PL204814B1 - Wielokrotny dozownik ciekłej aktywnej substancji do muszli WC - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wielokrotny dozownik ciekłej aktywnej substancji do muszli WC, który ma zostać umieszczony w muszli WC.

Znane są dozowniki ciekłej aktywnej substancji, które zostają umieszczane w muszli WC, zawierają one butelkę zawierającą aktywną substancję w ciekłym stanie i mającą otwór wylotowy dla aktywnej substancji, i elementy podparcia do popierania butelek w odwróconej pozycji, z ich otworem wylotowym zwróconym na dół, w pozycji podlegającej działaniu przepływu spłukującej wody.

Dozownik, który dał doskonałe skutki jest opisany przez obecnego zgłaszającego w międzynarodowym zgłoszeniu patentowym PCT/EP 02/11765. Ten dozownik ma elementy podparcia zawierające zbiornik dla zawierania aktywnej substancji, zbiornik umieszczony w pozycji podlegającej działaniu spuszczanego strumienia wody i umieszczony jest do przyjmowania otworu wylotowego butelki i do zamykania otworu wylotowego butelki, a element zamykający umieszczony jest w zbiorniku i, z którym jest połączony co najmniej jeden kanał przejścia dla aktywnej substancji, by umożliwić aktywnej substancji, by przeszła od wewnętrznej komory butelki do zbiornika. Zbiornik określa objętość zawierania ilości aktywnej substancji, która zamyka kanał dla aktywnej substancji. Zbiornik ma skierowaną do góry wklęsłość do zawierania określonego poziomu cieczy i do przyjmowania otworu butelki z jego dolnym końcem przekroju poprzecznego korytarza usytuowanym poniżej maksymalnego poziomu cieczy obecnego w zbiorniku.

Dla każdego strumienia, spłukująca woda przenika do zbiornika i zabiera małą ilość aktywnej substancji zawartej w zbiorniku, by rozpuścić ją i uwolnić jej dezodorujące/oczyszczające/orzeźwiające/dezynfekujące działanie. Kiedy część aktywnej substancji jest wprowadzana, to, prawdopodobnie razem z turbulencją wytworzoną przez strumień, powoduje wprowadzenie powietrza wentylacji, by wejść do butelki, powodując zmniejszenie aktywnej substancji, odpowiadające jednej mierze, z następującym przywracaniem poziomu w zbiorniku.

Ten typ dozownika został pokazany jako mający stosunkowo przedłużoną trwałość, z zachowaniem, które jest stałe zarówno w czasie i dla różnych kształtów zbiorników W. C. Ponadto aktywna substancja zawarta wewnątrz butelki utrzymuje jej aktywne cechy (dezodorujące/oczyszczające/orzeźwiające/dezynfekujące i podobne) stale albo prawie stale w czasie dla stosunkowo dużej ilości strumieni (aż 250-450 strumieni z 50-55 ml aktywnej substancji) i nie miesza się z wodą poza stosunkowo małym stopniem na końcu spłukiwania.

Znane są również dozowniki mające pojedyncze podparcie dla podpierania dwóch butelek w odwróconej pozycji, z ich otworem wylotowym zwróconym na dół w pozycji poddanej działaniu przepływu spłukującej wody, te butelki są oddzielone od środków podparcia i mają oddzielne wewnętrzne komory, każda zawiera aktywną substancję w ciekłym stanie.

Przykłady tych dozowników są przedstawione w międzynarodowych zgłoszeniach patentowych WO 02/40792 i WO 02/40787. Zaletą tych dozowników jest to, że substancje, które nie mogą zostać łączone ze sobą mogą zostać użyte w tym samym czasie, jak to dodatkowo ma miejsce w przypadku do oczyszczających i zapachowych substancji, czy substancji do zapobiegania tworzenia się kamienia i/lub roztworu wybielającego, które też mogą być użyte, często ten ostatni nie jest łączony z poprzednim.

Odkryto, że dozownik według opisu zgłoszenia międzynarodowego PCT/EP 02/11765 jest zmodyfikowany, by objąć dwie (albo więcej) wzajemnie niezależne butelki jak i odpowiednią liczbę zbiorników na aktywną substancję, umieszczonych w pozycjach podlegających działaniu przepływu spłukującej wody, by przyjąć otwór wylotowy odpowiedniej butelki, dozownik podczas stosowania okazuje znaczną i faktycznie niedopuszczalną różnicę w jego działaniu i szczególnie w zużyciu dwóch cieczy, tak, że jeden opróżnia się przed drugim.

Wielokrotny dozownik ciekłej aktywnej substancji do muszli WC, który ma być umieszczany w muszli WC, zawierający co najmniej dwie butelki mające oddzielne wewnętrzne komory, każda do zawierania aktywnej substancji w ciekłym stanie i mające otwór wyjściowy dla aktywnej substancji i elementy podpierające do podpierania butelki w odwróconej pozycji, z jego otworem skierowanym ku dołowi, w pozycji poddanej działaniu przepływu spłukującej wody, butelka oddzielona jest od elementów podpierających, według wynalazku charakteryzuje się tym, że elementy podpierające zawierają co najmniej dwa zbiorniki do zawierania aktywnej substancji usytuowane w pozycji poddanej działaniu przepływu spłukującej wody i przyjmujące otwór butelki, oraz zawierają zamykające elementy, każdy umieszczony w zbiorniku do zamknięcia otworu odpowiedniej butelki, a dla aktywnej substancji co najmniej jedno przejście połączone z każdym zamykającym członem do umożliwienia aktywnej substancji,

PL 204 814 B1 by przeszła z wewnętrznej komory butelki do zbiornika, zaś każdy zbiornik ma wewnętrzną ścianę określającą objętość zawieranej ilości aktywnej substancji, który zamyka przejście dla aktywnej substancji, a boczne ściany zbiorników są połączone razem przez wspólny korytarz która łączy je razem.

Wspólny korytarz jest ograniczony przez dwie boczne ściany mające tę samą wysokość co ściany i ma szerokość dużo mniejszą niż średnica zbiorników.

Zbiorniki mają skierowaną do góry wklęsłość umieszczoną w strefie poddanej przepływowi wody i zawierające określony maksymalny poziom cieczy i zawierające otwór wyjściowy odpowiedniej butelki z jego dolnym końcem przekroju poprzecznego korytarza umieszczonym poniżej maksymalnego poziomu cieczy obecnego w zbiorniku.

Dozownik korzystnie ma dla każdej butelki co najmniej jeden kanał wentylacyjny, który podczas stosowania łączy wewnętrzną komorę butelki z atmosferycznym powietrzem.

Zamykający człon ma postać skierowanego do góry elementu rurowego zamkniętego od dołu i ma górny koniec, który wystaje w górę poza otwór wyjś ciowy butelki połączony z elementami podpierającymi, a otwór wyjściowy szczelnie obejmuje boczną powierzchnię członu.

Korzystnie zbiornik zawiera co najmniej jeden otwór wypływowy z otworem przejścia wody zapobiegający przejściu aktywnej substancji.

Wynalazek dostarcza dozownik, który podczas stosowania jest w stanie utrzymywać korzystne zachowanie dozownika opisanego w międzynarodowym zgłoszeniu patentowym PCT/EP 02/11765 i również posiada co najmniej dwie wzajemnie niezależ ne butelki, które mają zasadniczo takie samo działanie jedna w stosunku do drugiej, i które są puste zasadniczo równocześnie.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 jest przekrojem przez cały dozownik, wzdłuż linii I - I z fig. 2, fig. 2 jest widokiem z góry podpierającego elementu z fig. 1, fig. 3 jest przekrojem przez cały dozownik, wzdłuż linii III - III z fig. 2, fig. 3A jest powiększonym szczegółem z fig. 3, fig. 4 jest przekrojem wzdłuż linii IV - IV z fig. 3A, fig. 5 jest widokiem z przodu dolnej części dozownika, fig. 6 jest przekrojem takim jak ten na fig. 1, przez drugi przykład wykonania wynalazku.

Według pierwszego przykładu wykonania, pokazanego na rysunkach, dozownik 10 zawiera dwie butelki 11 zawierające oddzielne wewnętrzne komory, każda umieszczona by zawierać aktywną substancję R, która jest cieczą (bardziej albo mniej lepkim), na przykład substancję dezodorującą i inną substancję do czyszczenia/dezynfekcji. Każda butelka zaopatrzona jest w wylotowy otwór 12 aktywnej substancji R.

Dozownik 10 zawiera też podpierający element 20 mający zwykłe zaczepowe elementy 28 w postaci hakowo ukształtowanego wydłużonego elementu z elastycznego podatnego materiału, który jest zaczepiany do górnej obręczy 8 muszli W.C. 7. Podpierający element 20 zdolny jest do podpierania butelek 11 w odwróconej pozycji z ich osiami pionowymi i z ich otworem 12 zwróconym do dołu, w pozycji poddanej działaniu przepływu spłukującej wody.

Butelki 11 są oddzielone od podpierającego elementu 20 i są połączone z nim żeby zostać umieszczone w muszli W.C.

Cały dozownik 10, zawierający butelki 11, ma zostać umieszczony w muszli W.C. 7 naprzeciw jej wewnętrznej powierzchni 11, pod jej górną obręczą 8 i wystawione są na działanie przepływu spłukującej wody. Zwykle, przepływ wody pojawia się albo wzdłuż obręczy 8 z dziur umieszczonych w jej niższej części, albo z tylnych środkowych otworów muszli i umieszczonych by woda popłynęła w kierunku stycznym wzdłuż wewnętrznej powierzchni 71, pod obręczą 8.

Podpierający element 20 zawiera, dla zawierania aktywnej substancji, dwa zbiorniki 21 ze skierowaną do góry wklęsłością umieszczone w pozycji poddanej działaniu przepływu spłukującej wody i umieszczone by przyjmować otwór 12 butelki i ponadto zawiera człon 30 umieszczony w zbiornikach 21, by zamykać otwór odpowiedniej butelki 11.

Każdy zbiornik 21 zawiera dolną ścianę 25 mającą zamkniętą powierzchnię 21a i boczną ścianę 21b umieszczoną dookoła otworu 12 butelki, by określić objętość zawartej ilości substancji.

Korzystnie, jak pokazano na figurach, każdy zamykający człon 30 ma postać skierowanego do góry, cylindrycznego albo nieznacznego ściętego stożka stanowiącego rurkę współosiową z butelką 11, a wylotowy otwór 12 jest w geometrycznej relacji z rurowym członem 30, w taki sposób, że jego wewnętrzna powierzchnia szczelnie zawiera boczną powierzchnię rurowego członu 30. Dolny koniec rurowego członu 30 jest połączony do zbiorczej powierzchni 21a zbiornika 21 i jest zamknięty tym samym, podczas gdy górny koniec 30' wystaje w górę poza wylotowy otwór 12 odpowiedniej butelki, kiedy jest połączona z podpierającym elementem 20. Alternatywnie rurowy człon 30 może być zamknięty.

PL 204 814 B1

Według wynalazku z każdym zamykającym członem 30 jest połączone co najmniej jedno przejście 35 umożliwiające aktywnej substancji R, by przejść od wewnętrznej komory butelki 11 do zbiornika 21, ilość aktywnej substancji zebrana przez ten zbiornik będzie taka żeby zamknąć przejście 35.

Według przykładu wykonania pokazanego na figurach, przejście 35 dla aktywnej substancji jest określone przez ustalony pionowy korytarz utworzony przez łukowe wgłębienie usytuowane w przekroju poprzecznym bocznej powierzchni elementu rurowego 30, zaczynające się w punkcie wewnątrz komory butelki 11 i kończące się poniżej otworu wylotowego 12. W szczególności korytarz 35 rozciąga się wzdłuż całej wysokości elementu rurowego 30.

Korzystnie, każda butelka 11 zawiera co najmniej jeden kanał wentylacyjny 32, który podczas stosowania, łączy wewnętrzną komorę butelki 11 z powietrzem atmosferycznym.

W przykładzie wykonania, pokazanym na figurach, kanał wentylacyjny 31 jest określony przez ustalony pionowy korytarz utworzony przez łukowe wgłębienie usytuowane w przekroju poprzecznym bocznej powierzchni elementu rurowego 30, zaczynające się z miejsca poniżej otworu wylotowego 12 i kończące się wewnątrz komory butelki 11. W szczególności korytarz 35 rozciąga się wzdłuż całej wysokości elementu rurowego 30.

Ponadto, korytarz 31 jest umieszczony w geometrycznym położeniu stosunkowo daleko od korytarza 35 aktywnej substancji i szczególnie w diametralnie przeciwnym położeniu (fig. 2 i 3).

Każdy zbiornik 21 jest umieszczony, by zawierać określony maksymalny poziom cieczy (wskazany przez L1 na fig. 3A) i zawiera on wylotowy otwór 12 butelki 11, z jego dolnym końcem przekroju poprzecznego korytarza (wskazanym przez P1) usytuowanym pod maksymalnym poziomem cieczy L1.

Według ważnej cechy wynalazku, boczne ściany 21b zbiorników są połączone razem przez wspólny korytarz 29, który łączy je razem. W szczególności, korytarz 29 jest umieszczony w osi, która łączy razem środki dwóch zbiorników 21 i jest ograniczony przez dwie boczne ściany 29b mające tę samą wysokość co ściany 21b. Ma on szerokość dużo mniejszą niż średnica zbiorników 21, na przykład od 1/5 do 1/6 (w praktyce 2-5 mm).

W zilustrowanym przykładzie, każdy zbiornik 21 jest określony przez płaską, poziomą powierzchnię zbiorową 21a i przez pionową, cylindryczną boczną ścianę 21b, która rozciąga się dookoła otworu wylotowego 12 przez niepełny kąt pełny, który pokrywa korytarz 29.

Wewnętrzna średnica bocznej ściany 21b jest większa niż maksymalna zewnętrzna średnica otworu wylotowego 12, żeby mogła zostać zawarta w bocznej ścianie 21b w małej odległości od niej.

Wyższa krawędź końca bocznej ściany 21b określa maksymalny poziom L1 cieczy, który zgromadzony jest w zbiorniku 21.

Boczna ściana 21b posiada pewną liczbę skierowanych do góry przedłużeń ściany 22 w formie krenelażu, które określają elementy oparcia dla korpusu 13 butelki 11 żeby umieścić otwór butelki 12 w określonej i dokładnej geometrycznej relacji ze zbiornikiem 21. Butelka 11 posiada ramię 131, z którego wystaje cylindryczna szyja 14 podtrzymująca otwór 12 na swoim końcu. Krenelaż uformowany przez przedłużenia 22b otacza otwór 12 i szyję 14 butelki 11, żeby w odwróconej pozycji przyjąć podpierająco ramię 13' na ich górnych krawędziach końcowych, kiedy w tej pozycji otwór 12 jest wstawiany do zbiornika 21, z jego dolną sekcją wyjścia P1 leżącą na poziomie niższym niż maksymalny poziom L1 (fig. 3A).

Szczegółowo, otwór 12 zawiera pierścieniowy element 12a sztywno zamocowany do końca szyi 14, do której jest dołączony kołowy dysk 12b dla hermetycznego zamykania złącza kanału dla aktywnej substancji R.

Powierzchnia dolnego końca elementu 12a określa dolny koniec sekcji przejścia P1. Ta sekcja P1 leży w małej odległości od górnej krawędzi bocznej ściany 21b zbiornika 21, przez co wąskie przejście (wskazane przez F) pozostaje określone dla spłukującej wody do wklęsłości zbiornika 21.

Szczególnie, element rurowy 30 ucięty jest skośnie, by utworzyć górny punkt 30', który wystaje w górę tworząc obszar taki jak do wnikania przez otwór 12 butelki, kiedy umieszczona jest ona w pozycji użycia.

Aby umieścić butelki 11 w ich pozycji użycia, są one wstawione i pchnięte ręcznie na dół, by spowodować by element rurowy 30 wniknął do każdej z nich, żeby koniuszek elementu rurowego oddzielał albo rozdzierał kołowy dysk 12b od pierścieniowego elementu, umożliwiając aktywnej substancji R obecnej w butelce 11 zejść przez otwór wyjściowy 12. Podpierający element 20 razem z w ten sposób połączoną butelką 11 jest wtedy umieszczony w muszli W.C. tak, że powierzchnia zbiorowa 21a leży poziomo albo prawie tak i spłukująca woda doprowadzana jest do muszli W.C. uderzając obszar, w którym zbiornik 21 leży.

PL 204 814 B1

Ciekła substancja R zawarta w każdej butelce 11 schodzi przez (otwarty) otwór 12 i napełnia wewnętrzną zamkniętą przestrzeń elementu rurowego 30. Ta substancja płynie na zewnętrz tylko przez korytarz 35, z którego schodzi do zbiornika 21, gdzie gromadzi się, aż osiągnie albo prawie osiągnie (ale bez przekroczenia) maksymalny poziom L1, co najmniej w obszarze otaczającym dolny otwór korytarza 35, jak również wylewa się do korytarza 29, by połączyć się z substancją pojawiającą się z innej butelki 11.

Używając aktywnej substancji R mającej lepkość 1000-3000x10^-2 P (puaza), zostało zauważone, że, jeśli jest wystarczająco mały kanał wentylacyjny 31, aktywna substancja R nie pojawia się z kanału wentylacyjnego 31.

W tym momencie, ponieważ otwór 12 jest hermetycznie zamknięty, próżnia otoczenia tworzy się w górnej części D wewnętrznej komory butelki 11 ponad poziomem aktywnej substancji R, która w połączeniu z zewnętrznym atmosferycznym ciśnieniem i ciężarem substancji zawartej w butelce, osiąga statyczną równowagę, bez substancji R pojawiającej się z butelki 11.

Kiedy strumień jest aktywowany, spłukująca woda przenika do zbiornika 21 przez szparę F i do korytarza 29 i zabiera małą ilość substancji R każdego zbiornika 21, żeby rozcieńczyć ją i uwolnić dezodorujące/oczyszczające/orzeźwiające/dezynfekujące działanie substancji.

Zostało zaobserwowane doświadczalnie, że kiedy część aktywnej substancji jest przenoszona, prawdopodobnie razem z turbulencją wytworzoną przez strumień, wywołując trochę powietrza wentylacyjnego, by wejść do butelki 11 przez kanał 31 i dotrzeć do górnej części D. To zmienia równowagę między ciśnieniem w butelce i zewnętrznym ciśnieniem w zbiorniku 21, by spowodować ustalony spadek poziomu L2, odpowiadający jednej mierze aktywnej substancji R, z wynikającym przywróceniem poziomu L1 w zbiorniku 21.

Dla tego, by mogło do tego dojść, geometryczne cechy kanału wentylacyjnego 31 są w związku z fizyczno-chemicznymi cechami aktywnej substancji R (szczególnie do jej lepkości) w celu osiągnięcia ustalonego przejścia powietrza do butelki 11, takiego, że aktywna substancja normalnie nie pojawia się z butelki 11, co najmniej do stosownego zasięgu, podczas gdy opuszcza w ustalony sposób z butelki 11, kiedy tryskający przepływ spłukującej wody uderza w zbiornik 21.

Doskonałe skutki są otrzymane z dozownikiem, w którym przekrój poprzeczny kanału wentylacyjnego 31 ma powierzchnię 3-6 mm², kiedy aktywna substancja ma lepkość 1600-2400x10^-2 P (puaza).

Ponadto, korzystnie odległość dolnej sekcji P1 od powierzchni zbiorowej 21a jest stosunkowo mała, równa kilku milimetrom, odległości między maksymalnym poziomem L1 zbiornika 21 i dolnej sekcji P1 otworu L2 jest nawet mniejsza. Zostało zaobserwowane, że te cechy mogą też wpłynąć na prawidłową wentylację butelki 11 przez przejście 31.

Testy zrealizowane przez dozownik bez wspólnego korytarza 29, to jest ze zbiornikami 21 odizolowanymi od siebie, pokazały widoczną różnicę zużycia dla dwóch butelek 11, podczas gdy dozownik według wynalazku, z powodu obecności wspólnego korytarza 29, ma równe zużycie dla dwóch butelek 11, które były mniej lub bardziej puste równocześnie.

Możliwe wytłumaczenie tego korzystnego skutku jest dlatego, że nieuchronnie tryskającą wodą uderza dwa zbiorniki 21 różnie (na przykład, ponieważ jeden jest umieszczony z przodu drugiego, a więc częściowo ochrania go od strumienia) i stąd bez korytarza 29 może usunąć różne ilości aktywnej substancji z nich. Natomiast obecność korytarza spełnia rolę elementu równowagi (nawet, jeśli to nie jest zupełnie jasne jak to się dzieje).

Aby ułatwić przepłukiwanie i usunięcie aktywnej substancji R przez przepływ wody, podpierające elementy 20 zawierają poziomą platformę 23, która otacza powierzchnię zbiorową 21a zbiornika 21 i jest otoczona w jej zagięciu przez pionową ścianę 24, która określa stosunkowo szerokie zagłębienie zaopatrzone w liczne szerokie otwory 24' do przejścia wody, która otacza zbiornik 21 i dolną część odwróconej butelki 11.

Zostało zauważone, że w pewnych okolicznościach może powstać problem, mianowicie, że w każdym strumieniu wody, mała ilość wody pozostaje wewnątrz zbiornika 21 by zastąpić tę część aktywnej substancji R, która została przeniesiona i ponieważ wiele strumieni podwyższa aktywną substancję R zawartą w butelce 11, która staje się coraz bardziej rozcieńczona podczas gdy poziom L2 w butelce spada, aż jego zawartość jest nadmiernie niska w porównaniu z wodą. Ta wada jest oczywiście niedopuszczalna, podczas dodatniego działania aktywnej substancji, której natężenie stopniowo spada, kiedy wzrasta ilość strumieni wody.

PL 204 814 B1

Ten problem jest unikany dzięki temu, że w zbiorniku 21 jest co najmniej jeden otwór odprowadzający ciecz 41 o ustalonej wielkości takiej aby umożliwić wodzie przejść podczas zapobiegającego przejścia aktywnej substancji.

Szczególnie, w zilustrowanym przykładzie wykonania, otwór odprowadzający ciecz 41 w formie pionowej szczeliny jest umieszczony w bocznej ścianie 21b zbiornika 21, korzystnie wzdłuż jego całej wysokości i ma szerokość 0,5-2,5 mm w przypadku aktywnej substancji R o lepkości 1600-2400x10^-2 P (puaza). Korzystnie szczelina 41 jest umieszczona w odpowiedniej geometrycznie odległości od przejścia 35 dla aktywnej substancji, szczególnie blisko korytarza wentylacyjnego 31.

W tym przypadku, zostało zaobserwowane, że gdy spłukująca woda co najmniej częściowo uderzyła i porywała zawartości zbiornika 21, to spływa przez szczelinę 42 razem z bardziej rozpuszczoną aktywną częścią substancji, zostawiając wewnątrz zbiornika 21 tylko bardziej lepką aktywną część substancji.

Alternatywnie, jeden albo więcej otworów odprowadzających ciecz, na przykład w formie przelotowych otworów, może zostać umieszczonych w powierzchni zbiorowej 21a zbiornika 21.

W pewnych przypadkach, specjalnie z aktywną substancją mającą stosunkowo wysoką lepkość i z otworem odprowadzającym wodę umieszczonym w położeniu stosunkowo odległym od przejścia 35 dla aktywnej substancji, zostało zaobserwowane, że aktywna substancja zawarta w zbiorniku 21 spada do poziomu zaczynającego się od maksymalnego punktu poziomu L1, umieszczonego odpowiednio do przejścia 35, aż stanie się praktycznie zero odpowiednio do otworu 41, ze skutkiem, takim że aktywna substancja 41 nie pojawia się z otworu 41 nawet, jeśli on ma dużą szerokość.

Według innego przykładu wykonania (zilustrowanego na fig. 6) przejście wentylacji zawiera cienki rurowy przewód wentylacji 32 umieszczony w elemencie rurowym 30, by komunikować się z powietrzem poniżej dolnej ściany 25 zbiornika 21 i wystaje w górę do i przez otwór 12 butelki 11. Rurowy przewód 32 jest zamocowany do dolnej ściany 25, by wznosić się pionowo od niej, w pozycji we wnętrzu elementu rurki 30 i pojawia się na szczycie jego górnego końca otworu 32' kanału powietrza. W tym typie dozownika zostało zaobserwowane doskonałe zachowanie nawet bez otworu odprowadzającego ciecz 41.

Geometryczne cechy kanału wentylacyjnego 31, w stosunku do lepkości aktywnej substancji R, są określone tak, że ilość powietrza wentylacji wchodzącego do butelki 11 jest dostateczna, po każdym spłukaniu (albo po niewielu spłukiwaniach), by spowodować by górny poziom L2, za pomocą wzrostu ciśnienia wytworzonego wewnątrz butelki, obniżył się przez ilość odpowiadającą odmierzonej substancji R uwolnionej do przepływu wody, a kiedy równocześnie poziom próżni pozostaje wewnątrz butelki, który jest w stanie powstrzymać substancję R od przelewania ze zbiornika 21.

Korzystnie, w kanale wentylacyjnym 31, średnica dolnego końca otworu 32 kanału jest większa niż górny koniec otworu 32' kanału.

Doskonałe skutki są otrzymane w dozownikach, w których dolny koniec otworu 32 ma średnicę między 3,5 mm i 5 mm, a górny koniec otworu 32' ma średnicę między 0,3 mm i 1,5 mm, zaś przewód 32 wystaje w górę na długości 5-15 mm, a aktywna substancja ma lepkość między 1600-2400x10^-2 P (puaz).

Eksperymentalnie zaobserwowane, że po każdym spłukaniu wody (albo po niewielu spłukiwaniach), niewiele baniek powietrza przenika z zewnątrz do wnętrza butelki 11 przez przewód wentylacyjny 32, by oddziaływać jego ciśnieniem i wznieść się, podczas działania, do prawidłowej emisji aktywnej substancji R w każdym strumieniu wody, aktywna substancja R zawarta wewnątrz butelki 11 utrzymuje jej aktywne cechy (dezodorujące/oczyszczające/orzeźwiające/dezynfekujące i podobne) stale albo prawie stale w czasie dla stosunkowo dużej ilości strumieni (aż 250-450 strumieni z 50-55 ml aktywnej substancji) i nie miesza się z wodą poza stosunkowo małym stopniem na końcu spłukiwania.

Jako alternatywa dla rurowego przewodu 32, kanał wentylacyjny może składać się z otworu przelotowego, w formie dziury, umieszczonej w dolnej ścianie 25 zbiornika 21 w pozycji czołowej w stosunku do otworu butelki (nie pokazano na rysunkach). Doskonałe skutki zostały otrzymane, gdzie przelotowy otwór ma średnicę między 1 mm i 2 mm dla aktywnej substancji o lepkości 1600-2400x10^-2 P (puaza).

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 6, przejście dla aktywnej substancji z butelki 11 do zbiornika 21 jest określone przez pionową przelotową szczelinę przechodzącą przez ścianę elementu rurowego 30 i zaczynające się od punktu we wnętrzu komory butelki 11, a kończące się poniżej otworu wylotowego 12, tym samym umożliwiając aktywnej substancji R, by popłynęła na zewnątrz z wnętrza elementu rurowego 30. W szczególności szczelina może rozciągać się wzdłuż całej długości bocznej ściany elementu rurowego 30.

PL 204 814 B1

Kanał odpływowy może też być zbędny. W tym przypadku wcześniej wymieniony problem nadmiernego rozcieńczenia aktywnej substancji jest rozwiązany przez wyposażenie zbiornika 21 w co najmniej jeden otwór wypływowy, w postaci przelotowego otworu usytuowanego w dolnej ścianie 25 na zewnątrz elementu rurki 3, otwór kanału jest zwymiarowany na podstawie lepkości aktywnej substancji R, by umożliwić wodzie przejść ale zapobiec przejście aktywnej substancji R. Jako alternatywa dla tych otworów wypływowych, albo w połączeniu z nimi, pionowa szczelina 41 może zostać umieszczona w bocznej ścianie 21b zbiornika.

Za pomocą tych otworów wypływowych/szczeliny, strumień wody, która ma tendencję by zbierać się w zbiorniku 21 skutecznie jest odprowadzany, w ten sposób zapobiegając albo co najmniej opóźniając z czasem rozcieńczenie aktywnej substancji.

Liczne modyfikacje praktyczne i warianty rozwiązania mogą zostać wprowadzone do wynalazku, na przykład dwie butelek 11 mogą zostać połączona razem, by utworzyć pojedynczą bryłę, zawierając jednakże dwa oddzielne przedziały dla dwóch oddzielnych cieczy.

Claims (6)

1. Wielokrotny dozownik ciekłej aktywnej substancji do muszli WC, który ma być umieszczany w muszli WC, zawierający co najmniej dwie butelki (11) mające oddzielne wewnętrzne komory, każda do zawierania aktywnej substancji (R) w ciekłym stanie i mające otwór wyjściowy (12) dla aktywnej substancji (R) i elementy podpierające (20) do podpierania butelki (11) w odwróconej pozycji, z jego otworem (12) skierowanym ku dołowi, w pozycji poddanej działaniu przepływu spłukującej wody, butelka (11) oddzielona jest od elementów podpierających (20), znamienny tym, że elementy podpierające (20) zawierają co najmniej dwa zbiorniki (21) do zawierania aktywnej substancji usytuowane w pozycji poddanej działaniu przepływu spłukującej wody i przyjmujące otwór (12) butelki, oraz zawierają zamykające elementy (30), każdy umieszczony w zbiorniku (21) do zamknięcia otworu (12) odpowiedniej butelki (11), a dla aktywnej substancji co najmniej jedno przejście (35, 36) połączone z każdym zamykającym członem (30) do umożliwienia aktywnej substancji, by przeszła z wewnętrznej komory butelki (11) do zbiornika (21), zaś każdy zbiornik (21) ma wewnętrzną ścianę (21b) określającą objętość zawieranej ilości aktywnej substancji, który zamyka przejście (35, 36) dla aktywnej substancji, a boczne ściany (21b) zbiorników są połączone razem przez wspólny korytarz (29) która łączy je razem.

2. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że wspólny korytarz (29) jest ograniczony przez dwie boczne ściany (29b) mające tę samą wysokość co ściany (21b) i ma szerokość dużo mniejszą niż średnica zbiorników (21).

3. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że zbiorniki (21) mają skierowaną do góry wklęsłość umieszczoną w strefie poddanej przepływowi wody i zawierające określony maksymalny poziom cieczy i zawierające otwór wyjściowy (12) odpowiedniej butelki z jego dolnym końcem przekroju poprzecznego (P1) korytarza umieszczonym poniżej maksymalnego poziomu (L1) cieczy obecnego w zbiorniku (21).

4. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że ma dla każdej butelki co najmniej jeden kanał wentylacyjny (31, 32), który podczas stosowania łączy wewnętrzną komorę butelki (11) z atmosferycznym powietrzem.

5. Dozownik według zastrz. 3, znamienny tym, że zamykający człon (30) ma postać skierowanego do góry elementu rurowego zamkniętego od dołu i ma górny koniec, który wystaje w górę poza otwór wyjściowy (12) butelki połączony z elementami podpierającymi (20), a otwór wyjściowy (12) szczelnie obejmuje boczną powierzchnię członu (30).

6. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że zbiornik (21) zawiera co najmniej jeden otwór wypływowy (41) z otworem przejścia wody zapobiegający przejściu aktywnej substancji.