PL203987B1 - Opakowanie i sposób otwierania nieodpakowanego opakowania - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest opakowanie, w szczególności do papierosów posiadające korpus, który ma ściankę dolną i pierwszą ściankę oraz wieczko, które ma ściankę górną i drugą ściankę, przy czym korpus i wieczko są połączone ze sobą wahliwie na pierwszej stronie pierwszej ścianki i pierwszej stronie drugiej ścianki, przy czym w stanie nieodpakowanym opakowania między drugimi stronami pierwszej ścianki i drugimi stronami drugiej ścianki jest utworzona szczelina, przy czym wokół korpusu i wieczka co najmniej w stanie nieodpakowanym opakowania jest umieszczona powłoka ochronna, przy czym powłoka ochronna w obszarze szczeliny ma perforację i co najmniej na pewnym obszarze jest połączona z korpusem i/lub z wieczkiem, w szczególności jest sklejona lub połączona podobnym sposobem.

Ponadto przedmiotem wynalazku jest sposób otwierania nieodpakowanego opakowania, takiego jak wyżej opisane.

Znane opakowania tego rodzaju mają korpus z kartonu lub z podobnego materiału zaopatrzony w celofan jako powłokę ochronną. Przy pierwszym otwarciu opakowania powłoka ochronna jest przerywana za pomocą paska rozdzierającego i następnie powłoka ochronna, która przylega do wieczka i pasek rozdzierają cy zostają oddzielone od opakowania.

W tych opakowaniach niekorzystne jest to, że część powłoki ochronnej, która przylega do wieczka i pasek rozdzierający przy pierwszym otwarciu opakowania stanowią odpady i muszą być usunięte.

Amerykański opis patentowy nr US-A-5 192 262 ujawnia tego rodzaju opakowanie dla pudełka papierosów, w którym powłoka ochronna ma perforacje, które tworzą pasek rozdzierający. W urządzeniu według amerykańskiego opisu patentowego nr US-A-5 192 262 niekorzystne jest to, że przy pierwszym otwarciu opakowania pasek rozdzierający zostaje oddzielony od zewnętrznej osłony i otrzymuje się jako odpad.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie opakowania, w szczególności do papierosów wspomnianego na wstępie rodzaju, w którym korpus jest chroniony przez powłokę ochronną i w którym przy pierwszym otwarciu nie otrzymuje się odpadów.

Zadaniem wynalazku jest także opracowanie sposobu otwierania nieodpakowanego opakowania, dzięki któremu którym zapobiega się powstawaniu odpadów.

Zadanie wynalazku w odniesieniu do opakowania zostało rozwiązane przez to, że w opakowaniu opisanego na wstępie rodzaju wieczko w obszarze drugich stron drugiej ścianki ma nakładkę, którą jest wtykana w przeciwległą do niej szczelinę korpusu, przy czym w stanie zamkniętym nakładka jest wetknięta w szczelinę.

Z tego wynika korzyść, że powłoka ochronna może być otwarta wzdłuż perforacji bez konieczności usunięcia z powłoki ochronnej części takich, jak pasek rozdzierający lub części tego rodzaju. Dzięki połączeniu powłoki ochronnej z korpusem i/lub wieczkiem jest zapewnione, że przy odchyleniu wieczka zarówno podczas otwierania, jak i podczas zamykania powłoka ochronna porusza się wraz z nim. Poza perforacją, nakładka zapewnia ochronę przed niezamierzonym otwarciem opakowania, tak, że obciążenia występujące przy manipulowaniu opakowaniem, które mogłyby spowodować niezamierzone otwarcie opakowania mogą być przejęte przez nakładkę.

W udoskonaleniu wynalazku przewidziane jest, że powłoka ochronna co najmniej na całej długości perforacji jest sklejona z korpusem i/lub z wieczkiem za pomocą środka klejącego i w stanie nieodpakowanym opakowania środek klejący uszczelnia otworki perforacji. Dzięki połączeniu powłoki ochronnej z korpusem i wieczkiem co najmniej na całym obszarze perforacji można zapewnić, że w tym obszarze powł oka ochronna nie oddziela się od wieczka i/lub od korpusu. Uszczelnienie perforacji za pomocą środka klejącego w prosty sposób zapewnia, że wilgoć nie może wniknąć przez otworki perforacji.

W związku z tym według dalszej cechy wynalazku przewidziane jest, że środek klejący jest podobny do wosku. Za pomocą takiego podobnego do wosku środka klejącego w prosty sposób i przy małych kosztach wytwarzania można uzyskać w opakowaniu według wynalazku dobrą szczelność perforacji, przy czym wzdłuż perforacji powłoka ochronna jest łatwa do otwarcia.

Korzystnie, powłoka ochronna jest wykonana jako jedna część z folii, w szczególności z celofanu lub czegoś podobnego. Ten wariant wykonania zapewnia proste i tanie wytwarzanie powłoki ochronnej.

PL 203 987 B1

Według innej cechy wynalazku przewidziane jest, że - we właściwie znany sposób - jest przewidziana wkładka, która co najmniej w stanie nieodpakowanym opakowania przylega do korpusu i wieczka i że wkładka, co najmniej na pewnym obszarze jest połączona z wieczkiem, w szczególności jest sklejona lub połączona w podobny sposób. W ten sposób wkładka stanowi dodatkową ochronę przedmiotów zapakowanych w opakowanie według wynalazku, również przy pierwszym otwarciu opakowania według wynalazku może być ono otwarte bez otrzymywania odpadów.

W następnym wykonaniu wynalazku przewidziane jest, że wkładka wzdłuż drugiej perforacji lub czegoś podobnego ma obszar zamknięcia odrywany od pozostałej części wkładki i że obszar zamknięcia co najmniej na pewnym obszarze jest połączony z wieczkiem. Dzięki temu można zapewnić, że obszar zamknięcia także po oderwaniu pozostałej części wkładki pozostaje połączony z opakowaniem.

W nastę pnym wykonaniu wynalazku przewidziane jest, ż e nakł adka jest odchylona w górę do wieczka. Dzięki temu wieczko może być wzmocnione przy jego wielokrotnym otwieraniu i zamykaniu.

Według następnego wariantu wykonania wynalazku przewidziane jest, że nakładka ma co najmniej jeden występ, który zaczepia się o otwór wieczka. Nakładka może być ustalona w wieczku za pomocą występu.

W udoskonaleniu wynalazku przewidziane jest, że szczelina jest utworzona przez pierwszą ściankę i element usztywniający. W ten sposób szczelina może być wytworzona bez osłabienia korpusu.

Według innego wariantu wykonania wynalazku przewidziane jest, że w obszarze szczeliny nakładka jest przesunięta względem drugiej ścianki zasadniczo o grubość pierwszej ścianki, w szczególności za pomocą podwójnej zakładki lub czegoś podobnego. Dzięki temu można zapewnić, że jeżeli chodzi o zarys zewnętrzny nieodpakowanych opakowań według wynalazku nie ma żadnych występów lub czegoś podobnego.

Według wynalazku uzyskuje się to dzięki temu, że w pierwszym kroku odrywa się powłokę ochronną wzdłuż perforacji, następnie odchyla się wieczko, przy czym wyciąga się nakładkę ze szczeliny korpusu w obszarze drugich stron drugiej ścianki i oddziela się wzdłuż drugiej perforacji obszar zamknięcia wkładki połączony z wieczkiem, wreszcie nakładkę odchyla się w górę do wieczka, przy czym obszar zamknięcia jest umieszczony co najmniej w części między wieczkiem i nakładką.

Z tego wynika korzyść, ż e wielowarstwowe opakowanie moż na w prosty sposób otworzyć bez usuwania części lub czegoś podobnego.

W udoskonaleniu wynalazku przewidziane jest, że nakładka zaczepia się za pomocą występów o odpowiadają ce im otwory wieczka. Dzięki zaczepieniu się nakł adki o wieczko za pomocą wystę pów może być ona ustalona w prosty sposób. Przy tym część obszaru zamknięcia może być zawarta między nakładką i wieczkiem.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia plan składania zwykłej wkładki, fig. 2 - plan składania zwykłego korpusu i wieczka, fig. 3 - plan składania zwykłego elementu usztywniającego, fig. 4 - plan składania wkładki w pierwszym przykładzie wykonania według wynalazku, fig. 5 - plan składania korpusu i wieczka w pierwszym przykładzie wykonania według wynalazku, fig. 6 - plan składania elementu usztywniającego w pierwszym przykładzie wykonania według wynalazku, fig. 7 i fig. 8 przedstawiają wkładkę w pierwszym wariancie wykonania w szkicu perspektywicznym, fig. 9 i fig. 10 przedstawiają powłokę ochronną w pierwszym wariancie wykonania w szkicu perspektywicznym, fig. 11 do fig. 14 przedstawiają cztery widoki przy otwarciu po raz pierwszy pierwszego wariantu wykonania w szkicu perspektywicznym, fig. 15 do fig. 20 przestawiają sześć widoków przy pierwszym otwarciu i ponownym zamknięciu pierwszego wariantu wykonania w przekroju, fig. 21 - przedstawia plan składania wkładki w drugim przykładzie wykonania według wynalazku, fig. 22 - plan składania korpusu i wieczka w drugim przykładzie wykonania według wynalazku, fig. 23 - plan składania elementu usztywniającego w drugim przykładzie wykonania według wynalazku, fig. 24 i fig. 25 przedstawiają wkładkę w drugim wariancie wykonania w szkicu perspektywicznym, fig. 26 przedstawia wkładkę według fig. 24 i fig. 25 w drugim wariancie wykonania w stanie otwartym, fig. 27 i fig. 28 przedstawiają powł okę ochronną w pierwszym wariancie wykonania w szkicu perspektywicznym, fig. 29 do fig. 32 przedstawiają cztery widoki przy pierwszym otwarciu drugiego wariantu wykonania według wynalazku w szkicu perspektywicznym i fig. 33 do fig. 38 przedstawiają sześć widoków przy pierwszym otwarciu i przy ponownym zamknięciu drugiego wariantu wykonania według wynalazku w przekroju.

Na fig. 1 przedstawiona jest wkładka 4 do zwykłego pudełka papierosów. Wkładka 4 ma obszar zamknięcia 41, który za pomocą drugiej perforacji 42 jest odgraniczony od pozostałej części wkładki 4. Wkładka 4 ma dwa miejsca sklejania 404 i 407. Wkładka 4 jest składana wzdłuż linii kropkowanej.

PL 203 987 B1

Na fig. 2 przedstawiony jest plan składania korpusu 1 i wieczka 2 do zwykłego pudełka papierosów. Korpus 1 ma ściankę dolną 11 i pierwszą ściankę 12, 13. Wieczko ma ściankę górną 21 i drugą ściankę 22, 23, przy czym korpus 1 i wieczko 2 są połączone ze sobą wahliwie na pierwszej stronie 12 pierwszej ścianki 12, 13 i pierwszej stronie 22 drugiej ścianki 22, 23. Korpus 1 ma miejsca sklejania 101 do 107. Wieczko ma miejsca sklejania 208 do 210, przy czym obydwa miejsca sklejania 210 w wykończonym pudełku papierosów są ze sobą sklejone. Miejsca sklejania 104 do 107 są sklejone z miejscami sklejania 404 lub 407 wkładki 4.

Na fig. 3 pokazano plan składania elementu usztywniającego 5 w zwykłym pudełku papierosów. Ma on miejsca sklejania 503, 505 i 506, które są sklejane z odpowiadającymi im miejscami sklejania 103, 105 i 106 korpusu.

Zwykłe pudełko papierosów w stanie nieodpakowanym jest otoczone przez powłokę ochronną 3, która chroni przed wilgocią korpus 1 i wieczko 2, które mogą być wykonane z kartonu. Stan nieodpakowany opakowania oznacza stan opakowania przed pierwszym otwarciem. Jeśli opakowanie po pierwszym otwarciu zostaje ponownie zamknięte, wtedy opakowanie znajduje się w stanie zamkniętym.

Przy pierwszym otwarciu zwykłego pudełka papierosów powłoka ochronna 3 jest rozrywana w obszarze wieczka 2 za pomocą paska rozdzierającego i część, która jest umieszczona po sąsiedzku z wieczkiem 2 jest usuwana wraz z paskiem rozdzierającym. Następnie wieczko 2 zostaje otwarte i obszar zamknięcia 41 wkładki 4 zostaje wyciągnięty z opakowania, przy czym jest on oddzielany wzdłuż drugiej perforacji 42. Po otwarciu opakowania zarówno część powłoki ochronnej 3, pasek rozdzierający jak i obszar zamknięcia 41 wkładki 4 są usuwane jako odpady.

Na fig. 4 do fig. 6 przedstawione są plany składania pierwszego wariantu wykonania opakowania według wynalazku, a mianowicie na fig. 4 plan składania wkładki 4, na fig. 5 plan składania korpusu 1 i wieczka 2 i na fig. 6 plan składania elementu usztywniającego 5. Te plany składania nadają się w szczególności do opakowania papierosów.

Korpus 1 ma ściankę dolną 11 i pierwszą ściankę 12, 13, która ma pierwszą stronę 12 i drugie strony 13. Wieczko 2 ma ściankę górną 22 i drugą ściankę 22, 23, która ma pierwszą stronę 22 i drugie strony 23. Korpus 1 i wieczko 2 są ze sobą połączone wahliwie na pierwszej stronie 12 pierwszej ścianki 12, 13 i na pierwszej stronie 22 drugiej ścianki 22, 23. W pokazanym wariancie wykonania przegub wahliwy jest wykonany za pomocą zagięcia 14, tak, że korpus 1 i wieczko 2 są połączone ze sobą w jedną część. W innych wariantach wykonania wynalazku korpus 1 i wieczko 2 mogą być także wytwarzane oddzielnie i mogą być połączone ze sobą za pomocą przegubu wahliwego. W stanie złożonym korpusu 1 i wieczka 2 w stanie nieodpakowanym opakowania, między drugimi stronami 13 pierwszej ścianki 12, 13 i drugimi stronami 23 drugiej ścianki 22, 23 jest utworzona szczelina.

Korpus 1 ma miejsca sklejania 101, 102, 104, 105, 106 i 107, wieczko ma miejsca sklejania 208, 209 i 211, wkładka ma miejsca sklejania 404, 407 i 411 oraz element usztywniający ma miejsca sklejania 505 i 506. Miejsca sklejania 101, 102 są potrzebne przy składaniu korpusu 1, a miejsca sklejania 208 i 209 są potrzebne przy składaniu wieczka 2. Pozostałe miejsca sklejania są sklejane ze sobą w ten sposób, że stykają się ze sobą miejsca oznaczone tymi samymi cyframi końcowymi, na przykład 211 z 411. Przy tym wystarczy, jeśli na jedno ze stykających się miejsc sklejania jest nałożony środek klejący lub temu podobny.

Na fig. 7 i fig. 8 przedstawiona jest wkładka 4 według pierwszego wariantu wykonania wynalazku. Jest ona składana na podstawie planu składania według fig. 3 i ma obszar zamknięcia 41, który za pomocą drugiej perforacji 42 jest odrywany od pozostałej części wkładki 4.

Nieodpakowane opakowanie jest pokazane na fig. 9 i fig. 10. Jest ono otoczone przez powłokę ochronną 3, która ma perforację 31 i jest połączona z korpusem 1 i wieczkiem 2. Perforacja 31 jest umieszczona w obszarze szczeliny, która jest utworzona przez drugie strony 13 pierwszej ścianki 12, 13 i drugie strony 23 drugiej ścianki 22, 23. Na fig. 9 i fig. 10 połączenie odbywa się za pomocą środka klejącego 32, który jest umieszczony między korpusem 1 i powłoką ochronną 3 oraz między wieczkiem 2 i powłoką ochronną 3. W pokazanym wariancie wykonania środek klejący 32 jest nałożony na całej długości perforacji 31, tak, że powłoka ochronna 3 jest sklejona na całej długości perforacji 31 z korpusem 1 i wieczkiem 2. Ponadto okazało się korzystne, gdy środek klejący 32 uszczelnia otworki perforacji 31 nieodpakowanego opakowania, tak, że wilgoć nie może dostać się do opakowania przez perforację 31. W związku z tym okazało się korzystne, jeśli środek klejący 32 jest podobny do wosku.

W innych wariantach wykonania jest przewidziane, że powłoka ochronna 3 jest połączona albo z korpusem 1, albo tylko z wieczkiem 2. Przewidziane jest również, że powłoka ochronna 3 tylko na

PL 203 987 B1 pewnym obszarze jest połączona z korpusem 1 i/lub z wieczkiem 2. Powłoka ochronna 3 może być w prosty sposób wykonana z folii jako jedna część, do czego w szczególności odpowiedni okazał się celofan. W wyniku zastosowania celofanu powłoka ochronna 3 może być wykonana jako przezroczysta, dzięki czemu w stanie nieodpakowanym opakowania nadruk lub coś podobnego na korpusie 1 i/lub na wieczku 2 są widoczne przez powłokę ochronną 3. W innych wariantach wykonania można także przewidzieć, że powłoka ochronną 3 na innych obszarach jest połączona z korpusem 1 i/lub z wieczkiem 2.

W stanie nieodpakowanym opakowania wkładka 4, która jest przedstawiona na fig. 7 i fig. 8 przylega do korpusu 1 i wieczka 2, przy czym druga perforacja 42 jest umieszczona w obszarze szczeliny między drugimi stronami 13 pierwszej ścianki 12, 13 i drugimi stronami 23 drugiej ścianki 22, 23. Wkładka 4 jest połączona za pomocą miejsc sklejania 404 i 407 z miejscami sklejania 104 lub 107 korpusu i za pomocą miejsca sklejania 411 z miejscem sklejania 211 wieczka. Połączenie może nastąpić także za pomocą innych znanych środków. W innych wariantach wykonania wynalazku te miejsca sklejania 104, 404, 107, 407, 211,411 mogą być także umieszczone inaczej. W razie występowania wkładki 4 szczególnie korzystne okazało się połączenie obszaru zamknięcia 41 z wieczkiem 2.

Na fig. 11 do fig. 14 przedstawiono pierwsze otwarcie nieodpakowanego opakowania według wynalazku według fig. 4 do fig. 10. Na fig. 11 jest widoczne, że wieczko 2 w obszarze drugich stron 23 drugiej ścianki 22, 23 ma nakładkę 24, która jest wtykana w odpowiadającą jej szczelinę korpusu 1. Na fig. 13 widać, że nakładka 24 jest odchylona w górę do wieczka 2. Nakładka 23 może mieć występy 25, które zaczepiają się o odpowiadające im otwory 26 wieczka 2. Otwory 26 wieczka 2 są widoczne na fig. 5, fig. 9 i fig. 10. Przewidziane są warianty wykonania o różnej liczbie i różnym wykonaniu występów 25 i otworów 26.

Szczelina może być umieszczona na drugich stronach 13 pierwszej ścianki 12, 13 lub może być utworzona przez pierwszą ściankę 12, 13 i element usztywniający 5. Wykonanie między pierwszą ścianką 12, 13 i elementem usztywniającym 5 może być łatwo wytwarzane, przy czym opakowanie nie jest osłabione z powodu szczeliny.

Na fig. 15 do fig. 20 przedstawiony jest przebieg pierwszego otwierania i ponownego zamykania pierwszego wariantu wykonania opakowania według wynalazku w przekroju. Sklejone obszary są oznaczone za pomocą linii kropkowanej.

Na fig. 15 przedstawiony jest pierwszy wariant wykonania opakowania według wynalazku w stanie nieodpakowanym, przy czym za pomocą linii kreskowej jest zaznaczone odgraniczenie korpusu 1 od wieczka 2. W obszarze szczeliny między korpusem 1 i wieczkiem 2, na wieczku 2 jest ukształtowana nakładka 24, przy czym w obszarze szczeliny nakładka 24 jest przesunięta względem drugiej ścianki 22, 23 zasadniczo o grubość pierwszej ścianki 12, 13. W ten sposób można uzyskać, że przejście między korpusem 1 i wieczkiem 2 jest wykonane jako płaskie i bez występów. Jako odpowiednia dla przesuniętego układu okazała się podwójna zakładka, jak to pokazano na fig. 5. Ale mogą być zastosowane także inne znane środki. Szczelina 15 jest utworzona przez korpus 1 i element usztywniający 5, tak, że nakładka 24 w stanie nieodpakowanym co najmniej na pewnym obszarze jest umieszczona między korpusem 1 i elementem usztywniającym 5. We wnętrzu korpusu 1 i wieczka 2 jest umieszczona wkładka 4. Wokół korpusu 1 i wieczka 2 jest umieszczona powłoka ochronna 3.

W pierwszym kroku przy otwieraniu nieodpakowanego opakowania według wynalazku powłoka ochronna 3 jest przerywana wzdłuż perforacji 31. Korzystnie, może to nastąpić za pomocą tępego przedmiotu, w szczególności paznokcia palca u ręki lub czegoś podobnego. Jednak perforacja 31 może być przerwana także przez przyłożenie do wieczka 2 momentu przechylającego. Po tym wieczko 2 zostaje odchylone, przy czym nakładka 24 zostaje wyciągnięta ze szczeliny. O ile jest przewidziana wkładka, obszar zamknięcia 41 zostaje oddzielony wzdłuż drugiej perforacji 42 od pozostałej części wkładki. Przy odchylonym wieczku 2 nakładka 24 jest odchylona do wieczka 2, przy czym obszar zamknięcia 41 co najmniej częściowo jest umieszczony między wieczkiem 2 i nakładką 24. Potem opakowanie może być doprowadzone do stanu zamkniętego przez odchylenie wstecz wieczka 2. W przeciwieństwie do stanu nieodpakowanego (fig. 15), w stanie zamkniętym (fig. 20) opakowania według wynalazku, perforacja 31 powłoki ochronnej 3 jest przerwana i obszar zamknięcia 41 jest oddzielony od pozostałej części wkładki 4 wzdłuż drugiej perforacji 42. Nakładka 24 korzystnie jest odchylona do wieczka 2, przy czym za pomocą występów 25 jest zaczepiony o odpowiadające im otwory 26 wieczka 2.

PL 203 987 B1

Za pomocą nakładki 24, która stawia opór tarcia otwieraniu opakowania według wynalazku może być zapewnione, że w celu otwarcia opakowania według wynalazku niezbędna jest określona z góry siła, tak, że w dużym stopniu może być usunięte niebezpieczeństwo niezamierzonego otwarcia przy przechowywaniu lub podczas transportu. W innych wariantach wykonania opakowania według wynalazku można także przewidzieć, że nakładka 24 w stanie zamkniętym znowu jest prowadzona przez szczelinę.

Na fig. 21 do fig. 28 przedstawiony jest drugi wariant wykonania opakowania według wynalazku. Różni się on od pierwszego wariantu wykonania, który jest pokazany na fig. 4 do fig. 20 zasadniczo innym ukształtowaniem wkładki 4, której plan składania jest przedstawiony na fig. 21. Na fig. 24 do fig. 26 pokazana jest złożona wkładka 4. W tym wariancie wykonania korzystne jest to, że wkładka 4 także po otwarciu opakowania pozostaje jednoczęściowa i obszar zamknięcia 41, jak to jest widoczne na fig. 26, nie jest całkowicie oddzielony od pozostałej części wkładki 4.

Na fig. 22 i fig. 23 pokazano plany składania korpusu 1 i wieczka 2 lub elementu usztywniającego 5. Na fig. 27 i fig. 28 przedstawione jest nieodpakowane opakowanie według drugiego wariantu wykonania, które swoim wyglądem nie różni się od pierwszego wariantu wykonania. Na fig. 29 do fig. 32 pokazane jest pierwsze otwarcie drugiego wariantu wykonania opakowania według wynalazku. Można zauważyć, że w przeciwieństwie do pierwszego wariantu wykonania żadna część wkładki 4 nie pozostaje na górze na zapakowanym wyrobie. Jest to widoczne w szczególności dzięki porównaniu fig. 13 z fig. 31.

Korpus 1 ma miejsca sklejania 101, 102, 104, 105 i 106, wieczko ma miejsca sklejania 208, 209 i 211, wkładka ma miejsca sklejania 404 i 411 oraz element usztywniający ma miejsca sklejania 505 i 506. Miejsca sklejania 101, 102 są potrzebne przy składaniu korpusu 1, a miejsca sklejania 208 i 209 są potrzebne przy składaniu wieczka 2. Pozostałe miejsca sklejania są sklejane ze sobą w ten sposób, że stykają się ze sobą miejsca oznaczone tymi samymi cyframi końcowymi, na przykład 211 z 411. Przy tym wystarczy, jeśli na jedno ze stykających się miejsc sklejania jest nałożony środek klejący lub temu podobny.

Na fig. 33 do fig. 38 przedstawiony jest przebieg pierwszego otwarcia i ponownego zamknięcia drugiego wariantu wykonania opakowania według wynalazku w przekroju, który odpowiada przekrojowi pierwszego wariantu wykonania. Sklejone obszary oznaczone są za pomocą linii kropkowanej.

Claims (12)

1. Opakowanie, w szczególności do papierosów posiadające korpus, który ma ściankę dolną i pierwszą ściankę oraz wieczko, które ma ściankę górną i drugą ściankę, przy czym korpus i wieczko są połączone ze sobą wahliwie na pierwszej stronie pierwszej ścianki i pierwszej stronie drugiej ścianki, przy czym w stanie nieodpakowanym opakowania między drugimi stronami pierwszej ścianki i drugimi stronami drugiej ścianki jest utworzona szczelina, przy czym wokół korpusu i wieczka co najmniej w stanie nieodpakowanym opakowania jest umieszczona powłoka ochronna, przy czym powłoka ochronna w obszarze szczeliny ma perforację i co najmniej na pewnym obszarze jest połączona z korpusem i/lub wieczkiem, w szczególności jest sklejona lub połączona w podobny sposób, znamienne tym, że wieczko (2) w obszarze drugich stron (23) drugiej ścianki (22, 23) ma nakładkę (24), która jest wtykana w przeciwległą do niej szczelinę (15) korpusu (1), przy czym w stanie nieodpakowanym nakładka (24) jest wetknięta w szczelinę (15).

2. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że powłoka ochronna (3) co najmniej na całej długości perforacji (31) jest sklejona z korpusem (1) i wieczkiem (2) za pomocą środka klejącego (32) i środek klejący (32) uszczelnia otworki perforacji (31) opakowania w stanie nieodpakowanym opakowania.

3. Opakowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że środek klejący (32) jest podobny do wosku.

4. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że powłoka ochronna (3) jest wykonana jako jedna część z folii, w szczególności z celofanu lub podobnego.

5. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że w znany sposób jest przewidziana wkładka (4), która co najmniej w stanie nieodpakowanym opakowania przylega do korpusu (1) i wieczka (2), i że wkładka (4) co najmniej na pewnym obszarze jest połączona z wieczkiem (2), w szczególności jest sklejona lub połączona w podobny sposób.

PL 203 987 B1

6. Opakowanie według zastrz. 5, znamienne tym, że wkładka (4) ma wzdłuż drugiej perforacji (42) lub czegoś podobnego, odrywany od pozostałej części wkładki (4) obszar zamknięcia (41) i że obszar zamknięcia (41) jest połączony z wieczkiem (2) co najmniej na pewnym obszarze.

7. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że nakładka (24) jest odchylna w górę do wieczka (2).

8. Opakowanie według zastrz. 6 albo 7, znamienne tym, że nakładka (24) ma co najmniej jeden występ (25) i który zaczepia się o odpowiadający mu otwór (26) wieczka (2).

9. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że szczelina (15) jest utworzona przez pierwszą ściankę (12, 13) i element usztywniający (5).

10. Opakowanie według zastrz. 9, znamienne tym, że w obszarze szczeliny (15) nakładka (24) jest przesunięta względem drugiej ścianki (22, 23) zasadniczo o grubość pierwszej ścianki (12, 13), w szczególności za pomocą podwójnej zakładki lub czegoś podobnego.

11. Sposób otwierania nieodpakowanego opakowania w szczególności do papierosów posiadającego korpus, który ma ściankę dolną i pierwszą ściankę oraz wieczko, które ma ściankę górną i drugą ściankę, przy czym korpus i wieczko są połączone ze sobą wahliwie na pierwszej stronie pierwszej ścianki i pierwszej stronie drugiej ścianki, przy czym w stanie nieodpakowanym opakowania między drugimi stronami pierwszej ścianki i drugimi stronami drugiej ścianki jest utworzona szczelina, przy czym wokół korpusu i wieczka co najmniej w stanie nieodpakowanym opakowania jest umieszczona powłoka ochronna, przy czym powłoka ochronna w obszarze szczeliny ma perforację i co najmniej na pewnym obszarze jest połączona z korpusem i/lub wieczkiem, w szczególności jest sklejona lub połączona w podobny sposób, znamienny tym, że w pierwszym kroku rozrywa się powłokę ochronną (3) wzdłuż perforacji (31), następnie odchyla się wieczko (2), przy czym wyciąga się nakładkę (24) ze szczeliny (15) korpusu (1) w obszarze drugich stron (23) drugiej ścianki (22, 23) i oddziela się wzdłuż drugiej perforacji (42) obszar zamknięcia (41) wkładki (4) połączony z wieczkiem (2), wreszcie nakładkę (24) odchyla się w górę do wieczka (2), przy czym obszar zamknięcia (41) jest umieszczony co najmniej w części między wieczkiem (2) i nakładką (24).

12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że nakładka (24) zaczepia się za pomocą występów (25) o odpowiadające im otwory (26) wieczka (2).