PL209711B1

PL209711B1 - Opakowany produkt do wybielania zębów

Info

Publication number: PL209711B1
Application number: PL376115A
Authority: PL
Inventors: Kuo-Chung Mark Lee; Gary Lyle Walden; Hooman Shahidi; Christopher Robert Mayer
Original assignee: Procter & Gamble
Priority date: 2002-09-24
Filing date: 2003-09-18
Publication date: 2011-10-31
Also published as: JP4129457B2; MXPA05003188A; EP1542649B1; EP1542649A1; KR20070067738A; DE60320660T2; AU2003272631A1; WO2004028499A1; RU2288698C2; TW200407164A; US20040057910A1; RU2005112245A; DE60320660D1; PL376115A1; KR100755765B1; CN1681472A; CN100512791C; KR20050057564A; CA2498138A1; US6916463B2

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest opakowany produkt do wybielania zębów, z warstwą smakowo-zapachową.

W okresie kilku ostatnich lat wybielanie zębów stało się bardzo popularne. Coraz wię ksza liczba klientów decyduje się na wybielanie swoich zębów. Możliwości wyboru sposobów wybielania zębów obejmują pasty do zębów, płukanki do ust, gumy do żucia, wybielanie w gabinecie dentystycznym oraz najczęściej roztwory do wybielania stosowane razem z odpowiednią szyną otrzymywaną albo bez recepty w sklepie, albo od dentysty.

Znane są produkty do wybielania zębów, w których wykorzystuje się pasek materiału w połączeniu z chemicznym środkiem wybielającym zęby. Przykładowo, w opisach patentowych US nr 5891453 i 5879691 opisano produkt do wybielania zębów składający się z elastycznego paska materiału i kompozycji wybielającej zęby ze środkiem nadtlenkowym i karboksypolimetylenowym środkiem żelującym. Chociaż nadtlenek i karboksypolimetylen są składnikami powszechnie stosowanymi w produktach do wybielania zębów, to jeden z nich lub obydwa mogą przyczyniać się do odczuwania niepożądanego smaku podczas używania tych produktów. W takiej sytuacji istnieje zapotrzebowanie na produkty do wybielania zębów zawierające środek smakowo-zapachowy, polepszający odczuwane doznania w jamie ustnej. Jednakże środek nadtlenkowy, razem z innymi składnikami produktu do wybielania zębów (np. woda w kompozycji wybielającej zęby, materiały w opakowaniu do przechowywania paska materiału) mogą reagować z potencjalnymi środkami smakowo-zapachowymi, takimi jak środki zapachowe, środki uwrażliwiające i środki smakowe. Tak więc istnieje również zapotrzebowanie na produkty do wybielania zębów zawierające środek smakowo-zapachowy polepszający doznania odczuwane w jamie ustnej, w których środek smakowo-zapachowy jest trwały przez przedłużony okres przechowywania.

Wynalazek dotyczy opakowanego produktu do wybielania zębów, zawierającego: opakowanie;

nośnik mający pierwszą stronę i drugą stronę przeciwległą do niej, przy czym nośnik jest umieszczony w opakowaniu, a wymiary nośnika są dostosowane do stosowania w jamie ustnej człowieka;

pierwszą kompozycję zawierającą środek wybielający zęby, przy czym ta pierwsza kompozycja pokrywa pierwszą stronę (24) nośnika, oraz charakteryzującego się tym, że ten opakowany produkt do wybielania zębów zawiera ponadto drugą kompozycję zawierającą 50 - 90% wagowych środka smakowo-zapachowego wybranego z grupy obejmującej środki smakowe, takie jak środki słodzące, środki nadające kompozycji goryczkę, środki zakwaszające, środki zapachowe, takie jak olejki lotne i esencje, środki uwrażliwiające, takie jak środki chłodzące, środki rozgrzewające i ich mieszaniny, przy czym ta druga kompozycja pokrywa drugą stronę nośnika.

Korzystny jest opakowany produkt według wynalazku, w którym środek smakowo-zapachowy jest kapsułkowany.

Korzystny jest opakowany produkt według wynalazku, w którym druga kompozycja zawiera materiał nośnikowy wybrany z grupy obejmującej węglowodany, lipidy, woski, węglowodory, silikony, białka oraz mieszaniny i pochodne tych substancji.

Korzystny jest opakowany produkt według wynalazku, w którym druga kompozycja jest w postaci warstwy o grubości 0,005 - 2 mm.

Korzystny jest opakowany produkt według wynalazku, w którym środek wybielający zęby stanowi środek nadtlenkowy, a pierwsza kompozycja dodatkowo zawiera wodę.

Korzystny jest opakowany produkt według wynalazku, w którym środek smakowo-zapachowy stanowi pochodna fosforanowa.

Korzystny jest opakowany produkt według wynalazku, w którym druga kompozycja zawiera 0,01 - 40% wagowych środka słodzącego.

Chociaż opis kończy się zastrzeżeniami patentowymi, w szczególności zwracającymi uwagę na poszczególne cechy i wyraźnie zastrzegającymi wynalazek, to należy sądzić, że wynalazek stanie się bardziej zrozumiały na podstawie poniższego opisu, w połączeniu z załączonym rysunkiem, na którym:

Fig. 1 przedstawia w widoku perspektywicznym produkt do wybielania zębów, wykonany zgodnie z wynalazkiem;

PL 209 711 B1

Fig. 2 przedstawia w bocznym przekroju poprzecznym produkt do wybielania zębów z fig. 1, wzdłuż linii 2-2;

Fig. 3 przedstawia w bocznym przekroju poprzecznym alternatywną postać produktu do wybielania zębów z fig. 1, na którym pokazano dużą liczbę kieszeni;

Fig. 4 przedstawia w widoku perspektywicznym produkt do wybielania zębów z fig. 1, dodatkowo zawierający wkładkę uwalniającą;

Fig. 5 przedstawia w bocznym przekroju poprzecznym produkt do wybielania zębów z fig. 4, wzdłuż linii 5-5;

Fig. 6 przedstawia w widoku z góry przekrój poprzeczny wielu zębów z nałożonym produktem do wybielania zębów z fig. 1, przy czym produkt do wybielania zębów jest nałożony na przednie lub wargowe powierzchnie zębów;

Fig. 7 przedstawia w bocznym przekroju poprzecznym zęby i produkt do wybielania zębów z fig. 6, wzd ł uż linii 7-7 tego rysunku;

Fig. 8 przedstawia w widoku z góry przekrój poprzeczny wielu zębów z nałożonym produktem do wybielania zębów z fig. 1, przy czym produkt do wybielania zębów jest nałożony na przednie lub wargowe powierzchnie zębów oraz na tylne lub językowe powierzchnie zębów i miękkie tkanki sąsiadujące z wargowymi powierzchniami zębów;

Fig. 9 przedstawia w bocznym przekroju poprzecznym zęby i produkt do wybielania zębów z fig. 8, wzdłuż linii 9-9 tej figury;

Fig. 10 przedstawia w bocznym przekroju poprzecznym produkt do wybielania zębów z fig. 1, umieszczony w opakowaniu; oraz

Fig. 11 ilustruje sposób wytwarzania produktów według wynalazku.

Korzystne postacie wynalazku szczegółowo przedstawiono w dalszej części opisu.

W tej części opisu szczegółowo przedstawiono korzystne postacie wynalazku, których przykłady zilustrowano na załączonym rysunku, na którym analogiczne numery wskazują takie same elementy na wszystkich przedstawionych rzutach i na którym elementy mające takie same dwie ostatnie cyfry (np. 20 i 120) oznaczają elementy podobne. Chociaż wynalazek opisano tutaj w odniesieniu do paska wybielającego zęby, takiego jaki opisano w opisach patentowych US nr 5891453 i 6419906, należy rozważyć możliwość stosowania wynalazku z innymi produktami wybielającymi zęby, jak również z innymi produktami do jamy ustnej opisanymi dokładniej w dalszej części opisu.

Przykładowy produkt do wybielania zębów 20 wykonany zgodnie z wynalazkiem opisano w odniesieniu do fig. 1,2 i 3. Produkt do wybielania zębów 20 składa się z nośnika 22 mającego pierwszą stronę 24 i drugą stronę 26, pierwszej warstwy 28 utworzonej z pierwszej kompozycji i przylegającej do pierwszej strony 24, oraz drugiej warstwy 30 utworzonej z drugiej kompozycji i przylegającej do drugiej strony 26. Ewentualnie w nośniku 22 może być utworzony układ lub duża liczba kieszeni 31 zasadniczo ukształtowanych w literę u. Kieszenie są napełnione pierwszą kompozycją i nadają nośnikowi odpowiednią fakturę. Ponieważ kieszenie formowane są w nośniku, układ tych kieszeni jest ze swojej natury na ogół płaski. Także ewentualnie, jedna lub obie strony pierwszej i drugiej warstwy przeciwległe nośnikowi 22 mogą być pokryte wkładką uwalniającą 32, jak pokazano przykładowo na fig. 4 i 5, albo jedna lub obie strony 31 pierwszej i drugiej warstwy mogą być odsłonięte. W jednej z postaci wynalazku pierwsza kompozycja jest kompozycją wybielającą zęby, a druga kompozycja zawiera środek smakowo-zapachowy. Chociaż wynalazek opisano w odniesieniu do kompozycji wybielającej zęby, należy rozumieć, że pierwsza kompozycja może mieć inne postacie. Przykładowo, zamiast środka wybielającego zęby mogą być stosowane fosforany, źródła jonów fluorkowych, środki przeciw drobnoustrojom, środki przeciwzapalne, środki odżywcze, enzymy, przeciwutleniacze, antagoniści H-2 i tym podobne. Takie i inne środki do pielęgnacji jamy ustnej nadające się do stosowania zgodnie z wynalazkiem opisano w opisie patentowym US nr 6136297.

Kompozycja wybielająca zęby może być naniesiona w postaci powłoki lub rozprowadzona na nośniku 22 i tworzyć pierwszą warstwę 28 o grubości co najmniej 0,01 mm lub co najmniej 0,02 mm lub co najmniej 0,05 mm lub co najmniej 0,07 mm i/lub mniejszej od 0,05 mm lub mniejszej od 1 mm lub mniejszej od 2 mm lub mniejszej od 3 mm. Pomiary te wykonano przez zmierzenie odległości od powierzchni nośnika 22 i w górę przez pierwszą warstwę 28. Chociaż pożądane jest aby pierwsza warstwa 28 była warstwą jednorodną, równomierną i ciągłą, to warstwa ta może być również nierównomierna, nieciągła i/lub niejednorodna. Przykładowo, pierwszą warstwę 28 mogą stanowić laminat lub oddzielne warstwy składników, bezpostaciowa mieszanina składników, oddzielne paski lub plamki, albo inne układy różnych składników, albo połączenia tych struktur. Ponadto pierwsza warstwa może

PL 209 711 B1 być formowana jako część nośnika 22 lub może być wymieszana z tym nośnikiem. Alternatywnie, pierwsza kompozycja może zastępować nośnik 22, tak jak opisano to przykładowo w opisie patentowym US nr 6419906. Przykładowo, pierwsza kompozycja może mieć postać folii lub paska zawierającego podatny na hydratację wodą polimer tlenku etylenu, z wprowadzonym do niego środkiem wybielającym zęby. Druga warstwa 30 zawierająca środek smakowo-zapachowy może być uformowana w postać folii przylegającej do jednej strony folii polimeru tlenku etylenu. Stosowane w opisie wyrażenie „przylegająca odnosi się do umiejscowienia bezpośrednio na przedmiotowej powierzchni, albo może obejmować umiejscowienie bliskie przedmiotowej powierzchni, takie w którym istnieje pośrednia dodatkowa powłoka. Przykładowo, może być nałożony materiał powłokowy pomiędzy drugą warstwą 30 zawierającą środek smakowo-zapachowy i folią polimeru tlenku etylenu.

Kompozycja wybielająca zęby tworząca pierwszą warstwę 28 może mieć postać lepkiej cieczy, pasty, żelu, roztworu, substancji stałej, albo być w dowolnym innym stanie lub fazie, które mogą tworzyć warstwę. W jednej z postaci wynalazku kompozycja wybielająca zęby ma postać żelu o lepkości 200 - 1000000 mPas przy małej szybkości ścinania (w przybliżeniu jedna sekunda^-1), a w drugiej postaci wynalazku lepkość wynosi 100000 - 800000 mPa^s. W innych postaciach wynalazku lepkość wynosi 150000 - 700000 mPas lub 300000 - 700000 mPa^s.

Ilość kompozycji wybielającej zęby zmienia się w zależności od zamierzonego zastosowania, wielkości nośnika 22, stężenia środka nadtlenkowego i żądanych korzyści. Ilość ta na ogół wynosi poniżej 1 gram. W innej postaci wynalazku ilość kompozycji wybielającej zęby wynosi 0,05 - 0,5 grama, a w jeszcze innej postaci 0,1 - 0,4 grama. Ilość kompozycji wybielającej zęby na cm kwadratowy nośnika 22 jest mniejsza od 0,2 grama/cm² lub wynosi 0,005 - 0,1 grama/cm² lub 0,01 - 0,05 grama/cm².

Jak wiadomo z danych literaturowych, kompozycja wybielająca zęby ma również granicę plastyczności. Granicą plastyczności jest wielkość siły wywieranej na materiał powodująca zapoczątkowanie odkształcenia trwałego. Granica plastyczności musi być wystarczająco duża, tak aby kompozycja wybielająca zęby była zdolna do utworzenia cienkiej warstwy i amortyzowania zaburzeń powodowanych procesem produkcyjnym, manipulacjami podczas transportowania i przechowywaniem. Granica plastyczności kompozycji wybielającej zęby wynosi 2 - 3000 Pa lub 20 - 2000 Pa lub 200 - 1500 Pa lub 400 - 1200 Pa.

Środki wybielające zęby nadające się do stosowania z kompozycją wybielającą zęby obejmują nadtlenki, chloryny metali, nadtlenoborany, kwasy nadtlenowe oraz mieszaniny tych związków. Odpowiednimi środkami nadtlenkowymi są nadtlenek wodoru, nadtlenek wapnia, nadtlenek karbamidu i mieszaniny tych związków. Odpowiednimi chlorynami metali są chloryn wapnia, chloryn baru, chloryn magnezu, chloryn litu, chloryn sodu i chloryn potasu. Dodatkowymi środkami wybielającymi zęby są podchloryny i ditlenek chloru. Chociaż środek wybielający zęby może być obecny w dowolnym stężeniu, korzystne jest aby występował w ilości równoważnej stężeniu nadtlenku wodoru wynoszącemu co najmniej 0,01% lub co najmniej 0,1% lub co najmniej 0,5% lub co najmniej 5% lub co najmniej 8% lub co najmniej 10% lub co najmniej 12% lub co najmniej 15% i/lub poniżej 15% lub poniżej 20% lub poniżej 25% lub poniżej 30% lub poniżej 40%, w przeliczeniu na masę kompozycji wybielającej zęby. Należy rozumieć, że te stężenia wyrażone są dla nadtlenku wodoru i należy dokonać odpowiednich przeliczeń dla innych cząsteczek uwalniających nadtlenek, takich jak nadtlenek karbamidu, nadtlenek wapnia, itp.

Dodatkowymi składnikami kompozycji wybielającej zęby mogą być, ale nie wyłącznie, woda, środki żelujące, środki utrzymujące wilgoć, środki regulujące pH, środki stabilizujące, środki odczulające i środki przyspieszające lub aktywatory wybielania. Zwykle stosowanym środkiem żelującym jest polimer zdolny do pęcznienia. Skuteczne stężenie środka żelującego, umożliwiające kompozycji wybielającej zęby tworzenie warstwy, różni się w zależności od rodzaju środka żelującego. Cienka warstwa ma lepkość i granicę plastyczności umożliwiające utworzenie przez kompozycję wybielającą zęby cienkiej warstwy na nośniku. Kompozycja wybielająca zęby utworzona z tych środków może również zapewniać wystarczająco przylepne przywieranie nośnika do określonych powierzchni ust. Przykładowo, zawartość środka żelującego karboksypolimetylenu w kompozycji wybielającej zęby wynosi 0,1 - 15% lub 1 - 10% lub 2 - 8% lub 3 - 6%, w przeliczeniu na masę kompozycji wybielającej zęby. Skuteczne stężenie poloxamerowego środka żelującego wynosi 10 - 40% lub 20 - 35% lub 25 - 30%, w przeliczeniu na masę kompozycji wybielającej zęby.

Odpowiednimi do stosowania w wynalazku środkami żelującymi są „Pemulen wytwarzany przez Noveon, Inc., karboksypolimetylen, karboksymetyloceluloza, karboksypropyloceluloza, hydroPL 209 711 B1 ksyetyloceluloza, poloxamer, laponit, karagenina, Veegum, polimery karboksywinylowe oraz naturalne gumy, takie jak guma karaya, guma ksantanowa, guma guarowa, guma arabska, guma tragakantowa i ich mieszaniny. Korzystnym środkiem żelującym stosowanym zgodnie z wynalazkiem jest karboksypolimetylen dostępny z firmy B.F. Goodrich pod nazwą handlową „Carbopol. Szczególnie korzystnymi Carbopolami są Carbopol 934, 940, 941, 956, 971, 974, 980 oraz ich mieszaniny. Szczególnie korzystny jest zwłaszcza Carbopol 956. Karboksypolimetylen jest słabo kwaśnym polimerem winylowym z aktywnymi grupami karboksylowymi.

Innymi odpowiednimi środkami żelującymi są polimery o ograniczonej rozpuszczalności w wodzie, jak również polimery nierozpuszczalne w wodzie. Odpowiednimi substancjami klejącymi o ograniczonej rozpuszczalności w wodzie są hydroksyetyloceluloza lub hydroksypropyloceluloza. Substancjami klejącymi nierozpuszczalnymi w wodzie są etyloceluloza i żywice polioksowe. Inną dopuszczalną substancją klejącą jest poliwinylopirolidon o masie cząsteczkowej 50000 - 300000. Jeszcze inną dopuszczalną substancją klejącą stosowaną w kompozycjach według wynalazku jest mieszanina Gantrez i półsyntetycznego, rozpuszczalnego w wodzie polimeru karboksymetylocelulozy.

Może być również dodawany środek regulujący pH, w celu uczynienia kompozycji bezpieczną dla tkanek jamy ustnej. Takimi środkami regulującymi pH lub buforami może być dowolny materiał nadający się do regulowania pH kompozycji. Odpowiednimi materiałami są wodorowęglan sodu, fosforan sodu, wodorotlenek sodu, wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu, cynian(IV) sodu, trietanoloamina, kwas cytrynowy, kwas chlorowodorowy, cytrynian sodu i mieszaniny tych związków. Środki regulujące pH dodaje się w wystarczającym stężeniu do nastawienia pH kompozycji na wartość 3 - 10 lub 4 - 8,5 lub 4,5 - 8. Stężenie środków regulujących pH w kompozycji na ogół wynosi 0,01 - 15% lub 0,05 - 5%, w przeliczeniu na mas ę kompozycji.

Odpowiednimi środkami stabilizującymi są kwas benzoesowy, kwas salicylowy, butylowany hydroksytoluen, sole cyny, fosforany i inne substancje. Odpowiednimi aktywatorami wybielania są kwas trichloroizocyjanurowy i fosforany, takie jak pirofosforan tetrasodowy.

W kompozycjach wybielających zęby mogą być również stosowane ś rodki odczulające. Środki te mogą być korzystne dla użytkowników, którzy mają wrażliwe zęby. Środkami odczulającymi są azotan potasu, kwas cytrynowy, sole kwasu cytrynowego, chlorek strontu i mieszaniny tych związków. Korzystnym środkiem odczulającym jest azotan potasu. Wynalazek obejmuje również inne środki zapewniające korzystne zmniejszenie wrażliwości zębów. Stężenie środka odczulającego typowo wynosi 0,01 - 10% lub 0,1 - 8% lub 1 - 7%, w przeliczeniu na masę kompozycji wybielającej zęby.

W kompozycji wybielającej zęby konieczne jest często wprowadzenie środka utrzymującego wilgoć, jako składnika pierwszej kompozycji. Środek utrzymujący wilgoć nadaje kompozycji reologiczną i/lub fizyczną trwałość i przynosi użytkownikowi różne korzyści smakowo-zapachowe. Do zwykle stosowanych środków utrzymujących wilgoć należą poliole (np. gliceryna, sorbit, poli(glikol etylenowy), glikol propylenowy). Poliol jest obecny w stężeniu mniejszym od 40% lub w stężeniu 0 - 35% lub 1 - 30% lub 5 - 15%, w przeliczeniu na masę kompozycji wybielającej zęby. Jeśli stężenie poliolu się zmniejsza, to woda może stanowić uzupełnienie składu kompozycji wybielającej zęby. Na ogół stężenie wody wynosi co najmniej 0% lub co najmniej 25% lub co najmniej 50% lub co najmniej 60% lub co najmniej 70% i/lub jest mniejsze od 99% lub mniejsze od 90% lub mniejsze od 80% lub mniejsze od 70% wag., w przeliczeniu na całkowitą masę kompozycji wybielającej zęby. To stężenie wody obejmuje dodawaną wolną wodę plus tę ilość wody, jaką wprowadza się z innymi materiałami.

Nośnik 22 może być formowany z takich materiałów jak polimery, naturalne i syntetyczne tkaniny, włókniny, folia, papier, kauczuk i mieszaniny tych materiałów. Nośnik 22 może być jednowarstwowym materiałem lub laminatem kilku warstw. W jednej z postaci wynalazku nośnik 22 ma postać zasadniczo płaskiego lub planarnego paska materiału. Do odpowiednich polimerów należą, ale nie wyłącznie, poliolefiny, takie jak polietylen lub polipropylen, octan etylowinylu, alkohol etylowinylowy, poliestry, takie jak MYLAR^® wytwarzany przez firmę DuPont, fluoroplasty, takie jak Teflon^® wytwarzany przez firmę DuPont oraz mieszaniny tych polimerów. Ponadto rozważa się, że nośnik 22 może być dostarczany w postaci rolki, a nie w postaci planarnej, jak pokazano na fig. 1. Alternatywnie, rozważa się, że nośnik 22 może być dostarczany w innych postaciach, takich jak gotowe szyny dentystyczne lub elastyczne szyny dentystyczne, woski, pianki, folie ulegające hydratacji, porowate włókniny lub folie, albo połączenia wymienionych postaci. Niektóre z tych innych nośników opisano w opisach patentowych US nr 6419906, 4173243, 5310563, 6045811, 5326685, 5575654 i RE 34196. Chociaż wielkość nośnika 22 może być dostosowana do poszczególnych zastosowań i na ogół dostosowana jest do jamy ustnej człowieka i szczególnie w produkcie do wybielania zębów 20 wielkość nośnika

PL 209 711 B1 dostosowuje się indywidualnie dla dopasowania do szeregu wybielanych zębów 40, jak ogólnie pokazano na fig. 6, 7, 8 i 9. Na ogół jest to sześć do ośmiu przednich zębów górnych lub dolnych, które są widoczne przy uśmiechaniu się użytkownika, albo uzębienie szczęki górnej lub uzębienie żuchwy. Ewentualnie nośnik 22 może być dopasowany do całego uzębienia górnego lub dolnego, przy ułożeniu go na zębach. W jednej z postaci wynalazku wielkość nośnika 22 jest dostosowana do pokrycia części powierzchni wargowej (tj. części przedniej) i tkanki miękkiej 42 sąsiadującej z zębami oraz dostosowana do zaginania na krawędzi siecznej siekaczy i do co najmniej części powierzchni językowej (tj. tylnej powierzchni) zębów. W innej postaci wynalazku wielkość nośnika 22 jest dostosowana do przykrycia co najmniej sześciu środkowych zębów przednich (kieł do kła). Nośnik 22 może być prostokątnym paskiem dopasowanym do szczęki górnej, o zaokrąglonych rogach i wymiarach w przybliżeniu 6,5 x 1,5 cm i/lub nośnik 22 może być trapezoidalnym paskiem dopasowanym do szczęki dolnej, o zaokrąglonych rogach i wymiarach 5 x 2 cm. Dalszy opis wielkości i kształtu nośnika 22 w zastosowaniu do wybielania zębów ujawniono w publikacji US 2002/0018754 A1.

W pewnych postaciach wynalazku nośnik 22 powinien mieć stosunkowo małą sztywność zginania, tak aby możliwe było jego układanie na konturowych powierzchniach zębów, przy wywieraniu bardzo małej siły; to jest, zgodność z krzywizną ust użytkownika, zębami i szczelinami między zębami utrzymuje się, ponieważ w nośniku praktycznie nie ma resztkowej siły powodującej powrót do zasadniczo płaskiego kształtu nośnika. Elastyczność nośnika umożliwia jego styczność z sąsiadującymi tkankami miękkimi przez przedłużony okres, bez fizycznego podrażnienia. Nośnik nie wymaga wywierania nacisku do uformowania go na zębach i łatwo dostosowuje się do powierzchni zębów i szczelin między zębami, bez konieczności stałego odkształcania podczas stosowania. Jeżeli nośnik 22 ma postać cienkiego, elastycznego paska, to grubość nośnika wynosi co najmniej 0,001 mm lub co najmniej 0,005 mm i/lub jest mniejsza od 1 mm lub mniejsza od 0,1 mm lub mniejsza od 0,05 mm lub mniejsza od 0,03 mm lub mniejsza od 0,02 mm.

Sztywność zginania jest właściwością materiału, zależną grubości nośnika, szerokości i modułu sprężystości podłużnej materiału. Ten test jest metodą mierzenia sztywności folii i arkuszy poliolefinowych. Określa on odporność próbki na zginanie, przez stosowanie czujnika tensometrycznego zamocowanego na końcu poziomej belki. Przeciwny koniec belki naciska poprzecznie pasek próbki, wciskając część paska w pionowy rowek na poziomej platformie, na której spoczywa próbka. Mikrometr połączony z czujnikiem tensometrycznym skalibrowany jest w gramach siły odkształcającej. Sztywność próbki odczytuje się bezpośrednio na mikrometrze i wyraża w gramach na centymetr szerokości paska próbki. W korzystnej postaci, ale nie wymaganej w przypadku niniejszego wynalazku, elastyczny nośnik ma sztywność zginania mniejszą od 5 gramów/cm, zmierzoną za pomocą Handle-O-Meter, model #211-300, dostępny w firmie Thwing-Albert Instrument Co. of Philadelphia, PA, zgodnie z testem ASTM D2923-95. Korzystnie nośnik 22 ma sztywność zginania mniejszą od 4 gramów/cm lub mniejszą od 3 gramów/cm lub 0,1-1 gram/cm.

Jak to przedyskutowano powyżej, w sąsiedztwie pierwszej warstwy 28 może się ewentualnie znajdować wkładka uwalniająca 32. Wkładka uwalniająca 32 może być utworzona z dowolnego materiału wykazującego mniejsze powinowactwo do pierwszej warstwy 28, niż wykazuje pierwsza warstwa 28 w stosunku do samej siebie i w stosunku do nośnika 22. Przykładowo, wkładka uwalniająca 32 może być utworzona z papieru lub poliestru, takiego jak SCOTCHPAK® wytwarzany przez firmę 3M Corp. of Minneapolis, MN, które są powlekane materiałem nieprzywierającym, w celu ułatwienia oddzielania kompozycji wybielającej zęby od wkładki uwalniającej 32, kiedy nośnik 22 jest ściągany z wkładki uwalniającej 32. Do przykładowych powłok należą wosk, silikon, polimery fluorowe, takie jak Teflon®, fluorosilikony i inne materiały nieprzywierające. Do odpowiednich powłok należą również powłoki opisane w opisach patentowych US nr 3810874, 4472480, 4567073, 4614667, 4830910 i 5306758. Dalszy opis odpowiednich materiałów, które mogą być odpowiednie jako środki uwalniające, znajduje się w Kirk-Othmer Encyclopedia of Chemical Technology, wydanie czwarte, tom 21, str. 207-218. Podczas gdy wkładka uwalniająca 32 powinna mieć co najmniej taką samą wielkość i kształt jak nośnik 22, jak pokazano na fig. 1, to wkładka uwalniająca 32 może być rozszerzona poza nośnik, wskutek tego łatwiej jest usuwać nośnik 22 (i towarzyszące warstwy pierwszą i drugą) z wkładki uwalniającej 32.

Produkt do wybielania zębów 20 może być umieszczany w opakowaniu 44, jak to przedstawiono na fig. 10, które może być udostępniane w różnych kształtach i wielkościach. Jednakże, pożądane może być, aby kształt i wielkość opakowania 44 ściśle był dostosowany do kształtu i wielkości produktu do wybielania zębów 20 oraz szczelnie zamknięty do czasu zastosowania tego produktu. OpakoPL 209 711 B1 wanie może być dostarczane w postaci torebki, pudełeczka, pojemnika z tworzywa sztucznego, koperty, woreczka lub innych znanych odpowiednich opakowań. Duża liczba opakowań 44 i produktów do wybielania zębów 20 może być powiązana ze sobą lub w inny sposób dostarczana jako zestaw, tak że dostępny jest wystarczający zapas układów wybielających zęby do wielodniowego stosowania. Korzystniej, objętość pustej przestrzeni 46 nad produktem do wybielania zębów w opakowaniu 44 wynosi 0,1 - 30000 mm³ lub 50 - 10000 mm³. Stosunek objętości pustej przestrzeni 46 nad produktem do wybielania zębów do objętości pierwszej warstwy 28 wynosi od 1 do 500, lub od 1 do 400. Korzystniej, stosunek objętości pustej przestrzeni 46 nad produktem do wybielania zębów do objętości pierwszej warstwy 28 wynosi od 1 do 200, korzystnie pomiędzy 1 i 100. Opakowanie 44 powinno być wykonane z materiału nieprzeświecającego o małej lub żadnej przepuszczalności wilgoci i ogólnie nieprzepuszczalne. Opakowanie 44 może być wykonane z jednego lub większej liczby materiałów i ewentualnie mieć wewnętrzną wkładkę. Przykładowo torebka może być wykonana z folii i mieć wewnętrzną wkładkę polietylenową. Innymi materiałami nieprzeświecającymi i zapobiegającymi przenikaniu wilgoci są tworzywo sztuczne, papier, folia, tektura, polimery i kauczuki. Może być również dostarczane dodatkowe, zewnętrzne opakowanie (nie pokazane), w którym mieści się wiele opakowań 44.

Zgodnie z jedną z postaci wynalazku, druga kompozycja tworzy drugą warstwę 30 zawierającą jeden lub większą liczbę środków smakowo-zapachowych. Druga kompozycja może mieć postać lepkiej cieczy, pasty, żelu, roztworu, substancji stałej, proszku, albo być w dowolnym innym stanie lub fazie, mogącej tworzyć warstwę. Używane w opisie wyrażenie „środek smakowo-zapachowy odnosi się do dowolnego środka wpływającego na wrażenia smakowe, zapachowe lub somatosensoryczne. Przykładami środków smakowo-zapachowych są środki smakowe (np. środki słodzące, środki nadające kompozycji goryczkę, środki zakwaszające, itp.), środki zapachowe (np. olejki lotne i esencje) i środki uwrażliwiające (np. środki chłodzące, środki rozgrzewające, itp.). Środki te mogą być kapsułkowane, jak przedyskutowano to pełniej w dalszej części opisu, w celu zmniejszenia ich dyfuzji z drugiej warstwy 30 do objętości pustej przestrzeni 46 nad produktem do wybielania zębów w opakowaniu 44, w celu ukierunkowania dostarczania środków, ochrony środków przed substancjami reaktywnymi, takimi jak woda, nadtlenek i inne składniki produktu do wybielania zębów i opakowania. Niektóre odpowiednie środki opisano w dalszej części opisu. Chociaż środki te opisano tutaj dla wygody jako środki smakowe, środki zapachowe i środki uwrażliwiające, to należy rozumieć, że niektóre środki mogą być klasyfikowane w więcej niż w jednej kategorii. Przykładowo olejek mięty pieprzowej może być uważany zarówno za środek zapachowy, jak i środek uwrażliwiający (tj. środek chłodzący). Do drugiej warstwy 30 można również wprowadzać wiele środków smakowo-zapachowych. Przykładowo, pożądane może być wprowadzenie substancji słodzącej, takiej jak sukraloza, w połączeniu z innymi środkami smakowo-zapachowymi, takimi jak monofosforan mentolu (MMP) i N-etylo-p-mentano-3-karboksyamid (WS-3).

Odpowiednie środki słodzące są dobrze znane, w tym naturalne i sztuczne substancje słodzące. Do odpowiednich rozpuszczalnych w wodzie substancji słodzących należą monosacharydy, disacharydy i polisacharydy, takie jak ksyloza, ryboza, glukoza (dekstroza), mannoza, galaktoza, fruktoza (lewuloza), sacharoza (cukier), maltoza, cukier inwertowany (mieszanina fruktozy i glukozy, pochodząca z sacharozy), częściowo zhydrolizowana skrobia, substancje stałe z syropu kukurydzianego, dihydrochalkony, monelina, stewiozydy i glicyryzyna. Do odpowiednich rozpuszczalnych w wodzie sztucznych substancji słodzących należą rozpuszczalne sole sacharyny, tj. sole sodowe lub wapniowe sacharyny, cyklaminiany, sodowe, amonowe lub wapniowe sole 2,2-ditlenku 3,4-dihydro-6-metylo-1,2,3-oksatiazyn-4-onu, sól potasowa 2,2-ditlenku 3,4-dihydro-6-metylo-1,2,3-oksatiazyn-4-onu (acesulfam-K), postać kwasowa sacharyny i tym podobne związki. Innymi odpowiednimi środkami słodzącymi są substancje słodzące oparte na dipeptydach, takie jak substancje słodzące pochodzące od kwasu asparaginowego, takie jak L-aspartylo-L-fenyloalaninian metylu (aspartam) i materiały opisane w opisie patentowym US nr 3492131, hydrat L-alfa-aspartylo-N-(2,2,4,4-tetrametylo-3-tietanylo)-D-alaninoamidu, L-aspartylo-L-fenylogliceryniany metylu i L-aspartylo-L-2,5-dihydrofenyloglicyna, L-aspartylo-2,5-dihydro-L-fenyloalanina, L-aspartylo-L-(1-cykloheksyleno)alanina i tym podobne związki. Mogą być stosowane również rozpuszczalne w wodzie środki słodzące pochodzące z występujących w naturze rozpuszczalnych w wodzie substancji słodzących, takich jak chlorowane pochodne zwykłego cukru (sacharozy), znane przykładowo pod nazwą produktu sukraloza, jak również substancje słodzące oparte na białkach, takie jak thaumatoccous danielli (Thaumatin I i II). Na ogół kompozycja tworząca drugą warstwę 30 może zawierać powyżej 0% lub powyżej 0,001% lub powyżej 0,01% lub powyżej 0,5% lub powyżej 1% lub powyżej 10% lub powyżej 25% lub powyżej 50% i/lub poniżej 99% lub

PL 209 711 B1 poniżej 90% lub poniżej 40% lub poniżej 20% lub poniżej 5% lub poniżej 3% wag. środka słodzącego.

Na ogół górny zakres zawartości środka słodzącego stosuje się, jeśli druga warstwa 30 zawiera środek słodzący zasadniczo w postaci proszku, jak przedyskutowano to pełniej w dalszej części opisu.

Środki chłodzące mogą być wybrane spośród różnorodnych materiałów. Wśród nich są takie materiały jak karboksyamidy, mentol, ketale, diole i ich mieszaniny. Korzystnymi środkami chłodzącymi w kompozycjach według wynalazku są środki paramentanokarboksyamidowe, takie jak N-etylo-p-mentano-3-karboksamid, znany w handlu jako „WS-3, N,2,3-trimetylo-2-izopropylobutanoamid, znany jako „WS-23, oraz ich mieszaniny. Dodatkowe korzystne środki chłodzące wybiera się z grupy obejmującej mentol, 3-1-mentoksypropano-1,2-diol znany jako TK-10 wytwarzany przez Takasago, acetal mentonoglicerolu znany jako MGA wytwarzany przez firmę Haarmann and Reimer, oraz mleczan mentylu znany jako Frescolat^® wytwarzany przez firmę Haarmann and Reimer. Używane w opisie terminy mentol i mentyl obejmują izomery prawo- i lewoskrętne tych związków i ich mieszaniny racemiczne. TK-10 opisano w opisie patentowym US nr 4459425 (Amano i in.) z 7/10/84. WS-3 i inne środki opisano w opisie patentowym US nr 4136163 (Watson i in.), z 23 stycznia 1979 r. Na ogół kompozycja tworząca drugą warstwę 30 zawiera powyżej 0% lub powyżej 0,001% lub powyżej 0,01% lub powyżej 0,1% lub powyżej 1% lub powyżej 10% lub powyżej 25% lub ponad 50% i/lub poniżej 99% lub poniżej 90% lub poniżej 75% lub poniżej 40% lub poniżej 10% lub poniżej 5% lub poniżej 2% wag. środka chłodzącego. Na ogół górny zakres zawartości środka słodzącego stosuje się, jeśli druga warstwa 30 zawiera środek chłodzący zasadniczo w postaci proszku, jak przedyskutowano to pełniej w dalszej części opisu.

Mogą być stosowane naturalne i sztuczne środki zapachowe. Do odpowiednich środków zapachowych należą olejki syntetyczne, olejki eteryczne, oleożywice, esencje i ekstrakty roślin, liści, kwiatów, owoców, itp. oraz mieszaniny tych substancji. Reprezentatywnymi olejkami są olejek z mięty zielonej, olejek cynamonowy, olejek wintergrinowy, olejek z mięty pieprzowej, olejek goździkowy, olejek bajowy, olejek eukaliptusowy, olejek tymiankowy, olejek z liści cedru, olejek muszkatołowy, olejek szałwiowy, olejek z gorzkich migdałów. Przydatne są również sztuczne i naturalne olejki i esencje owocowe, w tym olejki waniliowe, cytrusowe, cytrynowe, pomarańczowe, winogronowe, limetkowe i grejpfrutowe, oraz esencje owocowe, w tym jabłkowe, gruszkowe, brzoskwiniowe, truskawkowe, malinowe, wiśniowe, śliwkowe, ananasowe, morelowe i tak dalej. Te środki zapachowe mogą być stosowane pojedynczo lub w mieszaninie. Powszechnie stosowane środki zapachowe obejmują mięty (np. miętę pieprzową, mentol, miętę zieloną i wintergrin), pochodne cynamonu i różne olejki lub esencje owocowe, stosowane pojedynczo lub w mieszaninach. Na ogół kompozycja tworząca drugą warstwę 30 może zawierać powyżej 0% lub powyżej 0,001% lub powyżej 0,01% lub powyżej 0,1% lub powyżej 1% i/lub poniżej 60% lub poniżej 30% lub poniżej 15% lub poniżej 5% wag. środka zapachowego.

Środki smakowo-zapachowe mogą być również połączone, związane lub skompleksowane z innymi składnikami i/lub kapsułkowane. Przykładowo kompozycje mogą być formułowane przez fosforylowanie co najmniej jednego środka smakowo-zapachowego, takiego jak środek zapachowy. Kompozycje te określane są w opisie jako pochodne fosforanu i opisano je pełniej w publikacji WO 95/07683. Pochodne fosforanowe obejmują również połączenie co najmniej jednego środka smakowo-zapachowego ze składnikiem przylepnym, przez mostek fosforanowy. Grupa fosforanowa może być zastąpiona ugrupowaniami pirofosforanu i trifosforanu. Używane w opisie określenie „składnik przylepny odnosi się do monomerów, oligomerów lub polimerów mających funkcyjne grupy hydroksylowe, aminowe lub tiolowe, zdolne do tworzenia wiązań amidoestrowych lub tioestrowych z atomami fosforu(V). Monomery, oligomery lub polimery mogą również zawierać dodatkowe grupy hydroksylowe, aminowe lub tiolowe, które mogą albo pozostać niepodstawione, albo mogą być związane wiązaniami amidoestrowymi lub tioestrowymi z atomem fosforu(V), który jest również związany ze środkiem smakowo-zapachowym. Korzystne związki są wybrane z grupy obejmującej diacyloglicerol C12-C18, częściowo zhydrolizowany kopolimer octanu winylu i etylenu, celulozę, chitynę, glukozę, glukozoaminę, żel krzemionkowy, glicerol i kwasy (niższego)alkilowinyloeteromaleinowe. Środek smakowo-zapachowy może być również związany z fosforem poprzez dwie funkcyjne grupy lub miejsca przyłączenia lub związany przez oddziaływane elektrostatyczne z mającymi ładunek elektryczny związkami lub materiałami, w tym polimerami.

Środek smakowo-zapachowy pochodnej fosforanowej może być uwolniony po odszczepieniu ugrupowania fosforanu od środka smakowo-zapachowego z użyciem enzymów fosfatazy, takich jakie zwykle znajdują się w jamie ustnej. Do enzymów fosfatazy należą, ale nie wyłącznie, fosfatazy kwaPL 209 711 B1 sowe, zasadowe i pirofosfatazy. Korzystne środki smakowo-zapachowe, w tym środki chłodzące, wybrane są z grupy obejmującej mentol, 3-1-mentoksypropano-1,2-diol („TK-10), acetal mentonoglicerolu („MGA) i mleczan mentylu. Stosowane w opisie określenia „mentol i „mentyl obejmują izomery prawo- i lewoskrętne tych związków i ich mieszaniny racemiczne. Korzystnymi pochodnymi fosforanowymi są monofosforan mentylu, monofosforan mentolu, monofosforan eugenylu, monofosforan tymylu, difosforan 1-mentylu, pirofosforan bis 1-mentylu i trifosforan 1-mentylu. Pochodne fosforanowe można przedstawić następującym wzorem:

w powyższym wzorze

R jest korzystnie wybrany z grupy obejmującej środek chłodzący, środek słodzący i środek smakowy;

R' i R'' są niezależnie wybrane z grupy obejmującej R, składnik przywierający, M⁺, M⁺⁺, C⁺i atom wodoru;

M⁺ i M⁺⁺ oznaczają kationy metali, mające znaczący wpływ na procesy organiczne lub procesy zachodzące w ludzkim organizmie. Korzystnymi kationami M⁺ są jony sodu i potasu. Korzystnymi kationami M⁺⁺ są jony cynku, magnezu, manganu, miedzi i cyny(II).

C⁺ oznacza kation organiczny. Kation organiczny zawiera dodatnio naładowany atom azotu, fosforu, tlenu lub siarki. Takie kationy mogą zawierać więcej niż jedno miejsce dodatnio naładowane i w przypadku oligomerów lub polimerów zawierających atomy azotu, fosforu, tlenu lub siarki może istnieć wiele dodatnio naładowanych centrów. Korzystnymi kationami organicznymi są jony amoniowe, protonowane aminy, takie jak protonowana glukozoamina i częściowo lub całkowicie protonowane polimery zawierające grupy aminowe, takie jak protonowany chitozan.

X, X' i X'' są niezależnie wybrane z grupy obejmującej atomy tlenu, azotu i siarki; oraz n oznacza liczbę całkowitą 1-3.

Dodatkowo R' może być taki sam jak R'', korzystnie jeśli R' i R'' są wybrane z grupy obejmującej jony wapnia, cynku i magnezu, manganu, miedzi i cyny(II). Ponieważ pochodne fosforanowe są bardzo trwałe i uwalniają środek smakowo-zapachowy tylko po odszczepieniu ugrupowania fosforanu od środka smakowo-zapachowego, to pochodne fosforanowe są szczególnie korzystnie stosowane w wynalazku.

Środki smakowo-zapachowe mogą być również kapsułkowane w celu minimalizacji dyfuzji z drugiej warstwy 30 do pustej przestrzeni 46 nad produktem do wybielania zębów w opakowaniu 44 lub zwiększenia trwałości środka smakowo-zapachowego. Do odpowiednich środków kapsułkujących należą cyklodekstryny, takie jak niepodstawione cyklodekstryny zawierające sześć do dwunastu jednostek glukozy, w szczególności alfa -, beta-, gamma-cyklodekstryny i ich mieszaniny i/lub ich pochodne i/lub ich mieszaniny, które zdolne są do tworzenia kompleksów włączeniowych z powyżej opisanymi środkami uwrażliwiającymi. Alfa-, beta- i gamma-cyklodekstryny mogą być uzyskane między innymi z American Maize-Products Company (Amaizo), Hammond, Ind.; Roquette Corporation, Gurnee, III., oraz Chinoin Pharmaceutical and Chemical Works, Ltd., Budapeszt, Węgry. Istnieje wiele znanych pochodnych cyklodekstryn. Reprezentatywnymi pochodnymi są związki ujawnione w opisach patentowych US nr: 3426011 (Parmerter i in.) z 4 lutego 1969 r.; 3453257, 3453258, 3453259 i 3453260 (Parmerter i in.), wszystkie z dnia 1 lipca 1969 r.; 3459731 (Gramera i in.) z 5 sierpnia 1969 r.; 3553191 (Parmerter i in.) z 5 stycznia 1971; 3565887 (Parmerter i in.) z 23 lutego 1971 r.; 4535152 (Szejtli i in.) z 13 sierpnia 1985 r.; 4616008 (Hirai i in.) z 7 października 1986 r.; 4638058 (Brandt i in.) z 20 stycznia 1987 r.; 4746734 (Tsuchiyama i in.) z 24 maja 1988 r.; i 4678598 (Ogino i in.) z 7 lipca 1987 r. Przykładami pochodnych cyklodekstryn odpowiednich do stosowania zgodnie z wynalazkiem są metylo-e-CD, hydroksyetylo-e-CD i hydroksypropylo-e-CD o różnym stopniu podstawienia (DS), dostępne między innymi z Aldrich Chemical Company, Milwaukee, Wis.; Wacker Chemicals (USA), New Canaan, Conn.; oraz Chinoin Pharmaceutical Works, Budapeszt, Węgry. Bardzo pożądane są również pochodne rozpuszczalne w wodzie.

Poszczególne cyklodekstryny mogą być również ze sobą związane, np. przez stosowanie wielofunkcyjnych środków tworzących oligomery, polimery, itp. Przykładowe materiały tego rodzaju są do10

PL 209 711 B1 stępne w handlu z Amaizo i z Aldrich Chemical Company (kopolimery β-CD/epichlorohydryna). Pożądane może być także stosowanie mieszanin cyklodekstryn dla dostarczania mieszaniny kompleksów. Mieszaniny cyklodekstryn można dogodnie uzyskać z zastosowaniem produktów pośrednich ze znanych sposobów wytwarzania cyklodekstryn, w tym sposobów ujawnionych w opisach patentowych US nr: 3425910 (Armbruster i in.) z 4 lutego 1969 r.; 3812011 (Okada i in.) z 21 maja 1974 r.; 4317881 (Yagi i in.) z 2 marca 1982 r.; 4418144 (Okada i in.) z 29 listopada 1983 r.; oraz 4738923 (Ammeraal) z 19 kwietnia 1988 r. Niektóre mieszaniny cyklodekstryn są dostępne w handlu np. z Ensuiko Sugar Refining Company, Yokohama, Japonia. Kompleksy cyklodekstryn mogą być wytwarzane w dowolny znany sposób. Przykłady takich sposobów ujawniono w opisach patentowych US nr 5571782, 3812011, 4317881, 4418144 i 4378923.

Mogą być stosowane również inne technologie kapsułkowania, takie jak mikrokapsułki zawierające rdzeń uformowany ze środka smakowo-zapachowego i warstwy powłokowej na rdzeniu, regulującej uwalnianie środka smakowo-zapachowego. Korzystne są materiały powłokowe odporne na działanie wody i uwalniające środek smakowo-zapachowy podczas stosowania, w tym materiały powłokowe pękające pod wpływem działania sił fizycznych, takich jak żucie, albo dyspergujące lub emulgujące przy styczności ze śliną. Do odpowiednich powłok należą powłoki utworzone z żelatyny, karboksymetylocelulozy, gumy arabskiej, kazeiny, alginianów, wosków, lipidów i mieszanin tych substancji. Warstwa powłoki może być wytworzona przez koacerwację, która jest procesem agregacji kulistych cząstek koloidalnych, utrzymywanych razem siłami elektrostatycznymi i może być przeprowadzona przez rozcieńczanie wodą emulsji olejku smakowo-zapachowego w obecności takich materiałów koloidalnych, regulacją pH emulsji lub temperatury, albo przez dowolne połączenie takich metod. W opisach patentowych US nr 5759599, 5266335, 5498439 i 4983404 opisano niektóre powłoki kapsułkujące i sposoby wytwarzania tych powłok, jakie mogą być stosowane w niniejszym wynalazku. Mogą być stosowane również inne znane sposoby (np. natryskowe nakładanie powłok). Zgodnie z wynalazkiem może być stosowane wielokrotne kapsułkowanie. Przykładowo, mogłyby być stosowane różne metody kapsułkowania różnych środków smakowo-zapachowych, które mogą być wprowadzane do drugiej warstwy 30, dla uzyskania różnych charakterystyk uwalniania. Alternatywnie, można by stosować kilka metod kapsułkowania dla uzyskania różnorodnych warstw kapsułkujących na jednym środku smakowo-zapachowym.

Druga kompozycja może również zawierać materiał nośnikowy, dla związania, zamocowania lub innego przyklejenia środka smakowo-zapachowego do nośnika 22. W jednej z postaci wynalazku materiał nośnikowy ułatwia tworzenie się folii, przywierającej do nośnika 22, ale której odsłonięta strona nie ma własności przylepnych po uformowaniu na nośniku. Odsłonięta strona drugiej warstwy 30 może być ewentualnie pokryta powłoką środka poślizgowego, dla uzyskania powierzchni nieprzylepnej. Odpowiednimi proszkami poślizgowymi mogą być stearynian magnezu, etyloceluloza i stearylofumaran sodu. Ponadto materiał nośnikowy powinien podczas stosowania kompozycji ułatwiać uwalnianie środka smakowo-zapachowego od drugiej warstwy 30, przez rozpuszczanie, dyfuzję, dyspersję lub inny mechanizm. Korzystnie materiał nośnikowy ulega zdyspergowaniu pod wpływem działania śliny. Grubość drugiej warstwy jest większa od 0,005 mm lub większa od 0,02 mm i/lub mniejsza niż cm lub mniejsza niż 5 mm lub mniejsza niż 2 mm lub mniejsza niż 1 mm lub mniejsza niż 0,1 mm. Całkowita grubość pierwszej warstwy, nośnika i drugiej warstwy jest większa niż 0,01 mm lub większa niż 0,05 mm lub większa niż 0,1 mm lub większa niż 0,2 mm i/lub mniejsza niż 3 mm lub mniejsza niż mm lub mniejsza niż 1 mm lub mniejsza niż 0,5 mm lub mniejsza niż 0,4 mm lub mniejsza niż 0,3 mm lub mniejsza niż 0,2 mm. Na ogół, druga kompozycja zawiera co najmniej 0% lub co najmniej 10% lub co najmniej 25% lub co najmniej 50% lub co najmniej 75% lub co najmniej 95% i/lub poniżej 98% lub 90% lub 80% lub poniżej 50% lub poniżej 25% lub poniżej 10% wag. materiału nośnikowego. Odpowiednie materiały nośnikowe mogą obejmować w całości lub w części węglowodany (np. hydroksypropylometylocelulozę (HPMC), skrobię, gumę arabską), lipidy (np. tłuszcze i oleje, takie jak nasycone i częściowo nasycone oleje roślinne, olej kokosowy, masło kakaowe, olej szafranowy, olej z ziaren palmowych, itd.), woski (np. wosk pszczeli i wosk karnauba), węglowodory (np. wazelina i oleje mineralne), silikony, białka (np. kazeina i alginian) oraz mieszaniny tych substancji. Jeśli środek smakowo-zapachowy jest substancją nielotną, korzystne są materiały nośnikowe zawierające węglowodany, takie jak HPMC, natomiast jeśli środek smakowo-zapachowy jest substancją lotną, korzystne są materiały nośnikowe zawierające lipid lub węglowodór.

Druga warstwa 30 może być utworzona z mieszaniny i/lub pochodnych jednego lub większej liczby materiałów nośnikowych, albo warstwa 30 może mieć postać wielu warstw utworzonych z różPL 209 711 B1 nych materiałów nośnikowych i/lub środków smakowo-zapachowych. Ponadto dopuszcza się, aby różne drugie warstwy 30 mogły być utworzone w różnych miejscach na nośniku 22, albo nałożone jedna na drugiej, przy czym każda następna warstwa 30 jest utworzona z różnych materiałów nośnikowych i/lub środków smakowo-zapachowych. Przykładowo, część drugich warstw może zawierać hydroksypropylometylocelulozę, która rozpuszcza się szybko dla szybkiego uwalniania pierwszego środka smakowo-zapachowego, a inna część drugiej warstwy może zawierać silikon dyfundujący do drugiego środka smakowo-zapachowego przez dłuższy okres, w celu przedłużonego uwalniania drugiego środka smakowo-zapachowego. Albo druga warstwa 30 może zawierać pierwszą podwarstwę, zawierającą pierwszy materiał nośnikowy, taki jak lipid, bezpośrednio przylegającą do nośnika, oraz drugą podwarstwę zawierającą węglowodan, taki jak HPMC, na wierzchu pierwszej podwarstwy po stronie przeciwległej nośnika, przy czym druga podwarstwa przykrywa pierwszą podwarstwę. Ponieważ druga podwarstwa zawierająca HPMC jest odsłonięta w stosunku do jamy ustnej, to może dostarczać użytkownikowi polepszone odczucia (np. „nielepka warstwa zewnętrzna), w odróżnieniu od pierwszej podwarstwy zawierającej lipid.

Chociaż druga warstwa 30 może zawierać materiał nośnikowy, to dopuszczalne jest, aby druga warstwa mogła być utworzona jedynie z suchego proszku, przywierającego do nośnika 22 na skutek działania sił elektrostatycznych. Proszek mógłby być suchym, kapsułkowanym środkiem smakowo-zapachowym nakładanym na nośnik metodą opylania, pulweryzacji lub innymi znanymi sposobami. Proszek mógłby składać się zasadniczo ze środka smakowo-zapachowego lub środka smakowo-zapachowego w postaci kapsułkowanej, albo środek smakowo-zapachowy mógłby być zmieszany z innymi suchymi materiałami, takimi jak stearynian magnezu, etyloceluloza i stearylofumaran sodu.

Poniżej opisano sposób formowania produktu 20 do wybielania zębów, w odniesieniu do fig. 11. Arkusz wkładki uwalniającej 60 jest odwijany z krążka 62 i doprowadzany na bęben 64. Arkusz wkładki uwalniającej 60 może być formowany kilkoma znanymi sposobami wytwarzania folii. Arkusz wkładki uwalniającej 60 (jak również arkusz 66 nośnika 22) może być formowany kilkoma znanymi sposobami wytwarzania folii. Arkusze 60 i 66 mogą być wytworzone metodą rozdmuchiwania lub odlewania. Metody takie jak wytłaczanie i inne metody nie wpływające na sztywność zginania nośnika mogłyby być również zastosowane. Dysza 68 natryskuje pierwszą warstwę 70 kompozycji wybielającej zęby na arkusz 60 wkładki uwalniającej. Arkusz 66 nośnika 22 odwijany jest z wałka 71 i lekko dociskany do pierwszej warstwy 70 kompozycji wybielającej zęby, wskutek czego tworzy się trójwarstwowy laminat. Laminat doprowadzany jest do wałków 72, odcinających zewnętrzną krawędź nośnika 22. Po operacji odcinania na wałkach 72, nadmiar arkusza 66 nośnika 22 jest nawijany na wałek 76, pozostawiając w ten sposób nośnik 22 i kompozycję wybielającą zęby na arkuszu 60 wkładki uwalniającej. Wałki 78 rozcinają wkładkę uwalniającą w celu utworzenia poszczególnych produktów do wybielania zębów 20. Nadmiar wkładki uwalniającej jest nawijany na wałek 80, podczas gdy produkty do wybielania zębów 20 odbierane są przez przenośnik 82, po czym produkty do wybielania zębów 20 mogą być umieszczane w opakowaniu, z utworzeniem opakowania produktu do wybielania zębów.

Druga warstwa 30 może być utworzona przed lub po utworzeniu pierwszej warstwy na arkuszu 60. Druga kompozycja może być utworzona przez zmieszanie środka smakowo-zapachowego, materiału nośnikowego, odpowiedniego rozpuszczalnika (np. rozpuszczalników dopuszczalnych do stosowania w artykułach żywnościowych, takich jak etanol i octan etylu) i innych żądanych składników (np. wody i/lub środka utrzymującego wilgoć, takiego jak glicerol lub glikol propylenowy). Mieszanina może być natryskiwana przez dysze lub w inny sposób nakładana w postaci powłoki na arkusz 66, który jest wykorzystywany do utworzenia nośnika. Może to być dokonywane w oddzielnym procesie i arkusz 66 z drugą warstwą 30 może być następnie zwinięty i dostarczany z wałka 71. Druga kompozycja może być wysuszona przykładowo w procesie konwekcyjnego suszenia gorącym powietrzem, w celu usunięcia rozpuszczalnika i zlepienia drugiej kompozycji z arkuszem 66, dla utworzenia drugiej warstwy 30. Jeżeli do utworzenia drugiej warstwy stosowany jest proces rozpuszczalnikowy, to korzystne jest, aby druga warstwa była formowana na arkuszu 66 przed utworzeniem warstwy kompozycji wybielającej zęby.

W celu wykorzystania wynalazku, użytkownik otwiera opakowanie i usuwa produkt do wybielania zębów. Użytkownik nakłada nośnik na wiele sąsiadujących zębów. Strona nośnika zwrócona do zębów ma nałożoną powłokę kompozycji wybielającej zęby, która korzystnie jest w stanie lepkim, nie tylko dostarczając środek wybielający zęby, ale także zapewniając przylepność pomiędzy powierzchnią zębów i nośnikiem, dla utrzymywania nośnika we właściwym miejscu przez przedłużony okres. Nośnik jest nakładany na miękką tkankę sąsiadującą z zębami i jest zaginany na krawędzi siecznej

PL 209 711 B1 wielu zębów i nakładany na ich strony językowe. Nośnik łatwo dostosowuje się do zębów przez lekkie jego dociskanie i/lub delikatne zasysanie przez szczeliny między zębami, dokonywane przez użytkownika. Nośnik jest łatwo zdzierany z zębów przez użytkownika. Korzystnie, w każdym kolejnym wybielaniu stosuje się świeży produkt do wybielania zębów. Ponieważ druga warstwa zawierająca środek smakowo-zapachowy jest bezpośrednio odsłonięta w stronę jamy ustnej (tj. w czasie użytkowania wystawiona jest na działanie warg i/lub języka), ślina może łatwo uwalniać środek smakowozapachowy, przez co zapewnione są przyjemne doznania w jamie ustnej. Uwalnianie środka smakowo-zapachowego może być ułatwione przez ruchy koniuszka języka na odsłoniętej powierzchni drugiej warstwy, na jednej lub obu wargowych i językowych stronach nośnika jeśli jest ono zaginane na krawędziach siecznych zębów.

Nie wymagane jest przygotowywanie powierzchni zębów przed nałożeniem produktu do wybielania zębów. Przykładowo, użytkownik może, ale nie musi myć szczoteczką swoje zęby lub płukać usta przed nałożeniem układu dostarczającego. Przed nałożeniem nośnika nie wymagane jest wysuszenie powierzchni zębów lub nadmierne zwilżanie ich śliną lub wodą. Korzystnie nośnik i kompozycje są zasadniczo przezroczyste, tak że są prawie niezauważalne przy noszeniu. Cienkość produktu do wybielania zębów umożliwia wyższej temperaturze w ustach użytkownika przenoszenie ciepła przez nośnik do normalnie chłodniejszych zębów, w celu przyspieszenia szybkości dyfuzji środka wybielającego zęby na powierzchnię zębów. Korzystnie, użytkownik nakłada produkt do wybielania zębów na zęby na 5 -120 minut dziennie, korzystnie na czas 30 - 60 minut. Na ogół dokonuje się to raz dziennie przez 7 do 28 kolejnych dni. Ilość czasu i liczba dni zależy od kilku czynników, w tym stopnia pożądanego wybielenia, zębów użytkownika i czy konieczne jest wybielanie początkowe czy też podtrzymujące uzyskane wcześniej wybielenie.

Poniższe przykłady drugiej kompozycji opisują i demonstrują postacie wynalazku mieszczące się w jego zakresie. Przykłady te podano wyłącznie dla zilustrowania wynalazku, ponieważ możliwych jest wiele odmian wynalazku, nie odchodzących od jego istoty i zakresu. Jeśli nie podano inaczej, wartości procentowe podane w przykładach stanowią udziały wagowe.

P r z y k ł a d 1

Drugą kompozycję przygotowano z następujących składników:

Składnik	Masa mokra (% wag./wag.)	Masa sucha (% wag./wag.)
Gliceryna	1,5	23,01
Glikol propylenowy	0,4	6,13
Sukraloza	0,65	9,97
Monofosforan mentolu (MMP)	1,45	22,24
N-etylo-p-metano-3-karboksyamid (WS-3)	0,32	4,91
Woda oczyszczona	25,78	0 (odparowana)
Etanol, USP 200 farm.	67,7	0 (odparowany)
Hydroksypropylometyloceluloza (Methocel®)	2,2	33,74
Suma	100	100

P r z y k ł a d 2

Drugą kompozycję przygotowano z następujących składników:

Składnik	Masa mokra (% wag.)	Masa sucha (% wag.)
Gliceryna	1,5	3,3
Glikol propylenowy	0,4	0,9
Sukraloza	0,65	1,4
Monofosforan mentolu (MMP)	40	88,7
N-etylo-p-metano-3-karboksyamid (WS-3)	0,32	0,8
Woda oczyszczona	25,78	0 (odparowana)

PL 209 711 B1

Etanol, USP 200 farm.	29,15	0 (odparowany)
Hydroksypropylometyloceluloza (Methocel®)	2,2	4,9
Ogółem	100	100

P r z y k ł a d 3

Drugą kompozycję przygotowano z następujących składników:

Składnik	Masa mokra (% wag.)	Masa sucha (% wag.)
Wazelina biała USP (Ultima®)	89,4	Nie dotyczy
Sukraloza	0,6	Nie dotyczy
Olejek wintergrinowy	10	Nie dotyczy
Ogółem	100

P r z y k ł a d 4

Drugą kompozycję przygotowano z następujących składników:


Składnik	Masa mokra (% wag.)	Masa sucha (% wag.)
Wazelina biała USP (Ultima®)	73	Nie dotyczy
Sukraloza	2	Nie dotyczy
Olejek z mięty zielonej	25	Nie dotyczy
Ogółem	100

Chociaż zilustrowano i opisano poszczególne postacie wynalazku, to oczywiste jest dla fachowców w tej dziedzinie, że różne zmiany i modyfikacje mogą być dokonywane, bez odchodzenia od istoty i zakresu wynalazku, przy czym zamierzeniem załączonych zastrzeżeń jest objęcie wszystkich takich modyfikacji, mieszczących się w zakresie wynalazku.

Claims

1. Opakowany produkt (20) do wybielania zębów, zawierający: opakowanie (44);

nośnik (22) mający pierwszą stronę (24) i drugą stronę (26) przeciwległą do niej, przy czym nośnik jest umieszczony w opakowaniu, a wymiary nośnika są dostosowane do stosowania w jamie ustnej człowieka;

pierwszą kompozycję (28) zawierającą środek wybielający zęby, przy czym ta pierwsza kompozycja pokrywa pierwszą stronę (24) nośnika, znamienny tym, że ten opakowany produkt (20) do wybielania zębów zawiera ponadto drugą kompozycję (30) zawierającą 50 - 90% wagowych środka smakowo-zapachowego wybranego z grupy obejmującej środki smakowe, takie jak środki słodzące, środki nadające kompozycji goryczkę, środki zakwaszające, środki zapachowe, takie jak olejki lotne i esencje, środki uwrażliwiające, takie jak środki chłodzące, środki rozgrzewające i ich mieszaniny, przy czym ta druga kompozycja pokrywa drugą stronę (26) nośnika.

2. Opakowany produkt według zastrz. 1, znamienny tym, że środek smakowo-zapachowy jest kapsułkowany.

3. Opakowany produkt według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że druga kompozycja zawiera materiał nośnikowy wybrany z grupy obejmującej węglowodany, lipidy, woski, węglowodory, silikony, białka oraz mieszaniny i pochodne tych substancji.

4. Opakowany produkt według zastrz. 1 - 3, znamienny tym, że druga kompozycja (30) jest w postaci warstwy o grubości 0,005 - 2 mm.

5. Opakowany produkt według zastrz. 1 - 4, znamienny tym, że środek wybielający zęby stanowi środek nadtlenkowy, a pierwsza kompozycja dodatkowo zawiera wodę.

PL 209 711 B1

6. Opakowany produkt według zastrz. 1 - 5, znamienny tym, że środek smakowo-zapachowy stanowi pochodna fosforanowa.

7. Opakowany produkt według zastrz. 1 - 6, znamienny tym, że druga kompozycja zawiera 0,01 - 40% wagowych środka słodzącego.