PL203670B1 - Główka szczoteczki do zębów - Google Patents

Abstract

Główka szczoteczki do zębów, mająca trzy sekcje sąsiadujące w jej kierunku poprzecznym, w której końcówka środkowej sekcji jest powiększona z utworzeniem końcowej płytki do mocowania włosia, pomiędzy płytką końcową a końcem przy podstawie główki znajduje się pośrednia płytka do mocowania włosia, przy czym główka ma wąskie obszary łączące pomiędzy płytkami i pomiędzy płytką pośrednią i uchwytem. Sekcje są połączone z uchwytem szczoteczki do zębów za pośrednictwem elastycznych szyjek. Tym samym rozkład włosia wielosekcyjnej główki szczoteczki do zębów jest zoptymalizowany.

Description

Przedmiotem wynalazku jest główka (11) szczoteczki do zębów, połączona albo połączalna u swego końca (13A) przy podstawie z rękojeścią (12) szczoteczki do zębów w kierunku wzdłużnym główka-rękojeść, mająca trzy biegnące wzdłużnie sekcje (15, 16, 17) sąsiadujące na szerokości, z których wystaje włosie (20), przy czym jest to środkowa sekcja (15) i boczna sekcja (16, 17) z każdego boku środkowej sekcji (15), przy czym jedna lub większa liczba sekcji jest sprężysto-elastycznie połączona albo połączalna z rękojeścią (12). W tej główce koniec środkowej sekcji (15) sąsiadujący z końcówką główki (11) jest w całości powiększony na szerokości względem części sąsiadującej w kierunku wzdłużnym (L-L) środkowej sekcji (15), bliższej rękojeści (12) z utworzeniem płytki końcowej (18) do mocowania włosia sąsiadującej z końcówką główki (11), która rozciąga się przez całą szerokość główki (11) szczoteczki (10) do zębów w sąsiedztwie końcówki, przy czym środkowa sekcja (15) ma płytkę pośrednią (152) do mocowania włosia (20), stanowiącą obszar o maksymalnej szerokości części środkowej sekcji (15) pomiędzy płytką końcową (18) i końcem (13A) przy podstawie główki (11), przy czym główka (11) ma pierwszy obszar łączący (151) pomiędzy płytką końcową (18) i płytką pośrednią (152), węższy niż sąsiadująca część płytki końcowej (18) i płytka pośrednia (152), oraz ma drugi obszar łączący (153) pomiędzy płytką pośrednią (152) i rękojeścią (12), węższy niż sąsiadująca część płytki pośredniej (152).

PL 203 670 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest główka szczoteczki do zębów, w szczególności główka szczoteczki do zębów mająca szereg sekcji, które mogą wyginać się pod naciskiem występującym podczas szczotkowania zębów.

Szczoteczki do zębów mają zwykle rękojeść, za pomocą której użytkownik może trzymać szczoteczkę, oraz główkę z włosiem, przy czym główka i rękojeść są rozmieszczone zgodnie z kierunkiem wzdłużnym główka-rękojeść. Czasem główka jest rozłącznie połączona z rękojeścią. Zazwyczaj pomiędzy główką i rękojeścią znajduje się szyjka, przy czym jest ona węższa niż sąsiadująca część główki i rękojeści. Główka ma końcówkę oddaloną od rękojeści i koniec przy podstawie bliższy rękojeści, przy czym szyjka jest połączona z rękojeścią w końcu przy podstawie główki. Połączenie pomiędzy końcem przy podstawie główki i szyjką jest na ogół zaznaczone punktem przegięcia, tzn. miejscem najostrzejszej krzywizny pomiędzy główką i szyjką, patrząc w dół wzdłuż włosia zamontowanego w główce, bądź alternatywnie np. bokiem układu pęczków włosia najbliższym rękojeści.

W szczoteczkach do zębów, jak to jest dobrze znane, główka i rękojeść są rozmieszczone w taki sposób, że wyznaczają pomiędzy sobą kierunek wzdłużny (który nie musi być linią prostą), z kierunkiem szerokości prostopadłym do tego kierunku wzdłużnego. Włosie (termin ten obejmuje inne elementy czyszczące zęby, takie jak płytki albo palce elastomerowe) wystaje z główki w kierunku włosia na ogół prostopadłym do kierunków wzdłużnego i szerokości. Główka ma końcówkę najbardziej oddaloną od rękojeści oraz oddalony w kierunku wzdłużnym koniec przy podstawie najbliższy główki i wyznaczony przez koniec pęczka włosia i/lub przez punkt przegięcia w kształcie główki.

Znane jest dostarczanie główki w postaci szeregu wydłużonych sekcji, w szczególności dwóch albo trzech, sąsiadujących na szerokości i połączonych elastycznie z rękojeścią. Problemem związanym ze znanymi szczoteczkami do zębów tego typu jest optymalizacja rozkładu włosia w celu poprawy procesu czyszczenia.

Przykładowo, dokument Stanów Zjednoczonych Ameryki nr US-A-13230152 ujawnia główkę szczoteczki do zębów, mającą trzy elastyczne sekcje, przy czym środkowa sekcja jest poszerzona w celu utworzenia pł ytki są siadują cej z końcówką główki, a która rozcią ga się przez całą szerokość główki szczoteczki do zębów sąsiadującej z końcówką, lecz mającą względnie wąski „mostek łączący tę płytkę z rękojeścią. Dokumenty Stanów Zjednoczonych Ameryki nr US-D440404 i US-D1536446 ujawniają szczoteczki do zębów z główkami mającymi trzy sekcje, przy czym każda jest połączona z rękojeś cią za pomocą swej wł asnej elastycznej szyjki, lecz każ da sekcja jest wą ska wzglę dem dł ugości. Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr US-A-4864676 ujawnia główkę w postaci trzech sekcji, mającą środkową sekcję otoczoną z boków przez dwie sekcje zewnętrzne, przy czym końce sekcji zewnętrznych oddalone od rękojeści tworzą częściowy pierścień wokół końca środkowej sekcji, przy czym sekcja środkowa ma włosie tylko w małym pęczku na swym końcu. Dokument Stanów Zjednoczonych Ameryki nr US-A-44152853 ujawnia szczoteczkę do zębów mającą trzy elastyczne szyjki sąsiadujące na szerokości, przy czym każda ma płytkę do mocowania włosia na swym końcu oddalonym od rękojeści, lecz efektem tego jest główka nieproporcjonalnie szeroka względem swej długości.

Dokumenty WO-A01/89344, FR-A-2548528 oraz US-A-54991521 ujawniają główki mające dwie takie sekcje.

Celem takich główek szczoteczek do zębów mających rozmieszczone obok siebie sekcje połączone elastycznie z rękojeścią, aby uginały się w odpowiedzi na nacisk podczas szczotkowania zębów, jest poprawa zdolności główki do dopasowywania się do profilu zębów, poprawa skuteczności główki w zakresie dosięgania szczelin pomiędzy zębami, a zwłaszcza uzyskanie tej poprawy bez stosowania nadmiernego nacisku na zęby podczas szczotkowania, rozkład nacisków podczas szczotkowania pomiędzy zęby i dziąsła oraz umożliwienie przepływu wody przez główkę, aby można było po użyciu dokładnie oczyścić główkę, np. z nadmiaru pasty do zębów, pozostałości itp.

Istnieje zatem zapotrzebowanie na dostarczenie ulepszonej główki szczoteczki do zębów wyżej wymienionego typu, w szczególności mając na celu dostarczenie ulepszonego rozkładu włosia w tej główce.

Zgodna z wynalazkiem główka szczoteczki do zębów, połączona albo połączalna u swego końca przy podstawie z rękojeścią szczoteczki do zębów w kierunku wzdłużnym główka-rękojeść, mająca trzy biegnące wzdłużnie sekcje sąsiadujące na szerokości, z których wystaje włosie, przy czym jest to środkowa sekcja i boczna sekcja z każdego boku środkowej sekcji, przy czym jedna lub większa liczba sekcji jest sprężysto-elastycznie połączona albo połączalna z rękojeścią, charakteryzuje się tym, że

PL 203 670 B1 koniec środkowej sekcji sąsiadujący z końcówką główki jest w całości powiększony na szerokości względem części sąsiadującej w kierunku wzdłużnym środkowej sekcji, bliższej rękojeści z utworzeniem płytki końcowej do mocowania włosia sąsiadującej z końcówką główki, która rozciąga się przez całą szerokość główki szczoteczki do zębów w sąsiedztwie końcówki, przy czym środkowa sekcja ma płytkę pośrednią do mocowania włosia, stanowiącą obszar o maksymalnej szerokości części środkowej sekcji pomiędzy płytką końcową i końcem przy podstawie główki, przy czym główka ma pierwszy obszar łączący pomiędzy płytką końcową i płytką pośrednią, węższy niż sąsiadująca część płytki końcowej i płytka pośrednia, oraz ma drugi obszar łączący pomiędzy płytką pośrednią i rękojeścią, węższy niż sąsiadująca część płytki pośredniej.

Korzystnie, główka ma tylko trzy sekcje, a mianowicie środkową sekcję i dwie boczne sekcje.

Ponadto korzystnie, dwie lub większa liczba spośród sekcji są połączone sprężysto-elastycznie z rę kojeś cią , przy czym te sekcje, pod dział aniem nacisku na wł osie, są spręży ś cie wyginalne poza płaszczyznę równoległą do kierunku wzdłużnego i kierunku szerokości.

Główka korzystnie ma tylko jedną płytkę pośrednią, tylko jeden pierwszy obszar łączący i tylko jeden drugi obszar łączący.

Zazwyczaj płytka końcowa może mieć w przybliżeniu jednakowe wymiary w kierunku na szerokości i wzdłużnym, np. może być w przybliżeniu okrągła, półokrągła, prostokątna albo wielokątna. Zazwyczaj, w kierunku wzdłużnym główki płytka końcowa ma długość około 10-50% długości główki szczoteczki do zębów pomiędzy jej końcem przy podstawie główki i końcówką główki, np. 20-30% długości główki szczoteczki do zębów pomiędzy jej końcem przy podstawie i końcówką.

Zazwyczaj, taka płytka końcowa może mieć wielkość odpowiednią do zamocowania wielokątnej grupy włosia, rozmieszczonego zazwyczaj w postaci szeregu pęczków zawierających szereg włosia i biegnących w kierunku włosia na ogół prostopadłym do kierunku wzdłuż nego i szerokości. Zazwyczaj, płytka końcowa jest dostatecznie duża, aby zamocować 4-10 pęczków włosia o wielkości typowych pęczków włosia w szczoteczkach do zębów, np. pęczków o średnicy 1-2 mm albo o większym wymiarze przekroju. Odpowiednim układem pęczków jest wielokąt z 5-8 pęczków otaczających jeden albo większą liczbę pęczków środkowych.

Powierzchnia do mocowania włosia sekcji środkowej może być zasadniczo płaska lub falista, bądź też może być zakrzywiona, np. wklęsła po stronie, na której jest zamocowane włosie. Korzystnie, powierzchnia do mocowania włosia płytki końcowej tworzy kąt 180°-160° z powierzchnią sąsiadującej części powierzchni pierwszego obszaru łączącego. Podobnie, powierzchnia do mocowania włosia sekcji bocznych może być zasadniczo płaska lub falista, bądź też może być zakrzywiona, np. wklęsła po stronie, na której jest zamocowane włosie.

W korzystnej postaci, płytka końcowa rozciąga się w kierunku wzdłużnym poza końce bocznych sekcji oddalone od rękojeści, na odległość równą około 15-30%, np. 18-25%, np. 20+/-2%, długości główki szczoteczki do zębów pomiędzy jej końcem przy podstawie główki i końcówką główki. W ten sposób płytka końcowa rozciąga się na całej szerokości główki szczoteczki do zębów w sąsiedztwie końcówki, tzn. na co najmniej części swej długości płytka końcowa nie jest otoczona z żadnej swej strony przez sekcję boczną.

Stosunek szerokości płytki końcowej i płytki pośredniej wynosi 1:1,5 do 1,5:1, np. w zakresie 1:1,2 do 1,2:1. Płytka końcowa jest szersza niż płytka pośrednia.

Korzystnie, płytka pośrednia ma długość 20-40%, np. około 30+/-5%, długości główki szczoteczki do zębów pomiędzy końcówką główki i końcem przy podstawie główki.

Ponadto korzystnie, 50% lub więcej, korzystnie całość powierzchni do mocowania włosia płytki pośredniej znajduje się w połowie główki dalszej, patrząc w kierunku wzdłużnym główki, względem końcówki główki.

Przykładowo, najszersza część płytki pośredniej może być usytuowana bliżej końca przy podstawie główki niż końcówki główki, przykładowo na 20-40% odległości od końca przy podstawie główki w kierunku koń cówki gł ówki.

Płytka końcowa i płytka pośrednia mogą mieć powierzchnie do mocowania włosia o zasadniczo tym samym polu i/lub mogą mieć na nich grupy pęczków włosia mieszczące się w obwiedni o zasadniczo tym samym polu. Przykładowo, powierzchnie do mocowania włosia płytki końcowej i płytki pośredniej mogą różnić się o nie więcej niż 20% wielkości pola.

Płytka pośrednia może np. być okrągła, owalna albo wielokątna w widoku z góry w kierunku włosia. Zazwyczaj, płytka pośrednia jest wystarczająco duża, aby zamocować na niej 4-12 pęczków włosia o wielkości typowej dla pęczków włosia w szczoteczkach do zębów, tzn. pęczków o średnicy

PL 203 670 B1

1-2 mm albo o większym wymiarze poprzecznie do kierunku włosia. Odpowiednim układem pęczków jest wielokąt z 5-10 pęczków otaczających jeden albo większą liczbę pęczków środkowych, np. obejmując 2-4 pęczki włosia w rzędzie w poprzek płytki pośredniej. Pierwszy i drugi obszar łączący mogą być np. na tyle wąskie, że można na nich na ich szerokości zamocować tylko jeden pęczek włosia.

Środkowa sekcja korzystnie zawiera, kolejno w kierunku wzdłużnym, wąski na kierunku szerokości obszar rozciągający się, patrząc od kierunku rękojeści, od końca przy podstawie główki ku końcówce główki, stanowiąc drugi obszar łączący, który rozszerza się w miejscu pośrednim pomiędzy podstawą główki i płytką końcową z utworzeniem płytki pośredniej, wąski na kierunku szerokości obszar, rozciągający się od płytki pośredniej ku końcówce główki, patrząc od kierunku rękojeści, stanowiąc pierwszy obszar łączący, który jako całość rozszerza się w sąsiedztwie końcówki główki z utworzeniem takiej płytki końcowej.

Połączenie pomiędzy płytką końcową albo płytką pośrednią i sąsiadującym pierwszym albo drugim obszarem łączącym jest korzystnie zaznaczone punktem przegięcia, tzn. punktem o najostrzejszej krzywiźnie pomiędzy płytką i obszarem łączącym widzianym w widoku z góry w kierunku włosia zamocowanego na główce.

Długość pierwszego obszaru łączącego pomiędzy płytką końcową i płytką pośrednią może np. być większa niż długość odpowiedniej płytki końcowej albo płytki pośredniej, wynosząc np. w 1-1,5 długości płytki końcowej albo płytki pośredniej.

Drugi obszar łączący znajduje się korzystnie pomiędzy płytką pośrednią i końcem przy podstawie główki.

Korzystnie, sekcje sąsiadujące ze sobą na szerokości stykają się ze sobą w sposób umożliwiający przesuwanie się sekcji względem siebie. Alternatywnie, sekcje sąsiadujące na szerokości mogą się stykać, umożliwiając ślizgowy ruch względny sekcji, np. w kierunku prostopadłym zarówno do kierunku wzdłużnego, jak i na szerokości. Pomiędzy sekcjami sąsiadującymi na szerokości może znajdować się elastyczny materiał, np. elastomer, np. cienkie elastyczne wypełnienie albo pasek takiego materiału.

Główka szczoteczki do zębów może być w całości wykonana ze sprężyście elastycznego tworzywa sztucznego, jak na przykład z polipropylenu, polistyrenu itp., jak to jest dobrze znane w wytwarzaniu szczoteczek do zębów. Tworzywo sztuczne można dobrać pod kątem zoptymalizowania sprężystości sekcji i/lub szyjki i można przykładowo zastosować względnie sztywne tworzywo sztuczne, np. tworzywo sztuczne wzmacniane włóknem, np. polipropylen wzmacniany włóknem poliestrowym. Z takiego tworzywa sztucznego sekcje i elementy szyjki można wykonać jako jedną całość z rękojeścią.

Korzystnie, jedna albo większa liczba sekcji jest połączona z rękojeścią poprzez integralne sprężysto-elastyczne elementy szyjki.

Korzystnie, pomiędzy sąsiadującymi na szerokości elementami szyjki znajduje się elastomer.

Przykładowo, wszystkie sekcje mogą być wykonane ze sprężystego materiału stanowiąc jedną całość z rękojeścią szczoteczki do zębów. Przykładowo, dwie albo większa liczba sekcji mogą być połączone, np. w jedną całość, ze sobą i/lub rękojeścią szczoteczki do zębów, w części szczoteczki do zębów odległej od końcówki główki.

Zazwyczaj jedna lub większa liczba sekcji jest połączona z rękojeścią za pomocą integralnej, sprężyście elastycznej szyjki. Szyjka taka może być elastyczna i/lub połączenie pomiędzy szyjką i sekcją albo pomię dzy szyjką i rękojeścią może być elastyczne. Sprężyście elastyczną, tzn. sprężynującą szyjkę można uzyskać dzięki integralnej konstrukcji w przypadku typów tworzyw sztucznych powszechnie stosowanych na szczoteczki do zębów.

Wszystkie sekcje mogą być odpowiednio połączone z rękojeścią za pomocą odpowiednich elastycznych elementów szyjki, które rozciągają się pomiędzy końcem przy podstawie główki i końcem rękojeści usytuowanym najbliżej sekcji. Zazwyczaj, w takiej konstrukcji każda sekcja główki jest połączona z rękojeścią za pomocą odpowiedniego elementu szyjki, będącego integralnym przedłużeniem sekcji w kierunku rękojeści, przy czym elementy szyjki mają długość wynoszącą 0,4-1,5 długości sekcji główki. Stwierdza się, że takie wymiary zapewniają odpowiednią sprężystość.

Szyjki takie mogą mieć równoległe na szerokości, sąsiadujące boki. Alternatywnie i korzystnie, sąsiadujące na szerokości boczne elementy szyjki są rozbieżne pod względem ich rozmieszczenia na szerokości, oddalając się od siebie i tworząc szczelinę między sobą na końcach najbliższych rękojeści, przy czym te elementy szyjki i/lub sekcje, z którymi są połączone, stykają się na końcach bliższych końcówce główki. Kąt zbieżności może wynosić 0,5-5°.

PL 203 670 B1

Pomiędzy sąsiadującymi na szerokości fragmentami elementów szyjki może znajdować się elastomer, np. w postaci cienkiego elastycznego paska takiego materiału.

Alternatywnie, jedna albo większa liczba sekcji, np. wszystkie sekcje, mogą być połączone elastycznie, np. przy końcu przy podstawie główki, z szyjką, która rozciąga się do rękojeści.

Jedna albo większa liczba sekcji, np. wszystkie sekcje, mogą być elastyczne, np. zawierając sprężyście elastyczne połączenia pomiędzy sąsiadującymi w kierunku wzdłużnym albo na szerokości obszarami sekcji, np. pomiędzy płytką końcową i pierwszym obszarem łączącym.

Sąsiadujące na szerokości i biegnące w kierunku wzdłużnym boki sekcji mogą być prostoliniowe, bądź alternatywnie mogą mieć dopełniający, zazębiający się kształt, np. dopełniający kształt sinusoidalny albo falisty.

Każda sekcja może mieć zamocowane włosie, które może np. być rozmieszczone w jednym lub w większej liczbie wzdłużnych rzędów pęczków włosia. Włosie może wystawać pod kątem prostym lub nieprostym do kierunku wzdłużnego i szerokości.

Jedna albo większa liczba sekcji może być sprężyście elastyczna na szerokości na zewnątrz i do wewnątrz. Aby uniknąć nadmiernego rozczapierzenia na zewnątrz sekcji bocznej, ś rodkowa sekcja i sąsiadująca sekcja boczna mogą być wyposażone w części oporowe tak, że jeżeli boczna sekcja wygina się na zewnątrz, część oporowa sekcji bocznej opiera się o część oporową sekcji środkowej, ograniczając zakres, w jakim sekcja boczna może przemieszczać się na zewnątrz. Przykładowo, powiększona płytka zawierająca koniec środkowej sekcji może mieć wnękę z otworem skierowaną w stronę rę kojeś ci, a w którą moż e wchodzić część oporowa sekcji bocznej, tak ż e powierzchnia wnęki stanowi odpowiadającą powierzchnię oporową.

Co najmniej jedna sekcja, a najczęściej wszystkie sekcje są przystosowane do mocowania włosia. Przykładowo, sekcja (sekcje) może mieć otwory na włosie, w których następnie można zamocować pęczki włosia. Alternatywnie, pęczki włosia mogą być osadzone w sekcji (sekcjach) za pomocą znanego procesu, w którym końce pęczków wystają do gniazda formy, w której wykonuje się sekcję techniką formowania wtryskowego.

W szczoteczkach do zębów z główką według wynalazku wszystkie sekcje mają zamocowane włosie i są integralnie elastycznie połączone szyjką z rękojeścią szczoteczki do zębów, przy czym płytka końcowa z zamocowanym włosiem sąsiadująca z końcówką główki ma długość około 20-30% długości główki szczoteczki do zębów pomiędzy jej końcem przy podstawie i końcówką, a ponadto płytka końcowa rozciąga się w kierunku wzdłużnym poza końce bocznych sekcji oddalone od rękojeści oraz rozciąga się na całej szerokości główki szczoteczki do zębów w sąsiedztwie końcówki, przy czym środkową sekcję stanowi pojedyncza płytka pośrednia z zamocowanym włosiem, stanowiąca obszar o maksymalnej szerokości części sekcji pomiędzy płytką końcową i końcem przy podstawie główki, z której wystają pęczki włosia i która jest usytuowana w całości w połowie główki szczoteczki do zębów bliższej, patrząc w kierunku wzdłużnym główki, względem rękojeści i ma długość około 20-40% długości główki szczoteczki do zębów pomiędzy jej końcem przy podstawie i końcówką, przy czym pierwszy obszar łączący pomiędzy płytką końcową i płytką pośrednią jest węższy niż sąsiadująca część płytki końcowej i płytki pośredniej, a drugi obszar łączący pomiędzy płytką pośrednią i szyjką jest węższy niż sąsiadująca część płytki pośredniej, natomiast powierzchnia do mocowania włosia płytki końcowej tworzy kąt 180° lub mniejszy z powierzchnią pierwszego obszaru łączącego.

Jak widać w widoku z góry w kierunku włosia, sekcja środkowa obejmująca płytkę końcową, pierwszy obszar łączący i płytkę pośrednią ma w rezultacie tzw. kształt „wiosełka.

Można zapewnić, że w sekcji środkowej pęczki włosia będą skupione na płytce końcowej i na płytce pośredniej, przy czym 60% lub więcej, np. 60-80% pęczków włosia jest usytuowanych na płytce końcowej i pośredniej, a reszta pęczków, stanowiąca uzupełnienie do 100% znajduje się na obszarach łączących.

W takiej konstrukcji, obydwie pł ytki, tzn. pł ytka koń cowa i pł ytka poś rednia są oddzielone w kierunku wzdłużnym odległością 1-2 cm pomiędzy środkami płytki końcowej i płytki pośredniej.

Rękojeść szczoteczki do zębów może być wykonana z tworzywa sztucznego, jak w przypadku główki, bądź też może mieć ogólnie znanego typu części z elastomeru poprawiające chwyt.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1A przedstawia szczoteczkę do zębów jako całość, fig. 1B - główkę szczoteczki do zębów w widoku perspektywicznym z góry, fig. 1C - główkę szczoteczki do zębów z fig. 1B w widoku perspektywicznym od spodu, fig. 1D - główkę szczoteczki do zębów z fig. 1B w widoku z boku, fig. 1E - główkę szczoteczki do zębów z fig. 1B w widoku od góry, fig. 2A - inną główkę szczoteczki do zębów w widoku perspek6

PL 203 670 B1 tywicznym od spodu, fig. 2B - główkę szczoteczki do zębów z fig. 2A w widoku perspektywicznym z góry, fig. 2C - główkę szczoteczki do zębów z fig. 2A w widoku od spodu, fig. 2D - główkę szczoteczki do zębów z fig. 2A w widoku z boku, fig. 2E - główkę szczoteczki do zębów z fig. 2A w widoku z góry, fig. 3A - kolejną główkę szczoteczki do zębów w widoku perspektywicznym od góry, fig. 3B główkę szczoteczki do zębów z fig. 3A w widoku od spodu, fig. 3C - główkę szczoteczki do zębów z fig. 3A w widoku z boku, fig. 3D - gł ówkę szczoteczki do zę bów z fig. 3A w widoku z góry, fig. 4A główkę szczoteczki do zębów w widoku z boku, fig. 4B - główkę szczoteczki do zębów z fig. 4A w widoku perspektywicznym z góry, fig. 4C - główkę szczoteczki do zębów z fig. 4A w widoku z góry, fig. 5 - gł ówkę szczoteczki do zębów w widoku z góry, fig. 6 - przekrój przez gł ówkę poprowadzony wzd ł u ż linii A-A na fig 5.

Na fig. 1A-1E pokazano szczoteczkę 10 do zębów jako całość (fig. 1A) z główką 11, którą pokazano w całości w widoku perspektywicznym z góry (fig. 1B), widoku perspektywicznym od spodu (fig. 1C) oraz w widoku z boku (fig. 1D) i widoku z góry (fig. 1E). Główka 11 szczoteczki do zębów rozciąga się integralnie w kierunku rękojeści 12, przy czym główka 11 i rękojeść 12 są rozmieszczone zgodnie z kierunkiem wzdłużnym L-L, przy czym jej kierunek W-W szerokości jest prostopadły do kierunku wzdłużnego, a jej grubość rozciąga się w kierunku T-T. Główka 11 ma koniec 13A przy podstawie główki, będący końcem układu włosia, bliższy rękojeści 12, oraz końcówkę 13B. W kierunku wzdłużnym, pomiędzy końcem 13A przy podstawie główki 11 i rękojeścią 12 znajduje się integralny obszar szyjkowy 14.

Główka 11 jest podzielona na trzy sekcje 15, 16, 17 sąsiadujące na szerokości, przy czym stanowią je środkowa sekcja 15 otoczona z każdej strony na szerokości przez dwie boczne sekcje 16,

17. Każda boczna sekcja 16, 17 jest wydłużona równolegle do kierunku wzdłużnego L-L. Z powierzchni każdej sekcji 15, 16, 17 główki 11 wystaje włosie 20 w kierunku B, prostopadłym do kierunku W-W szerokości.

Środkowa sekcja 15 jest powiększona na szerokości na swym najodleglejszym od rękojeści 12 końcu, tzn. tworzy płytkę końcową 18. Powierzchnia 19 płytki końcowej 18 ma wielkość odpowiednią do zamocowania wielokątnej grupy pęczków włosia 20. Środkowa sekcja 15 zwiększa się w poszerzoną część pomiędzy płytką końcową 18 i końcem 13A przy podstawie, tworząc płytkę pośrednią 152. Sąsiadujące na szerokości powierzchnie bocznych sekcji 16, 17 są ukształtowane odpowiednio do powyższego. Na płytce pośredniej 152, sąsiadując na szerokości, są rozmieszczone pęczki włosia 20. Fig. 1D ukazuje, że powierzchnie sekcji 15, 16, 17, z których wystaje włosie 20, są łagodnie wklęsłe w kierunku wzdłużnym.

Pomiędzy płytką końcową 18 i płytką pośrednią 152 znajduje się pierwszy obszar łączący 151, a pomiędzy płytką pośrednią 152 i końcem 13A przy podstawie główki 11 znajduje się drugi obszar łączący 153. Powierzchnia 19 płytki końcowej 18 tworzy kąt 180° z powierzchnią sąsiadującej części pierwszego obszaru łączącego 151.

Połączenie pomiędzy końcem 13A przy podstawie główki i integralnym obszarem szyjkowym 14, widziane w widoku z góry na fig. 1B i fig. 1E, wyróżnia się punktem przegięcia o największej krzywiźnie.

Włosie 20 jest rozmieszczone w postaci oddzielnych pęczków. Jak pokazano na fig. 1, pęczki są rozmieszczone w rzędach biegnących ogólnie na szerokości przez główkę oraz w rzędach biegnących ogólnie w kierunku wzdłużnym wzdłuż każdej sekcji 15, 16, 17.

U końca 13A przy podstawie główki 11 każda z trzech sekcji 15, 16, 17 jest ukształtowana jako jedna całość z odpowiednim elementem 21, 22, 23 szyjki, za pomocą której sekcja jest połączona z rękojeścią 12. Każdy element 21, 22, 23 szyjki jest wykonany ze sprężyście elastycznego tworzywa sztucznego, toteż szyjka łączy sprężyście i elastycznie swe sekcje 15, 16, 17 z rękojeścią 12. Długość każdego elementu 21, 22, 23 szyjki jest w przybliżeniu taka sama jak długość sekcji 15, 16, 17, lecz może zmieniać się w zależności od wymagań.

Rękojeść 12 ma na ogół konwencjonalną konstrukcję i wzornictwo i zawiera elastomerową poduszkę 30 wprowadzoną we wgłębienie (niepokazane) w rękojeści 12 techniką konwencjonalnego procesu formowania wtryskowego.

Na fig. 2A-2E, 3A-3D, 4A-4C i 5 pokazano alternatywne postacie zgodnej z wynalazkiem główki szczoteczki do zębów.

Na fig. 2A-2E pokazano główkę podobną do główki z fig. 1A-1E, w powiększonym widoku perspektywicznym (fig. 2A, 2B) oraz w widokach od spodu (fig. 2C), z boku (fig. 2D) i z góry (fig. 2E). Widać, że środkowa sekcja 15 ma poszerzoną płytkę pośrednią 152, zajmującą połowę środkowej sekcji 15, bliższą - patrząc w kierunku wzdłużnym główki - rękojeści, oraz węższy pierwszy obszar

PL 203 670 B1 łączący 151 pomiędzy płytką pośrednią 152 i płytką końcową 18. Także, co może być niezależne od innych cech charakterystycznych na fig. 2A-2E, powierzchnia 19 płytki końcowej 18, z której wystaje włosie, tworzy kąt mniejszy od 180° z sąsiadującą powierzchnią pierwszego obszaru łączącego 151. Na fig. 2, płytka końcowa 18 jest wielokątna, w przybliżeniu pięciokątna w widoku z góry. Drugi obszar łączący 153 łączy płytkę pośrednią 152 z elementem 21 szyjki.

Na fig. 3A-3D (fig. 3A widok perspektywiczny, fig. 3B widok od spodu, fig. 3C widok z boku, fig. 3D widok z góry) pokazano podobną konstrukcję, za wyjątkiem tego, że powierzchnia 19 płytki końcowej 18, z której wystaje włosie, leży w jednej płaszczyźnie z sąsiadującym pierwszym obszarem łączącym 151, z którego wystaje włosie. Ponadto, środkowa sekcja 15 jest poszerzona pomiędzy obszarami łączącymi, tworząc płytkę pośrednią 152. Także, niezależnie od tego, powierzchnie do mocowania włosia bocznej sekcji 16,17 mają kształt falisty, patrząc w kierunku W-W szerokości.

Na fig. 4A-4C pokazano główkę podobną do główki z fig. 1, w powiększonym widoku z boku na fig. 4A, w widoku perspektywicznym na fig. 4B, oraz w widoku z góry na fig. 4C. Widać, że środkowa sekcja 15 ma koniec sąsiadujący z końcówką główki integralnie powiększony w celu utworzenia płytki końcowej 18 do mocowania włosia, która rozciąga się przez całą szerokość główki szczoteczki do zębów sąsiadując z końcówką 13B. Ta płytka końcowa 18 jest na ogół kołowa w widoku z góry, mając w swym kierunku wzdłużnym długość około 20-30% długości główki szczoteczki do zębów pomiędzy jej końcówką 13B i jej końcem 13A przy podstawie.

Płytka końcowa 18 ma wielkość wystarczającą do zamocowania grupy wielokątnych pęczków włosia 20 w postaci wielokątnego układu pęczków wokół pęczka centralnego. Jak widać na fig. 4A, powierzchnia 19 do mocowania włosia płytki końcowej 18 tworzy kąt mniejszy od 180° z powierzchnią sąsiadującego pierwszego obszaru łączącego 151 środkowej sekcji 15 bliżej rękojeści, a płytka końcowa 18 rozciąga się wzdłużnie poza końce bocznych sekcji 16, 17 oddalone od rękojeści.

W główce szczoteczki do zębów z fig. 4A-4C, środkową sekcję 15 stanowi pojedyncza płytka pośrednia 152 do mocowania włosia, będąca obszarem o maksymalnej szerokości części środkowej sekcji 15 pomiędzy płytką końcową 18 i końcem 13A przy podstawie główki, z którego wystaje szereg pęczków włosia 20, rozmieszczonych w postaci wielokątnej grupy otaczającej dwa pęczki centralne. Płytka pośrednia 152 jest owalna w widoku z góry (oprócz miejsc, w których jest przerwana obszarami łączącymi opisanymi w dalszym ciągu) i ma pole podobne do płytki końcowej 18. Płytka pośrednia 152 ma długość około 20-30% długości główki szczoteczki do zębów pomiędzy końcówką 13B główki i końcem 13A przy podstawie główki. Płytka pośrednia 152 jest usytuowana w połowie główki, patrząc w jej kierunku wzdłużnym, bliższej rękojeści. Najszersza część płytki pośredniej 152 znajduje się bliżej końca 13A przy podstawie główki niż końcówki 13B główki.

Pomiędzy płytką końcową 18 i płytką pośrednią 152 znajduje się integralny pierwszy obszar łączący 151, węższy niż sąsiadująca część płytki końcowej 18 i płytki pośredniej 152.

Pomiędzy płytką pośrednią 152 i końcem 13A przy podstawie główki znajduje się drugi obszar łączący 153, węższy niż sąsiadująca część płytki pośredniej 152, połączony w jedną całość z elementem 21 szyjki. Widać, że istnieją punkty przegięcia, tzn. największej krzywizny, wyznaczające połączenia pomiędzy płytką końcową 18 i płytką pośrednią 152 oraz obszarami łączącymi 151, 153. Na fig. 4A-4C, każdy z obszarów łączących 151, 153 ma boki równoległe w widoku z góry. Długość pierwszego obszaru łączącego 151 pomiędzy płytką końcową 18 i płytką pośrednią 152 jest zarówno większa niż długość płytki końcowej 18, jak i większa niż płytki pośredniej 152.

Widać, że większość pęczków włosia 20 w środkowej sekcji 15 jest usytuowana na płytce końcowej 18 i płytce pośredniej 152, tzn. jak widać na fig. 4C, na płytce pośredniej 152 znajduje się dziesięć pęczków, na płytce końcowej 18 siedem pęczków i na obszarach łączących 151, 153 sześć pęczków.

Na fig. 5 pokazano w widoku z góry bardziej szczegółowo korzystną konstrukcję zgodnej z wynalazkiem główki 11 szczoteczki do zębów, z trzema sekcjami 15, 16, 17, z których każda jest połączona w jedną całość z odpowiednim elementem 21, 22, 23 szyjki, które z kolei są połączone z rękojeścią 12, której część najbliższą główki 11 pokazano na rysunku. Jak widać, konstrukcja główki jest podobna do tej z fig. 4A-4C, tzn. z sekcją środkową obejmującą płytkę końcową 18, płytkę pośrednią 152, pierwszy obszar łączący 151 i drugi obszar łączący 153. Włosie 20 pokazano w postaci niestanowiącego ograniczenia reprezentatywnego układu, rozmieszczonego na sekcjach główki 11.

Powierzchnia 19 płytki końcowej 18 tworzy kąt mniejszy od 180° z sąsiadującą powierzchnią pierwszego obszaru łączącego 151 na linii przegięcia 24. Płytka końcowa 18 jest w przybliżeniu kołowa i ma średnicę 7,5 mm. Pierwszy obszar łączący 151 ma długość około 9-10 mm i szerokość 2-3 mm. Płytka pośrednia 152 jest owalna i ma długość około 9-10 mm i szerokość 7-8 mm. Drugi obszar łączący 153

PL 203 670 B1 ma długość około 5-7 mm i szerokość 2-3 mm. Grubość sekcji wynosi około 3-4 mm. Elementy 21, 22, 23 szyjki mają długość około 23-25 mm i szerokość 2-3 mm. Boczne elementy 22, 23 szyjki mają grubość około 3-4 mm, a środkowy element 21 szyjki jest nieco grubszy i ma grubość około 4-5 mm. Główka 11 jako całość ma ogólnie owalny kształt, zbieżny w kierunku końcówki, i ma długość całkowitą około 30-32 mm, a szerokość w najszerszym miejscu w sąsiedztwie płytki pośredniej 152 około 13 mm, tzn. ma konwencjonalną wielkość. Wykonując ją w tych wymiarach z typowych tworzyw sztucznych, takich jak polipropylen, poliamid, ABS, polipropylen wzmacniany włóknem itp., uzyskuje się odpowiednią elastyczność.

Szczeliny pomiędzy elementami 21, 22, 23 szyjki są zbieżne w kierunku końcówki 13B główki, przy czym ich szerokość wynosi około 0,5-1 mm na końcu najbliższym rękojeści 12, i są zbieżne w taki sposób, że sekcje 15, 16, 17 stykają się w sposób umożliwiający przesuw. Części elementów 21, 22, 23 szyjki sąsiadujące z końcem 13A przy podstawie główki 11 także mogą stykać się w sposób umożliwiający przesuw. Rękojeść 12 zawiera także elastomerową poduszkę 30 rękojeści, a elastyczny elastomer 31 wchodzi w szczeliny 25 przylegające do rękojeści 12.

Jak pokazano na figurach, w widoku z góry zewnętrzna obwiednia główki 11 ma płytkie wgłębienie 154, oddalone w kierunku wzdłużnym od końcówki 13B główki, o kształcie zaprojektowanym tak, że gdy płytka końcowa 18 styka się z powierzchnią zęba i porusza się wzdłużnie w kierunku podstawa-końcówka, jest mało prawdopodobne, że ząb lub inna powierzchnia tkanki w jamie ustnej zostanie pochwycona w szczelinę pomiędzy płytką końcową 18 i boczną sekcją 16 albo 17, np. aby tym samym odepchnąć sekcje 15, 16, 17 od siebie. Z tego właśnie powodu w tym obszarze obwiedni jest pożądane gładkie przejście.

Na fig. 6 pokazano przekrój poprzeczny przez główkę 11 z fig. 5, poprowadzony wzdłuż linii A-A na fig. 5. Widać, w jaki sposób włosie 20 jest umieszczone w otworach 26 w sekcjach 15, 16, 17 albo inaczej zaformowane w główce w konwencjonalny sposób. Widać, jak pod wpływem nacisku na włosie, zaznaczonego strzałką, występującego podczas szczotkowania zębów, sekcje 15, 16, 17 mogą przemieszczać się sprężyście poza płaszczyznę równoległą do kierunku wzdłużnego i szerokości. Na fig. 6, szczelinę pomiędzy sekcjami 15, 16, 17 pokazano w sposób przesadzony dla większej jasności, gdyż sekcje 15, 16, 17 w rzeczywistości stykają się ze sobą w sposób umożliwiający wzajemne przesuwanie się sekcji sąsiadujących ze sobą na szerokości.

Claims (22)

1. Główka szczoteczki do zębów, połączona albo połączalna u swego końca przy podstawie z rękojeścią szczoteczki do zębów w kierunku wzdłużnym główka-rękojeść, mająca trzy biegnące wzdłużnie sekcje sąsiadujące na szerokości, z których wystaje włosie, przy czym jest to środkowa sekcja i boczna sekcja z każdego boku środkowej sekcji, przy czym jedna lub większa liczba sekcji jest sprężysto-elastycznie połączona albo połączalna z rękojeścią, znamienna tym, że koniec środkowej sekcji (15) sąsiadujący z końcówką główki (11) jest w całości powiększony na szerokości względem części sąsiadującej w kierunku wzdłużnym (L-L) środkowej sekcji (15), bliższej rękojeści (12) z utworzeniem płytki końcowej (18) do mocowania włosia sąsiadującej z końcówką główki (11), która rozciąga się przez całą szerokość główki (11) szczoteczki (10) do zębów w sąsiedztwie końcówki, przy czym środkowa sekcja (15) ma płytkę pośrednią (152) do mocowania włosia (20), stanowiącą obszar o maksymalnej szerokości części środkowej sekcji (15) pomiędzy płytką końcową (18) i końcem (13A) przy podstawie główki (11), przy czym główka (11) ma pierwszy obszar łączący (151) pomiędzy płytką końcową (18) i płytką pośrednią (152), węższy niż sąsiadująca część płytki końcowej (18) i płytka pośrednia (152), oraz ma drugi obszar łączący (153) pomiędzy płytką pośrednią (152) i rękojeścią (12), węższy niż sąsiadująca część płytki pośredniej (152).

2. Główka według zastrz. 1, znamienna tym, że ma tylko trzy sekcje (15, 16, 17), a mianowicie środkową sekcję (15) i dwie boczne sekcje (16, 17).

3. Główka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że dwie lub większa liczba spośród sekcji (15, 16, 17) są połączone sprężysto-elastycznie z rękojeścią (12), przy czym te sekcje, pod działaniem nacisku na włosie (20), są sprężyście wyginalne poza płaszczyznę równoległą do kierunku wzdłużnego (L-L) i kierunku (W-W) szerokości.

4. Główka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że ma tylko jedną płytkę pośrednią, tylko jeden pierwszy obszar łączący (151) i tylko jeden drugi obszar łączący (153).

PL 203 670 B1

5. Gł ówka wedł ug zastrz. 3, znamienna tym, ż e ma tylko jedną pł ytkę poś rednią , tylko jeden pierwszy obszar łączący (151) i tylko jeden drugi obszar łączący (153).

6. Główka według zastrz. 1, znamienna tym, że w jej kierunku wzdłużnym (L-L) płytka końcowa (18) ma długość około 10-50% długości główki (11) szczoteczki (10) do zębów pomiędzy jej końcem (13A) przy podstawie główki i końcówką (13B) główki.

7. Główka według zastrz. 1 albo 5, albo 6, znamienna tym, że powierzchnia do mocowania włosia płytki końcowej (18) tworzy kąt 180°-160° z powierzchnią sąsiadującej części powierzchni pierwszego obszaru łączącego (151).

8. Główka według zastrz. 1 albo 2, albo 5, albo 6, znamienna tym, że płytka końcowa (18) rozciąga się w kierunku wzdłużnym (L-L) poza końce bocznych sekcji (16, 17) oddalone od rękojeści, na odległość równą około 15-30% długości główki (11) szczoteczki (10) do zębów pomiędzy jej końcem (13A) przy podstawie główki i końcówką (13B) główki.

9. Główka według zastrz. 3, znamienna tym, że płytka końcowa (18) rozciąga się w kierunku wzdłużnym (L-L) poza końce bocznych sekcji (16, 17) oddalone od rękojeści, na odległość równą około 15-30% długości główki (11) szczoteczki (10) do zębów pomiędzy jej końcem (13A) przy podstawie główki i końcówką (13B) główki.

10. Główka według zastrz. 7, znamienna tym, że płytka końcowa (18) rozciąga się w kierunku wzdłużnym (L-L) poza końce bocznych sekcji (16, 17) oddalone od rękojeści, na odległość równą około 15-30% długości główki (11) szczoteczki (10) do zębów pomiędzy jej końcem (13A) przy podstawie główki i końcówką (13B) główki.

11. Główka według zastrz. 1 albo 2, albo 5, albo 6, albo 10, znamienna tym, że płytka pośrednia (152) ma długość 20-40% długości główki (11) szczoteczki (10) do zębów pomiędzy końcówką (13B) główki i końcem (13A) przy podstawie główki.

12. Główka według zastrz. 3, znamienna tym, że płytka pośrednia (152) ma długość 20-40% długości główki (11) szczoteczki (10) do zębów pomiędzy końcówką (13B) główki i końcem (13A) przy podstawie główki.

13. Główka według zastrz. 7, znamienna tym, że płytka pośrednia (152) ma długość 20-40% długości główki (11) szczoteczki (10) do zębów pomiędzy końcówką (13B) główki i końcem (13A) przy podstawie główki.

14. Główka według zastrz. 1 albo 13, znamienna tym, że 50% lub więcej powierzchni do mocowania włosia (20) płytki pośredniej (152) znajduje się w połowie główki (11) dalszej, patrząc w kierunku wzdłużnym główki, względem końcówki główki (11).

15. Główka według zastrz. 14, znamienna tym, że cała powierzchnia do mocowania włosia (20) płytki pośredniej (152) znajduje się w połowie główki (11) dalszej, patrząc w kierunku wzdłużnym główki, względem końcówki główki (11).

16. Główka według zastrz. 1, znamienna tym, że środkowa sekcja (15) zawiera, kolejno w kierunku wzdłużnym (L-L), wąski na kierunku szerokości obszar rozciągający się, patrząc od kierunku rękojeści, od końca (13A) przy podstawie główki (11) ku końcówce (13B) główki (11), stanowiąc drugi obszar łączący (153), który rozszerza się w miejscu pośrednim pomiędzy podstawą główki (11) i płytką końcową (18) z utworzeniem płytki pośredniej (152), wąski na kierunku szerokości obszar, rozciągający się od płytki pośredniej (152) ku końcówce główki (11), patrząc od kierunku rękojeści, stanowiąc pierwszy obszar łączący (151), który jako całość rozszerza się w sąsiedztwie końcówki główki (11) z utworzeniem takiej płytki końcowej (18).

17. Główka według zastrz. 1 albo 5, albo 6, albo 9, albo 12, albo 15, albo 16, znamienna tym, że drugi obszar łączący (153) znajduje się pomiędzy płytką pośrednią (152) i końcem (13A) przy podstawie główki (11).

18. Główka według zastrz. 14, znamienna tym, że drugi obszar łączący (153) znajduje się pomiędzy płytką pośrednią (152) i końcem (13A) przy podstawie główki (11).

19. Główka według zastrz. 1 albo 2, albo 9, znamienna tym, że sekcje (15, 16, 17) sąsiadujące ze sobą na szerokości stykają się ze sobą w sposób umożliwiający przesuwanie się sekcji względem siebie.

20. Główka według zastrz. 3, znamienna tym, że sekcje (15, 16, 17) sąsiadujące ze sobą na szerokości stykają się ze sobą w sposób umożliwiający przesuwanie się sekcji względem siebie.

21. Główka według zastrz. 1, znamienna tym, że jedna albo większa liczba sekcji (15, 16, 17) jest połączona z rękojeścią (12) poprzez integralne sprężysto-elastyczne elementy (21, 22, 23) szyjki.

22. Główka według zastrz. 21, znamienna tym, że pomiędzy sąsiadującymi na szerokości elementami (21, 22, 23) szyjki znajduje się elastomer (31).