PL205098B1 - Pochodna 1,3,4-tiadiazolu, zastosowanie pochodnej 1,3,4-tiadiazolu jako czynnika antynowotworowego oraz sposób otrzymywania pochodnej 1,3,4-tiadiazolu - Google Patents

Pochodna 1,3,4-tiadiazolu, zastosowanie pochodnej 1,3,4-tiadiazolu jako czynnika antynowotworowego oraz sposób otrzymywania pochodnej 1,3,4-tiadiazolu

Info

Publication number
PL205098B1
PL205098B1 PL366643A PL36664304A PL205098B1 PL 205098 B1 PL205098 B1 PL 205098B1 PL 366643 A PL366643 A PL 366643A PL 36664304 A PL36664304 A PL 36664304A PL 205098 B1 PL205098 B1 PL 205098B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
cells
new compound
cancer
cell
fabt
Prior art date
Application number
PL366643A
Other languages
English (en)
Other versions
PL366643A1 (pl
Inventor
Andrzej Niewiadomy
Joanna Matysiak
Wojciech Rzeski
Adam Opolski
Original Assignee
Akad Rolnicza
Inst Immunologii I Terapii Do
Joanna Matysiak
Andrzej Niewiadomy
Univ Marii Curie Sk & Lstrok O
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Akad Rolnicza, Inst Immunologii I Terapii Do, Joanna Matysiak, Andrzej Niewiadomy, Univ Marii Curie Sk & Lstrok O filed Critical Akad Rolnicza
Priority to PL366643A priority Critical patent/PL205098B1/pl
Publication of PL366643A1 publication Critical patent/PL366643A1/pl
Publication of PL205098B1 publication Critical patent/PL205098B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest nowy związek, jego zastosowanie jako czynnika antynowotworowego oraz sposób otrzymywania nowego związku.
2-Aminotiadiazol i jego pochodne wykazują wielokierunkowe działanie biologiczne, przy czym dość istotne wydają się być właściwości przeciwnowotworowe.
Umiarkowaną aktywność układu wyjściowego stwierdzono w stosunku do linii nowotworowych S91 melanoma (czerniak), 8110 glioblastoma 6C3HED lymphosarcoma. Metylo- i acetylo- aminopochodne mają obniżoną czynności antyproliferacyjną. Potwierdzono ich właściwości przeciwnowotworowe w stosunku raka gruczołowego piersi, sarcoma 180 i białaczki P 1534 u myszy. Związki te były dodatkowo aktywne przeciwko białaczce L1210 i 8174 myszy (M.M. Ciotti, S.R. Humphreys, J.M. Venditti, NO. Kaplan, A. Goldin, Cancer. Res. 20, 1195, 1960). Natomiast w przypadku fenylopochodnej nie wykazano czynności w stosunku do wymienionych linii (D.L. Hill, Cancer. Chemother. Pharmacol. 4, 215-220, 1980).
Znaczną aktywność 2,2'-(metylenodiamino)bis-1,3,4-tiadiazolu stwierdzono w stosunku do białaczki L1210, 6C3HED lymphosarcoma, C1498 białaczki meloblastycznej, sarcoma 180, B16 melanoma (czerniak) i dość słabą w stosunku do wątrobiaków (T. Matsumoto, K. Ootsu, Y. Okada, Cancer Chemother. Rep. 58, 331, 1974).
Podstawienie w pozycji C-5 pierścienia heterocyklicznego prowadzi z reguły do osłabienia właściwości przeciwnowotworowych. Dla 5-hydroksy-2-aminotiadiazolu stwierdzono aktywność w stosunku do czerniaka i glioblastoma, natomiast 5-tiolo- i 5-chloropochodne był nieaktywne (D.L. Hill, Cancer. Chemother. Pharmacol. 4, 215-220, 1980).
Kliniczne zastosowanie 2-aminotiadiazolu komplikuje hiperurikemia i boleści żołądkowe, co wymusza jednoczesne działania zapobiegające tym efektom, jakkolwiek substancja ta została objęta II etapem badań klinicznych. Badania obejmowały między innymi chorych na raka płuc (J.A. Stewart, CC. Ackerly, C.F. Myers, R.A. Newman, I.H. Krakoff, Cancer. Chemother. Pharmacol. 16, 287-291, 1986), raka nerki (PI. Elson, L.K. Kvols, SE. Vogl, D.I. Glover, r.G. Hahn, D.L. Trump, P.P. Carbone, ID. Earle, T.E. Davis Invest. New Drugs 6, 97-103, 1988), zaawansowanego nowotwora okrężnicy (R.F. Asbury, A. Kramar, D.G. Haller, Am. J. Klin. Oncol. 10, 380-382, 1987), zaawansowanego nowotwora jajników (R.F. Asbury, I. Wilson, I. A. Blessing, H.I. Buchsbaum, P.I. DiSaia, Am. J. Klin. Oncol. 9, 334-336, 1986), guza mezodermalnego trzonu macicy (R.F. Asbury, I.A. Blessing, D. Moore, Am. J. Klin. Oncol. 19, 400-4002, 1996) czy zaawansowanego nowotwora jelita grubego (G.Y. Locker, L. Kilton, I.D. Khandeker, T.E. Lad, R.H. Knop, K. Albain, R. Blough, S. French, A.B. Benson, Invest. New Drugs, 12, 299-301, 1994).
Otrzymane wyniki testów klinicznych z reguły nie dawały podstaw do kontynuowania badań w tym zakresie ze względu na brak dostatecznie pozytywnej reakcji czy pojawianie się różnego rodzaju objawów ubocznych.
Ostatnio, szerokie spektrum aktywności w warunkach „in vitro” wykazano dla N-podstawionego 5-amino-1,3,4-tiadiazolo-2-sulfonamidu testując związki na komórkach kilkudziesięciu linii różnorakich nowotworów ludzkich. Stwierdzono przy tym wyraźny wpływ rodzaju N-podstawienia, zarówno jakościowy jak i ilościowy, na efekt antyproliferacyjny (C.T. Supuran, A. Scozzafava, Eur. J. Med. Chem. 35, 867-874, 2000).
Również kompleksowe połączenia kationów metali z aminotiadiazolem charakteryzują właściwości przeciwnowotworowe. Dla jonów żelaza(II) i III z 5-podstawionym-1,3,4-tiadiazolem stwierdzono właściwości antyproliferacyjne w stosunku do linii komórkowej P388 (białaczka limfatyczna myszy). (L. Mishra, M. K. Said, H. Itokawa, K. Takeya, Bioorg. Med. Chem. 3, 1241-1245, 1995).
Zgodnie z wynalazkiem opracowano nowy związek 2-(4-fluorofenyloamino)-5-(2,4-dihydroksybenzeno)-1,3,4-tiadiazol (zwany dalej FABT) o wzorze 1, otrzymywany według schematu, przedstawionego na rysunku.
2-(4-fluorofenyloamino)-5-(2,4-dihydroksybenzeno)-1,3,4-tiadiazol (FABT) o wzorze 1 otrzymuje się w reakcji sulfinylo-bis(2,4-dihydroksybenzkarbotioilu), znanego z opisu zgłoszeniowego wynalazku nr P-330263 o wzorze 3 z 4-fluorofenylo-3-tiosemikarbazydem o wzorze 2. Reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym, korzystnie alkoholu metylowym, w podwyższonej temperaturze, korzystnie w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika organicznego. Wykorzystanie odczynnika sulfinylo-bis(2,4-dihydroksybenzkarbotioilu) (SBKT) zapewnia przebieg reakcji z zasadami organicznymi i selektywną endocyklizację tioacylopochodnych. Po reakcji SE tego związku z 4-fluorofenylo-3-tiosemikarbazydem dalszy
PL 205 098 B1 przebieg procesu warunkuje zdolność stabilizacji struktur liniowych przez przejście tiolowe i oksydacyjne wiązanie H2S przez nadmiar elektrofilowego reagenta. W syntezie układu tiadiazolu przebieg cyklizacji z reguły umożliwia zastosowanie FeCl3 lub Cu(ClO4)2.
Wielkości obliczonych minimalnych energii dla obu izomerów wskazują na ograniczone prawdopodobieństwo tworzenia struktur anularnych Y związku o wzorze 1.
Specyficznie podstawiony 2-(4-fluorofenyloamino)-5-(2,4-dihydroksybenzeno)-1,3,4-tiadiazol stanowi nowy związek heterocykliczny o interesującym spektrum aktywności biologicznej nadający się do zastosowania jako czynnik antynowotworowy. FABT już przy stężeniu 100 μΜ wykazuje silne działanie antyproliferacyjne w stosunku do wszystkich badanych rodzajów komórek nowotworowych. Jednocześnie przy tym stężeniu nie wykazuje aktywności cytotoksycznej. Na podkreślenie zasługuje fakt bardzo silnej aktywności tej substancji w stosunku do komórek białaczkowych (Jurkat). FABT ma szczególne, nieopisywane w piśmiennictwie medycznym właściwości, co można wykorzystać w leczeniu nowotworów.
P r z y k ł a d I. 0,02 mola sulfinylo-bis(2,4-dihydroksybenzkarbotioilu) i 0,01 mola 4-fluorofenylo-3-tiosemikarbazydu przeniesiono do 50 ml metanolu i ogrzewano do wrzenia (3h). Mieszaninę poreakcyjną przesączono na gorąco a przesącz zadano 100 ml wody. Wydzielony związek odsączono, przemywano wodą i wysuszono.
Krystalizowano z metanolu (70 ml), t.t. 279-280°C
Charakterystyka analityczna
Analiza elementarna dla wzoru: C14H10FN3O2S (303,34) %N obliczony: 13,84; znaleziony: 13,76
EI-MS:
M' 303 m/z (pik główny), fragmentacje (m/z): 168, 141,136, 109, 94, 83, 66, 52.
[1H]NMR (DMSO-d6,TMS), δ (ppm): 10,85; 10,27; 9,92
IR (cm-1): 3400, 3259, 3218, 3166, 1629, 1590, 1510, 1476, 1449, 1411, 1325, 1252, 1231, 1183, 1134, 1113, 1052, 1013, 987, 967, 875, 825.
P r z y k ł a d II. Wyniki badań aktywności cytostatycznej FABT
Badania wykonano w Laboratorium Immunologii Nowotworów Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN we Wrocławiu. W teście przesiewowym zastosowano linię komórkową HCV29T (rak pęcherza moczowego) a ponadto linie A549 (rak płuc), SW707 (rak odbytnicy) i T47D (rak piersi). Aktywność cytostatyczna
FABT badano pod względem przydatności do hamowania podziału komórek. Wymienione linie były hodowane w medium opti-MEM z dodatkiem 5% FCS, 50 μg/ml streptomycyny, 50 U/ml penicyliny i 2 mM glutaminy. Komórki utrzymywano w 37°C w wilgotnej atmosferze 5% CO2.
Test hamowania proliferacji
Do 24-godzinnej hodowli komórek dodawano badany FABT, przygotowując roztwory wyjściowe o stężeniu 1 mg/ml ex tempore do każdego doświadczenia przez rozpuszczenie 1 mg związku w 100 μL DMSO + 900 μL medium hodowlanego. Rozpuszczalnikiem dla dalszych rozcieńczeń było medium hodowlane. Związek testowano w stężeniach końcowych 100, 10, 1, 0.1 μg/mL. Po 72-godzinnej inkubacji z testowanym związkiem badano zahamowanie proliferacji komórek. Badania wykonano przy użyciu testu SRB mierzącego zahamowanie proliferacji komórek docelowych (Skehan et al., J. Natl. Cancer Inst., 82:1107-1112, 1990) w hodowli in vitro. Próby wykonano w trzech powtórzeniach. Równolegle prowadzono badania w stosunku do kompleksów Pt(II), jako układów porównawczych.
Wyniki w postaci ID50 (dawka powodująca zahamowanie proliferacji 50% populacji komórek nowotworowych) wyznaczone na poszczególnych liniach nowotworowych zebrano w tabeli. Wartości ID wyznaczano dla każdego doświadczenia, a następnie obliczono średnie i odchylenie standardowe (SD). Przyjętym kryterium selekcji w zastosowanych badaniach przesiewowych in vitro jest poziom ID50 nie wyższy niż 4 μg/ml (Geran RI i wsp. Cancer Chemotherapy Reports, 3, 2(part3): 59-61, 1972).
PL 205 098 B1
T a b e l a.
Aktywność cytotoksyczna FABT oraz chemioterapeutyków przeciwnowotworowych:
cis-platyna, karboplatyna, wobec komórek ludzkich linii nowotworowych, wyrażona jako ID50 w μg/ml
Związek linia komórkowa / ID50 [pg/ml]
HCV29T A549 SW707 T47D
FABT 6,2 ± 1,4 Neg 3,6 ± 1,1 4,2 ± 1,2
Cisplatyna nie badano 3,6 ± 1,4 nie badano 6,2 ± 1,5
Karboplatyna nie badano 40 ± 1,0 nie badano Neg.
Przedstawione chemioterapeutyki należą do kompleksów Pt(II). Cisplatyna (cisdichlorodiaminoplaty-nall) stosowana jest w monoterapii, jak i łącznie z innymi statykami, m. in. w raku jajnika, jądra, pęcherza moczowego. Jest lekiem skutecznym, ale ze względu na działania uboczne: nefrotoksyczne, ototoksyczne, neurotoksyczne jest też lekiem niebezpiecznym.
Karboplatyna (cyklobutanodikarboksylodiaminoplatynall) zaliczana jest do leków drugiej generacji. Wykazuje mniej objawów niepożądanych i jest lepiej tolerowana przez chorych.
P r z y k ł a d III. Przeciwnowotworowa aktywność FABT
Wyniki badań realizowanych w Katedrze Immunologii i Wirusologii UMCS w Lublinie.
Materiały i metody.
Stosowano wyjściowe 10mM i 100mM w DMSO. Roztwory robocze przygotowywano poprzez odpowiednie rozcieńczenie roztworów wyjściowych w podłożu hodowlanym.
Wykorzystano następujące hodowle komórkowe.
1. Jurkat E6.1 - ludzkie komórki nowotworowe białaczki T-limfocytarnej;
2. TE 671 - ludzkie komórki nowotworowe rhabdosarcoma/medulloblastoma;
3. SK-N-AS - ludzkie komórki nowotworowe neuroblastoma;
4. A549 - ludzkie komórki nowotworowe raka płuc;
5. HT-29 - ludzkie komórki nowotworowe raka jelita grubego;
6. FTC 238 - ludzkie komórki raka tarczycy;
7. FAO - linia hepatocytów szczura jako linia porównawcza.
Linie 1, 4 i 5 otrzymano z Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN we Wrocławiu. Hodowle 2, 3, 6 i 7 uzyskano z European Collection of Cell Cultures, Salisbury, UK.
Podłoża hodowlane
Komórki Jurkat E6.1 hodowano w podłożu RPMI-1640, komórki linii TE 671, SK-N-AS i FTC 238 hodowano w podłożu DMEM:F-12 HAM (1:1), komórki linii A549 hodowano w podłożu DMEM:F-12 HAM (2:1), komórki HT-29 w podłożu DMEM a komórki linii FAO w podłożu HAM's F12K. Do podłoża hodowlanego dodawano 10% płodowej surowicy bydlęcej (FBS), 100 j/ml penicyliny i 100 pg/ml streptomycyny. Podłoża hodowlane RPMI-1640, DMEM:F-12 HAM, DMEM pochodziły z firmy Sigma (Sigma, St. Louis, MO, USA), podłoże HAM's F-12K pochodziło z firmy ICN (ICN Pharmaceuticals, Costa Mesa, CA, USA). Bydlęca surowica płodowa (FBS) pochodziła z firmy Life Technologies (Life Technologies, Karlsruhe, Germany). Pozostałe odczynniki pochodziły z firmy Sigma.
Przygotowanie hodowli komórkowych.
Komórki przechowywane w banku tkanek w ciekłym azocie, rozmrażano w temp. 37°C, następnie przelewano do butelek plastykowych zawierających odpowiednie podłoże hodowlane. Komórki hodowano w temperaturze 37°C w inkubatorze z 5% przepływem CO2. Po namnożeniu komórek, płyn zlewano, komórki przepłukiwano PBS (bez jonów wapnia i magnezu) i poddawano działaniu 0.25% roztworu trypsyny + EDTA, w celu otrzymania zawiesiny komórek potrzebnej do założenia doświadczenia. Hodowla astrogleju
Hodowle zakładano z mózgów 18-dniowych płodów szczurzych. Tkankę mózgową poddano dysocjacji na pojedyncze komórki roztworem 0.25% trypsyny-EDTA. Komórki zawieszano w podłożu hodowlanym (DMEM:F-12 HAM (1:1) + 10% FBS) i wylewano na plastykową butelkę hodowlaną o powierzchni 75 cm2. Komórki hodowano w temperaturze 37°C w inkubatorze z 5% przepływem CO2. Selekcję w kierunku astrocytów przeprowadzono w momencie całkowitego pokrycia przez rosnące komórki powierzchni butelki hodowlanej. W tym celu butelkę poddano intensywnemu wytrząsaniu tak aby usunąć komórki słabiej przyklejone do podłoża. Identyfikację astrocytów potwierdzono immunocytochemicznie barwiąc komórki w kierunku charakterystycznego markera GFAP (glial fibryllary acidic protein).
PL 205 098 B1
Oznaczanie aktywności antyproliferacyjnej badanych substancji w hodowli komórkowej.
Do mikropłytki 96-dołkowej z płaskim dnem (firmy NUNC, Roskilde, Denmark) rozlewano przygotowaną wcześniej zawiesinę komórek w podłożu hodowlanym, o gęstości: 1·104 kom/ml (Jurkat, TE
671, A549), 2·104 kom/ml (FTC 238) oraz 3·104 kom/ml dla HT-29 i SK-N-AS w objętości 100 μΐ na dołek. Po przyklejeniu komórek (24 godz.) ostrożnie ściągano płyn i następnie dodawano różne stężenia badanej substancji w płynie z dodatkiem 10% FBS (100 μl na dołek). Hodowle na płytkach poddawano 96-godzinnej inkubacji w temp. 37°C, w atmosferze 95% powietrza i 5% CO2. Aktywność antyproliferacyjną badanego związku określano metodą MTT.
Oznaczanie aktywności cytotoksycznej.
Do mikropłytki 96-dołkowej z płaskim dnem rozlewano przygotowana wcześniej zawiesinę komórek linii FAO oraz astrogleju o gęstości 2.5·105 kom/ml w objętości 100 μ! na dołek. Następnego dnia po przyklejeniu się komórek, ostrożnie ściągano płyn i następnie dodawano różne stężenia badanej substancji w podłożu hodowlanym, w którym stężenie surowicy zostało obniżone do 2%. Płytki inkubowano przez 48 godzin w temperaturze 37°C, w inkubatorze z przepływem 5% CO2. Żywotność komórek określano metodą MTT.
Metoda MTT (wg kitu „Cell proliferation kit III”, Boehringer Manheim)
Metoda ta została opracowana w celu oznaczania proliferacji i żywotności komórek w badaniach substancji o działaniu cytotoksycznym i antyproliferacyjnym. W komórkach metabolicznie czynnych żółta sól tatrazoliowa MTT, redukowana jest do niebieskiego formazanu, przy udziale dehydrogenaz mitochondrialnych. Nierozpuszczalne w wodzie kryształki formazanu gromadzą się w komórkach i do ich rozpuszczenia konieczne jest użycie organicznego detergentu rozbijającego błony i jednocześnie rozpuszczającego barwnik. W tym celu używany jest bufor SDS-HCl o pH 7,4. Stężenie uwolnionego barwnika mierzy się ilościowo w czytniku do płytek 96-dołkowych przy długości fali 570 nm. Intensywność zabarwienia jest wprost proporcjonalna do ilości żywych komórek.
Roztwór MTT w PBS o stężeniu 5 mg/ml, dodawano w ilości 15 μl do każdego dołka na plastykowej płytce. Płytki inkubowano przez 3 godz. w temp. 37°C, po tym czasie dodawano do każdego dołka 100 μl buforu SDS-HCl i pozostawiano na noc w temp. 37°C. Wynik odczytywano następnego dnia przy użyciu czytnika E-max Reader (Molecular Devices Corporation, Menlo Park, CA, USA). Ocena morfologii komórek.
Komórki linii TE671 wylewano na komorę typu Lab-Tek Chamber Slide (NUNC) w ilości 5 x 104. Następnego dnia zmieniono podłoże hodowlane i dodawano świeże podłoże z dodatkiem FABT w stężeniach 50 i 100 μΜ. Po 48 godzinach komórki barwiono metodą May-Grunwalda-Giemsy. Oceny morfologii komórek dokonano przy pomocy mikroskopu świetlnego Olympus B-51 (Olympus Optical Co, LTD, Tokyo, Japan). Zdjęcia wykonano przy użyciu programu analySiS® (Soft Imaging Sysytem GmGH, Mϋnster, Germany).
Wyniki
Ocena aktywności antyproliferacyjnej
Aktywność antyproliferacyjną FABT określano w hodowlach różnego rodzaju ludzkich komórek nowotworowych: białaczkowych (Jurkat), rhabdosarcoma/medulloblastoma (TE671), neuroblastoma (SK-N-AS), raka płuc (A549), raka jelita grubego (HT-29), raka tarczycy (FTC 238). Komórki poddano działaniu substancji w stężeniach 10, 25, 50 i 100 μΜ przez okres 96 godzin.
FABT charakteryzował się silną aktywnością antyproliferacyjną w stosunku do komórek białaczkowych - Jurkat. Już przy stężeniu 10 μΜ następowało 80% zahamowanie wzrostu komórek a dawka 50 μΜ hamowała wzrost w 99%. W przypadku komórek linii A549, TE671, HT-29 znaczące zahamowanie wzrostu następowało przy stężeniu 25 μΜ i wynosiło odpowiednio 52%, 48% i 40%. Komórki neuroblastoma (SK-N-AS) były mniej wrażliwe. Zahamowanie wzrostu o 35% następowało przy stężeniu 50 μΜ. Komórki raka tarczycy (FTC 238) charakteryzowały się największą opornością na działanie FABT. W tym przypadku stężenie 50 μΜ powodowało nieznaczne 11% zahamowanie wzrostu. Dopiero dawka 100 μΜ powodowała silny, 76% efekt (Wykres 1).
Ocena morfologii komórek
FABT powodował znaczące zmiany w morfologii komórek TE671. W porównaniu z hodowlą kontrolną następowało wyraźne obkurczenie cytoplazmy i wydłużenie komórek. Efekt ten nasilał się ze wzrostem dawki. Fotografia 1 przedstawia hodowlę kontrolną, fotografia 2 przedstawia hodowlę poddaną działaniu dawki 50 μΜ zaś fotografia 3 przedstawia hodowlę poddaną działaniu dawki 100 μΜ. Ocena aktywności cytotoksycznej
PL 205 098 B1
Ocenę cytotoksyczności FABT przeprowadzono w hodowli hepatocytów szczurzych (linia FAO) i astrogleju. Komórki poddano działaniu związku w dawce 10, 50, 100, 250 i 500 μΜ przez okres 48 godzin.
Badany związek charakteryzował się niską cytotoksycznością w stosunku do komórek FAO (wykres 2) i astrogleju (wykres 3). Znaczący spadek żywotności komórek o 25% (hepatocyty) i 97,5% (astroglej) pojawiał się dopiero przy stężeniu 250 μM.

Claims (5)

1. 2-(4-fluorofenyloamino)-5-(2,4-dihydroksybenzeno)-1,3,4-tiadiazol o wzorze 1.
2. 2-(4-fluorofenyloamino)-5-(2,4-dihydroksybenzeno)-1,3,4-tiadiazol o wzorze 1 dla zastosowania jako czynnik antynowotworowy.
3. Sposób otrzymywania 2-(4-fluorofenyloamino)-5-(2,4-dihydroksybenzeno)-1,3,4-tiadiazolu o wzorze 1, znamienny tym, że poddaje się reakcji sulfinylo-bis(2,4-dihydroksybenzkarbotioil o wzorze 3 z 4-fluorofenylo-3-tiosemikarbazydem o wzorze 2 a reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym w podwyższonej temperaturze.
4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik organiczny stosuje się alkohol metylowy.
5. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że reakcję prowadzi się w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika organicznego.
PL366643A 2004-03-26 2004-03-26 Pochodna 1,3,4-tiadiazolu, zastosowanie pochodnej 1,3,4-tiadiazolu jako czynnika antynowotworowego oraz sposób otrzymywania pochodnej 1,3,4-tiadiazolu PL205098B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL366643A PL205098B1 (pl) 2004-03-26 2004-03-26 Pochodna 1,3,4-tiadiazolu, zastosowanie pochodnej 1,3,4-tiadiazolu jako czynnika antynowotworowego oraz sposób otrzymywania pochodnej 1,3,4-tiadiazolu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL366643A PL205098B1 (pl) 2004-03-26 2004-03-26 Pochodna 1,3,4-tiadiazolu, zastosowanie pochodnej 1,3,4-tiadiazolu jako czynnika antynowotworowego oraz sposób otrzymywania pochodnej 1,3,4-tiadiazolu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL366643A1 PL366643A1 (pl) 2005-10-03
PL205098B1 true PL205098B1 (pl) 2010-03-31

Family

ID=36645464

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL366643A PL205098B1 (pl) 2004-03-26 2004-03-26 Pochodna 1,3,4-tiadiazolu, zastosowanie pochodnej 1,3,4-tiadiazolu jako czynnika antynowotworowego oraz sposób otrzymywania pochodnej 1,3,4-tiadiazolu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL205098B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL366643A1 (pl) 2005-10-03

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Colina-Vegas et al. Half sandwich Ru (II)-acylthiourea complexes: DNA/HSA-binding, anti-migration and cell death in a human breast tumor cell line
Li et al. PCC0208017, a novel small-molecule inhibitor of MARK3/MARK4, suppresses glioma progression in vitro and in vivo
Chrysouli et al. Chloro (triphenylphosphine) gold (I) a forefront reagent in gold chemistry as apoptotic agent for cancer cells
Zeglis et al. Role of metalation in the topoisomerase IIα inhibition and antiproliferation activity of a series of α-heterocyclic-N4-substituted thiosemicarbazones and their Cu (II) complexes
JP6322770B2 (ja) Erk阻害剤
Asif et al. Human colon cancer targeted pro-apoptotic, anti-metastatic and cytostatic effects of binuclear Silver (I)–N-Heterocyclic carbene (NHC) complexes
Lenis-Rojas et al. Heteroleptic mononuclear compounds of ruthenium (ii): Synthesis, structural analyses, in vitro antitumor activity and in vivo toxicity on zebrafish embryos
Rahman et al. Dimetallic Ru (II) arene complexes appended on bis-salicylaldimine induce cancer cell death and suppress invasion via p53-dependent signaling
CN110467633B (zh) 主族金属配合物及其制备方法和应用
Huang et al. Synthesis, characterization and biological evaluation of labile intercalative ruthenium (II) complexes for anticancer drug screening
Manuel-Manresa et al. Novel indole-based tambjamine-analogues induce apoptotic lung cancer cell death through p38 mitogen-activated protein kinase activation
Mertens et al. Synthetic control of mitochondrial dynamics: developing three-coordinate Au (I) probes for perturbation of mitochondria structure and function
Zhou et al. Iridium (III)-BBIP complexes induce apoptosis via PI3K/AKT/mTOR pathway and inhibit A549 lung tumor growth in vivo
Rahman et al. Homo-and heteroleptic Pt (II) complexes of ONN donor hydrazone and 4-picoline: A synthetic, structural and detailed mechanistic anticancer investigation
Peerzada et al. Identification of morpholine based hydroxylamine analogues: selective inhibitors of MARK4/Par-1d causing cancer cell death through apoptosis
Arafath et al. Schiff base‐nickel, palladium, and platinum complexes derived from N‐cyclohexyl hydrazine carbothioamide and 3‐hydroxy‐4‐methoxybenzaldehyde: Selective antiproliferative and proapoptotic effects against colorectal carcinoma
Jiang et al. Systematic evaluation of the antitumor activity of three ruthenium polypyridyl complexes
Wieczorek-Błauż et al. Impact of the ferrocenyl group on cytotoxicity and KSP inhibitory activity of ferrocenyl monastrol conjugates
CN107200716A (zh) 苯并噁嗪类化合物及其制备方法与应用
Hui et al. Fusaricide is a novel iron chelator that induces apoptosis through activating caspase-3
PL205098B1 (pl) Pochodna 1,3,4-tiadiazolu, zastosowanie pochodnej 1,3,4-tiadiazolu jako czynnika antynowotworowego oraz sposób otrzymywania pochodnej 1,3,4-tiadiazolu
Bravo et al. Phenyl-guanidine derivatives as potential therapeutic agents for glioblastoma multiforme: catalytic syntheses, cytotoxic effects and DNA affinity
Nandakumar et al. Anti-proliferative activity of nitroquinolone fused acylhydrazones as non-small cell human lung cancer agents
PL204750B1 (pl) Pochodna 1,3,4-tiadiazolu , zastosowanie pochodnej 1,3,4-tiadiazolu w leczeniu chorób neurologicznych oraz sposób otrzymywania pochodnej 1,3,4-tiadiazolu
CN108030777B (zh) 氯胍在制备抗肿瘤药物中的应用

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20070326