PL213150B1 - Dachówka i sposób jej wytwarzania - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest dachówka wytwarzana z surowca ceramicznego i sposób jej wytwarzania.

Znany jest sposób wytwarzania dachówki przedstawiony w zgłoszeniu wynalazku P-336252 opublikowanym w Biuletynie Urzędu Patentowego nr 14/2000. Sposób ten polega na tym, że pewną liczbę niewypalonych półfabrykatów dachówek ustawia się prosto, stroną płaską jedna za drugą, a pół fabrykaty dachówek z tej liczby są usytuowane wzglę dem siebie w odległ o ś ci, która odpowiada rastrowi zadanemu dla wózka piecowego, zaś dachówki po wypaleniu ustawia się w układ bez odstępów. Po przejęciu uformowanych półfabrykatów dachówek nadchodzących z prasy, półfabrykaty te ustawia się tak i w takim odstępie względem siebie, że dokładnie pasują do rastra zadanego dla wózka wagonowego. Dzieje się to przede wszystkim w ramach wydzielonego urządzenia przy transporcie pośrednim względnie transporcie przekazującym z konwencjonalnego urządzenia transportowego na wózek piecowy uzbrojony w elementy rastrowe. Podczas tego transportu pośredniego istnieje wystarczający okres czasu na wyrównanie i ustawienie odstępów bez uszczerbku dla prędkości produkcji. Ponadto wyrównanie półfabrykatów dachówek można w ten sposób przeprowadzić z wymaganą precyzją, tak że jest możliwe późniejsze wprowadzenie już wypozycjonowanych dachówek w raster zadany dla wózka piecowego przy zachowaniu wynalezionego pozycjonowania.

Zgodnie z przedstawionym wynalazkiem sposób ten jest realizowany za pomocą urządzenia, które charakteryzuje się tym, że ma pośrednie urządzenie transportowe do przejmowania niewypalonych półfabrykatów dachówek z urządzenia transportowego i do przekazywania na wózek piecowy do transportu półfabrykatów dachówek poprzez piec do wypalania, który zawiera elementy pozycjonujące do pozycjonowania półfabrykatów dachówek, za pomocą których można ustawić zarejestrowaną liczbę półfabrykatów dachówek ustawionych prosto, stroną płaską jedna za drugą w równej odległości na wstępnie określone odległości względem siebie, przy czym odległości te są dopasowane do rastra na wózku piecowym.

Znana jest także dachówka przedstawiona w opisie zgłoszenia wynalazku pt. „Zespół dachówki z obrzeżem” nr zgłoszenia P-341021. Zespół ten zawiera dachówkę zakładkową mającą wzdłuż jednego z jej boków podłużnych przynajmniej jeden rowek zwrócony w górę, dochodzący przynajmniej do jej dolnego końca. Wzdłuż drugiego podłużnego boku ma przynajmniej jedno żeberko skierowane w dół, dochodzące przynajmniej do jej górnego końca. Ponadto zawiera dwa oddzielne obrzeża dachówki, z których jedno ma zaokrąglenie opierane na górnej powierzchni dachówki przykrywające przynajmniej jej podłużny rowek.

Dachówka według wynalazku zawiera zaczepy, do zaczepiana na łatach, usytuowane w pobliżu tylnej powierzchni dachówki na jej powierzchni dolnej. Dachówka charakteryzuje się tym, że tylna część dachówki, za zaczepami, ma zgrubienie a tylna krawędź dachówki ma elementy tworzące jedną płaszczyznę. Zgrubienie ma wysokość wynoszącą 0,6 - 0,99 wysokości zaczepów. Zgrubienie ma w przekroju wzdłużnym, kształt trapezu, którego ramiona są usytuowane w płaszczyznach bocznych powierzchni zaczepów. Zgrubienie, usytuowane za zaczepami, przylega do tych zaczepów. Elementy tworzące jedną płaszczyznę mają postać występów wystających z tylnej krawędzi dachówki, przy czym każdy występ ma jedną płaską powierzchnię, zaś wszystkie płaskie powierzchnie występów są usytuowane w jednej płaszczyźnie.

Sposób wytwarzania dachówki według wynalazku polega na formowaniu jej kształtu z masy, po czym uformowaną kształtkę suszy się a następnie wypala się w piecu. Sposób ten charakteryzuje się tym, że kształtkę formuje się wraz ze zgrubieniem w tylnej części dachówki a po uformowaniu poszczególne kształtki umieszcza się na łacie suszarnianej a pod krawędzią elewacyjną, umieszcza się podkładkę w postaci listwy, po czym dachówkę suszy się, zaś po wysuszeniu poszczególne kształtki umieszcza się samodzielnie na płaskiej powierzchni wózka w pozycji pionowej, na którym kształtki podaje się do pieca. Kształtki umieszcza się na płaskiej powierzchni wózka w pozycji pionowej przy użyciu chwytaka. Podkładka ma grubość 0,5 - 2,5 mm i długość 0,2 - 0,8 długości dachówki.

Sposób wytwarzania dachówki według wynalazku pozwala na uzyskanie dachówki o kształtach zgodnych z założeniami a zwłaszcza dotyczy to prostoliniowości jego krawędzi co ma istotny wpływ na jej współpracę z innymi dachówkami podczas układania na dachu oraz ma to istotny wpływ na jej usytuowanie na wózku w procesie wypalania. Uzyskano to na skutek zastosowania podkładki pod jedną z krawędzi dachówki przez co dachówka w pierwszej chwili zagina się na podkładce, zaś w procesie suszenia prostuje się. W wyniku tego procesu uzyskuje się dachówkę o kształtach założonych, przez

PL 213 150 B1 co jej środek ciężkości jest usytuowany wewnątrz jej objętości i możliwe jest jej ustawienie w pozycji pionowej, bez konieczności stosowania podpór lub rastrów, do procesu wypalania.

Dachówka według wynalazku i sposób jej wytwarzania pozwalają na znaczne zmniejszenie braków podczas produkcji dachówki pokrytej warstwą szkliwioną, bowiem dachówki nie opierają się o siebie w procesie wypalania. Jednocześ nie proces wytwarzania dachówki jest znacznie tańszy, bowiem wymaga znacznie mniejszej ilości czynnika energetycznego do jej wypalania. Ponadto sposób i dachówka według wynalazku nie wymagają użycia żadnych nowych środków technicznych do pozycjonowania dachówki przeznaczonej do wypalania. Uzyskano to na skutek nowej konstrukcji dachówki w postaci zgrubienia usytuowanego za wystę pami sł u żącymi do zakł adania jej za ł aty. Takie usytuowanie zgrubienia spowodowało znaczne obniżenie środka ciężkości dachówki oraz powiększyło szerokość powierzchni podparcia dachówki. Wynikiem tej zmiany konstrukcyjnej jest znaczne zwiększenie stabilności dachówki postawionej na jej górnej krawędzi co umożliwia samodzielne ustawianie poszczególnych dachówek bez konieczności ich podpierania lub używania specjalnych rastrów.

Dachówka oraz sposób według wynalazku są bliżej objaśnione w przykładzie wykonania oraz na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok na dolną krawędź dachówki, fig. 2 jest widokiem na górną krawędź dachówki, fig. 3 ukazuje część dolnej powierzchni dachówki, zaś fig. 4 stanowi przekrój poprzeczny przez tylną część dachówki.

Jak przedstawiono na fig. 1 - fig. 4 dachówka według wynalazku ma powierzchnię górną 1, której część nieprzykrywana inną dachówką stanowi powierzchnię licową. Po przeciwnej stronie dachówka ma powierzchnię dolną 2, na której w jej tylnej części usytuowane są zaczepy 3, przeznaczone do zaczepiania dachówki na łatach. W tylnej części dachówki, za zaczepami 3, dachówka ma zgrubienie

4. Zgrubienie 4 ma wysokość wynoszącą 0,6 wysokości zaczepów 3. Zgrubienie 4 ma w przekroju wzdłużnym, kształt trapezu, którego ramiona są usytuowane w płaszczyznach bocznych powierzchni zaczepów 3, przy czym zgrubienie 4 przylega do tych zaczepów 3. Tylna krawędź dachówki ma elementy tworzące jedną płaszczyznę, przy czym elementy tworzące jedną płaszczyznę mają postać występów 5 wystających z tylnej krawędzi dachówki. Każdy występ 5 ma jedną płaską powierzchnię, zaś wszystkie płaskie powierzchnie występów 5 są usytuowane w jednej płaszczyźnie.

Sposób wytwarzania dachówki według wynalazku polega na formowaniu jej kształtu z masy, po czym uformowaną kształtkę suszy się a następnie wypala się w piecu. Sposób ten charakteryzuje się tym, że kształtkę formuje się, wraz ze zgrubieniem 4 w tylnej części dachówki, a po uformowaniu poszczególne kształtki umieszcza się na łacie suszarnianej. Pod krawędzią elewacyjną dachówki umieszcza się podkładkę w postaci listwy. Podkładka ma grubość 2,0 mm i długość 0,5 długości dachówki. Następnie dachówkę suszy się. Po wysuszeniu poszczególne kształtki umieszcza się samodzielnie na płaskiej powierzchni wózka w pozycji pionowej przy użyciu chwytaka. Tak usytuowane półfabrykaty dachówki poddaje się wypalaniu.

Claims (8)

1. Dachówka zawierająca zaczepy, do zaczepiana na łatach, usytuowane w pobliżu tylnej powierzchni dachówki na jej powierzchni dolnej, znamienna tym, że tylna część dachówki, za zaczepami (3), ma zgrubienie (4) a tylna krawędź dachówki ma elementy tworzące jedną płaszczyznę.

2. Dachówka według zastrz. 1, znamienna tym, że zgrubienie (4) ma wysokość wynoszącą 0,6 - 0,99 wysokości zaczepów (3).

3. Dachówka według zastrz. 2, znamienna tym, że zgrubienie (4) ma, w przekroju wzdłużnym, kształt trapezu, którego ramiona są usytuowane w płaszczyznach bocznych powierzchni zaczepów (3).

4. Dachówka według zastrz. 1, znamienna tym, że zgrubienie (4), usytuowane za zaczepami (3), przylega do tych zaczepów (3).

5. Dachówka według zastrz. 1, znamienna tym, że elementy tworzące jedną płaszczyznę mają postać występów (5) wystających z tylnej krawędzi dachówki, przy czym każdy występ (5) ma jedną płaską powierzchnię, zaś wszystkie płaskie powierzchnie występów (5) są usytuowane w jednej płaszczyźnie.

6. Sposób wytwarzania dachówki polegający na formowaniu jej kształtu z masy, po czym uformowaną kształtkę suszy się a następnie wypala się w piecu, znamienny tym, że kształtkę formuje się wraz ze zgrubieniem (4) w tylnej części dachówki a po uformowaniu poszczególne kształtki umieszcza się na łacie suszarnianej a pod krawędzią elewacyjną, umieszcza się podkładkę w postaci listwy, po

PL 213 150 B1 czym dachówkę suszy się, zaś po wysuszeniu poszczególne kształtki umieszcza się samodzielnie na płaskiej powierzchni wózka w pozycji pionowej, na którym kształtki podaje się do pieca.

7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że kształtki umieszcza się na płaskiej powierzchni wózka w pozycji pionowej przy użyciu chwytaka.

8. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że podkładka ma grubość 0,5 - 2,5 mm i długość 0,2 - 0,8 długości dachówki.