pAph-Glu-Phe(4-guanidyno)-Cha-NH2
Do 0,25 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,23 mmola/g) przyłączono łącznik amidowy Knorra. Zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Cha-OH, Fmoc-Phe(4-NH-(=NBoc)-NH-Boc)-OH, Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Alloc-pAph-OH. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 1 godzinę i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 777,1, obliczono 777,4.
PL 203 227 B1
P r z y k ł a d 8: Synteza Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2
Do 0,25 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,23 mmola/g) przyłączono łącznik amidowy Knorra. Zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Cha-OH, Fmoc-Dap[-C(=N-Boc)-NH-Boc]-OH, Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Alloc-pAph-OH. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 1 godzinę i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 729,1, obliczono 729,4.
P r z y k ł a d 9: Synteza Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-CH3]-Cha-NH2
Do 0,25 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,26 mmola/g) przyłączono łącznik amidowy Knorra. Zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Cha-OH, Fmoc-Dap(Alloc)-OH i Fmoc-Glu(OtBu)-OH. Z przyłączoną grupą zabezpieczającą N-końcową grupę Fmoc, żywicę przemyto mieszaniną DMF/NMM/AcOH (5/0,5/1) i podczas ciągłego mieszania i przepuszczania argonu, odbezpieczono grupę Alloc przez dodanie 100 mg Pd(P(Ph)3)4 w ciągu 3 godzin. Żywicę przemyto DMF i poddano działaniu roztworu 150 mg acetotioimidanu 2-metylonaftylu w 4 ml etanolu/DMSO (3/1) przez 1 godzinę. Po przemyciu DMF, grupę Fmoc odbezpieczono (1+5 minuty) i przyłączono N-końcową grupę Alloc-pAph-OH. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 1 godzinę i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 700,1, obliczono 700,4.
P r z y k ł a d 10: Synteza Alloc-pAph-Glu-Ala[3-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2
Do 0,25 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,26 mmola/g) przyłączono łącznik amidowy Knorra. Zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Cha-OH, Fmoc-Ala(3-CN)-OH, Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Alloc-Phe(4-CN)-OH. Mieszaninę pirydyny i trietyloaminy (2/1) nasycono H2S (RT, 15-30 minut) i ten roztwór dodano do żywicy uprzednio przemytej pirydyną/trietyloaminą (2/1). Po odstaniu przez noc, żywicę przemyto acetonem i poddano działaniu roztworu 20% jodku metylu w acetonie przez noc. Żywicę następnie przemyto acetonem i metanolem. Żywicę podstawioną metylotioimidanem przeprowadzono następnie w amidynę przez ogrzewanie żywicy z roztworem 10 równoważników octanu amonu w metanolu zawierającym 5% kwasu octowego (łaźnia wodna, 55°C, 3 godziny). Po tym końcowym przekształceniu, żywicę przemyto metanolem, DMF, DCM. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 1 godzinę i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 685,9, obliczono 686,4.
P r z y k ł a d 11: Synteza Alloc-pAph-Glu-Asn-Cha-NH2
Do 0,125 g żywicy Rinka (podstawienie 0,78 mmola/g), po odbezpieczaniu grupy Fmoc zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Cha-OH, Fmoc-Asn-OH, Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Alloc-pAph-OH. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 1 godzinę i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 686,9, obliczono 687,3.
P r z y k ł a d 12: Synteza Alloc-pAph-Glu-Dab-Cha-NH2
Do 0,25 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,26 mmola/g) przyłączono łącznik amidowy Knorra. Zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Cha-OH, Fmoc-Dab(Boc)-OH, Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Alloc-pAph. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 1 godzinę i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 673,2, obliczono 673,4.
P r z y k ł a d 13: Synteza Alloc-pAph-Glu-Ala[3-C(=NH)-NH2]-NH2
Do 0,25 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,26 mmola/g) przyłączono łącznik amidowy Knorra. Zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Ala(3-CN)-OH, Fmoc-Glu(OtBu)-DH i Alloc-Phe(4-CN)-OH. Mieszaninę pirydyny i trietyloaminy (2/1) nasycono H2S (RT, 15-30 minut) i ten roztwór dodano do żywicy uprzednio przemytej pirydyną/trietyloaminą (2/1). Po odstaniu przez noc żywicę przemyto acetonem i poddano działaniu roztworu 20% jodku metylu w acetonie przez noc. Żywicę następnie przemyto acetonem
PL 203 227 B1 i metanolem. Żywicę podstawioną metylotioimidanem przeprowadzono następnie w amidynę przez ogrzewanie żywicy z roztworem 10 równoważników octanu amonu w metanolu zawierającym 5% kwasu octowego (łaźnia wodna, 55°C, 3 godziny). Po tej końcowej przemianie, żywicę przemyto metanolem, DMF, DCM. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 1 godzinę i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 533,3, obliczono 533,2.
P r z y k ł a d 14: Synteza Alloc-pAph-Glu-Gly-Cha-NH2
Do 0,150 g żywicy Rinka (podstawienie 0,78 mmola/g), po odbezpieczaniu grupy Fmoc, zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Cha-OH, Fmoc-Gly-OH, Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Alloc-pAph-OH. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 1 godzinę i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 63 0,1, obliczono 630,3.
P r z y k ł a d 15: Synteza Alloc-pAph-Glu-Asn-(Ph-CH2-CH2-)Gly-NH2
W przypadku N-podstawionych pochodnych glicyny zastosowano sposób opisany w Zuckermann i inni (J. Am. Chem. Soc. 114 (1992) 10646). Do 0,1 g żywicy Rinka (podstawienie 0,78 mmola/g), po odbezpieczaniu grupy Fmoc, przyłączono kwas bromooctowy poprzez symetryczny bezwodnik w DCM/DMF. Po 10 minutach żywicę przemyto DCM i przyłączanie powtórzono jeszcze raz. Po przemyciu DCM i DMF, żywicę poddano działaniu 1M roztworu 2-fenyloetyloaminy w DMSO przez noc. Po przemyciu DMF, żywica będąca obecnie nośnikiem reszty (Ph-CH2-CH2-)NH-CH2-C(O) połączonej z łącznikiem poddano reakcji z symetrycznym bezwodnikiem Fmoc-Asn(Trt)-OH w DCM/DMF. Po odbezpieczaniu grupy Fmoc, zgodnie z ogólnymi procedurami opisanymi w przykładzie 1 sprzęgnięto następujące zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Alloc-pAph-OH. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 1 godzinę i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 694,9, obliczono 695,3.
P r z y k ł a d 16: Synteza Alloc-pAph-Glu-Thr(Bzl)-NH-CH2-CH2-CH(Ph)2
H-Thr(Bzl)-NH-CH2-CH2-CH(Ph)2^HCl
W 10 ml DCM rozpuszczono 0,62 g (2 mmole) Boc-Thr(Bzl)OH, dodano 2 mmole trietyloaminy i roztwór ochłodzono do 0°C. Podczas mieszania dodano powoli 2 mmole chloromrówczanu izobutylu. Usunięto łaźnię chłodzącą, a roztwór mieszano przez 15 minut, dodano roztworu 2,5 mmola 3,3-difenylopropyloaminy w 2 ml DMF i całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę. Roztwór odparowano, rozpuszczono w octanie etylu i wyekstrahowano 0,5 M roztworem KHSO4, nasyconym roztworem NaHCO3 i solanką, wysuszono nad MgSO4 i odparowano. Oleisty produkt rozpuszczono w 10 ml DCM i dodano roztworu 10 ml 4M kwasu chlorowodorowego w dioksanie. Po 10 minutach rozpuszczalniki odparowano, powstały chlorowodorek wytrącono przez dodanie eteru dietylowego, odsączono, przemyto eterem dietylowym i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano białą substancję stałą. Wyniki analizy MS: (M+H)+: oznaczono 403,1, obliczono 403,2.
Alloc-pAph-Glu-Thr(Bzl)-NH-CH2-CH2-CH(Ph)2
Do 0,5 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,26 mmola/g) przyłączono kwas 4-hydroksymetylofenoksyoctowy (3 równoważniki, aktywowany 1,5 godziny przez DIC/HOBt). Przyłączono Fmoc-Glu(OH)-O-allil do żywicy poprzez łańcuch boczny przy zastosowaniu DIC/HOBt/NMI w DMF przez noc. Zabezpieczającą grupę allilową usunięto przez wytrząsanie żywicy z Pd(PPh3)4 w DMF/AcOH/NMM (10/2/1) w ciągu 4 godzin w atmosferze argonu. Odbezpieczoną grupę karboksylową aktywowano drogą podziałania roztworem 0,5 mmola BOP, 0,5 mmola HOBt, 1,5 mmola DIEA i 0,5 mmola H-Thr(Bzl)-NH-CH2-CH2-CH(Ph)/HCl w 1,5 ml DMF przez 2 godziny. Po odbezpieczaniu grupy Fmoc, przyłączono Alloc-pAph-OH zgodnie z ogólną procedurą opisaną w przykładzie 1. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/tioanizolem (95/5) przez 1,5 godziny i poddano obróbce, jak opisano w przykładzie 1. Surowy związek oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 805,0, obliczono 805,4.
P r z y k ł a d 17: Synteza Alloc-pAph-Glu-Dab-NH-CH2-CH2-Ph
Do 0,2 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,26 mmola/g), przyłączono kwas 4-hydroksymetylofenoksyoctowy (2,5 równoważnika, aktywowany DIC/HOBt w ciągu 4 godzin). Grupę hydroksylową podstawiono bromem poprzez podziałanie na żywicę mieszaniną CBr4 (5 równoważników)/PPh3 (5 równoważników) w DCM w ciągu 4 godzin. Żywicę w postaci pochodnej bromowej poddano działaPL 203 227 B1 niu 2M roztworu fenyloetyloaminy w DCM przez noc. Fmoc-Dab(Boc)-OH sprzęgnięto z żywicą z zastosowaniem TFFH/DIEA (fluorek acylu generowany in situ). Zgodnie z ogólną procedurą opisaną w przykł adzie 1, sprzę gnię to nastę pują ce zabezpieczone aminokwasy: Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Alloc-pAph-OH. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/triizopropylosilanem (99/1) w ciągu 2 godzin. TFA odparowano, peptyd rozpuszczono w H2O/ACN i liofilizowano. Surowy materiał oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 624,2, obliczono 624,3.
P r z y k ł a d 18: Synteza Alloc-pAph-Glu-NH-CH2-CH2-CN
Do 0,2 g żywicy TentaGel S NH2 (podstawienie 0,26 mmola/g), przyłączono kwas 4-hydroksymetylofenoksyoctowy (3 równoważniki, aktywowany DIC/HOBt w ciągu 1,5 godziny). Fmoc-Glu(OH)-O-allil przyłączono do żywicy poprzez łańcuch boczny przy użyciu DIC/HOBt/NMI w DMF przez noc. Zabezpieczającą grupę allilową usunięto przez wytrząsanie żywicy z Pd(PPh3)4 w DMF/AcOH/NMM (10/2/1) w ciągu 4 godzin w atmosferze argonu. Odbezpieczoną grupę karboksylową aktywowano działając DIC (3 równoważniki)/HOBt (3 równoważniki) w ciągu 10 minut i do żywicy dodano 2-cyjanoetyloaminy (3 równoważniki) w DMF w ciągu 3 godzin. Po odbezpieczaniu Fmoc, Alloc-pAph-OH sprzęgnięto zgodnie z ogólną procedurą opisaną w przykładzie 1. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/triizopropylosilanem (99/1) w ciągu 2 godzin. TFA odparowano, peptyd rozpuszczono w H2O/ACN i liofilizowano. Surowy materiał oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 473,1, obliczono 473,2.
P r z y k ł a d 19: Synteza Alloc-pAph-Glu-Asn-NH-CH2-Chx
Do 0,1 g TentaGel S NH2 (podstawienie 0,2 6 mmola/g) przyłączono łącznik amidowy Knorra. Fmoc-Asp(OH)-O-allil przyłączono do łącznika poprzez łańcuch boczny i usunięto allilową grupę zabezpieczającą, jak w przykładzie 18. Odbezpieczoną grupę karboksylową aktywowano działając DIC (5 równoważników)/HOBt (5 równoważników) i dodano cykloheksylometyloaminy (5 równoważników) w DMF w cią gu 2,5 godziny. Po odbezpieczaniu Fmoc, Fmoc-Glu(OtBu)-OH i Alloc-pAph-OH sprz ę gnięto zgodnie z ogólną procedurą opisaną w przykładzie 1. Peptyd odszczepiono i odbezpieczono poprzez podziałanie TFA/triizopropylosilanem (99/1) w ciągu 2 godzin. TFA odparowano, peptyd rozpuszczono w H2O/ACN i liofilizowano. Surowy materiał oczyszczano z zastosowaniem HPLC, jak opisano w przykładzie 1 i charakteryzowano przy pomocy MS. (M+H)+: oznaczono 629,9, obliczono 630,3.
P r z y k ł a d 20: Synteza Alloc-pAph-Glu-Asn-NH-CH2-CH2-Ph
Chlorowodorek estru 5-tert-butylowego, estru 1-metylowego kwasu 2-(S)-[2-(S)-alliloksykarbonyloamino-3-(4-karbamimidoilofenylo)propionyloamino]pentanodiowego
Do chlorowodorku kwasu 2-(S)-alliloksykarbonyloamino-3-(4-karbamimidoilofenylo)propionowego (3,48 g, 10,6 mmola) i chlorowodorku estru 5-tert-butylowego, estru 1-metylowego kwasu 2-(S)-aminopentanodiowego (2,7 g, 10,6 mmola) w 20 ml DMF dodano w -15°C TOTU (3,83 g, 11,67 mmola) i N-etylomorfoliny (2,7 ml, 21,2 mmola). Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę i pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej. Po odparowaniu, do pozostałości dodano octanu etylu i warstwę organiczną wyekstrahowano wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, roztworem wodorosiarczanu potasu i wodą. Warstwę organiczną odparowano. Wydajność: 2,8 g (50%). MS: m/z = 491,3 (M+H)+.
Ester 5-tert-butylowy kwasu 2-(S)-[2-(S)-alliloksykarbonyloamino-3-(4-karbamimidoilofenylo)propionyloamino]pentanodiowego
Do chlorowodorku estru 5-tert-butylowego, estru 1-metylowego kwasu 2-(S)-[2-(S)-alliloksykarbonyloamino-3-(4-karbamimidoilofenylo)propionyloamino]pentanodiowego (3,06 g, 5,8 mmola) w 100 ml wody i 30 ml THF dodano hydratu wodorotlenku litu (0,49 g, 11,6 mmola). Roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 12 godzin, odparowano i wysuszono sublimacyjnie. Pozostałość oczyszczano metodą chromatografii na żelu Sephadex LH20 stosując n-butanol/lodowaty kwas octowy/wodę (17/1/2) jako eluent. Czyste frakcje połączono. Rozpuszczalnik odparowano, pozostałość roztworzono w wodzie i roztwór wodny wysuszono sublimacyjnie. Wydajność: 2,7 g (97%). MS: m/z = 477,4 (M+H)+.
Chlorowodorek kwasu 4-(S)-[2-(S)-alliloksykarbonyloamino-3-(4-karbamimidoilofenylo)propionyloamino]-4-(2-karbamoilo-1-(S)-(2-fenyloetylokarbamoilo)etylokarbamoilo)masłowego (Alloc-pAph-Glu-Asn-NH-CH2-CH2-Ph)
Do estru 5-tert-butylowego kwasu 2-(S)-[2-(S)-alliloksykarbonyloamino-3-(4-karbamimidoilofenylo)propionyloamino]pentanodiowego (48 mg, 0,1 mmola) i chlorowodorku amidu kwasu 2-(S)-amino-N1-fenyloetylobursztynowego (27 mg, 0,1 mmola) w 5 ml DMF dodano w 0°C HATU (39 mg, 0,1 mmola) i kolidyny (24,2 mg, 0,2 mmola). Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę i pozostawiono ją
PL 203 227 B1 do ogrzania do temperatury pokojowej. Po odparowaniu pozostałość oczyszczano metodą chromatografii na żelu Sephadex LH20 stosując n-butanol/lodowaty kwas octowy/wodę (17/1/2) jako eluent. Czyste frakcje połączono. Rozpuszczalnik odparowano, pozostałość rozprowadzono w wodzie i roztwór wodny wysuszono sublimacyjnie. Wydajność: 45 mg (66%). MS: m/z = 638,4 (M+H)+.
P r z y k ł a d 21: Synteza Alloc-pAph-Glu-Asn-NH-(3-chlorobenzyl)
Do estru 5-tert-butylowego kwasu 2-(S)-[2-(S)-alliloksykarbonyloamino-3-(4-karbamimidoilofenylo)propionyloamino]-pentanodiowego (50 mg, 0,105 mmola) i trifluorooctanu amidu kwasu 2-(S)-amino-N1-(3-chlorobenzylo)bursztynowego (61 mg, 0,16 mmola) w 5 ml DMF dodano w 0°C TOTU (36 mg, 0,11 mmola) i N-etylomorfoliny (57 μ|, 0,4 mmola). Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę i pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej. Po odparowaniu pozostałość oczyszczano metodą chromatografii na żelu Sephadex LH20 stosując n-butanol/lodowaty kwas octowy/wodę (17/1/2) jako eluent. Czyste frakcje połączono. Rozpuszczalnik odparowano, pozostałość rozprowadzono w wodzie i roztwór wodny wysuszono sublimacyjnie. Wydajność kwasu 4-(S)-[2-(S)-alliloksykarbonyloamino-3-(4-karbamimidoilofenylo)propionyloamino]-4-(2-karbamoilo-1-(S)-(3-chlorobenzylokarbamoilo)etylokarbamoilo)masłowego (Alloc-pAph-Glu-Asn-NH-(3-chlorobenzyl) lub Alloc-pAph-Glu-Asn-3-chlorobenzyloamid): 28 mg (41%). MS: m/z = 658,3 (M+H)+.
Dalsze przykładowe związki wytworzone analogicznie do powyższych przykładów, zestawiono w tabeli 2 powyżej.
P r z y k ł a d 22: Wyznaczanie wartości Ki odnośnie hamowania FVIIa
Aktywność hamowania (Ki) każdego ze związków w odniesieniu do aktywności czynnika VIIa/czynnika tkankowego wyznaczono stosując test chromogeniczny, zasadniczo jako wcześniej opisano (J.A. Ostrem, F. Al-Obeidi, P. Safar, A. Safarova, S.K. Stringer, M. Patek, M.T. Cross, J. Spoonamore, J.C. LoCascio, P. Kasireddy, D.S. Thorpe, N. Sepetov, M. Lebl, P. Wildgoose, P. Strop, Discovery of a novel, potent, and specific family of factor Xa inhibitors via combinatorial chemistry. Biochemistry 37 (1998) 1053-1059). Próby kinetyczne prowadzono w 25°C na płytkach do mikromiareczkowania o zmniejszonej o połowę powierzchni (Costar Corp., Cambridge, MA) stosując kinetyczny czytnik do płytek (Molecular Devices Spectramax 250). Typowa próbka składała się z 25 μl ludzkiego czynnika VIIa i TF (odpowiednio 5 nM i 10 nM, w odniesieniu do stężenia końcowego) łączenie z 40 μl inhibitora rozcieńczonego 10% buforem DMSO/TBS-PEG (50 mM Tris, 15 mM NaCl, 5 mM CaCl2; 0,05% PEG 8k, pH 8,15). Po 15 minutowym okresie wstępnej inkubacji, rozpoczynano próbę przez dodanie 35 μl odczynnika chromogenieznego S-2288 (D-Ile-Pro-Arg-pNA, Pharmacia Hepar Inc, stężenie końcowe 500 μM). Pozorne stałe hamowania obliczano z nachylenia krzywych postępu reakcji z liniowej części występującej zwykle w czasie pomiędzy 1 do 5 minut po dodaniu odczynnika do próby. Rzeczywiste wartości Ki wyznaczano później dla każdego związku, z uwzględnieniem odpowiedniego stężenia substancji wyjściowej (S) i wartości Km ze wzoru Ki= Ki poz./(1+(S)/Km) (I.H. Segal, Enzyme Kinetics, str. 100-125 (John Wiley & Sons, Nowy Jork, 1975 r.)).

Claims (9)

1. Związki peptydowe o ogólnym wzorze I
R1-A-B-D-En-R2 I w którym
R1 oznacza alliloksykarbonyl lub alliloaminokarbonyl;
A oznacza resztę (L)-4-amidynofenyloalaniny;
B oznacza resztę kwasu (L)-glutaminowego albo farmaceutycznie dopuszczalnej soli lub farmaceutycznie dopuszczalnego estru kwasu (L)-glutaminowego;
D oznacza resztę aminokwasu wybraną z grupy obejmującej resztę Arg, Dab, Orn, Dap[-C(=NH)-NH2], Dab[-C(=NH)-NH2], Lys[-C(=NH)-NH2], Orn[-C(=NH)-CH3], Dab[-C(=NH)-CH3], Dap[-C(=NH)-CH3], Dab(Alloc), Asn, Gin, Met, Thr(Bzl), Cys(Me), Cys(Bzl), Cys (Acm), Arg(NO2), His, Trp, Phg, Gly, Phe(4-NO2), Phe(4-NH-C(=NH)-NH2), Ala(3-CN), Ala[3-C(=NH)-NH2] i 2-Abu(4-CN);
n oznacza 0 lub 1;
E oznacza resztę aminokwasu wybraną z grupy obejmującej resztę Cha, Chg i Phe[4-C(-S-CH2-CH2-S-)-Ph];
R2 oznacza grupę NR3R4, w której
R3 jest wybrany z grupy obejmującej atom wodoru, -(C1-C4)-alkil i fenylo-(C1-C4)-alkil; a
PL 203 227 B1
R4 jest wybrany z grupy obejmującej atom wodoru, (C1-C6)-alkil, cykloheksylo-(C1-C4)-alkil-, fenylo-(C1-C4)-alkil-, difenylo-(C1-C4)-alkil-, naftylo-(C1-C4)-alkil-, tetrahydronaftyl, fluorenyl, pirydylo-(C1-C4)-alkil-, morfolinylo-(C1-C4)-alkil- i tetrahydrofurylo-(C1-C4)-alkil-, przy czym grupy fenylowe obecne w R4 mogą być podstawione podstawnikami wybranymi z grupy obejmującej atom chlorowca, trifluorometyl, (C1-C4)-alkoksyl, (C1-C2)-alkilenodioksyl, grupę di-(C1-C4)-alkiloaminową i aminosulfonyl; oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
2. Związek według zastrz. 1, w którym R2 oznacza grupę NHR4, w której R4 ma znaczenie podane w zastrz. 1.
3. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym
R1 oznacza alliloksykarbonyl lub alliloaminokarbonyl;
A oznacza resztę (L)-4-amidynofenyloalaniny;
B oznacza resztę kwasu (L)-glutaminowego albo farmaceutycznie dopuszczalnej soli lub farmaceutycznie dopuszczalnego estru kwasu (L)-glutaminowego;
D oznacza resztę aminokwasu wybraną z grupy obejmującej resztę Arg, Dab, Orn, Dap[-C(=NH)-NH2], Dab[-C(=NH)-NH2], Lys[-C(=NH)-NH2], Orn[-C(=NH)-CH3], Dab[-C(=NH)-CH3], Dap-C(=NH)-CH3], Dab(Alloc), Asn, Gin, Met, Thr(Bzl), Cys(Me), Cys(Bzl), Cys(Acm), Arg(NO2), His, Trp, Phg, Gly, Phe(4-NO2), Phe(4-NH-C(=NH)-NH2), Ala(3-CN), Ala[3-C(=NH)-SrH2] i 2-Abu (4-CN);
n oznacza 0 lub 1;
E resztę aminokwasu wybraną z grupy obejmującej resztę Cha, Chg i Phe[4-C(-S-CH2-CH2-S-)-Ph];
R2 oznacza grupę NHR4, w której
R4 oznacza atom wodoru lub podstawnik wybrany z grupy obejmującej benzyl, naftylometyl, pirydylometyl, fenyloetyl, naftyloetyl, pirydyloetyl, fenylopropyl, naftylopropyl, pirydyylopropyl, fluorenyl, difenylometyl, difenyloetyl i difenylopropyl, przy czym grupy fenylowe obecne w R4 mogą być podstawione podstawnikami wybranymi z grupy obejmującej F, Cl, Br, metoksyl, grupę metylenodioksy, grupę di-(C1-C4)-alkiloaminową, aminosulfonyl i trifluorometyl; oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
4. Związek o wzorze I według zastrz. 1, którym jest
Alloc-pAph-Glu-Arg-Cha-NH2,
Alliloaminokarbonylo-pAph-Glu-Arg-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Arg-Chg-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Ala[3-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Asn-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Dab-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-NH2]-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Gly-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Thr(Bzl)-NH-(CH2)2-CH(Ph)2,
Alloc-pAph-Glu-Dab-NH-(CH2)2-Ph,
Alloc-pAph-Glu-Asn-NH-CH2-Chx,
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-CH3]-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Dab[-C(=NH)-NH2]-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-2-Abu(4-CN)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Ala(3-CN)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Asn-1-naftylometyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-1-(1-naftylo)etyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-naftylometyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-3,4-dichlorobenzyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(3-chlorofenylo)etyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Arg(NO2)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Cys(Bzl)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Trp-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Phg-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Asn-9-fluorenyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-3,5-bistrifluorometylobenzyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Dap[-C(=NH)-NH2]-Phe[4-C(-S-(CH2)2-S-)-Ph]-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Cys(Bzl)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Thr(Bzl)-Cha-NH2,
PL 203 227 B1
Alloc-pAph-Glu-Phe(4-NO2)-Cha-NH2,
Alloc-pAph-Glu-Asn-3,4-metylenodioksybenzyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(2-naftylo)etyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(1-naftylo)etyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2-(2-pirydylo)etyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2,2-difenyloetyloamid,
Alloc-pAph-Glu-Asn-2,4-difluorobenzyloamid lub
Alloc-pAph-Glu-Asn-4-dimetyloaminobenzyloamid albo jego farmaceutycznie dopuszczalna sól.
5. Sposób wytwarzania związku zdefiniowanego w zastrz. 1-4, znamienny tym, że a1) sprzęga się związek o wzorze Fmoc-En-OH, w którym n oznacza 1, z wrażliwym na kwas łącznikiem przyłączonym do żywicy, odszczepia się grupę zabezpieczającą Fmoc, sprzęga się związek o wzorze Fmoc-D-OH z otrzymaną wolną grupą aminową i ponowne odszczepia się grupę zabezpieczającą Fmoc, albo w przypadku wytwarzania związków o wzorze I, w którym n oznacza 0, sprzęga się związek o wzorze Fmoc-D-OH z wraż liwym na kwas łącznikiem przyłączonym do żywicy i odszczepia się grupę zabezpieczającą Fmoc, a2) sprzęga się związek o wzorze Fmoc-B-OH z wolną grupą aminową otrzymaną w etapie a1) i odszczepia się grupę zabezpieczającą Fmoc, a3) sprzęga się związek o wzorze R1-A-OH z wolną grupą aminową otrzymaną w etapie a2) i a4) odszczepia się związek otrzymany zgodnie z etapami a1) do a3) od żywicy przez podziałanie kwasem trifluorooctowym, albo b1) sprzęga się ugrupowanie kwasu karboksylowego w łańcuchu bocznym związku o wzorze Fmoc-B-OPG, w którym PG oznacza grupę zabezpieczającą, z wrażliwym na kwas łącznikiem typu alkoholu benzylowego, przyłączonym do żywicy funkcjonalizowanej grupami aminowymi, b2) usuwa się grupę zabezpieczającą PG, b3) sprzęga się związek o wzorze H-D-En-R2, w którym n oznacza 0 lub 1, z wolnym kwasem karboksylowym otrzymanym w etapie b2), b4) usuwa się grupę zabezpieczającą Fmoc, b5) sprzęga się związek o wzorze R1-A-OH z wolną grupą aminową otrzymaną w etapie b4) i b6) odłącza się związek otrzymany zgodnie z etapami b1) do b5) od żywicy poprzez podziałanie kwasem trifluorooctowym, przy czym R1, R2, A, B, D i E mają znaczenie podane w zastrz. 1, a Fmoc oznacza 9-fluorenylometyloksykarbonyl.
6. Związek zdefiniowany w zastrz. 1-4 lub jego farmaceutycznie dopuszczalna sól do stosowania jako lek.
7. Środek farmaceutyczny zawierający substancję czynną i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, znamienny tym, że jako substancję czynną zawiera związek zdefiniowany w zastrz. 1-4 lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól w skutecznej ilości.
8. Związek zdefiniowany w zastrz. 1-4 lub jego farmaceutycznie dopuszczalna sól do stosowania jako inhibitor czynnika VIla.
9. Zastosowanie związku zdefiniowanego w zastrz. 1-4 lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli do wytwarzania leku do leczenia stanów chorobowych, w których należy hamować lub zmniejszać krzepnięcie krwi; odpowiedzi zapalnej; chorób zakrzepowo-zatorowych lub nawrotów zwężenia naczyń.
PL346781A 1998-09-15 1999-09-02 Związki peptydowe, sposób ich wytwarzania, środek farmaceutyczny i zastosowanie związków peptydowych PL203227B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
EP98117506A EP0987274A1 (en) 1998-09-15 1998-09-15 Factor VIIa Inhibitors
PCT/EP1999/006449 WO2000015658A1 (en) 1998-09-15 1999-09-02 FACTOR VIIa INHIBITORS

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL346781A1 PL346781A1 (en) 2002-02-25
PL203227B1 true PL203227B1 (pl) 2009-09-30

Family

ID=8232644

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL346781A PL203227B1 (pl) 1998-09-15 1999-09-02 Związki peptydowe, sposób ich wytwarzania, środek farmaceutyczny i zastosowanie związków peptydowych

Country Status (25)

Country Link
US (1) US6287794B1 (pl)
EP (2) EP0987274A1 (pl)
JP (1) JP4537581B2 (pl)
KR (1) KR100665490B1 (pl)
CN (1) CN1203087C (pl)
AR (1) AR027814A1 (pl)
AT (1) ATE460424T1 (pl)
AU (1) AU760580B2 (pl)
BR (1) BR9913742A (pl)
CA (1) CA2344048A1 (pl)
CZ (1) CZ300249B6 (pl)
DE (1) DE69942123D1 (pl)
HK (1) HK1040253B (pl)
HU (1) HUP0103851A3 (pl)
ID (1) ID28494A (pl)
IL (2) IL141415A0 (pl)
MY (1) MY125150A (pl)
NO (1) NO328523B1 (pl)
NZ (1) NZ510509A (pl)
PL (1) PL203227B1 (pl)
RU (1) RU2223967C2 (pl)
TR (1) TR200100766T2 (pl)
TW (1) TW576839B (pl)
WO (1) WO2000015658A1 (pl)
ZA (1) ZA200101861B (pl)

Families Citing this family (35)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
EP0987274A1 (en) * 1998-09-15 2000-03-22 Hoechst Marion Roussel Deutschland GmbH Factor VIIa Inhibitors
US6472393B1 (en) 1999-01-13 2002-10-29 Genentech, Inc. Serine protease inhibitors
EP1059302A1 (en) * 1999-06-08 2000-12-13 Aventis Pharma Deutschland GmbH Factor VIIa inhibitors
HUP0203486A2 (hu) * 1999-10-01 2003-02-28 Chugai Seiyaku Kabushiki Kaisha Véralvadással összefüggő betegségek megelőzése és kezelése
EP1095933A1 (en) 1999-10-30 2001-05-02 Aventis Pharma Deutschland GmbH Novel N-guanidinoalkylamides, their preparation, their use, and pharmaceutical preparations comprising them
EP1162194A1 (en) * 2000-06-06 2001-12-12 Aventis Pharma Deutschland GmbH Factor VIIa inhibitory (thio)urea derivatives, their preparation and their use
GB0014134D0 (en) * 2000-06-10 2000-08-02 Astrazeneca Ab Combination therapy
NZ526003A (en) 2000-10-20 2005-09-30 Biocryst Pharm Inc Biaryl compounds as serine protease inhibitors
AU3320602A (en) 2000-12-06 2002-06-18 Aventis Pharma Gmbh Guanidine and amidine derivatives as factor xa inhibitors
EP1364960A4 (en) * 2001-02-02 2005-05-18 Chugai Pharmaceutical Co Ltd PEPTIDE DERIVATIVES
EP1270551A1 (en) * 2001-06-26 2003-01-02 Aventis Pharma Deutschland GmbH Urea derivatives with antiproteolytic activity
EP1314733A1 (en) 2001-11-22 2003-05-28 Aventis Pharma Deutschland GmbH Indole-2-carboxamides as factor Xa inhibitors
AU2003290663A1 (en) * 2002-11-13 2004-06-03 Haematologic Technologies, Inc. Assay for tissue factor and factor viia
US7358268B2 (en) 2002-12-04 2008-04-15 Sanofi-Aventis Deutschland Gmbh Imidazole derivatives as factor Xa inhibitors
US7429581B2 (en) 2002-12-23 2008-09-30 Sanofi-Aventis Deutschland Gmbh Pyrazole-derivatives as factor Xa inhibitors
EP1479675A1 (en) 2003-05-19 2004-11-24 Aventis Pharma Deutschland GmbH Indazole-derivatives as factor Xa inhibitors
EP1479680A1 (en) 2003-05-19 2004-11-24 Aventis Pharma Deutschland GmbH Azaindole derivatives as Factor Xa inhibitors
EP1479677A1 (en) * 2003-05-19 2004-11-24 Aventis Pharma Deutschland GmbH New indole derivatives as factor xa inhibitors
US7317027B2 (en) 2003-05-19 2008-01-08 Sanofi-Aventis Deutschland Gmbh Azaindole-derivatives as factor Xa inhibitors
US7741341B2 (en) 2003-05-19 2010-06-22 Sanofi-Aventis Deutschland Gmbh Benzimidazole-derivatives as factor Xa inhibitors
US7223780B2 (en) 2003-05-19 2007-05-29 Sanofi-Aventis Deutschland Gmbh Triazole-derivatives as blood clotting enzyme factor Xa inhibitors
CA2525713A1 (en) 2003-05-20 2004-12-29 Genentech, Inc. Benzofuran inhibitors of factor viia
AU2004249670A1 (en) 2003-05-20 2004-12-29 Genentech, Inc. Acylsulfamide inhibitors of factor VIIa
EP1568698A1 (en) 2004-02-27 2005-08-31 Aventis Pharma Deutschland GmbH Pyrrole-derivatives as factor Xa inhibitors
CN1984664B (zh) * 2004-05-27 2013-07-24 巴克斯特国际公司 应用硫酸多糖治疗出血障碍的方法
WO2008107362A2 (en) * 2007-03-07 2008-09-12 Novo Nordisk Health Care Ag Stabiliser and inhibitors of factor vii
JP2010532769A (ja) 2007-07-10 2010-10-14 サノフィ−アベンティス 抗血栓作用を有するマロンアミド誘導体
CN101981050A (zh) * 2008-01-23 2011-02-23 诺沃-诺迪斯克保健股份有限公司 新的凝血因子抑制剂
US9901597B2 (en) 2011-02-04 2018-02-27 Octapharma Ag Method for inactivation/removal of coagulation factors by precipitation
KR20210062649A (ko) * 2018-09-11 2021-05-31 앤비션 에스.알.엘. 펩티드 및 이의 의학적 용도
AU2019340465B2 (en) * 2018-09-11 2025-08-14 Anbition S.R.L. Peptides and medical uses thereof
JP7775080B2 (ja) 2019-07-01 2025-11-25 トニックス ファーマ リミテッド 抗ｃｄ１５４抗体およびその使用
US20240059781A1 (en) 2021-01-06 2024-02-22 Tonix Pharma Limited Methods of inducing immune tolerance with modified anti-cd154 antibodies
GB202209228D0 (en) * 2022-06-23 2022-08-10 Univ Strathclyde Modified amino acids and uses thereof
WO2025248134A1 (en) 2024-05-31 2025-12-04 Tonix Pharma Limited Treatment methods comprising administration of modified cd154 antibodies

Family Cites Families (16)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US5023236A (en) * 1988-04-07 1991-06-11 Corvas, Inc. Factor VII/VIIA active site inhibitors
AU4338689A (en) * 1988-09-23 1990-04-18 Corvas, Inc. Peptidyl inhibitors of the initiation of coagulation
CA2008116C (en) * 1989-02-23 2001-11-20 Thomas Weller Glycine derivatives
US5190919A (en) * 1989-11-13 1993-03-02 Board Of Regents, The University Of Texas System Antihemostatic factor vii peptides
HU206372B (en) * 1990-09-03 1992-10-28 Richter Gedeon Vegyeszet Process for producing new oligopeptides which selectively inhibit proliferation of haemopoietic cells and pharmaceutical compositions comprising same
US5506134A (en) 1990-10-22 1996-04-09 Corvas International, Inc. Hypridoma and monoclonal antibody which inhibits blood coagulation tissue factor/factor VIIa complex
US5788965A (en) 1991-02-28 1998-08-04 Novo Nordisk A/S Modified factor VII
US5833982A (en) 1991-02-28 1998-11-10 Zymogenetics, Inc. Modified factor VII
SE9301916D0 (sv) * 1993-06-03 1993-06-03 Ab Astra New peptides derivatives
CN1125450A (zh) * 1993-06-18 1996-06-26 哈夫思伦·尼卡姆德公司 因子vii衍生的肽
US5849510A (en) * 1994-04-26 1998-12-15 Selectide Corporation Factor Xa inhibitors
AU707653B2 (en) * 1994-04-26 1999-07-15 Selectide Corporation Factor Xa inhibitors
RU2097033C1 (ru) * 1994-09-30 1997-11-27 Московская государственная академия тонкой химической технологии им.М.В.Ломоносова Имидазолсодержащие ингибиторы катепсин g-индуцированной агрегации тромбоцитов
US5837684A (en) * 1995-06-07 1998-11-17 Nycomed Imaging As Peptides
EP0892780B1 (en) * 1996-02-22 2002-11-20 Bristol-Myers Squibb Pharma Company M-AMIDINO PHENYL ANALOGS AS FACTOR Xa INHIBITORS
EP0987274A1 (en) * 1998-09-15 2000-03-22 Hoechst Marion Roussel Deutschland GmbH Factor VIIa Inhibitors

Also Published As

Publication number Publication date
AU5972399A (en) 2000-04-03
JP2002524571A (ja) 2002-08-06
WO2000015658A1 (en) 2000-03-23
HUP0103851A3 (en) 2002-05-28
HK1040253A1 (en) 2002-05-31
DE69942123D1 (de) 2010-04-22
HK1040253B (zh) 2005-09-02
NO20011293L (no) 2001-05-04
CZ300249B6 (cs) 2009-04-01
BR9913742A (pt) 2001-06-05
ATE460424T1 (de) 2010-03-15
IL141415A0 (en) 2002-03-10
MY125150A (en) 2006-07-31
TW576839B (en) 2004-02-21
CA2344048A1 (en) 2000-03-23
JP4537581B2 (ja) 2010-09-01
NZ510509A (en) 2002-09-27
ZA200101861B (en) 2001-10-22
EP0987274A1 (en) 2000-03-22
IL141415A (en) 2006-09-05
CN1318069A (zh) 2001-10-17
US6287794B1 (en) 2001-09-11
PL346781A1 (en) 2002-02-25
KR20010075130A (ko) 2001-08-09
EP1114061B1 (en) 2010-03-10
KR100665490B1 (ko) 2007-01-10
RU2223967C2 (ru) 2004-02-20
NO20011293D0 (no) 2001-03-14
EP1114061A1 (en) 2001-07-11
CZ2001914A3 (en) 2001-06-13
NO328523B1 (no) 2010-03-08
AR027814A1 (es) 2003-04-16
AU760580B2 (en) 2003-05-15
ID28494A (id) 2001-05-31
TR200100766T2 (tr) 2001-10-22
CN1203087C (zh) 2005-05-25
HUP0103851A2 (hu) 2002-04-29

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL203227B1 (pl) Związki peptydowe, sposób ich wytwarzania, środek farmaceutyczny i zastosowanie związków peptydowych
KR100380124B1 (ko) 인자Xa억제제
JP3466614B2 (ja) 血栓症のインヒビター
JP3194953B2 (ja) 血栓症抑制剤
JP2003524001A (ja) 新規マロン酸誘導体、それらの製造法、第Ｘａ因子活性の抑制剤としてのそれらの使用、およびそれらを含有する医薬組成物
JP2001226397A (ja) トロンビンの阻害剤および基質
JPH08502493A (ja) アルギニンケト‐アミド酵素阻害剤
JP2000505437A (ja) セリンプロテアーゼ阻害剤
JP4546683B2 (ja) ファクターＶＩＩａ阻害剤
MXPA01002400A (en) FACTOR VIIa INHIBITORS

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20100902