PL205332B1 - Siłownia wiatrowa z generatorem synchronicznym albo pierścieniowym oraz urządzenie do wytwarzania stojana generatora synchronicznego albo pierścieniowego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy siłowni wiatrowej posiadającej generator ze stojanem, którego żłobki na uzwojenia stojana, znajdują się na wewnętrznym lub zewnętrznym obrzeżu w pewnej odległości od siebie. Takie siłownie wiatrowe są znane i produkowane oraz opatrzone, na przykład znakiem ENERCON.

Jedna ze znanych procedur produkcji uzwojeń stojana w generatorach zawiera zastosowanie tak zwanego zezwoju szablonowego. Te zezwoje szablonowe są pojedynczymi uzwojeniami uzwojenia stojana, które pod względem kształtu są już dostosowane do żłobków i odległości międzyżłobkowej stojana i które są najpierw umieszczane w żłobkach a następnie łączone razem.

Podczas pracy, siłownie wiatrowe zawsze podlegają dużym obciążeniom. Wraz ze wzrostem prędkości wiatru moc wyjściowa siłowni wiatrowej wzrasta i jednocześnie wzrasta jej mechaniczne obciążenie. Oznacza to, że z punktu widzenia mechanicznego i elektrycznego, naprężenia w siłowni wiatrowej wzrastają w zasadzie jednocześnie. Przy dużych prędkościach wiatru naprężenia mechaniczne siłowni są duże i jednocześnie generowana jest duża ilość energii elektrycznej, tak że naprężenia elementów elektrycznych są również duże.

W tej sytuacji naprężeniom podlega zwłaszcza generator siłowni wiatrowej, który jest przedmiotem naprężeń mechanicznych i elektrycznych. To połączenie prowadzi do spiętrzenia problemów, jeżeli na przykład w wyniku przepływu dużych prądów, temperatura w obrębie generatora jest wysoka, a w wyniku napręże ń mechanicznych, połączenia pomię dzy poszczególnymi cz ęściami skł adowymi podlegają drganiom. Wzrost temperatury powoduje również powstawanie luzów i niewielkie ruchy, wtedy mechaniczne obciążenie może prowadzić do defektów a nawet zniszczeń.

Jeżeli kłopoty te dotyczą uzwojenia stojana albo jednej jego fazy, co najmniej ta faza jest wyłączona z produkcji energii. Dodatkowo pociąga to za sobą asymetrię obciążenia w generatorze, ponieważ w wyniku przerwania, faza ta pracuje tak jak w trybie jałowym. Mechanicznych uszkodzeń wynikających z obluzowanych i swobodnie ruszających się części składowych takich jak tuleje złącz nawet się nie uwzględnia.

W przypadku stojana uzwojonego w konfiguracji sześ ciofazowej, a generatora z 72 biegunami, uzyskuje się 432 zezwoje szablonowe, które są połączone ze sobą w 864 złączach. Złącza te są zwykle w formie połączeń skręcanych, zaciskanych lub lutowanych.

Z uwagi na prawdopodobieństwo statystyczne (choćby dowolnie małe) - nawet, jeż eli połączenia pomiędzy zezwojami szablonowymi są wykonane solidnie - duża liczba złącz oraz permanentne zmiany obciążenia pośrednio stają się poważnym źródłem uszkodzeń. W poniższych rozważaniach wzięty zostanie pod uwagę tylko jeden stojan. W aspekcie masowej produkcji wyraźnie występuje faktyczne prawdopodobieństwo podobnego uszkodzenia.

W opisie patentowym GB 2149595 B1 pokazane są uzwojenia stojana nawinię te w sposób cią gły (fig. 1). Rozwiązanie to dotyczy jednak alternatora samochodowego, który zasila aparat zapłonowy, akumulator i również inne urządzenia prądu stałego w samochodzie. Alternator posiada moc o wiele rzędów wielkości niższą niż moc generatora siłowni wiatrowej. Generator siłowni wiatrowej spotyka się z zupełnie innymi problemami niż alternator samochodowy.

Celem niniejszego wynalazku jest zaprojektowanie uzwojenia stojana, w którym powyżej przedstawione problemy są znacznie zredukowane.

Według wynalazku siłownia wiatrowa posiadająca generator synchroniczny albo pierścieniowy ze stojanem, w którym żłobki usytuowane są na wewnętrznym albo zewnętrznym obwodzie w odstępach między sobą, w celu umieszczenia w nich uzwojenia stojana charakteryzuje się tym, że przy mocy znamionowej generatora nie mniejszej niż 100 kW wewnątrz żłobka stojana co najmniej dwa przewody są usytuowane jeden nad drugim, a uzwojenie jest nawinięte w sposób ciągły.

Stojan posiada korzystnie co najmniej dwa uzwojenia fazowe, nawinięte w sposób ciągły, korzystnie sześć uzwojeń fazowych.

Korzystnie wewnątrz jednego żłobka usytuowane jest uzwojenie tylko jednej fazy.

Korzystniej obok siebie usytuowane są, umieszczone w żłobkach, uzwojenia różnych faz.

Najkorzystniej uzwojenie jednej fazy zawiera co najmniej jedną, a korzystnie dwie, wiązki przewodów, przy czym wiązka przewodów zawiera wiele przewodów, wzajemnie izolowanych.

W jednym żłobku usytuowane są korzystnie, jedna nad drugą, co najmniej dwie wiązki przewodów.

Korzystnie jest, gdy w żłobkach, w których znajduje się więcej wiązek przewodów położenie górnych i dolnych wiązek przewodów jest zamieniane w ustalonej uprzednio kolejności i ta kolejność jest zamieniana w również ustalonych uprzednio odległościach, tak że każda wiązka przewodów podlega zjawisku naskórkowości i wypierania prądu przemiennie w poszczególnych zwojach.

PL 205 332 B1

W każdym żłobku ułoż one są dwa zwoje, które korzystnie odpowiadają jednej fazie.

Urządzenie do wytwarzania stojana generatora synchronicznego lub pierścieniowego do siłowni wiatrowej według wynalazku charakteryzuje się tym, że posiada przyrząd montażowy stojana, w którym stojan jest ułożony na swym obrzeżu i jest utrzymywany w pozycji stojącej.

Urządzenie korzystnie posiada co najmniej jeden napęd do obracania stojana po obwodzie w przyrzą dzie montaż owym.

Korzystnie urządzenie posiada przyrząd podporowy do obsadzania co najmniej jednego bębna, przy czym nie jest on połączony z przyrządem montażowym.

Korzystnie jest, gdy większa liczba bębnów usytuowana jest parami, które są rozmieszczone równomiernie po okręgu.

Urządzenie korzystnie posiada przyrząd podporowy usytuowany z każdej strony stojana.

Korzystnie jest, gdy urządzenie posiada taką liczbę par bębnów, ile wynosi liczba faz uzwojenia stojana.

Każdy z przyrządów podporowych korzystnie utrzymuje odpowiednią połowę bębna.

Korzystnie przyrząd podporowy posiada pionowo usytuowaną płytę podporową i ramiona podtrzymujące rozsuwalne na zewnątrz ze środka płyty podporowej do umieszczenia bębnów.

Korzystniej płyta podporowa jest zamocowana obrotowo.

Najkorzystniej płyta podporowa posiada napęd do obracania jej po obwodzie.

Bębny są korzystnie zamontowane do poziomo wychodzących części ramion podtrzymujących, a ta poziomo biegnąca część jest obracalna wokół swej osi podłużnej.

Jak było podane wyżej, uzwojenia stojana według wynalazku mają strukturę ciągłą. W ten sposób unika się połączeń pomiędzy poszczególnymi częściami uzwojenia.

W korzystnym wykonaniu tego wynalazku wszystkie uzwojenia fazowe są odpowiednio nawinię te w sposób ciągły w ramach uzwojenia stojana.

W celu kompensacji efektu wypierania prą du w poszczególnych zwojach, s ą one wykonywane z co najmniej dwóch wiązek, przy czym w każdej wiązce znajduje się wiele wzajemnie izolowanych przewodów. Te wiązki przewodów są wprowadzane do żłobków stojana w ustalonej uprzednio kolejności i ta kolejność jest zamieniana w również ustalonych uprzednio odległościach, tak, że każda wiązka przewodów przemiennie podlega temu efektowi możliwie najbardziej równomiernie. Dzięki temu równomiernemu wpływowi w odniesieniu do wszystkich wiązek przewodów jednej fazy, możliwe jest zaniechanie środków kompensacyjnych.

W celu uł atwienia manipulowania stojanem podczas uzwajania i w celu stworzenia sytuacji korzystnej w sensie ergonomicznym, stojan jest trzymany w przyrządzie montażowym, w którym żłobki są na korzystnej wysokości roboczej przy uzwajaniu i który pozwala na obwodowe obracanie stojanem o żądaną wielkość. Może to być przeprowadzone korzystnie za pomocą napędu silnikowego.

W szczególnie korzystnym rozwinięciu wynalazku przewidziany jest co najmniej jeden przyrząd podporowy do trzymania co najmniej jednego zezwoju z drutem nawojowym. Ten przyrząd podporowy umożliwia manipulowanie drutem nawojowym, na przykład w formie wiązek przewodów, których długość według wynalazku jest taka, że faza może być nawinięta na stojanie w sposób ciągły. Długość wiązki przewodów wymagana do tego celu ma znaczną masę, co uniemożliwia manipulacje ręczne.

W szczególnie korzystnym wykonaniu dwa odpowiednie bębny z drutem nawojowym s ą umieszczone parami w celu umożliwienia manipulacji obydwoma wiązkami przewodów jednocześnie, a przyrząd podporowy utrzymuje trzy pary bębnów z drutem nawojowym, tak że stosując taki przyrząd podporowy można nawinąć na stojan trójfazowe uzwojenie z dwoma wiązkami przewodów na każdą fazę.

W szczególnie korzystnym wykonaniu wynalazku bębny z drutem nawojowym są usytuowane obrotowo wokół głównej osi obrotu przyrządu podporowego. Taki układ umożliwia skompensowanie skręcania się wiązek przewodów, co jest wynikiem obrotu stojana w przyrządzie montażowym, za pomocą odpowiedniego równoczesnego obracania bębnów w przyrządzie podporowym.

Dalsze korzystne wykonania wynalazku są przedstawione w zastrzeżeniach zależnych.

Wynalazek jest przedstawiony bardziej szczegółowo poniżej na rysunkach, w których:

Fig. 1 jest uproszczonym widokiem generatora pierścieniowego umieszczonego w przyrządzie montażowym,

Fig. 2 jest widokiem przekroju poprzecznego wiązki przewodów,

Fig. 3a przedstawia część żłobków stojana według wynalazku z umieszczonymi wiązkami przewodów,

Fig. 3b przedstawia część żłobków stojana według wynalazku (alternatywnie) z umieszczonymi wiązkami przewodów,

PL 205 332 B1

Fig. 3c przedstawia znaną konstrukcję uzwojeń stojana,

Fig. 3d przedstawia konstrukcję uzwojeń stojana według wynalazku,

Fig. 4 jest uproszczonym widokiem z boku przyrządu podporowego według wynalazku,

Fig. 5 jest widokiem z przodu przyrządu podporowego, oraz

Fig. 6 przestawia układ przyrządów podporowych i stojana do wykonywania uzwojeń stojana według wynalazku.

Na fig. 1 oznaczenie liczbowe 10 określa stojan posiadający żłobki 12 usytuowane w kierunku promieniowym na wewnętrznym obwodzie. Jest to najczęstszy kształt konstrukcji generatora. Wirnik (niepokazany) znajduje się wewnątrz stojana 10. Taki kształt konstrukcji określany jest jako wirnik wewnętrzny. Alternatywnie w przypadku tak zwanego wirnika zewnętrznego, wirnik otacza stojan 10, zaś żłobki 12 mogą znajdować się na zewnętrznym obwodzie stojana. Żłobki 12 pokazane są na rysunku w powiększonej skali. Stojan 10 jest trzymany w przyrządzie montażowym 14, który stoi na ziemi i podtrzymuje stojan 10, a w szczególności żłobki 12 na wysokości roboczej będącej ergonomiczną wysokością stanowiska pracy.

Sam stojan 10 generatora pierścieniowego posiada średnicę wielkości kilku metrów i jest odpowiednio ciężki. Stojan 10 podparty jest obrotowo na obrotowym zamocowaniu 16 i może być obracany na przykład w kierunku strzałki o żądaną wartość w celu przemieszczenia żłobków na wymaganą pozycję, w której można nad nimi pracować. Ten ruch obrotowy można oczywiście uzyskać za pomocą napędu silnikiem (niepokazany).

Fig. 2 przedstawia wiązkę 20 przewodów zawierającą wiele pojedynczych przewodów 22, którą umieszcza się w żłobkach (odnośnik 12 na fig. 1). W takim przypadku poszczególne przewody są izolowane jedne od drugich za pomocą powłoki.

Utworzenie wiązki 20 przewodów z pojedynczych przewodów ma te zaletę, że nie jest ona określona w sensie kształtu przekroju, który może się zmieniać, z jednej strony, tak, że może ona przejść przez stosunkowo wąski otwór żłobka, a z drugiej strony, dzięki odpowiedniej deformacji może wypełnić szerszy przekrój żłobka możliwie najpełniej, aby osiągnąć dobry współczynnik wypełnienia żłobka (odnośnik 12 na fig. 1).

Fig. 3a przedstawia rozwiniętą sekcję wewnętrznego obwodu stojana 10. Żłobki 12 są usytuowane poziomo obok siebie. W żłobkach 12 umieszczone są wiązki przewodów pokazane tu w formie uproszczonej jako wiązki okrągłe 20. Wiązki 20 przewodów są pogrupowane po dwie w jednej fazie. Przedstawione jest to na rysunku za pomocą ramion 24, łączących odpowiednie pary wiązek 20 przewodów. Zgodnie z tym rysunkiem, w każdym żłobku umieszczone są po dwa zwoje jednej fazy. Dla uproszczenia rysunku, poszczególne wiązki przewodów zostały ponumerowane od 1 do 4 w kierunku do góry. W celu odróżnienia poszczególnych faz, ilustrowanego tu systemu sześciofazowego, są one oznaczone poniżej żłobków oznaczeniami P1 - P6.

Z tej figury widać wyraźnie, że wiązki przewodów 1 i 2 zawsze tworzą pierwszy zwój, podczas gdy wiązki przewodów 3 i 4 zawsze tworzą drugi zwój, który jest umieszczany w odpowiednim żłobku 12.

Zaczynając od lewej strony na fig. 3a, fazy P1 - P6 są umieszczone obok siebie w kolejności rosnącej, a kolejność wiązek jest oznaczona za pomocą oznaczeń 4, 3, 2, 1. Po żłobku 12 z fazą P6 sekwencja faz się powtarza zaczynając od P1. W drugim żłobku 12 z fazą P5 przedstawiona na tym rysunku sekwencja wiązki 20 przewodów jest teraz zmieniona. Pierwszy zwój usytuowany u dołu żłobka 12 wciąż składa się z wiązek 1 i 2 przewodów jednak są one zamienione miejscami. Podobnie drugi zwój wciąż składa się z wiązek 20 przewodów oznaczonych jako 3 i 4, ale również i one są w odwrotnej kolejności. Faza P6 usytuowana obok posiada znaną kolejność wiązek przewodów.

Fazy P1 - P6 pokazane są znowu w prawej części tego rysunku. Oprócz zamiany wiązek 20 przewodów fazy P5, która jest oznaczona jako odpowiednio 1 i 2, oraz 3 i 4, w tym przypadku wiązki przewodów fazy P3 są również pokazane jako zamienione. Również w tym przypadku wiązki 20 przewodów oznaczone jako 1 i 2 tworzą pierwszy zwój i wiązki przewodów oznaczone jako 3 i 4 tworzą drugi zwój tej fazy, ale w ramach tego zwoju położenie wiązek przewodów jest znowu zamienione.

Powód tej zamiany stanie się oczywisty, gdy zdamy sobie sprawę z tego, że linie pola magnetycznego rozciągają się nie tylko wzdłuż ramion 26 poprzecznie rozgraniczając żłobki 12, ale również przez żłobki pomiędzy dwoma ramionami 26 o różnych polaryzacjach. Wynikiem tego jest zjawisko naskórkowości (efekt wypierania prądu) w poszczególnych wiązkach 20 przewodów, w zależności od ich położenia w żłobku 12.

Jeżeli położenie wiązek przewodów jest zamienione w zadanych odstępach, obydwie wiązki 20 przewodów zwoju są odpowiednio w sposób odwrotny przedmiotem wspomnianego zjawiska, tak, że PL 205 332 B1 przy odpowiednim wyborze miejsca zamian oraz ich częstotliwości - obydwie wiązki 20 przewodów jednej fazy podlegają temu zjawisku w sposób w przybliżeniu równomierny. Zatem nie występuje istotniejszy prąd kompensujący wynikający z nierównomiernego działania, więc prąd odbierany z generatora może być możliwie maksymalny.

Fig. 3b przedstawia żłobki stojana z umieszczonym w nich uzwojeniem stojana, przy czym jak widać żłobki stojana są dość dokładnie wypełnione przez uzwojenie oraz można również zauważyć kierunek przepływu prądu w przewodach (grot strzałki i ogon strzałki). Oprócz tego usytuowanie faz jest zamienione w porównaniu z fig. 3a w celu lepszego pokazania zamiany kierunku uzwojenia.

Widok z fig. 3b jednakże wyjaśnia również, że więcej niż 80% a korzystnie nawet więcej niż 95% całej przekroju żłobka stojana jest wypełnione uzwojeniem i zatem proporcjonalnie ilość powietrza w stojanie jest w istocie nieznaczna.

Fig. 3c przedstawia część uzwojenia produkowanego konwencjonalnie, ale bez pokazania stojana i żłobków, w których jest umieszczone. W tym przypadku uzwojenie jest utworzone z nawiniętych już cewek 40, posiadających dwa uzwojenia 41 i 42. Dla celów przejrzystości rysunku te zwoje 41, 42 są odsunięte od siebie. Oczywiste jest, że w żłobku, niepokazanym na tym rysunku, są one ułożone dokładnie jeden na drugim. Złącza łączące poszczególne cewki są potencjalnym źródłem kłopotów opisanych we wstępie niniejszego opisu.

Fig. 3d pokazuje konfigurację uzwojenia fazowego według wynalazku, które jest nawinięte w sposób ciągły. W tym przypadku również poszczególne zwoje 41, 42 są odsunięte od siebie w celu uczynienia rysunku bardziej przejrzystym.

Natychmiast można zobaczyć, że w tym wykonaniu według wynalazku, połączenia będące źródłem kłopotów zostały wyeliminowane. Zatem nie może pojawić się przerwa w połączeniach pomiędzy poszczególnymi częściami uzwojeń.

Fig. 4 pokazuje widok z boku przyrządu podporowego 30 dla wiązki przewodów wykonanych z drutu nawojowego. Podstawa ramowa 31 w kształcie litery L zapewnia bezpieczne umiejscowienie całego przyrządu podporowego 30. Płyta podporowa 32 połączona jest podstawą ramową 31 za pomocą obrotowego umocowania 33. Do płyty podporowej 32 przymocowane są ramiona podtrzymujące 34, które wychodzą z jej środka i które przebiegają zasadniczo poziomo na określoną odległość ku skrajom płyty podporowej 32.

Bębny 36 z wiązkami przewodów użytych jako drut nawojowy są przymocowane obrotowo do tych poziomych ramion podtrzymujących 34.

Pomiędzy pionową częścią ramienia podtrzymującego 34, równoległego do płyty podporowej 32, a poziomymi częściami ramienia podtrzymującego przewidziane jest zamocowanie obrotowe (niepokazane). To obrotowe zamocowanie współpracuje z napędem 35 i pozwala na ruch obrotowy poziomej części ramienia podtrzymującego 34 wokół osi wzdłużnej razem z zamocowanym na nim bębnem 36. Umożliwia to przeciwdziałanie zjawisku skręcania, które występuje pomiędzy wiązkami przewodów przy nawijaniu uzwojenia.

Fig. 5 przedstawia widok przyrządu podporowego 30 od przodu. Fig. 5 pokazuje podstawę ramową 31, zbieżną od podstawy ku górze. Dwa poprzeczne elementy 38 i 39 zapewniają stabilność konstrukcji.

Płyta podporowa 32 jest usytuowana obrotowo na podstawie ramowej 31. Na płycie nośnej 32 znajdują się, obrócone względem siebie o stały kąt (120°), trzy ramiona podtrzymujące 34 z biegnącymi - w zasadzie poziomym kierunku - wspornikami, do których przymocowane są dwa odpowiednie bębny 36 na wiązki przewodów. Dzięki swemu obrotowemu zamocowaniu płyta podporowa 32 z solidnie przymocowanymi do niej, za pomocą ramion podtrzymujących 34, bębnami 36 - może zostać obrócona za pomocą silnika drugiego 37.

Podczas wytwarzania uzwojenia stojana 10 każdą wiązkę 20 przewodów umieszcza się w żłobku 12, zagina się przy końcu żłobka 12 w głowicy uzwojenia i wprowadza do nowego równolegle usytuowanego żłobka 12 w głowicy uzwojenia. Następnie zagina się ponownie wiązkę 20 przewodów w taki sposób, aby można ją było umieścić w żłobku 12. U wylotu tego żłobka 12 wiązkę 20 przewodów zagina się ponownie w głowicy uzwojenia w taki sposób, aby można ją było wprowadzić do następnego żłobka 12. Również w wiązce 20 przewodów wytworzy się odpowiedni skręt i przeniesie do bębna 36.

Bębny 36 są usytuowane parami na poziomych częściach ramion 34. Wraz z obrotem wokół swych podłużnych osi, za pomocą napędu 35, tych poziomych części ramion 34, obracają się również bębny 36. W ten sposób, za pomocą obracania odpowiedniego ramienia 34, można przeciwdziałać skręcaniu się wiązki przewodów.

PL 205 332 B1

Pomiędzy podstawą ramową 31 i płytą podporową 32 usytuowany jest drugi napęd 37 umożliwiając obrót płyty podporowej 32 ze wszystkimi ramionami podtrzymującymi 34 usytuowanymi na niej oraz bębnów 36 w celu również obrotu stojana 10 w przyrządzie montażowym 14 stojana, unikając w ten sposób skręcania wiązek przewodów.

Fig. 6 przedstawia w uproszczony sposób i bez wiązki przewodów pomiędzy przyrządem podporowym 30 i stojanem 10, układ dwóch przyrządów podporowych 30 oraz stojan 10 przygotowany do nawinięcia. Stojan 10 jest umieszczony w przyrządzie montażowym 14 i może być obracany po obwodzie (kierunek strzałki). Ponieważ każdy z przyrządów podporowych 30 również posiada obrotowo podparte bębny 36, mogą one - dzięki odpowiedniemu ruchowi obrotowemu - wykonywać lub uzupełniać ruch obrotowy stojana. Dlatego dostarczenie dwóch przyrządów podporowych 30, z trzema parami bębnów każdy, oznacza możliwość jednoczesnego nawijania na stojan sześciu faz.

Niniejszy wynalazek może zostać zastosowany nie tylko do generatorów pierścieniowych elektrowni wiatrowej, ale przede wszystkim do każdej maszyny synchronicznej, przy tym należy wyjaśnić, że nie dotyczy on niewielkich maszyn, ale maszyn o znacznych przestrzennych rozmiarach i do których zwykle podłącza się obciążenia, w pewnych warunkach, wynoszące 100 kW i więcej. Na przykład, moc znamionowa 500 kW jest wartością typową, w przypadku generatora pierścieniowego elektrowni wiatrowej, przy czym nawet generatory o mocy znamionowej większej niż 4 MW były już testowane i będą używane w przyszłości. Sam stojan opisywanej maszyny synchronicznej waży kilka ton, podczas gdy w przypadku generatora pierścieniowego o mocy ponad 4 MW, przy pewnych warunkach może ważyć więcej niż 50 ton.

Claims (19)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Siłownia wiatrowa posiadająca generator synchroniczny albo pierścieniowy ze stojanem, w którym żłobki usytuowane są na wewnętrznym albo zewnętrznym obwodzie w odstępach między sobą w celu umieszczenia w nich uzwojenia stojana, znamienna tym, że przy mocy znamionowej generatora nie mniejszej niż 100 kW wewnątrz żłobka (12) stojana (10) co najmniej dwa przewody są usytuowane jeden nad drugim, a uzwojenie jest nawinięte w sposób ciągły.
2. 2. Siłownia wiatrowa według zastrz. 1, znamienna tym, że stojan (10) posiada co najmniej dwa uzwojenia fazowe, nawinięte w sposób ciągły, korzystnie sześć uzwojeń fazowych.
3. 3. Siłownia wiatrowa według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że wewnątrz jednego żłobka (12) usytuowane jest uzwojenie tylko jednej fazy.
4. 4. Siłownia wiatrowa według zastrz. 2, znamienna tym, że obok siebie usytuowane są, umieszczone w żłobkach (12), uzwojenia różnych faz.
5. 5. Siłownia wiatrowa według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że uzwojenie jednej fazy zawiera co najmniej jedną, a korzystnie dwie, wiązki przewodów, przy czym wiązka przewodów zawiera wiele przewodów, wzajemnie izolowanych.
6. 6. Siłownia wiatrowa według zastrz. 5, znamienna tym, że w jednym żłobku usytuowane są, jedna nad drugą, co najmniej dwie wiązki przewodów.
7. 7. Siłownia wiatrowa według zastrz. 6, znamienna tym, że w żłobkach, w których znajduje się więcej wiązek przewodów położenie górnych i dolnych wiązek przewodów jest zamieniane w ustalonej uprzednio kolejności i ta kolejność jest zamieniana w również ustalonych uprzednio odległościach, tak że każda wiązka przewodów podlega zjawisku naskórkowości i wypierania prądu przemiennie w poszczególnych zwojach.
8. 8. Siłownia wiatrowa według zastrz. 1, znamienna tym, że w każdym żłobku ułożone są dwa zwoje, które korzystnie odpowiadają jednej fazie.
9. 9. Urządzenie do wytwarzania stojana generatora synchronicznego lub pierścieniowego do siłowni wiatrowej, znamienne tym, że posiada przyrząd montażowy (14) stojana (10), w którym stojan (10) jest ułożony na swym obrzeżu i jest utrzymywany w pozycji stojącej.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że posiada co najmniej jeden napęd do obracania stojana po obwodzie w przyrządzie montażowym (14).
11. 11. Urządzenie według zastrz. 9 albo 10, znamienne tym, że posiada przyrząd podporowy (30) do obsadzania co najmniej jednego bębna, przy czym nie jest on połączony z przyrządem montażowym (14).
12. 12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że większa liczba bębnów usytuowana jest parami, które są rozmieszczone równomiernie po okręgu.

    PL 205 332 B1
13. 13. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że posiada przyrząd podporowy (30) usytuowany z każdej strony stojana.
14. 14. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że posiada taką liczbę par bębnów, ile wynosi liczba faz uzwojenia stojana.
15. 15. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że każdy z przyrządów podporowych (30) utrzymuje odpowiednią połowę bębna.
16. 16. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że przyrząd podporowy (30) posiada pionowo usytuowaną płytę podporową (32) i ramiona podtrzymujące rozsuwalne na zewnątrz ze środka płyty podporowej (32) do umieszczenia bębnów (36).
17. 17. Urządzenie według zastrz. 16, znamienne tym, że płyta podporowa (32) jest zamocowana obrotowo.
18. 18. Urządzenie według zastrz. 17, znamienne tym, że płyta podporowa (32) posiada napęd do obracania jej po obwodzie.
19. 19. Urządzenie według zastrz. 16 albo 17 albo 18, znamienne tym, że bębny (30) są zamontowane do poziomo wychodzących części ramion podtrzymujących (34), a ta poziomo biegnąca część jest obracalna wokół swej osi podłużnej.