PL204110B1 - Szyba z tworzywa sztucznego i sposób wytwarzania szyby z tworzywa sztucznego - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest szyba z tworzywa sztucznego i sposób wytwarzania szyby z tworzywa sztucznego.

W konstrukcjach samochodowych zmniejsza się nieustannie ciężary karoserii. W ten sposób na przykład szyby szklane zastępuje się szybami z tworzyw sztucznych, korzystnie z poliwęglanów (PC) albo z polimetakrylanu metylu (PMMA). Istnieją już także kompozyty hybrydowe szyb szklanych i tworzywa sztucznego. W szczególnoś ci, poszukuje się rozwią zań w celu zastąpienia także szyb szklanych wyposażonych we wprowadzone przewody grzejne albo antenowe szybami z tworzyw sztucznych.

Z amerykańskiego opisu patentowego nr US-A-5525401 jest znane okno z tworzywa sztucznego dla pojazdu i sposób wytwarzania tego okna z tworzywa sztucznego, w którym w czasie produkcji okna umieszcza się techniką druku sitowego strukturę elektrycznie przewodzącą na początkowo płaskiej powierzchni cienkiej folii z tworzywa sztucznego. Po utwardzeniu motywu sitodrukowego, który może zawierać także nieprzezroczystą opaskę obwodową w kształcie ramki, zadrukowaną folię można umieścić w formie do prasowania drogą wtrysku, w której może ona przybierać kształt przestrzennie zakrzywiony. Wtedy jej zadrukowaną powierzchnię licową łączy się z podłożem z tworzywa sztucznego, które wtryskuje się do formy. W produkcie końcowym struktura przewodząca jest zamknięta pomiędzy folią i korpusem szyby i jest zabezpieczona przed wszelkimi uszkodzeniami.

Jednak na rynku nie dysponuje się pastami sitodrukowymi stosowanymi w produkcji przemysłowej na powierzchniach tworzywa sztucznego, które mają dobrą przewodność elektryczną na poziomie koniecznym do ogrzewania. Poza tym, struktury przewodników wykonywane drogą konwencjonalnego druku sitowego są wizualnie bardzo widoczne, jeżeli porównuje się je z małymi grubościami dostępnych przewodów grzejnych.

Z niemieckiego opisu zgłoszeniowego nr DE-A1-199 27 999 jest znana szyba warstwowa z tworzywa sztucznego, złożona z dwóch stosunkowo cienkich folii PC usytuowanych na zewnątrz i jednej warstwy wypełniającej (korpus szyby), również z PC, łączącej je ze sobą. Przewodzące pokrycie elektryczne drukuje się na wewnętrznej powierzchni licowej jednej z dwóch folii. W celu wykonania zewnętrznego przyłącza elektrycznego warstwy przewodzącej przez daną folię przechodzi wystający na zewnątrz zestyk wtyczkowy, który znajduje się wewnątrz w styczności elektrycznej z warstwą. Zewnętrzne powierzchnie licowe dwóch folii są wyposażone w powłoki zabezpieczające przed zarysowaniem.

Z niemieckiego opisu zgł oszeniowego nr DE-A1-35 06 011 jest znany sposób wytwarzania szyby z tworzywa sztucznego z ogrzewaniem elektrycznym, w której cienkie przewody są laminowane albo prasowane na powierzchni prefabrykowanego korpusu szyby, a na koniec tę powierzchnię wygładza się ponownie drogą prasowania. Materiał korpusu szyby powinien całkowicie otaczać przewody grzejne. Na koniec, na dwóch powierzchniach licowych korpusu szyby o grubości około 1 mm nakleja się folie pokrywające z usieciowanego poliuretanu o grubości około 0,3 mm za pomocą warstw termoplastycznego kleju poliuretanowego. Ich właściwości samozabliźniania polepszają odporność na zużycie i na zadrapania zewnętrznych licowych powierzchni szyby. W przypadku elektrycznej styczności przewodów pogrążonych w warstwie rdzeniowej przewiduje się cienkie taśmy metalowe.

Z europejskiego opisu zgł oszeniowego nr EP 0 007 857 A1 jest znana przezroczysta szyba warstwowa wyposażona w elektrycznie przewodzącą siatkę przewodów, która jest laminowana w zasadzie ze sztywnej szyby ze szkła albo tworzywa sztucznego (PC albo PMMA) i ze stosunkowo cienkiego laminowanego półproduktu złożonego z mechanicznie wytrzymałej folii zewnętrznej i pośredniej termoplastycznej folii klejącej wyposażonej w nałożone albo wprowadzone przewody. Wykończona szyba warstwowa jest przydatna głównie jako szyba grzejna pojazdu. Jej folia zewnętrzna jest wykonana korzystnie z utwardzalnego na gorąco poliuretanu o grubości około 0,5 mm, przy czym jej powierzchnia ma właściwości samozabliźniania się przy działaniu mechanicznym. I przeciwnie, folia pośrednia jest wytwarzana z poliuretanu termoplastycznego o grubości tylko około 0,05 mm. Przewody nakłada się po wytworzeniu półproduktu laminowanego na wolnej powierzchni licowej folii pośredniej. Na koniec laminowany półprodukt łączy się drogą klejenia ze sztywną szybą ze szkła albo z tworzywa sztucznego (PC, PMMA) drogą kalandrowania i ewentualnie ostatecznego trzymania w autoklawie.

Poza tym z niemieckiego opisu patentowego nr DE-C2-42 01 620 jest znane urządzenie do umieszczania cienkich przewodów na folii z tworzywa sztucznego, która jest przewidziana do wproPL 204 110 B1 wadzania do szyby warstwowej i która w szczególności sama tworzy folię przylepną do montażu na powierzchni dwóch szyb szklanych. Takie szyby warstwowe stosuje się w nowoczesnych pojazdach jako szyby grzejne i ewentualnie antenowe, w których przewody powinny za każdym razem być połączone elektrycznie z zewnętrznymi przyłączami.

Inny przypadek zastosowania przezroczystych szyb z pogrążonymi przewodami jest znany z niemieckiego opisu patentowego nr DE-C2-42 27 032. Opisane tu oszklenie okien budynków zawiera cienkie równoległe przewody metalowe ulokowane w wielowarstwowej szybie, na których odbijają się promienie radaru. To zastosowanie nie wymaga żadnego zewnętrznego przyłącza elektrycznego.

Szyba z tworzywa sztucznego z korpusem szyby, który jest trwale połączony fizycznie drogą wtrysku z cienką folią z tworzywa sztucznego wyposażoną w strukturę przewodników elektrycznych na jednej powierzchni licowej, której powierzchnia usytuowana po przeciwnej stronie struktury przewodników tworzy jedną z zewnętrznych powierzchni licowych szyby, gdy ta jest już wykończona, według wynalazku charakteryzuje się tym, że struktura przewodników elektrycznych jest utworzona z co najmniej jednego przewodu metalowego umieszczonego na powierzchni albo w powierzchni folii z tworzywa sztucznego poddanej wtryskowi od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby.

Powierzchnia folii z tworzywa sztucznego jest mniejsza niż całkowita powierzchnia szyby, zaś zewnętrzna powierzchnia licowa szyby jest gładka w miejscu przejścia pomiędzy zewnętrzną powierzchnią licową folii i zewnętrzną powierzchnią licową korpusu szyby.

Tylko część powierzchni folii z tworzywa sztucznego jest wyposażona w przewody.

Na drugiej powierzchni licowej korpusu szyby jest usytuowana druga folia z tworzywa sztucznego.

Druga folia z tworzywa sztucznego jest także wyposażona w przewody przynajmniej na części obszaru jej powierzchni.

Szyba zawiera kilka folii z tworzywa sztucznego, wyposażonych w przewód na swojej jednej albo na dwóch powierzchniach licowych, przy czym odpowiednie struktury przewodników tworzą elementy elektryczne pełniące różne funkcje.

Co najmniej jedna folia z tworzywa sztucznego jest wyposażona w przezroczystą powłokę ochronną przed ciepłem.

Jej wolne powierzchnie licowe są wyposażone w powłokę zabezpieczającą przed zarysowaniem.

Jej powierzchnia licowa jest pokryta przynajmniej częściowo kolorową powłoką nieprzezroczystą w kierunku widzenia na skroś.

Wzdłuż brzegu licowej powierzchni szyby jest umieszczona nieprzezroczysta ramka, która składa się z kolorowej powłoki, połączonej z licową powierzchnią szyby i ewentualnie z oddzielnego elementu kształcie.

Przejście, pomiędzy folią i korpusem szyby usytuowane w jej zewnętrznej powierzchni licowej, jest zamaskowane albo pokryte w kierunku widzenia na skroś przez kolorową nieprzezroczystą warstwę i ewentualnie ramkę.

Kolorowa nieprzezroczysta powłoka jest umieszczona na, wyposażonej w przewód i usytuowanej we wnętrzu, powierzchni folii z tworzywa sztucznego.

Sposób wytwarzania szyby z tworzywa sztucznego, zwłaszcza szyby okiennej, wyposażonej w pogrążone przewodniki elektryczne, w którym przewodniki łączy się z powierzchnią folii z tworzywa sztucznego, a następnie wtryskuje się na tę folię od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby, drugą warstwę tworzywa sztucznego w celu utworzenia korpusu szyby, przy czym materiał folii z tworzywa sztucznego i wtryśnięte tworzywo sztuczne łączą się ze sobą bezpośrednio fizycznie, zaś powierzchnia folii z tworzywa sztucznego usytuowana po przeciwnej stronie przewodników tworzy jedną z zewnętrznych powierzchni licowych szyby końcowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przewodniki elektryczne tworzy się, wyposażając powierzchnię folii z tworzywa sztucznego poddawaną wtryskowi od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby w co najmniej jeden metalowy przewód.

Przewód albo przewody wciska się przynajmniej częściowo w powierzchnię folii z tworzywa sztucznego pod działaniem ciepła.

Przewód albo przewody nakłada się albo rozciąga na powierzchni folii z tworzywa sztucznego w formie wtryskowej.

Stosuje się folię z termoplastycznego tworzywa sztucznego o grubości wynoszącej od 0,1 do 1 mm.

PL 204 110 B1

Stosuje się folię z termoplastycznego tworzywa sztucznego z poliwęglanu (PC) albo z polimetakrylanu metylu (PPMA).

Przed jej umieszczeniem na swoim miejscu w formie, folię z tworzywa sztucznego wyposaża się w powł okę zabezpieczają c ą przed zarysowaniem.

Przewód albo przewody wyprowadza się na zewnątrz przez co najmniej jedną krawędź szyby.

Elementy stykowe do tworzenia zewnętrznych przyłączy elektrycznych dla przewodu albo przewodów zagłębia się w tworzywie sztucznym w czasie wtrysku od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby na folię z tworzywa sztucznego.

Na folii z tworzywa sztucznego, przed wtryskiem od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby, umieszcza się listwy zbiorcze w celu wykonania zewnętrznych przyłączy elektrycznych umieszczonych przewodów i przyłącza się je elektrycznie do przewodów.

Zamiast elementów stykowych łączniki wtykowe otacza się tworzywem sztucznym drogą wtrysku w taki sposób, aby były one dostępne na zewnętrznej licowej powierzchni szyby końcowej w celu włączania linii przyłączeniowych.

Stosuje się folię z tworzywa sztucznego o powierzchni mniejszej niż całkowita powierzchnia szyby, i w czasie wtrysku od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby wtryskuje się materiał na ściankę formy od strony folii z tworzywa sztucznego, tworząc gładkie przedłużenie zewnętrznej powierzchni licowej folii z tworzywa sztucznego.

Folię z tworzywa sztucznego wyposaża się w przewodniki tylko na części obszaru jej powierzchni.

Przewody stanowiące rezystancyjne elementy grzejne umieszcza się na folii z tworzywa sztucznego we wzajemnych odstępach maksymalnie 20 mm, a zwłaszcza maksymalnie 10 mm.

Według wynalazku, co najmniej jeden przewód albo szereg przewodów nakłada się bezpośrednio na folię z tworzywa sztucznego, stosunkowo cienką i litą, albo wprowadza się do jej powierzchni, przy czym jej powierzchnia usytuowana po przeciwnej stronie przewodów tworzy jedną z zewnętrznych powierzchni wykończonej szyby. Strukturę przewodników według niniejszego wynalazku można wytwarzać także umieszczając indywidualny przewód według pewnego układu, odpowiednio wstępnie określoną siatkę przewodów, na przykład w postaci obwodów, skrętów i analogicznych układów. Oczywiście, w celu wykonania siatki zawierającej kilka równoległych odcinków można także umieścić na licowej powierzchni folii przewód początkowo sinusoidalny z krzywiznami złącza usytuowanymi na zewnątrz albo we wnętrzu licowej powierzchni folii, a następnie kroić krzywizny złączy, w celu równoległego połączenia na koniec końców przewodów drogą montażu za pomocą listew zbiorczych.

Licową powierzchnię folii, wyposażoną w przewód albo przewody, poddaje się na koniec wtryskowi od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby w formie masy tworzącej korpus szyby, przy czym jest wtedy wyeliminowana oddzielna warstwa kleju pomiędzy folią i korpusem szyby. Oczywiście zawsze łączy się tworzywa sztuczne, które wiążą się ściśle i trwale ze sobą w czasie wtryskiwania korpusu szyby. Zarówno folia, jak i dodatkowy materiał dla korpusu szyby są utworzone korzystnie z poliwęglanu. Folia i korpus szyby mogą jednak nie być utworzone z tego samego materiału. Poza tym można stosować PMMA i inne odpowiednie materia ły i ewentualnie łączyć je w takim stopniu, w jakim materiały folii i korpusu szyby są zgodne, a zatem mogą wiązać się solidnie i trwale ze sobą drogą operacji wtryskiwania. W optymalnym przypadku topienie się powierzchni masy wtryśniętej od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby z folią daje praktycznie początek jednorodnemu kompozytowi folii i korpusu szyby.

Jak w innych szybach z wprowadzonymi przewodami mogą one służyć także, w opisanych tu szybach, jako opory grzejne, przewodniki antenowe dla obwodu alarmowego w przypadku rozbicia i ewentualnie takż e w celach ekranowania albo dekoracyjnych.

Zasięg powierzchni licowej wyposażonej w przewody w produkcie końcowym (a zatem ewentualnie powierzchni grzejnej albo służącej jako antena) może być określony dowolnie. Można na przykład, oprócz umieszczenia na całej powierzchni, wyposażać w przewody tylko część powierzchni folii. Poza tym na jednej i tej samej folii różne pola funkcyjne (grzanie, antena, itp.) mogą być wyposażone w przewody, które bezwzględnie nie powinny być połączone elektrycznie ze sobą, lecz które w zależ noś ci od potrzeby mogą być oddzielnie połączone elektrycznie ze sob ą na zewną trz.

Stosować można nawet powierzchnię folii mniejszą niż całkowita powierzchnia szyby. Wymieniona całkowita powierzchnia jest wtedy wyznaczona tylko korpusem szyby, który ciągnie się na co najmniej jednym boku poza arkusz i tworzy odpowiednio gładkie przedłużenie zewnętrznej licowej

PL 204 110 B1 powierzchni folii. Przejścia od folii do korpusu szyby w zewnętrznej licowej powierzchni szyby są zaledwie dostrzegalne wizualnie, nawet w prototypach, dzięki stopieniu materiału wtryśniętego od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby, na gorąco pod wysokim ciśnieniem z folią, a zwłaszcza także z jej krawędzią cięcia usytuowaną w powierzchni licowej. Można by także przewidywać dwie albo więcej niż dwie części folii na jednej i tej samej licowej powierzchni szyby. W danym przypadku różne wymienione pola funkcyjne mogą być w ten sposób rozmieszczone na indywidualnych foliach, które są łączone od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby ze wspólnym korpusem szyby drogą wtryskiwania od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby i sytuowane w tej samej zewnętrznej licowej powierzchni wykończonej szyby.

Zarys części folii można wycinać praktycznie do woli, nie tylko w kształcie wielokąta, lecz także w kształcie okrągłym, eliptycznym, itp. W środku licowej powierzchni szyby mogłaby być umieszczona w zasadzie stosunkowo mała część folii. Biorąc pod uwagę konieczne przyłącza elektryczne można umieszczać korzystnie przynajmniej część powierzchni w pobliżu zewnętrznego obwodu szyby, jeżeli przyłącza nie muszą być usytuowane w licowej powierzchni szyby. Można także wyobrazić sobie wyeliminowanie przycinania brzegu, odpowiednio krawędzi folii, według gładkiej trasy, lecz nadawanie mu pewnej struktury (na przykład w ząbki piły, falistej, nieregularnej typu linia łamana), jeżeli to nie niszczy gładkiej powierzchni zewnętrznej licowej powierzchni folii, a jednocześnie może służyć do maskowania przejścia do korpusu szyby.

Poza tym opisaną tu techniką w przewody można wyposażać także dwie folie pokrywające i wtryskiwać pomię dzy nie korpus szyby. W takim przypadku w przewody mogą być takż e wyposaż one różne strefy powierzchni szyby.

Taka szyba z ogrzewaniem na dwóch powierzchniach licowych, zamontowana w pojazdach, mogłaby służyć na przykład zarówno do szybkiego usuwania oparów na wewnętrznej powierzchni licowej, jak i do topienia lodu na powierzchni zewnętrznej, przy czym ten ostatni aspekt jest konieczny przede wszystkim w martwej strefie wycieraczek szyb. Szczególnie w tym ostatnim układzie zaleca się przewidywanie i poddawanie wtryskowi od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby tylko stosunkowo wąskiego pasa folii wyposażonej w przewody na zewnętrznej licowej powierzchni szyby, ponieważ w tym obszarze brzegu szyby przejście od folii do korpusu szyby może być zakryte, odpowiednio zamaskowane, na przykład przez barwną nieprzezroczystą ramkę. Kolorowa ramka może być umieszczona na tej samej licowej powierzchni szyby, co i wymienione przejście, albo na przeciwnej licowej powierzchni szyby, w danym przypadku nawet na licowej powierzchni folii usytuowanej we wnętrzu. W tym ostatnim wariancie materiał kolorowej ramki należy jednak wybierać w taki sposób, aby mógł on być łączony bez trudności z masą ostatecznie wtryśniętego materiału tworzywa sztucznego. Nawet z kolorową ramką kończącą się dokładnie na przejściu, przejście jest wystarczająco zamaskowane w płaszczyźnie widzenia.

Oprócz wyposażenia w przewody, folia może być także wyposażona, na swojej licowej powierzchni usytuowanej później we wnętrzu, w powłokę ochronną przed ciepłem (odbijającą promienie podczerwone). Jeżeli przewiduje się dwie folie pokrywające, to jedna z nich może być wyposażona w przewody, a druga może mieć dodatkowo powłokę ochronną przed ciepłem.

Przy umieszczaniu przewodów można odnieść się do znanych sposobów umieszczania przewodów. W przypadku realizacji pożądanego rozmieszczenia przy układaniu przewodów należy posługiwać się głowicą do umieszczania, pilotowaną zaprogramowanym robotem, do prowadzenia nad licową powierzchnią folii, która drukuje albo wprowadza przewody w znany sposób do powierzchni folii pod lekkim naciskiem i za pomocą ciepła. Jeżeli same przewody są ogrzane, to wchodzą one łatwo do folii już pod bardzo małym naciskiem. Jeżeli dysponuje się głowicą do układania z przesuwem przestrzennym, to można wtedy umieścić przewody nawet na wolnej powierzchni folii, ewentualnie zakrzywionej sferycznie, która już się znajduje w formie. Tak jak w stanie techniki, przewody mogą być także układane w linię prostą, w łuki, w kształcie falistym, zgodnie z wymaganym rysunkiem. Dostępne przewody mają grubość wynoszącą od 5 do 500 μm. Przewody składają się przeważnie z wolframu, przy czym stosuje się także przewody z innych materiałów. Dzięki swojej małej grubości przewody praktycznie nie są dostrzegalne wizualnie w zamontowanej szybie, tym bardziej, że odbijanie i rozpraszanie światła są przeważnie zminimalizowane przez odpowiednią powłokę.

Przewód albo przewody można także zagłębiać w powierzchni folii za pomocą fal ultradźwiękowych. Konieczne ciepło, które umożliwia wnikanie przewodów w powierzchnię folii, wydziela się wtedy bezpośrednio w materiale folii.

PL 204 110 B1

Zakładając, że folia jest ponownie ogrzewana w formie wtryskowej aż do zakresu plastyczności materiału, przewód albo przewody mogą być umieszczone na części płaskiej folii, którą doprowadza się do formy ze swoją ostateczną konfiguracją powierzchni. W pewnym wariancie część folii mogłaby przyjmować swój kształt pośredni albo końcowy w sposób termoplastyczny także już przed jej wprowadzeniem do formy wtryskowej, w danym przypadku także przed umieszczeniem przewodów.

Podobnie listwy, nazywane listwami zbiorczymi, za pomocą których szereg umieszczonych równolegle przewodów może wejść we wspólną styczność elektryczną w pobliżu brzegu szyby, powinny być umieszczone na danej powierzchni i połączone przewodząco z przewodem albo przewodami przed wtryskiem od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby na folię, jak jest to dobrze znane w stanie techniki.

Jeżeli dla przewodów należy przewidywać przyłącza zewnętrzne, to można je przygotować przed wtryskiem od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby. W danym przypadku, można przygotować w znany sposób przyłącza wtyczkowe, które są także pogrążane w czasie wtryskiwania korpusu szyby i pozostają dostępne z zewnątrz, tak aby linie elektryczne (zasilające i ewentualnie antenowe) mogły być ostatecznie wprowadzone w styczność z przewodami pogrążonymi za pomocą wtyczek.

W pewnym wariancie, moż na rozcią gnąć przewód albo przewody w odpowiedniej formie wtryskowej tylko na licową, płaską albo zakrzywioną (wypukłą) powierzchnię folii, w którym to przypadku rozciągają się one przynajmniej z jednej strony na powierzchni wyposażonej folii, i mocować je za pomocą wstrzykniętego materiału korpusu szyby. W takim przypadku, wchodzą one także do powierzchni folii najpóźniej w czasie ogrzewania formy.

Ten sam efekt można uzyskać wtedy, gdy przewód albo przewody są prowadzone w czasie umieszczania nad licową powierzchnią wyposażanej folii i są tam mocowane tymczasowo za pomocą innych środków. W związku z tym możliwe jest cięcie licowej powierzchni folii początkowo większej niż jest to konieczne, a następnie usuwanie później za pomocą odpowiednich środków niepotrzebnych naddatków folii, bez odcinania jednocześnie przekraczających odcinków przewodu (wolnych końców, obwodów). Takich opcji nie można realizować w przypadku drukowania motywów drogą druku sitowego.

W szczególności, przewody mogą w dalszym ciągu wychodzić na zewnątrz poza wykończoną szybę (przynajmniej w przedniej krawędzi), tak aby można je było tam przyłączać elektrycznie na zewnątrz licowej powierzchni szyby.

Wprowadzone albo nałożone przewody są we wszystkich przypadkach usytuowane pomiędzy folią i materiałem wtryśniętym od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby, co prowadzi, w stosunku do rozwiązań znanych z przewodami pogrążonymi bardziej do wewnątrz, odpowiednio głębiej, w laminat, do zalety polegającej na tym, że przewody znajdują się teraz bardzo blisko ogrzewanej powierzchni cienkiej folii. W ten sposób kompensuje się złą przewodność cieplną stosowanych tworzyw sztucznych i uzyskuje w sposób zadowalający krótkie okresy czasu ogrzewania.

W celu uzyskania moż liwie jednorodnego ogrzewania powierzchni, przewody umieszcza się w stosunkowo małych odstępach. W ten sposób minimalizuje się jednocześnie jednorodność wydłużenia cieplnego tworzywa sztucznego w powierzchni licowej.

Folia może mieć grubość wynoszącą od 0,1 do 1 mm albo więcej, a zwłaszcza od 0,2 do 0,7 mm. Grubość korpusu szyby będzie wynosić od 1,5 do 8 mm, a w danym przypadku jeszcze więcej, w zależności od rozciąg łości powierzchni produktu końcowego i przewidywanego zastosowania. Jego wymiary są wyznaczone wnęką formy wtryskowej. Oczywiście ta sama wnęka może nadawać się także, w znany sposób, do bezpośredniej obróbki innych akcesoriów szyby, na przykład elementów mocujących, lampek, itp., na masie wtryśniętej od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby, odpowiednio na korpusie szyby.

Wolne zewnętrzne powierzchnie licowe folii i korpusu szyby są w zwykły sposób wyposażone w pokrycia przeciw-przyczepne. Folia moż e być oczywiście powlekana w odpowiedni sposób już przed umieszczeniem przewodów, korzystnie wtedy, gdy rozciąga się ona na całej zewnętrznej licowej powierzchni szyby.

Inne szczegóły i zalety przedmiotu wynalazku wynikają z załączonego rysunku przedstawiającego przykłady wykonania i jego szczegółowego opisu.

Na rysunku, który przedstawia w sposób uproszczony i bez szczególnej skali fragmenty szyb z tworzywa sztucznego, fig. 1 przedstawia pierwszy przykład wykonania wynalazku, w którym folia pokrywająca przewidziana na jedynej powierzchni licowej jest wyposażona w przewody zorientowane

PL 204 110 B1 równolegle względem siebie, fig. 2 - drugi przykład wykonania, w którym dwie folie pokrywające są wyposażone w przewody w różnych częściach powierzchni po obydwóch stronach korpusu szyby, a fig. 3 - trzeci przykł ad wykonania, w którym jedna folia jest wyposa ż ona w przewody, a druga folia jest wyposażona w powłokę ochronną przed ciepłem.

Szyba 1 z tworzywa sztucznego według fig. 1 składa się w zasadzie z cienkiej folii 2 z tworzywa sztucznego i korpusu 3 szyby solidnie i trwale połączonego z tą folią drogą wtrysku w formie wtryskowej. Powierzchnia rozdziału, odpowiednio złącze montażowe, pomiędzy folią i korpusem szyby jest tu pokazana tylko w celu ilustracji. W rzeczywistym produkcie jest ono zaledwie dostrzegalne, ponieważ materiał korpusu szyby topi się w licowej powierzchni folii w czasie wtrysku. W powierzchni folii 2 zorientowanej w kierunku złącza montażowego jest wprowadzona pewna liczba cienkich przewodów 4 umieszczonych równolegle względem siebie w stosunkowo małych odstępach, które są całkowicie pogrążone w materiale folii 2 z tworzywa sztucznego, bez dostrzegania jej wolnej powierzchni. Przewody 4 są w rzeczywistości o wiele cieńsze niż folia. Wtryśnięte tworzywo sztuczne korpusu 3 szyby pokrywa wszelkie nierówności wewnętrznej licowej powierzchni folii. Folia i korpus szyby mają tu taki sam zasięg powierzchni. Pokrycie zabezpieczające przed zarysowaniem nie jest tu pokazane i może być nakładane na wolną powierzchnię folii już przed umieszczeniem przewodów, a na korpusie szyby oczywiście tylko po jego zestaleniu przed albo po wyjęciu poza formę wtryskową.

Należy jeszcze raz zauważyć, że w przykładach wykonania istnieje zawsze z pewnością problem wielości przewodów, lecz że można wykonywać także siatkę przewodów z jednym przewodem, z odcinkami przewodów zorientowanych równolegle, tak jak jest to przedstawione.

W szybie 11 z tworzywa sztucznego przedstawionej na fig. 2 dwie licowe powierzchnie korpusu 3 szyby są wyposażone w folie 2 i 21, które z kolei obydwie mają wprowadzone przewody 4.

W tym przykładzie wykonania przewody 4 nie są całkowicie zagłębione w materiale folii, lecz w złączu montażowym pomiędzy foliami i korpusem szyby, utworzonym drogą wtrysku, wchodzą one lekko w tę ostatnią. Poza tym, powierzchnia folii 2 jest mniejsza niż całkowita powierzchnia szyby, tak że w przejściu 5 powierzchnia korpusu 3 szyby łączy się płasko z powierzchnią folii 21 Na drugiej licowej powierzchni szyby 1 pełna folia 2 jest wyposażona w przewody tylko na części swojej powierzchni licowej usytuowanej we wnętrzu. Na jej zewnętrznej powierzchni licowej przewiduje się nieprzezroczystą powłokę 6 w strefie, w której znajduje się przejście 5 i gdzie znajdują się licowe powierzchnie folii wyposażone w przewody. Powłoka 6 maskuje w ten sposób wzrokowo te strefy w kierunku widzenia na skroś.

Jeżeli taką szybę stosuje się w pojeździe, na przykład jako tylną szybę nadwozia, to folia 21 o mniejszej powierzchni może być wtedy umieszczona na powierzchni licowej usytuowanej na zewnątrz w stanie zamontowania albo jej przewody 4 będą służyć jako pole grzejne do odladzania pola martwego w przypadku wycieraczek do szyb. Jednocześnie przewody 4 folii 2 usytuowanej we wnętrzu tworzą zwykłe ogrzewanie powierzchniowe w celu wyeliminowania oparów na wewnętrznej powierzchni licowej tej samej szyby. Uzyskane pola ogrzewania są tworzone za każdym razem selektywnie w pobliżu ogrzewanej powierzchni, tak aby zapewnić szybkie ogrzewanie powierzchni szyby.

W trzecim przykładzie wykonania na fig. 3, przedstawiono połączenie korpusu 3 szyby z folią 21 wyposażoną w przewody 4 (jak na fig. 2) i z drugą pokrywającą folią 2, która ma na całej powierzchni przezroczystą powłokę 7 zabezpieczającą przed ciepłem, a zwłaszcza odbijającą promienie podczerwone, na swojej powierzchni licowej zwróconej do korpusu szyby. Ten ostatni może pełnić nie tylko wymienioną poprzednio funkcję bierną, lecz także może być wykorzystany do ogrzewania powierzchni.

We wszystkich przykładach wykonania, w razie potrzeby, można przewidywać zewnętrzne przyłącza według rozwiązań znanych ze stanu techniki. Ponieważ odpowiednie środki można uznać za znane, rozwiązania te nie muszą być szczegółowo opisywane.

Claims (25)

1. Szyba z tworzywa sztucznego z korpusem szyby, który jest trwale połączony fizycznie drogą wtrysku z cienką folią z tworzywa sztucznego wyposażoną w strukturę przewodników elektrycznych na jednej powierzchni licowej, której powierzchnia usytuowana po przeciwnej stronie struktury przewodników tworzy jedną z zewnętrznych powierzchni licowych szyby, gdy ta jest już wykończona, znamienna tym, że struktura przewodników elektrycznych jest utworzona z co najmniej jednego przewodu metalowego (4) umieszczonego na powierzchni albo w powierzchni folii (2, 21, 2) z tworzywa sztucz8

PL 204 110 B1 nego poddanej wtryskowi od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby (1, 1/, 1).

2. Szyba według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnia folii (2) z tworzywa sztucznego jest mniejsza niż całkowita powierzchnia szyby (1/, 1//), zaś zewnętrzna powierzchnia licowa szyby (11, 1) jest gładka w miejscu przejścia (5) pomiędzy zewnętrzną powierzchnią licową folii (2/) i zewnętrzną powierzchnią licową korpusu (3) szyby (1/, 1).

3. Szyba według zastrz. 1, znamienna tym, że tylko część powierzchni folii (2) z tworzywa sztucznego jest wyposażona w przewody (4).

4. Szyba według zastrz. 1, znamienna tym, że na drugiej powierzchni licowej korpusu (3) szyby jest usytuowana druga folia (2/, 2) z tworzywa sztucznego.

5. Szyba według zastrz. 4, znamienna tym, że druga folia (21) z tworzywa sztucznego jest także wyposażona w przewody (4) przynajmniej na części obszaru jej powierzchni.

6. Szyba według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera kilka folii (2, 2/, 2) z tworzywa sztucznego, wyposażonych w przewód (4) na swojej jednej albo na dwóch powierzchniach licowych, przy czym odpowiednie struktury przewodników tworzą elementy elektryczne pełniące różne funkcje.

7. Szyba według zastrz. 1, znamienna tym, że co najmniej jedna folia (2) z tworzywa sztucznego jest wyposażona w przezroczystą powłokę (7) ochronną przed ciepłem.

8. Szyba według zastrz. 1, znamienna tym, że jej wolne powierzchnie licowe są wyposażone w powłokę zabezpieczającą przed zarysowaniem.

9. Szyba według zastrz. 1, znamienna tym, że jej powierzchnia licowa jest pokryta przynajmniej częściowo kolorową powłoką (6) nieprzezroczystą w kierunku widzenia na skroś.

10. Szyba według zastrz. 1, znamienna tym, że wzdłuż brzegu licowej powierzchni szyby (1) jest umieszczona nieprzezroczysta ramka, która składa się z kolorowej powłoki (6), połączonej z licową powierzchnią szyby (1) i ewentualnie z oddzielnego elementu.

11. Szyba według zastrz. 1, znamienna tym, że przejście (5), pomiędzy folią (2/) i korpusem (3) szyby (11, 1Ί) usytuowane w jej zewnętrznej powierzchni licowej, jest zamaskowane albo pokryte w kierunku widzenia na skroś przez kolorową nieprzezroczystą warstwę (6) i ewentualnie ramkę.

12. Szyba według zastrz. 9 albo 10, albo 11, znamienna tym, że kolorowa nieprzezroczysta powłoka (6) jest umieszczona na, wyposażonej w przewód i usytuowanej we wnętrzu, powierzchni folii (2, 2/, 211) z tworzywa sztucznego.

13. Sposób wytwarzania szyby z tworzywa sztucznego, zwłaszcza szyby okiennej, wyposażonej w pogrążone przewodniki elektryczne, w którym przewodniki łączy się z powierzchnią folii z tworzywa sztucznego, a następnie wtryskuje się na tę folię od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby, drugą warstwę tworzywa sztucznego w celu utworzenia korpusu szyby, przy czym materiał folii z tworzywa sztucznego i wtryśnięte tworzywo sztuczne łączą się ze sobą bezpośrednio fizycznie, zaś powierzchnia folii z tworzywa sztucznego usytuowana po przeciwnej stronie przewodników tworzy jedną z zewnętrznych powierzchni licowych szyby końcowej, znamienny tym, że przewodniki elektryczne tworzy się, wyposażając powierzchnię folii (2, 2/, 2) z tworzywa sztucznego poddawaną wtryskowi od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby (1, 1/, 1) w co najmniej jeden metalowy przewód (4).

14. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że przewód (4) albo przewody (4) wciska się przynajmniej częściowo w powierzchnię folii (2, 2/, 2) z tworzywa sztucznego pod działaniem ciepła.

15. Sposób według zastrz. 13 albo 14, znamienny tym, że przewód (4) albo przewody (4) nakłada się albo rozciąga na powierzchni folii (2, 2/, 2) z tworzywa sztucznego w formie wtryskowej.

16. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że stosuje się folię (2, 2/, 2) z termoplastycznego tworzywa sztucznego o grubości wynoszącej od 0,1 do 1 mm.

17. Sposób według zastrz. 13 albo 16, znamienny tym, że stosuje się folię (2, 2/, 2) z termoplastycznego tworzywa sztucznego z poliwęglanu (PC) albo z polimetakrylanu metylu (PPMA).

18. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że przed jej umieszczeniem na swoim miejscu w formie, folię (2, 2/, 2) z tworzywa sztucznego wyposaża się w powłokę zabezpieczającą przed zarysowaniem.

19. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że przewód (4) albo przewody (4) wyprowadza się na zewnątrz przez co najmniej jedną krawędź szyby (1).

20. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że elementy stykowe do tworzenia zewnętrznych przyłączy elektrycznych dla przewodu (4) albo przewodów (4) zagłębia się w tworzywie sztuczPL 204 110 B1 nym w czasie wtrysku od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby (1, 11, 1) na folię (2, 21, 2) z tworzywa sztucznego.

21. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że na folii (2, 2, 2) z tworzywa sztucznego, przed wtryskiem od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby (1, 11, 1), umieszcza się listwy zbiorcze w celu wykonania zewnętrznych przyłączy elektrycznych umieszczonych przewodów (4) i przyłącza się je elektrycznie do przewodów (4).

22. Sposób według zastrz. 20 albo 21, znamienny tym, że zamiast elementów stykowych łączniki wtykowe otacza się tworzywem sztucznym drogą wtrysku w taki sposób, aby były one dostępne na zewnętrznej licowej powierzchni szyby końcowej w celu włączania linii przyłączeniowych.

23. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że stosuje się folię (21) z tworzywa sztucznego o powierzchni mniejszej niż całkowita powierzchnia szyby (1), i w czasie wtrysku od strony powierzchni przeciwnej do zewnętrznej powierzchni wykończonej szyby (1, 11, 1) wtryskuje się materiał na ściankę formy od strony folii (21) z tworzywa sztucznego, tworząc gładkie przedłużenie zewnętrznej powierzchni licowej folii (21) z tworzywa sztucznego.

24. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że folię (2, 21) z tworzywa sztucznego wyposaża się w przewodniki tylko na części obszaru jej powierzchni.

25. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że przewody stanowiące rezystancyjne elementy grzejne umieszcza się na folii (2, 21) z tworzywa sztucznego we wzajemnych odstępach maksymalnie 20 mm, a zwłaszcza maksymalnie 10 mm.