PL203369B1 - Pułapka do odłowu szkodliwych owadów leśnych, ogrodniczych i rolniczych i sposób odłowu i przechowywania szkodliwych owadów leśnych, ogrodniczych i rolniczych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest pułapka do odłowu szkodliwych owadów leśnych, ogrodniczych i rolniczych i sposób odłowu i przechowywania odłowionych szkodliwych owadów leśnych, ogrodniczych i rolniczych.

Obecnie w Polsce, w praktyce leśnej, do zwalczania i kontroli pojawiania się szkodników owadzich, używa się różnego rodzaju pułapek. Wśród nich są pułapki rurowe Borregaarda, skrzyniowo-szczelinowe Theysohna, segmentowe, barierowe trójkątne. Na terenie Czech używa się natomiast pułapek barierowo-krzyżakowych (Ecotrap).

Każda z pułapek składa się z reguły z części chwytnej oraz pojemnika na odłowione owady. Pojemniki na odłowione owady mają, z wyjątkiem pułapki Theysohna, najczęściej kształt butelki. W środku ich dna znajduje się mały otwór przysłonięty siateczką o drobnych oczkach. W pułapkach Theysohna, pojemnik na owady ma kształt podłużnej, wyciąganej szuflady, znajdującej się u spodu pułapki. W jej dnie znajdują się symetrycznie rozmieszczone trzy małe otwory osłonięte metalową siateczką. W pułapkach stosowanych w Czechach dnem pojemnika jest gę sta siateczka.

Pomimo otworów z siateczkami, które znajdują się w dnie pojemników na odłowione owady, następuje częste zalewanie wodą odłowionych owadów podczas długich lub obfitych opadów deszczu. Wynika to ze stosunkowo małej przepuszczalności siateczek, szybkiego zatykania się otworów siateczek oraz z umieszczenia tych otworów w środku dna pojemnika. Ponieważ praktycznie w terenie nie jest możliwe zawieszenie pułapek, które gwarantowałoby położenie dna pojemnika chwytnego w poziomie, w tychż e puł apkach, po deszczu, zbiera się woda. Wskutek podanych przyczyn w pojemniku występuje duża wilgotność, przez co następuje szybki proces rozkładu odłowionych owadów, a ich szczą tki, jak również inne zanieczyszczenia (igliwie, resztki z pączków i kwiatów, pył itp.), są przyczyną szybkiego zatykania się oczek siateczek. Brak prawidłowego systemu odwadniania i przechowywania odłowionych owadów powoduje zwabianie owadów trupożernych. Przykry zapach powstający wskutek rozkładu owadów przyczynia się również do znacznego obniżenia odłowów, nawet o połowę. Ponadto rzadkie usuwanie złapanych owadów z pojemników powoduje, że żywe owady wydzielają substancje zapachowe i dźwięki, które odstraszają inne owady, lecące w kierunku pułapki. Wymienione niedoskonałości pułapek powodują, że pojemniki pułapek muszą być opróżniane minimum raz w tygodniu, co jest niezmiernie uciążliwe, pracochłonne i kosztowne, zwłaszcza w terenach górskich.

Obecnie stosowane pułapki służą do odłowu różnych grup owadów, z reguły jednak dana pułapka przeznaczona jest do odłowu owadów określonego rodzaju. I tak z polskiego opisu patentowego nr 110924, znana jest pułapka do odłowu owadów z zastosowaniem różnego rodzaju substancji nęcących. Głównym elementem tej pułapki jest rękaw foliowy umieszczony na stelażu, który jest przymocowany do podłoża. Boczne brzegi rękawa foliowego są założone na brzegi ramki, tworząc dwie kieszenie, do których wpadają owady.

Z polskiego opisu patentowego nr 120629, znana jest pułapka na owady stosowana g łównie do odłowów korników. Rurowy korpus tej pułapki jest wyposażony w występy, pomiędzy którymi znajdują się otwory. Występy mają kształt śrubowo biegnących kołnierzy, które ułatwiają przemieszczanie się korników w kierunku otworów wejściowych.

Z kolei z polskiego opisu patentowego nr 123775 jest znana pułapka do odłowu motyli, która składa się z leja o gładkiej powierzchni wewnętrznej, wpuszczonego w rurę. Nad lejem jest zawieszony daszek z uchem do zawieszania substancji nęcącej.

Z polskiego opisu patentowego nr 123776 znana jest pułapka do odłowu korników, którą stanowią dwa trójkątne arkusze folii umocowane do poprzeczki, które mają brzegi zawinięte w kształt rynny. Wierzchołkowe części arkuszy folii są przymocowane za pomocą pierścienia zaciskowego w naciętym leju, połączonym ze zbiornikiem.

Z polskiego opisu patentowego nr 150897 jest znany segmentowy pojemnik puł apki na odł owione korniki. Między segmentem górnym i segmentem dolnym tego pojemnika, umieszczone są segmenty pośrednie, zaopatrzone w sita, przy czym sita o większych oczkach znajdują się nad sitami o mniejszych oczkach.

Natomiast z polskiego opisu patentowego nr 154420, znana jest pułapka glebowa na owady. Głównym elementem tej pułapki jest pojemnik z otworem włazowym, wokół którego formuje się nasyp o spadzie pod ką tem od 5° do 40° wzglę dem powierzchni gleby.

PL 203 369 B1

Z polskiego opisu patentowego nr 167442, znana jest pułapka naziemna do odłowu ryjkowców, którą stanowi zamknięty pojemnik zaopatrzony w otwory wejściowe, otwory odwadniające oraz substancję wabiącą. Otwory wejściowe tej pułapki stanowią rurki, które są wpuszczone do jej środka.

Z kolei, z polskiego opisu patentowego nr 170106 jest znana selektywna puł apka polna na muchy, która zawiera pojemnik ze zdejmowaną pokrywką, wewnątrz którego, znajduje się źródło oparów chemicznego wabika,

Z polskiego opisu patentowego nr 178779, znane jest stanowisko przynę ty dla owadów, w postaci wydrążonego korpusu z podstawą i pokrywą dołączoną do podstawy. Pokrywa tego stanowiska posiada pomost usytuowany nad dnem, pod którym jest utworzona komora, z umieszczoną w niej ciekłą przynętą dla owadów.

Z polskiego opisu patentowego nr 177998 znana jest wkładka do pułapki chwytającej, która ma kształt ściętego stożka z lejem pokrytym nietoksyczną substancją przylepną, nałożoną na powierzchnię płaszcza leja paskami w kształcie trapezu.

Celem wynalazku jest opracowanie pułapki, która znacznie ograniczyłaby pracochłonność jej obsługi w terenie, cechowała się większą łownością od pułapek dotychczas stosowanych dzięki lepszemu sposobowi jej odwodnienia i przechowywania odłowionych owadów.

Istotą wynalazku jest to, że w pułapce do odłowu szkodliwych owadów leśnych, ogrodniczych i rolniczych, zawierają cej część chwytną z otworem wylotowym i pojemnik na odł owione owady, na drodze przemieszczania się owadów do pojemnika, w którym gromadzą się odłowione owady, znajduje się urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów, które jest umieszczone powyżej poziomu dna pojemnika i poniżej otworu wylotowego części chwytnej, przy czym rzut poziomy otworu wylotowego części chwytnej na płaszczyznę urządzenia do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów zawiera się w powierzchni urządzenia do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów, pod którym znajduje się wlot urządzenia odprowadzającego wodę i drobne zanieczyszczenia na zewnątrz.

W jednym z rozwiązań urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów z urzą dzeniem odprowadzającym wodę i drobne zanieczyszczenia na zewną trz jest lejem z siatką, który został ukształtowany z wywiniętych brzegów otworu znajdującego się w dnie lub ścianach bocznych pojemnika na odłowione owady, przy czym lej ma wlot przykryty od góry siatką, a ujście leja znajduje się na zewnątrz pojemnika na odłowione owady, przy czym wlot leja jest usytuowany poniżej otworu wylotowego ujścia części chwytnej, a rzut poziomy otworu wylotowego na płaszczyznę wlotu leja zawiera się w powierzchni wlotu leja, a siatka przykrywająca wlot leja jest usytuowana równolegle lub pod kątem do dna pojemnika na odłowione owady.

W innym rozwiązaniu urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest lejem, który ma wlot przykryty od góry siatką, i którego ujście znajduje się na zewnątrz pojemnika na odłowione owady, przy czym wlot leja jest usytuowany poniżej otworu wylotowego ujścia części chwytnej, a rzut poziomy otworu wylotowego ujścia części chwytnej na płaszczyznę wlotu leja zawiera się w powierzchni wlotu leja, zaś siatka przykrywająca wlot leja jest usytuowana równolegle lub pod kątem do dna pojemnika na odłowione owady.

W nastę pnym rozwiązaniu urzą dzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest otworem przykrytym siatką, przy czym podstawa osadzenia siatki położona jest wyżej niż płaszczyzna dna pojemnika na odłowione owady.

W jeszcze innym rozwiązaniu urzą dzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest rurową wstawką z siatki, przy czym rurowa wstawka z siatki jest nachylona do poziomu i jest elementem łączącym część chwytną z pojemnikiem na odłowione owady.

W nastę pnym rozwiązaniu urzą dzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest nachyloną ścianką usytuowaną powyżej dna pojemnika z otworami do odprowadzania wody, której krawędź styka się z brzegiem otworu dodatkowego zbiornika przymocowanego do dna pojemnika lub do ścianki bocznej pojemnika, przy czym nachylona ścianka ma otwór przykryty siatką, który jest usytuowany poniżej otworu wylotowego części chwytnej, a rzut poziomy otworu wylotowego na płaszczyznę otworu zawiera się w powierzchni otworu przykrytego siatką.

W nastę pnym rozwiązaniu urzą dzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest lejem nakrytym od góry siatką, którego dolne ujście jest osadzone w trójniku z rurowymi odnogami, których końce są osadzone w otworach ścianki bocznej pojemnika, a otwór wlotowy leja jest usytuowany pod wylotem części chwytnej pułapki i jest co najmniej równy powierzchni wylotu części chwytnej pułapki.

PL 203 369 B1

W jeszcze innym rozwiązaniu urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest siatką umieszczoną pomiędzy ścianką boczną a nachyloną ścianką, która wystaje poza pojemnik poprzez otwór wykonany w ściance bocznej pojemnika, przy czym nachylona ścianka, która znajduje się pod siatką i siatka są usytuowane ukośnie względem wypoziomowanego dna pojemnika, a komora, w której gromadzą się odł owione owady jest przestrzenią ograniczoną ścianką i dnem pojemnika i znajduje się poniżej nachylonej ścianki, przy czym siatka jest usytuowana pod wylotem części chwytnej pułapki i jest co najmniej równa powierzchni wylotu części chwytnej pułapki.

Korzystnie urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest siatką umieszczoną w otworach wykonanych w nachylonych ścianach części chwytnej lub ścianach reduktora.

Korzystnie pojemnik na odłowione owady jest częściowo napełniony roztworem wody, alkoholi lekkich i ciężkich, detergentu i środka wabiącego.

Korzystnie pojemnik na odłowione owady jest częściowo napełniony roztworem wody, glikolu etylenowego (20-100%), etanolu (10-50%), antytranspirentu (1-5%) i formy użytkowej feromonu (3-20 promili).

Korzystnie pojemnik na odłowione owady jest wykonany z tworzywa przeźroczystego, na którego ściance znajduje się podziałka umożliwiająca określenie ilości odłowionych owadów bez potrzeby ich wyjmowania i liczenia.

Korzystnie pomiędzy częścią chwytną i pojemnikiem na odłowione owady, jest umieszczona zwężka, dopasowująca otwór wylotowy części chwytnej do powierzchni siatki.

Korzystnie część chwytna jest zakończona zadaszeniem z otworem i spełnia rolę dodatkowej powierzchni czynnej do odłowu owadów.

Korzystnie siatka jest wykonana z materiału hydrofobowego.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny pułapki segmentowej z pojemnikiem na odłowione owady, fig. 2 przedstawia widok perspektywiczny pułapki lejowo-słupowej z zespołem pojemników na odłowione owady, fig. 3 przedstawia pojemnik na odłowione owady z pokazanym wnętrzem, fig. 4 przedstawia częściowy przekrój poprzeczny skrzynkowego pojemnika na odłowione owady, fig. 5 przedstawia przekrój elementu łączącego zakończonego pojemnikiem na odłowione owady, fig. 6 przedstawia przekrój elementu łączącego z lejem skierowanym ku dołowi, fig. 7 przedstawia przekrój pojemnika na odłowione owady z reduktorem, fig. 8 i 9 przedstawiają pojemnik na odłowione owady z bocznym odprowadzeniem wody, fig. 10 i 11 przedstawiają pojemnik na odłowione owady z dodatkowym zbiornikiem na odłowione owady, fig. 12 i 13 przedstawiają pojemniki na odłowione owady z bocznym ujściem wody.

Pułapka przedstawiona na fig. 1 składa się zasadniczo z części chwytnej 12 i pojemnika 11 na odłowione owady. Część chwytna 12 składa się, w zależności od rozwiązania, z kilku do kilkunastu segmentów 13 w kształcie lejków. U góry część chwytna 12 jest zwieńczona przykryciem 14 z uchwytem 16, a u dołu zakończona jest reduktorem 17. W dnie pojemnika 11 znajduje się otwór 15. Krawędź otworu 15 jest wywinięta do góry i tworzy lej, który jest przykryty od góry siatką. Ujście reduktora 17 ma mniejszą powierzchnię niż przykryty siatką otwór wlotowy leja. Owady, które dostały się do pułapki spadają na siatkę przykrywającą lej pojemnika, nie pokazany na tym rysunku, i po zsunięciu się z niej wpadają do pojemnika 11. Natomiast woda, w postaci kropel, spadając na siatkę oczyszcza ją z drobnych zanieczyszczeń i pyłu i wypływa na zewnętrz przez otwór 15. Siatka jest wykonana z materiału hydrofobowego i antystatycznego, który ma tę zaletę, iż na powierzchni włókien siatki nie pozostają żadne cząsteczki wody i nie osadzają się na niej drobiny pyłu.

Fig. 2 przedstawia pułapkę lejowo-słupkową, której część chwytna 22 stanowi słupokształtna skrzynia 23 z otworami, przez które owady dostają się do pułapki. Skrzynia 23 u góry ma zadaszenie 24 z otworem 20, przez który owady wpadają do pułapki. Uchwyt 26 służy do zawieszania pułapki, przykładowo na drzewach. Uchwyty do zawieszania pułapki mogą również znajdować się na ścianach bocznych. W dolnej części skrzyni 23 znajduje się prowadnica 29, w której przesuwnie zamocowany jest reduktor 27 z zaczepami 28. Do dolnej części reduktora 27 jest przymocowany za pomocą połączenia rozłącznego pojemnik 21 z zespołem podzbiorników 121, 221, które są połączone ze sobą elementem trójdrożnym 122. Element trójdrożny 122 posiada otwór 25, który jest usytuowany pod ujściem reduktora 27, przez który woda oraz drobne zanieczyszczenia wydostają się na zewnątrz. Nad otworem 25 na wysokości elementu trójdrożnego jest umieszczona siatka, nie pokazana na rysunku, która służy do oddzielania wody od owadów. Podobnie zamocowana jest siatka o rzadszych oczkach nad podzbiornikiem 121, stanowiącym część pojemnika 21. Spłaszczony reduktor 27,

PL 203 369 B1 o kształcie i wymiarach górnego otworu, który moż e odpowiadać rozmiarom oryginalnej szuflady pułapki Theysohna, został wstawiony pomiędzy część chwytna a pojemnik z płynem wabiąco-konserwującym. Ściany reduktora lub nachylone ściany części chwytnej (w rozwiązaniu konstrukcyjnym bez reduktora) są ukształtowane na tyle stromo, iż uniemożliwiają wydostawanie się złapanych owadów z pułapki.

W nachylonych ścianach części chwytnej lub ścianach reduktora 27 znajdują się otwory 125 do odprowadzania wody, które są przykryte siatką. Górna część reduktora, podobnie jak oryginalny szufladowy pojemnik, posiada podłużne, odchylające się na zewnątrz listwy, szczelnie pasujące do rozmiarów pułapki, przez co możliwe jest wsuwanie spłaszczonego reduktora w rowki mocujące części chwytnej pułapki. Dół reduktora posiada gwintowany króciec, na który nakręca się butelkowy pojemnik.

Fig. 3 przedstawia pojemnik na odłowione owady, który jest połączony z reduktorem lub częścią chwytną 37 pułapki, za pomocą połączenia gwintowego, którego nakrętka 39 jest przymocowana obrotowo do części chwytnej 37 i która jest nakręcona na nagwintowaną szyjkę 38 pojemnika 31. Część chwytna 37 wchodzi w pojemnik 31 lejkowatym ujściem 30. Pojemnik 31 w swoim dnie posiada otwór 35, którego wywinięte brzegi tworzą lej 135, który od góry jest przykryty nasadzaną lub nakręcaną siatką 32 z opaską 33 obejmującą lej 135. W rozwiązaniu pokazanym na fig. 3, lej 135 jest ścięty ukośnie w stosunku do poziomej części dna pojemnika, tak, że owady 34, które wpadły do pojemnika 31, zsuwają się po nachylonej siatce 32 i wpadają do komory utworzonej ze ścianki leja 135, pierścieniowej części dna pojemnika 31 i jego bocznej ścianki. Wskazane jest, aby lej był ukośnie ścięty pod kątem od kilku do 45 stopni. Takie ścięcie góry leja ułatwia wpadanie owadów i wszelkich nieczystości do pojemnika, przez co nie zatrzymują się one na siatce. W ten sposób, unika się zatykania siatki i przedostawania się deszczówki do płynu konserwującego, który jest roztworem wody, mieszaniny alkoholi ciężkich i lekkich, detergentu i feromonu. Przedostawaniu się deszczówki do płynu konserwującego zapobiega również rozwiązanie konstrukcyjne wylotu części chwytnej, polegające na tym, że, powierzchnia rzutu poziomego 36 ujścia części chwytnej 37 pułapki jest co najmniej równa powierzchni rzutu poziomego otworu wlotowego leja 135 i zawiera się w powierzchni otworu leja 135.

Fig. 4 przedstawia przekrój poprzeczny pojemnika na odłowione owady. Pojemnik ten jest rozwartokątnym lub prostopadłościennym pudełkiem 41, otwartym od góry i wykonanym z tworzywa sztucznego lub kartonu napełnionego płynem konserwującym 40, ze środkiem wabiącym owady. W dnie pudełka 41 jest wykonany prostokątny otwór, którego wywinięte brzegi tworzą lej 145. Lej 145 jest ścięty ukośnie u góry, a jego wlot jest przykryty siatką 44, która jest usytuowana pod kątem α do powierzchni płynu konserwującego 40 i dna pojemnika. Owady, które wpadły do pułapki, przemieszczają się po nachylonej siatce 44 i wpadają do płynu konserwującego, który zapobiega rozkładowi martwych owadów. Wlot leja 145 jest usytuowany pod otworem części chwytnej 43 pułapki, a powierzchnia rzutu poziomego otworu wlotowego leja jest co najmniej równa powierzchni rzutu poziomego otworu 143 wylotowego reduktora 42. Pojemnik 41 u góry po obu stronach ma podłużne listwy zaczepowe 48, które są dopasowane do prowadnicy 49 w taki sposób, że istnieje możliwość wsunięcia pojemnika 41 do pułapki lub jego podwieszenia pod częścią chwytna pułapki. Reduktor 42, którego zadaniem jest dopasowanie wymiarów wylotu części chwytnej do wymiarów wlotu leja 145, może być integralną częścią, części chwytnej pułapki, lub może stanowić nakładkę na pojemnik 41. Reduktor 42 posiada w dolnej części otwór 143, przez który spływające wody opadowe są nakierowywane na powierzchnię siateczki leja. Ujście reduktora jest tak ukształtowane, że nie dopuszcza do ucieczki odłowionych owadów, a ponadto zapobiega przedostawaniu się do pojemnika większych owadów, głównie trupożernych.

Fig. 5 i 6 przedstawiają elementy służące do łączenia części chwytnej pułapki z pojemnikiem na odłowione owady. Element łączący 52 ma kształt wygiętej rury, która w dolnym końcu posiada gwint wewnętrzny umożliwiający połączenie elementu łączącego 52 z pojemnikiem 51. Element łączący ma wstawkę rurową 53 z siatki 54, która może być w nim osadzona obrotowo. Na wstawce rurowej 53, znajdującej się na drodze przemieszczania się owadów z części chwytnej do pojemnika 51 następuje oddzielenie wody od owadów, które ześlizgując się po nachylonych ściankach elementu łączącego, wpadają do pojemnika 51 na odłowione owady. Zakończenie gwintowe 55 umożliwia połączenie z częścią chwytna pułapki.

Z kolei element łączący 62 ma otwór 65 przykryty siatką 66, który ma krawędź wywiniętą ku dołowi i która przechodzi w lej 61. Górna część elementu łączącego 62 jest zakończona króćcem 64, zaś dolna część posiada gwint wewnętrzny 63, służący do zamocowania pojemnika na odłowione owady.

Fig. 7 przedstawia przekrój poprzeczny pojemnika 71 na odłowione owady, który ma kształt cylindra nagwintowanego u góry i zamkniętego od dołu dnem z otworem, którego krawędź przechodzi

PL 203 369 B1 w lej 76. Lej 76 od góry jest zamknięty siatką 75, która może przybierać kształt stożka lub czaszy kuli. Nad wlotem leja 76 znajduje się otwór 74 zwężki 73, przez który owady 79 wpadają do pojemnika 71, którego wewnętrzne ścianki są pokryte wabiącym i toksycznym środkiem 70. Owady po zsunięciu się z siatki 75 gromadzą się w komorze 72 utworzonej ze ścianki leja 76, pierścieniowej części dna i bocznej ścianki pojemnika 71 Wewnętrzna ścianka pojemnika 71, jest w części pokryta substancją toksyczną i wabiącą 70. Na pojemnik 71 jest nakręcony element pośredniczący 77 z nagwintowanym króćcem 78. Element pośredniczący 77 służy do osadzenia w nim zwężki 73 umożliwiającej dopasowanie otworu wylotowego części chwytnej pułapki do wlotu leja 76.

Fig. 8 przedstawia pojemnik 81 z wyciętym fragmentem ścianki bocznej w celu pokazania kształtu leja. Pojemnik 81 na odłowione owady ma boczne odprowadzenie wody, której ujście 85 znajduje się spodniej ściance. Pojemnik ten jest szufladą, w górnej części w kształcie prostopadłościennego pudełka, otwartego od góry, wykonanego z tworzywa sztucznego lub kartonu. W innym rozwiązaniu ujście 86 jest usytuowane pionowo. Owady wypadając z części chwytnej, nie pokazanej na rysunku, uderzają w siatkę 82, która znajduje się na drodze przemieszczania się owadów, wody i zanieczyszczeń. Woda i drobne zanieczyszczenia przelatują przez siatkę i wpadają do leja 84, którego dno biegnie ukośnie od środka pojemnika do ścianki bocznej pojemnika. Z leja 84 woda wypływa wraz z drobnymi zanieczyszczeniami ujściem 85. Owady, które upadły na siatkę 82 zsuwają się z niej i gromadzą się w komorze chwytnej utworzonej ze ścianek pojemnika 81 i ścianek bocznych leja 84. Pojemnik 81 ma odstające zaczepy 83, które służą do złączenia pojemnika 81 z częścią chwytną pułapki.

Fig. 9 przedstawia pojemnik 91 z wyciętym fragmentem ścianki bocznej w celu pokazania urządzenia do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów. Urządzeniem tym jest siatka 92 przykrywająca otwór w załamanej ściance 94 komory z bocznym odprowadzeniem wody 95. Owady wypadając z części chwytnej, nie pokazanej na rysunku, uderzają w siatkę 92, która znajduje się na drodze przemieszczania się owadów 98, wody 97 i zanieczyszczeń. Woda 97 i drobne zanieczyszczenia przelatują przez siatkę 92 i wpadają do komory z bocznym odprowadzeniem wody 95. Owady 98, które upadły na siatkę 92 zsuwają się z niej i gromadzą się w komorze utworzonej z załamanej ścianki 94 i ścianek pojemnika 91 Pojemnik 91 posiada odstające zaczepy 93, które służą do złączenia pojemnika 91 z częścią chwytną pułapki.

Fig. 10 i 11 przedstawiają pojemnik na odłowione owady z dodatkowym zbiornikiem na odłowione owady. Reduktor 102 z fig. 10 kieruje wodę i owady na siatkę 104 pojemnika 101, znajdującą się w nachylonej ściance 103. Na siatce 104 następuje oddzielenie owadów, które przez otwór 106 wpadają do dodatkowego zbiornika 107 na odłowione owady. Otwory 105, które znajdują się w dnie pojemnika, służą do odwodnienia pułapki. Pojemnik 111 z fig. 11 leży poniżej reduktora 112. Posiada on również nachyloną ściankę 113 z siatką 114. Oba rozwiązania różnią się jedynie tym, że dodatkowy zbiornik 117 na odłowione owady jest przymocowany rozłącznie do dna pojemnika, a nie do ścianki bocznej. Owady, po oddzieleniu na siatce 114 wpadają przez otwór 116 do dodatkowego zbiornika 117, który może być napełniony roztworem ze środkiem wabiącym. Woda, która przedostała się przez siatkę wydostaje się na zewnątrz przez otwory 115.

Fig. 12 przedstawia pojemnik 201 na odłowione owady z urządzeniem do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów w postaci leja 203 nakrytego od góry siatką 202. Dolne ujście leja 203 jest osadzone w trójniku 206 z rurowymi odnogami 205, których końce są osadzone w otworach ścianki bocznej pojemnika 201. Otwór wlotowy leja 203 jest usytuowany pod wylotem części chwytnej pułapki, nie pokazanej na rysunku i jest co najmniej równy powierzchni wylotu części chwytnej pułapki. Woda opadowa spływająca z części chwytnej pułapki przedostaje się przez siatkę 202 leja 203, skąd przez jego ujście osadzone w górnym otworze trójnika 206 i jego boczne rurowe odnogi 205 odprowadzana jest poza pojemnik 201, a odłowione owady spadają do komory pojemnika ograniczonej jego dnem i ścianką boczną. W zależności od potrzeby trójnik może zostać zastąpiony rozgałęźnikiem posiadającym trzy i więcej otworów bocznych z wychodzącymi poza pojemnik rurowymi odnogami. Pojemnik w swojej górnej części posiada gwint 207, który umożliwia połączenie pojemnika 201 z pokrywą 209 posiadającą gwint wewnętrzny 208. Pokrywa 209 ma nagwintowany króciec 210, który umożliwia połączenie zbiornika na odłowione owady z reduktorem lub częścią chwytna pułapki.

Fig. 13 przedstawia pojemnik 301 na odłowione owady 308, w którego pokrywie 306 znajduje się otwór zwieńczony gwintowanym króćcem 307, służącym do połączenia z częścią chwytna pułapki. Otwór w pokrywie nie jest umieszczony centralnie lecz leży nad miejscem, gdzie znajduje się pokryty siatką 302 otwór, pod którym znajduje się nachylona ścianka, która wystaje poza pojemnik poprzez otwór wykonany w ściance bocznej pojemnika. W innym rozwiązaniu pod otworem przykrytym siatką 302

PL 203 369 B1 może znajdować się lej 303 mający swoje ujście w bocznej ściance pojemnika. Zarówno siatka 302 jak i nachylona ścianka lub podłoga leja 303 są usytuowane ukośnie względem wypoziomowanego dna pojemnika 301. Wielkość powierzchni wlotu leja 303 pokrytej siatką 302 dopasowana jest do wielkości otworu wylotowego części chwytnej nie pokazanej na rysunki i leży w całości pod nim. W ten sposób woda z opadów atmosferycznych spływająca z otworu części chwytnej pułapki poprzez siatkę leja spływa na jego podłogę, następnie poprzez ujście leja, wypływa poza pojemnik. Połączenie pokrywy 306 z cylindryczną częścią pojemnika umożliwia gwint wewnętrzny 305 pokrywy i gwint zewnętrzny 304 cylindrycznej części pojemnika.

W przedstawionych rozwiązaniach został udoskonalony sposób odprowadzania wód opadowych, dostających się do wnętrza pułapki, poprzez zmianę budowy pojemnika chwytnego. Zabezpieczenie pojemnika przed okresowym zalewaniem wodą z opadów atmosferycznych, umożliwia zmianę sposobu przechowywania odłowionych owadów, poprzez zastosowanie płynu wabiąco-konserwującego. System odwadniający w pojemnikach szufladowych przyjmuje postać podłużnej, podwójnej ściany z wolną przestrzenią między tymi ścianami. W górnej części ściany te, są odchylone na zewnątrz. Aby zapewnić odpowiednie nachylenie siatki, jedna z podłużnych ścian jest wyższa od sąsiedniej. Przez to siatka spinająca górne brzegi ścian jest usytuowana ukośnie względem powierzchni dna pojemnika. Owady spadające do pojemnika poprzez podłużne zwężenie dolnej części chwytnej odbijają się od leżącej ukośnie siatki i wpadają do znajdującego się w pojemniku płynu wabiąco-konserwującego, gdzie mogą przebywać nawet kilka miesięcy, bez potrzeby ich częstego wyjmowania. Prawidłowy system odwodnienia pojemnika zabezpiecza przed rozcieńczeniem zastosowanego płynu. Stałość jego składu oraz użycie w nim detergentu powoduje szybkie zatapianie odłowionych owadów. Nie są one w stanie wydzielić feromonów, ani nadać sygnałów ostrzegawczych. Owady zatopione w płynie nie ulegają procesowi gnicia, przez co nie zwabiają owadów trupożernych. Aby zapobiec wylewaniu się płynu z płaskiej szuflady, może ona mieć przekrój w kształcie trójkąta, a ponadto posiadać przegrody poprzeczne, usytuowane w określonych odstępach. Takie udoskonalenia powodują, że woda dostająca się do środka pułapek podczas opadów deszczu, nie dostaje się do pojemnika chwytnego, a przez to nie rozcieńcza płynu.

W metodzie stosowanej dotychczas w okresie pojawiania się owadów, wynoszącym około pięć miesięcy, istnieje potrzeba kilkunastokrotnego obsługiwania pułapek w terenie w ciągu sezonu. Największą zaletą odłowów owadów przedstawioną metodą jest to, że nie ma potrzeby opróżniania pojemników chwytnych w ciągu sezonu, co znacznie ułatwia obserwacje, redukuje pracochłonność i koszty obsługi pułapek. Ponadto, szybkie zatapianie oraz niepsucie się odłowionych owadów sprawia, że nalatujące później owady nie są odstraszane, przez co zwiększa się efektywność odłowów.

Jednakowe warunki konserwacji powodują, że niepotrzebne jest każdorazowe liczenie odłowionych owadów. Wyskalowana ściana pojemnika umożliwia, w trakcie i na koniec sezonu obserwacyjnego w miarę dokładne określenie ilości szkodnika, bez potrzeby ich wyjmowania i żmudnego liczenia odłowionych owadów.

Znaczna oszczędność czasu i kosztów umożliwia zagęszczenie wystawienia pułapek w terenie, również w trudniej dostępnych miejscach, co obecnie praktycznie nie ma miejsca. Powinno to poprawić stan sanitarny oraz zmniejszyć szkody powodowane przez owady.

Sam sposób odłowu owadów z zastosowaniem pułapki według wynalazku nie jest skomplikowany. Pułapkę wystawia się przed spodziewanym terminem pojawienia się owadów. Nalatujące owady najpierw dostają się do środka pułapki, następnie przez zwężenie reduktora spadają na siatkę, skąd po zsunięciu się dostają się do płynu wabiąco-konserwującego, który wypełnia pojemnik.

Pułapka według wynalazku, ma zastosowanie w leśnictwie, sadownictwie i wszędzie tam, gdzie stosuje się feromonowe, bądź inne pułapki na owady. Dzięki zastosowaniu w niej płynu wabiąco-konserwującego nie występuje efekt odstraszania (antyferomony, zapach zgnilizny, dźwięki striudulacyjne) nalatujących owadów, a to przyczynia się do lepszych odłowów. Największą jej zaletą jest to, że nie wymaga częstych kontroli i obsługi związanej z opróżnianiem pojemników.

Claims (14)

1. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów leśnych, ogrodniczych i rolniczych zawierająca część chwytną z otworem wylotowym i pojemnik na odłowione owady, znamienna tym, że na drodze przemieszczania się owadów do pojemnika (11, 21), w którym gromadzą się odłowione owady, znajduje się urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów, które jest umieszczone powyżej poziomu dna pojemnika (11, 21) i poniżej otworu wylotowego części chwytnej (12, 22), przy czym rzut poziomy (36) otworu wylotowego części chwytnej (12, 22) na płaszczyznę urządzenia do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów zawiera się w powierzchni urządzenia do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów, pod którym znajduje się wlot urządzenia odprowadzającego wodę i drobne zanieczyszczenia na zewnątrz.

2. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów z urządzeniem odprowadzającym wodę i drobne zanieczyszczenia na zewnątrz jest lejem (135) z siatką (32), który został ukształtowany z wywiniętych brzegów otworu (35) znajdującego się w dnie lub ścianach bocznych pojemnika (31) na odłowione owady, przy czym lej ma wlot przykryty od góry siatką (32), a ujście leja znajduje się na zewnątrz pojemnika (31) na odłowione owady, przy czym wlot leja jest usytuowany poniżej otworu wylotowego ujścia (30) części chwytnej, a rzut poziomy (36) otworu wylotowego na płaszczyznę wlotu leja (135) zawiera się w powierzchni wlotu leja (135), a siatka (32) przykrywająca wlot leja (135) jest usytuowana równolegle lub pod kątem do dna pojemnika na odłowione owady.

3. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest lejem (145), który ma wlot przykryty od góry siatką (44), i którego ujście znajduje się na zewnątrz pojemnika (41) na odłowione owady, przy czym wlot leja (145) jest usytuowany poniżej otworu (143) wylotowego ujścia części chwytnej, a rzut poziomy otworu (143) wylotowego ujścia części chwytnej na płaszczyznę wlotu leja (145) zawiera się w powierzchni wlotu leja (145), zaś siatka (44) przykrywająca wlot leja (145) jest usytuowana równolegle lub pod kątem do dna pojemnika (41) na odłowione owady.

4. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest otworem przykrytym siatką (66), przy czym podstawa osadzenia siatki (66) położona jest wyżej niż płaszczyzna dna pojemnika na odłowione owady.

5. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest rurową wstawką (53) z siatki (54), przy czym rurowa wstawka (53) z siatki (54) jest nachylona do poziomu i jest elementem łączącym część chwytną z pojemnikiem (51) na odłowione owady.

6. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest nachyloną ścianką (103, 113) usytuowaną powyżej dna pojemnika (101, 111) z otworami (105, 115) do odprowadzania wody, której krawędź styka się z brzegiem otworu (106, 116) dodatkowego zbiornika (107, 117) zamocowanego do dna pojemnika lub do ścianki bocznej pojemnika, przy czym nachylona ścianka (103, 113) ma otwór przykryty siatką (104, 114), który jest usytuowany poniżej otworu wylotowego części chwytnej, a rzut poziomy otworu wylotowego na płaszczyznę otworu zawiera się w powierzchni otworu przykrytego siatką (104, 114).

7. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest lejem (203) nakrytym od góry siatką (202), którego dolne ujście jest osadzone w trójniku (206) z rurowymi odnogami (205), których końce są osadzone w otworach ścianki bocznej pojemnika (201), przy czym otwór wlotowy leja (203) jest usytuowany pod wylotem części chwytnej pułapki i jest co najmniej równy powierzchni wylotu części chwytnej pułapki.

8. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że urządzenie do oddzielania wody i drobnych zanieczyszczeń od owadów jest siatką (302) umieszczoną pomiędzy ścianką boczną a nachyloną ścianką, która wystaje poza pojemnik poprzez otwór wykonany w ściance bocznej pojemnika, przy czym nachylona ścianka (303), która znajduje się pod siatką (302) i siatka (302) są usytuowane ukośnie względem wypoziomowanego dna pojemnika (301), a komora, w której gromadzą się odłowione owady jest przestrzenią ograniczoną ścianką i dnem pojemnika (301) i znajduje

PL 203 369 B1 się poniżej nachylonej ścianki (303), przy czym siatka (302) jest usytuowana pod wylotem części chwytnej pułapki i jest co najmniej równa powierzchni wylotu części chwytnej pułapki.

9. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że pojemnik (41) na odłowione owady jest częściowo napełniony roztworem (40) wody, alkoholi lekkich i ciężkich, detergentu i środka wabiącego.

10. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że pojemnik (41) na odłowione owady jest częściowo napełniony roztworem (40) wody, glikolu etylenowego (20-100%), etanolu (10-50%), antytranspirentu (1-5%) i formy użytkowej feromonu (3-20 promili).

11. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że pojemnik na odłowione owady jest wykonany z tworzywa przeźroczystego, na którego ściance znajduje się podziałka umożliwiająca określenie ilości odłowionych owadów bez potrzeby ich wyjmowania i liczenia.

12. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że pomiędzy częścią chwytna i pojemnikiem na odłowione owady, jest umieszczona zwężka (43), dopasowująca otwór wylotowy części chwytnej do powierzchni siatki.

13. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 1, znamienna tym, że część chwytna jest zakończona zadaszeniem (24) z otworem (20) i spełnia rolę dodatkowej powierzchni czynnej do odłowu owadów.

14. Pułapka do odłowu szkodliwych owadów według zastrz. 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, znamienna tym, że siatka jest wykonana z materiału hydrofobowego.