PL208742B1 - Sposób wytwarzania dinitryli kwasu fenylomalonowego - Google Patents

Sposób wytwarzania dinitryli kwasu fenylomalonowego

Info

Publication number
PL208742B1
PL208742B1 PL377360A PL37736003A PL208742B1 PL 208742 B1 PL208742 B1 PL 208742B1 PL 377360 A PL377360 A PL 377360A PL 37736003 A PL37736003 A PL 37736003A PL 208742 B1 PL208742 B1 PL 208742B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
alkyl
alkoxy
alkenyl
alkynyl
palladium
Prior art date
Application number
PL377360A
Other languages
English (en)
Other versions
PL377360A1 (pl
Inventor
Martin Zeller
Original Assignee
Syngenta Participations Ag
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Syngenta Participations Ag filed Critical Syngenta Participations Ag
Publication of PL377360A1 publication Critical patent/PL377360A1/pl
Publication of PL208742B1 publication Critical patent/PL208742B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07CACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C253/00Preparation of carboxylic acid nitriles
    • C07C253/30Preparation of carboxylic acid nitriles by reactions not involving the formation of cyano groups
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07CACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C253/00Preparation of carboxylic acid nitriles
    • C07C253/32Separation; Purification; Stabilisation; Use of additives
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07CACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C255/00Carboxylic acid nitriles
    • C07C255/01Carboxylic acid nitriles having cyano groups bound to acyclic carbon atoms
    • C07C255/32Carboxylic acid nitriles having cyano groups bound to acyclic carbon atoms having cyano groups bound to acyclic carbon atoms of a carbon skeleton containing at least one six-membered aromatic ring
    • C07C255/33Carboxylic acid nitriles having cyano groups bound to acyclic carbon atoms having cyano groups bound to acyclic carbon atoms of a carbon skeleton containing at least one six-membered aromatic ring with cyano groups linked to the six-membered aromatic ring, or to the condensed ring system containing that ring, by saturated carbon chains

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest nowy sposób wytwarzania dinitryli kwasu fenylomalonowego.
Sposób syntezy dinitryli kwasu arylomalonowego, przez łączenie C-C niepodstawionych i podstawionych fluorowcogenków arylowych z dinitrylem kwasu malonowego, został opisany w Chem. Commun. 1984, 932, w japońskim opisie patentowym JP-A-60 197 650 i publikacji WO 00/78712. Syntezy te przeprowadza się w obecności katalizatorów palladowych i zasad, w obojętnych rozpuszczalnikach. Jako zasady, zostały opisane zwłaszcza wodorki metali alkalicznych, amidy metali alkalicznych i alkoholany metali alkalicznych.
Dokument JP 2000 281636A ujawnia zastosowanie wodorotlenku sodu w wytwarzaniu pochodnych 1,4-bis(dicyjanometylo)benzenu podczas kondensacji 1,4-fenylodijodku z dinitrylem kwasu malonowego w obecności chlorku [1,1-bis(difenylofosfino)ferroceno] palladu (II).
Stwierdzono nieoczekiwanie, że łączenie C-C dinitrylu kwasu malonowego z mono- lub polipodstawionymi pochodnymi fenolowymi można przeprowadzić z dobrą wydajnością i o wysokim stopniu czystości wytwarzanych dinitryli kwasu fenylomalonowego, gdy zamiast zasad wymienianych w stanie techniki zastosuje się wodorotlenek metalu alkalicznego.
Sposób wytwarzania dinitryli kwasu fenylomalonowego o wzorze I
w którym:
każdy R0, niezależnie od siebie oznacza fluorowiec, C1-C6-alkil, C2-C6-alkenyl, C2-C6-alkinyl, C1-C6-fluorowcoalkil, cyjano-C1-C6-alkil, C2-C6-fluorowcoalkenyl, cyjano-C2-C6-alkenyl, C2-C6-fluorowcoalkinyl, cyjano-C2-C6-alkinyl, hydroksyl, hydroksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, grupę nitro, amino, C1-C6-alkiloamino, di(C1-C6-alkilo)amino, C1-C6-alkilokarbonylamino, C1-C6-alkilosulfonylamino, C1-C6-alkiloaminosulfonyl, C1-C6-alkilokarbonyl, C1-C6-alkilokarbonylo-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksykarbonylo-C1-C6-alkil, C1-C6-alkilokarbonylo-C2-C6-alkenyl, C1-C6-alkoksykarbonyl, C1-C6-alkoksykarbonylo-C2-C6-alkenyl, C1-C6-alkilokarbonylo-C2-C6-alkinyl, C1-C6-alkoksykarbonylo-C2-C6-alkinyl, grupę cyjano, karboksyl, fenyl lub pierścień aromatyczny zawierający 1 lub 2 heteroatomy wybrane z grupy azotu, tlenu i siarki, przy czym w ostatnim przypadku oba pierścienie aromatyczne mogą być podstawione przez C1-C3-alkil, C1-C3-fluorowcoalkil, C1-C3-alkoksyl, C1-C3-fluorowcoalkoksyl, fluorowiec, grupę cyjano lub nitro; lub R0, razem z sąsiednimi podstawnikami R1, R2 i R3, tworzą nasycony lub nienasycony mostek C3-C6-węglowodorowy, który może być przerwany 1 lub 2 heteroatomami wybranymi z grupy azotu, tlenu i siarki i/lub podstawiony C1-C4-alkilem;
każdy R1, R2 i R3 niezależnie od siebie oznacza wodór, fluorowiec, C1-C6-alkil, C2-C6-aikenyl, C2-C6-alkinyl, C3-C6-cykloalkil, C1-C6-fluorowcoalkil, C2-C6-fluorowcoalkenyl, C1-C6-alkoksykarbonyloC2-C6-alkenyl, C1-C6-alkilokarbonylo-C2-C6-alkenyl, cyjano-C2-C6-alkenyl, nitro-C2-C6-alkenyl, C2-C6-fluorowcoalkinyl, C1-C6-alkoksykarbonylo-C2-C6-alkinyl, C1-C6-alkilokarbonylo-C2-C6-alkinyl, cyjano-C2-C6-alkinyl, nitro-C2-C6-alkinyl, C3-C6-fluorowcocykloalkil, hydroksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl-C1-C6-alkil, C1-C6-alkilotio-C1-C6-alkil, grupę cyjano, C1-C4-alkilokarbonyl, C1-C6-alkoksykarbonyl, hydroksyl, C1-C10-alkoksyl, C3-C6-alkenyloksyl, C3-C6-alkinyloksyl, C1-C6-fluorowcoalkoksyl, C3-C6-fluorowcoalkenylooksyl, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkoksyl, grupę merkapto, C1-C6-alkilotio, C1-C6-fluorowcoalkilotio, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, grupę nitro, amino, C1-C6-alkiloamino, di(C1-C6-alkilo)amino lub fenoksyl, w których pierścień fenylowy może być podstawiony przez C1-C3alkil, C1-C3-fluorowcoalkil, C1-C3-alkoksyl, C1-C3-fluorowcoalkoksyl, fluorowiec, grupę cyjano lub nitro;
R2 może dodatkowo oznaczać fenyl, naftyl lub 5- lub 6-członowy pierścień aromatyczny, który może zawierać 1 lub 2 heteroatomy wybrane z grupy azotu, tlenu i siarki, przy czym pierścień fenylowy, pierścień naftylowy i 5- lub 6-członowe pierścienie aromatyczne mogą być podstawione przez fluorowiec, C3-C8-cykloalkil, hydroksyl, grupę merkapto, amino, cyjano, nitro lub formyl; i/lub
PL 208 742 B1 pierścień fenylowy, pierścień naftylowy i 5- lub 6-członowy pierścień aromatyczny mogą być podstawione przez C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, hydroksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkoksyl, C1-C6-alkilokarbonyl, C1-C6-alkilotio, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, mono-C1-C6-alkilamino, di-C1-C6-alkilamino, C1-C6-alkilokarbonyloamino, C1-C6-alkilokarbonylo (C1-C6-alkilo)amino, C2-C6-alkenyl, C3-C6-alkenyloksyl, hydroksy-C3-C6-alkenyl, C1-C6-alkoksy-C2-C6-alkenyl, C1-C6-alkoksy-C3-C6-alkenyloksyl, C2-C6-alkenylokarbonyl, C2-C6-alkenyloltio, C2-C6-alkenylosulfinyl, C2-C6-alkenylosulfonyl, mono- lub di-C2-C6-alkenyloamino, C1-C6-alkilo(C3-C6-alkenylo)amino, C2-C6-alkenylokarbonyloamino, C2-C6-alkenylokarbonylo (C1-C6-alkilo)amino, C2-C6-alkinyl, C3-C6-alkinyloksyl, hydroksy-C3-C6-alkinyl, C1-C6-alkoksy-C3-C6-alkinyl, C1-C6-alkoksy-C4-C6-alkiyloksyl, C2-C6-alkinylokarbonyl, C2-C6-alkinylotio, C2-C6-alkinylosulfinyl, C2-C6-alkinylosulfonyl, mono- lub di-C3-C6-alkinyloamino, C1-C6-alkilo(C3-C6-alkinylo)amino, C2-C6-alkinylokarbonyloamino lub przez C2-C6alkinylokarbonylo (C1-C6-alkilo)amino; i/lub pierścień fenylowy, pierścień naftylowy i 5- lub 6-członowy pierścień aromatyczny mogą być podstawione przez podstawiony fluorowcem C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, hydroksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkoksyl, C1-C6-alkilokarbonyl, C1-C6-alkilotio, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, mono-C1-C6-alkiloamino, di-C1-C6-alkiloamino, C1-C6-alkilokarbonyloamino, C1-C6-alkilokarbonylo(C1-C6-alkilo)amino, C2-C6-alkenyl, C3-C6-alkenyloksyl, hydroksy-C3-C6-alkenyl, C1-C6-alkoksy-C2-C6-alkenyl, C1-C6-alkoksy-C3-C6-alkenyloksyl, C2-C6-alkenylokarbonyl, C2-C6-alkenylotio, C2-C6-alkenylosulfinyl, C2-C6-alkenylosulfonyl, mono- lub di-C2-C6-alkenyloamino, C1-C6-alkilo(C3-C6-alkenylo)amino, C2-C6-alkenylokarbonyloamino, C2-C6-alkenylokarbonylo(C1-C6-alkilo)amino, C2-C6-alkinyl, C3-C6-alkinyloksyl, hydroksy-C3-C6-alkinyl, C1-C6-alkoksy-C3-C6-alkinyl, C1-C6-alkoksy-C4-C6-alkinyloksyl, C2-C6-alkinylokarbonyl, C2-C6-alkinylotio, C2-C6-alkinylosulfinyl, C2-C6-alkinylosulfonyl, mono- lub di-C3-C6-alkinyloamino, C1-C6-alkilo(C3-C6-alkinylo)amino, C2-C6-alkinylokarbonyloamino lub C2-C6-alkinylokarbonyio(C1-C6-alkilo)amino; i/lub pierścień fenylowy, pierścień naftylowy i 5- lub 6-członowy pierścień aromatyczny mogą być podstawione rodnikiem o wzorach COOR50, CONR51, SO2NR53R54 lub SO2OR55, gdzie R50, R51, R52, R53, R54 i R55 niezależnie od siebie oznaczają C1-C6-alkil, C2-C6-alkenyl lub C3-C6-alkinyl lub C1-C6-alkil, C2-C6-alkenyl lub C3-C6-alkinyl podstawiony przez fluorowiec, hydroksyl-, alkoksyl-, merkapto-, amino-, cyjano-, nitro-, alkilotio-, alkilosulfinyl- lub alkilosulfonylo; i n wynosi 0, 1 lub 2, przez reakcję związku o wzorze II
w którym
R0, R1, R2, R3 i n są jak to podano wyżej i X oznacza chlor, brom lub jod, z dinitrylem kwasu malonowego w rozpuszczalniku obojętnym w obecności katalizatora palladowego i zasady, zgodnie z wynalazkiem charakteryzuje się tym, że sposób ten obejmuje zastosowanie wodorotlenku metalu alkalicznego lub mieszaniny wodorotlenków metali alkalicznych jako zasady i zastosowanie jako katalizatora palladowego związku wybranego z grupy obejmującej dihalogenki palladu(II), octan palladu(II), siarczan palladu(II), dichlorek bis(trifenylofosfino)palladu(II), dichlorek bis(tricyklopentylofosfino)palladu(II), dichlorek bis(tricykloheksylofosfino)palladu(II), bis(dibenzylidenoacetono)pallad(0) lub tetrakis(trifenylofosfino)pallad(0).
Korzystnie, katalizator palladowy wytwarza się in situ ze związków palladu(II) lub palladu(0) przez tworzenie kompleksów z ligandami fosfinowymi.
Korzystnie, katalizator palladowy stosuje się w ilości od 0,001 do 100% molowych w przeliczeniu na związek o wzorze II.
Korzystnie, jako rozcieńczalnik stosuje się węglowodór alifatyczny, cykloalifatyczny lub aromatyczny, fluorowcowęglowodór alifatyczny, nitryl, eter, alkohol, keton, ester lub lakton, N-podstawiony laktam, amid, acykliczny mocznik, sulfotlenek lub wodę lub mieszaninę tych rozcieńczalników.
Bardziej korzystnie, stosuje się węglowodór aromatyczny, eter, N-podstawiony laktam, amid, acykliczny mocznik, lub sulfotlenek.
Najbardziej korzystnie, stosuje się N-metylopirolidon.
PL 208 742 B1
Korzystnie, jako zasadę stosuje się wodorotlenek sodu lub wodorotlenek potasu lub mieszaninę wodorotlenku sodu i wodorotlenku potasu.
Bardziej korzystnie, jako zasadę stosuje się wodorotlenek sodu.
Bardziej korzystnie, zasadę stosuje się w ilości równoważnikowej lub w nadmiarze od 2 do 10 równoważników w stosunku do nitrylu kwasu malonowego.
Korzystnie, reakcję prowadzi się w temperaturze od 0°C do 250°C.
Korzystnie, reakcję dinitrylu kwasu malonowego ze związkiem o wzorze II prowadzi się pod zwiększonym ciśnieniem. Sposób według wynalazku odznacza się:
a) dużym stężeniem objętościowym reagentów,
b) możliwością stosowania dużej liczby katalizatorów palladowych, dostępnych w handlu lub takich, które mogą być łatwo wytwarzane in situ z soli palladowych dostępnych w handlu, na przykład roztworu chlorku palladu(II) (20%) w stężonym kwasie chlorowodorowym i odpowiednim ligandem,
c) można go stosować zwłaszcza dla pochodnych fenylowych podstawionych w pozycji 2- i 6jako związków wyjściowych, które mogą zawierać różne grupy opuszczające i zawierające przeszkody przestrzenne,
d) łatwą dostępnością materiałów wyjściowych,
e) prostą procedurą reakcji, g) prostą obróbką, i
h) generalnie bardzo dużą wydajnością i stopniem czystości produktów.
Przedmiotowy sposób wytwarzania nadaje się zwłaszcza do wytwarzania pochodnych dinitryli kwasu arylomalonowego o wzorze I na wielką skalę.
W powyż szych definicjach podstawników zwią zków o wzorach I i II, pod okreś leniem fluorowiec, należy rozumieć fluor, chlor, brom lub jod, korzystnie fluor, chlor lub brom.
Grupami alkilowymi w definicji podstawników są, na przykład, metyl, etyl, n-propyl, izopropyl, n-butyl, sec-butyl, izobutyl lub t-butyl oraz izomery pentylu, heksylu, heptylu, oktylu, nonylu, decylu, undecylu i dodecylu.
Grupy fluorowcoalkilowe są korzystnie grupami o długości łańcucha od 1 do 6 atomów węgla. Fluorowcoalkilem jest, na przykład, fluorometyl, difluorometyl, difluorochlorometyl, trifluorometyl, chlorometyl, dichlorometyl, dichlorofluorometyl, trichlorometyl, 2,2,2-trifluoroetyl, 2-fluoroetyl, 2-chloroetyl,
2,2-difluoroetyl, 2,2-dichloroetyl, 2,2,2-trichloroetyl lub pentafluoroetyl, korzystnie trichlorometyl, difluorochlorometyl, difluorometyl, trifluorometyl lub dichlorofluorometyl.
Grupy alkoksylowe mają korzystnie długość łańcucha od 1 do 6 atomów węgla. Alkoksylem jest, na przykład, metoksyl, etoksyl, n-propoksyl, izopropoksyl, n-butoksyl, izobutoksyl, sec-butoksyl, t-butoksyl, lub izomery pentyloksylowe i heksyloloksylowe; korzystnie metoksyl, etoksyl lub n-propoksyl.
Fluorowcoalkoksylem jest, na przykład, fluorometoksyl, difluorometoksyl, trifluorometoksyl,
2,2,2-trifluoroetoksyl, 1,1,2,2-tetrafluoroetoksyl, 2-fluoroetoksyl, 2-chloroetoksyl lub 2,2,2-trichloroetoksyl.
Przykładami alkenyli, które można wymienić, są winyl, allil, metyloallil, 1-metylowinyl, but-2-en-1-yl, pentenyl i 2-heksenyl, a korzystnie rodniki alkenylowe o długości łańcucha od 3 do 6 atomów węgla.
Przykładami alkinyli, które można wymienić, są etynyl, propargil, 1-metylopropargil, 3-butynyl, but-2-yn-1-yl, 2-metylobut-3-yn-2-yl, but-3-yn-2-yl, 1-pentynyl, pent-4-yn-1-yl i 2-heksynyl, a korzystnie rodniki alkinylowe o długości łańcucha od 3 do 6 atomów węgla.
Jako fluorowcoalkenyl wchodzą w grę grupy alkenylowe podstawione jedno- lub wielokrotnie przez fluorowiec, przy czym fluorowcem jest w szczególności brom lub jod, a zwłaszcza fluor lub chlor, na przykład, 2- i 3-fluoropropenyl, 2- i 3-chloropropenyl, 2- i 3-bromopropenyl, 2,2-difluoro-1-metylowinyl, 2,3,3-trifluoropropenyl, 3,3,3-trifluoro-propenyl, 2,3,3-trichloropropenyl, 4,4,4-trifluoro-but-2-en-1-yl i 4,4,4-trichloro-but-2-en-1-yl. Wśród rodników alkenylowych mono-, di- lub tri-podstawionych przez fluorowiec, korzystne są rodniki alkenylowe o długości łańcucha od 3 do 6 atomów węgla. Grupy alkenylowe mogą być podstawione fluorowcem na nasyconych lub nienasyconych atomach węgla.
Grupy alkoksyalkilowe mają korzystnie od 1 do 6 atomów węgla. Alkoksyalkilem jest, na przykład, metoksymetyl, metoksyetyl, etoksymetyl, etoksyetyl, n-propoksymetyl, n-propoksyetyl, izopropoksymetyl lub izopropoksyetyl.
Fluorowcoalkoksylem jest, na przykład, fluorometoksyl, difluorometoksyl, trifluorometoksyl,
2,2,2-trifluoroetoksyl, 1,1,2,2-tetrafluoroetoksyl, 2-fluoroetoksyl, 2-chloroetoksyl lub 2,2,2-trichloroetoksyl.
PL 208 742 B1
Alkenyloksylem jest, na przykład, alliloksyl, metyloalliloksyl lub but-2-en-1-yloksyl.
Jako fluorowcoalkenyloksyl wchodzą w grę grupy alkenyloksylowe podstawione jedno lub wielokrotnie fluorowcem, przy czym fluorowcem jest w szczególności brom lub jod, a zwłaszcza fluor lub chlor, na przykład, 2- i 3-fluoropropenyloksyl, 2- i 3-chloropropenyloksyl, 2- i 3-bromopropenyloksyl,
2,3,3-trifluoropropenyloksyl, 2,3,3-trichloropropenyloksyl, 4,4,4-trifluoro-but-2-en-1-yloksyl i 4,4,4-trichloro-but-2-en-1-yloksyl.
Alkenyloksylem jest, na przykład, propargiloksyl lub 1-metylopropargiloksyl.
Odpowiednie podstawniki cykloalkilowe zawierają 3 do 8 atomów węgla i są to, na przykład, cyklopropyl, cyklobutyl, cyklopentyl, cykloheksyl, cykloheptyl lub cyklooktyl, z których każdy może być podstawiony jednokrotnie lub wielokrotnie fluorowcem, korzystnie fluorem, chlorem lub bromem.
Alkilokarbonylem jest zwłaszcza acetyl lub propionyl.
Alkoksykarbonylem jest, na przykład, metoksykarbonyl, etoksykarbonyl, n-propoksykarbonyl, izopropoksykarbonyl lub izomery butoksykarbonylu, pentyloksykarbonylu i heksyloksykarbonylu; korzystnie metoksykarbonyl lub etoksykarbonyl.
Grupy alkilotio mają korzystnie od 1 do 6 atomów węgla. Grupą alkilotio jest, na przykład, grupa metylotio, etylotio, propylotio, butylotio, pentylotio lub heksylotio, lub ich rozgałęzione izomery; korzystnie metylotio lub etylotio.
Grupą fluorowcoalkilotio jest, na przykład, grupa 2,2,2-trifluoroetylotio lub 2,2,2-trichloroetylotio.
Alkilosulfinylem jest, na przykład, metylosulfinyl, etylosulfinyl, n-propylosulfinyl, izopropylosulfinyl, n-butylosulfinyl, izobutylosulfinyl, sec-butylosulfinyl lub t-butylosulfinyl; korzystnie metylosulfinyl lub etylosulfinyl.
Alkilosulfonylem jest, na przykład, metylosulfonyl, etylosulfonyl, n-propylosulfonyl, izopropylosulfonyl, n-butylosulfonyl, izobutylosulfonyl, sec-butylosulfonyl lub t-butylosulfonyl; korzystnie metylosulfonyl lub etylosulfonyl.
Grupa, alkylaminowa. jest, na przykład, grupa metyloamino, etyloamino, n-propyloamino, izopropyloamino lub izomery butylo-, pentylo- i heksyloaminowe.
Grupą dialkiloaminową jest, na przykład, grupa dimetyloamino, metyloetyloamino, dietyloamino, n-propylometylo-amino, dibutyloamino lub diizopropyloamino.
Alkilotioalkilem jest, na przykład, metylotiometyl, metylotioetyl, etylotiometyl, etylotioetyl, n-propylotiometyl, n-propylotioetyl, izopropylotiometyl lub izopropylotioetyl.
Fenyl i naftyl w definicji R2 i fenoksyl w definicji R1, R2 i R3 mogą być podstawione. Podstawniki mogą w tym wypadku znajdować się w pozycjach orto-, meta- i/lub para, jak to jest potrzebne, oraz dodatkowo w pozycjach 5-, 6-, 7- i/lub 8- pierścienia naftylowego.
Przykładami 5- lub 6-członowych pierścieni aromatycznych, które zawierają 1 lub 2 heteroatomy wybrane z grupy azotu, tlenu i siarki, w definicji R0 i R2 są pirolidyl, pirydyl, pirymidyl, triazynyl, tiazolil, triazolil, tiadiazolil, imidazolil, oksazolil, izoksazolil, pirazynyl, furyl, tienyl, pirazolil, benzoksazolil, benzotiazolil, chinoksalil, indolil i chinolil. Te pierścienie heteroaromatyczne mogą być dodatkowo podstawione.
Określenia odpowiadające definicjom podanym wyżej mogą stosować się także do podstawników w połączonych określeniach, na przykład, w alkoksyalkoksylu, alkilosulfonyloamino, alkiloaminosulfonylu, fenyloalkilu, naftyloalkilu i heteroaryloalkilu.
W definicjach alkilokarbonylu i alkoksykarbonylu, karbonylowy atom wę gla nie jest obję ty górną i dolną granicą iloś ci atomów wę gla podanych w każ dym poszczególnym przypadku.
Korzystne są związki o wzorze I, w których n wynosi 0, 1 lub 2; każdy R0, niezależnie od siebie oznacza fluorowiec, C1-C6-alkil, C1-C6-fluorowcoalkil, hydroksyl, C1-C6-alkoksyl, grupę nitro, amino, C1-C6-alkiloamino, di(C1-C6-alkilo)amino, C1-C6-alkilokarbonyloamino, C1-C6-alkilosulfonylamino, C1-C6-alkiloaminosulfonyl, C1-C4-alkilokarbonyl, C1-C6-alkoksykarbonyl lub karboksyl; R1, R2 i R3 każdy niezależnie oznacza wodór, fluorowiec, C1-C6-alkil, C2-C6-alkenyl, C2-C6-alkinyl, C3-C6-cykloalkil, C1-C6-fluorowcoalkil, C2-C6-fluorowcoalkenyl, C2-C6-fluorowcoalkinyl, C3-C6-fluorowcocykloalkil, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkilotio-C1-C6-alkil, grupę cyjano, C1-C4-alkilokarbonyl, C1-C6-alkoksykarbonyl, hydroksyl, C1-C10-alkoksyl, C3-C6-alkenyloksyl, C3-C6-alkinyloksyl, C1-C6-fluorowcoalkoksyl, C3-C6-fluorowcoalkenyloksyl, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkoksyl, grupę merkapto, C1-C6-alkilotio, C1-C6-fluorowcoalkilotio, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, grupę nitro, amino, C1-C4-alkiloamino lub di(C1-C4-alkilo)amino.
Korzystne są także związki o wzorze I, w których każdy R1, R2 i R3 niezależnie oznacza wodór, fluorowiec, C1-C4-alkil, C1-C4-fluorowcoalkil, C2-C4-alkenyl, C2-C4-fluorowcoalkenyl, C2-C4-alkinyl,
PL 208 742 B1
C3-C6-cykloalkil, C1-C4-alkilokarbonyl, C1-C6-alkoksykarbonyl, hydroksyl, C1-C4-alkoksyl, C3- lub C4-alkenyloksyl, C3- lub C4-alkinyloksyl, C1-C4-fluorowcoalkoksyl, grupę nitro lub amino.
Szczególnie ważne są związki o wzorze I, w których n wynosi 0 a każdy z R1, R2 i R3 niezależnie oznacza C1-C4-alkil.
Wytwarzanie związków o wzorze I zostało przedstawione na następującym schemacie reakcji 1.
Schemat reakcji 1:
II
Zgodnie ze schematem reakcji 1, związki o wzorze I otrzymuje się z dinitrylu kwasu malonowego przez reakcję tego związku w pierwszym etapie reakcji w odpowiednim rozpuszczalniku z zastosowaniem zasady, w temperaturze od 0 do 250°C, korzystnie w temperaturze od 20 do 100°C, zależnie od rozcieńczalnika. W drugim etapie reakcji, przeprowadza się reakcję wiązania C-C przez dodawanie związku o wzorze II i katalizatora palladowego w temperaturze w temperaturze od 0 do 250°C, korzystnie w temperaturze od 90 do 150°C, zależnie od rozcieńczalnika.
Grupami opuszczającymi X korzystnymi dla reakcji wiązania C-C związku o wzorze II z dinitrylem kwasu malonowego w obecności katalizatora palladowego są fluorowce, R10S(O)2O-, gdzie R10 jest C1-C4-alkilem, korzystnie metylem, C1-C4-fluorowcoalkil, korzystnie fluorowcometyl lub C4F9-(n), aryl, korzystnie fenyl lub fenyl podstawiony jednokrotnie lub wielokrotnie fluorowcem metylem lub fluorowcometylem oraz mono-, di- i triarylometoksyl.
Rodniki arylowe w grupach mono-, di- i triarylometoksylowych są korzystnie rodnikami fenylowymi, które mogą być podstawione, na przykład, jedno- do trzykrotnie metylem, przy czym podstawniki znajdują się korzystnie w pozycjach 2-, 4-i/lub 6- pierścienia fenylowego.
Przykładami takich grup opuszczających są metylosulfonyloksyl (mesylate), trifluorometylosulfonyloksyl (triflate), p-toluilosulfonyloksyl (tosylate), CF3(CF2)3S(O)2O- (nonaflate), difenylometoksyl, di(metylofenylo)metoksyl, trifenylometoksyl (trityl) i tri(metylofenylo)metoksyl.
Szczególnie korzystnymi grupami opuszczającymi są chlor, brom, jod, CF3S(O)2O- (triflate), CF3(CF2)3S(O)2O- (nonaflate), p-toluilo- S(O)2O- (tosylate), (C6H5)2CHO-, (CH3-C6H4)2CHO-, (C6H5)3CO- (trityl) i (CH3-C6H4)3CO-. Jeszcze bardziej korzystne są chlor, brom i jod.
Katalizatorami palladowymi, które wchodzą w rachubę podczas reakcji łączenia C-C związku o wzorze II z anionem dinitrilu kwasu malonowego s ą ogólnie kompleksy palladu(II) lub palladu(0), takie jak na przykład, dihalogenki palladu(II), octan palladu (II), siarczan palladu(II), dichlorek bis(trifenylofosfino)palladu(II), dichlorek bis(tricyklopentylofosfino)palladu(II), dichlorek bis(tricykloheksylofosfino)palladu(II), bis(dibenzylidenoacetono)pallad(0) lub tetrakis(trifenylofosfino)pallad(0).
W szczególnie korzystnym wariancie sposobu wedł ug wynalazku, katalizator palladowy moż e być wytwarzany in situ ze związków palladu(II) lub palladu(0) przez tworzenie kompleksów z odpowiednimi Ugandami, na przykład, przez umieszczenie soli palladu(II) przeznaczonego do wytwarzania kompleksu, na przykład, dichlorku palladu(II) (PdCl2) lub octanu palladu (Pd(OAc)2) razem z potrzebnym ligandem, na przykład, trifenylofosfiną (PPh13) lub tricykloheksylofosfiną (PCy3) w wybranym rozcieńczalniku z dinitrylem kwasu malonowego i zasadą. Dichlorek palladu (II) może być stosowany jako niedroga sól palladu także w postaci roztworu PdCl2 o stężeniu 20% w stężonym kwasie chlorowodorowym. Żądany ligand dodaje się korzystnie do środowiska reakcji w nadmiarze do 10 moli w stosunku do soli
PL 208 742 B1 palladu. Przez ogrzewanie ośrodka reakcji tworzy się następnie kompleks palladu(II) lub palladu(0) potrzebny dla reakcji łączenia C-C, który to kompleks inicjuje następnie reakcję sprzęgania C-C.
Przykładami ligandów odpowiednich do tworzenia kompleksów palladu(II) i palladu(0) są trimetylofosfina, trietylofosfina, tris(t.-butylo)fosfina, tricyklopentylofosfina, tricykloheksylofosfina (PCy3), tri(metylocykloheksylo)fosfina, metylo(tetrametyleno)fosfina, t.-butylo(pentametyleno)-fosfina, trifenylofosfina (PPh3), tri(metylofenylo)fosfina, 1,2-difenylofosfinocycloheksan, 1,2-difenylofosfinocyclopentan, 2,2'-(difenylofosfino)-bifenyl, 1,2-bis(difenylofosfino)etan, 1,3-bis(difenylofosfino)propan, 1,4-bis(difenylofosfino)butan, 3,4-bis(difenylofosfino)pirolidyna, 2,2'-(difenylofosfino)-bisnaftyl (Binap), 1,1'-bis(difenylofosfino)ferrocen, 1,1'-bis(di-t.-butylofosfino)ferrocen, eter difenylowy bisdifenylofosfiny
gdzie R10 oznacza grupę dimetyloamino, a R11 oznacza cycloheksyl lub t-butyl.
Takie katalizatory palladowe stosowane są w ilości od 0,001 do 100% molowych, zwłaszcza w ilości od 0,01 do 10% molowych, a bardziej korzystnie w ilości od 0,1 do 1% molowego v/ stosunku do związku o wzorze II.
Rozcieńczalnikami nadającymi się do tworzenia anionu nitrylu kwasu malonowego (etap 1) w schemacie reakcji 1) oraz takż e do reakcji łączenia C-C katalizowanej palladem ze związkiem o wzorze II (etap 2) w schemacie reakcji 1) są węglowodory alifatyczne, cykloalifatyczne i aromatyczne, na przykład, pentan, heksan, eter naftowy, cycloheksan, metylocycloheksan, benzen, toluen lub ksyleny, fluorowcowęglowodory alifatyczne, na przykład, chlorek metylenu, chloroform lub di- lub tetrachloroetan, nitrile, na przykład, acetonitril, propionitril lub benzonitril, etery, na przykład, eter dietylowy, eter dibutylowy, eter metylowo-t.-butylowy, eter dimetylowy glikolu etylenowego, eter dietylowy glikolu etylenowego, eter dimetylowy glikolu dietylenowego, tetrahydrofuran lub dioksan, alkohole, na przykład, metanol, etanol, propanol, butanol, glikol etylenowy, glikol dietylenowy, eter monometylowy lub monoetylowy glikolu etylenowego lub eter monometylowy lub monoetylowy glikolu dietylenowego, ketony, na przykład, aceton lub metyloizobutyloketon, estry lub laktony, na przykład, octan etylu lub metylu lub walerolakton, N-podstawione laktamy, na przykład, N-metylopirolidon (NMP), amidy, na przykład, N,N-dimetyloformamid (DMF) lub dimetyloacetamid (DMA), acykliczne moczniki, na przykład, N,N'-dimetyloetylenomocznik (DMI), sulfotlenki, na przykład, dimetylosulfotlenek, lub mieszaniny takich rozpuszczalników. Oczywiście, szczególnie korzystne są węglowodory aromatyczne, etery, sulfotlenki, N-podstawione laktamy, amidy i acykliczne moczniki.
Najbardziej korzystny jest N-metylopirolidon.
Jako rozpuszczalnik nadaje się także woda, przy czym, gdy to potrzebne, w mieszaninie z jednym spośród wyżej wspomnianych rozpuszczalników.
Do wytwarzania anionu nitrylu kwasu malonowego zgodnie z niniejszym wynalazkiem wchodzą w grę wodorotlenki metali alkalicznych lub mieszaniny wodorotlenków metali alkalicznych, korzystnie wodorotlenek sodu lub potasu i mieszaniny tych wodorotlenków, a zwłaszcza wodorotlenek sodu.
Zasadę stosuje się korzystnie w ilościach równoważnikowych lub w nadmiarze od 2 do 10 równoważników w przeliczeniu na dinitryl kwasu malonowego.
Tworzenie anionu dinitrylu kwasu malonowego i jego rekcję ze związkiem o wzorze II w obecności katalizatora palladowego korzystnie prowadzi się w temperaturach reakcji od 0°C do 250°C, korzystniej od 50°C do 200°C, zależnie od stosowanego ośrodka reakcji i ciśnienia reakcji.
Jeśli to potrzebne, reakcję łączenia C-C anionu dinitrylu kwasu malonowego ze związkiem o wzorze II moż na realizowa ć pod zwię kszonym ciś nieniem, korzystnie od 1,1 do 10 barów. Taka procedura, realizowana w układzie zamkniętym pod zwiększonym ciśnieniem, jest odpowiednia zwłaszcza dla reakcji przebiegających w temperaturze powyżej temperatury wrzenia stosowanego rozpuszczalnika, na przykład, w przypadku toluenu w temperaturze 140°C.
Ze względu na bardzo małe ilości katalizatora palladowego (który łatwo się rozkłada) stosowanego w reakcji łączenia, katalizator korzystnie dozuje się do mieszaniny reakcyjnej w atmosferze gazu obojętnego i na samym końcu dodawania sekwencji reagentów (etap 2) w schemacie reakcji 1).
PL 208 742 B1
Związki o wzorze II, w których X oznacza, na przykład, fluorowiec są znane, lub mogą być wytwarzane znanymi metodami, na przykład, w reakcji Sandmeyer'a z odpowiednio podstawionych anilin o wzorze VIII
w którym R0, R1, R2, R3 i n są, jak to określono dla wzoru I, poprzez odpowiednie sole diazoniowe. Związki o wzorze II, w którym X jest, na przykład, R10S(O)2O- lub mono-, di- lub triarylometoksylem, mogą być wytwarzane zgodnie ze standardowymi metodami z odpowiednich fenoli o wzorze IX
w którym R0, R1, R2, R3 i n są, jak to już określono.
Podstawione aniliny o wzorze VIII są albo znane albo mogą być wytwarzane znanymi metodami, jak to opisano, na przykład, w opisie EP-A-0 362 667, przez alkilowanie anilin z zastosowaniem olefin.
Podobnie, podstawione fenole o wzorze IX są albo znane, albo mogą być wytwarzane zwykłymi metodami, na przykład, z odpowiednich anilin o wzorze VIII lub ich soli diazoniowych metodą tak zwanego „gotowania fenolowego”.
Następujący schemat reakcji 2 przedstawia możliwe procesy wytwarzania związków o wzorze II Schemat reakcji 2
Podstawione arylodinitryle o wzorze I stosowane są zwłaszcza jako związki pośrednie do wytwarzania podstawionych pochodnych 3-hydroksy-4-arylo-5-oksopirazoliny, które znane są, na przykład, jako herbicydy, z publikacji WO 99/47525.
PL 208 742 B1
Podane dalej przykłady ilustrują bliżej wynalazek. Nie ograniczają one wynalazku.
Przykłady wytwarzania:
P r z y k ł a d P1: Wywarzanie dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego
W atmosferze azotu, pod normalnym ciśnieniem i w temperaturze pokojowej, do 20,4 g sproszkowanego wodorotlenku sodu w 240 g 1-metylo-2-pirolidonu dodaje się 13,9 g dinitrylu kwasu malonowego. Po dodaniu 45,5 g 2-bromo-1,3-dietylo-5-metylobenzenu, mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do 125°C, mieszając. W tej temperaturze dodaje się mieszaninę 1,3 g trifenylofosfiny, 1,06 g handlowego roztworu chlorku palladu (II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,354 g chlorku Pd(II) i 0,708 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 97,6 g 1-metylo-2-pirolidonu. Kontynuuje się mieszanie przez dalsze 3 godziny w temperaturze od 125 do 130°C i oddestylowuje się 283 g rozcieńczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem (od 17 do 100 mbarów). Po schłodzeniu do temperatury pokojowej mieszaninę reakcyjną dodaje się do 70 g wody. Po dodaniu 38 g stężonego kwasu chlorowodorowego (ustala się wartość pH mniejsza niż 5) strącone ciało stałe odsącza się i wymywa za pomocą 60 g wody. Po wysuszeniu otrzymuje się 42,4 g dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego (zawartość 92,3%, wydajność 92,3%) o temperaturze topnienia od 74 do 78°C.
P r z y k ł a d P2: Wywarzanie dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego
W atmosferze azotu, pod normalnym ciśnieniem i w temperaturze pokojowej, do 48 g wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 50% i 300 g 1-metylo-2-pirolidonu dodaje się 14,2 g dinitrylu kwasu malonowego. Mieszaninę reakcyjną ogrzewa się od 60 do 100°C i oddestylowuje się 98 g rozcieńczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem (od 25 do 30 mbarów). W atmosferze azotu, pod normalnym ciśnieniem dodaje się 45,5 g 2-bromo-1,3-dietylo-5-metylobenzenu. Mieszając, mieszaninę reakcyjną ogrzewa się następnie do 130°C. W tej temperaturze dodaje się mieszaninę 0,26 g trifenylofosfiny, 0,2 g handlowego roztworu chlorku palladu(II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,071 g chlorku Pd(II) i 0,142 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 19,5 g 1-metylo-2-pirolidonu. Kontynuuje się mieszanie przez dalsze 3 godziny w temperaturze od 125 do 130°C a następnie oddestylowuje 199 g rozcieńczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem (od 20 do 25 mbarów) w temperaturze od 90 do 100°C. Po schłodzeniu do temperatury pokojowej mieszaninę reakcyjną dodaje się do 126 g wody. Do mieszaniny dodaje się 4,5 g Hyflo (Celite) i mieszaninę miesza się przez 30 minut w 40°C przed sączeniem. Placek filtracyjny wymywa się za pomocą 114 g wody. Po dodaniu 45 g stężonego kwasu chlorowodorowego do przesączu (ustala się wartość pH mniejsza niż 5), strącone ciało stałe odsącza się i wymywa za pomocą 120 g wody. Po wysuszeniu otrzymuje się 42,8 g dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego (zawartość 97,3%, wydajność 98,0%) o temperaturze topnienia od 79 do 82°C.
P r z y k ł a d P3: Wywarzanie dinitrylu kwasu 2-fenylomalonowego
W atmosferze azotu, pod normalnym ciśnieniem i w temperaturze od 20 do 25°C, do mechanicznie mieszanej mieszaniny 24,1 g wodorotlenku sodu (pastylki) w 300 ml 1-metylo-2-pirolidonu dodaje się kroplami w ciągu 30 minut 14 g dinitrylu kwasu malonowego rozpuszczonego w 7 ml 1-metylo-2-pirolidonu. Prowadzi się usuwanie gazu do ciśnienia 10 do 30 mbarów i w temperaturze od 80 do 100°C oddestylowuje się około 100 ml rozpuszczalnika. Po dojściu do normalnego ciśnienia dodaje się 32 g bromobenzenu i mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do 125°C. W tej temperaturze dodaje się mieszaninę 0,26 g trifenylofosfiny, 0,21 g handlowego roztworu chlorku palladu (II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,071 g chlorku palladu(II) i 0,142 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 19,5 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się od 2 do 3 godzin w temperaturze od 125 do 140°C, po czym pod ciśnieniem 20 do 60 mbarów oddestylowuje się dalsze 180 ml rozcieńczalnika. Po schłodzeniu do temperatury 50°C do pozostałości dodaje się 3 g Hyflo i 150 ml wody. Mieszaninę reakcyjną miesza się silnie przez 10 minut a następnie klaruje przez filtrację przez Hyflo. Filtr wymywa się następnie za pomocą 120 ml wody (podzielonej na 3 porcje). Połączone fazy wodne nastawia się na pH <3 za pomocą stężonego kwasu chlorowodorowego a następnie ekstrahuje eterem metylowo-t.-butylowym (2x200 ml). Fazy organiczne wymywa się jeden raz wodą (80 ml), suszy nad siarczanem sodu i zatęża. Otrzymuje się 27,6 g dinitrylu kwasu 2-fenylomalonowego (95%) w postaci oleju, który krystalizuje po pozostawieniu przez pewien czas; t. t.: 66-68°C.
PL 208 742 B1
Analogicznie do przykładu wytwarzania P3 otrzymuje się następujące związki:
wychodząc z 35 g 4-bromotoluenu otrzymuje się 31,2 g (99%) dinitrylu kwasu 2-(p-toluilo)malonowego o t.t.: 57-59°C; wychodząc z 40,6 g 2,4,6-trimetylobromobenzenu otrzymuje się 37,2 g (98%) dinitrylu kwasu 2-(2,4,5-trimetylo-fenylo)malonowego o t.t.: 91-93°C;
wychodząc z 37,8 g 2,6-dimetylobromobenzenu otrzymuje się 34 g (96%) dinitrylu kwasu 2-(2,6-dimetylofenylo)malonowego o t.t.: 83-85°C;
wychodząc z 37,4 g 2-etylobromobenzenu otrzymuje się 25,6 g (72%) dinitrylu kwasu 2-(2-etylofenylo)malonowego, olej, nD20 1,518.
P r z y k ł a d P4: Wywarzanie dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego
W atmosferze azotu, pod normalnym ciśnieniem i w temperaturze od 20 do 25°C, do mechanicznie mieszanej mieszaniny 24,1 g (600 mmoli) wodorotlenku sodu (pastylki) w 300 ml 1-metylo-2-pirolidonu dodaje się kroplami w ciągu 30 minut 14 g (217 mmoli) dinitrylu kwasu malonowego rozpuszczonego w 7 ml 1-metylo-2-pirolidonu. Prowadzi się usuwanie gazu do ciśnienia 10 do 30 mbarów i w temperaturze od 80 do 100°C oddestylowuje się około 113 g rozpuszczalnika. Po dojściu do normalnego ciśnienia dodaje się 48 g (zawartość 94,9%; 200 mmoli) 2-bromo-1,3-dietylo-5-metylobenzenu i mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do 130°C. W tej temperaturze dodaje się mieszaninę 0,26 g (1 mmol) trifenylofosfiny, 0,21 g handlowego roztworu chlorku palladu(II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,071 g (400 μmoli) chlorku palladu(II) i 0,142 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 19,5 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 2 do 3 godzin w temperaturze od 125 do 140°C, po czym pod powierzchnię wpuszcza się azot. Pod ciśnieniem 20 do 60 mbarów oddestylowuje się dalsze 165 g rozcieńczalnika. Po schłodzeniu do temperatury 50°C do pozostałości dodaje się 2,3 g Hyflo i 150 ml wody. Mieszaninę reakcyjną miesza się silnie przez 10 minut a następnie klaruje na drodze filtracji przez Hyflo. Filtr wymywa się następnie za pomocą 55 ml wody. Połączone fazy organiczne ekstrahuje się jeden raz za pomocą 91 g toluenu. Fazę organiczną oddziela się i wyrzuca. Z fazy wodnej w temperaturze 20 do 70°C i pod ciśnieniem 200 do 250 mbarów oddestylowuje się 30 g toluenu/wody. W temperaturze 20 do 25°C do pozostałości podestylacyjnej w ciągu 60 do 80 minut dodaje się 45,7 g kwasu chlorowodorowego o stężeniu 32%, podczas którego produkt krystalizuje i pH spada do wartości od 4,0 do 4,5. Prowadzi się sączenie pod próżnią, po czym wymywa się 120 ml wody (podzielonej na dwie porcje). Produkt suszy się w komorowej suszarce próżniowej przez 16 godzin pod ciśnieniem 100 do 250 mbarów. Otrzymuje się 42,2 g (zawartość 98,2%; wydajność 97,6%) dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego.
P r z y k ł a d P5: Wywarzanie dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego
a) W atmosferze azotu, pod normalnym ciśnieniem i w temperaturze od 20 do 30°C, do mechanicznie mieszanej mieszaniny 12 g wodorotlenku sodu (pastylki) w 150 ml dimetylosulfotlenku dodaje się kroplami w ciągu 30 minut 7 g dinitrylu kwasu malonowego rozpuszczonego w 3,5 ml 1-metylo-2-pirolidonu. Prowadzi się usuwanie gazu do ciśnienia 10 do 30 mbarów i w temperaturze od 80 do 100°C oddestylowuje się 79,1 g rozpuszczalnika. Po dojściu do normalnego ciśnienia dodaje się 24 g (zawartość 94,9%) 2-bromo-1,3-dietylo-5-metylobenzenu i mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do 130°C. W tej temperaturze dodaje się mieszaninę 0,13 g trifenylofosfiny, 0,1 g handlowego roztworu chlorku palladu(II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,035 g chlorku palladu(II) i 0,071 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 9,6 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 2 do 3 godzin w temperaturze od 125 do 140°C. Pod ciśnieniem 20 do 60 mbarów oddestylowuje się dalsze 59,5 g rozpuszczalnika. Po schłodzeniu do temperatury 50°C do pozostałości dodaje się 1,5 g Hyflo i 75 ml wody. Mieszaninę reakcyjną miesza się silnie przez 10 minut a następnie klaruje przez filtrację przez Hyflo. Filtr wymywa się następnie za pomocą 50 ml wody. Do przesączu w ciągu 60 do 80 minut w temperaturze 20 do 25°C do dodaje się 23,3 g kwasu chlorowodorowego o stężeniu 32%, w którym to czasie produkt krystalizuje a pH spada do wartości 4,0 do 4,5. Prowadzi się sączenie pod próżnią, po czym wymywa się 100 ml wody (podzielonej na 2 porcje). Produkt suszy się w komorowej suszarce próżniowej przez 16 godzin pod ciśnieniem 100 do 200 mbarów. Otrzymuje się 20,6 g dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego (zawartość 97,9%; wydajność 95,1%).
b) W atmosferze azotu, pod normalnym ciśnieniem i w temperaturze od 20 do 30°C, do mechanicznie mieszanej mieszaniny 24,1 g wodorotlenku sodu (pastylki) w 300 g N,N-dimetyloacetamidu dodaje się kroplami w ciągu 30 minut 14 g dinitrylu kwasu malonowego rozpuszczonego w 7 ml 1-metylo-2-pirolidonu. Prowadzi się usuwanie gazu do ciśnienia 10 do 30 mbarów i w temperaturze
PL 208 742 B1 od 80 do 100°C oddestylowuje się 100 g rozpuszczalnika. Po dojściu do normalnego ciśnienia dodaje się 48 g (zawartość 94,9%) 2-bromo-1,3-dietylo-5-metylobenzenu i mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do 130°C. W tej temperaturze dodaje się mieszaninę 0,26 g trifenylofosfiny, 0,21 g handlowego roztworu chlorku palladu(II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,071 g chlorku palladu(II) i 0,142 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 19,5 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 2 do 3 godzin w temperaturze od 125 do 140°C. Pod ciśnieniem 20 do 60 mbarów oddestylowuje się dalsze 181 g rozpuszczalnika. Po schłodzeniu do temperatury 50°C do pozostałości dodaje się 2 g Hyflo i 150 ml wody. Mieszaninę reakcyjną miesza się silnie przez 10 minut a następnie klaruje filtrując przez Hyflo. Filtr wymywa się następnie za pomocą 50 ml wody. Połączone fazy organiczne ekstrahuje się jeden raz za pomocą 91 g toluenu. Fazę organiczną oddziela się i wyrzuca. Z fazy wodnej w temperaturze 20 do 70°C i pod ciśnieniem 200 do 250 mbarów oddestylowuje się 30 g toluenu/wody. W temperaturze 20 do 25°C do pozostałości podestylacyjnej w ciągu 60 do 80 minut w temperaturze od 20 do 25°C dodaje się 41,3 g kwasu chlorowodorowego o stężeniu 32%, podczas którego produkt krystalizuje i pH spada do wartości od 4,0 do 4,5. Prowadzi się sączenie pod próżnią, po czym wymywa się 120 ml wody (podzielonej na 2 porcje). Produkt suszy się w komorowej suszarce próżniowej przez 16 godzin pod ciśnieniem 100 do 250 mbarów. Otrzymuje się 41,9 g (zawartość 97,8%; wydajność 96,6%) dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego.
c) W atmosferze azotu, pod normalnym ciśnieniem i w temperaturze od 20 do 30°C, do mechanicznie mieszanej mieszaniny 24,1 g wodorotlenku sodu (pastylki) w 300 g 1,3-dimetyloimidazolidyn2-onu dodaje się kroplami w ciągu 30 minut 14 g dinitrylu kwasu malonowego rozpuszczonego w 7 ml 1-metylo-2-pirolidonu. Prowadzi się usuwanie gazu do ciśnienia 10 do 30 mbarów i w temperaturze od 80 do 120°C oddestylowuje się 136 g rozpuszczalnika. Po dojściu do normalnego ciśnienia dodaje się 48 g (zawartość 94,9%) 2-bromo-1,3-dietylo-5-metylobenzenu i mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do 130°C. W tej temperaturze dodaje się mieszaninę 0,26 g trifenylofosfiny, 0,21 g handlowego roztworu chlorku palladu(II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,071 g chlorku palladu(II) i 0,142 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 19,5 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 2 do 3 godzin w temperaturze od 125 do 140°C. Pod ciśnieniem 20 do 60 mbarów oddestylowuje się dalsze 167 g rozpuszczalnika. Po schłodzeniu do temperatury 50°C do pozostałości dodaje się 2 g Hyflo i 155 ml wody. Mieszaninę reakcyjną miesza się silnie przez 10 minut a następnie klaruje filtrując przez Hyflo. Filtr wymywa się następnie za pomocą 50 ml wody. Połączone fazy organiczne ekstrahuje się jeden raz za pomocą 91 g toluenu. Fazę organiczną oddziela się i wyrzuca. Z fazy wodnej w temperaturze 20 do 70°C i pod ciśnieniem 200 do 250 mbarów oddestylowuje się 30 g toluenu/wody. Do pozostałości podestylacyjnej w ciągu 60 do 80 minut w temperaturze od 20 do 25°C dodaje się 42,9 g kwasu chlorowodorowego o stężeniu 32%, podczas którego produkt krystalizuje i pH spada do wartości od 4,0 do 4,5. Prowadzi się sączenie pod próżnią, po czym wymywa się 120 ml wody (podzielonej na 2 porcje). Produkt suszy się w komorowej suszarce próżniowej przez 16 godzin pod ciśnieniem 100 do 250 mbarów. Otrzymuje się 41,4 g (zawartość 97,5%; wydajność 95,2%) dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego.
P r z y k ł a d P6: Wytwarzanie dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego
W atmosferze azotu, pod normalnym ciśnieniem i w temperaturze pokojowej, do mieszaniny 67,3 g roztworu wodorotlenku potasu o stężeniu 50% i 300 ml 1-metylo-2-pirolidonu dodaje się 14,2 g dinitrylu kwasu malonowego. Mieszaninę reakcyjną ogrzewa się w temperaturze od 60 do 100°C i pod zmniejszonym ciśnieniem (od 20 do 30 mbarów) oddestylowuje się 106 g rozcieńczalnika. W atmosferze azotu i pod normalnym ciśnieniem dodaje się 45,5 g 2-bromo-1,3-dietylo-5-metylobenzenu. Następnie mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do 120°C, mieszając. W tej temperaturze dodaje się mieszaninę 0,26 g trifenylofosfiny, 0,2 g handlowego roztworu chlorku palladu(II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,071 g chlorku palladu(II) i 0,142 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 19,5 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 1 godzinę w temperaturze od 120 do 125°C a następnie ponownie dodaje się mieszaninę 0,26 g trifenylofosfiny, 0,2 g handlowego roztworu chlorku palladu(II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,071 g chlorku palladu(II) i 0,142 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 19,5 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 3 godziny w temperaturze od 120 do 125°C a następnie pod zmniejszonym ciśnieniem (od 20 do 30 mbarów) w temperaturze 80 do 120°C oddestylowuje się dalsze 237 g rozpuszczalnika. Po schłodzeniu do temperatury 45°C dodaje się 100 ml toluenu i 220 g wody i miesza się intensywnie przez 15 minut. Dwufazową
PL 208 742 B1 mieszaninę przenosi się do rozdzielacza w celu rozdzielenia. Fazę organiczną wyrzuca się. Oddziela się fazę wodną i pod zmniejszonym ciśnieniem (od 250 do 300 mbarów) w temperaturze 70 do 110°C oddestylowuje się 43,3 g materiału. Do pozostałości podestylacyjnej w ciągu 60 do 80 minut dodaje się 48,5 g kwasu chlorowodorowego o stężeniu 32%, podczas którego produkt krystalizuje i pH spada do wartości od 4,0 do 4,5. Prowadzi się sączenie pod próżnią, po czym wymywa się 130 ml wody (podzielonej na 2 porcje). Produkt suszy się w komorowej suszarce próżniowej przez 16 godzin pod ciśnieniem 100 do 250 mbarów. Otrzymuje się 37,2 g (zawartość 97,7%; wydajność 85,7%) dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego.
Test porównawczy C1: Wytwarzanie dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego z zastosowaniem wodorku sodu
W atmosferze azotu i pod normalnym ciśnieniem dysperguje się 4,8 g (120 mmoli) wodorku sodu o stężeniu 60% w 60 ml heksanu. Pozostawia się zawiesinę do odstania. Dekantuje się oddzielony rozpuszczalnik. Do ciała stałego dodaje się 100 g 1-metylo-2-pirolidonu i w ciągu 30 minut w temperaturze pokojowej wprowadza się mieszaninę 3,7 g (54 mmole) dinitrylu kwasu malonowego i 4 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę ogrzewa się do 65°C i dodaje 11,4 g (50 mmoli) 2-bromo-1,3-dietylo-5-metylobenzenu. Mieszaninę ogrzewa się do temperatury od 125 do 130°C i dodaje mieszaninę 0,065 g trifenylofosfiny, 0,4 g handlowego roztworu chlorku palladu(II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,018 g chlorku palladu(II) i 0,035 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 4,8 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się następnie przez 75 minut w temperaturze od 120 do 130°C. Ponownie dodaje się mieszaninę 0,13 g trifenylofosfiny, 0,1 g handlowego roztworu chlorku palladu (II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,035 g chlorku palladu(II) i 0,071 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 9,7 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się następnie przez 3 godziny w temperaturze od 120 do 125°C. Po schłodzeniu do temperatury pokojowej dodaje się 1,3 g wody. Następnie pod zmniejszonym ciśnieniem (od 20 do 25 mbarów) w temperaturze 70 do 110°C oddestylowuje się 100 ml rozpuszczalnika. Do pozostałości dodaje się 95 g wody i 100 ml toluenu. Miesza się intensywnie przez 30 minut. Dwufazową mieszaninę rozdziela się w rozdzielaczu. Fazę organiczną wyrzuca się. Oddziela się fazę wodną i pod zmniejszonym ciśnieniem (od 100 do 150 mbarów) w temperaturze 40 do 60°C oddestylowuje się 30 g materiału. Do pozostałości podestylacyjnej w ciągu 60 do 80 minut dodaje się 7,7 g kwasu chlorowodorowego o stężeniu 32%, podczas którego produkt krystalizuje i pH spada do wartości od 4,0 do 4,5. Prowadzi się sączenie pod próżnią, po czym wymywa się 40 ml wody (podzielonej na 2 porcje). Produkt suszy się w komorowej suszarce próżniowej przez 16 godzin pod ciśnieniem 100 do 250 mbarów. Otrzymuje się 7,7 g (zawartość 98,6%; wydajność 72%) dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego.
Test porównawczy C2: Wytwarzanie dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego z zastosowaniem węglanu sodu
W atmosferze azotu, pod normalnym ciśnieniem, w temperaturze od 20 do 25°C, do mechanicznie mieszanej mieszaniny 64 g węglanu sodu w 200 ml 1-metylo-2-pirolidonu dodaje się kroplami w ciągu 30 minut 14 g dinitrylu kwasu malonowego rozpuszczonego w 7 ml 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do 100°C i dodaje 45,5 g 2-bromo-1,3-dietylo-5-metylobenzenu, po czym mieszaninę ogrzewa się do 120°C. W tej temperaturze dodaje się mieszaninę 0,26 g trifenylofosfiny, 0,2 g handlowego roztworu chlorku palladu(II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,071 g chlorku palladu(II) i 0,142 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 19,5 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 2 do 3 godzin w temperaturze od 125 do 140°C. Chromatograf gazowy próbki (1 ml mieszaniny reakcyjnej rozdzielanej między 2 ml 1 n kwas chlorowodorowy i 2 ml eteru t.-butylowometylowego) pokazuje, że produkt w postaci dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego nie utworzył się.
Test porównawczy C3: Wytwarzanie dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego z zastosowaniem etanolanu sodu g etanolanu sodu i 150 g 1-metylo-2-pirolidonu miesza się mechanicznie w atmosferze azotu pod normalnym ciśnieniem. Porcjami do tej mieszaniny dodaje się porcjami 7,3 g dinitrylu kwasu malonowego. Oddestylowuje się 58 g rozcieńczalnika w temperaturze 100 do 200°C pod zmniejszonym ciśnieniem (od 20 do 30 mbarów). W atmosferze azotu i pod normalnym ciśnieniem w temperaturze 110°C dodaje się 22,7 g 2-bromo-1,3-dietylo-5-metylobenzenu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do 125°C. W tej temperaturze dodaje się mieszaninę 0,13 g trifenylofosfiny, 0,1 g handlowego roztworu chlorku palladu(II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,035 g
PL 208 742 B1 chlorku palladu(II) i 0,071 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 9,6 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 1 godzinę w temperaturze od 120 do 130°C. Ponownie dodaje się mieszaninę 0,13 g trifenylofosfiny, 0,1 g handlowego roztworu chlorku palladu (II) w stężonym kwasie chlorowodorowym (20% zawartości Pd, co odpowiada 0,035 g chlorku palladu(II) i 0,071 g stężonego kwasu chlorowodorowego) i 9,6 g 1-metylo-2-pirolidonu. Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 2 godziny w temperaturze od 120 do 130°C. Chromatograf gazowy próbki (1 ml mieszaniny reakcyjnej rozdzielanej między 2 ml 1 n kwasu chlorowodorowego i 2 ml eteru t-butylowometylowego) pokazuje, że produkt w postaci dinitrylu kwasu 2-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)malonowego nie utworzył się.

Claims (11)

1. Sposób wytwarzania dinitryli kwasu fenylomalonowego o wzorze I w którym:
każdy R0, niezależnie od siebie oznacza fluorowiec, C1-C6-alkil, C2-C6-alkenyl, C2-C6-alkinyl, C1-C6-fluorowcoalkil, cyjano-C1-C6-alkil, C2-C6-fluorowcoalkenyl, cyjano-C2-C6-alkenyl, C2-C6-fluorowcoalkinyl, cyjano-C2-C6-alkinyl, hydroksyl, hydroksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, grupę nitro, amino, C1-C6-alkiloamino, di(C1-C6-alkilo)amino, C1-C6-alkilokarbonylamino, C1-C6-alkilosulfonylamino, C1-C6-alkiloaminosulfonyl, C1-C6-alkilokarbonyl, C1-C6-alkilokarbonylo-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksykarbonylo-C1-C6-alkil, C1-C6-alkilokarbonylo-C2-C6-alkenyl, C1-C6-alkoksykarbonyl, C1-C6-alkoksykarbonyloC2-C6-alkenyl, C1-C6-alkilokarbonylo-C2-C6-alkinyl, C1-C6-alkoksykarbonylo-C2-C6-alkinyl, grupę cyjano, karboksyl, fenyl lub pierścień aromatyczny zawierający 1 lub 2 heteroatomy wybrane z grupy azotu, tlenu i siarki, przy czym w ostatnim przypadku oba pierścienie aromatyczne mogą być podstawione przez C1-C3-alkil, C1-C3-fluorowcoalkil, C1-C3-alkoksyl, C1-C3-fluorowcoalkoksyl, fluorowiec, grupę cyjano lub nitro; lub R0, razem z sąsiednimi podstawnikami R1, R2 i R3, tworzą nasycony lub nienasycony mostek C3-C6-węglowodorowy, który może być przerwany 1 lub 2 heteroatomami wybranymi z grupy azotu, tlenu i siarki i/lub podstawiony C1-C4-alkilem;
każdy R1, R2, R3 niezależnie od siebie oznacza wodór, fluorowiec, C1-C6-alkil, C2-C6-alkenyl, C2-C6-alkinyl, C3-C6-cykloalkil, C1-C6-fluorowcoalkil, C2-C6-fluorowcoalkenyl, C1-C6 -alkoksykarbonylo-C2-C6-alkenyl, C1-C6-alkilokarbonylo-C2-C6-alkenyl, cyjano-C2-C6-alkenyl, nitro-C2-C6-alkenyl, C2-C6-fluorowcoalkinyl, C1-C6-alkoksykarbonylo-C2-C6-alkinyl, C1-C6-alkilokarbonylo-C2-C6-alkinyl, cyjanoC2-C6-alkinyl, nitro-C2-C6-alkinyl, C3-C6-fluorowcocykloalkil, hydroksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkilotio-C1-C6-alkil, grupę cyjano, C1-C4-alkilokarbonyl, C1-C6-alkoksykarbonyl, hydroksyl, C1-C10-alkoksyl, C3-C6-alkenyloksyl, C3-C6-alkinyloksyl, C1-C6-fluorowcoalkoksyl, C3-C6-fluorowcoalkenylooksyl, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkoksyl, grupę merkapto, C1-C6-alkilotio, C1-C6-fluorowcoalkilotio, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, grupę nitro, amino, C1-C6-alkiloamino, di(C1-C6-alkilo)amino lub fenoksyl, w których pierścień fenylowy może być podstawiony przez C1-C3-alkil, C1-C3-fluorowcoalkil, C1-C3-alkoksyl, C1-C3-fluorowcoalkoksyl, fluorowiec, grupę cyjano lub nitro;
R2 może dodatkowo oznaczać fenyl, naftyl lub 5- lub 6-członowy pierścień aromatyczny, który może zawierać 1 lub 2 heteroatomy wybrane z grupy azotu, tlenu i siarki, przy czym pierścień fenylowy, pierścień naftylowy i 5- lub 6-członowe pierścienie aromatyczne mogą być podstawione przez fluorowiec, C3-C8-cykloalkil, hydroksyl, grupę merkapto, amino, cyjano, nitro lub formyl; i/lub pierścień fenylowy, pierścień naftylowy i 5- lub 6-członowy pierścień aromatyczny mogą być podstawione przez C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, hydroksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkoksyl, C1-C6-alkilokarbonyl, C1-C6-alkilotio, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, mono-C1-C6-alkilamino, di-C1-C6-alkilamino, C1-C6-alkilo-karbonyloamino, C1-C6-alkilokarbonylo (C1-C6-alkilo) amino, C2-C6-alkenyl, C3-C6-alkenyloksyl, hydroksy-C3-C6-alkenyl, C1-C6-alkoksy-C2-C6-alkenyl,
PL 208 742 B1
C1-C6-alkoksy-C3-C6-alkenyloksyl, C2-C6-alkenylokarbonyl, C2-C6-alkenyloltio, C2-C6-alkenylosulfinyl, C2-C6-alkenylosulfonyl, mono- lub di-C2-C6-alkenyloamino, C1-C6-alkilo (C3-C6-alkenylo) amino, C2-C6-alkenylokarbonyloamino, C2-C6-alkenylokarbonylo (C1-C6-alkilo) amino, C2-C6-alkinyl, C3-C6-alkinyloksyl, hydroksy-C3-C6-alkinyl, C1-C6-alkoksy-C3-C6-alkinyl, C1-C6-alkoksy-C4-C6-alkinyloksyl, C2-C6-alkinylokarbonyl, C2-C6-alkinylotio, C2-C6-alkinylosulfinyl, C2-C6-alkinylosulfonyl, mono- lub di-C3-C6-alkinyloamino, C1-C6-alkilo(C3-C6-alkinylo) amino, C2-C6-alkinylokarbonyloamino lub przez C2-C6-alkinylokarbonylo(C1-C6-alkilo)amino; i/lub pierścień fenylowy, pierścień naftylowy i 5- lub 6-członowy pierścień aromatyczny mogą być podstawione przez podstawiony fluorowcem C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksyl, hydroksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkil, C1-C6-alkoksy-C1-C6-alkoksyl, C1-C6-alkilokarbonyl, C1-C6-alkilotio, C1-C6-alkilosulfinyl, C1-C6-alkilosulfonyl, mono-C1-C6-alkiloamino, di-C1-C6-alkiloamino, C1-C6-alkilokarbonyloamino, C1-C6-alkilokarbonylo(C1-C6-alkilo)amino, C2-C6-alkenyl, C3-C6-alkenyloksyl, hydroksy-C3-C6-alkenyl, C1-C6-alkoksy-C2-C6-alkenyl, C1-C6-alkoksy-C3-C6-alkenyloksyl, C2-C6-alkenylokarbonyl, C2-C6-alkenylotio, C2-C6-alkenylosulfinyl, C2-C6-alkenylosulfonyl, mono- lub di-C2-C6-alkenyloamino, C1-C6-alkilo(C3-C6-alkenylo)amino, C2-C6-alkenylokarbonyloamino, C2-C6-alkenylokarbonylo(C1-C6-alkilo)amino, C2-C6-alkinyl, C3-C6-alkinyloksyl, hydroksy-C3-C6-alkinyl, C1-C6-alkoksy-C3-C6-alkinyl, C1-C6-alkoksy-C4-C6-alkinyloksyl, C2-C6-alkinylokarbonyl, C2-C6-alkinylotio, C2-C6-alkinylosulfinyl, C2-C6-alkinylosulfonyl, mono- lub di-C3-C6-alkinyloamino, C1-C6-alkilo(C3-C6-alkinylo)amino, C2-C6-alkinylokarbonyloamino lub C2-C6-alkinylokarbonylo(C1-C6-alkilo)amino; i/lub pierścień fenylowy, pierścień naftylowy i 5- lub 6-członowy pierścień aromatyczny mogą być podstawione rodnikiem o wzorach COOR50, CONR51, SO2NR53R54 lub SO2OR55, gdzie R50, R51, R52, R53, R54 i R55 niezależnie od siebie oznaczają C1-C6-alkil, C2-C6-alkenyl lub C3-C6-alkinyl lub C1-C6-alkil, C2-C6-alkenyl lub C3-C6-alkinyl podstawiony przez fluorowiec, hydroksyl-, alkoksyl-, merkapto-, amino-, cyjano-, nitro-, alkilotio-, alkilosulfinyl- lub alkilosulfonylo, i n wynosi 0, 1 lub 2, przez reakcję związku o wzorze II w którym
R0, R1, R2, R3 i n są jak to podano wyżej i X oznacza chlor, brom lub jod, z dinitrylem kwasu malonowego w rozpuszczalniku obojętnym w obecności katalizatora palladowego i zasady, który to sposób obejmuje zastosowanie wodorotlenku metalu alkalicznego lub mieszaniny wodorotlenków metali alkalicznych jako zasady i zastosowanie jako katalizatora palladowego związku wybranego z grupy obejmującej dihalogenki palladu (II), octan palladu(II), siarczan palladu(II), dichlorek bis (trifenylofosfino)palladu(II), dichlorek bis(tricyklopentylofosfino)palladu(II), dichlorek bis(tricykloheksylofosfino)palladu(II), bis(dibenzylidenoacetono)pallad(0) lub tetrakis(trifenylofosfino)pallad(0).
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że katalizator palladowy wytwarza się in situ ze związków palladu(II) lub palladu (0) przez tworzenie kompleksów z ligandami fosfinowymi.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że katalizator palladowy stosuje się w ilości od 0,001 do 100% molowych w przeliczeniu na związek o wzorze II.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako rozcieńczalnik stosuje się węglowodór alifatyczny, cykloalifatyczny lub aromatyczny, fluorowcowęglowodór alifatyczny, nitryl, eter, alkohol, keton, ester lub lakton, N-podstawiony laktam, amid, acykliczny mocznik, sulfotlenek lub wodę lub mieszaninę tych rozcieńczalników.
5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że stosuje się węglowodór aromatyczny, eter, N-podstawiony laktam, amid, acykliczny mocznik, lub sulfotlenek.
6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że stosuje się N-metylopirolidon.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako zasadę stosuje się wodorotlenek sodu lub wodorotlenek potasu lub mieszaninę wodorotlenku sodu i wodorotlenku potasu.
PL 208 742 B1
8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że jako zasadę stosuje się wodorotlenek sodu.
9. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że zasadę stosuje się w ilości równoważnikowej lub w nadmiarze od 2 do 10 równoważników w stosunku do nitrylu kwasu malonowego.
10. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję prowadzi się w temperaturze od 0°C do 250°C.
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję dinitrylu kwasu malonowego ze związkiem o wzorze II prowadzi się pod zwiększonym ciśnieniem.
PL377360A 2002-12-05 2003-12-04 Sposób wytwarzania dinitryli kwasu fenylomalonowego PL208742B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
CH20572002 2002-12-05

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL377360A1 PL377360A1 (pl) 2006-02-06
PL208742B1 true PL208742B1 (pl) 2011-06-30

Family

ID=32399979

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL377360A PL208742B1 (pl) 2002-12-05 2003-12-04 Sposób wytwarzania dinitryli kwasu fenylomalonowego

Country Status (22)

Country Link
US (1) US7268247B2 (pl)
EP (1) EP1567482B1 (pl)
JP (1) JP4170986B2 (pl)
KR (1) KR100726112B1 (pl)
CN (1) CN1329370C (pl)
AR (1) AR042282A1 (pl)
AT (1) ATE457974T1 (pl)
AU (1) AU2003292186B2 (pl)
BR (2) BR0310115B1 (pl)
CA (1) CA2503558C (pl)
DE (1) DE60331346D1 (pl)
DK (1) DK1567482T3 (pl)
ES (1) ES2339652T3 (pl)
IL (1) IL168698A (pl)
MX (1) MXPA05005698A (pl)
PL (1) PL208742B1 (pl)
PT (1) PT1567482E (pl)
RU (1) RU2324678C2 (pl)
TW (1) TWI313676B (pl)
UA (1) UA80847C2 (pl)
WO (1) WO2004050607A1 (pl)
ZA (1) ZA200502907B (pl)

Families Citing this family (20)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US20060147063A1 (en) * 2004-12-22 2006-07-06 Broadcom Corporation Echo cancellation in telephones with multiple microphones
US7983720B2 (en) * 2004-12-22 2011-07-19 Broadcom Corporation Wireless telephone with adaptive microphone array
US8509703B2 (en) * 2004-12-22 2013-08-13 Broadcom Corporation Wireless telephone with multiple microphones and multiple description transmission
US20060133621A1 (en) * 2004-12-22 2006-06-22 Broadcom Corporation Wireless telephone having multiple microphones
US20070116300A1 (en) * 2004-12-22 2007-05-24 Broadcom Corporation Channel decoding for wireless telephones with multiple microphones and multiple description transmission
WO2006084663A1 (en) 2005-02-09 2006-08-17 Syngenta Participations Ag Process for the preparation of intermediates
US8716507B2 (en) * 2008-10-31 2014-05-06 The Governing Council Of University Of Toronto Iron(II) catalysts containing diimino-diphosphine tetradentate ligands and their synthesis
JP5995445B2 (ja) 2009-03-12 2016-09-21 バイエル・インテレクチュアル・プロパティ・ゲゼルシャフト・ミット・ベシュレンクテル・ハフツングBayer Intellectual Property GmbH クロロ芳香族化合物及びブロモ芳香族化合物を調整する方法
CN102977151B (zh) * 2012-11-21 2015-10-21 北京格林凯默科技有限公司 双(三环己基膦)二氯化钯的制备方法
ES2928635T3 (es) * 2016-07-22 2022-11-21 Syngenta Participations Ag Proceso para la preparación de herbicidas pirrolidindionas espiroheterocíclicas mediante el compuesto intermedio ácido 2-(4-cloro-2,6-dimetilfenil) acético
CN108264450B (zh) * 2016-12-30 2021-04-30 浙江省诸暨合力化学对外贸易有限公司 一种多取代苯酚的制备方法
CN108264449B (zh) * 2016-12-30 2022-04-26 浙江省诸暨合力化学对外贸易有限公司 一种2,6-二乙基-4-甲基苯酚的制备方法
CN106928253A (zh) * 2017-03-09 2017-07-07 武汉工程大学 一种唑啉草酯的制备方法
EP3608324B1 (en) 2017-04-07 2021-08-11 Oriental (Luzhou) Agrochemicals. Co., Ltd. Method for preparing 2-arylmalonamide and applications of this method
WO2018210616A1 (de) 2017-05-15 2018-11-22 Bayer Cropscience Aktiengesellschaft Verfahren zur herstellung von (4-halogen-2,6-dialkylphenyl)malononitrilen
ES2902985T3 (es) 2017-12-05 2022-03-30 Syngenta Participations Ag Procedimiento químico para la síntesis de compuestos de pirazolidindiona herbicidas
JP7353295B2 (ja) 2018-04-10 2023-09-29 バイエル・アクチエンゲゼルシヤフト 2,6-ジアルキルフェニル酢酸の製造方法
CN109320435B (zh) * 2018-11-30 2021-11-23 江苏富鼎化学有限公司 2-(2,6-二乙基-4-甲基苯)丙二腈的合成方法
CN109627184A (zh) * 2019-01-04 2019-04-16 浙江中山化工集团股份有限公司 一种2,6-二乙基-4-甲基苯基丙二腈的制备方法
PL3950659T3 (pl) 2019-04-01 2025-10-20 Oriental (Luzhou) Agrochemicals. Co., Ltd. Sposób wytwarzania pochodnej kwasu 2-arylomalonowego, związku pośredniego i ich zastosowanie

Family Cites Families (12)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
JPS60197650A (ja) 1984-03-16 1985-10-07 Nitto Kasei Kk アリ−ル置換マロンニトリルの製造法
JPS60204753A (ja) 1984-03-29 1985-10-16 Nitto Kasei Kk アリ−ル置換マロンニトリルの製造方法
DE4109208A1 (de) * 1991-03-21 1992-09-24 Bayer Ag 3-hydroxy-4-aryl-5-oxo-pyrazolin-derivate
US5358924A (en) * 1991-03-21 1994-10-25 Bayer Aktiengesellschaft 3-hydroxy-4-aryl-5-oxo-pyrozoline derivatives, compositions and use
WO1995001971A1 (de) 1993-07-05 1995-01-19 Bayer Aktiengesellschaft Substituierte aryl-ketoenolheterocyclen
CA2199636A1 (en) 1994-10-17 1996-04-25 Jutta Glock Herbicidal compositions
AU4435396A (en) 1995-01-13 1996-07-31 Novartis Ag 4-aryl- and 4-heteroaryl -5-oxopyrazoline derivatives having pesticidal properties
EP0835243B1 (de) 1995-06-30 2003-01-29 Bayer CropScience AG Dialkyl-halogenphenylsubstituierte ketoenole zur verwendung als herbizide und pestizide
RO120911B1 (ro) * 1998-03-13 2006-09-29 Novartis Ag Derivaţi de 3-hidroxi-4-aril-5-oxopirazolină, activi ca erbicide
IN188424B (pl) * 1998-03-19 2002-09-21 Laonza A G
JP4049233B2 (ja) * 1999-03-25 2008-02-20 富士フイルム株式会社 活性メチレン置換アレーン誘導体の製造方法
CN1355786A (zh) * 1999-06-16 2002-06-26 辛根塔参与股份公司 用于制备除草剂的中间体的取代芳基丙二腈化合物

Also Published As

Publication number Publication date
CA2503558C (en) 2012-07-17
DE60331346D1 (de) 2010-04-01
MXPA05005698A (es) 2005-07-26
AR042282A1 (es) 2005-06-15
EP1567482A1 (en) 2005-08-31
DK1567482T3 (da) 2010-05-17
CN1329370C (zh) 2007-08-01
KR20050088102A (ko) 2005-09-01
BR0317002A (pt) 2005-10-25
RU2324678C2 (ru) 2008-05-20
ES2339652T3 (es) 2010-05-24
CA2503558A1 (en) 2004-06-17
JP2006509006A (ja) 2006-03-16
RU2005121120A (ru) 2006-01-20
CN1720221A (zh) 2006-01-11
KR100726112B1 (ko) 2007-06-12
TWI313676B (en) 2009-08-21
ZA200502907B (en) 2005-12-28
IL168698A (en) 2010-11-30
UA80847C2 (en) 2007-11-12
JP4170986B2 (ja) 2008-10-22
AU2003292186B2 (en) 2010-03-11
AU2003292186A1 (en) 2004-06-23
BR0310115B1 (pt) 2013-04-30
PL377360A1 (pl) 2006-02-06
US7268247B2 (en) 2007-09-11
EP1567482B1 (en) 2010-02-17
ATE457974T1 (de) 2010-03-15
PT1567482E (pt) 2010-04-15
US20060135805A1 (en) 2006-06-22
WO2004050607A1 (en) 2004-06-17
TW200417535A (en) 2004-09-16

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL208742B1 (pl) Sposób wytwarzania dinitryli kwasu fenylomalonowego
CA2368827A1 (en) New intermediates
JP5411319B2 (ja) 除草効果がある置換された3−ヒドロキシ−4−アリール−5−オキソピラゾリン誘導体の製造方法
US11136289B2 (en) Process and intermediate