PL205378B1 - Pocisk z rdzeniem plastikowym - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest pocisk z rdzeniem plastikowym, przeznaczony do ćwiczebnych naboi pośrednich i karabinowych. Przedmiot wynalazku dotyczy mechaniki i balistyki

Z przeglądu światowych tendencji rozwojowych i obecnego stanu techniki w dziedzinie amunicji ćwiczebnej wynika, że coraz powszechniejsze staje się wykorzystywanie tego typu amunicji w podstawowym szkoleniu żołnierzy i funkcjonariuszy organizacji paramilitarnych. Dotychczasowe wykorzystywanie w szkoleniu amunicji bojowej, charakteryzującej się zdolnością rażenia różnego typu celów, nawet w znacznej odległości od obiektów strzelnicy w ramach tzw. strefy niebezpiecznej i strefy zagrożenia, stwarza potencjalnie zagrożenie dla osób i mienia. Właściwe zabezpieczenie strzelnic przeznaczonych do strzelania amunicją bojową znacząco podraża koszty szkolenia, a także ogranicza liczbę takich obiektów.

Dopiero zastosowanie amunicji ćwiczebnej, charakteryzującej się ograniczonymi strefami rażenia, zmniejsza lub niekiedy wręcz likwiduje niebezpieczeństwa związane z posługiwaniem się amunicją bojową na strzelnicy, zapewniając jednocześnie analogiczny do amunicji bojowej realizm szkolenia. Rezultaty opracowań amunicji ćwiczebnej można znaleźć między innymi w literaturze patentowej: United States Patent 5,476,045; United States Patent 6,439,123; United States Patent 4,455,942, a takż e: Brandt, Hamann, Kaltman, Kiehn, The Military Cartridges Calibre 7,62x51 mm NATO their development and variants, Journal-Verlag Schwend Gmbh, Wiesbaden oraz Gacek J., Furmanek W., Współczesna ćwiczebna amunicja strzelecka, WPTiL 4/2001.

W zwią zku z tym prace nad nabojami do amunicji ć wiczebnej dla karabinków i karabinów skupiają się przede wszystkim na umożliwieniu szkolenia podstawowego prowadzonego na obiektach o zmniejszonej długości. Bardzo rzadko dla karabinów przekraczają one dystans 100 m - co wiąże się z tym, ż e do takich odległ o ś ci wystę puje porównywalność trajektorii pocisków bojowych i ć wiczebnych. Szkolenia specjalistyczne, prowadzone na większe odległości, odbywają się na nielicznych, większych i lepiej zabezpieczonych obiektach strzelniczych. Skrócenie odległ o ści, na jakich prowadzi się szkolenie podstawowe pozwala znacząco ograniczyć wielkość strefy zagrożenia, na której może potencjalnie wystąpić rażenie zrykoszetowanym na strzelnicy pociskiem. Taka organizacja szkolenia strzeleckiego spowodowała powstanie w wielu państwach całej sieci infrastruktury treningowej, opartej na licznych, niewielkich strzelnicach szkolnych i nielicznych strzelnic specjalistycznych, gdzie prowadzi się strzelania amunicją bojową.

W Polsce istnieje dosyć dobrze rozwinięta sieć strzelnic szkolnych, które jednak, ze względu na brak wystarczających zabezpieczeń, w zdecydowanej większości uniemożliwiają szkolenie amunicją bojową. Są one przystosowane do strzelania na znacznie większe odległości niż odpowiadające im strzelnice zagraniczne - wynika to z przyjętego systemu szkolenia żołnierzy i funkcjonariuszy. Dlatego też zaistniała potrzeba opracowania zupełnie nowych wzorów amunicji ćwiczebnej, które uwzględniałyby rodzime założenia szkoleniowe (odległości strzelania, na jakich tory lotu pocisków ćwiczebnych i bojowych pokrywają się : dla karabinków - 200 m i karabinów - 300 m, wobec kilkudziesięciu metrów dla amunicji zagranicznej) i wielkości wyznaczonych wokół istniejących obiektów strzelniczych stref bezpieczeństwa.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania, w którym fig. 1 przedstawia pocisk wzdłuż jego osi symetrii

Istotą wynalazku jest konstrukcja ćwiczebnego pocisku strzeleckiego, który umożliwia prowadzenia strzelań według stosowanych w Wojsku Polskim programów szkolenia i jednocześnie w sposób znaczący ogranicza wielkość strefy zagrożenia. Ćwiczebny pocisk strzelecki składa się z rdzenia plastikowego 1 umieszczonego w mosiężnym, monolitycznym, częściowo drążonym płaszczu 2, w którym pozostawiono pustą przestrzeń 3. Plastikowy rdzeń 1 posiada kształt stopniowanego walca, zaopatrzonego w fazki ułatwiające montaż, dosyłanie do komory nabojowej i wyhamowanie pocisku.

Natomiast stożkowo - walcowaty płaszcz 2 jest zbudowany z grubościennego, częściowo drążonego mosiądzu, który posiada gabaryty pocisku bojowego. Wielkość pozostawionej pustej przestrzeni kanału płaszcza 3 służy do ustawiania środka ciężkości pocisku.

Zastosowany na rdzeń materiał powoduje, że po uderzeniu jest on silnie odkształcany lub niszczony, dzięki czemu pocisk po zrykoszetowaniu upada w niewielkich odległościach od miejsca odbicia. Zastosowanie rdzenia o takim kształcie znacznie zwiększa siłę oporu powietrza (skraca donośność maksymalną), a jego charakterystyki materiałowe umożliwiają sprężyste odkształcanie się podczas dosyłania pocisku do komory nabojowej. Dzięki temu brak jest zaburzeń ruchu na torze lotu,

PL 205 378 B1 przejawiających się pogorszeniem ich celności i skupienia. Ważnym w tym pocisku jest także to, że ukształtowane w płaszczu gniazdo rdzenia umożliwia przy uderzeniu w cel duże odkształcenia w obrębie części wierzchołkowej pocisku, przez co uzyskuje się zwiększenie powierzchni czołowej i spadek prędkości w torze lotu. Odpowiednio dobrane materiały konstrukcyjne, kształt i wymiary elementów pocisku umożliwiają uzyskanie takich jego charakterystyk masowo-bezwładnościowych, które zapewniają na odległościach, na jakich prowadzi się strzelania szkolne, celność i skupienie zbliżonego do tego, jakim charakteryzuje się amunicja bojowa, a jednocześnie znaczące zmniejszenie donośności maksymalnej i dzięki temu ograniczenie wielkości stref zagrożenia wokół strzelnic nawet o 3,5 4 razy. Charakterystycznym dla tego pocisku jest również to, że w jego konstrukcji zrezygnowano z toksycznego ołowiu i zastosowano tzw. ekologiczne materiały konstrukcyjne.

Pociski według wynalazku mogą być wykorzystywane do szkolenia na strzelnicach, które nie posiadają wyznaczonych stref bezpieczeństwa lub mające ograniczone strefy bezpieczeństwa, a także do użytku ogólnego, szczególnie tam, gdzie wymagane jest stosowanie amunicji o zmniejszonej przebijalności pokryć, oraz zdolności rykoszetowania.

Claims (4)

1. Pocisk z rdzeniem plastikowym, znamienny tym, że składa się z rdzenia plastikowego (1) umieszczonego w mosiężnym, monolitycznym, częściowo drążonym płaszczu (2), w którym pozostawiono pustą przestrzeń (3).

2. Pocisk według wynalazku, znamienny tym, że plastikowy rdzeń (1) posiada kształt stopniowanego walca, zaopatrzonego w fazki ułatwiające montaż, dosyłanie do komory nabojowej i wyhamowanie pocisku.

3. Pocisk według wynalazku, znamienny tym, że stożkowo - walcowaty płaszcz (2) jest zbudowany z grubościennego, częściowo drążonego mosiądzu, który posiada gabaryty pocisku bojowego.

4. Pocisk według wynalazku, znamienny tym, że wielkość pozostawionej pustej przestrzeni kanału płaszcza (3) służy do ustawiania środka ciężkości w osi pocisku.