PL204628B1 - Pochodna pirolo[2,3d]pirymidyny, jej zastosowanie i sposoby wytwarzania tej pochodnej i preparaty farmaceutyczne - Google Patents

Pochodna pirolo[2,3d]pirymidyny, jej zastosowanie i sposoby wytwarzania tej pochodnej i preparaty farmaceutyczne

Info

Publication number
PL204628B1
PL204628B1 PL347020A PL34702099A PL204628B1 PL 204628 B1 PL204628 B1 PL 204628B1 PL 347020 A PL347020 A PL 347020A PL 34702099 A PL34702099 A PL 34702099A PL 204628 B1 PL204628 B1 PL 204628B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
pyrrolo
amino
phenyl
pyrimidine
compound
Prior art date
Application number
PL347020A
Other languages
English (en)
Other versions
PL347020A1 (en
Inventor
Arlindo L. Castelhano
Bryan Mckibben
David J. Witter
Original Assignee
Osi Pharmaceuticals
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Osi Pharmaceuticals filed Critical Osi Pharmaceuticals
Publication of PL347020A1 publication Critical patent/PL347020A1/xx
Publication of PL204628B1 publication Critical patent/PL204628B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D487/00—Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, not provided for by groups C07D451/00 - C07D477/00
    • C07D487/02—Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, not provided for by groups C07D451/00 - C07D477/00 in which the condensed system contains two hetero rings
    • C07D487/04—Ortho-condensed systems
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33—Heterocyclic compounds
    • A61K31/395—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/495—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having six-membered rings with two or more nitrogen atoms as the only ring heteroatoms, e.g. piperazine or tetrazines
    • A61K31/505—Pyrimidines; Hydrogenated pyrimidines, e.g. trimethoprim
    • A61K31/519—Pyrimidines; Hydrogenated pyrimidines, e.g. trimethoprim ortho- or peri-condensed with heterocyclic rings
    • A61K31/52—Purines, e.g. adenine
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33—Heterocyclic compounds
    • A61K31/395—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/495—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having six-membered rings with two or more nitrogen atoms as the only ring heteroatoms, e.g. piperazine or tetrazines
    • A61K31/505—Pyrimidines; Hydrogenated pyrimidines, e.g. trimethoprim
    • A61K31/519—Pyrimidines; Hydrogenated pyrimidines, e.g. trimethoprim ortho- or peri-condensed with heterocyclic rings
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P1/00—Drugs for disorders of the alimentary tract or the digestive system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P1/00—Drugs for disorders of the alimentary tract or the digestive system
    • A61P1/12—Antidiarrhoeals
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P11/00—Drugs for disorders of the respiratory system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P11/00—Drugs for disorders of the respiratory system
    • A61P11/06—Antiasthmatics
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P11/00—Drugs for disorders of the respiratory system
    • A61P11/08—Bronchodilators
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P13/00—Drugs for disorders of the urinary system
    • A61P13/12—Drugs for disorders of the urinary system of the kidneys
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P27/00—Drugs for disorders of the senses
    • A61P27/02—Ophthalmic agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P27/00—Drugs for disorders of the senses
    • A61P27/02—Ophthalmic agents
    • A61P27/14—Decongestants or antiallergics
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P27/00—Drugs for disorders of the senses
    • A61P27/16—Otologicals
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00—Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P37/00—Drugs for immunological or allergic disorders
    • A61P37/08—Antiallergic agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00—Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P7/00—Drugs for disorders of the blood or the extracellular fluid
    • A61P7/12—Antidiuretics, e.g. drugs for diabetes insipidus
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00—Drugs for disorders of the cardiovascular system

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Pulmonology (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Ophthalmology & Optometry (AREA)
  • Diabetes (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Cardiology (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • Neurosurgery (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Heart & Thoracic Surgery (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest pochodna pirolo[2,3d]pirymidyny o wzorze I, sposoby wytwarzania tej pochodnej, preparaty farmaceutyczne, oraz jej zastosowanie w schorzeniach układu pokarmowego oddechowego lub do hamowania aktywności receptora adenozynowego w komórce.
Adenozyna jest modulatorem ubikwitynowym licznych procesów fizjologicznych, szczególnie tych, które zachodzą w układzie sercowo-naczyniowym i nerwowym. Adenozyna działa za pośrednictwem specyficznych białek receptorów powierzchniowo-komórkowych. Adenozyna moduluje różne funkcje fizjologiczne, włączając indukcję senności polekowej, rozszerzanie naczyń, hamowanie tempa oraz kurczliwości serca, hamowanie agregacji płytek krwi, stymulacja glukogenogenezy i hamowanie lipolizy. Okazuje się, że adenozyna oprócz swego wpływu na cyklazę adenylanową, otwiera kanały potasowe, redukuje przepływ przez kanały wapniowe i hamuje lub stymuluje obrót metaboliczny fosfoinozytydu poprzez mechanizmy, w których pośredniczą receptory (patrz np. CE. Muller i B.Stein „Adenosine Receptor Antagonists: Structures i Potential Therapeutic Applications” Current Pharmaceutyical Design, 2: 501 (1996) oraz CE. Muller „A1-Adenosine Receptor Antagonists, „Exp. Opin. Ther. Patents 7(5): 419 (1997)).
Receptory adenozyny należą do nadrodziny receptorów purynowych, które dzielą się obecnie na receptory P1 (adenozynowe) i P2 (ATP, ADP i inne nukleotydy). Jak dotąd sklonowano cztery podtypy dla nukleozydu adenozynowego, od różnych gatunków łącznie z człowiekiem. Dwa podtypy receptorów (A1 i A2) wykazują powinowactwo do adenozyny w zakresie nanomolarnym, podczas gdy dwa inne znane podtypy A2b i A3 są receptorami o niskim powinowactwie, o powinowactwie dla adenozyny w zakresie niskim mikromolarnym. Aktywacja receptora adenozynowego A1 i A3 może prowadzić do inhibicji aktywności cyklazy adenylanowej, podczas gdy aktywacja A2a i A2b powoduje stymulację cyklazy adenylanowej.
Opracowano kilka antagonistów A1, do leczenia zaburzenia pojmowania, niewydolności nerek, arytmii sercowej. Zasugerowano, że antagoniści A2a mogą być korzystni dla pacjentów cierpiących z powodu Morbus Parkinson (choroby Parkinsona). Szczególnie pod wzglę dem moż liwoś ci podawania miejscowego, związki antagonistów receptora adenozynowego mogą być wartościowe do leczenia zapalenia alergicznego i astmy. Dostępne informacje (np. Nyce i Metzger, „DNA antisense Therapy for Asthma in an Animal Model” Nature (1997) 385:721-5) wskazują, że w tym kontekście patologicznym, związki antagonistyczne A1 mogą blokować zwężenie mięśni gładkich, znajdujących się pod nabłonkiem oddechowym, podczas gdy antagoniści receptora A2b lub A3 mogą blokować degranulację komórek tucznych, zmniejszając uwalnianie histaminy i innych mediatorów zapalenia. Receptory A2b odkryto w przewodzie pokarmowym, zwłaszcza w okrężnicy i nabłonku jelitowym. Zasugerowano, że receptory A2b pośredniczą w odpowiedni cAMP (Stromeier i inni, J.Bio.Chem. (1995) 270: 2387-94).
Okazało się także, że receptory adenozynowe istnieją na siatkówkach różnych gatunków ssaków, włączając bydło, trzodę chlewną, małpy, szczury, świnki morski, myszy, króliki i ludzi (patrz Blazynski i inni, Discrete Distributions of Adenosine Receptors in Mammalian Retina, Journal of Neurochemistry, torn 54, strony 648-655 (1990); Woods i inni, Characterization of Adenosine A1-Receptor Binding Sites in Bovine Retinal Membranes, Experimental Eye Research, tom 53, strony 325-331 (1991); oraz Braas i inni, Endogenous adenosine i adenosine receptors localized to ganglion cells of the retina, Proceedings of the National Academy of Science, tom 84, strony 3906-3910 (1987)). Ostatnio, Williams opisywał obserwację miejsc transportu adenozyny w hodowanej linii komórkowej ludzkiej siatkówki (Williams i inni, Nucleoside Transport Sites in a Cultured Human Retinal Cell Line Estabilished By SV-40 T Antigen Gene, Current Eye Research, tom 13, strony 109-118 (1994)).
Związki, które regulują wychwyt adenozyny sugerowano wcześniej jako potencjalne środki terapeutyczne do leczenia głównych uszkodzeń siatkówki i nerwu wzrokowego. W opisie patentowym U.S. nr 5,780,450 Shade, Shade omawia stosowanie inhibitorów wychwytu adenozyny przy leczeniu schorzeń oczu. Shade nie opisuje użycia specyficznych inhibitorów receptora A3. Całą zawartość opisu patentowego U.S. nr 5,780,450 załącza się w niniejszym jako odniesienie.
Inne związki antagonistyczne receptora adenozynowego są potrzebne jako narzędzia farmakologiczne i wzbudzają poważne zainteresowanie jako leki wobec wyżej wymienionych chorób i/lub stanów.
Przedmiotem wynalazku jest pochodna pirolo[2,3d]pirymidyny o wzorze I:
PL 204 628 B1
w którym R1 oznacza H;
R2 oznacza C1-4 alkil, który jest niepodstawiony lub podstawiony grupą hydroksylową, karboksylową, aminową, acetoksylową, pirydylową lub tert-butoksykarbonylową;
B-CONH-C1-4 alkilen, w którym B oznacza H, C1-3 alkil, cyklopropyl, aminoetyl, karboksyetyl, grupę aminową, metyloaminową, etyloaminową, acetylową, lub tertbutyloksylową;
NH2-CO-C1-3 alkilen, w którym atom wodoru w grupie aminowej może być zastąpiony przez metyl lub cyklopropylometyl;
CH2CH2NHSO2CH3; lub cykloheksyl lub cyklopentyl, przy czym cykloheksyl lub cyklopentyl są ewentualnie podstawione grupą hydroksylową, acetyloaminową, metylosulfonyloaminową, benzoiloksylową, 2-aminoacetoksylową, 2-aminometyloacetyloaminową, lub 2-N-tert-butyloxyacylaminoacetoxylową; lub
R1 i R2 razem tworzą grupę 3-acetyloaminopiperydylową,
R3 oznacza fenyl, pirydyl, furanyl lub tienyl, przy czym fenyl jest niepodstawiony lub podstawiony przez fluorowiec;
R4 oznacza H;
R5 oznacza H lub metyl niepodstawiony lub podstawiony grupą fenoksylową, 4-fluorofenoksylową, 4-chlorofenoksylową, 4-metoksyfenoksylową, pirydyn-2-on-1-ilową, 2-pirydyloksylową, fenyloaminową lub N-metylofenyloaminową; i
R6 oznacza H lub metyl, lub jego farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie związek o wzorze:
PL 204 628 B1
Korzystnie związek o wzorze:
Korzystnie związek o wzorze:
Korzystnie związek w którym
R2 oznacza cykloheksyl lub cyklopentyl, przy czym cykloheksyl lub cyklopentyl są ewentualnie podstawione grupą hydroksylową, acetyloaminową, metylosulfonyloaminową, benzoiloksylową, 2-aminoacetoksylową, 2-aminometyloacetyloaminową, lub 2-N-tert-butyloksyacyloaminoacetoksylową.
Korzystniej w którym R1 i R4 oznaczają atom wodoru, R3 oznacza niepodstawiony lub podstawiony fluorowcem fenyl, a każdy z R5 i R6 oznacza metyl.
Korzystniej w którym R2 oznacza monohydroksycyklopentyl.
Korzystniej w którym R2 oznacza monohydroksycykloheksyl.
PL 204 628 B1
Korzystniej o wzorze:
Korzystniej o wzorze:
Korzystniej o wzorze:
Korzystniej o wzorze:
PL 204 628 B1
Korzystniej o wzorze:
Korzystniej o wzorze:
Korzystnie związek w którym R2 oznacza B-CONH-C1-4 alkilen, a B oznacza H, C1-3 alkil, cyklopropyl, aminoetyl, karboksyetyl, grupę aminową, metyloaminową, etyloaminową, acetylową, lub tertbutyloksylową.
Korzystnie związek w którym R1 i R4 oznaczają atom wodoru, R3 oznacza niepodstawiony lub podstawiony fluorowcem fenyl, a każdy z R5 i R6 oznacza metyl.
PL 204 628 B1
Korzystnie związek o wzorze:
Korzystnie związek o wzorze:
Korzystnie związek w którym R3 niepodstawiony lub podstawiony fluorowcem fenyl.
Korzystniej związek w którym każdy z R5 i R6 oznacza metyl.
Korzystniej związek w którym R3 oznacza niepodstawiony fenyl.
Korzystniej związek w którym R3 oznacza podstawiony fluorowcem fenyl.
Korzystnie związek w którym R3 oznacza pirydyl, furanyl lub tienyl.
Korzystniej związek w którym każdy z R5 i R6 oznacza metyl.
Korzystnie związek w którym każdy z R5 i R6 oznacza atom wodoru.
Korzystnie związek w którym każdy z R5 i R6 oznacza metyl.
Korzystnie związek wybrany z grupy obejmującej:
4-(cis-3-hydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(cis-3-(2-aminoacetoksy)cyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, sól kwasu trifluorooctowego,
4-(3-acetamido)piperydynylo-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-N'-metylomocznikopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
PL 204 628 B1
4-(2-acetamidobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(2-N'-metylomocznikobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(2-aminocyklopropyloacetamidoetylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-chlorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, oraz 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(4-pirydylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, i 4-[2-(3-fluoro-fenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4-yloamino]-cykloheksanol.
Korzystnie związek o wzorze I:
R1 oznacza H;
R2 oznacza 2-acetyloaminoetyl lub 2-N'-metylomocznikoetyl;
R3 oznacza fenyl;
R4 oznacza H;
R5 oznacza H lub metyl, przy czym metyl jest niepodstawiony lub podstawiony grupą fenoksylową, 4-fluorofenoksylową, 4-chlorofenoksylową, 4-metoksyfenoksylową, pirydyn-2-on-1-ilową, 2-pirydyloksylową, fenyloaminową lub N-metylofenyloaminową; i R6 oznacza H.
Korzystniej związek wybrany z grupy obejmującej:
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-fluorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-chlorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-metoksyfenoksy)-metylo-2-fenylo-7N-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(2-pirydyloksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-fenyloamino)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-metylo-N-fenyloamino)metylo-2-fenyl-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-N'-metylomocznikoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę.
Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie związku określonego powyżej do wytwarzania leku przeznaczonego do leczenia choroby lub stanu związanego z podwyższonym poziomem adenozyny, przy czym chorobą lub stanem jest schorzenie centralnego układu nerwowego, schorzenie nerek, schorzenie zapalne, schorzenie alergiczne, schorzenie układu pokarmowego, schorzenie oczu lub schorzenie oddechowe.
Korzystnie schorzeniem układu pokarmowego jest biegunka, a schorzeniem oddechowym jest astma, katar sienny lub przewlekła choroba niedrożności płuc.
Przedmiotem wynalazku jest związek według wynalazku do zastosowania w metodzie hamowania aktywności receptora adenozynowego w komórce.
Korzystnie związek wybrany z grupy obejmującej:
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-fluorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-chlorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-metoksyfenoksy)-metylo-2-fenylo-7N-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(2-pirydyloksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-fenyloamino)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[ 2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-metylo-N-fenyloamino)metylo-2-fenyl-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
PL 204 628 B1
4-(2-N'-metylomocznikoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę. Korzystnie związek wybrany z grupy obejmującej: 4-(cis-3-hydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(cis-3-(2-aminoacetoksy)cyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę sól kwasu trifluorooctowego,
4-(3-acetamido)piperydynylo-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-N'-metylomocznikopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-acetamidobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-N'-metylomocznikobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(2-aminocyklopropyloacetamidoetylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-chlorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, oraz 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(4-pirydylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, i
4-[2-(3-fluoro-fenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4-yloamino]-cykloheksanol.
Przedmiotem wynalazku jest preparat farmaceutyczny zawierający terapeutycznie skuteczną ilość związku określonego powyżej i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik.
Korzystnie związek jest wybrany z grupy obejmującej:
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-fluorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-chlorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-metoksyfenoksy)-metylo-2-fenylo-7N-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(2-pirydyloksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-fenyloamino)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-metylo-N-fenyloamino)metylo-2-fenyl-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-N'-metylomocznikoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę. Korzystnie związek jest wybrany z grupy obejmującej: 4-(cis-3-hydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(cis-3-(2-aminoacetoksy)cyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, sól kwasu trifluorooctowego,
4-(3-acetamido)piperydynylo-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-N'-metylomocznikopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-acetamidobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-N'-metylomocznikobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(2-aminocyklopropyloacetamidoetylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-chlorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, oraz 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(4-pirydylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, i
4-[2-(3-fluoro-fenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4-yloamino]-cykloheksanol.
Korzystnie preparat jest preparatem oftalmicznym.
Korzystnie preparat jest preparatem do wstrzyknięć okołoocznych, pozagałkowych lub doocznych.
Korzystnie preparat jest preparatem układowym.
Korzystnie preparat jest roztworem do irygacji chirurgicznych.
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania związku
PL 204 628 B1 obejmujący etapy:
a) reakcję
w którym P oznacza usuwalną grupę zabezpieczającą;
b) traktowanie produktu z etapu a) w warunkach cyklizacji, z wytworzeniem
c) traktowanie produktu z etapu b) w odpowiednich warunkach, z wytworzeniem
oraz
d) traktowanie chlorowanego produktu z etapu c) aminą z wytworzeniem
R1 oznacza H;
R2 oznacza C1-4 alkil, który jest niepodstawiony lub podstawiony grupą hydroksylową, karboksylową, aminową, acetoksylową, pirydylową lub tertbutoksykarbonylową;
B-CONH-C1-4 alkilen, w którym B oznacza H, C1-3 alkil, cyklopropyl, aminoetyl, karboksyetyl, grupę aminową, metyloaminową, etyloaminową, acetylową, lub tertbutyloksylową;
PL 204 628 B1
NH2-CO-C1-3 alkilen, w którym atom wodoru w grupie aminowej może być zastąpiony przez metyl lub cyklopropylometyl;
CH2CH2NHSO2CH3; lub cykloheksyl lub cyklopentyl, przy czym cykloheksyl lub cyklopentyl są ewentualnie podstawione grupą hydroksylową, acetyloaminową, metylosulfonyloaminową, benzoiloksylową, 2-aminoacetoksylową, 2-aminometyloacetyloaminową, lub 2-N-tertbutyloksyacyloaminoacetoksylową; lub
R1 i R2 razem tworzą pierścień 3-acetyloaminopiperydylowy,
R3 oznacza fenyl, pirydyl, furanyl lub tienyl, przy czym fenyl jest niepodstawiony lub podstawiony przez fluorowiec;
R6 oznacza H lub metyl.
Niniejszy wynalazek opiera się co najmniej częściowo, na odkryciu, że pewne N-6-podstawione 7-deazapuryny, opisane powyżej, można stosować do leczenia stanów odpowiadających na N-6-podstawione 7-deazapuryny. Przykłady takich stanów obejmują te, w których zwiększona jest aktywność receptorów adenozynowych, np., zapalenie oskrzeli, schorzenia przewodu pokarmowego, lub astma. Stany te mogą charakteryzować się tym, że aktywacja receptora adenozynowego może prowadzić do inhibicji lub stymulacji aktywności cyklazy adenylanowej. Kompozycje i sposoby obejmują enancjomerycznie lub diastereomerycznie czyste N-6-podstawione 7-deazapuryny. Zalecane N-6-podstawione 7-deazapuryny obejmują te, które posiadają cząstkę acetamidu, karboksamidu, podstawionego cykloheksylu, np., cykloheksanolu, lub mocznika dołączonego do azotu w pozycji N-6 poprzez łańcuch alkilenowy.
Sposobem na modulowania receptora adenozynowego u ssaka jest podanie ssakowi terapeutycznie skutecznej ilości N-6-podstawionej 7-deazapuryny, tak że zachodzi modulacja aktywności receptora adenozynowego. Odpowiednie receptory adenozynowe obejmują rodziny A1, A2, lub A3. W przedstawionej postaci realizacji, N-6-podstawiona 7-deazapuryna jest antagonist ą receptora adenozynowego.
N-6-podstawiona 7-deazapuryna ma również zastosowanie do wytwarzania leku do leczenia różnorodnych schorzeń np., astmy, zapalenia oskrzeli, kataru alergicznego, choroby przewlekłej niedrożności oddechowej, schorzeń nerek, schorzeń przewodu pokarmowego, oraz schorzeń oczu, u ssaka. Przy czym ssakowi podaje się terapeutycznie skutecznej iloś ci N-6-podstawionej 7-deazapuryny, tak że następuje leczenie schorzenia u ssaka. Odpowiednie N-6-podstawione 7 deazapuryny obejmują te, które zilustrowano przez ogólny wzór I:
i jego farmaceutycznie dopuszczalne sole. R1 i R2 mogą oznaczać każdy niezależnie atom wodoru lub podstawioną albo niepodstawioną cząstkę alkilową, arylową, lub alkiloarylową, albo razem mogą tworzyć podstawiony lub niepodstawiony pierścień heterocykliczny. R3 może oznaczać podstawioną lub niepodstawioną cząstkę alkilową, arylową, lub alkiloarylową. R4 może oznaczać atom wodoru lub podstawioną lub niepodstawioną cząstkę alkilowe, arylową, lub alkiloarylową. R5 i R6 mogą oznaczać każdy niezależnie atom chlorowca, np., chlor, fluor, lub brom, atom wodoru lub podstawioną lub niepodstawioną cząstkę alkilową, arylową, lub alkiloarylową, R5 i R6 mogą oznaczać każdy niezależnie atom chlorowca, np., chlor, fluor, lub brom, atom wodoru lub podstawioną lub nie podstawioną cząstkę alkilową, arylową, lub alkiloarylową, albo R4 i R5 lub R5 i R6 razem mogą tworzyć podstawiony lub niepodstawiony pierścień heterocykliczny lub karbocykliczny.
W pewnych postaciach realizacji, R1 i R2 mogą każdy niezależ nie oznaczać podstawione lub niepodstawione cząstki cykloalkilowe lub heteroaryloalkilowe. W innych postaciach realizacji, R3 może oznaczać atom wodoru lub podstawioną lub niepodstawioną cząstkę heteroarylową. W jeszcze innych postaciach realizacji, R4, R5 i R6 mogą każdy niezależnie oznaczać cząstki heteroarylowe. W zaleca12
PL 204 628 B1 nej postaci realizacji, R1 oznacza atom wodoru, R2 oznacza cykloheksanol, np., trans-cykloheksanol, R3 oznacza fenyl, R4 oznacza atom wodoru, R5 oznacza grupę metylową i R6 oznacza grupę metylową. W jeszcze innej postaci realizacji, R1 oznacza atom wodoru, R2 oznacza
NHMe
R3 oznacza fenyl, R4 oznacza atom wodoru i R5 i R6 oznaczają grupy metylowe.
Wynalazek dodatkowo odnosi się do preparatów farmaceutycznych wykorzystywanych do leczenia stanu odpowiadającego na N-6-podstawione 7-deazapuryny u ssaka, np., astmy, zapalenia oskrzeli, kataru alergicznego, choroby przewlekłej niedrożności oddechowej, schorzeń nerek, schorzeń przewodu pokarmowego, i schorzeń oczu. Preparat farmaceutyczny obejmuje terapeutycznie skuteczną ilość N-6-podstawionej 7-deazapuryny i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik.
Ewentualnie wynalazek może odnosić się do opakowanych kompozycji farmaceutycznych/preparatów farmaceutycznych do leczenia stanu odpowiadającego na N-6-podstawione 7-deazapuryny u ssaka. Opakowana kompozycja farmaceutyczna/preparat farmaceutyczny obejmuje pojemnik utrzymujący terapeutycznie skuteczną ilość co najmniej jednej N-6-podstawionej 7-deazapuryny oraz instrukcje stosowania N-6-podstawionej 7-deazapuryny do leczenia stanu odpowiadającego na N-6-podstawione 7-deazapuryny u ssaka.
Związek o wzorze I, może zawierać następujące podstawniki wśród których:
R1 oznacza atom wodoru;
R2 oznacza podstawiony lub niepodstawiony cykloalkil, podstawiony lub niepodstawiony alkil, lub R1 i R2 razem tworzą podstawiony lub niepodstawiony pierścień heterocykliczny;
R3 oznacza niepodstawiony lub podstawiony aryl;
R4 oznacza atom wodoru; oraz
R5 i R6 oznaczają każdy niezależnie atom wodoru lub alkil, i jego sole farmaceutycznie dopuszczalne. Deazapuryny według tej postaci realizacji mogą być korzystnie selektywnymi antagonistami A3. Związki te mogą być użyteczne dla licznych zastosowań terapeutycznych, takich jak, np., leczenie astmy, niewydolności nerek związanych z niewydolnością serca, oraz jaskry. W szczególnie zalecanej postaci realizacji, deazapuryna oznacza rozpuszczalną w wodzie, wstępną postać leku, która może być metabolizowana in vivo do postaci aktywnego leku przez, np., hydrolizę katalizowaną esterazą.
Sposób hamowania aktywności receptora adenozynowego (np., A3) w komórce, może być realizowany przez zetknięcie komórki z N-6-podstawioną 7-deazapuryną (np., korzystnie, antagonistą receptora adenozynowego).
Sposób leczenia uszkodzenia oka zwierzęcia (np., człowieka) może być realizowany przez podanie zwierzęciu skutecznej ilości N-6-podstawionej 7-deazapuryny o wzorze I. Korzystnie, N-6-podstawiona 7-deazapuryna oznacza antagonistę receptorów adenozynowych A3 w komórkach zwierzęcia. Uszkodzenie ma miejsce w stosunku do siatkówki lub początku nerwu wzrokowego i może być ostre lub przewlekłe. Uszkodzenie może być wynikiem np., jaskry, obrzęku, niedokrwienia, niedotlenienia lub urazu.
Wynalazek także opisuje preparat farmaceutyczny obejmujący N-6-podstawione 7-deazapuryny o wzorze I. Korzystnie, preparat farmaceutyczny oznacza preparat oftalmiczny (np., preparat do wstrzyknięć okołoocznych, pozagałkowych lub wewnątrzocznych, preparat układowy, lub roztwór do przepłukiwania chirurgicznego).
Opisano również deazapurynę, mającą wzór II:
R
(H)
PL 204 628 B1 w którym
X oznacza N lub CR6;
R1 i R2 oznaczają każdy niezależnie atom wodoru, albo podstawiony lub niepodstawiony alkoksyl, aminoalkil, alkil, aryl, lub alkiloaryl, albo razem tworzą podstawiony lub niepodstawiony pierścień heterocykliczny, pod warunkiem, że zarówno R1 jak i R2 nie oznaczają oba atomu wodoru;
R3 oznacza podstawiony lub niepodstawiony alkil, aryloalkil, lub aryl;
R4 oznacza atom wodoru albo podstawiony lub niepodstawiony C1-C6 alkil;
L oznacza atom wodoru, podstawiony lub niepodstawiony alkil, albo R4 i L razem tworzą podstawiony lub niepodstawiony pierścień heterocykliczny lub karbocykliczny;
R6 oznacza atom wodoru, podstawiony lub niepodstawiony alkil, albo chlorowiec;
Q i CH2; O, S, lub NR7, w którym R7 oznacza atom wodoru albo podstawiony lub niepodstawiony C1-C6 alkil; oraz
W oznacza niepodstawiony lub podstawiony alkil, cykloalkil, aryl, aryloalkil, biaryl, heteroaryl, podstawiony karbonyl, podstawiony tiokarbonyl, lub podstawiony sulfonyl; pod warunkiem, że gdy R3 oznacza grupę pirolidynową, wtedy R4 nie oznacza metylu. Ujawnienie odnosi się do farmaceutycznie dopuszczalnych soli i wstępnych postaci leków tych związków.
Korzystnie X może oznaczać CR6 i Q oznacza CH2, O, S, lub NH we wzorze II, w którym R6 oznacza jak określono powyżej.
W innej postaci realizacji wzoru II, X oznacza N.
Sposób hamowania aktywności receptora adenozynowego (np., receptora adenozynowego A2b) w komórce może polegać na zetknięciu komórki ze związkiem. Korzystnie, związek oznacza antagonistę receptora.
Sposób leczenia schorzenia pokarmowego (np., biegunki) lub schorzenia oddechowego (np., kataru alergicznego, choroby przewlekłej niedrożności oddechowej) u zwierzęcia może być realizowany przez podanie zwierzęciu skutecznej ilości związku o wzorze II (np., antagonisty A2b), przy czym korzystnie, zwierzęciem jest człowiek.
Cechy i inne szczegóły wynalazku będą obecnie opisane bardziej szczegółowo i zaznaczone w zastrzeżeniach. Zrozumiałe będzie że poszczególne postacie realizacji wynalazku ukazuje się drogą ilustracji a nie jako ograniczenia wynalazku. Podstawowe cechy tego wynalazku można wykorzystać w różnych postaciach realizacji bez odchodzenia od zakresu wynalazku.
Niniejszy wynalazek przedstawia zastosowanie związku według wynalazku do wytwarzania leku do leczenia stanu odpowiadającego na N-6-podstawioną 7-deazapurynę u ssaka. Sposoby leczenia obejmują podawanie terapeutycznie skutecznej ilości N-6-podstawionej 7-deazapuryny, opisanej poniżej, ssakowi, tak że zachodzi leczenie stanu odpowiadającego na N-6-podstawioną 7-deazapurynę u ssaka.
Wyrażenie „stan odpowiadający na N-6-podstawioną 7-deazapurynę” obejmuje w zamierzeniu stan chorobowy lub stan charakteryzujący się odpowiedzią na leczenie N-6-podstawioną 7-deazapuryną, jaką opisano poniżej, np., leczenie obejmuje znaczne zmniejszenie co najmniej jednego objawu lub wpływu stanu uzyskanego przez użycie N-6-podstawionej 7-deazapuryny. Zazwyczaj takie stany są związane ze zwiększeniem ilości adenozyny u gospodarza, tak że gospodarz często doświadcza fizjologicznych objawów, które obejmują, lecz nie ograniczając, uwalnianie toksyn, zapalenie, śpiączkę, zatrzymywanie wody, przyrost ciężaru lub utratę ciężaru, zapalenie trzustki, rozedmy płuc, reumatoidalnego zapalenia stawów, zapalenia chrzęstno-stawowego, niewydolności wielonarządowej, zespołu zaburzeń oddechowych niemowląt i dorosłych, kataru alergicznego, przewlekłej choroby niedrożności oddechowej, schorzeń ocznych, schorzeń pokarmowych, pobudzenia nowotworu skóry, niedoboru odporności i astmy. (Patrz np., CE. Muller i B. Stein „Adenosine Receptor Antagonists: Structures i Potential Therapeutic Applications,” Current Pharmaceutical Design, 2:501 (1996) i CE. Muller „A1-Adenosine Receptor Antagonists,” Exp. Opin. Ther. Patents 7(5):419. (1997) i I. Feoktistove, R. Polosa, S. T. Holgate i I. Biaggioni “Adenosine A2b receptors: a novel therapeutic target in asthma?” TIPS 19; 148 (1998)). Efekty często związane z takimi objawami obejmują, lecz nie ograniczając, gorączkę, skrócenie oddechu, nudności, biegunkę, słabość, ból głowy, i nawet śmierć. W jednej postaci realizacji, stan odpowiadający na N-6-podstawioną 7-deazapurynę obejmuje te stany chorobowe, w których pośredniczy stymulacja receptorów adenozynowych, np., A1, A1a, A2b, A3, itd., tak że jest modulowane stężenie wapnia w komórkach i/lub aktywacja PLC (fosfolipaza C). W zalecanej postaci realizacji, stan odpowiadający na N-6-podstawioną 7-deazapurynę jest związany z receptorem adenozynowym (receptorami), np., N-6-podstawiona 7-deazapuryna działa jak antagonista. Przykłady
PL 204 628 B1 odpowiedniego stanu odpowiadającego, który można leczyć stosując związki, np., podtypy receptora adenozynowego, które pośredniczą w skutkach biologicznych, obejmują wpływ na centralny układ nerwowy (CNS), wpływ na układ krążenia, wpływ na nerki, wpływ na układ oddechowy, wpływ na odporność, wpływ na układ pokarmowy i wpływ na metabolizm. Relatywna ilość adenozyny u podmiotu może być związana ze skutkami wymienionymi poniżej; czyli zwiększony poziom adenozyny może uwalniać skutek, np., niepożądaną odpowiedź fizjologiczną, np. atak astmy.
Wpływ na CNS obejmuje zmniejszone uwalnianie transmiterów (A1), uspokojenie polekowe (A1), zmniejszoną aktywność lokomotoryczną (A2a), aktywność przeciwdrgawkową, stymulację chemoreceptorową (A2) i nadmierne odczuwanie bólu. Zastosowania terapeutyczne związków obejmują leczenie demencji, choroby Alzheimera i poprawy pamięci.
Wpływy na układ krążenia obejmują rozszerzanie naczyń (A2a), (A2b) i (A3), zwężenie naczyń (A1), bradykardię (A1), inhibicję płytek (A2a), ujemną inotropię i dromotropię serca (A1), arytmię, tachykardię i powstawanie naczyń . Zastosowania terapeutyczne zwią zków obejmują , np., zapobieganie zaburzeń sercowych indukowanych niedokrwieniem i tonizację serca, zabezpieczenie tkanki mięśnia sercowego i powrót do normy funkcji serca.
Wpływ na nerki obejmuje zmniejszenie GFR (A1), zwężenie komórek mezangialnych (A1), zmniejszenie objętości moczu (A1) i inhibicję uwalnianie reniny (A1). Odpowiednie zastosowania terapeutyczne związków obejmują stosowanie związków tych jako środków diuretycznych, zwiększających wydalanie sodu, oszczędzających potas, zabezpieczających/zapobiegających ostrej niewydolności nerek, przeciw nadciśnieniu, przeciwobrzękowych i przeciw zapaleniu nerek.
Wpływ na układ oddechowy obejmuje rozszerzenie oskrzeli (A2), zwężenie oskrzeli (A1), chorobę przewlekłej niedrożności oddechowej, katar alergiczny, wydzielanie śluzu i zahamowanie oddechu (A2). Odpowiednie zastosowania terapeutyczne dla związków obejmują zastosowania przeciwastmatyczne, leczenie choroby płuc po przeszczepie i schorzenia oddechowe.
Wpływ na układ odpornościowy obejmuje immunosupresję (A2), chemotaksję neutrofilową (A1), tworzenie nadtlenku neutrofilowego (A2a) i odziarninowanie komórek tucznych (A2b i A3). Zastosowania terapeutyczne antagonistów obejmują zapalenie alerganiczne i nie alergiczne, np., uwalnianie histaminy i innych mediatorów zapalenia.
Wpływ na układ pokarmowy obejmują inhibicję wydzielania kwasu (A1). Zastosowanie terapeutyczne może obejmować cofanie soku żołądkowego i stany wrzodowe. Wpływ na układ pokarmowy obejmuje także chorobę okrężnicy, jelita i biegunkową, np., chorobę biegunkową związaną z zapaleniem jelita (A2b).
Schorzenia oczu obejmują uszkodzenia siatkówki i początku nerwu wzrokowego i schorzenia związane z urazem (A3). W zalecanej postaci realizacji, schorzeniem oka jest jaskra.
Inne zastosowania terapeutyczne związków obejmują leczenie otyłości (właściwości lipolityczne), nadciśnienia, leczenie depresji, senności polekowej, jako środki przeciwlękowe, jako środki antyleptyczne i jako środki przeczyszczające, np., wpływające na ruchliwość jelita bez powodowania biegunki.
Określenie „stan chorobowy” obejmuje w zamierzeniu te stany, które są powodowane lub związane z niepożądanym poziomem adenozyny, aktywnością cyklazy adenylilowej, zwiększoną aktywnością fizjologiczną związaną z nienormalną stymulacją receptorów adenozynowych i/lub zwiększeniem cAMP. W jednej postaci realizacji, stanem chorobowym jest, np., astma, choroba przewlekłej niedrożności oddechowej, katar alergiczny, zapalenie oskrzeli, schorzenia nerek, schorzenia przewodu pokarmowego, lub schorzenia oczu. Dodatkowe przykłady obejmują przewlekłe zapalenie oskrzeli i mukowiscydozę. Odpowiednie przykłady chorób zapalnych obejmują białaczkę nie limfatyczną, niedokrwienie mięśnia sercowego, anginę, zawał, niedokrwienie naczyń mózgowych, chromanie przestankowe, krytyczne niedokrwienie kończyny, nadciśnienie żylne, żylaki, owrzodzenie żył i miażdżycę tętnic. Stany zakłóconej reperfuzji obejmują, np., każdy uraz pooperacyjny, taki jak operacja rekonstrukcyjna, rozpuszczenie zakrzepu lub plastyka naczynia.
Wyrażenie „traktowanie stanu odpowiadającego na N-6-podstawione 7-deazapuryny” lub „leczenie stanu odpowiadającego na N-6-podstawione 7-deazapuryny” obejmują w zamierzeniu zmiany stanu chorobowego lub stanu, jaki opisano powyżej, tak że objawy fizjologiczne u ssaka mogą być znacznie mniejsze lub zminimalizowane. Wyrażenie obejmuje także kontrolę, zapobieganie lub inhibicję objawów fizjologicznych lub skutków związanych z nieprawidłową ilością adenozyny. W jednej zalecanej postaci realizacji, kontrola stanu chorobowego lub stanu jest taka, że usuwa chorobę lub stan. W innej zalecanej postaci realizacji, kontrola jest selektywna tak, że nieprawidłowe poziomy akPL 204 628 B1 tywności receptora adenozynowego są kontrolowane, podczas gdy inne układy fizjologiczne i parametry pozostają nie zakłócone.
Określenie „N-6-podstawiona 7-deazapuryna” jest znane w technice i obejmuje w zamierzeniu te związki, które mają wzór I:
„N-podstawiona 7-deazapuryna” obejmuje jego farmaceutycznie dopuszczalne sole, oraz, w jednej postaci realizacji, obejmują także pewne N-6-podstawione puryny.
W pewnych postaciach realizacji, N-6-podstawiona 7-deazapuryna nie jest podstawiona benzylem w pozycji N-6 lub fenyloetylem w pozycji N-6. W innych postaciach realizacji, R4 nie jest podstawiony benzylem lub fenyloetylem. W zalecanych postaciach realizacji, R1 i R2 nie oznaczają oba atomów wodoru. W jeszcze innych zalecanych postaciach realizacji, R3 nie jest atomem wodoru.
Wyrażenie „ilość terapeutycznie skuteczna” N-6-podstawionej 7-deazapuryny, opisanej poniżej, oznacza taką ilość związku terapeutycznego jak jest konieczna lub wystarczająca, aby przeprowadzić jego zamierzoną funkcję u ssaka, np., leczenie stanu odpowiadającego na N-6-podstawione 7-deazapuryny, lub stan chorobowy u ssaka. Skuteczna ilość związku terapeutycznego może się zmieniać zgodnie z czynnikami, takimi jak ilość czynnika sprawczego już obecnego u ssaka, wiek, płeć, i ciężar ssaka, i zdolność związku terapeutycznego do wpływu na stan odpowiadający na N-6 podstawioną 7-deazapurynę u ssaka. Fachowiec byłby w stanie zbadać wyżej wymienione czynniki i wykonać określenie, biorąc pod uwagę skuteczną ilość związku terapeutycznego, bez niepotrzebnego eksperymentowania. Można także stosować test in vitro lub in vivo, aby określić „skuteczną ilość” związku terapeutycznego opisanego poniżej. Przeciętnie wyszkolony fachowiec wybrałby odpowiednią ilość związku terapeutycznego do stosowania w wyżej wymienionym teście lub jako traktowanie lecznicze.
Terapeutycznie skuteczna ilość korzystnie zmniejsza co najmniej jeden objaw lub wpływ związany ze stanem odpowiadającym na N-6-podstawioną 7-deazapurynę lub stanem leczonym, o co najmniej około 20%, (korzystniej o co najmniej około 40%, nawet korzystniej o co najmniej około 60%, i jeszcze korzystniej o co najmniej okoł o 80%) w stosunku do podmiotów nietraktowanych. Fachowcy mogą zaplanować testy do pomiaru zmniejszenia takich objawów i/lub wpływów. Każdy test znany w technice zdolny do mierzenia takich parametrów, w zamierzeniu jest zawarty jako część tego wynalazku. Przykładowo, jeśli leczonym stanem jest astma, wtedy można mierzyć objętość powietrza wychodzącego z płuc podmiotu przed i po leczeniu w celu zmierzenia zwiększenia objętości, przy użyciu techniki znanej w tej dziedzinie. Podobnie, jeśli leczonym stanem jest zapalenie, wtedy można mierzyć obszar, który jest objęty zapaleniem, przed i po leczeniu, w celu zmierzenia zmniejszenia obszaru objętego zapaleniem, przy użyciu technik znany w tej dziedzinie.
Określenie „komórka” obejmuje komórki zarówno prokariotyczne jak i eukariotyczne.
Określenie „zwierzę” obejmuje każdy organizm posiadający receptory adenozynowe lub każdy organizm podatny wobec stanu odpowiadającego na N-6-podstawioną 7-deazapurynę. Przykłady zwierząt obejmują drożdże, ssaki, gady, i ptaki. Obejmują one także zwierzęta transgeniczne.
Określenie „ssak” jest znany w technice i w zamierzeniu obejmuje zwierzę, korzystniej zwierzę ciepłokrwiste, najkorzystniej bydło mleczne, owce, świnie, konie, psy, koty, szczury, myszy i ludzi. Ssaki podatne wobec stanu odpowiadającego na N-6-podstawione 7-deazapuryny, np., zapalenie, rozedmę, astmę, stany centralnego układu nerwowego, lub ostrego zespołu zaburzeń oddechowych, są objęte jako część tego wynalazku.
Ujawniono również sposoby modulowania receptora adenozynowego (receptorów) u ssaka, przez podanie ssakowi terapeutycznie skutecznej ilość N-6-podstawionej 7-deazapuryny, tak że zachodzi modulacja receptora adenozynowego u ssaka. Odpowiednie receptory adenozynowe obejmują
PL 204 628 B1 rodziny A1, A2, lub A3. W zalecanej postaci realizacji, N-6 podstawiona 7-deazapuryna jest antagonistą receptora adenozynowego.
Wyrażenie „modulowanie receptora adenozynowego” obejmuje w zamierzeniu te przypadki, gdzie związek oddziałuje z receptorem (receptorami) adenozynowym, powodując zwiększoną, zmniejszoną lub nienormalną aktywność fizjologiczną związaną z receptorem adenozynowym lub następującą kaskadą efektów wynikających z modulacji receptora adenozynowego. Aktywności fizjologiczne związane z receptorami adenozynowymi, obejmują indukcję uspokojenia polekowego, rozszerzenie naczyń, supresję tempa i kurczliwości serca, inhibicję agregacji płytek, stymulację glukoneogenezy, inhibicję lipolizy, otwarcie kanałów potasowych, zmniejszenie przepływu przez kanały wapniowe, itd.
Określenia „modulować”, „modulowanie” i „modulacja” obejmują w zamierzeniu zapobieganie, usuwanie, lub hamowanie uzyskanego zwiększenia niepożądanej aktywności fizjologicznej związanej z nienormalną stymulacją receptora adenozynowego, np., w kontekście przedstawionych sposobów terapeutycznych. Określenie modulować może obejmować skutki antagonistyczne, np., zmniejszenie aktywności lub wytwarzania mediatorów alergii i zapalenia alergicznego, które wynika z nadstymulacji receptora adenozynowego (receptorów). Przykładowo, terapeutyczne deazapuryny mogą oddziaływać z receptorem adenozynowym, w celu hamowania, np., aktywności cyklazy adenylanowej.
Wyrażenie „stan charakteryzujący się nieprawidłową aktywnością receptora adenozynowego” obejmuje w zamierzeniu te choroby, schorzenia lub stany, które są związane z nieprawidłową stymulacją receptora adenozynowego, pod tym względem, że stymulacja receptora powoduje łańcuch zdarzeń biochemicznych i lub fizjologicznych, który bezpośrednio lub pośrednio wiąże się z chorobą, schorzeniem lub stanem. Ta stymulacja receptora adenozynowego nie musi być jedynym czynnikiem sprawczym choroby, schorzenia lub stanu lecz jedynie być odpowiedzialną za spowodowanie niektórych objawów zwykle związanych z chorobą, schorzeniem, lub leczonym stanem. Nieprawidłowa stymulacja receptora może być jedynym czynnikiem lub co najmniej jednym innym czynnikiem jaki może być związany z leczonym stanem. Przykłady stanów obejmują te stany chorobowe wymienione powyżej, włączając zapalenie, schorzenia przewodu pokarmowego i te objawy, które manifestują się przez obecność zwiększonej aktywności receptora adenozynowego. Zalecane przykłady obejmują te objawy, które są związane z astmą, katarem alergicznym, chorobą przewlekłej niedrożności oddechowej, rozedmą, zapaleniem oskrzeli, schorzeniami przewodu pokarmowego i jaskrą.
Wyrażenie „traktowanie lub leczenie stanu charakteryzującego się nieprawidłową aktywnością receptora adenozynowego” obejmuje w zamierzeniu zniesienie lub zmniejszenie co najmniej jednego objawu zwykle związanego ze stanem. Leczenie także obejmuje zniesienie lub zmniejszenie więcej niż jednego objawu. Korzystnie, leczenie kuruje, np., zasadniczo eliminuje, objawy związane ze stanem.
Zgłoszenie ujawnia związki, N-6-podstawionych 7-deazapuryn, które mają wzór I:
gdzie
R1 i R2 mogą ewentualnie oznaczać każdy niezależnie atom wodoru albo podstawioną lub niepodstawioną cząstkę alkilową, arylową, lub alkiloarylową albo razem tworzą podstawiony lub niepodstawiony pierścień heterocykliczny;
R3 może oznaczać atom wodoru albo podstawioną lub nie podstawioną cząstkę alkilową, arylową lub alkiloarylową;
R4 może oznaczać atom wodoru albo podstawioną lub nie podstawioną cząstkę alkilową, arylową lub alkiloarylową. R5 i R6 mogą oznaczać każdy niezależnie atom chlorowca, np., chlor, fluor, lub brom, atom wodoru albo podstawioną lub nie podstawioną cząstkę alkilową, arylową lub alkiloarylową, albo R4 i R5 lub R5 i R6 razem mogą tworzyć podstawiony lub niepodstawiony pierścień heterocykliczPL 204 628 B1 ny lub karbocykliczny. Zawarte są także farmaceutycznie dopuszczalne sole N-6-podstawionych 7-deazapuryn.
W pewnych postaciach realizacji, R1 i R2 mogą każdy niezależnie oznaczać podstawione lub niepodstawione cząstki cykloalkilowe lub heteroaryloalkilowe. W innych postaciach realizacji R3 może oznaczać atom wodoru lub podstawioną lub niepodstawioną cząstkę heteroarylową. W jeszcze innych postaciach realizacji, R4, R5 i R6 mogą oznaczać każdy niezależnie cząstkę heteroarylową.
W jednej postaci realizacji, R1 oznacza atom wodoru, R2 oznacza podstawioną lub niepodstawioną cząstka cykloheksanu, cyklopentylu, cyklobutylu lub cyklopropanu, R3 oznacza podstawioną lub niepodstawioną cząstkę fenylu, R4 oznacza atom wodoru i oba R5 i R6 oznaczają grupy metylowe.
W innej postaci realizacji, R2 oznacza cykloheksanol, cykloheksanodiol, cykloheksylosulfonamid, cykloheksanamid, cykloheksyloester, cykloheksen, cyklopentanol lub cyklopentanodiol i R3 oznacza cząstkę fenylu.
W jeszcze innej postaci realizacji, R1 oznacza atom wodoru, R2 oznacza cykloheksanol, R3 oznacza podstawioną lub niepodstawioną cząstkę fenylu, pirydyny, furanu, cyklopentanu, lub tiofenu, R4 oznacza atom wodoru, podstawioną cząstkę alkilową, arylową lub aryloalkilową, i R5 i R6 oznaczają każdy niezależnie atom wodoru, lub podstawioną lub nie podstawioną cząstkę alkilową, arylową lub alkiloarylową.
W jeszcze innej postaci realizacji, R1 oznacza atom wodoru, R2 oznacza podstawioną lub niepodstawioną alkiloaminę, aryloaminę, lub alkiloaryloaminę, podstawiony lub niepodstawiony alkiloamid, aryloamid lub alkiloaryloamid, podstawiony lub niepodstawiony alkilosulfonamid, arylosulfonamid lub alkiloarylosulfonamid, podstawiony lub niepodstawiony alkilomocznik, arylomocznik lub alkiloarylomocznik, podstawiony lub niepodstawiony alkilokarbaminian, arylokarbaminian lub alkiloarylokarbaminian, podstawiony lub niepodstawiony kwas alkilokarboksylowy, kwas arylokarboksylowy lub kwas alkiloarylokarboksylowy, R3 oznacza podstawioną lub niepodstawioną cząstkę fenylu, R4 oznacza atom wodoru i R5 i R6 oznaczają grupy metylowe.
W jeszcze innej postaci realizacji, R2 oznacza guanidynę , modyfikowaną guanidynę , cyjanoguanidynę, tiomocznik, tioamid lub amidyn.
W jednej postaci realizacji, R2 może oznaczać , w którym R2a-R2c oznaczają każdy niezależnie atom wodoru albo nasyconą lub nienasyconą cząstkę alkilową, arylową lub alkiloarylową i R2d oznacza atom wodoru lub nasyconą lub nienasyconą cząstkę alkilową, arylową, lub alkiloarylową, NR2eR2f, lub OR2g, w którym R2e-R2g oznaczają każdy niezależnie atom wodoru lub nasycone lub nienasycone cząstki alkilowe, arylowe lub alkiloarylowe. Alternatywnie, R2a i R2b razem mogą tworzyć pierścień karbocykliczny lub heterocykliczny o wielkości pierścienia, wynoszącej między około 3 i 8 członów, np., grupę cyklopropylową, cyklopentylową, cykloheksylową.
Zarówno R5 jak i R6 nie są grupą metylową. Korzystnie, jeden z R5 i R6 oznacza grupę alkilową, np., grupę metylową, a inna oznacza atom wodoru.
Ponadto jeżeli R4 oznacza 1-fenyloetyl i R1 oznacza atom wodoru, wtedy R3 nie oznacza fenylu, -2-chlorofenylu, 3-chlorofenylu, 4-chlorofenylu, 3, 4-dichlorofenylu, 3-metoksyfenylu lub 4-metoksyfenylu albo jeśli R4 i R1 oznaczają 1-fenyloetyl, wtedy R3 nie oznacza atomu wodoru lub jeśli R4 oznacza atom wodoru i R3 oznacza fenyl, wtedy R1 nie oznacza fenyloetylu.
W innym aspekcie wynalazku, jeśli R5 i R6 tworzą razem pierścień karbocykliczny np.,
-metylofenylo)etyl, fenyloizopropyl, fenyl lub 1-fenyloetyl albo jeśli R3 nie oznacza atomu wodoru gdy R4 oznacza 1-fenyloetyl. Pierścień karbocykliczny utworzony przez R5 i R6 może być albo aromatyczny albo alifatyczny i może posiadać między 4 i 12 atomów węgla, np., naftyl, fenylocykloheksyl, itd., korzystnie między 5 i 7 atomów węgla, np., cyklopentyl lub cykloheksyl. Alternatywnie, R5 i R6 razem mogą tworzyć pierścień heterocykliczny, taki jak opisane poniżej. Typowe pierścienie heterocykliczne
PL 204 628 B1 obejmują między 4 i 12 atomów węgla, korzystnie między 5 i 7 atomów węgla, i mogą być albo aromatyczne albo alifatyczne. Pierścień heterocykliczny może być dodatkowo podstawiony, włączając substytucję jednego lub więcej atomów węgla struktury pierścieniowej jednym lub więcej heteroatomem. W jeszcze innym aspekcie wynalazku, R1 i R2 tworzą pierścień heterocykliczny. Reprezentatywne przykłady obejmują, lecz nie ograniczając, te pierścienie heterocykliczne, które wymieniono poniżej, takie jak morfolinowe, piperazynowe i inne, np., 4-hydroksypiperydyny, 4-aminopiperydyny. Jeśli R1
N i R2 razem tworzą grupę piperazynową, , R7 może być atomem wodoru lub podstawioną lub niepodstawioną cząstką alkilową, arylową lub alkiloarylową.
W jeszcze innym aspekcie wynalazku R4 i R5 razem mogą tworzyć pierścień heterocykliczny np.,
Pierścień heterocykliczny może być albo aromatyczny albo alifatyczny i może tworzyć pierścień mający między 4 i 12 atomów węgla, np., naftylowy, fenylocykloheksylowy, itd. i może być albo aromatyczny albo alifatyczny, np., cykloheksylowy, cyklopentylowy. Pierścień heterocykliczny może być dodatkowo podstawiony, włączając substytucję atomów węgla struktury pierścieniowej jednym lub więcej heteroatomów. Alternatywnie, R4 i R5 razem mogą tworzyć pierścień heterocykliczny, tak jak te opisane poniżej.
W pewnych postaciach realizacji, N-6-podstawiona 7-deazapuryna nie jest podstawiona benzylem w pozycji N-6 lub fenyloetylem w pozycji N-6. W innych postaciach realizacji, R4 nie jest podstawiony benzylem lub fenyloetylem. W zalecanych postaciach realizacji, oba R1 i R2 nie oznaczają atomów wodoru. W jeszcze innych zalecanych postaciach realizacji, R3 nie jest atomem wodoru.
Związki mogą obejmować rozpuszczalne w wodzie wstępne postacie leków, które są metabolizowane in vivo do postaci aktywnego leku,, np., przez hydrolizę katalizowaną esterazą. Przykłady potencjalnych wstępnych postaci leków obejmują deazapuryny, np., z R2 jako cykloalkil podstawiony grupą -OC(O)(Z)NH2, w którym Z oznacza łańcuch boczny naturalnie lub nienaturalnie występującego aminokwasu, lub jego analogu, aminokwasów α, β, γ, lub ω, lub dipeptydu. Zalecane aminokwasowe łańcuchy boczne obejmują łańcuchy glicyny, alaniny, waliny, leucyny, izoleucyny, lizyny, α-metyloalaniny, kwasu aminocyklopropanokarboksylowego, kwasu azetydyno-2-karboksylowego, β-alaniny, kwasu γ-aminomasłowego, alanino-alaniny, lub glicyno-alaniny.
W dodatkowej postaci realizacji, wynalazek opisuje deazapuryny o wzorze (I), w którym:
R1 oznacza atom wodoru;
R2 oznacza podstawiony lub niepodstawiony cykloalkil, podstawiony lub niepodstawiony alkil, lub R1 i R2 razem tworzą podstawiony lub niepodstawiony pierścień heterocykliczny;
R3 oznacza niepodstawiony lub podstawiony aryl;
R4 oznacza atom wodoru; oraz
R5 i R6 oznaczają każdy niezależnie atom wodoru lub alkil, oraz jego sole farmaceutycznie dopuszczalne. Deazapuryny według tej postaci realizacji mogą być potencjalnie selektywnymi antagonistami receptora A3.
W jednej postaci realizacji, R2 oznacza podstawiony (np., podstawiony hydroksylem) lub niepodstawiony cykloalkil. W korzystnej pomniejszej postaci realizacji, R1 i R4 oznaczają atom wodoru, R3 oznacza niepodstawiony lub podstawiony fenyl, i każdy R5 i R6 oznacza alkil. Korzystnie R2 oznacza mono-hydroksycyklopentyl lub mono-hydroksycykloheksyl. R2 może być także podstawiony grupą -NH-C(=O)E, w której E oznacza podstawiony lub niepodstawiony C1-C4 alkil (np., alkiloaminę, np., etyloaminę).
R1 i R2 mogą także tworzyć razem podstawiony lub niepodstawiony pierścień heterocykliczny, który może być podstawiony aminą lub grupą acetamidową.
PL 204 628 B1
W innym aspekcie, R2 może oznaczać -A-NHC(=O)B, w którym A oznacza niepodstawiony C1-C4 alkil (np., etyl, propyl, butyl), i B oznacza podstawiony lub niepodstawiony C1-C4 alkil (np., metyl, aminoalkil, np., aminometyl lub aminoetyl, grupę alkilaminową, np., metylaminową, etylaminową), korzystnie jeśli R1 i R4 oznaczają atom wodoru, R3 oznacza niepodstawiony lub podstawiony fenyl, i R5 i R6 oznaczają każdy alkil. B może oznaczać podstawiony lub niepodstawiony cykloalkil, np., cyklopropyl lub 1-aminocyklopropyl.
R3 może oznaczać podstawiony lub niepodstawiony fenyl, korzystnie jeśli każdy R5 i R6 oznacza alkil. Korzystnie, R3 może posiadać jeden lub więcej podstawników (np., o-, m- lub p-chlorofenyl, o-, m- i p-fluorofenyl).
Korzystnie, R3 może oznaczać podstawiony lub niepodstawiony heteroaryl, korzystnie jeśli każdy R5 i R6 oznacza alkil. Przykłady grupy heteroarylowej obejmują pyridyl, pyrimidyl, pirydazynyl, pirazynyl, pirolil, triazolil, tiazolil, oksazolil, oksadiazolil, furanyl, metylenodioksyfenyl i tiofenyl. Korzystnie,
R3 oznacza 2-pyridyl, 3-pyridyl, 4-pyridyl, 2-pyrimidyl lub 3-pyrimidyl.
Korzystnie każdy R5 i R6 oznacza atom wodoru. W innej, każdy R5 i R6 oznacza metyl.
W szczególnie zalecanej postaci realizacji, deazapuryny oznaczają rozpuszczalne w wodzie wstępne postacie leków, które mogą być metabolizowane in vivo do postaci aktywnego leku, np. przez hydrolizę katalizowaną esterazą. Korzystnie wstępna postać leku obejmuje grupę R2, która oznacza cykloalkil podstawiony grupą -OC(O)(Z)NH2, w którym Z oznacza łańcuch boczny naturalnie lub nienaturalnie występującego aminokwasu, jego analogu, aminokwasu α, β, γ, lub ω, lub dipeptydu. Przykłady zalecanych łańcuchów bocznych obejmują łańcuch boczny glicyny, alaniny, waliny, leucyny, izoleucyny, lizyny, α-metylalanina, kwasu aminocyklopropanokarboksylowego, kwasu azetydyno-2-karboksylowego, β-alaniny, kwasu γ-aminomasłowego, alanino-alaniny, lub glicyno-alaniny.
W szczególnie zalecanej postaci realizacji, Z oznacza łańcuch boczny glicyny, R2 oznacza cykloheksyl, R3 oznacza fenyl, i R5 i R6 oznaczają metyl.
W innej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(cis-3-hydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W innej postaci realizacji, deazapuryną jest sól kwasu 4-(cis-3-(2-aminoacetoksy)cyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynotrifluorooctowego.
W innej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(3-acetamido)piperydynylo-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W innej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(2-N'-metylomocznikopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W innej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(2-acetamidobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W innej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(2-N'-metylomocznikobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W innej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(2-aminocyklopropyloacetamidoetylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d)pirymidyna.
W innej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-chlorofenylo)-7H-pirolo[2,3d)pirymidyna.
W innej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W innej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(trans-4-hydroksycykloheksylo) amino-2-(4-pirydylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
Ujawniono również sposób hamowania aktywności receptora adenozynowego (np., A1, A2a, A2b, lub, korzystnie, A3) w komórce, przez zetknięcie komórki z N-6-podstawioną 7-deazapuryną (np., korzystnie, antagonistą receptora adenozynowego).
Ponadto opisano również sposób leczenia uszkodzenia oka zwierzęcia (np., człowieka) przez podanie zwierzęciu skutecznej ilości N-6 podstawionej 7-deazapuryny. Korzystnie, N-6-podstawiona 7-deazapuryna oznacza antagonistę receptorów adenozynowych A3 w komórkach zwierzęcia. Uszkodzenie występuje w stosunku do siatkówki lub początku nerwu wzrokowego i może być ostre lub przewlekłe. Uszkodzenie może być wynikiem, np., jaskry, obrzęku, niedokrwienia, niedotlenienia lub urazu.
Korzystnie deazapuryna, mającą wzór II, jak wyżej, w którym
X oznacza N lub CR6;
PL 204 628 B1
R1 i R2 oznaczają każdy niezależnie atom wodoru, lub podstawiony lub niepodstawiony alkoksyl, aminoalkil, alkil, aryl, lub alkiloaryl, albo razem tworzą podstawiony lub niepodstawiony pierścień heterocykliczny, pod warunkiem, że zarówno R1 jak i R2 nie oznaczają atomu wodoru;
R3 oznacza podstawiony lub niepodstawiony alkil, aryloalkil, lub aryl;
R4 oznacza atom wodoru albo podstawiony lub niepodstawiony C1-C6 alkil:
L oznacza atom wodoru, podstawiony lub niepodstawiony alkil, albo R4 i L razem tworzą podstawiony lub niepodstawiony pierścień heterocykliczny lub karbocykliczny;
R6 oznacza atom wodoru, podstawiony lub niepodstawiony alkil, lub chlorowiec;
Q oznacza CH2, 0, S, lub NR7, w którym R7 oznacza atom wodoru albo podstawiony lub niepodstawiony C1-C6 alkil; oraz
W oznacza niepodstawiony lub podstawiony alkil, cykloalkil, alkinyl, aryl, aryloalkil, biaryl, heteroaryl, podstawiony karbonyl, podstawiony tiokarbonyl, lub podstawiony sulfonyl, pod warunkiem, że jeśli R3 oznacza grupę pirolidynową, wtedy R4 nie oznacza metylu.
W związkach o wzorze II, X może oznaczać CR6 i Q oznacza CH2, O, S, lub NH. W innej postaci realizacji, X oznacza N.
Ewentualnie w dodatkowej postaci realizacji związków o wzorze II, W oznacza podstawiony lub niepodstawiony aryl, 5- lub 6-członowy heteroaryl, lub biaryl. W może być podstawiony jednym lub więcej podstawników. Przykłady podstawników obejmują: chlorowiec, hydroksyl, alkoksyl, amino, aminoalkil, aminokarboksyamid, CN, CF3, CO2R8, CONHR8, CONR8R9, SOR8, SO2R8, i SO2NR8R9; w którym R8 i R9 oznaczają każdy niezależnie atom wodoru, albo podstawiony lub niepodstawiony alkil, cykloalkil, aryl, lub aryloalkil. Korzystnie, W może oznaczać podstawiony lub niepodstawiony fenyl, np., metylenodioksyfenyl. W może także oznaczać podstawiony lub niepodstawiony 5-członowy pierścień heteroarylowy, np., pirol, pirazol, oksazol, imidazol, triazol, tetrazol, furan, tiofen, tiazol, i oksadiazol. Korzystnie, W moż e oznaczać 6-czł onowy pierś cień heteroarylowy, np., pyridyl, pyrimidyl, pirydazynyl, pirazynal, i tiofenyl. W zalecanej postaci realizacji, W oznacza 2-pirydyl, 3-pirydyl, 4-pirydyl, 2-pirymidyl, 4-pirymidyl, lub 5-pirymidyl.
Korzystnie we wzorze II, Q oznacza NH i W oznacza pierścień 3-pirazolowy, który jest niepodstawiony lub N-podstawiony przez podstawiony lub niepodstawiony alkil, cykloalkil, aryl, lub aryloalkil.
W innej postaci zwią zków o wzorze II, Q oznacza atom tlenu, i W oznacza pierś cień 2-tiazolowy, który jest niepodstawiony lub podstawiony przez podstawiony lub niepodstawiony alkil, cykloalkil, aryl, lub aryloalkil.
W innej postaci zwią zków o wzorze II, W oznacza podstawiony lub niepodstawiony alkil, cykloalkil np., cyklopentyl, lub aryloalkil. Przykłady podstawników obejmują chlorowiec, hydroksyl, podstawiony lub niepodstawiony alkil, cykloalkil, aryl, aryloalkil, lub NHR10, w którym R10 oznacza atom wodoru, albo podstawiony lub niepodstawiony alkil, cykloalkil, aryl, lub aryloalkil.
W jeszcze innej postaci deazapuryna o wzorze II, w którym ewentualnie W oznacza -(CH2)a-C (=O)Y lub -(CH2)a-C(=S)Y, i a oznacza liczbę całkowitą od 0 do 3, Y oznacza aryl, alkil, aryloalkil, cykloalkil, heteroaryl, alkinyl, NHR11R12, lub pod warunkiem, że Q oznacza NH, OR13, w którym R11 R12a i R13 oznaczają każ dy niezależ nie atom wodoru, albo niepodstawiony lub podstawiony alkil, aryl, aryloalkil, lub cykloalkil. Korzystnie, Y oznacza 5- lub 6-członowy pierścień heteroarylowy.
Ponadto, W może oznaczać -(CH2)b-S(=O)jY, w którym j wynosi 1 lub 2, b wynosi 0, 1, 2, lub 3, Y oznacza aryl, alkil, aryloalkil, cykloalkil, alkinyl, heteroaryl, NHR14R15, pod warunkiem, że jeśli b wynosi 1, Q oznacza CH2, i w którym R14, R15, i R16 oznaczają każdy niezależnie atom wodoru, albo niepodstawiony lub podstawiony alkil, aryl, aryloalkil, lub cykloalkil.
W innej postaci, R3 wybiera się spoś ród grupy skł adają cej się z podstawionego i niepodstawionego fenylu, piridylu, pirymidylu, piridazinylu, pirazynalu, pirolilu, triazolilu, tiazolilu, oksazolilu, oksadiazolilu, pirazolilu, furanylu, metylenodioksyfenylu, i tiofenylu. Gdy R3 oznacza fenyl, może on być podstawiony, np., hydroksylem, alkoksylem (np., metoksylem), alkilem (np., tolilem), i chlorowcem (np., o-, m-, lub p-fluorofenylem lub o-, m-, lub p-chlorofenylem). Korzystnie, R3 może oznaczać 2-, 3-, lub 4-pirydyl lub 2- lub 3-pirymidyl.
R6 może oznaczać atom wodoru lub C1-C3 alkil. Korzystnie, R6 oznacza atom wodoru.
R1 może oznaczać atom wodoru, i R2 oznacza podstawiony lub niepodstawiony alkil lub alkoksyl, podstawioną lub niepodstawioną alkiloaminę, aryloaminę, lub alkiloaryloaminę, podstawiony lub niepodstawiony aminoalkil, aminoaryl, lub aminoalkiloaryl, podstawiony lub niepodstawiony alkiloamid, aryloamid lub alkiloarylamid, podstawiony lub niepodstawiony alkilosulfonamid, arylosulfonamid lub alkiloarylosulfonamid, podstawiony lub niepodstawiony alkilomocznik, arylomocznik lub alkiloaryloPL 204 628 B1 mocznik, podstawiony lub niepodstawiony alkilokarbaminian, arylokarbaminian lub alkiloarylokarbaminian, albo podstawiony lub niepodstawiony kwas alkilokarboksylowy, kwas arylokarboksylowy lub kwas alkiloarylokarboksylowy. Korzystnie, R2 oznacza podstawiony lub niepodstawiony cykloalkil, np., mono- lub dihydroksy-podstawiony cykloheksyl lub cyklopentyl (korzystnie, monohydroksy-podstawiony cykloheksyl lub monohydroksy-podstawiony cyklopentyl).
Korzystnie, R2 może posiadać następujący wzór:
w którym A oznacza C1-C6 alkil, C3-C7 cykloalkil, łańcuch o jednym do siedmiu atomach, lub pierścień o trzech do siedmiu atomach, ewentualnie podstawiony C1-C6 alkilem, chlorowcem, hydroksylem, karboksylem, tiolem, lub grupą aminową;
B oznacza metyl, N(Me)2, N(Et)2, NHMe, NHEt, (CH2)rNH3+, NH(CH2)rCH3, (CH2)rNH2, (CH2)rCHCH3NH2, (CH2)rNHMe, (CH2)rOH, CH2CN, (CH2)mCO2H, CHR18R19, lub CHMeOH, w którym r oznacza liczbę całkowitą od 0 do 2, m wynosi 1 lub 2, R18 oznacza alkil, R19 oznacza NH3+ lub CO2H lub R18 i R29 razem oznaczają:
—CH-NH— \ / w którym p wynosi 2 lub 3; oraz
R17 oznacza C1-C6 alkil, C3-C7 cykloalkil, łańcuch o jednym do siedmiu atomach, lub pierścień o trzech do siedmiu atomach, ewentualnie podstawiony C1-C6 alkilem, chlorowcem, hydroksylem, karboksylem, tiolem, lub grupą aminową.
Korzystnie, A oznacza niepodstawiony lub podstawiony C1-C6 alkil. B może oznaczać niepodstawiony lub niepodstawiony C1-C6 alkil.
W zalecanej postaci realizacji, R2 ma wzór -A-NHC(=O)B. W szczególnie korzystnej postaci realizacji, A oznacza -CH2CH2- i B oznacza metyl.
Związki mogą obejmować rozpuszczalne w wodzie wstępne postacie leków, które są metabolizowane in vivo do postaci aktywnego leku, np., przez hydrolizę katalizowaną esterazą. Przykłady potencjalnych wstępnych postaci leku obejmują deazapuryny z np., R2 w postaci cykloalkilu podstawionego grupą -OC(O)(Z)NH2, w którym Z oznacza łańcuch boczny naturalnie lub nienaturalnie występującego aminokwasu, lub jego analogu, aminokwasu α, β, γ, lub ω, albo dipeptydu. Zalecane aminokwasowe łańcuchy boczne obejmują glicynę, alaninę, walinę, leucynę, izoleucynę, lizynę, α-metyloalaninę, kwas aminocyklopropanokarboksylowy, kwas azetydyno-2-karboksylowy, β-alanina, kwas γ-aminomasłowy, alanino-alaninę, lub glicyno-alaninę.
W innej postaci, R1 i R2 razem oznaczają:
w którym n wynosi 1 lub 2, i w którym pierścień może być ewentualnie podstawiony jednym lub więcej hydroksylem, grupą amino, tiolem, karboksylem, chlorowcem, grupami CH2OH, CH2NHC(=O)alkilową, lub CH2NHC(=)NHalkilową. Korzystnie, n wynosi 1 lub 2 i wymieniony pierścień jest podstawiony grupą -NHC(=O)alkilową.
W jednej korzystnej postaci, R1 oznacza atom wodoru, R2 oznacza podstawiony lub niepodstawiony C1-C6 alkil, R3 oznacza podstawiony lub niepodstawiony fenyl, R4 oznacza atom wodoru, L oznacza atom wodoru albo podstawiony lub niepodstawiony C1-C6 alkil, Q oznacza O, S lub NR7, w którym R7 oznacza atom wodoru albo podstawiony lub niepodstawiony C1-C6 alkil, i W oznacza podstawiony lub niepodstawiony aryl. Korzystnie, R2 oznacza -A-NHC(=O)B, w którym A i B oznaczają każdy niezależnie niepodstawiony lub podstawiony C1-C4 alkil. Przykładowo, A może oznaczać CH2CH2. B może oznaczać, np., alkil (np., metyl), lub aminoalkil (np., aminometyl). Korzystnie, R3 oznacza niepodstawiony fenyl i L oznacza atom wodoru. R6 może oznaczać metyl lub korzystnie, atom wodoru. Korzystnie, Q oznacza 0, S, lub NR7, w którym R7 oznacza atom wodoru albo podstawiony lub niepodstawiony C1-C6 alkil, np., metyl. W oznacza niepodstawiony lub podstawiony fenyl (np., alkoksyl, podstawiony chlorowcem). Korzystnie, W oznacza p-fluorofenyl, p-chlorofenyl, lub p-metoksyfenyl. W może także oznaczać heteroaryl, np., 2-pirydyl.
PL 204 628 B1
W szczególnie zalecanej postaci, deazapuryną jest 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W szczególnie zalecanej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-fluorofenoksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo [2,3d]pirymidyna.
W szczególnie zalecanej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-chlorofenoksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W szczególnie zalecanej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-metoksyfenoksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W szczególnie zalecanej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(2-acetyloaminoetylo) amino-6-(2-pirydyloksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W szczególnie zalecanej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-fenyloamino)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W szczególnie zalecanej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-metylo-N-fenyloamino)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
W szczególnie zalecanej postaci realizacji, deazapuryną jest 4-(2-N'-metylomocznikoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
Ujawniono również sposób hamowania aktywności receptora adenozynowego (np., receptora adenozynowego A2b) w komórce, przez zetknięcie komórki ze związkiem według wynalazku. A także sposób leczenia u zwierzęcia schorzenia przewodu pokarmowego (np., biegunki), przez podanie zwierzęciu skutecznej ilości związku według wynalazku (np., antagonisty A2b). Korzystnie, zwierzęciem jest człowiek.
Kompozycji farmaceutycznej, zawierającej N-6-podstawioną 7-deazapurynę według wynalazku i farmaceutycznie dopuszczalny noś nik również został a ujawniona.
Sposób leczenia stanu odpowiadającego na N-6-podstawioną 7-deazapurynę u zwierzęcia, jest realizowany poprzez podanie ssakowi terapeutycznie skutecznej ilość deazapuryny, tak że zachodzi leczenie stanu odpowiadającego na N-6-podstawioną 7-deazapurynę u zwierzęcia. Korzystnie, stanem chorobowym może być schorzenie, w którym pośredniczy adenozyna. Przykłady zalecanych stanów chorobowych obejmują: schorzenia centralnego układu nerwowego, schorzenia układu krążenia, schorzenia nerek, schorzenia zapalne, schorzenia alergiczne, schorzenia przewodu pokarmowego, schorzenia oczu, i schorzenia oddechowe.
Określenie „alkil” odnosi się do rodnika nasyconych grup alifatycznych, włączając prostołańcuchowe grupy alkilowe, grupy alkilowe o łańcuchu rozgałęzionym, grupy cykloalkilowe (alicykliczne), grupy cykloalkilowe podstawione alkilem, i grupy alkilowe podstawione cykloalkilem. Określenie alkil dodatkowo obejmuje grupy alkilowe, które mogą dodatkowo zawierać atomy tlenu, azotu, siarki lub fosforu zastępując jeden lub więcej atomów węgla szkieletu węglowodorowego, np., atomy tlenu, azotu, siarki lub fosforu. W zalecanych postaciach realizacji, alkil o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym posiada 30 lub więcej atomów węgla w swym szkielecie (np., C1-C30 dla łańcucha prostego, C3-C30 dla rozgałęzionego), a korzystniej 20 lub więcej. Podobnie, zalecane cykloalkile posiadają od 4-10 atomów węgla w ich strukturze pierścieniowej, i korzystniej posiadają 5, 6 lub 7 atomów węgla w strukturze pierścieniowej.
Ponadto, określenie alkil jakie stosuje się w wykazie i zastrzeżeniach w zamierzeniu obejmują zarówno „niepodstawione alkile” jak i „podstawione alkile”, z których ostatnie odnosi się do cząstki alkilowej mającej podstawniki zastępujące atom wodoru na jednym lub więcej atomów węgla szkieletu węglowodorowego. Takie podstawniki mogą obejmować, np., chlorowiec, hydroksyl, alkilokarbonyloksy, arylokarbonyloksy, alkoksykarbonyloksy, aryloksykarbonyloksy, karboksylan, alkilokarbonyl, alkoksykarbonyl, aminokarbonyl, alkilotiokarbonyl, alkoksyl, fosforan, fosfoniano, fosfiniano, cyjano, amino (włączając alkiloamino, dialkiloamino, aryloamino, diaryloamino, i alkiloaryloamino), acylamino (włączając alkilokarbonylamino, arylokarbonylamino, karbamoil i ureido), amidyno, imino, sulfhydryl, alkilotio, arylotio, tiokarboksylan, siarczany, sulfoniano, sulfamoilo, sulfonamido, nitro, trifluorometyl, cyjano, azydo, heterocyklil, alkiloaryl, albo cząstkę aromatyczną lub heteroaromatyczną. Zrozumiałe będzie dla fachowca, że cząstki podstawione na łańcuchu węglowodorowym mogą same być podstawione, jeśli potrzeba. Cykloalkile mogą być dodatkowo podstawione, np., podstawnikami opisanymi powyżej. Cząstka „alkiloarylowa” oznacza alkil podstawiony arylem (np., fenylometylem (benzylem)). Określenie „alkil” obejmuje także nienasyconą grupę alifatyczną o analogicznej długości i możliwej substytucji jak alkile opisane powyżej, lecz które zawierają co najmniej jedno wiązanie, odpowiednio podwójne lub potrójne.
PL 204 628 B1
Określenie „aryl” jakie stosuje się w niniejszym, odnosi się do rodnika grupy arylowej, włączając
5- i 6-członową grupę aromatyczną o pojedynczym pierścieniu, które mogą zawierać od zera do czterech heteroatomów, np., benzen, pirol, furan, tiofen, imidazol, benzoksazol, benzotiazol, triazol, tetrazol, pirazol, pirydyna, pirazyna, pirydazyna i pirymidyna, i inne. Grupy arylowe obejmują także policykliczne połączone grupy aromatyczne, takie jak naftyl, chinolil, indolil, i inne. Te grupy arylowe mające heteroatomy w strukturze pierścieniowej mogą być także przytaczane jako „heterocykle arylowe”, „heteroaryle” lub „heteroaromatyczne”. Pierścień aromatyczny może być podstawiony przy jednej lub więcej pozycji pierścienia takimi podstawnikami, jakie opisano powyżej, np., chlorowcem, hydroksylem, alkoksylem, alkilokarbonyloksylem, arylokarbonyloksylem, alkoksykarbonyloksylem, aryloksykarbonyloksylem, karboksylanem, alkilokarbonylem, alkoksykarbonylem, aminokarbonylem, alkilotiokarbonylem, fosforanem, fosfonianem, fosfinianem, cyjano, amino (włączając grupę alkiloamino, dialkilamino, arylamino, diarylamino, i alkiloarylamino), acylamino (włączając alkilokarbonylamino, arylokarbonylamino, karbamoilo i ureido), amidyno, imino, sulfhydrylem, alkilotio, arylotio, tiokarboksylanem, siarczanami, sulfoniano, sulfamoilo, sulfonamido, nitro, trifluorometylem, cyjano, azydo, heterocyklilem, alkiloarylem, albo cząstką aromatyczną lub heteroaromatyczną. Grupy arylowe mogą być także połączone lub zmostkowane z pierścieniami alicyklicznymi lub heterocyklicznymi, które nie są aromatyczne tak aby utworzyły policykl (np., tetralin).
Określenia, „alkeny” i „alkinyl” odnoszą się do nienasyconej grupy alifatycznej analogicznej długości i możliwej substytucji z alkilami opisanymi powyżej, lecz które zawierają, co najmniej jedno wiązanie, odpowiednio podwójne lub potrójne. Przykładowo, wynalazek rozważa grupy cyjanowe i propargilowe.
Chyba, że liczba atomów węgla jest inaczej zaznaczona, „niższy alkil” jak stosuje się w niniejszym, oznacza grupę alkilową, jaką określono powyżej, lecz mającą od jednego do dziesięciu atomów węgla, korzystniej od jednego do sześciu atomów węgla w swej strukturze szkieletowej, nawet korzystniej jeden do trzech atomów węgla w strukturze jego szkieletu. Podobnie, „niższy alkenyl” i „niższy alkinyl” mają podobne łańcuch długości.
Określenia „alkoksyalkil”, „poliaminoalkil” i „tioalkoksyalkil” odnoszą się do grup alkilowych, jakie opisano powyżej, które dodatkowo obejmują atomy tlenu, azotu lub siarki, zastępujące jeden lub więcej atomów węgla szkieletu węglowodorowego, np., atomy tlenu, azotu lub siarki.
Określenia „policyklil” lub „rodnik policykliczny” odnoszą się do rodnika o dwóch lub więcej pierścieniach cyklicznych (np., cykloalkile, cykloalkenyle, cykloalkinyle, aryle i/lub heterocyklile), w których dwa lub więcej atomów węgla jest wspólnych dla dwóch pierścieni połączonych, np., pierścienie są „pierścieniami połączonymi”. Pierścienie, które są połączone poprzez atomy nie sąsiadujące, nazwano pierścieniami „mostkowanymi”. Każdy z pierścieni policyklu może być podstawiony takimi podstawnikami, jakie opisano powyżej, np., chlorowcem, hydroksylem, alkilokarbonyloksylem, arylokarbonyloksylem, alkoksykarbonyloksylem, aryloksykarbonyloksylem, karboksylanem, alkilokarbonylem, alkoksykarbonylem, aminokarbonylem, alkilotiokarbonylera, alkoksylem, fosforanem, fosfonianem, fosfinianem, cyjano, amino (włączając alkiloamino, dialkilamino, arylamino, diaryloamino, i alkiloaryloamino), acylamino (włączając alkilokarbonylamino, arylokarbonylamino, karbamoilo i ureido), amidyno, imino, sulfhydryl, alkilotio, arylotio, tiokarboksylanem, siarczanami, sulfoniano, sulfamoilo, sulfonamido, nitro, trifluorometylem, cyjano, azydo, heterocyklilem, alkilem, alkiloarylem, lub cząstką aromatyczną lub heteroaromatyczną.
Określenie „heteroatom” jakie stosuje się w niniejszym, oznacza atom każdego pierwiastka innego niż węgiel lub wodór. Zalecanymi heteroatomami są azot, tlen, siarka i fosfor. Określenie „aminokwasy” obejmuje naturalnie i nienaturalnie występując aminokwasy znajdujące się w białkach, takie jak glicyna, alanina, walina, cysteina, leucyna, izoleucyna, seryna, treonina, metionina, kwas glutaminowy, kwas asparaginowy, glutamina, asparagina, lizyna, arginina, prolina, histydyna, fenyloalanina, tyrozyna, i tryptofan. Analogi aminokwasów obejmują aminokwasy z wydłużonymi lub skróconymi łańcuchami bocznymi lub innymi łańcuchami bocznymi z odpowiednimi grupami funkcyjnymi. Aminokwasy obejmują także D i L stereoizomery aminokwasów, jeśli struktura aminokwasu dopuszcza formy stereoizomeryczne. Określenie „dipeptyd” obejmuje dwa lub więcej aminokwasy połączone razem. Korzystnie, dipeptydamia są dwa aminokwasy połączone wiązaniem peptydowym.
Szczególnie zalecane dipeptydy obejmują, np., alanino-alaninę i glicyno-alaninę.
Należy zauważyć, że struktura niektórych związków obejmuje asymetryczne atomy węgla. Należy w związku z tym rozumieć, że izomery powstające z takiej asymetrii (np., wszystkie enancjomery i diastereomery) wchodzą w zakres tego wynalazku, chyba, ż e zaznaczono inaczej. Takie izomery
PL 204 628 B1 można otrzymać w zasadniczo czystej formie stosując klasyczne techniki rozdzielania i przez stereochemicznie kontrolowaną syntezę.
Kompozycji farmaceutycznych do leczenia stanu odpowiadającego na N-6-podstawione 7-deazapuryny u ssaka, obejmuje np., schorzenia oddechowe (np. astma, zapalenie oskrzeli, schorzenie przewlekłej niedrożności oddechowej, i katar alergiczny), schorzenia nerek, schorzenia pokarmowe, i schorzenia oczu. Kompozycja farmaceutyczna obejmuje terapeutycznie skuteczną ilość N-6-podstawionej 7-deazapuryny, opisanej powyżej, i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik. Należy rozumieć, że wszystkie deazapuryny opisane powyżej są stosowane do traktowania terapeutycznego. Należy dodatkowo rozumieć, że deazapuryny można stosować pojedynczo lub w połączeniu z innymi deazapurynami lub w połączeniu z innymi związkami terapeutycznymi, takimi jak antybiotyki, środki przeciwzapalne, lub czynniki przeciwnowotworowe, np.
Określenie „antybiotyk” jest znane w technice i w zamierzeniu obejmują te substancje, które są wytwarzane przez hodowane drobnoustroje oraz ich syntetyczne pochodne, które eliminują lub hamują wzrost patogenów i są selektywnie toksyczne w stosunku do patogenów, wytwarzając minimum lub żadnych szkodliwych skutków w zakażonym podmiocie żywicielskim. Odpowiednie przykłady antybiotyków obejmują, lecz nie ograniczając, podstawowe klasy aminoglikozydów, cefalosporyn, chloramfenikoli, kwasów fuscydowych, makrolidów, penicylin, polimiksyn, tetracyklin i streptomycyn.
Określenie „przeciwzapalny” jest znany w technice i obejmuje w zamierzeniu te czynniki, które działają na mechanizmy ciała, bez bezpośredniej antagonizacji czynnika sprawczego zapalenia, takie jak glukokortykoidy, aspiryna, ibuprofen, NSAIDS, itd.
Określenie „środek przeciwnowotworowy” jest poznany w technice i w zamierzeniu obejmuje te czynniki, które zmniejszają, usuwają, lub zapobiegają wzrostowi komórek nowotworowych, korzystnie, bez szkodliwego wpływu na inne funkcje fizjologiczne. Reprezentatywne przykłady obejmują cisplatynę i cyklofosfamid.
Jeśli związki podaje się jako środki farmaceutyczne ludziom i ssakom, można je podawać jako takie lub jako kompozycję farmaceutyczną, zawierającą, np., 0,1 do 99,5% (korzystniej, 0,5 do 90%) składnika aktywnego w połączeniu z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem. Wyrażenie „farmaceutycznie dopuszczalny nośnik” jakie stosuje się w niniejszym oznacza farmaceutycznie dopuszczalny materiał, kompozycję lub podłoże, takie jak płynny lub stały wypełniacz, rozcieńczalnik, zaróbka, rozpuszczalnik lub materiał do kapsułkowania, związany z niesieniem lub transportowaniem związku (związków) wewnątrz, lub do podmiotu, tak że może on przeprowadzić swoją zamierzoną funkcję. Zazwyczaj, takie związki są przenoszone lub transportowane od jednego narządu, lub części organizmu, do drugiego narządu, lub części organizmu. Każdy nośnik musi być „dopuszczalny” w tym sensie, że jest zgodny z innymi składnikami preparatu i nie szkodzi pacjentowi. Niektóre przykłady materiałów, które mogą służyć jako farmaceutycznie dopuszczalne nośniki, obejmują: cukry, takie jak laktoza, glukoza i sacharoza; skrobie, takie jak skrobia kukurydziana i skrobia ziemniaczana; celuloza, i jej pochodne, takie jak karboksymetyloceluloza sodowa, etyloceluloza i octan celulozy; sproszkowany tragakant; słód; żelatyna; talk; zaróbki, takie jak masło kakaowe i woski do czopków; oleje, takie jak olej z orzeszków ziemnych, olej bawełniany, olej słonecznikowy, olej sezamowy, olej z oliwek, olej kukurydziany i olej sojowy; glikole, takie jak glikol propylenowy; poliole, takie jak gliceryna, sorbitol, mannitol i glikol polietylenowy; estry, takie jak oleinian etylu i laurynian etylu; agar; środki buforujące, takie jak wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu; kwas alginowy; woda wolna od pirogenów; izotoniczny roztwór soli; płyn Ringera; alkohol etylowy; roztwory buforowane fosforanem; i inne nie toksyczne zgodne substancje wykorzystywane w preparatach farmaceutycznych.
Jak przedłożono powyżej, pewne postacie realizacji niniejszych związków mogą zawierać zasadową grupę funkcyjną, taką jak grupa aminowa lub alkiloaminowa, a więc są zdolne do tworzenia farmaceutycznie dopuszczalnych soli z farmaceutycznie dopuszczalnymi kwasami. Określenie „farmaceutycznie dopuszczalne sole” pod tym względem, odnoszą się do relatywnie nie toksycznych, nieorganicznych i organicznych soli addycyjnych kwasów związków. Sole te można wytworzyć in situ podczas końcowego izolowania i oczyszczania przedmiotowych związków, lub przez oddzielne reakcje oczyszczonego związku w postaci jego wolnej zasady z odpowiednim kwasem organicznym lub nieorganicznym, oraz izolowaniu tak utworzonej soli. Reprezentatywne sole obejmują bromowodorek, chlorowodorek, siarczan, wodorosiarczan, fosforan, azotan, octan, walerianian, oleinian, palmitynian, stearynian, laurynian, benzoesan, mleczan, fosforan, tosylan, cytrynian, maleinian, fumaran, bursztynian, winian, naftylan, mesylan, glukoheptonian, laktobionian oraz sole laurylosulfonianowe, i inne. (Patrz np. Berge i inni (1977) „Pharmaceutical Salts”, J.Pharm.Sci. 66:1-19).
PL 204 628 B1
W innych przypadkach, zwią zki mogą zawierać jedną lub wię cej kwasowych grup funkcyjnych, a wię c mogą być zdolne do tworzenia soli farmaceutycznie dopuszczalnych z farmaceutycznie dopuszczalnymi zasadami. Określenie „sole farmaceutycznie dopuszczalne” w tych przypadkach odnosi się do relatywnie nie toksycznych, nieorganicznych i organicznych soli addycyjnych z zasadami związków. Sole te można podobnie wytworzyć in situ podczas końcowego izolowania i oczyszczania związków, lub przez oddzielne reakcje oczyszczonego związku w postaci jego wolnego kwasu, z odpowiednią zasadą, taką jak wodorotlenek, węglan lub wodorowęglan kationu metalu farmaceutycznie dopuszczalnego, z amoniakiem, lub z farmaceutycznie dopuszczalną pierwszorzędową, drugorzędową lub trzeciorzędową aminą organiczną. Reprezentatywne sole alkaliczne lub ziem alkalicznych obejmują sole litu, sodu, potasu, wapnia, magnezu oraz glinu i inne. Reprezentatywne aminy organiczne użyteczne do tworzenia soli addycyjnych zasad, obejmują etyloaminę, dietyloaminę, etylenodiaminę, etanoloaminę, dietanoloaminę piperazynę i inne.
Określenie „estry farmaceutycznie dopuszczalne”, odnoszą się do relatywnie nie toksycznych, zestryfikowanych produktów związków. Estry te można wytworzyć in situ podczas końcowego izolowania i oczyszczania związków, lub przez oddzielne reakcje oczyszczonego związku, w postaci jego wolnego kwasu lub hydroksylu, z odpowiednim czynnikiem estryfikującym. Kwasy karboksylowe można przekształcać w estry poprzez traktowanie alkoholem w obecności katalizatora. Hydroksyl, zawierający pochodne można przekształcić w estry poprzez traktowanie czynnikiem estryfikującym, takim jak halogenki alkanoilu. Określenie w zamierzeniu dodatkowo obejmuje niższe grupy węglowodorowe zdolne do solwatacji w warunkach fizjologicznych, np. estry alkilowe, estry metylu, etylu i propylu. (Patrz np. Berge i inni, jak wyżej).
Dodatkowo rozważono stosowanie wstępnych postaci leków, które są przekształcane in vivo w zwią zki terapeutyczne (patrz np. R.B. Silverman, 1992, „The Organic Chemistry of Drug Design i Drug Action”, Academic Press, rozdział 8). Takie wstę pne postacie leków moż na stosować do zmieniania biodystrybucji (np. aby pozwolić związkom, które zwykle nie wchodziłyby do reaktywnego miejsca proteazy) lub farmakokinetykę związku terapeutycznego. Przykładowo, grupę kwasu karboksylowego można zestryfikować, np. grupą metylową lub grupą etylową lub nie enzymatycznie, redukująco lub hydrolitycznie, aby ujawnić grupę anionową. Grupę anionową można zestryfikować cząstkami (np. estry acyloksymetylowe), które są rozszczepiane, aby ujawnić związek pośredni, który następnie rozkłada się, aby uzyskać aktywny związek. W innej postaci realizacji, wstępna postać leku jest zredukowaną formą siarczanu lub sulfonianu, np. tiolem, który utlenia się in vivo do związku terapeutycznego. Ponadto, cząstkę anionową można zestryfikować do grupy, która jest aktywnie transportowana in vivo, lub która jest selektywnie wychwytywana przez narządy docelowe. Ester można wybrać tak, aby pozwalał na specyficzne skierowanie cząstek terapeutycznych do poszczególnych miejsc reaktywnych, jak opisano poniżej dla cząstek nośnikowych.
W kompozycjach mogą być także obecne czynniki zwilżające, emulgatory i środki poślizgowe, takie jak laurylosiarczan sodu i stearynian magnezu, jak również środki barwiące, środki uwalniające, środki powlekające, słodzące, aromatyzujące i zapachowe, konserwanty i antyoksydanty.
Przykłady antyoksydantów farmaceutycznie dopuszczalnych obejmują: antyoksydanty rozpuszczalne w wodzie, takie jak kwas askorbowy, chlorowodorek cysteiny, wodorosiarczan sodu, metabisiarczyn sodu, siarczyn sodu i inne; antyoksydanty rozpuszczalne w tłuszczach, takie jak palmitynian askorbylu, butylowany hydroksyanizol (BHA), butylowany hydroksytoluen (BHT), lecytyna, galan propylu, alfa-tokoferol i inne; oraz środki chelatujące metale, takie jak kwas cytrynowy, kwas etylenodiaminotetraoctowy (EDTA), sorbitol, kwas winowy, kwas fosforowy i inne.
Preparaty obejmują takie, które są odpowiednie do podawania doustnego, donosowego, miejscowego, przeskórnego, dopoliczkowego, podjęzykowego, doodbytniczego, dopochowowego i/lub pozajelitowego. Preparaty mogą dogodnie występować w postaci dawkowania jednostkowego i można je wytwarzać każdą metodą znaną w technice farmacji. Ilość składnika aktywnego, którą można łączyć z materiałem nośnym, aby wytworzyć pojedynczą postać dawkowania, będzie generalnie tą ilością związku, która daje efekt terapeutyczny. Generalnie, poza stoma procentami, ilość ta będzie wynosić od około 1 procenta do około dziewięćdziesiąt dziewięć procent składnika aktywnego, korzystnie od około 5 procent do około 70 procent, najkorzystniej od około 10 procent do około 30 procent.
Metody sporządzania tych preparatów lub kompozycji obejmują etap połączenia związku z nośnikiem i ewentualnie jednego lub więcej składników pomocniczych. Ogólnie, preparaty sporządza się przez jednorodne i gruntowne połączenie związku z płynnymi nośnikami, lub dokładne podzielenie stałych nośników, albo jedno i drugie, a następnie, jeśli trzeba, ukształtowanie produktu.
PL 204 628 B1
Preparaty odpowiednie do podawania doustnego mogą występować w postaci kapsułek, kapsułek z opłatka, pigułek, tabletek, tabletek do ssania (przy użyciu aromatyzowanej podstawy, zazwyczaj sacharozy i akacji lub tragakantu), proszków, granulek, albo w postaci roztworu lub zawiesiny w płynie wodnym lub nie wodnym, albo w postaci emulsji olej-w-wodzie lub woda-w-oleju, albo w postaci eliksiru lub syropu, albo w postaci pastylek (przy użyciu obojętnej podstawy, takiej jak żelatyna i gliceryna, albo sacharoza i akacja) i/lub płukanek do ust i innych, przy czym każda zawiera wstępnie określoną ilość związku jako składnik aktywny. Związek można także podawać w postaci dawki bolusowej, powidełka lub pasty.
W stałych postaciach dawkowania do podawania doustnego (kapsułki, tabletki, pigułki, drażetki, proszki, granulki i inne), składnik aktywny miesza się z jednym lub więcej farmaceutycznie aktywnych nośników, takich jak cytrynian sodu lub fosfran diwapniowy i/lub którymkolwiek z następujących: wypełniaczami lub środkami zwiększającymi objętość, takimi jak skrobie, laktoza, sacharoza, glukoza, mannitol i/lub alginiany, żelatyna, poliwinylopirolidon, sacharoza i/lub akacja; środki nawilżające, takie jak glicerol; środki powodujące rozpadanie, takie jak agar-agar, węglan wapnia, skrobia ziemniaczana lub skrobia z tapioki, kwas alginowy, pewne silikaty, oraz węglan sodu; środki opóźniające rozpuszczanie, takie jak parafina; przyspieszacze absorpcji, takie jak czwartorzędowe związki amoniowe; środki zwilżające, takie jak np. alkohol cetylowy i monostearynian glicerolu; absorbenty, takie jak glinka kaolinowa lub bentonitowa; środki poślizgowe, takie jak talk, stearynian wapnia, stearynian magnezu, stałe glikole polietylenowe, laurylosiarczan sodu i ich mieszaniny; oraz środki barwiące. W przypadku kapsułek, tabletek i pigułek, kompozycje farmaceutyczne mogą także obejmować środki buforujące. Stałe kompozycje podobnego rodzaju można także wykorzystywać jako wypełniacze w kapsułkach z miękkiej i twardej żelatyny, przy użyciu takich zaróbek jak laktoza, cukry mleczne, jak również glikole polietylenowe o wysokim ciężarze cząsteczkowym, i inne.
Tabletkę można wykonać przez prasowanie lub wytłaczanie, stosując jeden lub więcej składników pomocniczych. Sprasowane tabletki można sporządzić przy użyciu środka wiążącego (np. żelatyny lub hydroksypropylometylocelulozy), środka poślizgowego, obojętnego rozcieńczalnika, konserwanta, środka ułatwiającego rozpadanie (np. glikolanu sodowo-skrobiowego lub usieciowanej karboksymetylocelulozy sodowej), środka powierzchniowo czynnego lub rozpraszającego. Tabletki wytłaczane można wykonać przez wytłaczanie w odpowiedniej maszynie mieszaniny sproszkowanego związku zwilżonego obojętnym płynnym rozcieńczalnikiem.
Tabletki i inne stałe postacie dawkowania kompozycji farmaceutycznych, takie jak drażetki, pigułki i granulki, można ewentualnie otrzymać lub wytworzyć z otoczkami i skorupkami, takimi jak otoczki jelitowe i inne otoczki dobrze znane w technice preparatów farmaceutycznych. Można je także sporządzać tak, aby zapewnić powolne lub kontrolowane uwalnianie składnika aktywnego, przy użyciu np. hydroksypropylometylocelulozy w zmiennych proporcjach, aby zapewnić żądany profil uwalniania, inne matryce polimerowe, liposomy i/lub mikrosfery. Można je wyjaławiać, np. przez filtrację przez filtr zatrzymujący bakterie, lub przez wprowadzenie środków wyjaławiających w postaci jałowych kompozycji stałych, które można rozpuszczać w wodzie jałowej, lub niektórych innych jałowych środowiskach do wstrzyknięć tuż przed użyciem. Kompozycje te mogą ewentualnie zawierać środki zmętniające i mogą mieć taki skład, że uwalniają składnik(składniki) aktywny tylko lub przede wszystkim, w pewnej części przewodu pokarmowego, ewentualnie w sposób opóźniony. Przykładami kompozycji osadzających, które można stosować, są substancje polimeryczne i woski. Składnik aktywny może także występować w postaci mikrokapsułek, odpowiednio, z jedną lub więcej wyżej opisanych zaróbek.
Płynne postacie dawkowania do podawania doustnego związków obejmują farmaceutycznie dopuszczalne emulsje, mikroemulsje, roztwory, zawiesiny, syropy i eliksiry. Oprócz składnika aktywnego, płynne postacie dawkowania mogą zawierać obojętne rozcieńczalniki powszechnie stosowane w technice, takie jak np. woda lub inne rozpuszczalniki, środki rozpuszczające i emulgatory, takie jak alkohol etylowy, alkohol izopropylowy, węglan etylu, octan etylu, alkohol benzylowy, glikol propylenowy, glikol 1,3-butylenowy, oleje (w szczególności oleje bawełniany, z orzeszków ziemnych, kukurydziany, z zarodków zbóż, z oliwek, rycynowy, sezamowy), glicerol, alkohol tetrahydrofurylowy, glikole polietylenowe i estry kwasów tłuszczowych sorbitanu, oraz ich mieszaniny. Oprócz obojętnych rozcieńczalników, kompozycje doustne mogą także zawierać adiuwanty, takie jak środki zwilżające, emulgatory i środki zawieszające, słodzące, aromatyzujące, barwiące, zapachowe i konserwujące.
Zawiesiny, oprócz związków aktywnych, mogą zawierać środki zawieszające, jak np. etoksylowane alkohole izostearylowe, sorbitol polioksyetylenowy i estry sorbitanu, celulozę mikrokrystaliczną, metawodorotlenek glinu, bentonit, agar-agar i tragakant, oraz ich mieszaniny.
PL 204 628 B1
Preparaty kompozycji farmaceutycznych do podawania doodbytniczego lub dopochwowego, mogą występować w postaci czopka, który można sporządzić przez mieszanie jednego lub więcej związków, z jednym lub więcej odpowiednich nie drażniących zaróbek lub nośników, obejmujących np. masło kakaowe, glikol polietylenowy, czopek woskowy lub salicylanowy, i które są stałe w temperaturze pokojowej, lecz płynne w temperaturze ciała, a zatem, będą się topić w jamie odbytnicy lub pochwy i uwalniać związek aktywny.
Preparaty, które są odpowiednie do podawania dopochowowego, obejmują także pesaria, tampony, kremy, żele, pasty, pianki lub preparaty w postaci sprayu, zawierające takie nośniki, jakie są znane jako odpowiednie w technice.
Postacie dawkowania do podawania miejscowego lub przeskórnego związku, obejmują pudry, spraye, maści, pasty, kremy, lotiony, żele, roztwory, plastry i inhalatory. Związek aktywny można mieszać w warunkach jałowych z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem, oraz jakimkolwiek wymaganym konserwantem, buforem lub gazem nośnym.
Maści, pasty, kremy i żele mogą zawierać oprócz związku aktywnego, zaróbki, takie jak tłuszcze zwierzęce i roślinne, woski, parafiny, skrobie, tragakant, pochodne celulozy, glikole polietylenowe, silikony, bentonity, kwas krzemowy, talk i tlenek cynku, albo ich mieszaniny.
Pudry i spraye mogą zawierać oprócz związku, zaróbki, takie jak laktoza, talk, kwas krzemowy, wodorotlenek glinu, krzemiany wapnia i proszek poliamidowy, albo mieszaniny tych substancji. Spraye mogą dodatkowo zawierać tradycyjne gazy nośne, takie jak chlorofluorowęglowodory i lotne węglowodory nie podstawione, takie jak butan i propan.
Plastry przeskórne mają dodatkową korzyść zapewniania kontrolowanego dostarczania do ciała związku. Takie postacie dawkowania można wykonać przez rozpuszczenie lub rozproszenie związku w odpowiednim środowisku. Można także stosować wzmacniacze absorpcji, aby zwiększyć przepływ związku przez skórę. Tempo takiego przepływu można kontrolować albo przez zapewnienie błony kontrolującej przepływ, albo rozproszenie aktywnego związku w matrycy polimerowej lub żelu.
Preparaty oftalmiczne, maści do oczu, pudry, roztwory i inne, także rozważa się jako wchodzące w zakres tego wynalazku. Korzystnie, preparat farmaceutyczny jest preparatem oftalmicznym (np. preparatem do wstrzyknięć okołoocznych, pozagałkowych, doocznych, preparatem układowym lub roztworem do irygacji chirurgicznych).
Preparaty oftalmiczne mogą zawierać jedną lub więcej deazapuryn i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik. Można stosować różne rodzaje nośników. Nośniki będą miały generalnie charakter wodny. Generalnie zaleca się roztwory wodne, na podstawie przypadku preparatu, jak również zdolności pacjenta do łatwego podania takich kompozycji za pomocą wkroplenia jednej lub dwóch kropli roztworów do chorych oczu. Jednakże deazapuryny można także łatwo wprowadzać do innych rodzajów kompozycji, takich jak zawiesiny, lepkie lub pół-lepkie żele lub inne rodzaje stałych lub pół-stałych kompozycji. Kompozycje oftalmiczne mogą także obejmować różne inne składniki, takie jak bufory, konserwanty, korozpuszczalniki i środki poprawiające lepkość.
Aby zapobiec zmianom pH w warunkach przechowywania, można dodawać odpowiedni układ buforów (np. fosforan sodu, octan sodu lub boran sodu).
Produkty oftalmiczne są zwykle pakowane w postaci wielodawkowej. Wymagane są więc konserwanty, aby zapobiec zanieczyszczeniu drobnoustrojami podczas stosowania. Odpowiednie konserwanty obejmują: chlorek benzalkoniowy, timerozal, chlorobutanol, paraben metylu, paraben propylu, alkohol fenyloetylowy, wersenian disodowy, kwas sorbowy, polikwaternium-1 lub inne środki znane fachowcom z tej dziedziny. Takie konserwanty wykorzystuje się zwykle na poziomie wynoszącym od 0,001 do 1,0% ciężar/objętość („% w/v”).
Jeśli deazapuryny podaje się podczas wewnątrzocznych procedur chirurgicznych, tak jak przez iniekcję pozagałkową lub okołooczną oraz dooczną perfuzję lub iniekcję, najbardziej poleca się stosowanie jako nośników zrównoważonych roztworów soli do przepłukiwania. Przykładami fizjologicznie zrównoważonych doocznych roztworów przepłukujących są BSS© Sterile Irrigating Solution i BSS Plus® Sterile Intraocular Irrigating Solution (Alcon Laboratories, Inc., Fort Worth, Tex. USA). Drugi rodzaj roztworu jest opisany w opisie patentowym U.S. nr 4,550,022 (Garabedian i inni), którego całą zawartość załącza się w niniejszym wykazie jako odniesienie. Iniekcje pozagałkowe i okołooczne są znane specjalistom i są opisane w licznych publikacjach, włączając np. Ophtalmic Surgery: Principles of Practice, Ed., G.L.Spaeth. W.B.Sanders Co., Filadelfia, Pa., U.S.A., strony 85-87 (1990).
Jak zaznaczono powyżej, stosowanie deazapuryn do zapobiegania lub redukcji uszkodzenia tkanki siatkówki lub przewodzącej nerwu wzrokowego na poziomie komórkowym jest szczególnie
PL 204 628 B1 istotnym aspektem jednej postaci realizacji. Stany oftalmiczne, które można leczyć, obejmują, lecz bez ograniczenia, retinopatie, degenerację plamki, niedokrwienie oczne, jaskrę i uszkodzenia związane ze zranieniami tkanek oftalmicznych, takich jak zranienia z powodu reperfuzji niedokrwiennej, zranienia fotochemiczne oraz zranienia związane z operacją oczną, szczególnie zranienia siatkówki lub początku nerwu wzrokowego przez ekspozycje wobec światła lub instrumenty chirurgiczne. Związki można także stosować jako pomocnicze przy operacji oftalmicznej, tak jak przez iniekcję do ciałka szklistego lub podspojówkową po operacji oftalmicznej. Związki można stosować do ostrego traktowania stanów krótkotrwałych lub można podawać przewlekle, zwłaszcza w przypadku choroby degeneracyjnej. Związki można także stosować profilaktycznie, zwłaszcza przed operacją oczną lub nie inwazyjnymi procedurami oftalmicznymi, albo innymi rodzajami chirurgii.
Kompozycje farmaceutyczne odpowiednie do podawania pozajelitowego, obejmują jeden lub więcej związków, w połączeniu z jednym lub więcej farmaceutycznie dopuszczalnych jałowych izotonicznych wodnych lub nie wodnych roztworów, dyspersji, zawiesin lub emulsji, albo jałowych proszków, które można odtwarzać do postaci jałowych roztworów lub dyspersji możliwych do wstrzyknięć tuż przed użyciem, które mogą zawierać antyoksydanty, bufory, środki bakteriostatyczne, substancje rozpuszczane, które czynią preparat izotonicznym z krwią zamierzonego biorcy, albo środki zawieszające lub zagęszczające.
Przykładami odpowiednich nośników wodnych lub nie wodnych, które można wykorzystać w kompozycjach farmaceutycznych, są woda, etanol, poliole (takie jak glicerol, glikol propylenowy, glikol polietylenowy i inne), oraz ich odpowiednie mieszaniny, oleje roślinne, takie jak olej z oliwek, oraz możliwe do wstrzyknięć estry organiczne, takie jak oleinian etylu. Odpowiednią płynność można utrzymać stosując np. materiały powlekające, takie jak lecytyna, przez zachowanie wymaganej wielkości cząstek w przypadku dyspersji, oraz przez stosowanie środków powierzchniowo czynnych.
Kompozycje te mogą także zawierać adiuwanty, takie jak konserwanty, środki zwilżające, środki emulgujące i środki rozpraszające. Zapobieganie działaniu drobnoustrojów można zapewnić przez włączenie różnych środków przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybowych, np. parabenu, chlorobutanolu, kwasu fenolo-sorbowego i innych. Pożądane może być także wprowadzenie do kompozycji środków izotonicznych, takich jak cukry, chlorek sodu i inne. Oprócz tego, można zapewnić przedłużoną absorpcję wstrzykiwanej postaci farmaceutycznej, przez wprowadzenie środków, które opóźniają absorpcję, takich jak monostearynian glinu i żelatyna.
W niektórych przypadkach, w celu przedłużenia wpływu leku, pożądane jest spowolnienie absorpcji leku z iniekcji podskórnej lub domięśniowej. Można to osiągnąć przez użycie płynnej zawiesiny krystalicznego lub amorficznego materiału, mającego słabą rozpuszczalność w wodzie. Tempo absorpcji leku zależy wtedy od jego tempa rozpuszczania, który na odwrót, może zależeć od wielkości kryształów i postaci krystalicznej. Alternatywnie, opóźnioną absorpcję postaci leku podawanej pozajelitowo uzyskuje się przez rozpuszczenie lub zawieszenie leku w nośniku olejowym.
Wstrzykiwalne postacie depotu wykonuje się przez utworzenie matryc mikrokapsułkowanych podmiotowych związków w biodegradalnych polimerach, takich jak polilaktyd-poliglikolid. W zależności od stosunku leku do polimeru, oraz charakteru poszczególnego stosowanego polimeru, można kontrolować tempo uwalniania leku. Przykładami innych biodegradalnych polimerów są poli(ortoestry) i poli(bezwodniki). Wstrzykiwalne preparaty depotowe wytwarza się także przez uwięzienie leku w liposomach lub mikroemulsjach, które są zgodne z tkanką ciała.
Preparaty można podawać doustnie, pozajelitowo, miejscowo lub doodbytniczo. Oczywiście podaje się je w postaciach odpowiednich dla każdej drogi podawania. Przykładowo, podaje się je w postaci tabletek lub kapsułek, przez wstrzyknięcie, inhalację, lotion do oka, maść, czopek itd. podawanie przez iniekcję, infuzję lub inhalację; miejscowo przez lotion lub maść; i odbytniczo przez czopki. Zaleca się podawanie doustne.
Wyrażenia „podawanie pozajelitowe” oraz „podawany pozajelitowo” stosowane w niniejszym oznaczają sposoby podawania inne niż podawanie dojelitowe lub miejscowe, zwykle przez iniekcję, i obejmują bez ograniczenia, iniekcje lub infuzje dożylne, domięśniowe, dotętnicze, dooponowe, dotorebkowe, śródoczodołowe, śródsercowe, śródskórne, dootrzewnowe, przeztchawicze, podskórne, podnaskórkowe, dostawowe, podtorebkowe, podpajęczynówkowe, wewnątrzkanałowe i domostkowe.
Wyrażenia „podawanie układowe”, „podawany układowo”, „podawanie obwodowe” oraz „podawany obwodowo” jak stosuje się w niniejszym, oznaczają podanie związku, leku lub innego materiału inaczej niż bezpośrednio do centralnego układu nerwowego, tak że wchodzi on do układu pacjenta, a wię c jest poddany metabolizmowi i innym podobnym procesom, np. podanie podskórne.
PL 204 628 B1
Związki te można podawać ludziom i innym zwierzętom w celu terapii, każdą odpowiednią drogą podawania, włączając doustną, donosową, jak np. stosując spray, doodbytniczo, dopochowowo, pozajelitowo, dozbiornikowo i miejscowo, jak przez pudry, maści lub krople, włączają dopoliczkowe lub podjęzykowe.
Bez względu na wybraną drogę podawania, związki które można stosować w odpowiedniej postaci uwodnionej, i/lub kompozycje farmaceutyczne, sporządza się w postacie dawkowania farmaceutycznie dopuszczalne, metodami konwencjonalnymi znanymi specjalistom z tej dziedziny.
Rzeczywiste poziomy dawkowania składników aktywnych w kompozycjach farmaceutycznych, mogą się zmieniać, tak aby otrzymać ilość składnika aktywnego, która jest skuteczna do uzyskania żądanej odpowiedzi terapeutycznej dla poszczególnego pacjenta, kompozycji i sposobu podawania, aby nie był toksyczny dla pacjenta.
Wybrany poziom dawkowania będzie zależał od różnych czynników, włączając aktywność poszczególnego stosowanego związku lub jego estru, soli lub amidu, drogi podawania, czasu podawania, tempa usuwania poszczególnego stosowanego związku, trwania leczenia, innych leków, związków i/lub materiałów stosowanych w połączeniu z poszczególnym wykorzystywanym związkiem, wieku, płci, ciężaru, stanu, ogólnego zdrowia i wcześniejszej historii medycznej leczonego pacjenta i innych czynników dobrze znanych w dziedzinie medycyny.
Lekarz lub weterynarz, będący specjalistą w tej dziedzinie, może łatwo określić i przepisać skuteczną ilość wymaganej kompozycji farmaceutycznej. Przykładowo, lekarz lub weterynarz może zapoczątkować dawki stosowanych w kompozycji farmaceutycznej, na poziomie niższym niż wymagany do osiągnięcia żądanego efektu terapeutycznego i stopniowo zwiększać dawkowanie do uzyskania żądanego efektu.
Ogólnie, odpowiednią dawką dzienną będzie taka ilość związku, która jest najniższą skuteczną dawką wytwarzająca efekt terapeutyczny. Tak skuteczna dawka będzie generalnie zależeć od czynników opisanych powyżej. Generalnie, dawki dożylne i podskórne związków dla pacjenta, przy stosowaniu dla wskazanego efektu znoszącego ból, będą wynosić od około 0,0001 do około 200 mg na kilogram ciężaru ciała na dzień, korzystniej od około 0,01 do około 150 mg na kg na dzień, a jeszcze korzystniej od około 0,2 do około 140 mg na kg na dzień.
Jeśli trzeba, skuteczną dawkę dzienną związku aktywnego, można podawać jako dwie, trzy, cztery, pięć, sześć lub więcej dawek cząstkowych podawanych oddzielnie co odpowiedni okres czasu w ciągu dnia, ewentualnie w postaciach dawkowania jednostkowego.
Mimo, że możliwe jest podawanie związku pojedynczo, korzystne jest podawanie związku w postaci kompozycji farmaceutycznej.
Opakowane kompozycje farmaceutyczne do leczenia stanu odpowiadającego na N-6-podstawioną 7-deazapurynę, np. niepożądaną zwiększoną aktywność receptora adenozynowego u ssaka obejmują pojemnik utrzymujący skuteczną terapeutycznie ilość co najmniej jednej deazapuryny jaką opisano powyżej, oraz instrukcję użytkowania deazapuryny do leczenia stanu odpowiadającego na deazapurynę u ssaka.
Deazapuryny można wytworzyć stosując standardowe metody syntezy organicznej. Deazapuryny można oczyścić przez HPLC z odwrotną fazą, chromatografię, rekrystalizację itd., a ich struktury potwierdzić przez analizę widma masowego, analizę elementarną, spektroskopię IR i/lub NMR.
Zazwyczaj syntezę związków pośrednich jak również deazapuryn, przeprowadza się w roztworze. Dodanie i usuwanie jednej lub więcej grup zabezpieczających jest także zwyczajne w praktyce i jest znane fachowcom. Typowe schematy syntezy przy wytwarzaniu związków pośrednich deazapuryn są zaznaczone poniżej, w schemacie I.
Wynalazek jest dodatkowo zilustrowany przez następujące przykłady, które nie powinny być w żaden sposób konstruowane jako dodatkowo ograniczające. Zawartość wszystkich odnośników, zgłoszeń patentowych w trakcie rozpraw oraz opublikowanych zgłoszeń patentowych, przytaczanych w tym zgłoszeniu, włączając te, do których odniesiono się w części „Tło”, załącza się w niniejszym jako odniesienie. Powinno się rozumieć, że modele stosowane w przykładach są modelami dopuszczonymi i że demonstracja skuteczności w tych modelach jest przypuszczalną skutecznością u ludzi.
Deazapuryny można wytworzyć stosując standardowe metody syntezy organicznej. Deazapuryny można oczyścić przez HPLC z odwrotną fazą, chromatografię, rekrystalizację itd., a ich struktury potwierdzić przez analizę widma masowego, analizę elementarną, spektroskopię IR i/lub NMR.
Zazwyczaj, syntezę związków pośrednich jak również deazapuryn przeprowadza się w roztworze. Dodanie i usunięcie jednej lub więcej grup zabezpieczających jest także zwykłą praktyką i jest
PL 204 628 B1 znane specjalistom. Typowe schematy syntezy dla wytwarzania deazapurynowych związków pośrednich zaznaczono poniżej w schemacie I.
gdzie R3, R5 i R6 są takie jak określono powyżej.
Ogólnie, zabezpieczony 2-amino-3-cyjanopirol można traktować halogenkiem acylu, aby utworzyć karboksyamido-3-cyjanopirol, który można traktować kwaśnym metanolem wpływając na zamknięcie pierścienia do pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-onu (Muller, CE. i inni. J. Med. Chem. 40:4396 (1997)). Usunięcie pirolowych grup zabezpieczających, po którym następuje traktowanie odczynnikiem chlorującym, np., tlenochlorkiem fosforawym, dawało podstawione lub niepodstawione 4-chloro-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny. Traktowanie chloropirymidyny aminami dawało 7-deazapuryny.
Przykładowo, jak ukazano w schemacie I, N-(1-dl-fenyloetylo)-2-amino-3-cyjanopirol traktowano halogenkiem acylu w pirydynie i dichlorometanie. Otrzymany N-(1-dl-fenyloetylo)-2-fenylokarboksyamido-3-cyjanopirol traktowano mieszaniną 10:1 metanol/kwas siarkowy aby spowodować zamknięcie pierścienia, otrzymując dl-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on. Usunięcie grupy fenyloetylowej przez traktowanie pirymidyny kwasem polifosforowym (PPA) po czym POCl3 dało kluczowy związek pośredni, 4-chloro-7H-pirolo(2,3d]pirymidynę. Dalsze traktowanie 4-chloro-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny różnymi aminami wymienionymi w tablicy 1 daje związki o wzorze (I) i (II).
PL 204 628 B1
M+ + H
M+ + H
343.2
351.27
343.18
430.35
337.21
359.44
364.19
404.32
330.18
330.45
347.22
339.47
350.28
353.41
344.19
324.45
349.16
359.38
371.12
379.40
PL 204 628 B1
cd. tablicy 1
359.39
387.41
403.33
344.48
351.49
337.53
330.37
295.2
407.23
321.2
355.45
337.53
441.33
350.2
413.24
343.2
372.48
373.2
307.2
Generalne podejście w celu wytworzenia piroli 6-podstawionych opisuje się w następującym schemacie (Schemat II).
PL 204 628 B1
Schemat II
gdzie R1 do R5 są takie jak określono powyżej.
Transestryfikację i alkilację cyjanooctanu etylu α-chlorowcoketonem daje ketometyloester. Zabezpieczenie ketonu po czym traktowanie chlorowodorkiem amidyny (np., alkilu, arylu lub alkiloarylu) powodowało wytworzenie pirymidyny zabezpieczonej ketalem. Usunięcie grup zabezpieczających, po czym cyklizacja i traktowanie tlenochlorkiem fosforawym dało pośredni chlorek, który można dalej traktować aminą uzyskując priol podstawiony aminą w pozycji 6. Dodatkowo, alkilację pirolo-azotu można uzyskać w warunkach znanych w technice.
Generalne podejście w celu wytworzenia piroli 5-podstawionych opisuje się w następującym schemacie (Schemat III).
PL 204 628 B1
Schemat III
gdzie R1 do R6 są określone jak powyżej i R oznacza usuwalne grupy zabezpieczające.
Kondensacja malononitrylu i nadmiaru ketonu, po czym bromowanie produktu dało mieszaninę materiału wyjściowego, monobromowanych i dibromowanych produktów, które traktowano alkiloaminą, arylaminą lub alkiloaryloaminą. Otrzymany produkt aminowy acylowano chlorkiem kwasowym i monoacylowany pirol poddano cyklizacji w obecnoś ci kwasu uzyskują c odpowiadają c ą pirymidynę . Pirolowe grupy zabezpieczające usunięto kwasem polifosforowym i traktowano tlenochlorkiem fosforawym aby wytworzyć chlorowany produkt. Chlorowany pirol można potem traktować aminą, aby wytworzyć pirol podstawiony aminą w pozycji 5. Alkilację pirolo-azotu można uzyskać w warunkach znanych w technice.
Schematy IV i V opisują sposoby otrzymywania deazapuryn 1 i 2.
gdzie R5 i R6 są takie jak opisano powyżej, np., CH3.
Specyficzne wytwarzanie 6-metylopirolopirymidyny:
Kluczową reakcją w kierunku 6-metylopirolopirymidyny (1) [R5 = CH3] była cyklizacja cyjanooctanu z użyciem benzamidyny, do pirymidyny. Uważano, że cyjanooctan metylu będzie skuteczniej cyklizował z użyciem benzamidyny do pirymidyny, niż odpowiadający ester etylowy. Zatem, transestryfikacja i alkilacja cyjanooctanu etylu w obecności NaOMe i nadmiaru cząstki α-chlorowcoacetylu, np., chloroacetonu, dawała żądany ester metylowy (3) z wydajnością 79% (schemat IV). Ketoester (3)
PL 204 628 B1 zabezpieczono jako acetal (4) z wydajnością 81%. Nową metodę cyklizacji pirymidyny (5) uzyskano z użyciem chlorowodorku amidyny, np., chlorowodorku benzamidyny, z użyciem 2 równoważników DBU uzyskując izolowany 5 z wydajnością 54%. Metoda ta poprawia wydajność z 20% stosując publikowane warunki, które wykorzystują NaOMe podczas cyklizacji z guanidyną. Cyklizację do pirolopirymidyny (6) uzyskano przez odbezpieczenie acetalu w wodnym roztworze HCl z wydajnością 78%. Reakcja (6) z tlenochlorkiem fosforawym w temperaturze wrzenia wobec powrotu skroplin dawała odpowiadającą pochodną 4-chlorową (7). Sprzęganie z trans-4-aminocykloheksanolem w dimetylosulfotlenku w temperaturze 135°C dawała (1) z wydajnością 57% z (7). Fachowiec oceni, że wybór odczynników pozwala na dużą elastyczność w wyborze żądanego podstawnika R5.
Schemat IV
Specyficzne wytwarzanie 5-metylopirolopirymidyny
Kondensacja Knoevengela malononitrylu i nadmiaru ketonu, np., acetonu w temperaturze wrzenia wobec powrotu skroplin benzenu dawała 8 z wydajnością 50% Po destylacji. Bromowanie 8 z użyciem N-bromosukcynoimidu w obecności nadtlenku benzoilu w chloroformie dało mieszaninę materiału wyjściowego, mono- (9), i di-bromowanych produktów (5/90/5) po destylacji (70%). Mieszaninę poddano reakcji z α-metyloalkiloaminą lub z α-metyloaryloaminą, np., α-metylobenzyloaminą, aby dostarczyć aminopirol (10). Po przepuszczeniu przez krótką kolumnę z żelem krzemionkowym, częściowo oczyszczoną aminę (31% wydajności) acylowano chlorkiem kwasowym, np., chlorkiem benzoilu aby dostarczyć mono- (11), i diacylowane (12) pirole, który rozdzielono przez chromatografię rzutową. Hydroliza kwasowa dipodstawionego pirolu (12) wytworzyła połączoną wydajność 29% dla acylopirolu (11). Cyklizacja w obecności stężonego kwasu siarkowego i DMF dała (13) (23%), który odbezpieczono kwasem polifosforowym otrzymując (14). Reakcja (14) z tlenochlorkiem fosforawym w temperaturze wrzenia wobec powrotu skroplin dała odpowiadającą pochodną 4-chlorową (15). Sprzęganie z trans-4-aminocykloheksanolem w dimetylosulfotlenku w temperaturze 135°C dała (2) [R6 = CH3] w 30% z (14) (patrz schemat V). Fachowiec oceni, że wybór odczynników pozwala na dużą elastyczność w wyborze żądanego podstawnika R6.
PL 204 628 B1
Schemat V
Alternatywny szlak syntetyczny otrzymywania R6- podstawionych piroli, np., 5-metylopirolopirymidyny:
Ten alternatywny szlak otrzymywania R6-podstawionych piroli, np., 5-metylopirolopirymidyny, obejmuje transestryfikację i alkilację cyjanooctanu etylu do (16) (schemat VI). Kondensacja (16) z chlorowodorkiem benzamidyny z użyciem 2 równoważników DBU daje pirymidynę (17). Cyklizację do pirolopirymidyny (14) uzyska się przez odbezpieczenie acetalu w wodnym roztworze HCl. Reakcja (14) z tlenochlorkiem fosforawym w temperaturze wrzenia wobec powrotu skroplin dała odpowiadającą pochodną 4-chlorową (15). Sprzęganie z trans-4-aminocykloheksanolem w dimetylosulfotlenku w temperaturze 135°C daje 2. Ta procedura zmniejsza liczbę reakcji syntetycznych w kierunku związku docelowego (2) z 9 etapów na 4. Ponadto, dramatycznie poprawia się wydajność. Ponownie, fachowiec oceni, że wybór odczynników pozwala na dużą elastyczność w wyborze żądanego podstawnika R6.
PL 204 628 B1
Schemat VI
Generalne podejście w celu wytworzenia des-metylopirolu opisuje się w następującym schemacie (schemat VII)
PL 204 628 B1
Schemat VII
Η gdzie R1 do R3 są określone jak powyżej.
Alkilację cyjanooctanu alkilu acetalem dietylowym w obecności zasady dało acetalu cyjanodietylowego, który traktowano solą amidynową, aby wytworzyć prekursor metylopirolopirymidynowy. Prekursor chlorowano i traktowano aminą aby utworzyć docelową des-metylopirolopirymidynę, jak ukazano powyżej.
Przykładowo, schemat VIII opisuje syntezę związku (18).
PL 204 628 B1
Schemat VIII
Dostępny w handlu cyjanooctan metylu alkilowano bromoacetoaldehydo-dietylo-acetalem w obecności wę glanu potasu i Nal uzyskują c (19). Cyklizacj ę do pirymidyny (20) uzyskano w dwóch etapach. Początkowo, utworzono pirymidynoacetal przez reakcję (19) stosując chlorowodorek benzamidyny z użyciem 2 równoważników DBU. Otrzymany pirymidynoacetal odbezpieczono bez oczyszczania stosując wodny roztwór 1N HCl i otrzymany aldehyd poddano cyklizacji do pirolopirymidyny (20), którą wyizolowano przez filtrację. Reakcja (20) z tlenochlorkiem fosforawym w temperaturze wrzenia wobec powrotu skroplin dała odpowiadającą pochodną 4-chlorową (21). Sprzęganie pochodnej chlorowej z trans-4-aminocykloheksanolem w DMSO w temperaturze 135°C dawała związek (18) ze związku (21).
Schematy II-VIII pokazują, że możliwe jest przyłączenie grup funkcyjnych w pozycji 5 i 6 pierścienia pirolopirymidynowego. Poprzez użycie różnych odczynników wyjściowych i niewielkich modyfikacji powyższych schematów reakcyjnych, można wprowadzić różne grupy funkcyjne w pozycjach 5 i 6 wzoru (I) i (II). Tablica 2 ilustruje niektóre przykłady.
PL 204 628 B1
T a b l i c a 2. Wybrana lista 5- i 6-podstawionych pirolopirymidyn.
Odczynnik wyjściowy R5 R6
x-O'y-O\ cr H H
X) Cl—/ \=/\3 H Podstawiony Ar
O o H CH2C(O)OCH3
0 0 Cl C(O)OCH3 CH3
0 0 Α/,χ Cl H C(O)NHCH3 CH3
Wynalazek jest dodatkowo zilustrowany przez następujące przykłady, które nie powinny być w żaden sposób konstruowane jako dodatkowo ograniczające. Zawartość wszystkich odnośników, zgłoszeń patentowych w trakcie rozpraw oraz opublikowanych zgłoszeń patentowych, przytaczanych w tym zgłoszeniu, włączając te, do których odniesiono się w części „Tło”, załącza się w niniejszym jako odniesienie. Powinno się rozumieć, że modele stosowane w przykładach są modelami dopuszczonymi i że demonstracja skuteczności w tych modelach jest przypuszczalną skutecznością u ludzi.
P r z y k ł a d y
Otrzymywanie 1:
1
Zastosowano zmodyfikowaną metodę alkilacji Seela i Lupke1. Do ochłodzonego na lodzie (0°C) roztworu 01 cyjanooctanu etylu (6,58 g, 58,1 mmola) i MeOH (20 mL) dodano powoli roztwór NaOMe (25% ciężar/objętość; 58,1 mmola). Po 10 minutach, dodano powoli chloroaceton (5 ml; 62,8 mmola). Po 4 godzinach, rozpuszczalnik usunięto. Brązowy olej rozcieńczono EtOAc (100 ml) i przemyto H2O (100 ml). Frakcję organiczną wysuszono, przesączono, i zatężono otrzymując brązowy olej (7,79 g; 79%). Olej (3) (schemat IV) był mieszaniną produktów estru metylowego/etylowego (9/1), i użyto go bez dodatkowego oczyszczania.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 4,24 (q, J = 7,2 Hz, OCH2), 3,91 (dd, 1H, J = 7,2, 7,0 Hz, CH), 3,62 (s, 3H, OCH3), 3,42 (dd, 1H, J = 15,0, 7,1 Hz, 1 x CH2); 3,02 (dd, 1H, J = 15,0, 7,0 Hz, 1 x CH2); 2,44 (s, 3H, CH3), 1,26 (t, J= 7,1 Hz, CH3 estru).
1Seela, F.; Lupke, U. Chem. Ber. 1977, 110, 1462-1469.
Otrzymywanie 2:
1
Zastosowano procedurę Seela i Lupke.1 A więc, zabezpieczenie ketonu (3) (schemat IV; 5,0 g, 32,2 mmola) glikolem etylenowym (4 ml, 64,4 mmola) w obecności TsOH (100 mg) dało (4) w postaci oleju (schemat IV; 5,2 g, 81.0) po chromatografii rzutowej (SiO2; 3/7 EtOAc/Hex, Rf 0.35). Wciąż zawiera ~5% estru etylowego.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 4,24 (q, J = 7,2 Hz, OCH2), 3,98 (s, 4H, 2 x acetal-CH2), 3,79 (s, 3H, OCH3), 3,62 (dd, 1H, J = 7,2, 7,0 Hz, CH), 2,48 (dd, 1H, J = 15,0, 7,1 Hz, 1 x CH2), 2,32 (dd, 1H, J = 15,0, 7,0 Hz, 1 x CH2); 1,35 (s, 3H, CH3), 1,26 (t, J = 7,1 Hz, ester-CH3);
MS (ES): 200,1 (M++1).
1Seela, F.; Lupke, U. Chem. Ber. 1977, 110, 1462-1469.
Otrzymywanie 3:
Roztwór acetalu (4) (schemat IV, 1 g, 5,02 mmola), benzamidyny (786 mg, 5,02 mmola), i DBU (1,5 ml, 10,04 mmola) w suchym DMF (15 ml) ogrzewano do temperatury 85°C przez 15 godzin. Mieszaninę rozcieńczono CHCl3 (30 ml) i przemyto 0,5 N NaOH (10 ml) i H2O (20 ml). Frakcję organiczną wysuszono, przesączono i zatężono otrzymując brązowy olej. Próbowano przeprowadzić chromatografię rzutową (SiO2; 1/9 EtOAc/CH2Cl2, Rf 0,35), lecz materiał krystalizował na kolumnie. Żel krzePL 204 628 B1 mionkowy przemyto MeOH. Frakcje zawierające produkt (5) (schemat IV) zatężono i użyto bez dodatkowego oczyszczania (783 mg, 54,3%):
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 8,24 (m, 2H, Ar-H), 7,45 (m, 3H, Ar-H), 5,24 (br s, 2H, NH2), 3,98 (s, 4H, 2 x acetal-CH2), 3,60-3,15 (m, 2H, CH2), 1,38 (s, 3H, CH3);
MS (ES): 288,1 (M++1).
Otrzymywanie związku (20) (schemat VIII): Roztwór acetalu (19) (4,43 g, 20,6 mmola)1, chlorowodorku benzaminy (3,22 g, 20,6 mmola), i DBU (6,15 ml, 41,2 mmola) w suchym DMF (20 ml) ogrzewano do temperatury 85°C przez piętnaście godzin. Mieszaninę rozcieńczono 100 ml CHCI3, i przemyto HBO (2 x 50 ml). Frakcję organiczną wysuszono, przesączono, i zatężono do ciemnego brązowego oleju. Ciemny brązowy olej mieszano w 1N HCl (100 ml) przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Otrzymaną zawiesinę przesączono otrzymując sól HCl (20) w postaci brązowego ciała stałego (3,60 g, 70,6%);
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) 11,92 (s 1H), 8,05 (m, 2H, Ar-H), 7,45 (m, 3H, Ar-H), 7,05 (s, 1H, pirol-H);
MS (ES): 212,1 (M++1).
Otrzymywanie 4:
Roztwór acetalu (5) (700 mg, 2,44 mmola) w 1N HCl (40 ml) mieszano przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Otrzymaną zawiesinę przesączono otrzymując sól HCl 2-fenylo-6-metylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on w postaci brązowego ciała stałego (498 mg, 78,0%):
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 11,78 (s, 1H), 8,05 (m, 2H, Ar-H), 7,45 (m, 3H, Ar-H), 6,17 (s, 1H, pirol-H), 2,25 (s, 3H, CH3);
MS (ES): 226,1 (M++1).
Otrzymywanie 5:
Zastosowano zmodyfikowaną metodę cyklizacji Chen i inni.1 Do ochłodzonego na lodzie (0°C) roztworu bromku (9), (schemat V; 20,0 g, 108 mmola; 90% czystości) w alkoholu izopropylowym (60 ml) dodano powoli roztwór α-metylobenzyloaminy (12,5 ml, 97,3 mmola). Czarny roztwór pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej i mieszano przez 15 godzin. Mieszaninę rozcieńczono EtOAc (200 ml) i przemyto 0,5 N NaOH (50 ml). Frakcję organiczną wysuszono, przesączono, i zatężono do czarnej smoły (19,2 g; 94%). Pozostałość częściowo oczyszczono przez chromatografię rzutową (SiO2; 4/96 MeOH/CH2Cl2, Rf 0,35) otrzymując czarne ciało stałe (6,38 g, 31%) czyli związek dl-1-(1-fenyloetylo)-2-amino-3-cyjano-4-metylopirol:
MS (ES): 226, 1 (M++1).
1Chen, Y.L.; Mansbach, R. S.; Winter, S.M.; Brooks, E.; Collins, J.; Corman, M.L.; Dunaiskis, A.R.; Faraci, W.S.; Gallaschun, R.J.; Schmidt, A.; Schulz, D.W.J. Med. Chem. 1997, 40, 1749-1754.
Otrzymywanie 6:
Do roztworu dl-1-(1-fenyloetylo)-2-amino-3-cyjano-4,5-dimetylopirol1 (14,9 g, 62,5 mmola) i pirydyny (10,0 ml) w dichlorometanie (50,0 ml) dodano chlorek benzoilu (9,37 g, 66,7 mmola) w temperaturze 0°C. Po mieszaniu w temperaturze 0°C przez 1 godzinę, dodano heksan (10,0 ml) aby ułatwić wytrącenie produktu. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i ciało stałe rekrystalizowano z mieszaniny EtOH/H2O uzyskując 13,9 g (65%) dl-1-(1-fenyloetylo)-2-fenylokarbonyloamino-3-cyjano-4,5-dimetylopirol.
Temperatura topnienia 218-221°C;
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,72 (s, 3H), 1,76 (d, J = 7,3 Hz, 3H), 1,98 (s, 3H), 5,52 (q, J = 7,3 Hz, 1H), 7,14-7,54 (m, 9H), 7,68-7,72 (dd, J = 1,4 Hz, 6,9 Hz, 2H), 10,73 (s, 1H);
MS (ES): 344,4 (M++1).
1Liebigs Ann. Chem. 1986, 1485-1505.
Następujące związki otrzymano w podobny sposób jak te z otrzymywania 6: dl-1-(1-fenyloetylo)-2-(3-pirydylo)karbonyloamino-3-cyj ano-4,5-dimetylopirol.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,83 (d, J = 6,8 Hz, 3H), 2,02 (s, 3H), 2,12 (s, 3H), 5,50 (q, J = 6,8
Hz, 1H), 7,14-7.42 (m, 5H), 8,08 (m, 2H), 8,75 (m, 3H);
MS (ES): 345,2 (M++1).
dl-1-(1-fenyloetylo)-2-(2-furylo)karbonyloamino-3-cyjano-4,5-dimetylopirol.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,84 (d, J = 7,4 Hz, 3H), 1,92 (s, 3H), 2,09 (s, 3H), 5,49 (q, J = 7,4 Hz, 1H), 6,54 (dd, J = 1,8 Hz, 3,6 Hz, 1H), 7,12-7,47 (m, 7H);
MS (ES): 334,2 (M++1), 230,1.
dl-1-(1-fenyloetylo)-2-(3-furylo)karbonyloamino-3-cyjano-4,5-dimetylopirol.
PL 204 628 B1
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,80 (d, J = 7 Hz 3H), 1,89 (s, 3H), 2,05 (s, 3H), 5,48 (q, J = 7 Hz, 1H), 6,59 (s, 1H), 7,12-7,40 (m, 6H), 7,93 (s, 1H);
MS (ES): 334,1 (M++1), 230,0.
dl-1-(1-fenyloetylo)-2-cyklopentylokarbonyloamino-3-cyjano-4,5-dimetylopirol.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,82 (d, J = 7,4 Hz, 3H), 1,88 (s, 3H), 2,05 (s, 3H), 1,63-1,85 (m, 8H), 2,63 (m, 1H), 5,43 (q, J = 7,4 Hz, 1H), 6,52 (s, 1H), 7, 05-7, 20 (m, 5H);
MS (ES): 336,3 (M++1).
dl-1-(1-fenyloetylo)-2-(2-tienylo)karbonyloamino-3-cyjano-4,5-dimetylopirol.
NMR 1H (200 MHz, CDCI3) δ 1,82 (d, J = 6,8 Hz, 3H), 1,96 (s, 3H), 2,09 (s, 3H), 5,49 (q, J= 6,8 Hz, 1H), 7,05-7,55 (m, 8H);
MS (ES): 350,1 (M++1), 246,0.
dl-1-(1-fenyloetylo)-2-(3-tienylo)karbonyloamino-3-cyjano-4,5-dimetylopirol.
NMR 1H (200 MHz, CDCI3) δ 1,83 (d, J = 7,0 Hz, 3H), 1,99 (s, 3H), 2,12 (s, 3H), 5,49 (q, J = 7,0 Hz, 1H), 6,90 (m, 1H), 7,18-7,36 (m, 6H), 7,79 (m, 1H);
MS (ES): 350,2 (M++1), 246,1.
dl-1-(1-fenyloetylo)-2-(4-fluorofenylo)karbonyloamino-3-cyjano-4,5-dimetylopirol.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,83 (d, J = 7,4 Hz, 3H), 1,96 (s, 3H), 2,08 (s, 3H), 5,51 (q, J = 7,4 Hz, 1H), 7,16-7,55 (m, 9H);
MS (ES): 362,2 (M++1), 258,1.
dl-1-(1-fenyloetylo)-2-(3-fluorofenylo)karbonyloamino-3-cyjano-4,5-dimetylopirol.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,83 (d, J = 7,4 Hz 3H), 1,97 (s, 3H), 2,10 (s, 3H), 5,50 (q, J = 7,4 Hz, 1H), 7,05-7,38 (m, 7 H), 7,67-7,74 (m, 2H);
MS (ES): 362,2 (M++1), 258,1.
dl-1-(1-fenyloetylo)-2-(2-fluorofenylo)karbonyloamino-3-cyjano-4,5-dimetylopirol.
NMR 1H (200 MHz, CDCI3) δ 1,85 (d, J = 7,2 Hz, 3H), 1,94 (s, 3H), 2,11 (s, 3H), 5,50 (q, J = 7,2 Hz, 1H), 7,12-7,35 (m, 6H), 7,53 (m, 1H), 7,77 (m, 1H), 8,13 (m, 1H);
MS (ES): 362,2 (M++1), 258,0, dl-1-(1-fenyloetylo)-2-izopropylokarbonyloamino-3-cyjano-4,5-dimetylopirol.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,19 (d, J = 7,0 Hz, 6H), 1,82 (d, J = 7,2 Hz, 3H), 1,88 (s, 3H), 2,06 (s, 3H), 2,46 (m, 1H), 5,39 (m, J = 7,2 Hz, 1H), 6,64 (s, 1H), 7,11-7,36 (m, 5H);
MS (ES): 310,2 (M++1), 206,1.
W przypadku acylacji dl-1-(1-fenyloetylo)-2-amino-3-cyjano-4-metylopirolu, otrzymano monoacylowany dl-1-(1-fenyloetylo)-2-benzoiloamino-3-cyjano-4-dimetylopirolu i diacylowany pirol dl-1-(1-fenyloetylo)-2-dibenzoiloamino-3-cyjano-4-metylopirol.
Pirol monoacylowany: NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 7,69 (d, 2H, J = 7,8 Hz, Ar-H), 7,58-7,12 (m, 8H, Ar-H), 6,18 (s, 1H, pirol-H), 5,52 (q, 1H, J = 7,2 Hz, CH-CH3), 2,05 (s, 3H, pirol-CH3), 1,85 (d, 3H, J = 7,2 Hz, CH-CH3);
MS (ES): 330,2 (M++1);
Pirol diacylowany: NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 7,85 (d, 2H, J = 7,7 Hz, Ar-H), 7,74 (d, 2H, J = 7,8 Hz, Ar-H), 7,52-7,20 (m, 9H, Ar-H), 7,04 (m, 2H, Ar-H), 6,21 (s, 1H, pirol-H), 5,52 (q, 1H, J = 7,2 Hz, CH-CH3), 1,77 (d, 3H, J = 7,2 Hz, CH-CH3), 1,74 (s, 3H, pirol-CH3);
MS (ES): 434,1 (M++1).
Otrzymywanie 7:
Do roztworu dl-1-(1-fenyloetylo)-2-fenylokarboksyamido-3-cyjano-4,5-dimetylopirolu (1,0 g, 2,92 mmola) w metanolu (10,0 ml) dodano stężony kwas siarkowy (1,0 ml) w temperaturze 0°C. Otrzymaną mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia wobec powrotu skroplin przez 15 godzin i ochłodzono do temperatury pokojowej. Osad przesączono uzyskując 0,48 g (48%) dl-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-onu.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 2, 02 (d, J = 7,4 Hz, 3H), 2,04 (s, 3H), 2,41 (s, 3H), 6,25 (q, J = 7,4 Hz, 1H), 7,22-7,50 (m, 9H), 8,07-8,12 (dd, J = 3,4 Hz, 6,8 Hz, 2H), 10,51 (s, 1H);
MS (ES): 344, 2 (M++1).
Następujące związki otrzymano w podobny sposób jak te z otrzymywania 7: dl-5,6-dimetylo-2-(3-pirydylo)-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 2,03 (d, J = 7,2 Hz, 3H), 2,08 (s, 3H), 2,42 (s, 3H), 6,24 (q, J = 7,2
Hz, 1H), 7,09-7,42 (m, 5H), 8,48 (m, 2H), 8,70 (m, 3H);
MS (ES): 345,1 (M++1).
PL 204 628 B1 dl-5,6-dimetylo-2-(2-furylo)-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, CDCI3) δ 1,98 (d, J = 7,8 Hz, 3H), 1,99 (s, 3H), 2,37 (s, 3H), 6,12 (q, J = 7,8 Hz, 1H), 6,48 (dd, 3=1,8 Hz, 3,6 Hz, 1H), 7,17-7,55 (m, 7H), 9,6 (s, 1H);
MS (ES): 334,2 (M++1).
dl-5,6-dimetylo-2-(3-furylo)-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,99 (d, J = 7 Hz, 3H), 2,02 (s, 3H), 2,42 (s, 3H), 6,24 (q, J = 7 Hz, 1 H), 7,09 (s, 1H), 7,18-7,32 (m, 5H), 7,48 (s, 1H), 8,51 (s, 1H);
MS (ES): 334,2 (M++1).
dl-5,6-dimetylo-2-cyklopentylo-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,95 (d, J = 7,4 Hz, 3H), 2,00 (s, 3H), 2,33 (s, 3H), 1,68-1,88 (m, 8H), 2,97 (m, 1H), 6,10 (q, J = 7,4 Hz, 1H); 7,16-7,30 (m, 5H), 9,29 (s, 1H);
MS (ES): 336,3 (M++1).
dl-5,6-dimetylo-2-(2-tienylo)-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 2,02 (d, J = 7,2 Hz, 3H), 2,06 (s, 3H), 2,41 (s, 3H), 6,13 (q, J = 7,2 Hz, 1H), 7,12 (dd, J = 4,8, 2,8 Hz, 1H), 7,26-7,32 (m, 5H), 7,44 (d, J = 4,8 Hz, 1H), 8,01 (d, J = 2,8 Hz, 1H) 11,25 (s, 1H);
MS (ES): 350,2 (M++1).
dl-5,6-dimetylo-2-(3-tienylo)-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 2,00 (d, J = 7,4 Hz, 3H), 2,05 (s, 3H), 2,43 (s, 3H), 6,24 (q, J = 7,4 Hz, 1H), 7,24-7,33 (m, 5H), 7,33-7,39 (m, 1H), 7,85 (m, 1H), 8,47 (m, 1H), 12,01 (s, 1H);
MS (ES): 350,2 (M++1).
dl-5,6-dimetylo-2-(4-fluorofenylo)-7N-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 2,01 (d, J = 6,8 Hz, 3H), 2,05 (s, 3H), 2,42 (s, 3H), 6,26 (q, J = 6,8 Hz, 1H), 7,12-7,36 (m, 7H), 8,23-8,30 (m, 2H), 1,82 (s, 1H);
MS (ES): 362, 3 (M++1).
dl-5,6-dimetylo-2-(3-fluorofenylo)-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 2,02 (d, J = 7,4 Hz, 3H), 2,06 (s, 3H), 2,44 (s, 3H), 6,29 (q, J = 7,4 Hz, 1H), 7,13-7,51 (m, 7H), 8,00-8,04 (m, 2H), 11,72 (s, 1H);
MS (ES): 362,2 (M++1).
dl-6,6-dimetylo-2-(2-fluorofenylo)-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 2,00 (d, J = 7,2 Hz, 3H), 2,05 (s, 3H), 2,38 (s, 3H), 6,24 (q, J = 7,2 Hz, 1H), 7,18 - 7,45 (m, 8H), 8,21 (m, 1H), 9,54 (s, 1H);
MS (ES): 362,2 (M++1).
dl-5,6-dimetylo-2-izopropylo-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,30 (d, J = 6,8 Hz, 3H), 1,32 (d, J = 7,0 Hz, 3H), 2,01 (s, 3H), 2,34 (s, 3H), 2,90 (m, 1H), 6,13 (m, 1H), 7,17-7,34 (m, 5H), 10,16 (s, 1H);
MS (ES): 310,2 (M++1).
Otrzymywanie 8:
Roztwór dl-1-(1-fenyloetylo)-2-benzoiloamino-3-cyjano-4-dimetylopirolu (785 mg, 2,38 mmola) ze stężonym H2SO4 (1 ml) w DMF (13 ml) mieszano w temperaturze 130°C przez 48 godzin. Czarny roztwór rozcieńczono CHCl3 (100 ml) i przemyto 1N NaOH (30 ml), i solanką (30 ml). Frakcję organiczną wysuszono, przesączono, zatężono, i oczyszczono przez chromatografię rzutową (SiO2; 8/2 EtOAc/Hex, Rf 0,35) do brązowego ciała stałego (184 mg, 24%) czyli dl-5-metylo-2-fenylo-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-onu.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 8,18 (m, 2H, Ar-H), 7,62-7,44 (m, 3H, Ar-H), 7,40-7,18 (m, 5H, ArH), 6,48 (s, 1H, pirol-H), 6,28 (q, 1H, J= 7,2 Hz, CH-CH3), 2,18 (s, 3H, pirol-CH3), 2,07 (d, 3H, J= 7,2 Hz, CH-CH3);
MS (ES): 330,2 (M++1).
Otrzymywanie 9:
Mieszaninę dl-1-(1-fenyloetylo)-2-amino-3-cyjano-4,5-dimetylopirolu (9,60 g, 40,0 mmola) i kwasu mrówkowego (50,0 ml, 98%) ogrzewano w temperaturze wrzenia wobec powrotu skroplin przez 5 godzin. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej i oskrobaniu boków kolby, utworzono obfity osad i przesączono. Materiał przemyto wodą do osią gnięcia oboję tnego pH przemywań, uzyskując dl-5,6-dimetylo-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,96 (d, J = 7,4 Hz, 3H), 2,00 (s, 3H), 2,38 (s, 3H), 6,21 (q, J = 7,4 Hz, 1H), 7,11-7,35 (m, 5H), 7,81 (s, 1H), 11,71 (s, 1H);
PL 204 628 B1
MS (ES): 268,2 (M++1).
Otrzymywanie 10:
dl-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on (1,0 g, 2,91 mmola) zawieszono w kwasie polifosforowym (30,0 ml). Mieszaninę ogrzewano w temperaturze 100°C przez 4 godziny. Gorącą zawiesinę wylano na wodę z lodem, mieszano energicznie aby rozproszyć zawiesinę, i zalkalizowano do pH 6 z użyciem stałego KOH. Otrzymane ciało stałe przesączono i zebrano uzyskując 0,49 g (69%) 5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-onu.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,17 (s, 3H), 2,22 (s, 3H), 7,45 (br, 3H), 8,07 (br, 2H), 11,49 (s, 1H), 11,82 (s, 1H);
MS (ES): 344,2 (M++1).
Następujące związki otrzymano w podobny sposób jak te z otrzymywania 10:
5-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
MS (ES): 226,0 (M++1).
5.6- dimetylo-2-(3-pirydylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
MS (ES): 241,1 (M++1).
5.6- dimetylo-2-(2-furylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,13 (s, 3H), 2,18 (s, 3H), 6,39 (dd, J = 1,8, 3,6 Hz, 1H), 6,65 (dd, J = 1,8 Hz, 3,6 Hz, 1H), 7,85 (dd, J = 1,8, 3,6 Hz, 1H,), 11,45 (s, 1H), 1,60 (s, 1H);
MS (ES): 230,1 (M++1).
5.6- dimetylo-2-(3-furylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,14 (s, 3H), 2,19 (s, 3H), 6,66 (s, 1H), 7,78 (s, 1H), 8,35 (s, 1H), 11,3 (s, 1H), 11,4 (s, 1H);
MS (ES): 230,1 (M++1).
5, 6-dimetylo-2-cyklopentylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 1,57-1,91 (m, 8H), 2,12 (s, 3H), 2,16 (s, 3H), 2,99 (m, 1H), 11,24 (s, 1H), 11,38 (s, 1H);
MS (ES): 232,2 (M++1).
5.6- dimetylo-2-(2-tienylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,14 (s, 3H), 2,19 (s, 3H), 7,14 (dd, J = 3,0, 5,2 Hz, 1H), 7,70 (d, J = 5,2 Hz, 1H), 8,10 (d, J = 3,0 Hz, 1H), 11,50 (s, 1H);
MS (ES): 246,1 (M++1).
5.6- dimetylo-2-(3-tienylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,17 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 7,66 (m, 1H), 7,75 (m, 1H), 8,43 (m, 1H), 11,47 (s, 1H), 11,69 (s, 1H);
MS (ES): 246,1 (M++1).
5.6- dimetylo-2-(4-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,17 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 7,31 (m, 2H), 8,12 (m, 2H), 11,47 (s, 1H);
MS (ES): 258,2 (M++1).
5.6- dimetylo-2-(3-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,18 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 7,33 (m, 1H), 7,52 (m, 1H), 7,85-7,95 (m, 2H), 11,56 (s, 1H), 11,80 (s, 1H);
MS (ES): 258,1 (M++1).
5.6- dimetylo-2-(2-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,18 (s, 3H), 2,22 (s, 3H), 7,27-7, 37 (m, 2H), 7,53 (m, 1H), 7,68 (m, 1H), 11,54 (s, 1H), 11,78 (s, 1H);
MS (ES): 258,1 (M++1).
5.6- dimetylo-2-izopropylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 1,17 (d, J= 6,6 Hz, 6H), 2,11 (s, 3H), 2,15 (s, 3H), 2,81 (m, 1H),
11,20 (s, 1H), 11,39 (s, 1H);
MS (ES): 206,1 (M++1).
5.6- dimetylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-on.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,13 (s, 3H), 2,17 (s, 3H), 7,65 (s, 1H);
MS (ES): 164,0 (M++1).
PL 204 628 B1
Otrzymywanie 11:
Roztwór 5, 6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4(3H)-onu (1,0 g, 4,2 mmola) w tlenochlorku fosforawym (25,0 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia wobec powrotu skroplin przez 6 godzin, a nastę pnie zatężono pod zmniejszonym ciś nieniem do sucha. Do pozostał o ści dodano wodę w celu indukcji krystalizacji i otrzymane ciało stałe przesączono i zebrano uzyskując 0,90 g (83%) 4-chloro-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,33 (s, 3H), 2,33 (s, 3H), 7,46-7,49 (m, 3H), 8,30-8,35 (m, 2H),
12,20 (s, 1H);
MS (ES): 258,1 (M++1).
Następujące związki otrzymano w podobny sposób jak te z otrzymywania 11:
4-chloro-5-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS (ES): 244,0 (M++1).
4-chloro-6-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS (ES): 244,0 (M++1).
4-chloro-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) 8,35 (2, 2H), 7,63 (br s, 1H), 7,45 (m, 3H), 6,47 (br s, 1H);
MS (ES): 230,0 (M++1).
4-chloro-5,6-dimetylo-2-(3-pirydylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS (ES): 259,0 (M++1).
4-chloro-5,6-dimetylo-2-(2-furylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,35 (s, 3H), 2,35 (s, 3H), 6,68 (dd, J = 1,8, 3,6 Hz, 1H), 7,34 (dd, J = 1,8 Hz, 3,6 Hz, 1H), 7,89 (dd, J = 1,8, 3,6 Hz, 1H);
MS (ES): 248,0 (M++1).
4-chloro-5,6-dimetylo-2-(3-furylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,31 (s, 3H), 2,31 (s, 3H), 6,62 (s, 1H), 7,78 (s, 1H), 8,18 (s, 1H), 12,02 (s, 1H);
MS (ES): 248,1 (M++1)
4-chloro-5,6-dimetylo-2-cyklopentylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 1,61-1,96 (m, 8H), 2,27 (s, 3H), 2,27 (s, 3H), 3,22 (m, 1H), 11,97 (s, 1H);
MS (ES): 250,1 (M++1).
4-chloro-5,6-dimetylo-2-(2-tienylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,29 (s, 3H), 2,31 (s, 3H), 7,14 (dd, J = 3,1Hz, 4,0 Hz, 1H), 7,33 (d, J = 4,9 Hz, 1H), 7,82 (d, J = 3,1Hz, 1H), 12,19 (s, 1H);
MS (ES): 264,1 (M++1).
4-chloro-5,6-dimetylo-2-(3-tienylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,32 (s, 3H), 2,32 (s, 3H), 7,62 (dd, J = 3,0, 5,2 Hz, 1H), 7,75 (d, J = 5,2 Hz, 1H), 8,20 (d, J = 3,0 Hz, 1H);
MS (ES): 264,0 (M++1).
4-chloro-5, 6-dimetylo-2-(4-fluorofenylo]-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,33 (s, 3H), 2,33 (s, 3H), 7,30 (m, 2H), 8,34 (m, 2H), 12,11 (s, 1H);
MS (ES): 276,1 (M++1).
4-chloro-5,6-dimetylo-2-(3-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR lR (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,31 (s, 3H), 2,33 (s, 3H), 7,29 (m, 1H), 7,52 (m, 1H), 7,96 (m, 1H), 8,14(m, 1H), 11,57 (s, 1H);
MS (ES): 276,1 (M++1).
4-chloro-5,6-dimetylo-2-(2-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,34 (s, 3H), 2,34 (s, 3H), 7,33 (m, 2H), 7,44 (m, 1H), 7,99 (m, 1H), I 2,23 (s, 1H);
MS (ES): 276,1 (M++1).
4-chloro-5,6-dimetylo-2-izopropylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 1,24 (d, J = 6, 6 Hz, 6H), 2,28 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 3,08 (q, J = 6,6 Hz, 1H), 11,95 (s, 1H);
MS (ES): 224,0 (M++1).
4-chloro-5,6-dimetylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
PL 204 628 B1
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d6) δ 2,31 (s, 3H), 2,32 (s, 3H), 8,40 (s, 1H);
MS (ES): 182,0 (M++1).
dl-4-chloro-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyna.
Otrzymywanie 12:
Do roztworu dl-1,2-diaminopropanu (1,48 g, 20,0 mmoli) i węglanu sodu (2,73 g, 22,0 mmola) dioksanie (100,0 ml) i wodzie (100,0 ml) dodano di-tert-diwęglan (4,80 g, 22,0 mmola) w temperaturze pokojowej. Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 14 godzin. Dioksan usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Osad odsączono i przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Pozostałość ucierano z EtOAc, a następnie przesączono. Przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha uzyskując mieszaninę dl-1-amino-2-(1,1-dimetyloetoksy)karbonyloaminopropanu i dl-2-amino-1-(1,1-dimetyloetoksy)karbonyloaminopropanu, której nie można było rozdzielić normalną metodą chromatograficzną. Mieszaninę użyto do reakcji w przykładzie 8.
Otrzymywanie 13:
Do roztworu Fmoc-e-Ala-OH (1,0 g, 3,212 mmola) i chlorku oksalilu (0,428 g, 0,29 ml, 3,373 mmola) w dichlorometanie (20,0 ml) dodano kilka N,N-dimetyloformamidu w temperaturze 0°C. Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, po czym dodano cyklopropylometyloaminę (0,229 g, 0,28 ml, 3,212 mmola) i trietyloaminę (0,65 g, 0,90 ml, 6,424 mmola). Po 10 minutach, mieszaninę traktowano 1 M chlorowodorkiem (10,0 ml) i wodną mieszaninę ekstrahowano dichlorometanem (3 x 30,0 ml). Roztwór organiczny zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Pozostałość traktowano roztworem 20% piperydyną w N,N-dimetyloformamidzie (20,0 ml) przez 0,5 godziny. Po usunięciu rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość traktowano 1 M chlorowodorkiem (20,0 ml) i octanem etylu (20,0 ml). Mieszaninę rozdzielono i warstwę wodną alkalizowano z użyciem stałego wodorotlenku sodu do pH = 8. Osad usunięto przez filtrację i roztwór wodny poddano kolumnie jono-wymiennej wymywanej 20% pirydyną, uzyskując 0,262 g (57%) amid N-cyklopropylometylo-e-alaniny.
NMR 1H (200 MHz, CD3OD) δ 0,22 (m, 2H), 0,49 (m, 2H), 0,96 (m, 2H), 2,40 (t, 2H), 2,92 (t, 2H), 3,05 (d, 2H);
MS (ES): 143,1 (M++1).
Otrzymywanie 14:
N-tert-butoksykarbonylo-trans-1,4-cykloheksylodiamina. trans-1,4-cykloheksylodiaminę (6,08 g, 53,2 mmola) rozpuszczono w dichlorometanie (1,00 ml). Dodano przez rurkę roztwór di-tertbutylodiwęglanu (2,32 g, 10,65 mmola w 40 ml dichlorometanu). Po 20 godzinach, reakcję podzielono między CHCl3 i wodę. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano CHCI3 (3x). Połączone warstwy organiczne wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono uzyskując 1,20 g białego ciała stałego (53%).
NMR 1H (200 MHz, CDCl3): δ 1,0-1,3 (m, 4H), 1,44 (s, 9H), 1,8-2,1 (m, 4H), 2,62 (brm, 1H), 3,40 (brs, 1H), 4,37 (brs, 1H);
MS (ES): 215,2 (M++1).
4-(N-acetylo)-N-tert-butoksykarbonylo-trans-1,4-cykloheksylodiamina.
N-tert-butoksykarbonylo-trans-1,4-cykloheksylodiaminę (530 mg, 2,47 mmola) rozpuszczono w dichlorometanie (20 ml). Wkroplono bezwodnik octowy (250 mg, 2,60 mmola). Po 16 godzinach, reakcję rozcieńczono wodą i CHCI3. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano CHCl3 (3x). Połączone warstwy organiczne wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono. Rekrystalizacja (EtOH/H2O) dała 190 mg białych kryształów (30%).
NMR 1H (200 MHz, CDCI3): δ 0,9 - 1,30 (m, 4H), 1,43 (s, 9H), 1,96-2,10 (m, 7H), 3,40 (brs, 1H), 3,70 (brs, 1H), 4,40 (brs, 1H), 4,40 (brs, 1H);
MS (ES): 257,2 (M++1), 242,1 (M+ - 15), 201,1 (M+ - 56).
4-(4-trans-acetamidocykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyna.
4-(N-acetylo)-N-tert-butoksykarbonylo-trans-1,4-cykloheksylodiaminę (190 mg, 0,74 mmola), rozpuszczono w dichlorometanie (5 ml) i rozcieńczono TFA (6 ml). Po 16 godzinach, reakcję zatężono. Surowe ciało stałe, DMSO (2 ml), NaHCO3 (200 mg, 2,2 mmola) i 4-chloro-5,6-dimetylo-2-fenylo7H-pirolo[2,3d]pirymidynę (35 mg, 0,14 mmola) połączono w kolbie i ogrzewano do temperatury 130°C. Po 4,5 godzinie, reakcję ochłodzono do temperatury pokojowej i rozcieńczono EtOAc i wodą. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano EtOAc (3x). Połączone warstwy organiczne wyPL 204 628 B1 suszono nad MgSO4, przesączono i zatężono. Chromatografia (krzemionkowa płytka preparatywna; 20:1 CHCl3:EtOH) dała 0,3 mg brązowego ciała stałego (1% wydajność).
MS (ES): 378,2 (M++1).
4-(N-metanosulfonylo)-N-tert-butoksykarbonylo-trans-1,4-cykloheksylodiamina. trans-1,4-cykloheksylodiaminę (530 mg, 2,47 mmola) rozpuszczono w dichlorometanie (20 ml) i rozcieńczono pirydyną (233 mg, 3,0 mmola). Wkroplono chlorek metanosulfonylu (300 mg, 2,60 mmola). Po 16 godzinach, reakcję rozcieńczono wodą i CHCl3. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano CHCI3 (3x). Połączone warstwy organiczne wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono. Rekrystalizacja (EtOH/H2O) dała 206 mg białych kryształów (29%).
NMR 1H (200 MHz, CDCI3): δ 1,10-1,40 (m, 4H), 1,45 (s, 9H), 2,00-2,20 (m, 4H), 2,98 (s, 3H), 3,20-3,50 (brs, 2H), 4,37 (brs, 1H);
MS (ES) 293,1 (M++1), 278,1 (M+-15), 237,1 (M+-56).
4-(4-trans-metanosulfamidocykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-(1-fenyloetylo)pirolo-[2,3d]pirymidyna.
4-(N-sulfonylo)-N-tert-butoksykarbonylo-trans-1,4-cykloheksylodiaminę (206 mg, 0,71 mmola), rozpuszczono w dichlorometanie (5 ml) i rozcieńczono TFA (6 ml). Po 16 godzinach, reakcję zatężono. Surową mieszaninę reakcyjną, DMSO (2 ml), NaHCO3 (100 mg, 1,1 mmola) i 1-chloro-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę połączono w kolbie i ogrzewano do temperatury 130°C. Po 15 godzinach, reakcję ochłodzono do temperatury pokojowej, i rozcieńczono EtOAc (3x). Połączone warstwy organiczne wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono. Chromatografia (krzemionkowa płytka preparatywna, 20:1 CHCl3/EtOH) dała 2,6 mg brązowego ciała stałego (5%).
MS (ES): 414,2 (M++1).
P r z y k ł a d 1:
Roztwór 4-chloro-5, 6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny (0,50 g, 1,94 mmola) i 4-transhydroksycykloheksyloaminy (2,23 g, 19,4 mmola) w metylosulfotlenku (10,0 ml) ogrzewano w temperaturze 130°C przez 5 godzin. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej, dodano wodę (10,0 ml) i otrzymany roztwór wodny ekstrahowano EtOAc (3x10,0 ml). Połączony roztwór EtOAc wysuszono (MgSO4) i przesączono, przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha, pozostałość chromatografowano na żelu krzemionkowym, uzyskując 0,49 g (75%) 4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny. Temperatura topnienia 197-199°C;
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,25-1,59 (m, 8H), 2,08 (s, 3H), 2,29 (s, 3H), 3,68-3,79 (m, 1H), 4,32-4,38 (m, 1H), 4,88 (d, J = 8 Hz, 1H), 7,26-7,49 (m, 3H), 8,40-8,44 (dd, J = 2,2, 8 Hz, 2H), 10,60 (s, 1H);
MS (ES): 337,2 (M++1).
Następujące związki otrzymano w podobny sposób jak w przykładzie 1:
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-6-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 11,37 (s, 1H, pirol-NH), 8,45 (m, 2H, Ar-H), 7,55 (m, 3H, Ar-H), 6,17 (s, 1H, pirol-H), 4,90 (br d, 1H, NH), 4,18 (m, 1H, CH-O), 3,69 (m, 1H, CH-N), 2,40-2,20 (m, 2H), 2,19-1,98 (m, 2H), 2,25 (s, 3H, CH3) 1,68-1,20 (m, 4H);
MS (ES): 323,2 (M++1).
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 11,37 (s, 1H, pirol-NH), 8,40 (m, 2H, Ar-H), 7,45 (m, 3H, Ar-H), 5,96 (s, 1H, pirol-H), 4,90 (br d, 1H, NH), 4,18 (m, 1H, CH-O), 3,69 (m, 1H, CH-N), 2,38-2,20 (m, 2H), 2,18-1,98 (m, 2H), 2,00 (s, 3H, CH3) 1,68-1,20 (m, 4H);
MS (ES): 323, 2 (M++1).
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-2-fenylo-7N-pirolo[2,3d]pirymidyna.
Temperatura topnienia 245,5-246,5°C;
NMR 1H (200 MHz, CD3OD) δ 8,33 (m, 2H, Ar-H), 7,42 (m, 3H, Ar-H), 7,02 (d, 1H, J = 3,6 Hz, pirol-H), 6,53 (d, 1H, J = 3,6 Hz, pirol-H), 4,26 (m, 1H, CH-O), 3,62 (m,1H, CH-N), 2,30-2,12 (m, 2H), 2,12-1,96 (m, 2H), 1,64-1,34 (m, 4H);
MS, M+1=309,3;
Anal (C18H20N4O) C, H, N.
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-(3-pirydylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,21-1,54 (m, 8H); 2,28 (s, 3H); 2,33 (s, 3H); 3,70 (m, 1H), 4,31 (m, 1H), 4,89 (d, 1H), 7,40 (m, 1H), 8,61 (m, 2H), 9,64 (m, 1H);
MS (ES): 338,2 (M++1).
PL 204 628 B1
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-(2-furylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,26-1,64 (m, 8H), 2,22 (s, 3H) 2,30 (s, 3H), 3,72 (m, 1H), 4,23 (m, 1H), 4,85 (d, 1H) 6,52 (m, 1H), 7,12 (m, 1H), 7,53 (m, 1H), 9,28 (s, 1H);
MS (ES): 327,2 (M++1).
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-(3-furylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,25-1,63 (m, 8H), 2,11 (s, 3H) 2,27 (s, 3H), 3,71 (m, 1H), 4,20 (m, 1H), 4,84 (d, 1H) 7,03 (m, 1H), 7,45 (m, 1H), 8,13 (m, 1H), 10,38 (m, 1H);
MS (ES): 327,2 (M++1).
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-cyklopentylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,26-2,04 (m, 16H), 2,26 (s, 3H), 2,27 (s, 3H), 3,15 (m, 1H), 3,70 (m, 1H), 4,12 (m 1H), 4,75 (d, 1H);
MS (ES): 329,2 (M++1).
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-(2-tienylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyno-4-amina.
NMR 1H (200 MHz, CDCI3) δ 1,28-1,59 (m, 8H), 2,19 (s, 3H) 2,29 (s, 3H), 3,74 (m, 1H), 4,19 (m, 1H), 4,84 (d, 1H) 7,09 (m, 1H), 7,34 (m,1H), 7,85 (m, 1H), 9,02 (s, 1H);
MS (ES): 343,2 (M++1).
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-(3-tienylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,21-1,60 (m, 8H), 1,98 (s, 3H) 2,23 (s, 3H), 3,66 (m, 1H), 4,22 (m, 1H), 7,27 (m, 1H) 7,86 (m, 1H), 8,09 (m, 1H), 11,23 (s, 1H);
MS (ES): 343,2 (M++1).
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-(4-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCI3) δ 1,26-1,66 (m, 8H), 1,94 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 3,73 (m, 1H), 4,33 (m, 1H), 4,92 (d, 1H), 7,13 (m, 2H), 8,41 (m, 2H), 11,14 (s, 1H);
MS (ES): 355,2 (M++1).
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-(3-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCI3) δ 1,26-1,71 (m, 8H), 2,06 (s, 3H), 2,30 (s, 3H), 3,72 (m, 1H), 4,30 (m, 1H), 4,90 (d, 1H), 7,09 (m, 1H), 7,39 (m, 1H), 8,05 (m, 1H), 8,20 (m, 1H), 10,04 (s, 1H);
MS (ES): 355,2 (M++1).
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-(2-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCI3) δ 1,30-1,64 (m, 8H), 2,17 (s, 3H), 2,31 (s, 3H), 3,73 (m, 1H), 4,24 (m, 1H), 4,82 (d, 1H), 7,28 (m, 2H), 8,18 (m, 1H), 9,02 (m, 1H), 12,20 (s, 1H);
MS (ES): 355,3 (M++1).
4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-izopropylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCI3) δ 1,31 (d, J = 7,0 Hz, 6H), 1,30-1,65 (m, 8H), 2,27 (s, 3H), 2,28 (s, 3H), 3,01 (m, J = 7,0 Hz, 1H), 3,71 (m, 1H), 4,14 (m, 1H), 4,78 (d, 1H);
MS (ES): 303,2.
dl-4-(2-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-izopropylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCI3) δ 1,31-1,42 (br, 4H), 1,75-1,82 (br, 4H), 2,02 (s, 3H), 2,29 (s, 3H), 3,53 (m, 1H), 4,02 (m, 1H), 5,08 (d, 1H), 7,41-7,46 (m, 3H), 8,30 (m, 2H), 10,08 (s, 1H);
MS (ES): 337, 2 (M++1).
4-(3,4-trans-dihydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo(2,3d]pirymidyna.
MS (ES): 353,2 (M++1).
4-(3,4-cis-dihydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS (ES): 353,2 (M++1).
4-(2-acetylaminoethyl)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna. Temperatura topnienia 196-199°C;
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,72 (s, 3H), 1,97 (s, 3H), 2,31 (s, 3H), 3,59 (m, 2H), 3,96 (m, 2H), 5,63 (br, 1H), 7,44-7,47 (m, 3H), 8,36-8,43 (dd, J = 1Hz, 7 Hz, 2H), 10,76 (s, 1H);
MS (ES): 324,5 (M++1).
1 dl-4-(2-transhydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.1
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,62 (m, 2H), 1,79 (br, 4H), 1,92 (s, 3H), 2,29 (s, 3H), 4,11 (m, 1H), 4,23 (m, 1H), 5,28 (d, 1H), 7,41-7,49 (m, 3H), 8,22 (m, 2H), 10,51 (s, 1H);
MS (ES): 323,2 (M++1).
Pod względem wytwarzania 2-transhydroksycyklopentyloaminy, patrz PCT 9417090.
1 dl-4-(3-transhydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.1
PL 204 628 B1
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,58-1,90 (br, 6H), 2,05 (s, 3H), 2,29 (s, 3H), 4,48-4,57 (m, 1H),
4,91-5,01 (m, 2H), 7,35-7,46 (m, 3H), 8,42-8,47 (m, 2H), 10,11 (s, 1H);
MS (ES): 323,2 (M++1).
1Pod względem wytwarzania 3-transhydroksycyklopentyloaminy, patrz EP-A-322242.
1 dl-4-(3-cis-hydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.1 NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,82-2,28 (br, 6H), 2,02 (s, 3H), p 2,30 (s, 3H), 4,53-4,60 (m, 1H),
4,95-5,08 (m, 1H), 5,85-5,93 (d, 1H), 7,35-7,47 (m, 3H), 8,42-8,46 (m, 2H), 10,05 (s, 1H);
MS (ES): 323, 2 (M++1).
1Pod względem wytwarzania 3-cis-hydroksycyklopentyloaminy, patrz EP-A-322242.
1
4-(3,4-trans-dihydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.1 NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,92-1,99 (br, 2H), 2,14 (s, 3H), 2,20 (br, 2H), 2,30 (s, 3H), 2,412,52 (br, 2H), 4,35 (m, 2H), 4,98 (m, 2H), 7,38-7,47 (m, 3H), 8,38-8,42 (m, 2H), 9,53 (s, 1H);
MS (ES): 339,2 (M++1).
1Pod względem wytwarzania 3,4-trans-dihydroksycyklopentyloaminy, patrz PCT 9417090. 4-(3-amino-3-oksopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCI3) δ 2,02 (s, 3H), 2,29 (s, 3H), 2,71 (t, 2H), 4,18 (m, 2H), 5,75-5,95 (m, 3H), 7,38-7,48 (m, 3H), 8,37-8,41 (m, 2H), 10,42 (s, 1H);
MS (ES): 310,1 (M++1).
4-(3-N-cyklopropylometyloamino-3-oksopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]-pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CD3OD) δ 0,51 (q, 2H), 0,40 (q, 2H), 1,79-1,95 (br, 1H), 2,36 (s, 3H), 2,40 (s, 3H), 2,72 (t, 2H), 2,99 (d, 2H), 4,04 (t, 2H), 7,58-7,62 (m, 3H), 8,22-8,29 (m, 2H);
MS (ES): 364,2 (M++1).
4-(2-amino-2-oksoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d)pirymidyna
NMR 1H (200 MHz, CD3OD) δ 2,31 (s, 3H), 2,38 (s, 3H), 4,26 (s, 2H), 7,36 (m, 3H), 8,33 (m, 2H);
MS (ES): 396,1 (M++1).
4-(2-N-metyloamino-2-oksoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,99 (s, 3H), 2,17 (s, 3H), 2,82 (d, 3H), 4,39 (d, 2H), 5,76 (t, 1H),
6,71 (br, 1H), 7,41-7,48 (m, 3H), 8,40 (m, 2H), 10,66 (s, 1H);
MS (ES): 310,1 (M++1).
4-(3-tert-butyloksylo-3-oksopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,45 (s, 9H), 1,96 (s, 3H), 2,29 (s, 3H), 2,71 (t, 2H), 4,01 (q, 2H),
5,78 (t, 1H), 7,41-7,48 (m, 3H), 8,22-8,29 (m, 2H);
MS (ES): 367,2 (M++1).
4-(2-hydroksyetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,92 (s, 3H), 2,29 (s, 3H), 3,81-3,98 (br, 4H), 5,59 (t, 1H), 7,397,48 (m, 3H), 8,37 (m, 2H), 10,72 (s, 1H);
MS (ES): 283,1 (M++1).
4-(3-hydroksypropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,84 (m, 2H), 1,99 (s, 3H), 2,32 (s, 3H), 3,62 (t, 2H), 3,96 (m, 2H),
3,35 (t, 1H), 7,39-7,48 (m, 3H), 8,36 (m, 2H), 10,27 (s, 1H);
MS (ES): 297,2 (M++1).
4-(4-hydroksybutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,71-1,82 (m, 4H), 1,99 (s, 3H), 2,31 (s, 3H), 3,68-3,80 (m, 4H),
5,20 (t, 1H), 7,41-7,49 (m, 3H), 8,41 (m, 2H), 10,37 (s, 1H);
MS (ES): 311,2 (M++1).
4-(4-transacetyloaminocykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
4-(4-trans-metylosulfonyloaminocykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyna.
4-(4-trans-hydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyna.
4-(3-pirydylometylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyna.
4-(2-metylopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-7-(1-fenyloetylo)pirolo[2,3d]pirymidyna.
PL 204 628 B1
P r z y k ł a d 2:
Do mieszanej zawiesiny trifenylofosfiny (0,047 g, 0,179 mmola) i kwasu benzoesowego (0,022 g, 0,179 mmola) w THF (1,0 ml) ochłodzonej do temperatury 0°C dodano 4-(4-transhydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę (0,05 g, 0,149 mmola) w temperaturze 0°C. Następnie wkroplono azodikarboksylan dietylu (0,028 ml, 0,179 mmola) przez 10 minut. Mieszaninę reakcyjną pozostawiono następnie do ogrzania do temperatury pokojowej. Po zakończeniu reakcji przez TLC mieszaninę reakcyjną zobojętniono wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (3,0 ml). Fazę wodną rozdzielono i ekstrahowano eterem (2 x 5,0 ml). Ekstrakty organiczne połączono, wysuszono, i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Do pozostałości dodano eter (2,0 ml) i heksan (5,0 ml) po czym odsączono większość tlenku trifenylofosfiny. Zatężenie przesączu dało lepki olej, który oczyszczono przez chromatografię kolumnową (heksan:octan etylu=4:1) uzyskując 5,0 mg (7,6%) 4-(4-cis-benzoiloksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
MS (ES): 441,3 (M++1).
Reakcja wytworzyła także 50,0 mg (84%) 4-(3-cykloheksenylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
MS (ES): 319,2 (M++1).
P r z y k ł a d 3:
Do roztworu 4-(4-cis-benzoiloksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny (5,0 mg, 0,0114 mmola) w etanolu (1,0 ml) dodano 10 kropli 2M wodorotlenku sodu. Po 1 godzinie, mieszaninę reakcyjną ekstrahowano octanem etylu (3 x 5,0 ml) i warstwę organiczną wysuszono, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Pozostałość poddano chromatografii kolumnowej (heksan:octan etylu=4:1) uzyskując 3,6 mg (94%) 4-(4-cis-hydroksycykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
MS (ES): 337,2 (M++1).
Następujące związki otrzymano w podobny sposób jak te z przykładu 3:
4-(3-N,N-dimetylo-3-oksopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 2,01 (s, 3H), 2,31 (s, 3H), 2,73 (t, 2H), 2,97 (s, 6H), 4,08 (m, 2H), 6,09 (t, 1H), 7,41-7,48 (m, 3H), 8,43 (m, 2H), 10,46 (s, 1H);
MS (ES): 338,2 (M++1).
4-(2-formyloaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 2,26 (s, 3H), 2,37 (s, 3H), 3,59-3,78 (m, 2H), 3,88-4,01 (m, 2H),
5,48-5,60 (m, 1H), 7,38-7,57 (m, 3H), 8,09 (s, 1H), 8,30-8,45 (m, 2H), 8,82 (s, 1H);
MS (ES): 310,1 (M++1).
4-(3-acetyloaminopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS (ES): 338,2 (M++1).
P r z y k ł a d 4:
4-(3-tert-butyloksy-3-oksopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę (70,0 mg, 0,191 mmola) rozpuszczono w mieszaninie kwas trifulorooctowy:dichlorometan (1:1, 5,0 ml). Otrzymany roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, a następnie ogrzewano w temperaturze wrzenia wobec powrotu skroplin przez 2 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej, mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Pozostałość poddano preparatywnej chromatografii cienkowarstwowej (EtOAc:heksan:AcOH=7:2,5:0,5) uzyskując 40,0 mg (68%) 4-(3-hydroksy-3-oksopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
NMR 1H (200 MHz, CD3OD) δ 2,32 (s, 3H), 2,38 (s, 3H), 2,81 (t, 2H), 4,01 (t, 2H), 7,55 (m, 3H), 8,24 (m, 2H);
MS (ES): 311,1 (M++1).
Następujący związek otrzymano w podobny sposób jak te z przykładu 4:
4-(3-aminopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS (ES): 296,1 (M++1), 278,1 (M+-NH3).
P r z y k ł a d 5:
4-(3-hydroksy-3-oksopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo(2,3d]pirymidynę (50,0 mg, 0,161 mmola) rozpuszczono w mieszaninie N,N-dimetyloformamidu (0,50 ml), dioksanie (0,50 ml) i wodzie (0,25 ml). Do tego roztworu dodano metyloaminę (0,02 ml, 40% wagowych w wodzie, 0,242 mmola), trietyloaminę (0,085 ml) i tetrafluoroboran N,N,N'N'-tetrametylo uroniowy (61,2 mg, 0,203 mmola). Po mieszaniu w temperaturze pokojowej przez 10 minut, roztwór zatężono i pozostałość podPL 204 628 B1 dano preparatywnej chromatografii cienkowarstwowej (EtOAc) uzyskując 35,0 mg (67%) 4-(3-N-metylo-3-oksopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,92 (s, 3H), 2,30 (s, 3H), 2,65 (t, 2H), 4,08 (t, 2H), 5,90 (t, 1H), 6,12 (m, 1H), 7,45 (m, 3H), 8,41 (m, 2H), 10,68 (s, 1H);
MS (ES): 311,1 (M++1).
Następujące związki otrzymano w podobny sposób jak te z przykładu 5:
4-(2-cyklopropanokarbonyloaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS (ES): 350,2 (M++1).
4-(2-izobutyryloaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS (ES): 352,2 (M++1).
4-(3-propionyloaminopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,00-1,08 (t, 3H), 1,71-2,03 (m, 4H), 2,08 (s, 3H), 2,37 (s, 3H), 3,26-3,40 (m, 2H), 3,79-3,96 (m, 2H), 5,53-5,62 (m, 1H), 6,17-6,33 (m, 1H), 7,33-7,57 (m, 3H), 8,318,39 (m, 2H), 9,69 (s, 1H);
MS (ES): 352,2 (M++1).
4-(2-metylosulfonyloaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 2,18 (s, 3H), 2,27 (s, 3H), 2,92 (s, 3H), 3,39-3,53 (m, 2H), 3,713,88 (m, 2H), 5,31-5,39 (m, 1H), 6,17-6,33 (m, 1H), 7,36-7,43 (m, 3H), 8,20-8,25 (m, 2H), 9,52 (s, 1H);
MS (ES): 360,2 (M++1).
P r z y k ł a d 6:
Mieszaninę 4-chloro-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny (0,70 g, 2,72 mmola) i 1,2-diaminoetanu (10,0 ml, 150 mmoli) ogrzewano w temperaturze wrzenia wobec powrotu skroplin w obojętnej atmosferze przez 6 godzin. Nadmiar aminy usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość przemyto kolejno eterem i heksanem uzyskując 0,75 g (98%) 4-(2-aminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
MS (ES); 282,2 (M++1), 265,1 (M+-NH3).
P r z y k ł a d 7:
Do roztworu 4-(2-aminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny (70,0 mg, 0,249 mmola) i trietyloaminy (50,4 mg, 0,498 mmola) w dichlorometanie (2,0 ml) dodano chlorek propionylu (25,6 mg, 0,024 ml, 0,274 mmola) w temperaturze 0°C. Po 1 godzinie, mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość poddano preparatywnej chromatografii cienkowarstwowej (EtOAc) uzyskując 22,0 mg (26%) 4- (2-propionylaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
MS (ES): 338,2 (M++1).
Następujące związki otrzymano w podobny sposób jak te z przykładu 7:
4-(2-N'-metylomocznikoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 2,13 (s, 3H), 2,32 (s, 3H), 3,53 (d, 3H), 3,55 (m, 2H), 3,88 (m, 2H), 4,29 (m, 1H), 5,68 (t, 1H), 5,84 (m, 1H), 7,42 (m, 3H), 8,36 (dd, 2H), 9,52 (s, 1H);
MS (ES): 339,3 (M++1).
4-(2-N'-etylomocznikoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS (ES): 353,2 (M++1).
P r z y k ł a d 8:
Do roztworu chlorowodorku 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (41,1 mg, 0,215 mmola), dimetyloaminopirydyny (2,4 mg, 0,020 mmola) i kwasu pirogronowego (18,9 mg, 0,015 ml, 0,215 mmola) w dichlorometanie (2,0 ml) dodano 4-(2-aminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę (55,0 mg, 0,196 mmola). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Zwyczajne opracowanie i chromatografia kolumnowa (EtOAc) dała potem 10,0 mg (15%) 4-(2'-pirogronyloaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
MS (ES): 352,2 (M++1).
P r z y k ł a d 9:
Do roztworu 4-(2-aminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny (60,0 mg, 0,213 mmola) w dichlorometanie (2,0 ml) dodano izocyjanian N-terimetylosililu (43,3 mg, 0,051 ml, 0,320 mmola). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny po czym dodano wodny roztwór wodorowęglanu sodu. Po przesączeniu przez małą ilość żelu krzemionkowego, przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha, uzyskując 9,8 mg (14%) 4-(2-mocznikoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
PL 204 628 B1
MS (ES): 325,2 (M++1).
Następujące związki otrzymano w podobny sposób jak te z przykładu 9: dl-4-(2-acetyloaminopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d)pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,28-1,32 (d, J=8 Hz, 3 H), 1,66 (s, 3H), 1,96 (s, 3H), 2,30 (s, 3H) 3,76-3,83 (m, 2H), 4,10-4,30 (m, 1H), 5,60-5,66 (t, J=6 Hz, 1H), 7,40-7,51 (m, 3H), 8,36-8,43 (m, 2H), 10,83 (s, 1H);
MS (ES): 338,2 (M++1).
(R)-4-(2-acetyloaminopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,31 (d, 3H), 1,66 (s, 3H) 1,99 (s, 3H), 2,31 (s, 3H), 3,78-3,83 (m, 2H), 4,17-4,22 (m, 1H), 5,67 (t, 1H), 7,38-7,5 (m, 3H), 8,39 (m, 2H), 10,81 (s, 1H);
MS (ES): 338,2 (M++1).
(R) -4-(1-metylo-2-acetyloaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,41 (d, 3H), 1,68 (s, 3H), 2,21 (s, 3H), 2,34 (s, 3H), 3, 46-3,52 (br, m, 2H), 4,73 (m, 1H), 5,22 (d, 1H), 7,41-7,46 (m, 3H), 8,36-8,40 (m, 2H), 8,93 (s, 1H);
MS (ES): 338, 2 (M++1).
(S) -4-(2-acetyloaminopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,31 (d, 3H), 1,66 (s, 3H) 2,26 (s, 3H), 2,35 (s, 3H), 3,78-3,83 (m, 2H), 4,17-4,22 (m, 1H), 5,67 (t, 1H), 7,38-7,5 (m, 3H), 8,39 (m, 2H), 8,67 (s, 1H);
MS (ES): 338,2 (M++1).
(S)-4-(1-metylo-2-acetyloaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,41 (d, 3H), 1,68 (s, 3H), 2,05 (s, 3H), 2,32 (s, 3H), 3,46-3,52 (m, 2H), 4,73 (m, 1H), 5,22 (d, 1H), 7,41-7,46 (m, 3H), 8,36-8,40 (m, 2H), 10,13 (s, 1H);
MS (ES): 338,2 (M++1).
P r z y k ł a d 10:
Reakcja 4-chloro-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny z mieszaniną dl-1-amino-2-(1,1-dimetyloetoksy)karbonyloaminopropanu i dl-2-amino-1-(1,1-dimetyloetoksy)karbonyloaminopropanu przebiegała w podobny sposób jak te z przykładu 1. Mieszanina reakcyjna dała mieszaninę dl-4-(1-metylo-2-(1,1-dimetyloetoksy)karbonyloamino)etyloamino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny i dl-4-(2-metylo-2-(1,1-dimetyloetoksy)karbonyloamino)etyloamino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny, którą rozdzielono przez chromatografię kolumnową (EtOAc:heksany=1:3). Pierwszą frakcją była dl-4-(1-metylo-2-(1,1-dimetyloetoksy)karbonyloaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna:
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,29 - 1,38 (m, 12H), 1,95 (s, 3H), 2,31 (s, 3H) 3,34-3,43 (m, 2H), 4,62-4,70 (m, 1H), 5,36-5,40 (d, J=8 Hz, 1H), 5,53 (br, 1H), 7,37-7,49 (m, 3H), 8,37-8,44 (m, 2H), 10,75 (s, 1H).
MS 396,3 (M++1);
Drugą frakcją była dl-4-(2-(1,1-dimetyloetoksy)karbonyloaminopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna:
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,26-1,40 (m, 12 H), 2,00 (s, 3H), 2,31 (s, 3H) 3,60-3,90 (m, 2H), 3,95-4,10 (m, 1H), 5,41-5,44 (d, J=6,0 Hz, 1H), 5,65 (br, 1H), 7,40-7,46 (m, 3H), 8,37-8,44 (m, 2H), 10,89 (s, 1H);
MS (ES): 396,2 (M++1).
Następujące związki otrzymano w podobny sposób jak te z przykładu 10:
(S,S)-4-(2-acetyloaminocykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,43 (m, 4H), 1,60 (s, 3H), 1,83 (m, 2H), 2,18 (s, 3H), 2,30 (m, 2H), 2,32 (s, 3H), 3,73 (br, 1H), 4,25 (br, 1H), 5,29 (d, 1H), 7,43-7,48 (m, 3H), 8,35-8,40 (m, 2H), 9,05 (s, 1H).
4-(2-metylo-2-acetyloaminopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,51 (s, 6H), 1,56 (s, 3H), 2,07 (s; 3H), 2,36 (s, 3H), 3,76 (d, 2H), 5,78 (t, 1H), 7,41-7,48 (m, 3H), 7,93 (s, 1H), 8,39 (m, 2H), 10,07 (s, 1H);
MS (ES): 352,3 (M++1).
P r z y k ł a d 11:
dl-4-(1-metylo-2-(1,1-dimetyloetoksy)karbonyloaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę (60,6 mg, 0,153 mmola) traktowano kwasem trifluorooctowym (0,5 ml) w dichlorometanie (2,0 ml) przez 14 godzin. Rozpuszczalnik organiczny usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Pozostałość rozpuszczono w N,N-dimetyloformamidzie (2,0 ml) i trietyloaminie (2,0 ml). Do
PL 204 628 B1 roztworu w temperaturze 0°C dodano bezwodnik octowy (17,2 mg, 0,016, 0,169 mmola). Otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 48 godzin, a następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Pozostałość poddano preparatywnej chromatografii cienkowarstwowej (EtOAc), uzyskując 27,0 mg (52%) dl-4-(1-metylo-2-acetyloaminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,38-1,42 (d, J=8 Hz, 3H), 1,69 (s, 3H), 2,01 (s, 3H), 2,32 (s, 3H) 3,38-3,60 (m, 2H), 4,65-4,80 (m, 1H), 5,23-5,26 (d, J=6 Hz, 1H), 7,40-7,51 (m, 3H), 8,37-8,43 (m, 2H), 10,44 (s, 1H);
MS (ES): 338,2 (M++1).
P r z y k ł a d 12:
(R,R)-4-(2-aminocykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, wytworzoną w podobny sposób jak te z przykładu 1 z 4-chloro-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny (0,15 g, 0,583 mmola) i (1R,2R)-(-)-1,2-diaminocycloheksanu (0,63 g, 5,517 mmola), traktowano trietyloaminą (0,726 g, 7,175 mmola) i bezwodnikiem octowym (0,325 g, 3,18 mmola) w N,N-dimetyloformamidzie (10,0 ml) w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Po usunięciu rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem, octanem etylu (10,0 ml) i do pozostałości dodano wodę (10,0 ml). Mieszaninę rozdzielono i warstwę wodną ekstrahowano octanem etylu (2 x 10,0 ml). Połączony roztwór octanu etylu wysuszono (MgSO4) i przesączono. Przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha i pozostałość poddano chromatografii kolumnowej (EtOAc:heksan=1:1) uzyskując 57,0 mg (26%) (R,R)-4-(2-acetyloaminocykloheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo [2,3d]pirymidyna.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,43 (m, 4H), 1,60 (s, 3H), 1,84 (m, 2H), 2,22 (s, 3H), 2,30 (m, 2H), 2,33 (s, 3H), 3,72 (br, 1H), 4,24 (br, 1H), 5,29 (d, 1H), 7,43-7,48 (m, 3H), 8,35-8,39 (m, 2H), 8,83 (s, 1H);
MS (ES): 378,3 (M++1).
P r z y k ł a d 13:
Do roztworu 4-(2-hydroksyetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny (40,0 mg, 0,141 mmola) w pirydynie (1,0 ml) dodano bezwodnik octowy (0,108 g, 1,06 mmola) w temperaturze 0°C. Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny i rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość poddano preparatywnej chromatografii cienkowarstwowej (EtOAc:heksan=1:1) uzyskując 32,3 mg (71%) 4-(2-acetyloksyetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 1,90 (s, 3H), 2,08 (s, 3H), 2,31 (s, 3H), 4,05 (m, 2H), 4,45 (t, 2H), 5,42 (m, 1H), 7,41-7,49 (m, 3H), 8,42 (m, 2H), 11,23 (s, 1H).
P r z y k ł a d 14:
Roztwór Fmoc-e-Ala-OH (97,4 mg, 0,313 mmola) i chlorku oksalilu (39,7 mg, 27,3 pl, 0,313 mmola) w dichlorometanie (4,0 ml) z 1 kroplą N,N-dimetyloformamidu mieszano w temperaturze 0°C przez 1 godzinę, po czym dodano 4-(2-aminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę (80,0 mg, 0,285 mmola) i trietyloaminę (57,6 mg, 79,4 pl, 0,570 mmola) w temperaturze 0°C. Po 3 godzinach, mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość traktowano roztworem 20% piperydyną w N,N-dimetyloformamidzie (2,0 ml) przez 0,5 godziny. Po usunięciu rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość przemyto mieszaniną eter dietylowy:heksan (1:5) uzyskując 3,0 mg (3%) 4-(6-amino-3-aza-4-oksoheksylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
MS (ES): 353,2 (M++1).
P r z y k ł a d 15:
Roztwór 4-(2-aminoetylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny (70,0 mg, 0,249 mmola) i bezwodnika bursztynowego (27,0 mg, 0,274 mmola) w dichlorometanie (4,0 ml) z 1 kroplą N,N-dimetyloformamidu mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Mieszaninę reakcyjną ekstrahowano 20% wodorotlenkiem sodu (3 x 5,0 ml). Roztwór wodny zakwaszono 3 M chlorowodorkiem do pH = 7,0. Całą mieszaninę ekstrahowano octanem etylu (3 x 10 ml). Połączony roztwór organiczny wysuszono (MgSO4) i przesączono. Przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha uzyskując 15,0 mg (16%) 4-(7-hydroksy-3-aza-4,7-dioksoheptylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
MS (ES): 382,2 (M++1).
PL 204 628 B1
P r z y k ł a d 16:
Do 10 ml dimetyloformamidu (DMF) w temperaturze pokojowej dodano 700 mg 4-cis-3-hydroksycyklopentylo)amino-2-fenylo-5,6-dimetylo-7H-pirolo(2,3d]pirymidyny, po czym 455 mg N-Boc-glicyny, 20 mg N,N-dimetyloaminopirydyny (DMAP), 293 mg hydroksybenzotriazolu (HOBT) i 622 mg chlorowodorku 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (EDCl). Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do mieszania przez noc. Następnie usunięto DMF pod zmniejszonym ciśnieniem i mieszaninę reakcyjną podzielono między 20 ml octanu etylu i 50 ml wody. Część wodną ekstrahowano dodatkowo 2x20 ml octanu etylu i połączone części organiczne przemyto solanką, wysuszono nad bezwodnym siarczanem sodu, przesączono i zatężono. Oczyszczanie na żelu krzemionkowym, elucja mieszaniną octan etylu/heksan dała 410 mg żądanego produktu: 4-(cis-3-(N-t-butoksykarbonylo-2-aminoacetoksy)cyklopentylo)amino-2-fenylo-5,6,-dimetylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny.
MS (ES) (M++1) = 480,2.
Następnie ester traktowano 5 ml 20% kwasu trifluorooctowego w dichlorometanie w temperaturze pokojowej, pozostawiono przez noc, a następnie zatężono. Ucieranie z octanem etylu dało 300 mg białawego ciała stałego;
4-(cis-3-(2-aminoacetoksy)cyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna, soli kwasu trifluorooctowego.
MS (ES) (M++1)=380,1.
Fachowiec oceni, że następujące związki można syntetyzować metodami opisanymi powyżej:
4-(cis-3-hydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna
MS (ES) (M++1)= 323,1.
4-(cis-3-(2-arainoacetoksy)cyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyny, soli kwasu trifluorooctowego
MS (ES) (M++1)= 380,1.
4-(3-acetamido)piperydynylo-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna
MS (ES) (M++1)= 364,2.
4-(2-N'-metylomocznikopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna,
MS (ES) (M++1)=353,4.
4-(2-acetamidobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna,
MS (ES) (M++1)= 352,4.
4-(2-N'-metylomocznikobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna
MS (ES) (M++1)= 367,5
4-(2-aminocyklopropyloacetamidoetylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna
MS (ES) (M++1)= 309,1.
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-chlorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna
MS (ES) (M++1) =342,8.
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna
MS (ES) (M++1)=327,2.
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(4-pirydylo)-7H-pirolo[2,3d]pirydyna
MS (ES) (M++1)=310,2.
PL 204 628 B1
P r z y k ł a d 17
Schemat IX
Pirolo-azot (7) (schemat IX) zabezpieczono di-tert-butylodiwęglanem w warunkach zasadowych, uzyskując odpowiadający karbaminian (22). Bromowanie rodnikowe (22) postępowało regioselektywnie, uzyskując bromek (23). Ogólnie, związek (23) służył jako kluczowy elektrofilowy związek pośredni dla różnych nukleofilowych partnerów sprzęgania. Zastąpienie bromku alkilu trihydratem fenolanu sodu dało związek (24). Kolejne zastąpienie chlorku arylu i usunięcie tert-butylowej zabezpieczającej grupy karbaminianowej wystąpiło w jednym etapie otrzymując żądany związek (25).
Szczegółowa synteza związków (22)-(25) zgodnie ze schematem IX
Diwęglan di-tert-butylu (5,37 g, 24,6 mmola) i dimetyloaminopirydynę (1,13 g, 9,2 mmola) dodano do roztworu zawierającego (7) (1,50 g, 6,15 mmola) i pirydyna (30 ml). Po 20 godzinach reakcję zatężono i pozostałość podzielono między CH2Cl2 i wodę. Warstwę CH2Cl2 rozdzielono, wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono uzyskując czarne ciało stałe. Chromatografia rzutowa (SiO2; 1/9 EtOAc/Heksany, Rf 0,40) dała 1,70 g (80%) białego ciała stałego (22).
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 8,50 (m, 2H, Ar-H), 7,45 (m, 3H, Ar-H), 6,39 (s, 1H, pirol-H), 2,66 (s, 3H, pirol-CH3),
1,76 (s, 9H, karbaminian-CH3);
MS, M+1 = 344.1;
Temperatura topnienia = 175-177°C.
PL 204 628 B1
N-Bromosukcynoimid (508 mg, 2,86 mmola) i AIBN (112 mg, 0,68 mmola) dodano do roztworu zawierającego (22) (935 mg, 2,71 mmola) i CCl4 (50 ml). Roztwór ogrzewano do temperatury wrzenia wobec powrotu skroplin. Po 2 godzinach reakcję ochłodzono do temperatury pokojowej i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując białe ciało stałe. Chromatografia rzutowa (SiO2; 1/1 CH2Cl2/Heksany, Rf 0,30) dało 960 mg (84%) białego ciała stałego (23).
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 8,52 (m, 2H, Ar-H), 7,48 (m, 3H, Ar-H), 6,76 (s, 1H, pirol-H), 4,93 (s, 2H, pirol-CH2Br), 1,79 (s, 9H, karbaminian-CH3);
MS, M+1 = 423,9;
Temperatura topnienia = 155-157°C.
Triwodzian fenolanu sodu (173 mg, 1,02 mmola) dodano w jednej części do roztworu bromku (23) (410 mg, 0,97 mmola) rozpuszczonego w CH2Cl2 (5 ml) i DMF (10 ml). Po 2 godzinach roztwór reakcyjny podzielono między CH2Cl2 i wodę. Warstwę wodną ekstrahowano CH2Cl2. Połączone warstwy CH2Cl2 przemyto wodą, wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono uzyskując żółte ciało stałe. Chromatografia rzutowa (SiO2; 1/6 EtOAc/Heksany, Rf 0,30) dała 210 mg (50%) białego ciała stałego (24).
NMR 1H (200 MHz, CDCl3) δ 8,53 (m, 2H, Ar-H), 7,48 (m, 3H, Ar-H), 7,34 (m, 2H, Ar-H), 7,03 (m, 3H, Ar-H), 6,83 (s, 1H, pirol-H), 5,45 (s, 2H, ArCH2O), 1,76 (s, 9H, karbaminian-CH3);
MS, M+=436,2.
Roztwór zawierający (24) (85 mg, 0,20 mmola), N-acetyloetylenodiaminy (201 mg, 1,95 mmola) i DMSO (3 ml) ogrzewano do temperatury 100°C. Po 1 godzinie temperaturę podniesiono do 130°C. Po 3 godzinach reakcję ochłodzono do temperatury pokojowej i podzielono między EtOAc i wodę.
Warstwę wodną ekstrahowano EtOAc (2x). Połączone warstwy EtOAc przemyto wodą, wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono. Chromatografia rzutowa (SiO2; 1/10 EtOH/ CHCl3, Rf 0,25) dała 73 mg (93%) białego pienistego ciała stałego (25).
NMR 1H (200 MHz, DMSO-d5) δ 11,81 (br s, 1H, N-H), 8,39 (m, 2H, Ar-H), 8,03 (br t, 1H, N-H), 7,57 (br t, 1H, N-H), 7,20 - 7,50 (m, 5H, Ar-H), 6,89 - 7,09 (m, 3H, Ar-H), 6,59 (s, 1H, pirol-H), 5,12 (s, 2H, ArCH2O), 3,61 (m, 2H, NCH2), 3,36 (m, 2H, NCH2), 1,79 (s, 3H,COCH3);
MS, M+1 = 402,6
Następujące związki otrzymano w sposób podobny jak w przykładzie 17:
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
Temperatura topnienia 196-197°C;
PL 204 628 B1
MS (ES): 401,6 (M++1).
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-fluorofenoksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS(ES): 420,1 (M++1).
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-chlorofenoksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS(ES): 436,1 (M++1).
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-metoksyfenoksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS(ES): 432,1 (M++1).
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-pirydyn-2-ono)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS(ES): 403,1 (M++1).
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-fenyloamino)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3]pirymidyna.
MS (ES): 400, 9 (M++1).
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-metylo-N-fenyloamino)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS(ES): 414,8 (M++1).
4-(2-N'-metylomocznikoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidyna.
MS (ES): 416,9 (M++1).
genu reporterowego β-galaktozydazy drożdży testy dla ludzkiego receptora adenozynowego A1 i A2a
Szczepy drożdży (S. cerevisiae) transformowano ludzką adenozyną A1 (A1R; szczep CADUS CY12660) ludzką A2a (A2a; szczep CADUS CY8362) i dodano gen reporterowy lacZ (β-galaktozydazy) aby wykorzystać jako odczyt funkcjonalny. Pełny opis transformacji wymieniono poniżej (patrz szczepy drożdżowe). NECA (5'-N-etylokarboksyamidoadenozyna), silny agonista receptora adenozynowego o podobnym powinowactwie do receptorów A1 i A2a, użyto jako liganda do wszystkich testów. Związki testowe badano przy 8 stężeniach (0,1 - 10,000 nM) pod względem zdolności do hamowania indukowanej przez NECA aktywności beta-galaktozydazy przez CY12660 lub CY8362.
Otrzymywanie hodowli początkowych drożdży. Każdy z odpowiednich szczepów drożdży, CY 12660 i CY8362, powleczono pasmami na płytce z agarem LT i inkubowano w temperaturze 30°C do zaobserwowania kolonii. Drożdże z tych kolonii dodano do płynu LT (pH 6,8) i hodowano przez noc w temperaturze 30°C. Każdy szczep drożdży rozcieńczono następnie do OD600= 1,0-2,0 (około 1-2 x 107 komórek/ml), co określono spektrofotometrycznie (Molecular Devices VMAX). Dla każdych 6 ml płynnej hodowli drożdży, dodano 4 ml 40% glicerolu (1:1,5 objętościowo) („roztwór początkowy drożdże/glicerol”). Z tego roztworu początkowego drożdże/glicerol, sporządzono dziesięć objętości po 1 ml i przechowywano w temperaturze -80°C dopóki nie będą potrzebne w teście.
Test Drożdży A1R i A2aR. Jedną fiolkę każdego z roztworów początkowych drożdże/glicerol CY8362 i CY12660 stopiono i użyto do zaszczepienia pożywek Supplemented LT liquid, pH 6,8 (92 ml płyn LT, do którego dodaje się: 5 ml 40% glukozy, 0,45 ml 1M KOH i 2,5 ml Pipes, pH 6,8). Płynne hodowle hodowano 16-18 godzin (przez noc) w temperaturze 30°C. Równe ilości z całonocnych hodowli gdzie rozcieńczono następnie w pożywkach LT, zawierających 4 U/ml deaminazy adenozynowej (typ VI lub VII z błony śluzowej cielęcia, Sigma), aby otrzymać OD600 = 0,15 (1,5 X 106 komórek/ml) dla CY8362 (A2aR) i OD600 = 0,50 (5X106 komórek/ml) dla CY12660 (AIR).
Testy prowadzono z użyciem końcowej objętości 100 μl w 96-studzienkowych płytkach do mikromianowania, tak że końcowe stężenie 2% DMSO uzyskano we wszystkich studzienkach. Do pierwszego skriningu użyto, 1-2 stężenia związków testowych (10 μΜ, 1 μΜ). Do profilowania związku, testowano 8 stężeń (10000, 1000, 500, 100, 50, 10, 1 i 0,1 nM). Do każdej płytki do mikromianowania, 10 μl 20% DMSO dodano do studzienek „kontrola” i „całkowite” podczas gdy do studzienek „nieznane” dodano 10 μl związku testowego (w 20% DMSO). Następnie, do studzienek „całkowite” i „nieznane” dodano 10 μl NECA (5 μΜ dla A1R, 1 μΜ dla A2aR); 10 μl PBS dodano do studzienek „kontrola”. W czasie końcowego dodawania, do wszystkich studzienek dodano 80 μl szczepu drożdży, CY8362 lub CY12660. Następnie wszystkie płytki krótko wytrząsano (wytrząsarka orbitalna LabLine 2-3 minuty) i pozostawiono do inkubacji przez 4 godziny, w temperaturze 30°C w suchym piecu.
Aktywność β-galaktozydazy można ocenić stosując albo substraty kolorymetryczne (np., ONPG, CPRG), luminescencyjne (np., Galacton-Star) albo fluorometryczne (np., FDG, Resorufin). Aktualnie, zaleca się detekcję fluorescencyjną na bazie proporcji gówny sygnał: hałas, w stosunku uwolnienia od nakładania i niskich kosztów. Do wszystkich studzienek dodano digalaktopiranozyd fluoresceiny (FDG, Molecular Probes lub Marker Gene Technologies), substrat fluorescencyjny beta-galaktozydazy, przy 20 μl/studzienkę (stężenie końcowe = 80 μM). Płytki wytrząsano przez 5-6 sekund (wytrząsarka orbitalna LabLine), a następnie inkubowano w temperaturze 37°C przez 90 minut (inkubator 95% O2/5% CO2). Pod koniec 90 minutowego okresu inkubacji, aktywność beta-galaktozydazy
PL 204 628 B1 zatrzymano stosując 20 μΙ/studzienkę 1M Na2CO3 i wszystkie płytki wytrząsano przez 5-6 sekund. Płytki mieszano następnie przez 6 sekund i określono relatywną intensywność fluorescencji, stosując fluorometr (Tecan Spectrafluor; wzbudzenie = 485 nm, emisja = 535 nm).
Obliczenia. Relatywne wartości fluorescencji dla studzienek „kontrolnych” interpretowano jako tło i wydzielono z wartości „całkowitych” i „nieznanych”. Profile związków analizowano przez transformację logarytmiczną (oś X: stężenie związku) po czym jednomiejscowa krzywa współzawodnictwa pasująca do obliczonych wartości ICSO (GraphPad Prism).
Szczepy drożdży. Wykorzystano szczepy Saccharomyces cerevisiae CY12660 (far1*1442 tbt1-1 fus1-HIS3 canl ste14:trp1::LYS2 ste3*1156 gpa1(41)-Gai3 lys2 ura3 leu2 trp1:his3; LEU2 PGKpMfalLeader-hA1R-PHO5term 2mu-orig REP3 Ampr] i CY8362 [gpa1p-rGasE10K far1*1442 tbt1-1 fus1-HIS3 can1 ste14:trp1: LYS2 ste3*1156 lys2 ura3 leu2 trp1 his3; LEU2 PGKp-hA2aR 2mu-ori REP3 Ampr].
Pożywki LT. Pożywki LT (uzupełnione Leu-Trp) składają się z 100 g drożdżowej bazy azotowej DIFCO, uzupełnionej następującymi składnikami: 1.0 g waliny, 1.0 g kwasu asparaginowego, 0,758 fenyloalaniny, 0,9 g lizyny, 0,45 g tyrozyny, 0,45 g izoleucyny, 0,3 g metioniny, 0,6 g adeniny, 0,4 g uracylu, 0,3 g seryny, 0,3 g proliny, 0,3 g cysteiny, 0,3 g argininy, 0,9 g histydyny i 1,0 g treoniny.
Konstrukcja szczepów drożdżowych wykazujących ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A1
W tym przykładzie, opisuje się konstrukcję szczepów drożdżowych wykazujących ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A1 funkcjonalnie zintegrowanego z drożdżowym szlakiem systemu feromonowego.
I. Konstrukcja wektora ekspresji
Aby skonstruować wektor ekspresji drożdży dla ludzkiego receptora adenozynowego A1, otrzymano cDNA receptora adenozynowego A1 przez PCR z odwrotną transkryptazą mRNA ludzkiego hipokampu, stosując primery zaplanowane na podstawie opublikowanej sekwencji ludzkiego receptora adenozynowego A1 i standardowe techniki. Produkt PCR subklonowano do miejsc Ncol i Xbal drożdżowego plazmidu ekspresji pMP15. Plazmid pMP15 utworzono z pLPXt w następujący sposób: miejsce Xbal z YEP51 (Broach, J.R. i inni (1983) „Vectors for high-level, inducible expression of cloned genes in yeast” strona 83-117 w M. Inouye (wyd.), Experimental Manipulation of Gene Expression. Academic Press, New York) usunięto przez trawienie, wypełnienie końców i ponowną ligację, aby utworzyć Yep51NcoDXba. Inne miejsce Xbal utworzono przy miejscu BamHI przez trawienie BamHI, wypełnienie końców, dołączenie linkera (New England Biolabs, # 1081), trawienie Xbal i ponowną ligację aby utworzyć YEP51NcoXt. Plazmid ten trawiono Esp31 i Ncol i połączono z fragmentami Leu2 i PGKp utworzonymi przez PCR. Produkt PCR Leu2 o wielkości 2 kb utworzono przez powielenie z YEP51Nco stosując primery zawierające miejsca Esp31 i Bglll. Produkt PCR PGKp o wielkości 660 par zasad, utworzono przez powielenie z pPGKas (Kung, Y.-S. i inni (1990) Mol. Cell. Biol. 10:25822590) stosując primery PCR zawierające miejsca Bglll i Ncol. Otrzymany plazmid nazywa się pLPXt. pLPXt modyfikowano przez wprowadzenie regionu kodującego czynnika a sekwencji liderowej dla białka prepro do miejsca Ncol. Sekwencję liderową dla białka prepro wprowadzono tak aby zachowane było miejsce kloningowe Ncol przy końcu 3' lidera, lecz nie regenerowało się na końcu 5'. W ten sposób receptory można klonować przez trawienie plazmidu z użyciem Ncol i Xbal. Otrzymany plazmid nazywa się pMP15.
Plazmid pMP15, do którego wprowadzono cDNA ludzkiego receptora adenozynowego A1 oznaczono p5095. W tym wektorze, cDNA receptora łączy się z końcem 3' sekwencji liderowej prepro drożdżowego czynnika a. Podczas dojrzewania białka sekwencje peptydowe prepro rozszczepia się, aby utworzyć dojrzały receptor o pełnej długości. Zachodzi to podczas przekształcania receptora w drożdżowym szlaku wydzielniczym. Plazmid ten jest utrzymywany przez selekcję Leu (czyli wzrost na pożywce bez leucyny). Określono sekwencję klonowanego regionu kodującego i odkryto, że jest ona równoważna do tej, którą opublikowano w literaturze to that (GenBank numery dostępów S45235 i S56143).
II. Konstrukcja szczepu drożdżowego
Aby utworzyć szczep drożdży wykazujący ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A1, jako wyjściowego szczepu rodzicielskiego użyto szczep drożdży CY7967. Genotyp CY7967 jest następujący:
MATa gpaD1163 gpa1(41)Gai3 far1D1442 tbt-1 FUS1-HIS3 can1 ste14::trp1::LYS2 ste3D1156 lys2 ura3 leu2 trp1 his3
PL 204 628 B1
Markery genetyczne opisuje się poniżej:
MATa...................... kojarzenie typu a.
gpa1D1163............. Endogeniczne białko G GPA1 zostało usunięte.
gpa1(41)Gai3......... gpa1(41)-Gai3 zintegrowano z genomem drożdżowym. To chimeryczne białko Ga składa się z pierwszych 41 aminokwasów endogenicznej droż-dżowej podjednostki Ga GPA1 połączonej z białkiem G Gai3 ssaka, w któ-rych usunięto pokrewne aminokwasy N-terminalne.
Far1D1442 .............. usunięto FAR1 (odpowiedzialny za zatrzymanie cyklu komórkowego) (przez to zapobieganie zatrzymaniu cyklu komórkowego podczas aktywa-cji szlaku odpowiedzi feromonowej).
tbt-1 .......................... szczep o wysokiej skuteczności transformacji przez elektroporację.
FUSI-HISS................fuzja między promotorem FUSI i regionem kodującym HIS3 (przez to utworzenie genu HISS indukowanego przez feromon). can 1........................permeaza argininowa/kanawininowa.
ste14::trp1::LYS2.....przerwanie genu STE14, metylotransferazy C-farnezylowej (przez to obniżenie podstawowej sygnalizacji przez szlak feromonowy).
ste3D1156............... przerwano endogeniczny drożdżowy STR, czynnik a receptora feromonowego (STE3).
Iys2......................... defekt w reduktazie 2-aminoapidynianowej, drożdże potrzebują lizyny do wzrostu.
urA3........................ defekt w dekarboksylazie orotydyno-5'-fosforanowej, drożdże potrzebują uracylu do wzrostu.
Ieu2......................... defekt w dehydrogenazie b-izopropylojabłczanowej, drożdże potrzebują leucyny do wzrostu, trp1........................... defekt w fosforybozyloantranilanie, drożdże potrzebują tryptofanu do wzrostu.
his3......................... defekt w dehydrogenazie imidazologlicerolofosforanowej, drożdże potrze. bują histydyny do wzrostu.
Dwa plazmidy transformowano do szczepu CY7967 przez elektroporację: plazmid p5095 (kodujący ludzki receptor adenozynowy A1; opisany powyżej) i plazmid pl584, który jest plazmidem genu reporterowego FUS1-β-galaktozydazy. Plazmid p1584 otrzymano z plazmidu pRS426 (Christianson, T.W. i inni (1992) Gene 110:119-1122). Plazmid pRS426 zawiera miejsce polilinkerowe przy nukleotydach 2004-2016. Wprowadzono Fuzję między promotor FUS1 i gen β-galaktozydazy w miejscach restrykcyjnych EagI i XhoI aby utworzyć plazmid p1584. Plazmid p1584 jest utrzymywany przez selekcję Trp (czyli wzrost na pożywce bez leucyny).
Otrzymany szczep niosący p5095 i p1584, przytaczany jako CY12660, wykazuje ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A1. Do hodowli tego szczepu w płynie lub na płytkach agarowych, użyto minimalne pożywki bez leucyny i tryptofanu. Aby przeprowadzić test wzrostu na płytkach (oznaczając FUSI-HIS3), płytki utrzymywano przy pH 6,8 i zawierały 0,5-2,5 mM 3-amino-1,2,4-triazolu i nie zawierały leucyny, tryptofanu i histydyny. Jako kontrolę specyficzności, we wszystkich doświadczeniach zawarto porównanie z jednym lub więcj innych z siedmiu przesiewów receptora transbłonowego opartych na drożdżach.
Konstrukcja szczepów drożdżowych, wykazujących ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A1a
W tym przykładzie, opisuje się konstrukcję szczepów drożdżowych, wykazujących ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A1a funkcjonalnie zintegrowanego z drożdżowym szlakiem systemu feromonowego.
I. Konstrukcja wektora ekspresji
Aby skonstruować wektor ekspresji drożdży dla ludzkiego receptora adenozynowego A1a, otrzymano cDNA ludzkiego receptora A2a od dr. Phil Murphy (NIH). Po otrzymaniu tego klonu, insert receptora A2a sekwencjonowano i odkryto, że jest identyczny jak sekwencja opublikowana (GenBank # dostępu 546950). CDNA receptora odcięto od plazmidu przez PCR z użyciem polimerazy VENT i klonowano do plazmidu pLPBX, który kieruje ekspresją receptora przez konstytutywny promotor Phosphoglycerate Kinase (PGK) w drożdżach. Sekwencję całego insertu sekwencjonowano ponownie i odkryto, że jest identyczny jak sekwencja opublikowana. Jednak, dzięki wykorzystanej strategii klonigowej były tam trzy aminokwasy dołączone do końca kaboksylowego receptora, GlySerVal.
PL 204 628 B1
II. Konstrukcja Szczepu drożdżowego
Aby utworzyć szczep drożdży, wykazujących ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A2a, jako wyjściowego szczepu rodzicielskiego użyto szczep drożdży CY8342. Genotyp CY8342 jest następujący: MATa far1D1442 tbt1-1 lys2 ura3 leu2 trp1 his3 fus1-HIS3 can1 ste3D1156 gpaD1163 ste14::trp1::LYS2 gpalp-rGasE10K (lub gpa1p-rGaSD229S lub gpa1p-rGaSE10K+D229S)
Markery genetyczne są takie jak opisano w przykładzie 1, z wyjątkiem odmiany białka G. W celu ekspresji ludzkiego receptora A2a, wykorzystano szczep drożdży, w którym usunięto endogeniczne drożdżowe białko G GPA1 i zastąpiono białkiem ssaka Gas. Wykorzystano trzy zmutowane szczury
Gas. Warianty te zawierają jedną lub dwie mutacje punktowe, które przekształcają je w białka, sprzęgające się skutecznie z drożdżowym βγ. Zidentyfikowane je jako G „sE10K (w których kwas glutaminowy w pozycji dziesięć zastąpiono lizyną), GasD229S (w których kwas asparaginowy w pozycji 229 zastąpiono seryną) i GasE10K+D229S (który zawiera obie mutacje punktowe).
Szczep CY8342 (niosący jedno z trzech zmutowanych szczurzych białek Gas) transformowano albo rodzicielskim wektorem pLPBX (Receptor-) albo pLPBX-A2a (Receptor+). Dodano plazmid z promotorem FUS1 połączono z sekwencjami kodującymi β-galaktozydazy (opisanymi w powyższym) aby oszacować wielkość aktywacji szlaku odpowiedzi feromonowej.
Test funkcjonalny, stosujący szczepy drożdżowe wykazujące ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A1
W tym przykładzie, opisuje się wykorzystanie funkcjonalnych testów skrinigowych w drożdżach pod względem modulatorów ludzkiego receptora adenozynowego A1.
I. Ligandy stosowane w teście
Do przeprowadzenia tego testu wykorzystano adenozynę, naturalnego agonistę tego receptora, jak również dwa inne syntetyczne związki agonistyczne. W podzbiorze doświadczeń użyto adenozynę, opisywaną jako mającą wartość EC50 wynoszącą około 75 nM, i (-)-N6-(2-fenyloizopropylo)adenozynę (PIA) o opisywanym powinowactwie wynoszącym około 50 nM. We wszystkich testach wzrostu użyto 5'-N-etylokarboksyamidoadenozynę (NECA). Aby zapobiec przekazywaniu sygnałów spowodowanemu obecnością adenozyny w pożywkach wzrostowych, do wszystkich testów dodano deaminazę adenozynową (4 U/ml).
II. Odpowiedź biologiczna w drożdżach
Oszacowano zdolność receptora adenozynowego A1 do funkcjonalnego sprzęgania w heterologicznym układzie drożdżowym przez wprowadzenie wektora ekspresji receptora A1(p5095, opisany powyżej) do serii szczepów drożdżowych które wykazywały ekspresję różnych podjednostek białka G. Większość tych transformantów wykazywała ekspresję podjenostek Ga podtypu Gai lub Ga0. Testowano także dodatkowe białka Ga pod względem możliwej identyfikacji bezładnego sprzęgania receptorbiałko Ga. W różnych szczepach, zintegrowanego STE18 lub chimeryczną konstrukcję STE18-Gy2 z genomem drożdży. Szczep drożdży obejmował defektywny gen HIS3 i zintegrowaną kopię FUS1-HIS3, pozwalając przez to na selekcję w pożywkach selektywnych, zawierających 3-amino-1,2,4-triazol (testowany przy 0,2, 0,5 i 1,0 mM) i bez histydyny. Transformanty wyizolowano i sporządzono pojedyncze warstwy na pożywkach, zawierających 3-amino-1,2,4-triazol, 4 U/ml deaminazy adenozynowej i nie zawierających histydyny. Zastosowano pięć mikrolitrów różnych stężeń liganda (np., NECA przy 0, 0,1, 1,0 i 10 mM). Wzrost monitorowano przez 2 dni. Odpowiedzi wzrostowe zależne od liganda testowano w ten sposób w różnych szczepach drożdży. Wyniki omówiono w tablicy 1 poniżej. Symbol (-) wskazuje, że aktywacja receptora zależna od liganda była nie wykryta podczas gdy (+) oznacza odpowiedź zależną od liganda. Określenie „LIRMA” wskazuje nie zależną od liganda aktywację za pośrednictwem receptora.
T a b l i c a 3
Szczep drożdży Podjednostka Ga Podjednostka Gy Odmiany szczepów Wyniki
1 2 3 4 5
CY1316 GPA1 STE18 -
GPA41-Gai1 +
GPA41-Gai2 +
PL 204 628 B1 cd. tablicy 3
1 2 3 4 5
GPA41-Gai3 +
GPA41 -Gai2-GaOB LIRMA
GPA41-GaSE10K -
GPA41-Ga3D229s -
CY7967 GPA41-Gai3-zintegrowany STE18 +++
CY2120 GPA1 STE18 sst2Δ +
GPA41-Gai1 +
GPA41-Gai2 +
GPA41-Gai3 +
GPA41 -Gai2-GaOB LIRMA
GPA41-GaSE10K -
GPA41-GaSD229S -
CY9438 GPA1 STE18-Gy2 -
GPA41-Gai1 +
GPA41-Gai2 +
GPA41-Gai3 +
GPA41 -Gai2-GaOB LIRMA
GPA41-GaSE10K -
GPA41-GaSD229s -
CY10560 GPA1-integrowany sst2Δ + +
Jak zaznaczono w tablicy 3, odkryto, że najsilniejszy sygnał występuje w szczepie drożdży wykazujących ekspresję chimery GPA 1(41)-Gaai3.
III. Test fus1-LacZ
Aby pełniej scharakteryzować aktywację szlaku odpowiedzi feromonowej, zmierzono syntezę β-galaktozydazy przez fus1 LacZ w odpowiedzi na stymymulację agonistyczną. Aby przeprowadzić test β-galaktozydazy, zwiększające się stężenia liganda dodano do hodowli w fazie środkowologarytmicznej ludzkiego receptora adenozynowego A1, którego ekspresja zachodziła w szczepie drożdży wykazujących koekspresję chimery Ste18-GY2 i GPA41-Gai3. Transformanty wyizolowano i hodowano przez noc w obecności histydyny i 4 U/ml deaminazy adenozynowej. Po pięciu godzinach inkubacji z 4 U/ml deaminazy adenozynowej i ligandem, zmierzono indukcję β-galaktozydazy, stosując CPRG jako substrat dla β-galaktozydu. Na test użyto 5 x 105 komórek.
Wyniki otrzymane dla stymulacji NECA wskazywały, że przy stężeniu NECA wynoszącym 10-8 M uzyskano około 2-krotną stymulację aktywności β-galaktozydazy. Ponadto, obserwowano około 10-krotny indeks stymulacji przy stężeniu NECA wynoszącym 10-5 M.
Wykorzystanie tego testu poszerzono o ocenę wartości aktywności antagonistów, na tym szczepie. Dwa znane związki antagonistyczne dla adenozyny, XAC i DPCPX, testowano pod względem ich zdolności do współzawodniczenia z NECA (przy 5 mM), pod względem aktywności w teście β-galaktozydazy. W tych testach, zmierzono indukcję β-galaktozydazy, stosując FDG jako substrat i 1,6 x 105 komórek na test. Wyniki wskazywały, że zarówno XAC jak i DPCPX służyły jako silni antagoniści ekspresji receptora adenozynowego A1 w drożdżach, przy wartościach IC50 wynoszących 44 nM i 49 nM, odpowiednio.
PL 204 628 B1
Aby określić czy ten wpływ hamujący był specyficzny dla podtypu A1, przeprowadzono serię doświadczeń komplementarnych z testem receptora A2a opartego na drożdżach (opisanego w przykładzie 4). Wyniki otrzymane dla testu A2a opartego o drożdże, wskazywały, że XAC był stosunkowo skutecznym antagonistą receptora A2a, zgodnie z opublikowanymi doniesieniami. Przeciwnie, DPCPX był stosunkowo obojętny przy tym receptorze, jak oczekiwano na podstawie opublikowanych doniesień.
IV. Wiązanie radioliganda
Test receptora adenozynowego A1 scharakteryzowano dodatkowo przez pomiar parametrów receptora pod względem wiązania radioliganda. Analizowano wiązanie zastępujące [3H]CPX przez kilka związków odnośnych dla receptora adenozynowego, XAC, DPCPX, i CGS, stosując błony otrzymane od drożdży, wykazujących ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A1. Wyniki z błonami drożdżowymi, wykazującymi ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A1 porównano z wynikami z błon drożdżowych, wykazujących ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A2a lub ludzkiego receptora A3 aby zbadać specyficzność wiązania. Aby przeprowadzić test, pięćdziesiąt mg błon inkubowano z 0,4 nM [3H]CPX i wzrastającymi stężeniami ligandów receptora adenozynowego. Inkubacja miała miejsce w 50 mM Tris-HCI, pH 7,4, 1 mM EDTA, 10 mM MgCl2, 0,25% BSA i 2 U/ml deaminazy adenozynowej w obecności inhibitorów proteazy przez 60 minut w temperaturze pokojowej. Wiązanie zakończono przez dodanie lodowatego 50 mM Tris-HCl, pH 7,4 plus 10 mM MgCl2, po czym szybkie przesączenie przez filtry GFB wcześniej nasączone 0,5% polietylenoiminy, stosując urządzenie do zbierania Packard o 96 studzienkach. Dane analizowano przez procedurę nie liniowe dopasowanie do krzywej najmniejszych kwadratów, stosując oprogramowanie Prism 2,01. Wartości IC50 otrzymane w tym doświadczeniu omówiono w tablicy 4, poniżej:
T a b l i c a 4
IC50 [nM]
Związek hA1R hA2aR hA3R
XAC 6,6 11,7 53,1
DPCPX 8,5 326,4 1307,0
CGS-15943 13,1 15,8 55,5
NECA 215,5 294,9 34,9
R-PlA 67,6 678,1 23,6
IB-MECA 727,7 859,4 3,1
Aloksyzyna 1072,0 1934,0 8216,0
Dane te wskazują, że związki odniesienia mają powinowactwa zgodne z tymi, które opisywano w literaturze. Dane dodatkowo wskazują, że testy w oparciu o drożdże mają wystarczającą czułość aby odróżnić specyficzność podtypu receptora.
Test funkcjonalny, przy użyciu szczepów drożdżowych, wykazujących ekspresję ludzkiego receptora adenozynowego A2a
W tym przykł adzie, opisuje się wykorzystanie funkcjonalnych testów skrinigowych w droż d ż ach pod względem modulatorów ludzkiego A1 receptora adenozynowego.
I. Ligandy stosowane w teście
Do zbadania ludzkiego receptora A2a o funkcjonalnej ekspresji w drożdżach, użyto naturalny ligand adenozynę, jak również inne dokładnie opisane i dostępne w handlu ligandy. W ustaleniu tego testu użyto trzech ligandów. Objemują one:
Ligand Opisywana Ki Funkcja
Adenosine 500 nM agonista
5'-N-etylokarboksy amidoadenozyna (NECA) 10-15 nM agonista
(-)-N6-(2-fenyloizopropylo)adenozyna (PIA) 100-125 nM agonista
Aby zapobiec sygnałowi spowodowanemu obecnością adenozyny w pożywkach wzrostowych, do wszystkich testów dodano (4 U/ml) deaminazy adenozynowej.
PL 204 628 B1
II. Odpowiedź biologiczna w drożdżach
Testowano agonistów receptora A2a pod względem zdolności do stymulacji szlaku odpowiedzi feromonowej w drożdżach transformowanych plazmidem ekspresji receptora A2a i wykazujących ekspresję albo GasE10K, GasD229S albo GasE10K+D229S. Zdolność liganda do stymulacji szlaku odpowiedzi feromonowej w sposób zależny od receptora była zaznaczona przez zmianę fenotypu drożdży. Aktywacja receptora modyfikowała fenotyp z auksotrofii histydynowej na prototrofię histydynową (aktywacja fus1-HIS3). Wyizolowano trzy niezależne transformanty i hodowano przez noc w obecności histydyny. Komórki przemyto w celu usunięcia histydyny i rozcieńczono do 2 x 106 komórek/ml. 5 mikrol każdego transformanta nakroplono na nie selektywne pożywki (zawierające histydynę) lub pożywki selektywne (1 mM AT) przy nieobecności lub obecności 4 U/ml deaminazy adenozynowej. Płytki hodowano w temperaturze 30°C przez 24 godziny. W obecności histydyny zarówno szczepy Receptor+ (R+) jak i Receptor- (R-) były zdolne do wzrostu. Jednakże, przy nieobecności histydyny tylko rosły komórki R+. Ponieważ nie dodano żadnego liganda do tych płytek, były możliwe dwa wytłumaczenia tych wyników. Jedna możliwa interpretacja była taka, że drożdże wiążące receptor rosły z powodu niezależnej od liganda aktywacji za pośrednictwem receptora (LIRMA). Alternatywnie drożdże mogły syntetyzować ligand adenozynę. Aby odróżnić te dwie możliwości, do hodowanych drożdży i płytek dodano enzym który rozkłada ligand, deaminazę adenozynową (ADA). W obecności deaminazy adenozyny komórki R+ nie rosły przy nieobecności histydyny, wskazując, że drożdże rzeczywiście syntetyzowały ligand.
Interpretacje tę potwierdzono przez test wzrostu A2a w płynie. W tym doświadczeniu drożdże R+ (szczep GasE10K wykazujący ekspresję receptor A2a) zaszczepiono przy trzech gęstościach (1 x 106 komórek/ml; 3 x 105 komórek/ml; lub 1 x 105 komórek/ml) w obecności lub nieobecności deaminazy adenozyny (4 U/ml). Ścisłość testu wrastała ze wzrostem stężeń (0, 0,1, 0,2 lub 0,4 mM) 3-amino-1,2,4-triazolu (AT), antagonisty kompetytywnego dehydratazy imidazologlicerolu-P, produktu białkowego genu HIS3. W obecności deaminazy adenozyny i 3-amino-1,2,-triazolu drożdże rosły słabiej. Jednakże przy nieobecności 3-amino-1,2,4-triazolu, deaminaza adenozynowa miała mały wpływ. Tak więc, sama deaminaza adenozynowa nie ma bezpośredniego wpływu na szlak odpowiedzi feromonowej.
Alternatywnym podejściem pomiaru wzrost i takim, które można miniaturyzować pod względem dużej ilości przedmiotów skriningu, jest A2a test plamkowy liganda receptora. Szczep GasE10K, wykazujący ekspresję receptora A2a (A2aR+) lub bez receptora (R-) hodowano przez noc w obecności histydyny i 4 U/ml deaminazy adenozynowej. Komórki przemyto w celu usunięcia histydyny i rozcieńczono do 5 x 106 komórek/ml. 1 x 106 komórek rozproszono na selektywnych płytkach, zawierających 4 U/ml deaminazy adenozynowej i 0,5 lub 1,0 mM 3-amino-1,2,4-triazolu (AT) i pozostawiono do wyschnięcia na 1 godzinę. Na pojedynczą wartwę nałożono 5 mikrol następujących odczynników: 10 mM adenozyny, 38,7 mM histydyny, dimetylosulfotlenek (DMSO), 10 mM PIA i 10 mM NECA. Komórki hodowano 24 godziny w temperaturze 30°C. Wyniki pokazały, że komórki bez receptora mogły rosnąć tylko gdy do pożywki dodano histydynę. Przeciwnie, komórki R+ rosły tylko w obszarach gdzie nakroplono ligandy receptora A2a PIA i NECA. Ponieważ płytki zawierały deaminazę adenozynową, brak wzrostu gdzie nakroplono adenozynę potwierdził, że deaminaza adenozynowa była aktywna.
III. Test fus1 LacZ
Aby ocenić aktywację szlaku kojarzenia drożdży, zmierzono syntezę β-galaktozydazy przez fus1 LacZ. Szczepy drożdży wykazujących ekspresję GasE10K, GasD229S lub GasE10K+D229S transformowano plazmidem, kodującym ludzki receptor A2a (R+) lub plazmidem bez receptora (R-). Transformanty wyizolowano i hodowano przez noc w obecności histydyny i 4 U/ml deaminazy adenozynowej. 1 x 107 komórki rozcieńczono do 1 x 106 komórek/ml i poddano ekspozycji wobec wzrastających stężeń NECA przez 4 godziny, po czym określono aktywność β-galaktozydazy w komórkach. Wyniki pokazały, że zasadniczo nie wykryto aktywności β-galaktozydazy w szczepach R-, podczas gdy wykryto zwiększającą się aktywność β-galaktozydazy w szczepach R+ wykazujących ekspresję albo GasE10K, GasD229S lub GasE10K+D229S wraz ze wzrostem stężenia NECA, wskazując zwiększanie się w zależności oddawki jednostek β-galaktozydazy wykrytej w odpowiedzi na ekspozycję wobec zwiększającego się stężenia liganda. Tę zależność od dawki obserwowano tylko w komórkach wykazujących ekspresję receptor A2a. Ponadto, najsilniejszą konstrukcją Gas dla receptora A1a była GasE10K. Konstrukcja GasD229S była drugą najsilniejszą konstrukcją Gas dla receptora A2a, podczas gdy konstrukcja GasE10K+D229S była najsłabszą z trzech testowanych konstrukcji Gas, mimo, że nawet konstrukcja GasE10K+D229S stymulowała łatwo wykrywalną aktywność β-galaktozydazy.
PL 204 628 B1
W celu dodatkowego opisania indentyfikowanych testów, patrz zgłoszenie U.S. Nr. 09/088985, zatytułowane „Funkcjonalna ekspresja receptorów adenozynowych w drożdżach”, złożone 2 czerwca, 1998 (numer agenta Nr. CPI-093), którego całą zawartość załącza się w niniejszym jako odniesienie.
Charakteryzacja farmakologiczna podtypów ludzkiego receptora adenozynowego
Materiały i metody
Materiały. [3H]-DPCPX [cyklopentylo-1,3-dipropyloksantyna, 8-[dipropyl-2,3-3H(N)] (120,0 Ci/mmol); [3H]-CGS 21680, [karboksyetylo-3H(N)] (30 Ci/mmol) i [125I] AB-MECA ([125I]-4-aminobenzyl-5'-N-metylokarboksyamidoadenozyna) (2,200 Ci/mmol) nabyto od New England Nuclear (Boston, MA). XAC (pokrewny ksantynoaminie); NECA (5'-N-etylokarboksyamidoadenozyna); i IB-MECA od Research Biochemicals International (RBI, Natick, MA). Tabletki z mieszaniną deaminazy adenozynowej i kompletnego inhibitora proteazy nabyto od Boehringer Mannheim Corp. (Indianapolis, IN). Błony z komórek HEK-293 stabilnie wykazujących ekspresję podtypów ludzkiego receptora adenozynowego 2a [RB-HA2a]; adenozynowego 2b [RB-HA2b] lub adenozynowego 3 [RB-HA3], odpowiednio, nabyto od Receptor Biology (Beltsville, MD). Odczynniki do hodowli komórkowej były od Life Technologies (Grand Island, NY) z wyjątkiem serum które było od Hyclone (Logan, UT).
Szczepy drożdży. Szczepy Saccharomyces cerevisiae CY12660 [fur1*1442 tbt1-1 fus1-HIS3 can1 ste14:trp1::LYS2 ste3*1156 gpa1(41)-Gai3 lys2 ura3 leu2 trp1:his3; LEU2 PGKp-Mfa1LeaderhA1R-PHO5term 2mu-orig REP3 Ampr] i CY8362 [gpa1p-rGasE10K far1*1442 tbt1-1 fus1-HIS3 can1 ste14:trp1: LYS2 ste3*1156 lys2 ura3 leu2 trp1 his3; LEU2 PGKp-hA2aR 2mu-ori REP3 Ampr] wykorzystano jak opisano powyżej.
Hodowla drożdży. Transformowane drożdże hodowano w pożywkach Leu-Trp [LT] (pH 5,4) uzupełnionych 2% glukozą. Do sporządzenia błon, 250 ml pożywki LT zaszczepiono wyjściowym mianem, wynoszącym 1-2 x 106 komórek/ml z 30 ml całonocnej hodowli i inkubowano w temperaturze 30°C ze stałym natlenianiem przez obracanie. Po 16 godzinach wzrostu komórki zebrano przez wirowanie i błony sporządzono jak opisano poniżej.
Hodowla komórek ssaka. Komórki HEK-293 stabilnie wykazujące ekspresję podtypu ludzkiego receptora adenozynowego 2a (klon Cadus # 5) hodowano w minimalnej zasadniczej pożywce Dulbeco(DMEM) uzupełnionej 10% płodową surowicą bydlęcą i IX penicyliną/streptomycyną pod selektywnym ciśnieniem, stosując 500 mg/ml antybiotyku G418, w temperaturze 37°C wilgotnej atomosferze zawierającej 5% CO2.
Preparaty błony komórkowej drożdży. 250 ml hodowle zebrano po całonocnej inkubacji, przez wirowanie przy 2,000 x g w wirówce Sorvall RT6000. Komórki przemyto wodą z lodem, wirowano w temperaturze 4°C i grudkę zawieszono ponownie w 10 ml lodowatym buforze do lizy [5 mM TrisHCl, pH 7,5; 5 mM EDTA; i 5 mM EGTA] uzupełnionym tabletkami z mieszaniną inhibitora proteazy (1 tabletka na 25 ml buforu). Do zawiesiny dodano szklane paciorki (17 g; Mesh 400-600; Sigma) i komórki rozbito przez energiczne wirowanie w temperaturze 4°C przez 5 minut. Homogenat rozcieńczono z dodatkowymi 30 ml buforu do lizy plus inhibitory proteazy i wirowano przy 3,000 x g przez 5 minut. Następnie błony zgranulowano przy 36,000 x g (Sorvall RC5B, rotor typu SS34) przez 45 minut. Otrzymaną grudkę błon zawieszono ponownie w 5 ml buforu błonowego [50 mM Tris-HCl, pH 7,5; 0,6 mM EDTA; i 5 mM MgCl2] uzupełnionego tabletkami z mieszaniną inhibitora proteazy (1 tabletka na 50 ml buforu) i przechowywano w temperaturze -80°C do dodatkowych doświadczeń.
Preparaty błon komórkowych ssaków. Błony komórkowe HEK-293 sporządzono jak opisano poprzednio (Duzic E i inni: J. Biol. Chem., 267, 9844-9851, 1992). W skrócie, komórki przemyto PBS i zebrano gumowym pałeczką. Komórki zgranulowano w temperaturze 4°C 200 x g w wirówce Sorvall RT6000. Grudkę zawieszono ponownie w 5 ml/płytkę buforu do lizy w temperaturze 4°C (5 mM TrisHCl, pH 7,5; 5 mM EDTA; 5 mM EGTA; 0,1 mM fenylometylosulfonylofluorku, 10 mg/ml pepstatyny A; i 10 mg/ml aprotyniny) i homogenizowano w homogenizatorze Dounce. Lizat komórkowy wirowano następnie przy 36,000 x g (Sorvall RC5B, rotor typu SS34) przez 45 minut i grudkę zawieszono ponownie w 5 ml buforu błonowego [50 mM Tris-HCl, pH 7,5; 0,6 mM EDTA; 5 mM MgCl2; 0,1 mM fenylometylosulfonylofluorku, 10 mg/ml pepstatyny A; i 10 mg/ml aprotyniny) i przechowywano w temperaturze -80°C do dalszych doświadczeń.
Aby określić całkowite stężenie białka w błonach drożdży i ssaków użyto zestawy testowe dla białek Bio-Rad, na podstawie procedury wiązania barwnika Bradford, (Bradford, M.: Anal. Biochem. 72:248 (1976)).
Wysycenie podtypu receptora adenozynowego 1 i współzawodnicze wiązanie radioliganda.
PL 204 628 B1
Przeprowadzono wysycenie i wiązanie współzawodnicze na błonach z komórek drożdży transformowanych podtypem A1 receptora ludzkiego, stosując antagonistę [3H]DPCPX jako ligand radioaktywny. Błony rozcieńczono w buforze do wiązania [50 mM Tris-HCl, pH 7,4; zawierającym 10 mM MgCl2; 1,0 mM EDTA; 0,25% BSA; 2 U/ml deaminazy adenozynowej i 1 tabletkę mieszaniny inhibitora proteazy /50 ml] o stężeniu 1,0 mg/ml. W wiązaniu wysycającym błony (50 pg/studzienkę) inkubowano prz wzrastających stężeniach [3H]DPCPX (0,05 - 25 nM) w ostatecznej objętości, wynoszącej 100 mikrol buforu do wiązania w temperaturze 25°C przez 1 godzinę przy nieobecności i obecności 10 pM nieznakowanego XAC w 96-studzienkowych płytkach do mikromianowania:
W wiązaniu współzawodniczym, błony (50 μg/studzienkę) inkubowano z [3H]DPCPX (1,0 nM) w ostatecznej objętości, wynoszącej 100 ml buforu do wiązania w temperaturze 25°C przez 1 godzinę przy nieobecności i obecności 10 μM nieznakowanego XAC lub wzrastających stężeń współzawodniczących związków w 96-studzienkowej płytce do mikromianowania.
Wpółzawodnicze wiązanie radioliganda podtypu 2a receptora adenozynowego
Przeprowadzono wiązanie współzawodnicze na błonach z komórek HEK293, stabilnie wykazujących ekspresję ludzkiego podtypu A2a receptora, stosując agonistę [3H]CGS-21680 jako ligand radioaktywny. Błony rozcieńczono w buforze do wiązania [50 mM Tris-HCl, pH 7,4; zawierającym 10 mM MgCl2; 1,0 mM EDTA; 0,25% BSA; 2 U/ml deaminazy adenozynowej i 1 tabletkę mieszaniny inhibitora proteazy /50 ml] przy stężeniach wynoszących 0,2 mg/ml. Błony (10 μg/studzienkę) inkubowano z [3H]CGS-21680 (100 nM) w ostatecznej objętości, wynoszącej 100 ml buforu do wiązania, w temperaturze 25°C przez 1 godzinę, przy nieobecności i obecności 50 μM nieznakowanego NECA lub wzrastających stężeń współzawodniczących związków, w 96-studzienkowej płytce do mikromianowania.
Wpółzawodnicze wiązanie radioliganda receptora adenozynowego3
Przeprowadzono wiązanie współzawodnicze na błonach z komórek HEK293 stabilnie wykazujących ekspresję ludzkiego podtypu receptor A3, stosując agonistę [126I]AB-MECA jako ligand radioaktywny. Błony rozcieńczono w buforze do wiązania [50 mM Tris-HCl, pH 7,4; zawierającym 10 mM MgCl2; 1,0 mM EDTA; 0,25% BSA; 2 U/ml deaminazy adenozynowej i 1 tabletkę mieszaniny inhibitora proteazy /50 ml] przy stężeniu, wynoszącym 0,2 mg/ml. Błony (10 μg/studzienkę) inkubowano z [125I] AB-MECA (0,75 nM) w ostatecznej objętości, wynoszącej 100 μl buforu do wiązania w temperaturze 25°C przez 1 godzinę, przy nieobecności i obecności 10 μM nieznakowanego IB-MECA lub wzrastających stężeń współzawodniczących związków w 96-studzienkowej płytce do mikromianowania.
Pod koniec inkubacji, testy wiązania radioliganda receptora podtypów A1, A2a i A3, zakończono przez dodanie lodowatego 50 mM Tris-HCl (pH 7,4) buforu uzupełnionego 10 mM MgCl2, po czym szybkie przesączenie przez filtry z włókna szklanego (96-studzienkowe GFB UniFilters; Packard) poprzednio wstępnie nasycone 0,5% polietylenoaminą w urządzeniu do zbierania komórek Filtermate 196 (Packard). Płytki filtracyjne wysuszono, powleczono 50 μl/studzienkę płynem scytylacyjnym (MicroScint-20, Packard) i zliczono w TopCount (Packard). Testy przeprowadzono potrójnie. Wiązanie nie specyficzne wynosiło odpowiednio 5,6 ± 0,5%, 10,8 ± 1,4% i 15,1 ± 2,6% całkowitego wiązania w teście wiązania A1R, A2aR i A3R.
Wpół zawodnicze wiązanie radioliganda receptora adenozynowego podtypu 2b
Przeprowadzono wiązanie współzawodnicze na błonach z komórek HEK293, stabilnie wykazujących ekspresję ludzkiego receptora podtypu A2b, stosując antagonistę receptora A1 [3H] DPCPX jako ligand radioaktywny. Błony rozcieńczono w buforze do wiązania (10 mM Hepes-KOH, pH 7,4; zawierającym 1,0 mM EDTA; 0,1 mM benzamidyny i 2 U/ml deaminazy adenozynowej] przy stężeniu, wynoszącym 0,3 mg/ml. Błony (15 μg/studzienkę) inkubowano z [3H] DPCPX (15 nM) w ostatecznej objętości, wynoszącej 100 μl buforu do wiązania w temperaturze 25°C przez 1 godzinę przy nieobecności i obecności 10 μM nieznakowanego XAC lub wzrastających stężeń współzawodniczących związków w 96-studzienkowej płytce do mikromianowania. Pod koniec inkubacji, test zakończono przez dodanie lodowatego 10 mM Hepes-KOH (pH 7,4) buforu, po czym szybkie przesączenie przez filtry z włókna szklanego (96-studzienkowe GF/C UniFilters, Packard) pprzednio nasycone 0,5% polietylenoiminą w urządzeniu do zbierania komórek Filtermate 196 (Packard). Wysuszone płytki filtracyjne, powleczono 50 μl/studzienkę płynem scytylacyjnym (MicroScint-20, Packard) i zliczono w TopCount (Packard). Testy przeprowadzono potrójnie. Wiązanie nie specyficzne wynosiło 14,3 ± 2,3% całkowitego wiązania. Wiązanie specyficzne [3H] DPCPX; [3H] CGS-21680 i (125I] AEI-MECA określono jako różnicę między całkowite wiązanie i wiązanie nie specyficzne. Obliczono procent inhibicji związków przeciwko całkowitemu wiązaniu. Dane wpółzawodnictwa analizowano przez iteracyjne dopaso66
PL 204 628 B1 wanie do krzywej w modelu jednomiejscowym, i obliczono Ki wartości z wartości IC50 (Cheng i Prusof, Biochem. Pharmacol. 22, 3099-3109, 1973) stosując oprogramowanie GraphPad Prizm 2,01.
Wyniki
Pierwotną funkcją pewnych receptorów powierzchniowo-komórkowych jest rozpoznawanie odpowiednich ligandów. W związku z tym, określiliśmy powinowactwa wiązania liganda, aby ustalić integralność funkcjonalną receptora adenozynowego podtypu 1 o ekspresji w drożdżach. Surowe błony sporządzone z Saccharomyces cerevisiae transformowanych konstrukcją ludzkiego receptora adenozynowego podtypu 1 wykazywały specyficzne wiązanie wysycające [3H] DPCPX o KD wynoszącej 4,0 ± 0,19 nM. Wartość KD i Bmax obliczono z izotermy nasycenia i transformacji Scatchard danych, wskazywały pojedynczą klasę miejsc wiązania. Gęstość miejsc wiązania adenozyny w preparatach błony drożdżowej oszacowano na 716,8 ± 43,4 fmol/mg białka błonowego.
Prześledzono charakterystyki podtypu farmakologicznego rekombinowanych komórek drożdży transformowanych ludzkim receptorem podtypu A1 z selektywnymi dla podtypu ligandami adenozynowymi (XAC, DPCPX; CGS-15943; CDS-046142; CDS-046123; NECA, (R)-PIA; IB-MECA i Alloxazine). Współzawodniczyły one z [3H] DPCPX w oczekiwanym porządku kolejności. Krzywe wymiany zanotowane dla tych związków wykazują typowe nachylenie dla wszystkich ligandów, i dane dla każdego liganda można modelować przez dopasowanie jednomiejscowe. Widoczne stałe dysocjacji szacowane dla poszczególnego związku z krzywych (tablica 5) są zgodne z wartościami publikowanymi dla receptora otrzymanego z innych źródeł.
T a b l i c a 5
Wartości Ki dla błon z komórek drożdży transformowanych ludzkim receptorem podtypu A1
Ligandy
XAC
DPCPX
CGS-1594
NECA (R)-PIA
IB-MECA
Alloxazine
CDS-046142
CDS-046123
Ki (nM)
5.5 7,1 10,8 179,6 56,3
606.5 894,1 13,9 9,8
Tablice 6 do 12 pokazują profile aktywności skuteczności i struktury deazapuryn według wynalazku. Tablice 13 i 14 pokazują selektywność jaką można uzyskać dla miejsc ludzkiego receptora adenozynowego przez modulację funkcjonalności w strukturze deazapuryn. Tablica 14 ukazuje także zaskakujące odkrycie, że związki tam przedłożone mają aktywność subnanomolarną i wyższą selektywność wobec receptora A2b w porównaniu ze związkami w tablicy 13.
PL 204 628 B1
T a b l i c a 6
Aktywność serii CDS-046142: wpływ podstawnika w pozycji N,
A1
Kod R Wiązanie Ki(nM) Drożdże IC50 (nM)
1 2 3 4
CDS-046142 .....OH 13.9 97.2
CDS-062365 1423 > 10,000
CDS-069533 ,OH κΖ>···οΗ 483.5 > 10,000
CDS-069534 OH hC>-oh 196.6 4442.0
CDS-056176 ,_. H 0 1-0-4- > 10,000 >10000
CDS-056175 ηΟ-Ϊ-L >10000 >10000
CDS-062352 ,-K θ 0—Ph 297.9 >10000
CDS-062351 309.7
CDS-090909 ξ Z\.....OH K J © 29.1
CDS-090910 193.9
PL 204 628 B1 cd. tablicy 6
1 2 3 4
CDS-090913 - 1 (+) OH 411.5
CDS-062352 786.6 >10000
CDS-092474 X i ŃHAc Trans (S,S) 64.8
CDS-092475 JiHAc Trans (R,R) 6726.0
CDS-091175 H0...... (dl) 32.1
CDS-062351 (dl) 816.9 2577.0
CDS-090914 sO..... 'oh 34.3
PL 204 628 B1
T a b l i c a 7
Aktywność serii CDS-046142: wpływ podstawnika w pozycji C2.
A1
Kod R Wiązanie Ki (nM) Drożdże IC50 (nM)
1 2 3 4
CDS-069532 Ύ 604.5 >10000
CDS-090895 Y 157.7 763.1
CDS-065564 198.5 2782.5
CDS-090896 443.6 >10000
CDS-090903 61.1 297.0
CDS-090890 30.1 194.7
CDS-090915 Y F 19.9
PL 204 628 B1 cd. tablicy 7
1 2 3 4
CDS-090912 . C' 62.8
CDS-090936 >+ 2145
CDS-090177 F 0' 48.7
T a b l i c a 8
Aktywność serii CDS-046142: wpływ podstawnika będącego pierścieniem pirolowym
R'
A1
Kod R R' R” R’” Wiązanie Ki (nM) Drożdże IC50 (nM)
1 2 3 4 5 6 7
CDS-078187 0* Me Me Me 3311 >10000
CDS-090905 © H Me H 22.3 148.3
CDS-090921 o H H Me 8.9
CDS-090902 «i>-0 Me Me 2210 >10000
CDS-056090 0 x> Me Me 863.1
CDS-056091 σ Me Me 4512
PL 204 628 B1 cd. tablicy 8
1 2 3 4 5 6 7
CDS-056089 X σ -ο Me Me 8451
CDS-056092 Cf o Me Me 35.3
T a b l i c a 9
A1
Kod R Wiązanie Ki (nM) Drożdże IC50 (nM)
CDS-056090 863.1
CDS-056091 X) 4512
CDS-056089 Λ^-Μ^ΝΗΛς 8451
CDS-056092 35.3
T a b l i c a 10 Aktywność serii CDS-046123: wpływ podstawnika w pozycji N6
A1
Kod R Wiązanie Ki (nM) Drożdże IC50 (nM)
1 2 3 4
CDS-062354 1789 >10000
PL 204 628 B1 cd. tablicy 10
1 2 3 4
CDS-067146 H X—VH 0 54.4 1865
CDS-046123 H 1 0 9.8 82.8
CDS-062357 0 26.7 195.7
CDS-062355 c-/ 0 32.8 545.8
CDS-062356 0 147.5 3972
CDS-067325 0 0 151.7 2918
CDS-062392 0 11 * 0 692.5 >10000
CDS-062393 VvNHy^C00H 0 93.1 3217
CDS-062394 o 475.3 >10000
CDS-067227 V^-^NHAc 674.9 9376.0
CDS-065568 121.9 2067.5
CDS-066956 0 233.9 3462
CDS-067038 0 270.1 3009.5
CDS-062358 χ-\/0Η 384.9 2005
CDS-062359 179.3 3712
CDS-062360 Χχ/'-χ/θπ 176.1 5054
PL 204 628 B1
T a b l i c a 11
Aktywność serii CDS-046123: wpływ podstawnika w pozycji N6
A1
Wiązanie Ki (nM) Drożdże IC50 (nM)
1 2 3 4
CDS-046123 ν—. ΝΗ ΧΗ- 0 9,8 115.4
CDS-069535 νη .νη, r 0 53,9 551.0
CDS-090894 ΝΗ .NHMe γ- 0 10.3 101.3
CDS-062301 ν—\ ΝΗ ΝΗΕί '' γ0 71.1 3217
CDS-090904 Η 1 ηΎΗ’ Me 0 (±) 6.5 58.7
CDS-090906 Η 1 / γνγ0^ Mc 0 (ί) 105.4 472.1
CDS-090908 Mc Η 0 (i) 27.8 162.4
CDS-090907 Me Η ν-Χ,Ν ./0-/ V— Υ Υ~ ° (i) 126.5 1297.0
CDS-092473 γ^,ΝΗΑο 2.3
PL 204 628 B1 cd. tablicy 11
1 2 3 4
CDS-095450 I^L^NHAc S 9.0
CDS-095451 ^nhac 17.3
CDS-091183 i R 2.5
CDS-091184 IA^/Nhac * R 213
T a b l i c a 12 „Retro-amidowe” analogi CDS-046123
A1
Kod R Wiązanie Ki (nM) Drożdże IC50 (nM)
1 2 3 4
CDS-065567 0 16.5 189.4
CDS-090891 O 7.4 45.7
CDS-062373 . 0 Η 95.8 3345.0
CDS-090893 O 529.1 4040.0
CDS-062371 0 1060.0 >10000
PL 204 628 B1 cd. tablicy 12
1 2 3 4
CDS-062372 0 1272 >10000
CDS-065566 νγΝΗ2 0 50.8 4028
CDS-065565 ^χ-χ^-NHMe *· T 0 48.5 701.5
T a b l i c a 13
Profil selektywnych antagonistów adenozyny
R Z HN i Me N'iT^X 1 L ^Me H Wiązanie Ki (nM)
R A1 A2a A2b A3
1 2 3 4 5 6
CDS-046123 γγ^ΝΗΑε 9.8-25.1 18.0-48.6 80.3 513.0
CDS-090908 Me jA^NHAc 27.8 50.7 84.6 429.8
CDS-090894 H 1 V\ Yk .NHMe : Y 0 20.2 75.6 20.1 4.3
CDS-090891 0 Y^-^^NHNle 17.4 111.3 120.6 44.6
CDS-046142 .....OH 13.9-30.9 933.7 138.0 21.5
CDS-0908901 46.6 730.9 30% 9.9
PL 204 628 B1 cd. tablicy 13
1 2 3 4 5 6
CDS-0909052 .....OH 16.4 766.3 168.3 71.7
CDS-090909 .....0H (dl) 29.1 190.6 1143.0 3.1
CDS-90910 κΧ 180 230 670 1.0
CDS-116676 H 1 OY' 40 109 109 0.3
CDS-121180 1 H 255 76% 275 <2.6
CDS-121178 o V‘CH^-YMe 1 H 531 981 736 5.3
CDS-121179 y(CHi^JlNH,e 1 H 443 2965 375 <6.2
CDS-1232643 0 YcH^NX[7NtV 1 H 30% 65% 515 24
CDS-062391 Υκ^ΥΝΗΞι 1 H 87 204 30 0.02
CDS-121181 I H 75,000 720,000 3,400 507
PL 204 628 B1 cd. tablicy 13
1 2 3 4 5 6
CDS-121268 0 I Η 333 710,000 710,000 97
CDS-121272 Η XrVN 710,000 710,000 720,000 369
CDS-0963704 .....OH F-F 3.7±0.5 63 0± 56.4 2307± 926 630±76
CDS-1137604,5 .....OH xU 1.8 206 802 270
CDS-1166654,5 .....OH 8.0 531 530 419
CDS-1319214,7 ......OH 8.0 131 1031 54%8
12-tienyl-2-yl; 2rozpuszczalne w wodzie; 3R5 i R6 oznacza wodór; 5R3 oznacza fluorofenyl; 6R3 oznacza fluorofenyl; 7R3 oznacza pirydyl;
8% aktywności @ 10 μM
PL 204 628 B1
T a b l i c a 14: Profil selektywnych antagonistów A2b
Kod XR1 R2 Dane wiązania Ki (nM)
A1 A2a A2B Aa
CDS-129851 -O-Ph Me 41,7 21 0,3 14,6
CDS-143995 -O-Ph(p)F Me 33 58 0,01 18
CDS-143994 -O-Ph(p)Cl Me 825 591 0,3 60
CD5-143988 -N-pirydyn-2-on Me 63 41 47 48
CDS-143996 -NH-Ph Me 49 31 109 57
Włączenie jako odniesienie
Wszystkie patenty, opublikowane zgłoszenia patentowe i i inne odniesienia opisane w niniejszym załącza się w niniejszym formalnie jako odniesienie.
Równoważniki
Specjaliści poznają, lub będą w stanie stwierdzić, stosując nie więcej niż rutynowe doświadczenia, wiele równoważników w stosunku do konkretnych postaci realizacji według wynalazku opisanych konkretnie w niniejszym. Takie równoważniki wchodzą w zamierzeniu w zakres następujących zastrzeżeń.

Claims (42)

1. Pochodna pirolo[2,3d]pirymidyny o wzorze I:
w którym R1 oznacza H;
R2 oznacza C1-4 alkil, który jest niepodstawiony lub podstawiony grupą hydroksylową, karboksylową, aminową, acetoksylową, pirydylową lub tert-butoksykarbonylową;
B-CONH-C1-4 alkilen, w którym B oznacza H, C1-3 alkil, cyklopropyl, aminoetyl, karboksyetyl, grupę aminową, metyloaminową, etyloaminową, acetylową, lub tert-butyloksylową;
NH2-CO-C1-3 alkilen, w którym atom wodoru w grupie aminowej może być zastąpiony przez metyl lub cyklopropylometyl;
PL 204 628 B1
CH2CH2NHSO2CH3; lub cykloheksyl lub cyklopentyl, przy czym cykloheksyl lub cyklopentyl są ewentualnie podstawione grupą hydroksylową, acetyloaminową, metylosulfonyloarninową, benzoiloksylową, 2-aminoacetoksylową, 2-aminometyloacetyloaminową, lub 2-N-tert-butyloxyacylaminoacetoxylową; lub
R1 i R2 razem tworzą grupę 3-acetyloaminopiperydylową,
R3 oznacza fenyl, pirydyl, furanyl lub tienyl, przy czym fenyl jest niepodstawiony lub podstawiony przez fluorowiec;
R4 oznacza H;
R5 oznacza H lub metyl niepodstawiony lub podstawiony grupą fenoksylową, 4-fluorofenoksylową, 4-chlorofenoksylową, 4-metoksyfenoksylową, pirydyn-2-on-1-ilową, 2-pirydyloksylową, fenyloaminową lub N-metylofenyloaminową; i
R6 oznacza H lub metyl, lub jego farmaceutycznie dopuszczalne sole.
2. Związek według zastrz. 1 o wzorze:
3. Związek według zastrz. 1 o wzorze:
PL 204 628 B1
4. Związek według zastrz. 1 o wzorze:
5. Związek według zastrz. 1, w którym R2 oznacza cykloheksyl lub cyklopentyl, przy czym cykloheksyl lub cyklopentyl są ewentualnie podstawione grupą hydroksylową, acetyloaminową, metylosulfonyloaminową, benzoiloksylową, 2-aminoacetoksylową, 2-aminometyloacetyloaminową, lub 2-N-tert-butyloksyacyloaminoacetoksylową.
6. Związek według zastrz. 5, w którym R1 i R4 oznaczają atom wodoru, R3 oznacza niepodstawiony lub podstawiony fluorowcem fenyl, a każdy z R5 i R6 oznacza metyl.
7. Związek według zastrz. 5 albo 6, w którym R2 oznacza monohydroksycyklopentyl.
8. Związek według zastrz. 5 albo 6, w którym R2 oznacza monohydroksycykloheksyl.
9. Związek według zastrz. 8 o wzorze:
10. Związek według zastrz. 8 o wzorze:
PL 204 628 B1
11. Związek według zastrz. 8 o wzorze:
12. Związek według zastrz. 8 o wzorze:
13. Związek według zastrz. 8 o wzorze
14. Związek według zastrz. 1 o wzorze
PL 204 628 B1
15. Związek według zastrz. 1, w którym R2 oznacza B-CONH-C1-4 alkilen, a B oznacza H, C1-3 alkil, cyklopropyl, aminoetyl, karboksyetyl, grupę aminową, metyloaminową, etyloaminową, acetylową, lub tert-butyloksylową.
16. Związek według zastrz. 15, w którym R1 i R4 oznaczają atom wodoru, R3 oznacza niepodstawiony lub podstawiony fluorowcem fenyl, a każdy z R5 i R6 oznacza metyl.
17. Związek według zastrz. 16 o wzorze:
18. Związek według zastrz. 16 o wzorze:
19. Związek według zastrz. 1, w którym R3 oznacza niepodstawiony lub podstawiony fluorowcem fenyl.
20. Związek według zastrz. 19, w którym każdy z R5 i R6 oznacza metyl.
21. Związek według zastrz. 20, w którym R3 oznacza niepodstawiony fenyl.
22. Związek według zastrz. 20, w którym R3 oznacza podstawiony fluorowcem fenyl.
PL 204 628 B1
23. Związek według zastrz. 1, w którym R3 oznacza pirydyl, furanyl lub tienyl.
24. Związek według zastrz. 23, w którym każdy z R5 i R6 oznacza metyl.
25. Związek według zastrz. 1, w którym każdy z R5 i R6 oznacza atom wodoru.
26. Związek według zastrz. 1, w którym każdy z R5 i R6 oznacza metyl.
27. Związek według zastrz. 1, wybrany z grupy obejmującej: 4-(cis-3-hydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(cis-3-(2-aminoacetoksy)cyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, sól kwasu trifluorooctowego,
4-(3-acetamido)piperydynylo-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-N'-metylomocznikopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-acetamidobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-N'-metylomocznikobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-aminocyklopropyloacetamidoetylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-chlorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, oraz
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(4-pirydylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, i
4-[2-(3-fluoro-fenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4-yloamino]-cykloheksanol.
28. Związek według zastrz. 1 o wzorze I:
w którym
R1 oznacza H;
R2 oznacza 2-acetyloaminoetyl lub 2-N'-metylomocznikoetyl;
R3 oznacza fenyl;
R4 oznacza H;
R5 oznacza H lub metyl, przy czym metyl jest niepodstawiony lub podstawiony grupą fenoksylową, 4-fluorofenoksylową, 4-chlorofenoksylową, 4-metoksyfenoksylową, pirydyn-2-on-1-ilową, 2-pirydyloksylową, fenyloaminową lub N-metylofenyloaminową; i R6 oznacza H.
29. Związek według zastrz. 28 wybrany z grupy obejmującej:
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-fluorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-chlorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-metoksyfenoksy)-metylo-2-fenylo-7N-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(2-pirydyloksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-fenyloamino)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-metylo-N-fenyloamino)metylo-2-fenyl-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-N'-metylomocznikoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę.
30. Zastosowanie związku określonego w zastrz. 1, albo 28 do wytwarzania leku przeznaczonego do leczenia choroby lub stanu związanego z podwyższonym poziomem adenozyny, przy czym chorobą lub stanem jest schorzenie centralnego układu nerwowego, schorzenie nerek, schorzenie zapalne, schorzenie alergiczne, schorzenie układu pokarmowego, schorzenie oczu lub schorzenie oddechowe.
31. Zastosowanie według zastrz. 30, znamienne tym, że schorzeniem układu pokarmowego jest biegunka, a schorzeniem oddechowym jest astma, katar sienny lub przewlekła choroba niedrożności płuc.
PL 204 628 B1
32. Związek według zastrz. 1, albo 6, albo 16, albo 28, do zastosowania w metodzie hamowania aktywności receptora adenozynowego w komórce.
33. Związek według zastrz. 32, wybrany z grupy obejmującej: 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę; 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-fluorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę; 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-chlorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę; 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-metoksyfenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę; 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(2-pirydyloksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę; 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-fenyloamino)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę; 4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-metylo-N-fenyloamino)metylo-2-fenyl-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę; 4-(2-N'-metylomocznikoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę.
34. Związek według zastrz. 32, wybrany z grupy obejmującej: 4-(cis-3-hydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, 4-(cis-3-(2-aminoacetoksy)cyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę sól kwasu trifluorooctowego,
4-(3-acetamido)piperydynylo-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-N'-metylomocznikopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-acetamidobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-N'-metylomocznikobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-aminocyklopropyloacetamidoetylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-chlorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, oraz
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(4-pirydylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, i
4-[2-(3-fluoro-fenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4-yloamino]-cykloheksanol.
35. Preparat farmaceutyczny zawierający terapeutycznie skuteczną ilość związku określonego w zastrz. 1, 6, 16 lub 28 i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik.
36. Preparat farmaceutyczny według zastrz. 35, znamienny tym, że związek jest wybrany z grupy obejmującej:
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-fluorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-chlorofenoksy)-metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(4-metoksyfenoksy)-metylo-2-fenylo-7N-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(2-pirydyloksy)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-fenyloamino)metylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-acetyloaminoetylo)amino-6-(N-metylo-N-fenyloamino)metylo-2-fenyl-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę;
4-(2-N'-metylomocznikoetylo)amino-6-fenoksymetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę.
37. Preparat farmaceutyczny według zastrz. 35, znamienny tym, że związek jest wybrany z grupy obejmującej:
4-(cis-3-hydroksycyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(cis-3-(2-aminoacetoksy)cyklopentylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, sól kwasu trifluorooctowego,
4-(3-acetamido)piperydynylo-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-N'-metylomocznikopropylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-acetamidobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-N'-metylomocznikobutylo)amino-5,6-dimetylo-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(2-aminocyklopropyloacetamidoetylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-chlorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(3-fluorofenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, oraz
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-(4-pirydylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę,
4-(trans-4-hydroksycykloheksylo)amino-2-fenylo-7H-pirolo[2,3d]pirymidynę, i
4-[2-(3-fluoro-fenylo)-7H-pirolo[2,3d]pirymidyn-4-yloamino]-cykloheksanol.
38. Preparat farmaceutyczny według zastrz. 35, znamienny tym, że jest preparatem oftalmicznym.
39. Preparat farmaceutyczny według zastrz. 38, znamienny tym, że jest preparatem do wstrzyknięć okołoocznych, pozagałkowych lub doocznych.
PL 204 628 B1
40. Preparat farmaceutyczny według zastrz. 38, znamienna tym, że jest preparatem układowym.
41. Preparat farmaceutyczny według zastrz. 38, znamienny tym, że jest roztworem do irygacji chirurgicznych.
42. Sposób wytwarzania związku obejmujący etapy:
a) reakcję w którym P oznacza usuwalną grupę zabezpieczającą;
b) traktowanie produktu z etapu a) w warunkach cyklizacji, z wytworzeniem
c) traktowanie produktu z etapu b) w odpowiednich warunkach, z wytworzeniem oraz
PL 204 628 B1
d) traktowanie chlorowanego produktu z etapu c) aminą z wytworzeniem
W R
H \
w którym
R1 oznacza H;
R2 oznacza C1-4 alkil, który jest niepodstawiony lub podstawiony grupą hydroksylową, karboksylową, aminową, acetoksylową, pirydylową lub tert-butoksykarbonylową;
B-CONH-C1-4 alkilen, w którym B oznacza H, C1-3 alkil, cyklopropyl, aminoetyl, karboksyetyl, grupę aminową, metyloaminową, etyloaminową, acetylową, lub tert-butyloksylową;
NH2-CO-C1-3 alkilen, w którym atom wodoru w grupie aminowej może być zastąpiony przez metyl lub cyklopropylometyl;
CH2CH2NHSO2CH3; lub cykloheksyl lub cyklopentyl, przy czym cykloheksyl lub cyklopentyl są ewentualnie podstawione grupą hydroksylową, acetyloaminową, metylosulfonyloaminową, benzoiloksylową, 2-aminoacetoksylową, 2-aminometyloacetyloaminową, lub 2-N-tert-butyloksyacyloaminoacetoksylową; lub
R1 i R2 razem tworzą pierścień 3-acetyloaminopiperydylowy,
R3 oznacza fenyl, pirydyl, furanyl lub tienyl, przy czym fenyl jest niepodstawiony lub podstawiony przez fluorowiec;
R6 oznacza H lub metyl.
PL347020A 1998-06-02 1999-06-01 Pochodna pirolo[2,3d]pirymidyny, jej zastosowanie i sposoby wytwarzania tej pochodnej i preparaty farmaceutyczne PL204628B1 (pl)

Applications Claiming Priority (3)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US8770298P 1998-06-02 1998-06-02
US12321699P 1999-03-08 1999-03-08
US12652799P 1999-03-26 1999-03-26

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL347020A1 PL347020A1 (en) 2002-03-11
PL204628B1 true PL204628B1 (pl) 2010-01-29

Family

ID=27375739

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL347020A PL204628B1 (pl) 1998-06-02 1999-06-01 Pochodna pirolo[2,3d]pirymidyny, jej zastosowanie i sposoby wytwarzania tej pochodnej i preparaty farmaceutyczne

Country Status (25)

Country Link
US (3) US6800633B2 (pl)
EP (2) EP2011499A3 (pl)
JP (1) JP4611524B2 (pl)
KR (1) KR100722194B1 (pl)
CN (1) CN100528874C (pl)
AP (1) AP1411A (pl)
AR (1) AR020590A1 (pl)
AU (1) AU763658B2 (pl)
BR (1) BR9911612A (pl)
CA (1) CA2334200C (pl)
CZ (1) CZ302486B6 (pl)
DZ (1) DZ2805A1 (pl)
EA (1) EA003604B1 (pl)
HU (1) HUP0103836A3 (pl)
ID (1) ID27600A (pl)
IL (1) IL139787A0 (pl)
MX (1) MXPA00011889A (pl)
NO (1) NO325233B1 (pl)
NZ (1) NZ508314A (pl)
OA (1) OA12147A (pl)
PL (1) PL204628B1 (pl)
TR (1) TR200003513T2 (pl)
TW (1) TWI242435B (pl)
WO (1) WO1999062518A1 (pl)
YU (1) YU76100A (pl)

Families Citing this family (80)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US6514949B1 (en) 1994-07-11 2003-02-04 University Of Virginia Patent Foundation Method compositions for treating the inflammatory response
EP1693804B1 (en) * 1996-09-04 2009-11-11 Intertrust Technologies Corp. Trusted infrastructure support systems, methods and techniques for secure electronic commerce, electronic transactions, commerce process control and automation, distributed computing and rights management
YU76100A (sh) * 1998-06-02 2003-12-31 Osi Pharmaceuticals Inc. Pirolo(2,3-d) pirimidin preparati i njihova primena
US6878716B1 (en) 1998-06-02 2005-04-12 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A1 receptor and uses thereof
US6686366B1 (en) 1998-06-02 2004-02-03 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A3 receptor and uses thereof
US7378400B2 (en) 1999-02-01 2008-05-27 University Of Virginia Patent Foundation Method to reduce an inflammatory response from arthritis
US7427606B2 (en) 1999-02-01 2008-09-23 University Of Virginia Patent Foundation Method to reduce inflammatory response in transplanted tissue
US6232297B1 (en) 1999-02-01 2001-05-15 University Of Virginia Patent Foundation Methods and compositions for treating inflammatory response
US6680322B2 (en) 1999-12-02 2004-01-20 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A1 receptors and uses thereof
KR100840727B1 (ko) * 1999-12-02 2008-06-23 오에스아이 파마슈티컬스, 인코포레이티드 아데노신 ａ1, ａ2ａ 및 ａ3 수용체 특이 화합물 및 그의 사용방법
US6664252B2 (en) 1999-12-02 2003-12-16 Osi Pharmaceuticals, Inc. 4-aminopyrrolo[2,3-d]pyrimidine compounds specific to adenosine A2a receptor and uses thereof
US7160890B2 (en) 1999-12-02 2007-01-09 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A3 receptor and uses thereof
KR20070058022A (ko) * 2000-04-26 2007-06-07 에자이 알앤드디 매니지먼트 가부시키가이샤 배변을 촉진하는 의약 조성물
JP2004504302A (ja) * 2000-07-18 2004-02-12 ニューロジェン・コーポレーション ５−置換２−アリール−４−ピリミジノン
US7473691B2 (en) 2000-09-15 2009-01-06 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Pyrazole compounds useful as protein kinase inhibitors
EP1317450B1 (en) * 2000-09-15 2006-11-22 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Pyrazole compounds useful as protein kinase inhibitors
CN1926132B (zh) * 2000-09-15 2010-12-29 沃泰克斯药物股份有限公司 可用作蛋白激酶抑制剂的吡唑化合物
SI1318997T1 (sl) * 2000-09-15 2006-12-31 Vertex Pharma Pirazolne spojine, uporabne kot inhibitorji protein-kinaze
RU2340611C2 (ru) * 2000-09-15 2008-12-10 Вертекс Фармасьютикалз Инкорпорейтед Производные пиразола, используемые в качестве ингибиторов протеинкиназы
US6660731B2 (en) 2000-09-15 2003-12-09 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Pyrazole compounds useful as protein kinase inhibitors
KR100897430B1 (ko) * 2000-12-01 2009-05-14 오에스아이 파마슈티컬스, 인코포레이티드 아데노신 ａ₁, ａ₂ａ 및 ａ₃ 수용체에 특이적인 화합물및 그의 용도
US6673802B2 (en) 2000-12-01 2004-01-06 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A3 receptor and uses thereof
AP1893A (en) * 2000-12-01 2008-09-23 Osi Pharm Inc Compounds specific to adenosine A1, A2A and A3 receptor and uses thereof
US6680324B2 (en) * 2000-12-01 2004-01-20 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A1 receptors and uses thereof
NZ526472A (en) 2000-12-21 2004-04-30 Vertex Pharma Pyrazole compounds useful as protein kinase inhibitors
GB0100622D0 (en) * 2001-01-10 2001-02-21 Vernalis Res Ltd Chemical compounds V111
AR035885A1 (es) 2001-05-14 2004-07-21 Novartis Ag Derivados de 4-amino-5-fenil-7-ciclobutilpirrolo (2,3-d)pirimidina, un proceso para su preparacion, una composicion farmaceutica y el uso de dichos derivados para la preparacion de una composicion farmaceutica
EP1434782A2 (en) 2001-10-01 2004-07-07 University of Virginia Patent Foundation 2-propynyl adenosine analogs having a2a agonist activity and compositions thereof
DE10148883A1 (de) * 2001-10-04 2003-04-10 Merck Patent Gmbh Pyrimidinderivate
TWI301834B (en) 2001-10-22 2008-10-11 Eisai R&D Man Co Ltd Pyrimidone compound and pharmaceutical composition including the same
AU2002360436A1 (en) 2001-11-30 2003-06-17 Osi Pharmaceuticals, Inc. 2-aryl pyrrologpyrimidines for a1 and a3 receptors
CN101973998A (zh) * 2001-12-20 2011-02-16 Osi药物公司 吡咯并嘧啶A2b选择性拮抗剂化合物
CN1620294A (zh) 2001-12-20 2005-05-25 Osi药物公司 嘧啶a2b选择性拮抗剂化合物,它们的合成及用途
KR100960827B1 (ko) * 2001-12-20 2010-06-08 오에스아이 파마슈티컬스, 인코포레이티드 피롤로피리미딘 Ａ₂ｂ 선택성 길항 화합물, 그의 합성방법 및 용도
DK1483247T3 (da) 2002-03-13 2009-08-17 Euro Celtique Sa Arylsubstituerede pyrimidiner og anvendelsen deraf
MY141867A (en) 2002-06-20 2010-07-16 Vertex Pharma Substituted pyrimidines useful as protein kinase inhibitors
DK1532145T3 (da) 2002-08-02 2007-01-15 Vertex Pharma Pyrazolpræparater der er anvendelige som inhibitorer af GSK-3
US20040138238A1 (en) * 2002-08-08 2004-07-15 Dhanoa Dale S. Substituted aminopyrimidine compounds as neurokinin antagonists
US7674791B2 (en) 2003-04-09 2010-03-09 Biogen Idec Ma Inc. Triazolopyrazines and methods of making and using the same
EP1615930A2 (en) 2003-04-09 2006-01-18 Biogen Idec MA, Inc. Triazolotriazines and pyrazolotriazines useful as a2a adenosine receptor antagonists
WO2004092173A2 (en) 2003-04-09 2004-10-28 Biogen Idec Ma Inc. A2a adenosine receptor antagonists
AR043880A1 (es) * 2003-04-22 2005-08-17 Solvay Pharm Gmbh Mesilato acido de 4-(4.trans-hidroxiciclohexil) amino-2-fenil-7h-pirrolo (2,3-d) pirimidina y sus formas polimorfas
US7488736B2 (en) * 2004-05-17 2009-02-10 Epix Delaware, Inc. Thienopyridinone compounds and methods of treatment
AU2005267706B2 (en) 2004-08-02 2011-12-08 University Of Virginia Patent Foundation 2-propynyl adenosine analogs with modified 5'-ribose groups having A2A agonist activity
US7442687B2 (en) 2004-08-02 2008-10-28 The University Of Virginia Patent Foundation 2-polycyclic propynyl adenosine analogs having A2A agonist activity
US7576069B2 (en) 2004-08-02 2009-08-18 University Of Virginia Patent Foundation 2-polycyclic propynyl adenosine analogs having A2A agonist activity
US7598265B2 (en) * 2004-09-30 2009-10-06 Epix Delaware, Inc. Compositions and methods for treating CNS disorders
US7576211B2 (en) * 2004-09-30 2009-08-18 Epix Delaware, Inc. Synthesis of thienopyridinone compounds and related intermediates
MY179032A (en) 2004-10-25 2020-10-26 Cancer Research Tech Ltd Ortho-condensed pyridine and pyrimidine derivatives (e.g.purines) as protein kinase inhibitors
UY29177A1 (es) 2004-10-25 2006-05-31 Astex Therapeutics Ltd Derivados sustituidos de purina, purinona y deazapurina, composiciones que los contienen métodos para su preparación y sus usos
US20060205625A1 (en) * 2005-02-18 2006-09-14 Solvay Pharmaceuticals Gmbh Pharmaceutical compositions comprising NEP-inhibitors, inhibitors of the endogenous endothelin producing system and diuretics
DE602006013792D1 (de) * 2005-02-18 2010-06-02 Solvay Pharm Gmbh Pharmazeutische zusammensetzungen mit nep-inhibitoren, inhibitoren des endogenes endothelin produzierenden systems und diuretika
EP1954277B1 (en) 2005-11-03 2017-01-18 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Aminopyrimidines useful as kinase inhibitors
WO2007079470A2 (en) * 2006-01-03 2007-07-12 Algebra, Inc. Therapeutic amine-arylsulfonamide conjugate compounds
WO2007125321A2 (en) 2006-04-25 2007-11-08 Astex Therapeutics Limited Purine and deazapurine derivatives as pharmaceutical compounds
TW200808819A (en) * 2006-06-19 2008-02-16 Solvay Pharm Gmbh Use of adenosine A1 antagonists in radiocontrast media induced nephrophaty
AU2008247592A1 (en) 2007-05-02 2008-11-13 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Thiazoles and pyrazoles useful as kinase inhibitors
CN101790532B (zh) 2007-07-31 2013-11-20 沃泰克斯药物股份有限公司 5-氟-1H-吡唑并[3，4-b]吡啶-3-胺及其衍生物的制备方法
GB2467670B (en) 2007-10-04 2012-08-01 Intellikine Inc Chemical entities and therapeutic uses thereof
US8993580B2 (en) 2008-03-14 2015-03-31 Intellikine Llc Benzothiazole kinase inhibitors and methods of use
US8637542B2 (en) 2008-03-14 2014-01-28 Intellikine, Inc. Kinase inhibitors and methods of use
WO2009153261A1 (en) * 2008-06-18 2009-12-23 Solvay Pharmaceuticals Gmbh HYDROXYPHENYL-SUBSTITUTED PYRROLO[2,3d]PYRIMIDINE DERIVATIVES, PROCESSES AND INTERMEDIATE PRODUCTS FOR THEIR PREPARATION AND MEDICAMENTS CONTAINING THESE COMPOUNDS
JP5788316B2 (ja) 2008-07-08 2015-09-30 インテリカイン， エルエルシー キナーゼインヒビターおよび使用方法
AR073354A1 (es) * 2008-07-31 2010-11-03 Genentech Inc Compuestos de pirimidina, composiciones farmaceuticas y su uso en el tratamiento del cancer.
WO2010027921A1 (en) 2008-09-03 2010-03-11 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Co-crystals and pharmaceutical formulations comprising the same
US8476431B2 (en) * 2008-11-03 2013-07-02 Itellikine LLC Benzoxazole kinase inhibitors and methods of use
US8114894B2 (en) * 2008-12-03 2012-02-14 Nanotherapeutics, Inc. Bicyclic compounds and methods of making and using same
SG176959A1 (en) * 2009-06-24 2012-01-30 Genentech Inc Oxo-heterocycle fused pyrimidine compounds, compositions and methods of use
TWI466885B (zh) 2009-07-31 2015-01-01 Japan Tobacco Inc 含氮螺環化合物及其醫藥用途
WO2011058027A2 (en) * 2009-11-12 2011-05-19 F. Hoffmann-La Roche Ag N-9-substituted purine compounds, compositions and methods of use
CN102712642B (zh) * 2009-11-12 2015-08-12 霍夫曼-拉罗奇有限公司 N-7取代的嘌呤和吡唑并嘧啶化合物、组合物和使用方法
EP2651417B1 (en) 2010-12-16 2016-11-30 Calchan Limited Ask1 inhibiting pyrrolopyrimidine derivatives
US9295673B2 (en) 2011-02-23 2016-03-29 Intellikine Llc Combination of mTOR inhibitors and P13-kinase inhibitors, and uses thereof
WO2013182580A1 (en) * 2012-06-07 2013-12-12 F. Hoffmann-La Roche Ag Pyrrolopyrimidone and pyrrolopyridone inhibitors of tankyrase
WO2014153509A1 (en) 2013-03-22 2014-09-25 Millennium Pharmaceuticals, Inc. Combination of catalytic mtorc 1/2 inhibitors and selective inhibitors of aurora a kinase
CN110128316B (zh) * 2019-05-22 2021-08-31 北京大学深圳研究生院 5位取代的β-脯氨酸及其衍生物的制备方法
WO2022109495A1 (en) * 2020-11-23 2022-05-27 The Regents Of The University Of California Methods and compositions for linking rna stem loops
CN113105469B (zh) * 2021-04-13 2022-04-22 中国科学院新疆理化技术研究所 一种三环呋喃并[2,3-d]嘧啶酮类化合物及用途
UY40234A (es) 2022-04-22 2023-11-15 Vertex Pharma Compuestos heteroarilo para el tratamiento del dolor
CN116621843B (zh) * 2022-06-13 2024-05-24 四川大学华西医院 一种dna甲基转移酶1抑制剂及其制备方法和用途

Family Cites Families (84)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US3037980A (en) * 1955-08-18 1962-06-05 Burroughs Wellcome Co Pyrrolopyrimidine vasodilators and method of making them
GB915303A (en) * 1958-03-13 1963-01-09 Wellcome Found Pyrrolo[2,3-d]pyrimidine derivatives and the manufacture thereof
US3910913A (en) 1969-11-04 1975-10-07 American Home Prod 4,5-Diamino-7H-pyrrolo{8 2,3-d{9 pyrimidine derivatives
US4550022A (en) 1981-10-05 1985-10-29 Alcon Laboratories, Inc. Tissue irrigating solution
DE3145287A1 (de) * 1981-11-14 1983-05-19 Troponwerke GmbH & Co KG, 5000 Köln Pyrrolo (2.3-d)pyrimidine, verfahren zu ihrer herstellung und ihre verwendung als arzneimittel
US4473571A (en) * 1983-01-17 1984-09-25 Sterling Drug Inc. 8-Substituted-2-(4-pyridinyl)-9H-purin-6-amines and their cardiotonic use
IN157280B (pl) 1983-07-15 1986-02-22 Hoechst India
GB8729994D0 (en) 1987-12-23 1988-02-03 Glaxo Group Ltd Chemical compounds
GT198900008A (es) 1988-01-29 1990-07-17 Derivados de quinolina, quinazolina y cinolina.
EP0514540B1 (en) * 1989-09-19 1996-07-17 Teijin Limited PYRROLO 2,3-d]PYRIMIDINE DERIVATIVE, PROCESS FOR PREPARING THE SAME, AND PHARMACEUTICAL PREPARATION COMPRISING THE DERIVATIVE AS ACTIVE INGREDIENT
US5681941A (en) 1990-01-11 1997-10-28 Isis Pharmaceuticals, Inc. Substituted purines and oligonucleotide cross-linking
US5208240A (en) 1991-03-12 1993-05-04 Merrell Dow Pharmaceuticals Inc. 8-substituted purines as selective adenosine receptor agents
US5710158A (en) 1991-05-10 1998-01-20 Rhone-Poulenc Rorer Pharmaceuticals Inc. Aryl and heteroaryl quinazoline compounds which inhibit EGF and/or PDGF receptor tyrosine kinase
US5721237A (en) 1991-05-10 1998-02-24 Rhone-Poulenc Rorer Pharmaceuticals Inc. Protein tyrosine kinase aryl and heteroaryl quinazoline compounds having selective inhibition of HER-2 autophosphorylation properties
US5714493A (en) 1991-05-10 1998-02-03 Rhone-Poulenc Rorer Pharmaceuticals, Inc. Aryl and heteroaryl quinazoline compounds which inhibit CSF-1R receptor tyrosine kinase
US5409930A (en) 1991-05-10 1995-04-25 Rhone-Poulenc Rorer Pharmaceuticals Inc. Bis mono- and bicyclic aryl and heteroaryl compounds which inhibit EGF and/or PDGF receptor tyrosine kinase
US5516894A (en) 1992-03-11 1996-05-14 The General Hospital Corporation A2b -adenosine receptors
FI944602A0 (fi) * 1992-04-03 1994-10-03 Upjohn Co Farmaseuttisesti aktiiviset bisyklis-heterosykliset amiinit
GB9323290D0 (en) 1992-12-10 1994-01-05 Zeneca Ltd Quinazoline derivatives
ATE177101T1 (de) * 1992-12-17 1999-03-15 Pfizer Pyrrolopyrimidine als crf antagonisten
GB9301000D0 (en) 1993-01-20 1993-03-10 Glaxo Group Ltd Chemical compounds
WO1994019349A1 (en) 1993-02-26 1994-09-01 Merrell Dow Pharmaceuticals Inc. Xanthine derivatives as adenosine a1 receptor antagonists
ATE255582T1 (de) 1993-04-08 2003-12-15 Univ Columbia Verfahren zur synthese von 4-und/oder 5-(di) substituierten 2-aminoimidazolen aus 2- aminoimidazolen und aldehyden
WO1995011681A1 (en) 1993-10-29 1995-05-04 Merck & Co., Inc. Human adenosine receptor antagonists
EP0738149B1 (en) 1994-01-10 2006-11-29 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. 1-aminoindan derivatives and compositions thereof
US5877218A (en) 1994-01-10 1999-03-02 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Compositions containing and methods of using 1-aminoindan and derivatives thereof and process for preparing optically active 1-aminoindan derivatives
IL112249A (en) 1994-01-25 2001-11-25 Warner Lambert Co Pharmaceutical compositions containing di and tricyclic pyrimidine derivatives for inhibiting tyrosine kinases of the epidermal growth factor receptor family and some new such compounds
IL112248A0 (en) * 1994-01-25 1995-03-30 Warner Lambert Co Tricyclic heteroaromatic compounds and pharmaceutical compositions containing them
ATE222921T1 (de) 1994-01-26 2002-09-15 Novartis Erfind Verwalt Gmbh Modifizierte oligonukleotide
US5646156A (en) 1994-04-25 1997-07-08 Merck & Co., Inc. Inhibition of eosinophil activation through A3 adenosine receptor antagonism
EP0682027B1 (de) * 1994-05-03 1997-10-15 Novartis AG Pyrrolopyrimidinderivate mit antiproliferativer Wirkung
US5877180A (en) 1994-07-11 1999-03-02 University Of Virginia Patent Foundation Method for treating inflammatory diseases with A2a adenosine receptor agonists
JP4145955B2 (ja) * 1994-09-29 2008-09-03 ノバルティス アクチェンゲゼルシャフト ピロロ〔２，３−ｄ〕ピリミジン及びその使用
WO1996019478A1 (en) 1994-12-19 1996-06-27 Novartis Ag 6'-substituted carbocyclic nucleosides
EP0729758A3 (en) * 1995-03-02 1997-10-29 Pfizer Pyrazolopyrimidines and pyrrolopyrimidines for the treatment of neuronal and other diseases
US5747498A (en) 1996-05-28 1998-05-05 Pfizer Inc. Alkynyl and azido-substituted 4-anilinoquinazolines
US6403599B1 (en) * 1995-11-08 2002-06-11 Pfizer Inc Corticotropin releasing factor antagonists
US5646130A (en) 1995-06-30 1997-07-08 Ocean University Of Oingdao Low molecular weight sulfated polysaccharides and uses thereof
MX9800215A (es) 1995-07-06 1998-03-31 Novartis Ag Pirrolopirimidas y procesos para su preparacion.
IT1277392B1 (it) 1995-07-28 1997-11-10 Schering Plough S P A Analoghi eterociclici di 1,2,4-triazolo(1,5-c]pirimidine ad attivita' antagonista per il recettore a2a dell'adenosina
US5780450A (en) 1995-11-21 1998-07-14 Alcon Laboratories, Inc. Use of adenosine uptake inhibitors for treating retinal or optic nerve head damage
GB9624482D0 (en) 1995-12-18 1997-01-15 Zeneca Phaema S A Chemical compounds
WO1997033879A1 (en) 1996-03-15 1997-09-18 Merck & Co., Inc. Compounds and methods for selectively inhibiting activation of the human a3 adenosine receptor
JPH09291089A (ja) 1996-04-26 1997-11-11 Yamanouchi Pharmaceut Co Ltd 新規な５−チアゾリルウラシル誘導体又はその塩
JP3531169B2 (ja) 1996-06-11 2004-05-24 三菱ウェルファーマ株式会社 縮合ヘテロ環化合物およびその医薬用途
TW498067B (en) 1996-07-19 2002-08-11 Hoffmann La Roche 4-hydroxy-piperidine derivatives
US5780481A (en) 1996-08-08 1998-07-14 Merck & Co., Inc. Method for inhibiting activation of the human A3 adenosine receptor to treat asthma
WO1998007726A1 (en) 1996-08-23 1998-02-26 Novartis Ag Substituted pyrrolopyrimidines and processes for their preparation
EP0923287A4 (en) 1996-08-30 2001-08-01 Lilly Co Eli NON-CLASSIC PYRROLO (2,3-D) PYRIMIDINE ANTIFOLATE
US5786360A (en) 1996-11-19 1998-07-28 Link Technology Incorporated A1 adenosine receptor antagonists
WO1998029397A1 (en) * 1996-12-27 1998-07-09 Yoshitomi Pharmaceutical Industries, Ltd. Fused pyrimidine compounds and medicinal use thereof
FR2763334A1 (fr) 1997-05-13 1998-11-20 Lipha Derives anthraniliques
EP1014995A4 (en) * 1997-06-18 2005-02-16 Aderis Pharmaceuticals Inc COMPOSITIONS AND METHODS FOR PREVENTING RESTENOSES CONSECUTIVE TO REVASCULARIZATION INTERVENTIONS
AU8764398A (en) 1997-07-29 1999-02-22 Medco Research, Inc. N6-substituted-adenosine-5'-uronamides as adenosine receptor modulators
US6151484A (en) 1997-08-08 2000-11-21 Ericsson Inc. Communications apparatus and methods for adaptive signal processing based on mobility characteristics
US6436989B1 (en) 1997-12-24 2002-08-20 Vertex Pharmaceuticals, Incorporated Prodrugs of aspartyl protease inhibitors
US6117878A (en) 1998-02-24 2000-09-12 University Of Virginia 8-phenyl- or 8-cycloalkyl xanthine antagonists of A2B human adenosine receptors
YU76100A (sh) * 1998-06-02 2003-12-31 Osi Pharmaceuticals Inc. Pirolo(2,3-d) pirimidin preparati i njihova primena
US6686366B1 (en) 1998-06-02 2004-02-03 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A3 receptor and uses thereof
US6878716B1 (en) * 1998-06-02 2005-04-12 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A1 receptor and uses thereof
US6528516B1 (en) 1998-07-16 2003-03-04 Trustees Of The University Of Pennsylvania, The Center For Technology Transfer Methods for reducing intraocular pressure using A3 adenosine receptor antagonists
US6463687B1 (en) * 1998-09-25 2002-10-15 Edward J. Dorstewitz Collapsible safety sign
US6158306A (en) 1998-10-06 2000-12-12 Gasparre; Pasquale Jar holder
KR100840727B1 (ko) 1999-12-02 2008-06-23 오에스아이 파마슈티컬스, 인코포레이티드 아데노신 ａ1, ａ2ａ 및 ａ3 수용체 특이 화합물 및 그의 사용방법
US7160890B2 (en) 1999-12-02 2007-01-09 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A3 receptor and uses thereof
US6680322B2 (en) 1999-12-02 2004-01-20 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A1 receptors and uses thereof
US6664252B2 (en) 1999-12-02 2003-12-16 Osi Pharmaceuticals, Inc. 4-aminopyrrolo[2,3-d]pyrimidine compounds specific to adenosine A2a receptor and uses thereof
US6628342B2 (en) 2000-01-05 2003-09-30 Matsushita Electric Industrial Co., Ltd. Video signal processing apparatus
JP3317948B2 (ja) 2000-01-20 2002-08-26 エヌイーシーマイクロシステム株式会社 半導体集積回路のレイアウト設計方法及び半導体集積回路
US6465456B2 (en) 2000-06-29 2002-10-15 Bristol-Myers Squibb Company Isoxazolinone antibacterial agents
US6673802B2 (en) 2000-12-01 2004-01-06 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A3 receptor and uses thereof
US6680324B2 (en) 2000-12-01 2004-01-20 Osi Pharmaceuticals, Inc. Compounds specific to adenosine A1 receptors and uses thereof
AP1893A (en) 2000-12-01 2008-09-23 Osi Pharm Inc Compounds specific to adenosine A1, A2A and A3 receptor and uses thereof
AU2002360436A1 (en) 2001-11-30 2003-06-17 Osi Pharmaceuticals, Inc. 2-aryl pyrrologpyrimidines for a1 and a3 receptors
CN1620294A (zh) 2001-12-20 2005-05-25 Osi药物公司 嘧啶a2b选择性拮抗剂化合物,它们的合成及用途
KR100960827B1 (ko) 2001-12-20 2010-06-08 오에스아이 파마슈티컬스, 인코포레이티드 피롤로피리미딘 Ａ₂ｂ 선택성 길항 화합물, 그의 합성방법 및 용도
CN101973998A (zh) 2001-12-20 2011-02-16 Osi药物公司 吡咯并嘧啶A2b选择性拮抗剂化合物
US20030139427A1 (en) 2002-08-23 2003-07-24 Osi Pharmaceuticals Inc. Bicyclic pyrimidinyl derivatives and methods of use thereof
JP2006518390A (ja) 2003-02-19 2006-08-10 エンダシア，インコーポレイテッド Ａ１アデノシンレセプターアンタゴニスト
JP6297783B2 (ja) 2013-03-08 2018-03-20 住友電気工業株式会社 炭化珪素半導体装置およびその製造方法
CN103309150B (zh) 2013-06-26 2015-06-17 上海华力微电子有限公司 版图数据的处理方法
KR102109129B1 (ko) 2013-07-02 2020-05-08 삼성전자주식회사 반사형 포토마스크 블랭크 및 반사형 포토마스크
JP6502627B2 (ja) 2014-07-29 2019-04-17 太陽誘電株式会社 コイル部品及び電子機器
CN106531794B (zh) 2015-09-15 2021-02-09 联华电子股份有限公司 高压金属氧化物半导体晶体管元件及其制造方法

Also Published As

Publication number Publication date
CA2334200A1 (en) 1999-12-09
US20050043332A1 (en) 2005-02-24
PL347020A1 (en) 2002-03-11
OA12147A (en) 2006-05-05
CZ20004443A3 (cs) 2002-03-13
NO325233B1 (no) 2008-03-03
JP2002516861A (ja) 2002-06-11
TR200003513T2 (tr) 2001-06-21
YU76100A (sh) 2003-12-31
NZ508314A (en) 2004-03-26
KR100722194B1 (ko) 2007-05-29
US6800633B2 (en) 2004-10-05
CZ302486B6 (cs) 2011-06-15
CN100528874C (zh) 2009-08-19
HUP0103836A3 (en) 2003-05-28
AP1411A (en) 2005-05-10
MXPA00011889A (es) 2003-04-25
US20020028782A1 (en) 2002-03-07
AP2000002015A0 (en) 2000-12-31
DZ2805A1 (fr) 2005-01-30
IL139787A0 (en) 2002-02-10
AU4226599A (en) 1999-12-20
US20090082369A1 (en) 2009-03-26
US7429574B2 (en) 2008-09-30
EA003604B1 (ru) 2003-06-26
NO20006090D0 (no) 2000-11-30
EP2011499A3 (en) 2010-10-20
TWI242435B (en) 2005-11-01
WO1999062518A1 (en) 1999-12-09
EP1082120A1 (en) 2001-03-14
AR020590A1 (es) 2002-05-22
BR9911612A (pt) 2001-02-06
CA2334200C (en) 2011-01-25
KR20010083042A (ko) 2001-08-31
CN1311680A (zh) 2001-09-05
ID27600A (id) 2001-04-12
JP4611524B2 (ja) 2011-01-12
NO20006090L (no) 2001-01-31
EP2011499A2 (en) 2009-01-07
AU763658B2 (en) 2003-07-31
HUP0103836A2 (hu) 2002-02-28
EA200001245A1 (ru) 2001-08-27

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL204628B1 (pl) Pochodna pirolo[2,3d]pirymidyny, jej zastosowanie i sposoby wytwarzania tej pochodnej i preparaty farmaceutyczne
US6673802B2 (en) Compounds specific to adenosine A3 receptor and uses thereof
US6680324B2 (en) Compounds specific to adenosine A1 receptors and uses thereof
US7160890B2 (en) Compounds specific to adenosine A3 receptor and uses thereof
US6680322B2 (en) Compounds specific to adenosine A1 receptors and uses thereof
US6664252B2 (en) 4-aminopyrrolo[2,3-d]pyrimidine compounds specific to adenosine A2a receptor and uses thereof
KR100840727B1 (ko) 아데노신 ａ1, ａ2ａ 및 ａ3 수용체 특이 화합물 및 그의 사용방법
NO327207B1 (no) Forbindelser som er spesifikke overfor adenosin-A1, A2A og A3-reseptor samt anvendelse derav for fremstilling av medikamenter og fremgangsmate for fremstilling av forbindelsene
AU2002248151A1 (en) Compounds specific to adenosine A1, A2A, and A3 receptor and uses thereof
US6686366B1 (en) Compounds specific to adenosine A3 receptor and uses thereof
US6878716B1 (en) Compounds specific to adenosine A1 receptor and uses thereof
KR100897430B1 (ko) 아데노신 ａ₁, ａ₂ａ 및 ａ₃ 수용체에 특이적인 화합물및 그의 용도
HK1126665A (en) Pyrrolo[2,3d]pyrimidine compositions and their use

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20120601

VDSO Invalidation of derivated patent or utility model

Ref document number: 388115

Country of ref document: PL

Kind code of ref document: A1