PL209537B1 - Uszczelniony wieloszybowy zespół okienny, sposób montowania uszczelnionego wieloszybowego zespołu okiennego oraz zespół mocujący do uszczelnionego wieloszybowego zespołu okiennego - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest uszczelniony bezramowy wieloszybowy zespół okienny zawierający co najmniej trzy szyby (1, 3, 5), w którym przestrzenie powietrzne wewnątrz tego zespołu są hermetycznie uszczelnione względem siebie uważa się za nowy. Zespół taki korzystnie zawiera zespół mocujący, w którym piasta jest wykonana z dwóch sprzęgających się części (21, 25). Ta dwuczęściowa piasta ułatwia montaż tych zespołów i służy do wspierania ciężaru zespołu.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest uszczelniony wieloszybowy zespół okienny, sposób montowania uszczelnionego wieloszybowego zespołu okiennego oraz zespół mocujący do uszczelnionego wieloszybowego zespołu okiennego.

Coraz częściej w budownictwie wykorzystuje się zawieszone zespoły zawierające wiele uszczelnionych, dwuszybowych zespołów okiennych, zdystansowanych przez obwodową uszczelkę (zwane również bezramowymi zespołami okiennymi), przy czym zespoły te są montowane krawędziami do siebie, aby powstał wygląd pełnej szklanej ściany budynku. Patent brytyjski nr 2171137 opisuje takie zespoły zawierające pole złożone z dwuszybowych zespołów, z których każdy zawiera zespół mocujący przymocowany do jednej z szyb w sposób umożliwiający uginanie się tego zespołu okiennego bez pogarszania uszczelnienia zespołu.

Wszystkie znane systemy bezramowe oparte są na dwuszybowych zespołach okiennych. Ponieważ przepisy budowlane są coraz surowsze, parametry tych zespołów, zwłaszcza w odniesieniu do właściwości zatrzymywania ciepła, mogą być gorsze niż wymagają tego przepisy lub niż chce architekt. Jeden sposób polepszenia właściwości zatrzymywania ciepła w przypadku konwencjonalnych okien obramowanych polega na zastąpieniu dwuszybowych zespołów okiennych trójszybowymi zespołami okiennymi. Jednakże konstrukcja trójszybowych bezramowych zespołów okiennych jest skomplikowana ze względu na konieczność wspierania dodatkowego ciężaru trzeciej szyby oraz konieczność zapewnienia, że oszklenie nie zawiedzie pod obciążeniem wiatrem.

Odkryliśmy, że problemy te można przezwyciężyć przez dołączenie zespołu mocującego tak, aby rozłożyć obciążenie na szybę wewnętrzną i szybę zewnętrzną oraz uszczelnić przestrzenie powietrzne wewnątrz zespołu okiennego.

Według pierwszego aspektu wynalazek ten przewiduje uszczelniony wieloszybowy zespół okienny zawierający co najmniej trzy szyby zdystansowane od siebie za pomocą uszczelki obwodowej i posiadające co najmniej jedno miejsce mocowania wewną trz obwodowej uszczelki, w którym to miejscu usytuowany jest zespół mocujący, który jest dołączony do wewnętrznej szyby i zewnętrznej szyby i przechodzi przez uszczelniony otwór w szybie ś rodkowej.

Uszczelnienie pomiędzy przestrzeniami powietrznymi w zespole okiennym nie musi być całkowicie szczelne dla powietrza. Jednakże w korzystnych przykładach realizacji uszczelnienie to jest hermetycznie szczelne. Każde przechodzenie powietrza pomiędzy dwiema przestrzeniami powietrznymi zmniejsza właściwości zatrzymywania ciepła zespołu okiennego. Ponadto, jeśli uszczelnienie jest szczelne dla powietrza, kiedy szyby zewnętrzne uginają się pod obciążeniem wiatrem, powietrze jest sprężane i przenosi siłę na szyby wewnętrzne, powodując ich ugięcie i zmniejszając prawdopodobieństwo zetknięcia się ze sobą dwóch szyb w zespole okiennym.

Zespół mocujący korzystnie zawiera tuleję, piastę, człon mocujący i nakrętkę ustalającą, która jest łączona z członem mocującym. Przez każdą szybę przewiercony jest otwór, by określić położenie mocowania. Otwory takie są normalnie kołowe, a piasta ma zasadniczo kształt cylindryczny. Piasta może być wykonana jako pojedynczy element lub jest złożona z dwóch części, które po połączeniu tworzą piastę.

Korzystnie piasta zawiera dwa sprzęgające się elementy z przeciwległymi powierzchniami, które stykają się z powierzchniami środkowej szyby, pomagając przez to w utrzymywaniu położenia tej środkowej szyby. Na każdej z tych przeciwległych powierzchni może być umieszczony pierścień uszczelniający z odpowiedniego materiału, takiego jak nylon, kauczuk neoprenowy lub kauczuk silikonowy, aby uszczelniać środkową szybę.

Zespoły mocujące, w których piasta zawiera dwa sprzęgające się ze sobą człony, są uważane za nowe, a zatem według innego aspektu niniejszego wynalazku proponowany jest zespół mocujący do szczelnego zespołu okiennego, zawierającego co najmniej trzy szyby, zawierający piastę i człon mocujący, który przechodzi przez tę piastę, przy czym ten zespół mocujący charakteryzuje się tym, że piasta jest złożona z dwóch sprzęgających się członów. W korzystnym przykładzie realizacji piasta charakteryzuje się tym, że te dwa sprzęgające się człony mają przeciwległe powierzchnie, które są przeznaczone do stykania się z powierzchniami szyby szklanej, gdy człony te są ze sobą sprzężone.

Zwykle uszczelnione zespoły okienne są prostokątne, a mocowanie jest usytuowane w obszarze każdego narożnika. Korzystnie zespół mocujący jest dociśnięty do wewnętrznej szyby zespołu okiennego, jeszcze korzystniej jest również dociśnięty do zewnętrznej szyby zespołu okiennego, a najkorzystniej doci ś nię ty jest również do szyby ś rodkowej.

PL 209 537 B1

Otwory w szybie wewnętrznej i w szybie zewnętrznej, przez które przechodzi zespół mocujący, muszą być hermetycznie uszczelnione, tak aby chronić integralność zespołu okiennego. Otwory w środkowej szybie są korzystnie hermetycznie uszczelnione, aby oddzielić od siebie dwie przestrzenie powietrzne wewnątrz zespołu okiennego.

W tych korzystnych przykł adach realizacji, gdzie zespół mocują cy jest dociś nięty do szyb zespołu okiennego, zespół okienny może być uszczelniony przez zastosowanie pierścienia uszczelniającego na tych powierzchniach zespołu mocującego, które stykają się z szybą. Korzystnie taki pierścień uszczelniający może być pierścieniem o przekroju okrągłym usytuowanym w pierścieniowym rowku w tej powierzchni, która wystaje nieco nad taką powierzchnię. Pierścień uszczelniający może być wykonany z wielu różnych ściśliwych materiałów, takich jak nylon, kauczuk silikonowy lub kauczuk neoprenowy. Kiedy zespół okienny jest zmontowany, pierścienie te są ściśnięte i zapewniają uszczelnienie. W bardziej korzystnym przykładzie realizacji uszczelnienie takie jest uzupełnione uszczelnieniem pomocniczym utworzonym przez wypełnienie szczelin pomiędzy powierzchniami stykowymi zespołu mocującego a szybami zespołu okiennego pomocniczym szczeliwem silikonowym.

Wiele różnych członów mocujących stosowano w charakterze części zespołów mocujących używanych w istniejących bezramowych dwuszybowych zespołach okiennych. Każdy z tych członów mocujących nadaje się do zastosowania w trójszybowych zespołach okiennych według wynalazku. Korzystne klasy członu mocującego, nadającego się do zespołów okiennych według wynalazku, obejmują śruby mocujące typu opisanego w patencie brytyjskim 2171137 z łbem wpuszczanym, który wchodzi w pogłębiony otwór w zewnętrznej powierzchni szyby zewnętrznej. Mogą być również stosowane śruby mocujące typu opisanego w patencie USA nr 4793112, posiadające wpuszczany łeb, który wchodzi w pogłębiony otwór w wewnętrznej warstwie szklanej laminowanej szyby zewnętrznej. Trzeci rodzaj elementu mocującego opisano w patencie europejskim 201212. Zawiera on człon kulowy i człon gniazdowy, przy czym gniazdo jest zamocowane w otworze w szybie zewnętrznej, a człon kulowy jest podłużnym członem, który przechodzi przez zespół okienny.

Człon mocujący jest mocowany do członu wsporczego, który jest mocowany do budynku. Zwykle członem wsporczym może być człon w postaci sprężyny płytkowej. Zastosowanie pola członów wsporczych na budynku umożliwia montowanie odpowiedniego zestawu zespołów okiennych na budynku, zwykle w układzie krawędź do krawędzi tak, aby zapewnić wygląd litej ściany szklanej. Zespoły zawierające pole złożone z tych nowych zespołów okiennych stanowią dalszy aspekt niniejszego wynalazku.

Zespoły okienne według wynalazku korzystnie zawierają trzy szyby. Najczęściej jest to sodowowapniowe szkło typu float o grubości 2-20 mm, korzystniej 4-12 mm. Tam, gdzie szkło przenosi obciążenie, korzystne będzie stosowanie szkła hartowanego. W takim przypadku otwory w szkle muszą być wiercone przed procesem hartowania. Mogą być również stosowane szyby z powłoką o małym współczynniku emisji na co najmniej jednej powierzchni. Można również stosować szyby laminowane, zwłaszcza w przypadku szyby zewnętrznej. W korzystnym przykładzie realizacji zespół mocujący jest usytuowany w szybie zewnętrznej w obudowie wciętej w wewnętrzną warstwę laminatu. Zewnętrzna warstwa laminatu stanowi nieprzerwaną powierzchnię, kiedy patrzy się z zewnątrz budynku, który może mieć estetyczny przyjemny wygląd. Zewnętrzna warstwa takiego laminatu może być również wykonana z dekorowanego lub z wzorzystego szkła, aby zapewnić szczególny wygląd i zewnętrzny. Można również stosować szkło barwione w swej masie, aby powstał zespół okienny o szczególnym wyglądzie.

W zespołach okiennych według wynalazku można również stosować szyby wykonane z przezroczystych tworzyw sztucznych, takich jak poliwęglany. Takie szyby z tworzyw sztucznych mogą zastąpić niektóre lub wszystkie szyby szklane. W korzystnych przykładach realizacji przynajmniej szyba zewnętrzna, a korzystniej również szyba wewnętrzna, są szybami szklanymi. Jeżeli stosuje się szybę z tworzywa sztucznego, to jest ona korzystnie stosowana jako szyba środkowa, a wtedy powierzchnia tworzywa sztucznego jest zabezpieczona przed porysowaniem.

Grubość szyb w każdym zespole okiennym nie musi być identyczna. Każda szyba powinna mieć wystarczającą grubość, aby wytrzymywała obciążenie przykładane do niej. Jednakże stosowanie szyb o zbyt dużej grubości nie jest pożądane, ponieważ zwiększa to wymiary i ciężar zespołu okiennego.

Właściwości zatrzymywania ciepła zespołów okiennych według wynalazku (wyrażone jako wartość U w jednostkach W/m²K) są korzystnie mniejsze niż 3,0, korzystniej mniejsze niż 2,0, a najkorzystniej mniejsze niż 1,0. Wartość U każdego zespołu okiennego jest określona przez pewną liczbę czynników, w skład których wchodzi grubość szyb, odległość pomiędzy szybami i obecność powłoki

PL 209 537 B1 odbijającej ciepło na co najmniej jednej powierzchni szkła oraz usytuowanie tej powłoki w zespole okiennym. Kiedy stosowane jest szkło powlekane w celu polepszenia wartości U zespołu okiennego, jest ono korzystnie usytuowane na powierzchni 3 zespołu (to znaczy na zewnętrznej powierzchni środkowej szyby przy stosowaniu konwencjonalnej numeracji zewnętrzna powierzchnia szyby zewnętrznej jest powierzchnią o numerze pierwszym, a wewnętrzna powierzchnia szyby zewnętrznej jest powierzchnią o numerze drugim itd.).

Zespoły okienne według wynalazku można montować przez wprowadzenie tulei w pogłębiony otwór w szybie zewnętrznej i umieszczenie w tej tulei piasty tak, że styka się ona z wewnętrzną powierzchnią szyby zewnętrznej. Następnie element dystansowy wspierający główne szczeliwo butylowe umieszcza się wokół obwodu szyby. Następnie szybę środkową umieszcza się na piaście tak, aby zetknęła się z elementem dystansowym. Ta szyba środkowa jest trzymana luźno na swoim miejscu przez adhezję do głównego szczeliwa butylowego. Następnie drugi element dystansowy umieszcza się wokół obwodu szyby środkowej i szybę wewnętrzną umieszcza się na piaście i przytrzymuje luźno na miejscu dzięki adhezji do głównego szczeliwa butylowego. Cały zespół można następnie ścisnąć, by zapewnić szczelność.

Montaż taki wymaga, aby otwory w szybie środkowej i wewnętrznej były wystarczająco duże, by mogły zmieścić piastę. Ponieważ średnica piasty będzie większa niż otwór w szybie zewnętrznej, piasta może być wykonana jako zwężająca się, aby umożliwić użycie szyb posiadających otwory o mniejszej średnicy, która może być taka sama lub podobna jak średnica otworu w szybie zewnętrznej. Taka piasta zawiera dwie części, z których jedna ma mniejszą średnicę niż druga. Otwór w środkowej szybie ma takie wymiary, aby pasował na mniejszą część piasty, ale nie na większą część. Szyba środkowa jest zatem umieszczana na zespole mocującym. Dolna część piasty może być również wykonana jako zwężająca się w podobny sposób, tak że wewnętrzna szyba pasuje na zwężoną część i jest przez to ustalana na zespole mocującym.

W korzystnych przykładach realizacji wynalazku piasta zawiera dwa człony, które po sprzężeniu tworzą piastę. Takie korzystne zespoły okienne mogą być montowane przy zastosowaniu odmiany powyższej procedury, która umożliwia stosowanie szyb z otworami o identycznej średnicy i ułatwia uszczelnienie piasty w otworze w szybie środkowej.

Takie dwuczęściowe piasty zawierają dwie części składowe, z których każda jest w styku z wewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby lub wewnętrznej szyby oraz z przeciwległą powierzchnią szyby środkowej. Korzystnie każda część piasty ma występ, który przechodzi przez otwór w środkowej szybie, przy czym wymienione występy sprzęgając się tworzą piastę. Piasta przechodzi również korzystnie przez otwór w wewnętrznej szybie, ale nie wystaje poza tę szybę.

Występy, które przechodzą przez otwór w szybie środkowej, mogą korzystnie przyjmować postać wydrążonych cylindrów, przy czym wewnętrzna średnica jednego takiego cylindra jest zasadniczo taka sama jak zewnętrzna średnica drugiego. Długość tych występów jest taka, że zachodzą one na siebie i sprzęgają się ze sobą przez to, że występ o mniejszej średnicy zewnętrznej jest spasowany wciskowe z występem o większej średnicy zewnętrznej.

Występ o większej średnicy zewnętrznej ma korzystnie średnicę, która jest nieco mniejsza niż średnica otworu w środkowej szybie. W korzystnych przykładach realizacji występ o większej średnicy zewnętrznej jest częścią tego członu piasty, który styka się z wewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby ze szkła. Każda część piasty, która przechodzi przez otwór w szybie wewnętrznej, korzystnie ma średnicę nieco mniejszą niż średnica otworu. W takich korzystnych przykładach realizacji niewielka różnica pomiędzy średnicami występów i średnicami otworów w szybach ułatwia montaż zespołów okiennych. Ponadto przestrzeń pomiędzy bokiem występów a krawędzią szyby można wypełnić pomocniczym szczeliwem silikonowym, co polepsza uszczelnienie pomiędzy piastą a szybą środkową.

W korzystnych przykładach realizacji wynalazku te powierzchnie piasty, które stykają się z szybami zespołu okiennego, mają pomocnicze szczeliwo silikonowe oprócz głównego pierścienia uszczelniającego. Powierzchnia taka ma pierścieniowy rowek, w który można wprowadzić silikon. Korzystnie rowki takie są ze sobą połączone i mają kanał wlotowy, poprzez który można wprowadzić silikon oraz kanał wyjściowy, poprzez który może uchodzić powietrze wypierane przez szczeliwo. Taki kanał wejściowy może być połączony z wewnętrznym kanałem piasty tak, że (przed wprowadzeniem członu mocującego w kanał) odpowiedni iniektor można dołączyć do wejściowego kanału i wprowadzać silikon poprzez ten kanał. Kanał, poprzez który może przechodzić szczeliwo, powinien być wykonany tak, aby w miarę możliwości unikać zamknięcia pęcherzyków powietrza w tym kanale. Jeżeli piasta jest wykonana z dwóch sprzęgających się ze sobą członów, wówczas człony te powinny mieć

PL 209 537 B1 elementy ustalające, tak aby ustalać ich względne położenia i zapewnić, że kanał, przez który może być wprowadzane szczeliwo, nie zostanie przerwany. Sprzężenie pomiędzy dwiema częściami piasty powinno być takie, aby szczeliwo nie wchodziło w szczelinę pomiędzy tymi dwoma członami.

Takie dwuczęściowe piasty ułatwiają również montaż zespołów okiennych przy użyciu nowego sposobu, który jest odmianą sposobu opisanego powyżej. Sposoby takie obejmują następujące etapy:

(a) umieszczenie tulei w pogłębionym stożkowe otworze w szybie zewnętrznej; (b) umieszczenie pierwszej części składowej piasty tak, że jest ona w styku z wewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby; (c) umieszczenie elementu dystansowego wokół obwodu wymienionej szyby zewnętrznej; (d) umieszczenie środkowej szyby na pierwszej części składowej piasty; (e) umieszczenie drugiej części składowej piasty tak, że jest ona sprzężona z pierwszą częścią składową piasty; (f) umieszczenie elementu dystansowego wokół obwodu szyby środkowej; (g) umieszczenie wewnętrznej szyby tak, że jest ona w styku z powierzchnią drugiej części składowej piasty oraz (h) ściśnięcie zespołu okiennego. W korzystnym przykładzie realizacji szyba szybę środkową umieszcza się na występie pierwszej części składowej piasty, a drugą część składową piasty sprzęga się jej występem z występem pierwszej części składowej piasty.

W bardziej korzystnych przykładach realizacji sposób ten obejmuje dodatkowy etap (i), w którym pomocnicze szczeliwo silikonowe wprowadza się poprzez kanał wlotowy w przestrzenie pomiędzy szybami a powierzchniami piasty, które są w styku z tymi szybami. Jeden przykład realizacji wynalazku zostanie teraz opisany w odniesieniu do załączonego rysunku.

Fig. 1 jest częściowym przekrojem trójszybowego zespołu okiennego według wynalazku, w którym przestrzeń pomiędzy zewnętrzną szybą szklaną a środkową szybą szklaną jest hermetycznie uszczelniona w stosunku do przestrzeni pomiędzy środkową szybą szklaną a wewnętrzną szybą szklaną, ze szczegółowym pokazaniem zespołu mocującego, który zawiera dwuczęściową piastę.

Fig. 2 jest częściowym przekrojem trójszybowego zespołu okiennego według przedmiotowego wynalazku, wykorzystującego piastę zwężającą się.

Fig. 3 jest częściowym przekrojem trójszybowego zespołu okiennego według przedmiotowego wynalazku, wykorzystującego cylindryczną piastę, która jest ściśle pasowana w otworze w środkowej szybie.

Jak pokazano na fig. 1, zespoły okienne zawierają zewnętrzną szybę 1, środkową szybę 3 i wewnętrzną szybę 5. Zewnętrzna szyba 1 ma otwór ze stożkowym zagłębieniem 9 przy jej zewnętrznej powierzchni. Środkowa szyba 3 ma kołowy otwór 11, a wewnętrzna szyba 5 ma kołowy otwór 13. Otwory 7, 11 i 13 są współosiowe. Mocująca śruba 15 przechodzi przez otwory 7, 11 i 13 wzdłuż ich wspólnej osi. Wpuszczany łeb mocującej śruby 15 wchodzi w podkładkę 17 i tuleję 19 w otworze 7 i jest usytuowany równo z zewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby 1. Zewnętrzna część 21 ma kształt zasadniczo cylindryczny. Górna powierzchnia zewnętrznej części 21 sprzęga się z wewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby 1, a dolna powierzchnia zewnętrznej części piasty 21 sprzęga się z górną powierzchnią środkowej szyby 3. Górna część zewnętrznej piasty 21 styka się z tuleją 19. Dolna część zewnętrznej piasty ma występ 23, który przechodzi poprzez otwór 11 i jest usytuowany równo z jego wewnętrzną powierzchnią.

Wewnętrzna piasta 25 ma również kształt zasadniczo cylindryczny. Górna powierzchnia wewnętrznej piasty 25 styka się z dolną powierzchnią środkowej szyby 3, a dolna powierzchnia wewnętrznej piasty 25 styka się z wewnętrzną powierzchnią wewnętrznej szyby 5. Wewnętrzna piasta 25 ma górny występ 27, który przechodzi przez otwór 11 w środkowej szybie i jest pasowany suwliwie z występem 23. Wewnętrzna piasta 25 przechodzi również przez otwór 13 w wewnętrznej szybie i leży równo z jej zewnętrzną powierzchnią.

Górna i dolna powierzchnia zarówno zewnętrznej piasty 21 jak i wewnętrznej piasty 25 mają wykonane w nich pierścieniowe rowki 31, 33, 35 i 37. Rowki te służą do osadzenia uszczelniających pierścieni 39, 41, 43 i 44 o przekroju okrągłym.

Górna i dolna powierzchnia zarówno zewnętrznej piasty 21 jak i wewnętrznej piasty 25 mają wykonane w nich drugie pierścieniowe rowki 47, 49, 51 i 53. Rowki te służą do przyjęcia szczeliwa silikonowego. Zewnętrzna piasta 21 ma otwór 55 łączący rowek 47 z wnętrzem tej piasty. W punkcie w przybliżeniu średnicowo przeciwległym wobec otworu 55 kanał 57 łączy rowki 47 i 49. Kanał 59 pomiędzy występem 27 zewnętrznej piasty 21 a krawędzią środkowej szyby 3 łączy rowek 49 z rowkiem 51. Kanał 61 łączy rowki 51 i 53 w punkcie w przybliżeniu średnicowo przeciwległym wobec kanału 57. Otwór 55, rowek 47, kanał 57, rowek 49, kanał 59, rowek 51, kanał 61 i rowek 53 tworzą drogę, przez którą silikonowe szczeliwo może być wprowadzane w zespół okienny. Usytuowanie kanału 61 śred6

PL 209 537 B1 nicowo naprzeciw kanału 57 zapewnia, że kiedy szczeliwo jest wprowadzane poprzez otwór 55, wówczas wchodzi w rowek 49 przez kanał 57, a następnie przechodzi wokół obu stron pierścieniowych rowków 49 i 51 i przez pierścieniowy kanał 59, zanim może wejść w kanał 61.

Na kołnierzowym elemencie 67 umieszczona jest podkładka 63, która przylega do wewnętrznej powierzchni kołnierza stanowiącego podłoże dla podkładki 63. Nakrętka 65 jest nakręcona na mocującą śrubę 15, aby ścisnąć zespół okienny. Mocujący człon 69 wchodzi do wnętrza piasty, aby zapewnić dodatkowe podparcie dla zespołu okiennego. Ten element mocujący jest montowany na ścianie budynku za pomocą dowolnych znanych elementów montażowych.

Zespoły okienne według tego przykładu realizacji wynalazku mogą być montowane następującym nowym sposobem. Szybę zewnętrzną 1 wyposaża się w tuleję 19, z którą sprzęga się zewnętrzną piastę 21, którą z kolei doprowadza się do zetknięcia z wewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby 1. Następnie wokół obwodu szyby 1 umieszcza się element dystansowy. Następnie środkową szybę 3 umieszcza się na występie 23 zewnętrznej piasty 21. Środkową szybę sprzęga się z elementem dystansowym, przy czym jest ona luźno przytrzymywana na miejscu przez adhezję do głównego szczeliwa butylowego umieszczonego na tym elemencie dystansowym. Następnie wewnętrzną piastę 25 wciska się do takiego położenia, że występ 27 sprzęga się z występem 23 zewnętrznej piasty. Następnie wokół obwodu szyby środkowej umieszcza się drugi element dystansowy. Na wewnętrznej piaście 25 umieszcza się następnie wewnętrzną szybę 5, której wewnętrzna powierzchnia styka się z dolną powierzchnią piasty. Wewnętrzna szyba 5 jest luźno trzymana na miejscu przez adhezję do głównego szczeliwa butylowego umieszczonego na elemencie dystansowym. Cały zespół okienny można następnie ścisnąć tak, aby doprowadzić wewnętrzną i zewnętrzną część piasty 21 i 25 oraz szyby 1, 3 i 5 bliżej siebie. Następnie do wnętrza piasty można wprowadzić odpowiedni iniektor i wprowadzić pomocnicze szczeliwo silikonowe w otwór 55. Wprowadzanie szczeliwa jest kontynuowane, aż szczeliwo wypełni otwór 13 i zacznie z niego wypływać. Zespół okienny można wtedy pozostawić, by nastąpiło utwardzenie pomocniczego szczeliwa. Takie zespoły okienne można sprzedawać jako wyroby handlowe, a jako takie stanowią one dalszy aspekt tego wynalazku.

Fig. 2 przedstawia zespół okienny zawierający zewnętrzną szybę 1, środkową szybę 3 i wewnętrzną szybę 5. Mocująca śruba 15 przechodzi przez otwory 7, 11 i 13 wzdłuż ich wspólnej osi. Stożkowy łeb mocującej śruby 15 styka się z podkładką 17 i tuleją 19 i jest usytuowany równo z zewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby 1.

Piasta 20 ma kształt zasadniczo cylindryczny. Górna powierzchnia piasty 20 styka się z wewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby 1. Dolna powierzchnia piasty 20 styka się z górną powierzchnią wewnętrznej szyby 5. Piasta 20 jest zwężona, aby utworzyć powierzchnię 22, która styka się z zewnętrzną powierzchnią środkowej szyby 3. Górna i dolna powierzchnia piasty 20 mają wykonane w nich pierścieniowe rowki 32 i 34. Rowki te służą do osadzenia uszczelniających pierścieni 40 i 42 o przekroju okrągłym. Silikonowe szczeliwo jest wprowadzane w pierścieniową szczelinę 44 pomiędzy krawędzią środkowej szyby 3 a piastą 20, jak również w pierścieniową szczelinę 46 pomiędzy krawędzią wewnętrznej szyby 5 a piastą 20.

Podkładka 63 umieszczona na kołnierzowym elemencie 67 przylega do wewnętrznej powierzchni kołnierza, który tworzy podłoże dla tej podkładki 63. Nakrętka 65 jest nakręcona na mocującą śrubę 15, aby ścisnąć zespół okienny. Mocujący człon 69 wchodzi do wnętrza piasty, aby zapewnić dalsze podparcie zespołu okiennego.

Fig. 3 przedstawia zespół okienny zawierający zewnętrzną szybę 1, środkową szybę 3 i wewnętrzną szybę 5. Mocująca śruba 15 przechodzi przez otwory 7, 11 i 13 wzdłuż ich wspólnej osi. Stożkowy wpuszczany łeb mocującej śruby 15 jest sprzężony z podkładką 17 i tuleją 19 i jest usytuowany równo z zewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby.

Piasta 22 ma zasadniczo kształt cylindryczny. Górna powierzchnia piasty 22 styka się z wewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby 1. Dolna powierzchnia piasty 22 styka się z górną powierzchnią wewnętrznej szyby 5. Górna i dolna powierzchnia piasty 22 mają wykonane w nich pierścieniowe rowki 36 i 38. Rowki te służą do osadzenia uszczelniających pierścieni 40 i 42 o przekroju okrągłym.

Górna i dolna powierzchnia piasty 22 mają wykonane w nich drugie pierścieniowe rowki 48 i 50. Kanał 56 łączy rowki 48 i 50. Otwór 56 łączy rowek 47 z wnętrzem piasty.

Środkowa szyba 3 jest przytrzymywana w swym położeniu przez obwodowe uszczelki (nie pokazano) pomiędzy zewnętrzną szybą 1 a środkową szybą 3 i pomiędzy wewnętrzną szybą 5 a środPL 209 537 B1 kową szybą 3. Jest ciasno dopasowana wokół piasty 22, aby zmniejszyć przepływ powietrza pomiędzy komorami powietrznymi w zespole okiennym do stopnia możliwego do przyjęcia.

Podkładka 63 jest umieszczona na kołnierzowym elemencie 67 i przylega do wewnętrznej powierzchni kołnierza, która zapewnia podłoże dla tej podkładki 63. Nakrętka 65 jest nakręcona na mocującą śrubę 15, by zacisnąć zespół okienny. Mocujący człon 69 wchodzi do wnętrza piasty 22, aby zapewnić dodatkowe podparcie dla zespołu okiennego.

Zespoły z fig. 2 i 3 mogą być montowane przy użyciu procesów analogicznych do opisanych w odniesieniu do fig. 1.

Zespoły te można transportować do budynku, w którym mają zostać zamocowane. W tym miejscu śrubę mocującą wprowadza się poprzez piastę, by uzupełnić zespół montażowy, i sprzęga się ją z nakrętką, aby w ten sposób zakończyć montaż.

Claims (21)

1. Uszczelniony wieloszybowy zespół okienny, znamienny tym, że zawiera co najmniej trzy szyby (1, 3, 5) zdystansowane od siebie przez uszczelki obwodowe i ma wewnątrz uszczelek obwodowych co najmniej jedno miejsce mocowania, w którym usytuowany jest zespół montażowy przymocowany do szyby wewnętrznej (5) i szyby zewnętrznej (1) i przechodzący przez otwór (11) w szybie środkowej (3).

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera trzy szyby szklane.

3. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zespół mocujący zawiera tuleję (19), piastę przymocowaną do wewnętrznej szyby (5) i do zewnętrznej szyby (1), która przechodzi przez uszczelniony otwór (11) w środkowej szybie (3) oraz mocujący człon (15), który przechodzi przez tę piastę i ma łeb, który styka się z tuleją (19) w zewnętrznej szybie (1).

4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że piasta jest w przenoszącym obciążenie kontakcie z wewnętrzną szybą (5) i z zewnętrzną szybą (1).

5. Zespół według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, że piasta ma kształt zasadniczo cylindryczny.

6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że powierzchnie piasty stykające się z powierzchnią szyby zawierają pierścieniowy rowek (31, 33, 35, 37) i sprężysty uszczelniający pierścień (39, 41, 43, 45) o przekroju okrągłym, stanowiący główne uszczelnienie i usytuowany w wymienionym rowku.

7. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że powierzchnie piasty, które stykają się z powierzchnią szyby, zawierają ponadto drugi pierścieniowy rowek (47, 49, 51, 53), który mieści pomocnicze szczeliwo silikonowe.

8. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że drugie pierścieniowe rowki (47, 49, 51, 53) są połączone ze sobą, a łączący kanał zawiera kanał wlotowy, poprzez który można wprowadzać silikonowe szczeliwo.

9. Zespół według jednego z zastrz. 3 do 8, znamienny tym, że piasta zawiera dwie części składowe (21, 25), które po połączeniu stanowią piastę.

10. Zespół według zastrz. 9, znamienny tym, że jedna powierzchnia pierwszej części składowej (21) piasty styka się z wewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby (1), a przeciwległa powierzchnia tej części piasty styka się z przeciwległą powierzchnią środkowej szyby (3), zaś jedna powierzchnia drugiej części składowej (25) piasty styka się z wewnętrzną powierzchnią wewnętrznej szyby (5), a przeciwległa powierzchnia tej części piasty styka się z przeciwległą powierzchnią środkowej szyby (3).

11. Zespół według zastrz. 10, znamienny tym, że pierwsza część składowa (21) piasty zawiera pierwszy wydrążony cylindryczny występ (23), który przechodzi przez otwór (11) w środkowej szybie (3).

12. Zespół według zastrz. 11, znamienny tym, że druga część składowa (25) piasty ma drugi wydrążony cylindryczny występ (27), który przechodzi przez otwór (11) w środkowej szybie (3) i sprzęga się z pierwszym wydrążonym cylindrycznym występem (23).

13. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że zewnętrzna średnica drugiego występu (27) jest zasadniczo taka sama jak wewnętrzna średnica pierwszego cylindrycznego występu (23).

14. Zespół według zastrz. 13, znamienny tym, że drugi cylindryczny (27) występ jest pasowany wciskowe w pierwszy cylindryczny występ (23).

PL 209 537 B1

15. Zespół według jednego z zastrz. od 9 do 14, znamienny tym, że druga część składowa (25) piasty zawiera element ustalający położenie, który sprzęga się z pierwszą częścią piasty i uniemożliwia obrotowy ruch tych dwóch części składowych piasty względem siebie wokół ich osi wzdłużnej.

16. Zespół według jednego z zastrz. od 3 do 8, znamienny tym, że piasta jest piastą zwężoną (20), której jedna część ma średnicę większą niż średnica otworu (11) w środkowej szybie (3), a jej sąsiednia część ma średnicę mniejszą niż średnica otworu (11) w środkowej szybie (3).

17. Zespół według zastrz. 16, znamienny tym, że wymieniona sąsiednia część piasty jest zwężoną jej jedną częścią, której średnica jest większa niż średnica otworu (13) w wewnętrznej szybie (5), a druga sąsiednia jej część ma średnicę, która jest mniejsza niż średnica wymienionego otworu (13).

18. Sposób montowania uszczelnionego wieloszybowego zespołu okiennego kreślonego zastrzeżeniami od 9 do 15, znamienny tym, że obejmuje etapy:

(a) umieszczenie tulei (19) w pogłębionym stożkowe otworze (7, 9) w szybie zewnętrznej (1);

(b) umieszczenie pierwszej części składowej (21) piasty tak, że jest ona w styku z wewnętrzną powierzchnią zewnętrznej szyby (1);

(c) umieszczenie elementu dystansowego wokół obwodu wymienionej szyby zewnętrznej (1);

(d) umieszczenie środkowej szyby (3) na pierwszej części składowej (21) piasty;

(e) umieszczenie drugiej części składowej (25) piasty tak, że jest ona sprzężona z pierwszą częścią składową (21) piasty;

(f) umieszczenie elementu dystansowego wokół obwodu szyby środkowej (3);

(g) umieszczenie wewnętrznej szyby (5) tak, że jest ona w styku z powierzchnią drugiej części składowej (25) piasty oraz (h) ściśnięcie zespołu okiennego.

19. Sposób według zastrz. 18, znamienny tym, że szybę środkową (3) umieszcza się na występie pierwszej części składowej (21) piasty, a drugą część składową (25) piasty umieszcza się sprzęgając jej występ z występem pierwszej części składowej (21) piasty.

20. Sposób według zastrz. 18 albo 19, znamienny tym, że obejmuje dodatkowy etap (i), w którym pomocnicze szczeliwo silikonowe wprowadza się poprzez kanał wlotowy w przestrzenie pomiędzy szybami a powierzchniami piasty, które są w styku z tymi szybami.

21. Zespół mocujący do uszczelnionego wieloszybowego zespołu okiennego, zawierający piastę, człon mocujący i nakrętkę ustalającą, znamienny tym, że piasta zawiera dwie sprzęgające się ze sobą części składowe (21, 25), które działają na powierzchnie środkowej szyby (3).