PL206834B1 - Urządzenie do kodowanego otwierania i zamykania rygla klamki do drzwi - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA

POLSKA

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 206834 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 383125 ^{(51) Int.Cl.}

E05B 37/16 (2006.01) E05B 55/10 (2006.01) E05B 13/00 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 10.08.2007 (54) Urządzenie do kodowanego otwierania i zamykania rygla klamki do drzwi (73) Uprawniony z patentu:

MEGATERM PLUS SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ, Kielce, PL (43) Zgłoszenie ogłoszono:

31.03.2008 BUP 07/08 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:

30.09.2010 WUP 09/10 (72) Twórca(y) wynalazku:

STANISŁAW CHAJA, Kielce, PL JAN STĘPIEŃ, Radom, PL MAREK JACH, Kielce, PL (74) Pełnomocnik:

rzecz. pat. Rosół Ryszard Kancelaria Patentowa

PL 206 834 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do kodowanego otwierania i zamykania rygla klamki do drzwi, zwłaszcza drzwi wejściowych do pomieszczeń biurowych, mieszkalnych i furtek ogrodzeń domów mieszkalnych.

Znane ze stosowania klamki do otwierania rygla klamki występują na obu stronach drzwi i działają na jednolitej osi współdziałającej ze znanym ryglem mieszczącym się w części środkowej drzwi.

Znane są też urządzenia do otwierania i zamykania rygla klamki mieszczące się na futrynie drzwi lub w bezpośredniej jej bliskości na ścianie, działające na układach elektronicznych z wykorzystaniem prądu i pól elektromagnetycznych.

Znany ze zgłoszeniowego polskiego opisu patentowego nr 382 329 zespół do kodowanego dostępu do zamka drzwi posiada pokrętło po zewnętrznej stronie obudowy z ponumerowanymi polami a po stronie wewnętrznej ilościowo odpowiadające im ząbki. W osi pokrętło ma tarczę z wycięciami ilościowo odpowiadającymi ilości ponumerowanych pół na pokrętle i krzyżak oraz ramię sprzęgła w którym mieści się zamek do którego wchodzi rygiel uwalniają cy zaczep kasety zabezpieczającej, gdy kod jest w pozycji otwarcia.

Wadą pierwszego ze znanych urządzeń jest to, że umożliwia bez różnicy otwieranie i zamykanie drzwi zarówno od środka jak i od zewnątrz. W następnym przedstawionym rozwiązaniu urządzenia do otwierania drzwi wadą jest to, że jego działanie jest uzależnione od udziału prądu lub związane jest z posiadaniem kart magnetycznych, które należ y nosić przy sobie. Wadą znanego zespołu kodowania jest jego indywidualne zastosowanie do uwalniania kasety zabezpieczającej otwór zanika.

Celem wynalazku jest opracowanie rozwiązania urządzenia do bezproblemowego otwierania rygla klamki drzwi klamką od wewnątrz pomieszczenia, natomiast od zewnątrz tylko po wybraniu numeru „kodu otwarcia„.

Urządzenie do kodowanego otwierania i zamykania rygla klamki do drzwi według wynalazku posiada parę klamek z których jedna znajduje się po zewnętrznej a druga po wewnętrznej stronie drzwi i połączone są na obrotowej dzielonej, dwuczęściowej osi przechodzącej wewnątrz drzwi przez zamek rygla i łączącej się na tarczach sprzęgła. Urządzenie składa się z płyty przytwierdzonej trwale do zewnętrznej powierzchni drzwi oraz połączonych z nią na śruby obudowy i na zewnątrz, osłony. Końcówka osi klamki wewnętrznej od wewnątrz ma zamocowaną dolną tarczę sprzęgła, która posiada przesuwny w kierunku po promieniu, kołek sprzęgła a końcówka osi klamki zewnętrznej ma górną tarczę sprzęgła z wcięciem oraz nasadzony na nią obrotowo pierścień, który sztywno zamocowany jest do obudowy i który posiada szczelinę usytuowaną na wprost wcięcia. Górna tarcza sprzęgła symetrycznie po obu stronach wcięcia ma parę ramion posiadających wzdłużne wycięcia na których łączy się za pośrednictwem sworzni prowadzących z prowadnicą i przymocowaną do niej listwą, która porusza się w kierunku posuwisto zwrotnym do osi klamki. Listwa na przeciwległym końcu posiada zderzak a za nim sprężynę popychającą i co najmniej jeden sztywno mocowany do jej powierzchni bocznej kołek, usytuowany na wysokości wybrania w kole ustawczym, stanowiącym element zespołu kodowania. Zespół kodowania składa się z koła ustawczego wyposażonego w otwory w ilości odpowiadającej najwyższej numeracji na jego obudowie i koła zębatego spiętego z nim na śrubę, wyposażonego w sprężynę skrętną i opór i umieszczonych łącznie na sworzniu przelotowym, które umocowane są przesuwnie w listwie oraz buforu umocowanego na wewnętrznej ściance obudowy, w takim miejscu, aby mógł się wspierać o niego opór wówczas gdy jest w pozycji „ rozkodowania. Na płycie posiada przymocowane przesuwnie sanie, które część zagiętą mają za zderzakiem a częścią płaską przechodzą pod kołem zębatym, do których jest przytwierdzona sprężyna blokująca. W tylnej części sanie mają sprężynę dolną wspierającą się o obudowę. Zespół kodujący ponad kołem zębatym posiada pazur połączony od góry z popychaczem przycisku przechodzącym przez obudowę i osłonę, na którym mieści się sprężyna przycisku i przycisk a pomiędzy obudową a pazurem sprężyna pazura.

Korzystnym rezultatem rozwiązania według wynalazku jest to, że do pomieszczenia można wejść każdorazowo wówczas gdy jest znany „ kod otwarcia „. Natomiast od wewnątrz umożliwia otwieranie rygla klamki w sposób tradycyjny.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony na przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok ogólny urządzenia w przekroju, fig. 2 przedstawia widok popychacza, fig. 3 przedstawia widok ogólny urządzenia od strony kół zębatych, fig. 4 przedstawia koło zębate w widoku, fig. 5 przedstawia koło ustawcze w widoku, fig. 6 przedstawia widok ogólny na osłonę, fig. 7 przedstawia urządzenie w widoku perspektywicznym w pozycji wyzerowanej, fig. 8 przedstawia urządzenie w wiPL 206 834 B1 doku perspektywicznym w pozycji „ brak otwarcia „, gdy klamka zewnętrzna jest naciśnięta, fig. 9 przedstawia widok ogólny obudowy, fig. 10 przedstawia widok ogólny sprzęgła od strony klamki zewnętrznej a fig. 11 przedstawia widok ogólny pierścienia.

Urządzenie uwidocznione na rysunku składa się z płyty 22 przytwierdzonej za pomocą śrub 26 i tulejek 25 z nakrę tkami 24 do zewnę trznej powierzchni drzwi po stronie zewnę trznej pomieszczenia. W otworze klamki mieś ci się oś klamki skł adają ca się z dwu części, osi 15 klamki wewnę trznej 16 i osi 11 klamki zewnętrznej 10. Na końcówce osi 15 mieści się dolna tarcza sprzęgła 14 posiadająca kołek sprzęgła 18, który mieści się w wyżłobieniu w którym może się on przesuwać w kierunku po promieniu do osi tarczy 14 lub do jej obrzeża pod działaniem sprężyny umieszczonej w kanale 17. Na końcówce osi 11 klamki zewnętrznej 10 znajduje się górna tarcza sprzęgła 12 posiadająca na obwodzie owalne wcięcie 48. Na górną tarczę sprzęgła 12 nasadzony jest pierścień 38 ze szczeliną 39 usytuowaną na wprost wcięcia 48, gdy klamki są w pozycji „ zerowej . Pierścień 38 jest zamocowany sztywno na obudowie 2 i nasadzony na tarczę sprzęgła 12 obrotowo z możliwością poślizgu na powierzchni obwodu tarczy sprzęgła 12 a po obróceniu się tarczy sprzęgła 12 o określony kąt, następuje zasłonięcie wcięcia 48. Do obudowy 2 wraz z pierścieniem 38 zamocowana jest sprężyna centrująca 45, która połączona jest z górną tarczą sprzęgła 12. Na górnej powierzchni tarczy sprzęgła 12 znajdują się symetrycznie rozmieszczone po obu stronach wcięcia 48 ramiona 8 zamocowane wahliwie na wkręty 9 i posiadające wyżłobienia wzdłużne, na których łączą się z prowadnicą 19 za pomocą sworzni prowadzących 31. Prowadnica 19 połączona jest z listwą 20, która pod działaniem sprężyny popychającej 47 z jednej strony i prowadnicy 19 napędzanej ręcznie od klamki 10 ma możliwość poruszania się w wzdłuż w kierunku posuwisto zwrotnym. Na drugim końcu listwa 20 połączona jest ze zderzakiem 4 za którym na sworzniu 3 zamocowana jest sprężyna popychająca 47 wspierająca się drugim wolnym końcem o obudowę 2. Na listwie 20 w wycięciach wzdłużnych mieszczą się sworznie przelotowe 40 na których po obu stronach listwy 20 umieszczone są parami koło ustawcze 28 i koło zębate 29 na którym znajduje się sprężyna skrętna 35 i wystający opór 44. Oba koła są skręcane na śrubę w otworach 49. Skręcenia kół dokonuje się po ustawieniu na kole ustawczym 28 jednej z pięciu liczb zaznaczonych na obwodzie tego koła. Do zderzaka 4 zamocowane są sanie 21, na których przytwierdzone są na śrubach 36 sprężyny blokujące 41. Sanie 21 w miejscach przytwierdzenia śrubami 36 mają podłużne wycięcia na których mają możliwość przesuwania się wzdłuż w kierunku posuwisto zwrotnym pod działaniem sprężyny dolnej 23 umocowanej na saniach 21 i opartej wolnym końcem o obudowę 2. W obudowie od wewnętrznej strony mieści się bufor 33 w takim miejscu, w którym może się o niego wspierać opór 44 będący w pozycji „ wyzerowanej „ zespołu kodowania. Ponad kołem zębatym 29 jest zamocowany do obudowy 2 popychacz przycisku 43 na którego końcu mieści się pazur 7 ze sprężyną pazura 5 a na drugim końcu przycisk 6 i sprężyna przycisku 42. Obudowa 2 i osłona 1 są wspólnie przymocowane do płyty 22 na śruby 46.

Urządzenie według wynalazku działa w ten sposób, że przy zamkniętych drzwiach oś 11 klamki zewnętrznej 10, na której jest górna tarcza sprzęgła 12, ustawia się pod działaniem sprężyny centrującej 45 tak, że wcięcie 48 oraz szczelina 39 w pierścieniu 38 pokrywają się i są ustawione naprzeciw kołka 18 mieszczącego się w dolnej tarczy sprzęgła 14. Kołek 18 wówczas mieści się poza wcięciem 48 i szczeliną 39 pod działaniem sprężyny umieszczonej w kanale 17. Gdy wprowadzi się poprawny „ kod otwarcia„ na kołach ustawczych 28, wówczas kołki 27 pod działaniem nacisku sprężyny popychacza 47 na listwę 20, przesuną się z listwą do przodu i wejdą w wybrania 34 i jednocześnie prowadnica 19 wciśnie kołek 18 umieszczony w dolej tarczy sprzęgła 14 we wcięcie 48 mieszczące się w górnej tarczy sprzęgła 12. Wówczas nastąpi sprzęgnięcie obu osi klamki i po dokonaniu obrotu klamką zewnętrzną 10 wcięcie 48 w którym mieści się kołek 18 minie szczelinę 39 a jednocześnie rygiel klamki zostanie otwarty. Po otwarciu rygla klamki i dalszym obrocie klamką zewnętrzną 10 ramię sprzęgła 8 po oparciu się o sworzeń prowadzący 31 wywiera nacisk na prowadnicę 19, która oddalając się od pierścienia 38 da miejsce do wyjścia kołka 18 ze szczeliny 39 a równocześnie odpycha listwę 20 wraz z kołkami 27, które wysuwają się z wybrań 34. Po dalszym cofaniu się listwy 20 zostaje wciśnięta sprężyna dolna 23 i następuje cofnięcie się sani 21 ze sprężynami blokującymi 41, które dotychczas blokowały obrót koła zębatego 29. Po uwolnieniu sprężyn blokujących 41, pod działaniem sprężyn skrętnych 35 koła zębate 29 wraz z kołami ustawczymi 28 cofają się do pozycji „ zerowej„ w której urządzenie jest rozkodowane. Aby ponownie otworzyć drzwi od zewnątrz, należy wprowadzić „kod otwarcia„ na przyciskach 6 i wówczas wybrania 34 ustawią się naprzeciw kołków 27 a te pod wpływem sprężyny popychającej 47 przesuną się wraz z listwą 20 i prowadnicą 19 w kierunku kołka sprzęgła 18

PL 206 834 B1 ustawionego naprzeciw szczeliny 39 w pierścieniu 38 i wcięcia 48 i spowodują wciśnięcie go we wcięcie 48. Nastąpi sprzęgnięcie osi klamki i przy dalszym obrocie klamką otwarcie rygla klamki.

Kodowanie prowadzimy w ten sposób, że przez okienko 32 ustawiamy na kole ustawczym 28 dowolną liczbę od 1 do 5 i po wykręceniu przez otwór 37 śrubki łączącej koło ustawcze 28 z kołem zębatym 29, koło zębate 29 pod działaniem sprężyny skrętnej 35 obróci się do pozycji w której opór 44 oprze się o bufor 33 w obudowie 2. Wówczas oba koła ponownie skręcamy śrubą, która przechodzi przez jeden z otworów 49 mieszczących się naprzeciw odpowiednich cyfr od 1 do 5 na obwodzie koła ustawczego 28. Wprowadzanie „kodu otwarcia„ następuje przez wciśnięcie przycisku 6 i sprężyny przycisku 42 i wywarcie nacisku na popychacz przycisku 43, który działa poprzez pazur 7 na koło zębate 29, dzięki czemu następuje jego obrót. Przy nacisku na popychacz przycisku 43 sprężyna pazura 5 wciska pazur 7 w kierunku koła zębatego 29, natomiast przy zwolnieniu przycisku popychacza 43 sprężyna przycisku 5 cofa pazur 7 do pozycji wyjściowej.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do kodowanego otwierania i zamykania rygla klamki do drzwi posiadające parę klamek z których jedna znajduje się po zewnętrznej a druga po wewnętrznej stronie drzwi i połączonych na obrotowej osi przechodzącej wewnątrz drzwi przez zamek rygla oraz zespół kodujący, znamienne tym, że składa się z płyty (22) przytwierdzonej trwale do zewnętrznej powierzchni drzwi oraz połączonych z nią na śruby (46) obudowy (2) i na zewnątrz, osłony (1) a ponadto z dzielonej na dwie części osi klamki, przy czym na końcówce osi klamki wewnętrznej (16) ma zamocowaną dolną tarczę sprzęgła (14) posiadającą przesuwny w kierunku po promieniu, kołek sprzęgła (18) a na końcówce osi klamki zewnętrznej (10) przytwierdzoną do niej górną tarczę sprzęgła (12) z wcięciem (48) oraz nasadzony na nią obrotowy pierścień (38), sztywno zamocowany do obudowy (2) posiadający szczelinę (39) usytuowaną na wprost wcięcia (48), przy czym górna tarcza sprzęgła (12) symetrycznie po obu stronach wcięcia (48) ma parę ramion (8) posiadających wzdłużne wycięcia na których łączy się za pośrednictwem sworzni prowadzących (31) z prowadnicą (12) i przymocowaną do niej listwą (20) poruszającą się w kierunku posuwisto zwrotnym do osi klamki (11), zaś listwa (20) na przeciwległym końcu posiada zderzak (4) i za nim sprężynę popychającą (47) i co najmniej jeden sztywno mocowany do jej powierzchni bocznej, kołek (27) usytuowany na wysokości wybrania (34) w kole ustawczym (28), stanowiącym element zespołu kodowania.
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zespół kodowania składa się z koła ustawczego (28) wyposażonego w otwory (49) w ilości odpowiadającej najwyższej numeracji na jego obwodzie i koła zębatego (29) spiętego z nim na śrubę, wyposażonego w sprężynę skrętną (35) i opór (44) i umieszczonych łącznie na sworzniu przelotowym (40), które umocowane są przesuwnie w listwie (20) oraz buforu (33) umocowanego na wewnętrznej ściance obudowy (2) w takim miejscu, aby mógł się wspierać o niego opór (44), wówczas gdy jest w pozycji „rozkodowania,,, a na płycie (22) posiada przymocowane przesuwnie sanie (21), które część zagiętą mają za zderzakiem a część płaską przechodzącą pod kołem zębatym (29), na której jest przytwierdzona sprężyna blokująca (41) a za zagiętą częścią ma sprężynę dolną (23) wspierającą się o obudowę (2), zaś ponad kołem zębatym (29) ma pazur (7) połączony od góry z popychaczem przycisku (43) przechodzącym przez obudowę (2) i osłonę (1), na którym mieści się sprężyna przycisku (42) i przycisk (6) a pomiędzy obudową (2 ) a pazurem (7) sprężyna pazura (5).