PL207792B1 - Maszyna górnicza, zwłaszcza strug urabiający i element prowadzący maszyny górniczej, zwłaszcza struga urabiającego - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy konstrukcji maszyny górniczej, zwłaszcza struga urabiającego i elementu prowadzącego maszyny górniczej, zwłaszcza struga urabiającego, znajdującej zastosowanie w szczególności w górnictwie podziemnym węgła kamiennego. Strug urabiający prowadzony jest wzdłuż urabianego frontu ścianowego po prowadnicy strugowej (4) zamocowanej do przenośnika zgrzebłowego(1) za pomocą spągnic ślizgowych (8) oraz zaczepów prowadzących (14) obejmujących od góry listwę prowadzącą (13) prowadnicy strugowej (4). W każdym z zaczepów prowadzących (14) zamontowany jest element prowadzący (15) mający profil U-kształtny z dwoma ramionami i poprzecznym daszkiem, osadzany poprzez wsuwanie w kierunku zgodnym z listwą prowadzącą (13). Na jednym czołowym końcu element prowadzący (15) ma obrzeże, którym w stanie zmontowanym wspiera się o zaczep prowadzący (14) od czoła, a z drugiego czołowego końca ma w ramionach wybrania dochodzące do powierzchni czopów poprzecznych, wystających końcami do wnętrza gniazda zaczepu prowadzącego (14). W ten sposób powstają strefy przylegania (29, 30) utrzymujące element prowadzący (15) w zaczepie prowadzącym (14), natomiast połączenie ruchowe elementu prowadzącego (15) z zaczepem prowadzącym (14) uzyskuje się poprzez blokadę, korzystnie posiadającą dwa sworznie ryglujące (51, 52).

Description

Przedmiotem wynalazku jest maszyna górnicza, zwłaszcza strug urabiający i element prowadzący maszyny górniczej, zwłaszcza struga urabiającego, znajdująca zastosowanie w górnictwie podziemnym do urabiania skał, w szczególności węgla kamiennego.

Znana jest, na przykład z niemieckiego opisu patentowego DE 37 11 105 maszyna górnicza w postaci struga urabiającego, która posiada górny zaczep prowadzący, obejmujący listwę prowadzącą prowadnicy strugowej od góry. Pomiędzy zaczepem prowadzącym a listwą prowadzącą prowadnicy strugowej znajduje się element prowadzący, połączony z zaczepem prowadzącym, który w czasie pracy struga urabiającego ślizga się po listwie prowadzącej, bądź przy niej. Ponieważ element prowadzący przenosi ekstremalne obciążenia, ulega szybkiemu zużyciu. Dlatego też jest on połączony rozłącznie z zaczepem prowadzącym, aby można było dokonać jego wymiany w miarę potrzeb. U-kształtny element prowadzący ma dwa równoległe względem siebie i oddalone od siebie ramiona, a na łączącym obydwa ramiona poprzecznym daszku wykonane są otwory dla śrub, za pomocą których wymienny element prowadzący mocowany jest do zaczepu prowadzącego głowicy strugowej. Dla dokonania wymiany elementu prowadzącego niezbędnym jest utrzymywanie zaczepu w odpowiedniej pozycji aż do momentu wykonania złącza śrubowego tego zaczepu prowadzącego z nowym elementem prowadzącym, jako że dopiero wtedy zaczep prowadzący jest w stanie przenieść obciążenia wynikające ze znacznej masy maszyny urabiającej. W praktyce okazało się, że wymiana elementu prowadzącego wraz z przechodzącymi przez jego dno śrubami jest niezwykle uciążliwa i pracochłonna.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji elementu prowadzącego maszyny górniczej, zwłaszcza struga urabiającego i konstrukcji elementu prowadzącego maszyny górniczej, zwłaszcza struga urabiającego, gdzie wymiana elementu prowadzącego będzie zdecydowanie uproszczona i uł atwiona.

Istotą maszyny górniczej według wynalazku jest to, że zaczep prowadzący posiada przynajmniej jedną strefę przylegania, na której wspiera się element prowadzący w stanie zmontowania w zaczepie prowadzącym, przy czym element prowadzący złączony jest z zaczepem prowadzącym poprzez blokady w kierunku wzdłużnym względem listwy prowadzącej, a więc równolegle do kierunku pracy maszyny.

Korzystnym jest, gdy element prowadzący posiada przynajmniej jeden występ, sięgający do korespondującego z nim krawędziowo otwartego wybrania w zaczepie prowadzącym, tworząc strefę przylegania.

Możliwym jest również wykonanie, w którym element prowadzący posiada przynajmniej jedno wybranie, w które wchodzi czop poprzeczny zlokalizowany w zaczepie prowadzącym, tworząc kolejną strefę przylegania.

W korzystnym wykonaniu element prowadzący wsparty jest obustronnie przynajmniej przez jedną strefę przylegania. Czopy, wpusty i/lub inne odpowiednie elementy wpustokształtne oraz zagłębienia tworzące tą strefę przylegania mogą być rozmieszczone na całej długości elementu prowadzącego, dzięki czemu element prowadzący może być wsuwany szufladowo do zaczepu prowadzącego, gdzie następuje jego podparcie.

W preferowanym wykonaniu element prowadzący wsparty jest w zaczepie prowadzącym obustronnie przez dwie strefy przylegania.

Najlepiej jest, gdy funkcję blokady wypełnia przynajmniej jeden sworzeń ryglujący, przechodzący przez przynajmniej jeden otwór w zaczepie prowadzącym i stykający się z elementem prowadzącym, przylegającym do zaczepu prowadzącego zgodnie z kierunkiem wzdłużnym listwy prowadzącej prowadnicy maszyny górniczej.

W preferowanym wykonaniu zadanie blokady speł niają dwa sworznie ryglują ce osadzone w odpowiadających im otworach w zaczepie prowadzącym.

Korzystnym jest przy tym, gdy każdy sworzeń ryglujący posiada zabezpieczenie przed niezamierzonym zluzowaniem, bądź wypadnięciem, które przykładowo może mieć postać nakrętki nakręconej na nagwintowany jeden koniec sworznia ryglującego.

Istota elementu prowadzącego polega na tym, że na ściankach zewnętrznych ramion jego profilu U-kształtnego wykonane są występy i/lub wybrania, dzięki którym element prowadzący opiera się względnie może się opierać na zaczepie prowadzącym maszyny górniczej.

W korzystnym wykonaniu element prowadzą cy na jednym czo ł owym koń cu posiada obrzeż e wystające ponad ścianki zewnętrzne ramion i ponad zewnętrzną ściankę poprzecznego daszka, łąPL 207 792 B1 czącego te ramiona w profilu U-kształtnym, dzięki któremu element prowadzący może się opierać na czołowej powierzchni zaczepu prowadzącego.

Przy takim wykonaniu na każdej ze ścianek zewnętrznych ramion elementu prowadzącego usytuowany może być jeden czop lub występ wystający wzdłużnie od strony czołowego końca bądź jego obrzeża. Korzystnym jest również, gdy element prowadzący na swym drugim czołowym końcu, co najmniej na jednym z ramion profilu posiada wybranie, które może być wykonane tylko w zewnętrznej ścianie ramienia, bądź może obejmować całą grubość ramienia.

Najlepiej jest, gdy każde z ramion posiada odpowiadające mu wybranie.

W szczególnym wykonaniu wybranie w ramionach ma zasadniczo kształt półkolisty.

Dla ułatwienia wprowadzenia czopu poprzecznego zaczepu prowadzącego do wybrania w odpowiadającym mu ramieniu elementu prowadzącego, wybranie jest otwarte w kierunku drugiego czołowego końca elementu prowadzącego, przy czym krawędzie otwarcia mają ścięcie, skos lub zaokrąglenie. Skos taki jest najlepiej wykonany na górnej krawędzi wybrania, co umożliwia lekkie podniesienie elementu prowadzącego po jego dojściu do powierzchni czopa poprzecznego.

Ponadto korzystnie na zewnętrznej ściance poprzecznego daszka elementu prowadzącego, łączącego jego ramiona, wykonany jest przynajmniej jeden wpust o przebiegu poprzecznym do długości ramion i rozciągający się od jednej do drugiej powierzchni zewnętrznej ramion.

Najlepiej jest, gdy na zewnętrznej ściance daszka wykonane są dwa wpusty oddalone od siebie na długości tego daszka.

W preferowanym wykonaniu wpust ten ma zasadniczo półkolisty przekrój.

Celowym ze względów ruchowych jest również takie wykonanie elementu prowadzącego, w którym wewnętrzne powierzchnie przynajmniej jednego ramienia wyposażone są w warstwę ścieralną lub warstwę o wysokiej odporności na ścieranie.

Zasadnicze zalety wynalazku polegają na tym, że ciężar elementu prowadzącego nie spoczywa na złączu śrubowym, jak dotychczas, lecz na kilku kształtowych powierzchniach stref przylegania na zaczepie prowadzącym. Powierzchnie te oraz element prowadzący są tak wykonane, że element prowadzący może być wsunięty w odpowiednie wybranie zaczepu prowadzącego równolegle do kierunku roboczego maszyny górniczej, przy czym następuje kształtowe zaciśnięcie elementu prowadzącego na tworzących strefy przylegania wypustach zaczepu prowadzącego. Przy tym element prowadzący zaryglowany zostaje za pomocą blokady zasadniczo tylko w kierunku wzdłużnym elementu prowadzącego, względnie w kierunku wzdłużnym listwy prowadzącej prowadnicy maszyny górniczej.

Samo blokowanie jest również proste konstrukcyjnie i polega na przetknięciu sworzni ryglujących przez odpowiadające sobie otwory i wpusty elementu prowadzącego oraz zaczepu prowadzącego. Konstrukcja według wynalazku zapewnia przy tym łatwą i szybką wymianę elementu prowadzącego, który podlega w trakcie pracy maszyny urabiającej szybkiemu zużyciu.

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia w uproszczeniu prowadnicę strugową w przekroju poprzecznym z prowadzonym na niej za pomocą elementu prowadzącego strugiem urabiającym, fig. 2 - widok perspektywiczny od czoła na zaczep prowadzący struga przy zdemontowanym elemencie prowadzącym, fig. 3 - przekrój poziomy przez zaczep prowadzący i element prowadzący wzdłuż linii I-I zaznaczonej na fig. 1, fig. 4 - przekrój pionowy przez zaczep prowadzący i element prowadzący wzdłuż linii II-II zaznaczonej na fig. 3, fig. 5 - pojedynczy element prowadzący struga w widoku od czoła, fig. 6 - element prowadzący struga w widoku bocznym, fig. 7 - połowa elementu prowadzącego w widoku od góry, a fig. 8 - element prowadzący w widoku perspektywicznym.

Przenośnik ścianowy 1 z profilami bocznymi 2 i blachami transportowymi 3 (fig. 1) ma zamocowaną do odociosowych profili bocznych 2 narysowaną w schematycznym uproszczeniu prowadnicę strugową 4. Prowadnica strugowa 4 zbudowana jest, tak samo, jak trasa przenośnika z pojedynczych segmentów, wychylnych w ograniczonym zakresie względem siebie w pionie i w poziomie. Prowadnica strugowa 4 obejmuje nachyloną do spągu 5 pod kątem ostrym szynę ślizgową 6, na której swymi dwoma czołowymi końcami wspiera się strug 7 poprzez spągnice ślizgowe 8. Powyżej szyny ślizgowej 6 prowadnica strugowa 4 posiada dolny kanał łańcuchowy 9 i górny kanał łańcuchowy 10, przez które przebiegają nitki cięgna łańcuchowego 11 bez końca, napędzającego strug 7 wzdłuż prowadnicy strugowej 4. Na głowicy struga 7 zlokalizowany jest czop łożyskowy 12 dla wychylnego mocowania nie narysowanej listwy tnącej, na której osadzone są noże urabiające. Na swym wierzchołku prowadnica strugowa 4 posiada wystającą w górę listwę prowadząca 13, która na obu czołowych końcach struga 7 obejmowana jest kształtowo od góry przez zaczep prowadzący 14. Pomiędzy zaczepem prowadzą4

PL 207 792 B1 cym 14 a listwą prowadzącą 13, znajduje się element prowadzący 15 mający kształt zbliżony do odwróconej litery U, który połączony jest z zaczepem prowadzącym 14 rozłącznie i wymiennie, jako że przenosi on znaczne obciążenia ruchowe i jest przez to elementem szybko zużywającym się. Element prowadzący 15 osadzony jest w otwartym ku dołowi, również posiadającym profil zbliżony do odwróconej litery U, gnieździe 16 zaczepu prowadzącego 14. Na górnej powierzchni struga 7 zamocowane są ucha 17 służące do unoszenia struga 7 do góry za pomocą odpowiednich podnośników.

W dół i czołowo otwarte gniazdo 16 zaczepu prowadzącego 14 (fig. 2) ograniczone jest przez dwie boczne ścianki ograniczające 18, 19 i jedną górną ściankę ograniczającą 20, łączącą je od góry. Boczne i górna ścianki ograniczające 18, 19, 20, skonfigurowane na kształt odwróconej litery U mają na swych wewnętrznych powierzchniach stopień 21. dzięki czemu tworzą wewnątrz gniazda 16 U-kształtną ściankę oporową 22 dla elementu prowadzącego 15, podczas gdy czołowe powierzchnie 18', 19', 20' ścianek 18, 19, 20 tworzą przedni zderzak dla tego elementu prowadzącego 15.

Element prowadzący 15 w pozycji zabudowy w zaczepie prowadzącym 14 (fig. 3, fig. 4) zlokalizowany jest tak, że jego tylny koniec wchodzący w głąb gniazda 16 dochodzi do ścianki oporowej 22 zaczepu prowadzącego 14. Jednocześnie na jednym końcu zaczepu prowadzącego 14 (fig. 2, fig. 3) w obu jego bocznych ściankach 18, 19 znajdują się otwarte od wewnątrz kwadratowe wybrania 23, 24.

Jednocześnie z jednego końca zaczepu prowadzącego 14 (fig. 2, fig. 3) w każdej z czołowych powierzchni 181, 19' obu bocznych ścianek 18, 19 znajdują się otwarte od wewnątrz kwadratowe wybrania 23, 24, a z drugiego końca, bezpośrednio przed ścianką oporową 22, wystają ponad wewnętrzne powierzchnie bocznych ścianek 18, 19 dwa czopy poprzeczne 25, 26. Czopy poprzeczne mogą mieć zwłaszcza postać końcówek dwóch nieruchomo zamontowanych w poprzecznych otworach 27, 28 bocznych ścianek 18, 19 sworzni 25', 26'. Końcówki sworzni 251, 26' wystające w postaci czopów poprzecznych 25, 26 tworzą pierwszą strefę przylegania 29, na której kształtowo wspiera się element prowadzący 15 w pozycji zabudowania na zaczepie prowadzącym 14, natomiast drugą strefę przylegania 30 dla elementu prowadzącego 15 na zaczepie prowadzącym 14 tworzą kwadratowe wybrania 23, 24 w czołowych powierzchniach 18', 19' bocznych ścianek 18, 19 zaczepu prowadzącego 14.

U-kształtny element prowadzący 15 ma dwa równoległe względem siebie ramiona 31, 32 połączone usytuowanym względem nich równolegle poprzecznym daszkiem 33. Na jednym czołowym końcu 34 element prowadzący 15 wyposażony jest w obrzeże 35 wystające na zewnątrz poza ścianki zewnętrzne 36, 37 ramion 31, 32, oraz ponad zewnętrzną ściankę 38 daszka 33. Dzięki temu powstaje tylna strona 39 obrzeża 35, która w stanie zabudowania elementu prowadzącego 15 styka się z czołową powierzchnią 20' zaczepu prowadzącego 14. Naroża obrzeża 35 są zaokrąglone, a krawędzie ścięte.

Na drugim czołowym końcu 40 elementu prowadzącego 15, na ramionach 31,32 zlokalizowane są półkoliste, zwrócone ku pierwszemu czołowemu końcowi 34 otwarte wybrania 41, 42, do których w pozycji zabudowania elementu prowadzącego 15 (fig. 2, fig. 3, fig. 4) kształtowo wchodzą mające okrągły przekrój czopy poprzeczne 25, 26 wystające do wnętrza gniazda 16 zaczepu prowadzącego 14, stanowiąc pierwszą strefę przylegania 29 dla elementu prowadzącego 15. Element prowadzący 15 jest jednocześnie na tym drugim czołowym końcu 40 przez te czopy poprzeczne 25, 26 kształtowo blokowany od dołu. Obydwa wybrania 41, 42 na swych górnych czołowych końcach posiadają zaokrąglenie 43, które podczas osadzania elementu prowadzącego 15 w gnieździe 16 zaczepu prowadzącego 14 ułatwia zatrzaśnięcie czopów poprzecznych 25, 26 w wybraniach 41, 42.

Na obu ściankach zewnętrznych 36, 37 elementu prowadzącego 15 zlokalizowany jest występ 44, 45 skierowany ku drugiemu czołowemu końcowi 40 elementu prowadzącego 15. Każdy z tych występów 44, 45 ma zasadniczo kwadratowy przekrój, przy czym zarówno jego powierzchnie boczne 46, jak i prostopadła do nich powierzchnia czołowa 47 są ukośnie ścięte. Zarówno ukośne ścięcia powierzchni bocznych 46 i powierzchni czołowej 47 każdego z występów 44, 45, jak i zaokrąglenia 43 przy wybraniach 41, 42 ułatwiają wciśnięcie czopów poprzecznych 25, 26 (fig. 4) w przynależne im krawędziowo otwarte wybrania 23, 24 (fig. 2), które wykonane są w odpowiednich miejscach wewnątrz gniazda 16 zaczepu prowadzącego 14. W ten sposób również na pierwszym czołowym końcu 34 element prowadzący 15 jest dwustronnie wsparty w zaczepie prowadzącym 14 na drugiej strefie przylegania 30 (fig. 4) tak, że element prowadzący 15 bez użycia dodatkowych elementów złącznych utrzymywany jest w odpowiedniej pozycji. Zatem każdy czop poprzeczny 25, 26 zaczepu prowadzącego 14 wraz z przynależnym mu wybraniem 41, 42 w elemencie prowadzącym 15 tworzy jedną strefę przylegania 29, natomiast odpowiednio występy 44, 45 elementu prowadzącego 15 z przynależnymi im

PL 207 792 B1 wybraniami 23, 24 w zaczepie prowadzącym 14 tworzą następną strefę przylegania 30, dzięki czemu element prowadzący 15 poprzez te w sumie cztery powierzchnie przylegania 29, 30 znajduje obustronne wsparcie w zaczepie prowadzącym 14.

Pomiędzy ramionami 31, 32 na zewnętrznej ściance 38 daszka 33 (fig. 6, fig. 7) rozciągają się dwa półkoliste wpusty 48, 49 o przebiegu prostopadłym do długości elementu prowadzącego 15, a zatem również prostopadłe do listwy prowadzącej 13 w pozycji zabudowania elementu prowadzącego 15. Jeden wpust 49 zlokalizowany jest w pobliżu pierwszego czołowego końca 34, podczas gdy drugi wpust 48 zlokalizowany jest w pobliżu drugiego czołowego końca 40. Obydwa wpusty 48, 49 (fig. 4) wraz z odpowiednio wykonanym, otwartym ku dołowi wpustem 50 w bocznych ściankach 18, 19 gniazda 16 zaczepu prowadzącego 14 tworzą kanały o przekroju okrągłym, służącym do wsunięcia sworzni ryglujących 51, 52. Sworznie ryglujące 51, 52 sięgają do obu stron elementu prowadzącego 15 poprzez krawędziowo zamknięte otwory 53 w bocznych ściankach 41, 42 zaczepu prowadzącego 14 i spełniają funkcję blokady, za pomocą której ustalone jest położenie elementu prowadzącego 15 w gnieździe 16 zaczepu prowadzącego 14.

Krawędzie wzdłużne, wzdłuż których stykają się ścianki zewnętrzne 36, 37 ramion 31, 32 elementu prowadzącego 15 z jego zewnętrzną ścianką 38 daszka 33 posiadają skosy 54 (fig. 8), przez co element prowadzący 15 nie posiada wystających krawędzi, które narażone byłyby na uszkodzenia. Wewnętrzne powierzchnie 55, 56 ramion 31, 32 są indukcyjnie hartowane, w wyniku czego posiadają odpowiednią twardość i odporność na ścieranie w miejscach, w których element prowadzący 15 wchodzi w kontakt z listwą prowadzącą 13. Korzystnie twardość hartowanych powierzchni 55, 56 jest większa niż 52 HRC.

Claims (19)

1. Maszyna górnicza, zwłaszcza strug urabiający, przemieszczająca się wzdłuż prowadnicy maszynowej wyposażonej w listwę prowadzącą wyposażoną w zaczep prowadzący obejmujący od góry listwę prowadzącą, przy czym między zaczepem prowadzącym a listwą prowadzącą zlokalizowany jest element prowadzący, połączony rozłącznie z zaczepem prowadzącym i osadzony ślizgowo na listwie prowadzącej, znamienna tym, że zaczep prowadzący (14) posiada przynajmniej jedną strefę przylegania (29, 30), na której wspiera się element prowadzący (15) w stanie zmontowania, przy czym element prowadzący (15) złączony jest wzdłużnie względem listwy prowadzącej (13) z zaczepem prowadzącym (14) poprzez blokady (51,52).

2. Maszyna według zastrz. 1, znamienna tym, że element prowadzący (15) posiada przynajmniej jeden występ (44, 45) sięgający do odpowiadającego i krawędziowo otwartego wybrania (23, 24) w zaczepie prowadzącym (14) tworząc strefę przylegania (30).

3. Maszyna według zastrz. 1, znamienna tym, że element prowadzący (15) posiada przynajmniej jedno wybranie (41,42), w które wchodzi czop poprzeczny (25, 26) zlokalizowany w zaczepie prowadzącym (14), tworząc kolejną strefę przylegania (29).

4. Maszyna według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że element prowadzący (15) wsparty jest obustronnie przynajmniej przez jedną strefę przylegania (29 i 30).

5. Maszyna według zastrz. 4 znamienna tym, że element prowadzący (15) wsparty jest obustronnie przez dwie strefy przylegania (29 i 30).

6. Maszyna według zastrz. 1, znamienna tym, że funkcję blokady wypełnia przynajmniej jeden sworzeń ryglujący (51, 52) przechodzący przez przynajmniej jeden otwór (50, 53) w zaczepie prowadzącym (14) i stykający się z elementem prowadzącym (15), przylegającym do zaczepu prowadzącego (14) zgodnie z kierunkiem wzdłużnym listwy prowadzącej (13).

7. Maszyna według zastrz. 6, znamienna tym, że zadanie blokady spełniają dwa sworznie ryglujące (51, 52) osadzone w odpowiadających im otworach (50, 53) w zaczepie prowadzącym (14).

8. Maszyna według zastrz. 6 albo 7, znamienna tym, że sworzeń ryglujący (51, 52) posiada zabezpieczenie przed niezamierzonym wypadnięciem.

9. Element prowadzący maszyny górniczej, zwłaszcza struga urabiającego, osadzony w gnieździe zaczepu prowadzącego i mający profil zbliżony do odwróconej litery U z dwoma oddalonymi od siebie ramionami, obejmujący podczas pracy maszyny od góry listwę prowadzącą prowadnicy maszynowej, znamienny tym, że na jego ściankach zewnętrznych (36, 37) ramion (31, 32) wykonane są

PL 207 792 B1 występy (44, 45) i/lub wybrania (41, 42), dzięki którym element prowadzący (5) opiera się, lub może się opierać na zaczepie prowadzącym (14) maszyny górniczej (7).

10. Element według zastrz. 9, znamienny tym, że na jednym czołowym końcu (34) posiada obrzeże (35) wystające ponad ścianki zewnętrzne (36, 37) ramion (31, 32) i ponad zewnętrzną ściankę (38) poprzecznego daszka (33) łączącego ramienia (31, 32).

11. Element według zastrz. 9 albo 10, znamienny tym, że na każdej ze ścianek zewnętrznych (36, 37) ramion (31, 32) usytuowany jest jeden czop albo występ (44, 45) wystający wzdłużnie od strony czołowego końca (34) bądź jego obrzeża (35).

12. Element według zastrz. 9, znamienny tym, że na swym drugim czołowym końcu (40), co najmniej na jednym z ramion (31,32) posiada wybranie (41,42).

13. Element według zastrz. 12, znamienny tym, że na każdym z ramion (31, 32) posiada odpowiadające mu wybranie (41,42).

14. Element według zastrz. 12 albo 13, znamienny tym, że wybranie (41, 42) ma zasadniczo kształt półkolisty.

15. Element według zastrz. 12 albo 13, znamienny tym, że wybranie (41, 42) jest otwarte w kierunku drugiego czołowego końca (40), przy czym krawędzie otwarcia na drugim czołowym końcu (40) mają ścięcie, skos lub zaokrąglenie (43).

16. Element według zastrz. 9, znamienny tym, że ma na zewnętrznej ściance (38) poprzecznego daszka (33) łączącego ramiona (31, 32) przynajmniej jeden wpust (48, 49) o przebiegu poprzecznym do ramion (31,32).

17. Element według zastrz. 16, znamienny tym, że ma dwa wpusty (48, 49) oddalone od siebie na długości zewnętrznej ścianki (38) daszka (33).

18. Element według zastrz. 16 albo 17, znamienny tym, że wpust (48, 49) ma zasadniczo półkolisty przekrój.

19. Element według zastrz. 9, znamienny tym, że wewnętrzne powierzchnie (55, 56) przynajmniej jednego ramienia (31, 32) wyposażone są w warstwę ścieralną albo mają wysoką odporność na ścieranie.