PL213327B1 - Zwiazki 2-(podstawione-amino)-benzotiazolosulfonamidowe, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie - Google Patents

Zwiazki 2-(podstawione-amino)-benzotiazolosulfonamidowe, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie

Info

Publication number
PL213327B1
PL213327B1 PL363778A PL36377802A PL213327B1 PL 213327 B1 PL213327 B1 PL 213327B1 PL 363778 A PL363778 A PL 363778A PL 36377802 A PL36377802 A PL 36377802A PL 213327 B1 PL213327 B1 PL 213327B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
het
furan
compound
compounds
amino
Prior art date
Application number
PL363778A
Other languages
English (en)
Other versions
PL363778A1 (pl
Inventor
Dominique Louis Nestor Ghislain Surleraux
Piet Tom Bert Paul Wigerinck
Daniel Getman
Wim Gaston Verschueren
Sandrine Marie Helene Vendeville
Bethune Marie-Pierre T.M.M.G. De
Kerpel Jan Octaaf Antoon De
Samuel Leo Christiaan Moors
Kock Herman Augustinus De
Marieke Christiane Johanna Voets
Original Assignee
Tibotec Pharm Ltd
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Tibotec Pharm Ltd filed Critical Tibotec Pharm Ltd
Publication of PL363778A1 publication Critical patent/PL363778A1/pl
Publication of PL213327B1 publication Critical patent/PL213327B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D493/00Heterocyclic compounds containing oxygen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system
    • C07D493/02Heterocyclic compounds containing oxygen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system in which the condensed system contains two hetero rings
    • C07D493/04Ortho-condensed systems
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D417/00Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, at least one ring having nitrogen and sulfur atoms as the only ring hetero atoms, not provided for by group C07D415/00
    • C07D417/02Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, at least one ring having nitrogen and sulfur atoms as the only ring hetero atoms, not provided for by group C07D415/00 containing two hetero rings
    • C07D417/12Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, at least one ring having nitrogen and sulfur atoms as the only ring hetero atoms, not provided for by group C07D415/00 containing two hetero rings linked by a chain containing hetero atoms as chain links
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/12Antivirals
    • A61P31/14Antivirals for RNA viruses
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/12Antivirals
    • A61P31/14Antivirals for RNA viruses
    • A61P31/18Antivirals for RNA viruses for HIV
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D277/00Heterocyclic compounds containing 1,3-thiazole or hydrogenated 1,3-thiazole rings
    • C07D277/60Heterocyclic compounds containing 1,3-thiazole or hydrogenated 1,3-thiazole rings condensed with carbocyclic rings or ring systems
    • C07D277/62Benzothiazoles
    • C07D277/68Benzothiazoles with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached in position 2
    • C07D277/82Nitrogen atoms

Landscapes

  • Organic Chemistry (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Virology (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Tropical Medicine & Parasitology (AREA)
  • AIDS & HIV (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Oxygen Or Sulfur (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Thiazole And Isothizaole Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem niniejszego wynalazku są związki 2-(podstawione-amino)-benzotiazolosulfonamidowe o wzorze (I), ich N-tlenki, sole, i estry, oraz sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie jako inhibitorów asparaginowej proteazy, w szczególności jako szerokozakresowych inhibitorów proteazy HIV.
Wirus powodujący zespół nabytego osłabienia odporności (AIDS) jest znany pod różnymi nazwami, w tym jako wirus limfocytu T III (HTLV-III) lub wirus związany z uogólnionym powiększeniem węzłów chłonnych (LAV) lub związany z AIDS wirus (ARV) lub wirus ludzkiego niedoboru odporności (HIV). Do dziś zidentyfikowano dwie różne rodziny, to jest HIV-1 i HIV-2. Dalej stosuje się określenie HIV na ogólne wskazanie tych wirusów.
Jednym z krytycznych szlaków w retrowirusowym cyklu życiowym jest przetwarzanie prekursorów polibiałka przez asparaginową proteazę. Na przykład przy pomocy wirusa HIV białko gag-pol jest przetwarzane przez proteazę HIV. Poprawne przetwarzanie prekursorowych polibiałek przez asparaginową proteazę jest konieczne do złożenia zakaźnych wirionów, czyniąc asparaginową proteazę atrakcyjnym celem przeciwwirusowej terapii. W szczególności dla leczenia HIV proteaza HIV jest atrakcyjnym celem.
Inhibitory proteazy HIV (PI) podaje się zwykle pacjentom z AIDS w kombinacji z innymi związkami anty-HIV, takimi, jak na przykład nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI), nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI) lub inne inhibitory proteazy. Pomimo faktu, że te środki przeciwretrowirusowe są bardzo przydatne, mają wspólne ograniczenie, mianowicie docelowe enzymy w wirusie HIV mogą mutować w taki sposób, że znane leki stają się mniej skuteczne, lub nawet nieskuteczne wobec tych zmutowanych wirusów HIV. Lub innymi słowy, wirus HIV uzyskuje rosnącą oporność przeciwko dostępnym lekom.
Oporność retrowirusów, i w szczególności wirusa HIV, wobec inhibitorów, jest głównym powodem niepowodzenia terapii. Na przykład, połowa pacjentów otrzymujących kombinowaną terapię przeciw HIV nie reaguje w pełni na terapię, głównie ze względu na oporność wirusa na jeden lub więcej użytych leków. Ponadto wykazano, że oporny wirus jest przenoszony na nowo zainfekowanych osobników, co silnie ogranicza możliwości terapii dla niestykających się z tym lekiem pacjentów. Tak więc istnieje zapotrzebowanie w dziedzinie na nowe związki do terapii retrowirusowej, konkretniej terapii AIDS. Istnieje szczególnie silna potrzeba związków, które są aktywne nie tylko wobec wirusa HIV dzikiego typu, lecz również coraz częściej spotykanych opornych na HIV wirusów.
Znane środki przeciwretrowirusowe, często podawane w reżimie kombinowanej terapii, ostatecznie wywołają oporność, jak stwierdzono powyżej. To często może zmusić lekarza do podwyższania poziomów w osoczu czynnych leków dla odzyskania przez środek przeciwretrowirusowy skuteczności wobec zmutowanych wirusów HIV. Skutkiem jest bardzo niepożądany wzrost ładunku pigułek. Podwyższanie poziomów w osoczu może również prowadzić do zwiększonego ryzyka niepodatności na przepisaną terapię. Tak więc, nie tylko ważne jest posiadanie związków wykazujących aktywność wobec szerokiego zakresu mutantów HIV, jest również ważne, aby nie było znacznej zmiany lub w stosunku aktywności wobec zmutowanego wirusa HIV i aktywności wobec dzikiego typu wirusa HIV (również zdefiniowanej jako krotność oporności lub FR) w szerokim zakresie zmutowanych szczepów HIV. Pacjent może więc pozostać w takim samym kombinowanym reżimie terapii przez dłuższy czas, ponieważ większa będzie możliwość, że zmutowany wirus HIV będzie wrażliwy na składniki czynne.
Znajdowanie związków z dużą siłą wobec dzikiego typu i wobec wielu mutantów jest również ważne, ponieważ można zmniejszyć ładunek pigułki przy minimalnych wartościach poziomów terapeutycznych. Jednym ze sposobów zmniejszania tego ładunku pigułki jest znajdowanie związków przeciw HIV z dobrą biodostępnością, to jest korzystną farmakokinetyką i metabolicznym profilem, tak że dzienna dawka może być zmniejszona, a wskutek tego również liczba pobieranych pigułek.
Inną ważną cechą dobrego związku przeciw HIV jest minimalny wpływ lub brak wpływu wiązania przez białko osocza inhibitora na jego siłę.
Tak więc istnieje duże zapotrzebowanie w medycynie na inhibitory proteazy zdolne do zwalczania szerokiego zakresu mutantów wirusa HIV z niewielką zmiennością krotności oporności, mające dobrą biodostępność i wykazujące niewielki wpływ lub brak wpływu na siłę wskutek wiązania białka osocza.
Obecnie kilka inhibitorów proteazy znajduje się na rynku lub w opracowaniu.
Jedną konkretną strukturę rdzenia (przedstawionego poniżej) ujawniono w kilku odnośnikach, takich jak publikacje patentowe WO 95/06030, WO 96/22287, WO 96/28418, WO 96/28463, WO 96/28464, WO 96/28465 i WO 97/18205. Związki ujawnione tam opisano jako inhibitory retrowirusowej proteazy.
PL 213 327 B1
WO 99/67254 ujawnia 4-podstawione-fenylosulfonamidy zdolne do hamowania opornych na wiele leków retrowirusowych proteaz.
Niespodziewanie okazało się, że 2-(podstawione-amino)-benzotiazolosulfonamidy według niniejszego wynalazku mają korzystny farmakologiczny i farmakokinetyczny profil. Nie tylko są one aktywne przeciwko dzikiego typu wirusowi HIV, lecz wykazują szerokozakresową aktywność przeciwko różnym zmutowanym wirusom HIV wykazującym oporność wobec znanych inhibitorów proteazy.
Chociaż pewne z niniejszych 2-(podstawionych-amino)-benzotiazolosulfonamidów wydają się pasować do ogólnego opisu z pewnych powyżej cytowanych publikacji patentowych, nie są one specyficznie ujawnione, zasugerowane lub zastrzegane w nich, ani specjalista w dziedzinie nie będzie miał skłonności do projektowania ich jako szerokozakresowych inhibitorów proteazy.
Przedmiotem niniejszego wynalazku są 2-(podstawione amino)-benzotiazolowe inhibitory proteazy o wzorze
w którym,
R1 oznacza: heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-yl, 2,6-dimetylofenyl, tetrahydro-3-furanyl, 4-(dimetyloamino)tetrahydro-3-furanyl, 4-amino-2,6-dimetylofenyl, 4-pirolidyn-2-onyl, 3-pirydylometyl, 3-amino-2-metylofenyl, 4-amino-2-metylofenyl, 1,3-tiazol-5-ilometyl, 5-metylo-1,2-oksazol-3-il, 4-bromo-2-metylofenyl, 2-metylo-5-nitrofenyl, 5-acetyloamino-2-metylofenyl, 4-cyjano-2,6-dimetylofenyl, 3-fluoro-2-metylofenyl, 3-hydroksy-2-metylofenyl, 3-metylo-1,2-oksazol-5-il, perhydrol-1,4-oksazyn[2,3-b]furan-3-yl, 2,4,6-trimetylofenyl, tert-butyl, tetrahydro-2-furanyl;
L oznacza: -O-C(O)-, -O-CH2-C(O)-, -C(O)-;
R2 oznacza -H;
R3 oznacza benzyl;
R4 oznacza: 2-pirydynyloaminoetyl, 2-pirydynylometyl izobutyl;
R5 oznacza: -H, metyl, acetyl, 1-pirolidynoetyl;
A oznacza: -C (O)-, -CH2CH2-, -CH2-;
R6 oznacza: metyl, etoksyl, dimetyloamino, 1-pirolidynyl, (CH3)2N(O)-, -CH2N(CH3)2, 1-pirolidynylometyl, 2,6-dimetylofenyloksyl, 1-piperazynyl, 4-metylopiperazynylometyl, 3-fluoro-2-metylofenyl, etylopirolidyn-2-yl, 3-pirydynyl, 3,5-dihydroksyfenyl, 2-okso-N-furan-2-ylometylopirolidyn-4-yl, 4-hydroksy-3,5-dimetoksyfenyl, 3-hydroksy-2-metylofenyl, N-metylopiperydyn-4-yl, metoksykarbonyl, 2,6-dimetylofenoksyl, metylo-tert-butoksykarbonyloamino, metyloamino, 1-piperazynylometyl, 4-morfolinometyl, karboksypropyl, 3-furanyl, 1-metylopirolidynyl, izopropoksyl, 1,2-oksazol-5-il, 1,3-tiazol-5-il, heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-yloksyl, 2-pirolil, -NH2;
lub R5 i -A-R6 wraz z atomem azotu, z którym są połączone tworzą: 2-okso-imidazolidyn-1-yl, 4-metylopiperazyn-1-yl, 4-morfolinyl, 2-karboksypirolidyn-1-yI, 3-metylo-2-okso-imidazolidyn-1-yl,
PL 213 327 B1 oraz jego N-tlenki, sole i estry.
Szczególnie korzystne są związki o wzorze I, w którym R1 oznacza heksahydrofuro[2,3-b]furan3-yl, L oznacza -O(C)O-, R4 oznacza izobutyl.
Korzystne są związki o wzorze I, w którym R5 oznacza -H, A oznacza -C(O)-, R6 oznacza etoksyl.
Korzystne są związki o wzorze I, w którym R5 oznacza -H, A oznacza -CH2-, R6 oznacza etylopirolidyn-2-yl.
Korzystne są związki o wzorze I, w którym R5 oznacza -H, A oznacza -CH2CH2-, R6 oznacza -CH2N(CH3)2.
Szczególnie korzystny jest związek o wzorze I, według wynalazku, którym jest ester (heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylowy kwasu 1-benzylo-2-hydroksy-3-{izobutylo[2-(2-pirolidyn-1-yloetyloamino)benzotiazol-6-sulfonylo]amino}propylo)-karbaminowego.
Szczególnie korzystny jest związek o wzorze I, według wynalazku, którym jest 7 ester heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylowy kwasu [1-benzylo-3-({2-[(3-dimetyloaminopropylo)metyloamino]benzotiazol-6-sulfonylo}izobutyloamino)2-hydroksypropylo]karbaminowego.
Szczególnie korzystny jest związek o wzorze I, według wynalazku, którym jest ester tetrahydrofuran-3-ylowy kwasu (1-benzylo-3-{[2-(2-dimetyloaminoetyloamino)benzotiazolo-6-sulfonylo]izobutyloamino}-2-hydroksypropylo)karbaminowego.
Zasadowy atom azotu można czwartorzędować dowolnym środkiem znanym fachowcom w dziedzinie, w tym, na przykład, halogenkami niższych alkili, siarczanami dialkilu, d ługołańcuchowymi halogenkami i halogenkami aralkili.
Dla celów terapeutycznych, sole związków o wzorze (I) są tymi, w których przeciwjon jest farmaceutycznie lub fizjologicznie dopuszczalny. Jednakże, sole mające farmaceutycznie niedopuszczalny przeciwjon mogą również znaleźć zastosowanie, np., w wytwarzaniu lub oczyszczaniu farmaceutycznie dopuszczalnego związku o wzorze (I).
Wszystkie sole, farmaceutycznie dopuszczalne lub niedopuszczalne, są obejmowane zakresem niniejszego wynalazku.
Farmaceutycznie dopuszczalne lub fizjologicznie tolerowane sole addycyjne, które związki według niniejszego wynalazku mogą wytwarzać, można dogodnie wytwarzać stosując odpowiednie kwasy, takie jak, np., kwasy nieorganiczne, takie jak kwasy halogenowodorowe, np. kwas chlorowodorowy lub bromowodorowy; siarkowy; azotowy; fosforowy i tym podobne kwasy; lub kwasy organiczne, takie jak, np., octowy, propanowy, hydroksyoctowy, mlekowy, pirogronowy, szczawiowy, malonowy, bursztynowy, maleinowy, fumarowy, jabłkowy, winowy, cytrynowy, metanosulfonowy, etanosulfonowy, benzenosulfonowy, p-toluenosulfonowy, cyklaminowy, salicylowy, p-amino-salicylowy, pamoesowy i tym podobne kwasy.
Odpowiednio, sól addycyjną kwasu można przekształcić traktując odpowiednią zasadą w postać wolnej zasady.
Związki o wzorze (I) zawierające kwasowy proton można również przekształcić w ich nietoksyczne sole metali lub aminowe addycyjne sole przez potraktowanie odpowiednimi organicznymi i nieorganicznymi zasadami. Odpowiednie sole zasad obejmują , np., sole amoniowe, sole metali alkalicznych i ziem alkalicznych, np. litu, sodu, potasu, magnezu, wapnia i tym podobne, sole z organicznymi zasadami, np. benzatyną, N-metylo-D-glukaminą, hydrabaminą, oraz sole z aminokwasami, takimi jak, np., arginina, lizyna i tym podobne.
Odpowiednio, sól addycyjną zasady można przekształcić traktując odpowiednim kwasem w postać wolnego kwasu.
Termin sole obejmuje również hydraty i postaci z addycją rozpuszczalnika, które mogą wytwarzać związki według niniejszego wynalazku. Przykładami takich form są np. hydraty, alkoholany i tym podobne.
Postaci N-tlenkowe niniejszych związków mają obejmować związki o wzorze (I), w których jeden lub kilka atomów azotu utlenia się do tak zwanego N-tlenku.
Niniejsze związki mogą również występować w ich tautomerycznych postaciach.
Związki według niniejszego wynalazku mogą zawierać chemicznie reaktywne ugrupowania zdolne do tworzenia wiązania kowalencyjnego do zlokalizowanych miejsc, takich że związki mają zwiększoną retencję w tkance i czasy półtrwania. Termin chemicznie reaktywna grupa w niniejszym opisie odnosi się do chemicznych grup zdolnych do tworzenia kowalencyjnego wiązania. Reaktywne grupy będą ogólnie trwałe w wodnym środowisku i będą zwykle grupą karboksylową, fosforylową lub dogodną acylową, jako ester lub mieszany bezwodnik, lub imidan, lub maleimidan, tym samym będą zdolne do tworzenia kowalencyjnego wiązania z grupami funkcyjnymi, takimi jak grupa aminowa, hydroksylowa lub tiolowa w miejscu docelowym na np. składnikach krwi.
PL 213 327 B1
Po podaniu potrzebującemu tego pacjentowi, związek jest zdolny do tworzenia wiązania kowalencyjnego w konkretnych miejscach, ze składnikami krwi np., tak, że związek według wynalazku ma zwiększoną retencję w tkance i czasy półtrwania. Zwykle powstające kowalencyjne wiązanie powinno zachowywać się przez czas życia składnika krwi, jeśli nie ma to być miejsce uwalniania. Główną zaletą takiego nowego związku oznacza potrzeba stosowania małej ilości związku dla uzyskania skutecznego działania. Powody występowania tej korzyści wyjaśnia się docelowym dostarczaniem, wysoką wydajnością reakcji pomiędzy reaktywną jednostką Y i reaktywną grupą funkcyjną i nieodwracalna natura wiązania tworzonego po reakcji. Ponadto, po związaniu z błoną lub tkanką związek według wynalazku nie jest podatny na metabolizm wątrobowy, filtrację w nerkach i wydalanie, i może nawet być zabezpieczony przed aktywnością proteazy (także endopeptydazy), która zwykle prowadzi do utraty aktywności i przyspieszonej eliminacji.
Składniki krwi w niniejszym opisie odnoszą się do stałych lub ruchomych składników krwi. Stałe składniki krwi są nieruchomymi składnikami krwi i obejmują tkanki, receptory błony, śródmiąższowymi białkami, białkami fibrynowymi, kolagenami, płytkami, komórkami śródbłonka, komórkami nabłonka i ich błonami i receptorami błon, somatycznymi komórkami ciała, białkami szkieletowymi i mięśni gładkich, składnikami neuronów, osteocytami i osteoklastami i wszystkimi tkankami ciała, zwłaszcza związanymi z układem krążenia i limfatycznym. Ruchome składniki krwi są składnikami krwi, które nie mają stałego miejsca przez dowolny dłuższy okres, ogólnie nieprzekraczający 5 minut, zwykle jednej minuty. Te składniki krwi nie są związane z błonami i są obecne w krwi przez dłuższe okresy i są obecne w minimalnym stężeniu co najmniej 0,1 μg/ml. Ruchome składniki krwi obejmują albuminę surowicy, transferrynę, ferrytynę i immunoglobuliny, takie jak IgM i IgG. Czas półtrwania ruchomych składników krwi wynosi co najmniej około 12 godzin.
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania związków o wzorze (I), który obejmuje etapy reakcji zgodnie ze schematem G;
a) reakcji pochodnej benzotiazolu g-1 z kwasem chlorosulfonowym, i, następnie, z chlorkiem tionylu z wytworzeniem związku pośredniego g-2,
b) reakcji związku pośredniego g-2 ze związkiem pośrednim g-3 z wytworzeniem związku pośredniego g-4, w którym PG oznacza grupę zabezpieczającą,
c) reakcji związku pośredniego g-4 do związków pośrednich g-5 i g-6,
d) derywatyzacji związków pośrednich g-5 i g-6 związkiem o wzorze HN(R5)A-R6 i następnie odbezpieczenia z wytworzeniem związku pośredniego g-7,
e) ewentualnej reakcji g-7 ze związkiem pośrednim o wzorze R1-L-(grupa opuszczająca) z wytworzeniem związku g-8.
PL 213 327 B1
Benzotiazolową pochodną g-1 można poddać reakcji z kwasem chlorosulfonowym i z kolei potraktować chlorkiem tionylu z wytworzeniem związku pośredniego g-2. Związek pośredni g-2 można następnie poddać reakcji ze związkiem pośrednim g-3 otrzymując związek pośredni g-4, w którym PG oznacza odpowiednią grupę zabezpieczającą, taką jak np. Boc. Reakcję można prowadzić w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak np. 2-metylotetrahydrofuran i ewentualnie w obecności odpowiedniej zasady, takiej jak trietyloamina. Związek pośredni g-4 można następnie poddać reakcji z odpowiednim reagentem, takim jak kwas metachloronadtlenobenzoesowy (mCPBA) lub heksahydrat mononadtlenoftalanu magnezu (MMPP) w obecności odpowiedniego rozpuszczalnika, takiego jak 2-metylotetrahydrofuran w etanolu, wytwarzając związki pośrednie g-5 i g-6.
Związki pośrednie g-5 i g-6 można następnie poddać reakcji ze związkiem o wzorze HN(R5)A-R6 otrzymując związek pośredni g-7 po reakcji odbezpieczania. Związek pośredni g-7 można następnie poddać reakcji ze związkiem pośrednim o wzorze R1-L-(grupa opuszczająca) w obecności zasady, takiej jak trietyloamina i ewentualnie w obecności EDC lub alkoholu, takiego jak t-butanol, i w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan, z wytworzeniem związku g-8, który jest związkiem o wzorze (I).
Korzystnie, grupą zabezpieczającą jest Boc.
W sposobie wedł ug wynalazku, etap (c) przeprowadza się z odpowiednim reagentem wybranym z grupy obejmującej kwas metachloronadtleno-benzoesowy lub heksahydrat mononadtlenoftalanu magnezu.
Związki o wzorze (I) można też ogólnie wytwarzać stosując procedury analogiczne do procedur opisanych w WO 95/06030, WO 96/22287, WO 96/28418, WO 96/28463, WO 96/28464, WO 96/28465 i WO 97/18205.
Konkretne procedury reakcji wytwarzania niniejszych związków opisano poniżej. W procesach wytwarzania opisanych poniżej, produkty reakcji można wydzielić ze środowiska, i jeśli to konieczne, następnie oczyścić zgodnie ze sposobami ogólnie znanymi w dziedzinie, takimi jak, np., ekstrakcja, krystalizacja, ucieranie i chromatografia.
Schemat A
PL 213 327 B1
2-acetamido-6-chlorosulfonylobenzotiazol (związek pośredni a-2) wytworzono zgodnie z procedurą opisaną w europejskim zgłoszeniu patentowym nr EP-A-0445926. Związki pośrednie a-4 wytworzono w reakcji związku pośredniego a-3, wytworzonego zgodnie z procedurą opisaną w publikacji patentowej WO 97/18205 i również przedstawionej na schemacie F, ze związkiem pośrednim a-2 w obojętnym wobec reakcji rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan, i w obecności zasady, takiej jak trietyloamina i w niskiej temperaturze, np. w temperaturze 0°C. Grupa Boc w związku pośrednim a-3 jest zabezpieczającą grupą t-butyloksykarbonylową. Można ją dogodnie zastąpić inną odpowiednią grupą zabezpieczającą, taką jak ftalimidowa lub benzyloksykarbonylowa. Stosując związek pośredni a-4 jako substrat, związek pośredni a-5 odbezpieczono stosując kwas taki jak kwas trifluorooctowy w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan. Powstały związek pośredni można następnie poddać reakcji ze związkiem pośrednim o wzorze R1-L-(grupa opuszczająca) w obecności zasady, takiej jak trietyloamina i ewentualnie w obecności 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu kwasu chlorowodorowego (EDC) lub alkoholu, takiego jak t-butanol, i w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan; otrzymując związki pośrednie a-6. Korzystnie, związki pośrednie o wzorze R1-C (=O)-OH nadają się do dalszej reakcji ze związkiem pośrednim a-5.
Alternatywnie, związki pośrednie a-4 można odbezpieczyć mocnym kwasem, takim jak kwas chlorowodorowy w izopropanolu, w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak mieszanina etanolu i dioksanu, wytwarzając zwią zek poś redni a-7. Związki pośrednie a-8 moż na wytwarzać analogicznie jak w procedurze opisanej dla wytwarzania związków pośrednich a-6.
PL 213 327 B1
Związek pośredni b-5 można wytwarzać zgodnie z procedurą opisaną na schemacie A. Aminobenzotiazolową pochodną b-5 można deaminować na przykład traktując azotynem sodu w kombinacji z kwasem fosforowym, i z kolei siarczanem miedzi i chlorkiem sodu, otrzymują c zwią zek poś redni b-6. Związek pośredni b-6 można następnie poddać reakcji ze związkiem pośrednim o wzorze R1-L-(grupa opuszczająca) w obecności zasady, takiej jak trietyloamina i ewentualnie w obecności EDC lub alkoholu, takiego jak t-butanol, i w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan, z wytworzeniem związku pośredniego b-8. Związek pośredni b-8 można następnie derywatyzować aminą o wzorze H2N-A-R6 w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak acetonitryl z wytworzeniem związku pośredniego b-9. Alternatywnie, związki pośrednie b-6 można najpierw poddać reakcji z H2N-A-R6 i następnie R1-L-(grupa opuszczająca), jak pokazano na schemacie B. Związek pośredni b-9 można na koniec poddać reakcji z R5COCI lub jego funkcyjnym równoważniku w obecności zasady, takiej jak trietyloamina i w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak dichlorometan. Dogodnie, reakcję prowadzi się w obojętnej atmosferze.
Alternatywny sposób wytwarzania związków o wzorze (I) przedstawiono na schemacie C. Związek pośredni c-1, wytworzony zgodnie z procedurą opisaną w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 6140505, poddano reakcji z tiokarbonylodiimidazolem w obojętnym dla reakcji rozpuszczalniku, takim jak tetrahydrofuran, i powstały związek pośredni poddano następnie reakcji z aminą taką jak na przykład dimetyloetyloaminą, otrzymując tiomocznikową pochodną c-2. Ten związek pośredni c-2 cyklizuje się następnie bromem w obecności kwasu, takiego jak kwas octowy, otrzymując benzotiazolową pochodną c-3. Poniższe dwa etapy na schemacie C są analogiczne jak opisane przy wytwarzaniu związków pośrednich a-5 i a-6 na schemacie A. Jeśli to pożądane, związek pośredni c-5 można N-utlenić stosując np. kwas metachloronadbenzoesowy w dichlorometanie.
Szczególny sposób wytwarzania podstawionych acetamidem benzotiazoli przedstawiono na schemacie D.
PL 213 327 B1
Związek pośredni d-1, wytworzony zgodnie z procedurą jak opisano na schemacie A, można poddać reakcji z chlorkiem chloroacetylu, lub funkcjonalnym analogiem, w obecności zasady, takiej jak trietyloamina, i w rozpuszczalniku, takim jak 1,4-dioksan, w celu wytworzenia amidu o wzorze d-2. Taki związek pośredni d-2 może następnie poddać reakcji z aminą o wzorze NRaRb, gdzie Ra i Rb są zdefiniowane jako możliwe podstawniki na grupie aminowej w zmiennej R6.
Inny konkretny sposób wytwarzania podstawionych acetamidem benzotiazoli przedstawiono na schemacie E.
Schemat E
(e-5) Ra
Związek pośredni e-2 można wytwarzać traktując związek pośredni e-1, wytworzony zgodnie z procedurą opisaną na schemacie A, z zasadą taką jak węglan sodu w wodnym środowisku, takim jak mieszanina wody z dioksanem. Etapy syntezy przedstawione na schemacie E wytwarzania związku pośredniego e-6 są wszystkie analogiczne do procedur reakcji opisanych na powyższych schematach syntezy. Pewna liczba związków pośrednich i substratów użytych w powyższych sposobach
PL 213 327 B1 wytwarzania to znane związki, podczas gdy inne można wytwarzać zgodnie ze znanymi w dziedzinie sposobami wytwarzania takich lub podobnych związków.
Związek pośredni f-2, odpowiadający związkowi pośredniemu a-3 w schemacie A, można wytworzyć dodając aminę o wzorze H2N-R4 do związku pośredniego f-1 w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak izopropanol.
Związki o wzorze (I) można również przekształcić w odpowiednie N-tlenkowe postaci zgodnie ze znanymi w dziedzinie procedurami przekształcania trójwartościowego azotu w jego postać N-tlenku. Tę reakcję N-utleniania można ogólnie prowadzić w reakcji substratu o wzorze (I) z odpowiednim organicznym lub nieorganicznym nadtlenkiem. Odpowiednie nieorganiczne nadtlenki obejmują, np., nadtlenek wodoru, nadtlenki metalu alkalicznego lub metalu ziem alkalicznych, np. nadtlenek sodu, nadtlenek potasu; odpowiednie organiczne nadtlenki mogą obejmować nadtlenowe kwasy, takie jak, np., kwas benzenokarbonadtlenowy lub podstawiony halogenem kwas benzenokarbonadtlenowy, np. kwas 3-chloro-benzenokarbonadtlenowy, kwasy nadtlenoalkanowe, np. kwas nadtlenooctowy, alkilowodoronadtlenki, np. wodoronadtlenek t-butylu. Odpowiednimi rozpuszczalnikami są, np., woda, niższe alkanole, np. etanol i tym podobne, węglowodory, np. toluen, ketony, np. 2-butanon, halogenowane węglowodory, np. dichlorometan, i mieszaniny takich rozpuszczalników.
Niniejsze związki można więc zastosować u zwierząt, korzystnie ssaków, a w szczególności ludzi, jako leki same w sobie, w mieszaninach ze sobą lub w postaci farmaceutycznych preparatów.
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest więc także wyżej określony związek o wzorze (I) do stosowania jako lek.
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest także zastosowanie przedmiotowego związku o wzorze (I), do wytwarzania leku do leczenia lub zwalczania infekcji lub choroby związanej z oporną na wiele leków infekcją retrowirusową u ssaka.
Leki (farmaceutyczne preparaty), które jako czynne składniki zawierają skuteczną dawkę co najmniej jednego związku o wzorze (I) poza zwykłymi farmaceutycznie nieszkodliwymi zaróbkami i środkami pomocniczymi. Farmaceutyczne preparaty zwykle zawierają 0,1 do 90% wagowych związku o wzorze (I). Farmaceutyczne preparaty można wytwarzać w sposób znany jako taki specjaliście w dziedzinie. W tym celu co najmniej jeden związek o wzorze (I), wraz z jednym lub większą liczbą stałych lub ciekłych farmaceutycznych zaróbek i/lub dodatków i, jeśli to pożądane, w kombinacji z innymi farmaceutycznie czynnymi związkami, przekształca się w odpowiednią postać do podawania lub postać dawki, którą można następnie użyć jako lek w medycynie ludzkiej lub weterynaryjnej.
Leki, które zawierają związek według wynalazku, można podawać doustnie, pozajelitowo, np., dożylnie, doodbytniczo, przez inhalację, lub miejscowo, gdzie korzystna droga podawania zależy od indywidualnego przypadku, np., konkretnego przebiegu zaburzenia leczonego. Doustne podawanie jest korzystne.
Specjalista w dziedzinie zna na podstawie swojej fachowej wiedzy dodatki, które są odpowiednie dla żądanego farmaceutycznego preparatu. Poza rozpuszczalnikami przydatne są również tworzące żel środki, podstawy czopków, pomocnicze środki do tabletek i inne nośniki czynnych związków, przeciwutleniacze, dyspergatory, emulgatory, środki przeciwpieniące, środki poprawiające smak, konserwanty, solubilizatory, środki osiągania efektu depotu, substancje buforowe lub środki barwiące.
Dzięki ich korzystnym farmakologicznym właściwościom, szczególnie aktywności wobec opornych na wiele leków enzymów proteaz HIV, związki według niniejszego wynalazku są przydatne do leczenia pacjentów zainfekowanych HIV i do profilaktyki u takich osób. Ogólnie związki według niniejszego wynalazku mogą być przydatne w leczeniu ciepłokrwistych zwierząt zainfekowanych wirusami, których istnienie jest mediowane lub zależy od enzymu proteazy. Stany, którym można zapobiegać lub leczyć związkami według niniejszego wynalazku, zwłaszcza stany związane z HIV i innymi patogennymi retrowirusami, obejmują AIDS, związany z AIDS kompleks (ARC), postępujące uogólnione
PL 213 327 B1 powiększenie węzłów chłonnych (PGL), jak też przewlekłe choroby CNS powodowane przez retrowirusy, takie jak, np. mediowana HIV demencja i stwardnienie rozsiane.
Związki według niniejszego wynalazku można stosować jako leki przeciwko powyżej wspomnianym stanom. Zastosowanie jako leku lub sposobu leczenia obejmuje systemowe podawanie zakażonym HIV pacjentom ilości skutecznej w zwalczaniu stanów związanych z HIV i innymi patogennymi retrowirusami, zwłaszcza HIV-1. Dzięki temu związki według niniejszego wynalazku można stosować do wytwarzania leku przydatnego do leczenia stanów związanych z HIV i innymi patogennymi retrowirusami, w szczególności leków przydatnych do leczenia pacjentów zainfekowanych opornym na wiele leków wirusem HIV.
Przedmiotem wynalazku jest zatem zastosowanie związku o wzorze (I) do wytwarzania leku do leczenia lub zwalczania infekcji lub choroby związanej z oporną na wiele leków infekcją retrowirusową u ssaka, w szczególnoś ci infekcją HIV-1.
W innej korzystnej odmianie, przedmiotem niniejszego wynalazku jest zastosowanie zwią zku o wzorze (I) do wytwarzania leku do hamowania proteazy opornego na wiele leków retrowirusa u ssaka zainfekowanego tym retrowirusem, w szczególności retrowirusem HIV-1.
W innej korzystnej odmianie, przedmiotem niniejszego wynalazku jest zastosowanie zwią zku o wzorze (I) do wytwarzaniu leku do hamowania replikacji opornego na wiele leków retrowirusa, w szczególnoś ci replikacji HIV-1.
Związki według niniejszego wynalazku mogą również znaleźć zastosowanie w hamowaniu w próbkach ex vivo zawierających HIV lub podejrzanych o wystawienie na działanie HIV. Zatem niniejsze związki można stosować do hamowania HIV obecnego w próbce płynu ciała, które zawiera, lub może zawierać lub być wystawione na działanie HIV.
Do postaci do doustnego podawania, związki według niniejszego wynalazku miesza się z odpowiednimi dodatkami, takimi jak zaróbki, stabilizatory lub obojętne rozcieńczalniki, i przekształca zwykłymi sposobami w odpowiednie postaci do podawania, takie jak tabletki, powlekane tabletki, twarde kapsułki, wodne, alkoholowe lub olejowe roztwory. Przykładami odpowiednich obojętnych nośników są guma arabska, magnezja, węglan magnezu, fosforan potasu, laktoza, glukoza, lub skrobia, w szczególnoś ci, skrobia kukurydziana. W tym przypadku preparat moż e być suchymi lub wilgotnymi granulkami. Odpowiednimi olejowymi zaróbkami lub rozpuszczalnikami są oleje roślinne lub zwierzęce, takie jak olej słonecznikowy lub tran z wątroby dorsza. Odpowiednimi rozpuszczalnikami dla wodnych lub alkoholowych roztworów są woda, etanol, roztwory cukru, lub ich mieszaniny.
Poli(glikole etylenowe) i poli(glikole propylenowe) są również przydatne jako dalsze środki pomocnicze dla innych postaci podawania.
Do podskórnego lub dożylnego podawania, związki czynne, jeśli to pożądane ze stosowanymi substancjami, takimi jak solubilizatory, emulgatory lub dalsze środki pomocnicze, przenosi się do roztworu, zawiesiny, lub emulsji. Związki o wzorze (I) można również liofilizować i otrzymane liofilizaty stosować, np., do wytwarzania preparatów do iniekcji lub infuzji. Odpowiednimi rozpuszczalnikami są, np., woda, roztwór fizjologicznej solanki lub alkohole, np. etanol, propanol, gliceryna, ponadto również roztwory cukrowe, takie jak roztwory glukozy lub mannitolu, lub alternatywnie mieszaniny różnych wspomnianych rozpuszczalników.
Odpowiednimi farmaceutycznymi preparatami do podawania w postaci aerozoli lub roztworów do spryskiwania są, np., roztwory, zawiesiny lub emulsje związków o wzorze (I) lub ich fizjologicznie tolerowane sole w farmaceutycznie dopuszczalnym rozpuszczalniku, takim jak etanol lub woda, lub mieszaninie takich rozpuszczalników. Jeśli trzeba, preparat może również dodatkowo zawierać inne farmaceutyczne środki pomocnicze, takie jak surfaktanty, emulgatory i stabilizatory, jak też propelent. Taki preparat zwykle zawiera związek czynny w stężeniu od w przybliżeniu 0,1 do 50%, w szczególności od w przybliżeniu 0,3 do 3% wagowych.
Dla polepszenia rozpuszczalności i/lub trwałości związków o wzorze (I) w kompozycjach farmaceutycznych, może być korzystne stosowanie α-, β- lub γ-cyklodekstryn lub ich pochodnych. Również współrozpuszczalniki, takie jak alkohole, mogą polepszyć rozpuszczalność i/lub trwałość związków o wzorze (I) w kompozycjach farmaceutycznych. Przy wytwarzaniu wodnych kompozycji, sole addycyjne danych związków są oczywiście właściwsze dzięki ich zwiększonej rozpuszczalności w wodzie.
Odpowiednimi cyklodekstrynami są α-, β- lub γ-cyklodekstryny (CD) lub etery i mieszane etery, w których jedna lub większa liczba grup hydroksylowych jednostek anhydroglukozowych cyklodekstryny jest podstawionych C1-6-alkilem, szczególnie metylem, etylem lub izopropylem, np. stochastycznie metylowaną β-CD; hydroksy-C1-6-alkilem, szczególnie hydroksyetylem, hydroksypropylem lub hydro12
PL 213 327 B1 ksybutylem; karboksy-C1-6-alkilem, szczególnie karboksymetylem lub karboksyetylem; C1-6-alkilokarbonylem, szczególnie acetylem; C1-6-alkiloksykarbonylo-C1-6-alkilem lub C1-6-alkiloksy-C1-6-alkilem, szczególnie karboksymetoksypropylem lub karboksyetoksypropylem; C1-6-alkilokarbonyloksy-C1-6-alkilem, szczególnie 2-acetyloksypropylem. Zwłaszcza warte uwagi jako środki kompleksujące i/lub solubilizatory są β-CD, stochastycznie metylowana β-CD, 2,6-dimetylo-e-CD, 2-hydroksyetylo-e-CD, 2-hydroksyetylo-Y-CD, 2-hydroksypropylo-Y-CD i (2-karboksymetoksy)propyIo-e-CD, a w szczególności 2-hydroksypropylo-e-CD (2-HP-e-CD).
Termin mieszany eter oznacza pochodne cyklodekstryn, w których co najmniej dwie grupy hydroksylowe cyklodekstryny są eteryfikowane różnymi grupami, takimi jak, np., hydroksypropyl i hydroksyetyl.
Interesujący sposób komponowania niniejszych związków w kombinacji z cyklodekstryną lub jej pochodną opisano w europejskim zgłoszeniu patentowym nr EP-A-721331. Chociaż preparaty opisane w tym wynalazku zawierają czynne przeciwgrzybiczo składniki, są równie interesujące do komponowania związków według niniejszego wynalazku. Preparaty opisane w tym wynalazku są szczególnie odpowiednie do doustnego podawania i obejmują środek przeciwgrzybiczy jako składnik czynny, dostateczną ilość cyklodekstryny lub jej pochodnej jako solubilizatora, wodne kwasowe środowisko jako ciekły nośnik i alkoholowy współrozpuszczalnik, który ogromnie upraszcza wytwarzanie kompozycji. Takie preparaty można również czynić lepiej przyswajalnymi dodając farmaceutycznie dopuszczalne środki słodzące i/lub smakowe.
Innymi dogodnymi sposobami polepszenia rozpuszczalności związków według niniejszego wynalazku w kompozycjach farmaceutycznych opisano w publikacji WO-94/05263, zgłoszeniu patentowym PCT/EP98/01773, europejskim opisie patentowym nr EP-A-499299 i publikacji WO 97/44014, wszystkie dołączane niniejszym jako odnośniki.
Dokładniej, niniejsze związki można komponować w kompozycję farmaceutyczną zawierającą leczniczo skuteczną ilość cząstek złożonych ze stałej dyspersji zawierającej (a) związek o wzorze (I), i (b) jeden lub większą liczbę farmaceutycznie dopuszczalnych rozpuszczalnych w wodzie polimerów.
Termin stała dyspersja definiuje system w stanie stałym (w przeciwieństwie do stanu ciekłego lub gazowego) zawierający co najmniej dwa składniki, gdzie jeden składnik jest zdyspergowany bardziej lub mniej równomierne w drugim składniku lub składnikach. Gdy dyspersja składników jest taka, że system jest chemicznie i fizycznie jednorodny lub homogeniczny lub składa się z jednej fazy, jak zdefiniowano w termodynamice, taka stała dyspersja jest określana jako stały roztwór. Stałe roztwory są korzystnie fizycznymi układami, ponieważ składniki są zwykle łatwo biodostępne dla organizmów, którym są podawane.
Termin stała dyspersja obejmuje również dyspersje, które są mniej jednorodne niż stałe roztwory. Takie dyspersje nie są chemicznie i fizycznie jednorodne lub obejmują więcej niż jedną fazę.
Rozpuszczalny w wodzie polimer w cząstkach jest dogodnie polimerem, który ma lepkość pozorną 1 do 100 mPa-s po rozpuszczeniu w 2% roztworze wodnym w temperaturze 20°C.
Korzystne rozpuszczalne w wodzie polimery są hydroksypropylometylocelulozami lub HPMC. HPMC mające stopień podstawienia metoksylem od około 0,8 do około 2,5 i podstawienia molowego hydroksypropylem od około 0,05 do około 3,0 są ogólnie rozpuszczalne w wodzie. Stopień podstawienia metoksylem odnosi się do średniej liczby metylowych grup eterowych obecnych na jednostkę anhydroglukozy cząsteczki celulozy. Podstawienie molowe hydroksypropylem odnosi się do średniej liczby moli tlenku propylenu, który poddano reakcji z każdą jednostką anhydroglukozy cząsteczki celulozy.
Cząstki jak zdefiniowano powyżej można wytwarzać wytwarzając najpierw stałą dyspersję składników, a następnie ewentualnie ścierając lub mieląc dyspersję.
Istnieją różne techniki wytwarzania stałych dyspersji, w tym wytłaczanie z roztopu, suszenie rozpryskowe i odparowanie roztworu, przy czym wytłaczanie z roztopu jest korzystne.
Może być ponadto dogodne komponowanie niniejszych związków w postaci nanocząstek, które mają modyfikator powierzchni zaadsorbowany na swojej powierzchni w ilości dostatecznej dla zachowania skutecznych średnich rozmiarów cząstek mniejszych niż 1000 nm.
Przydatne modyfikatory powierzchni powinny obejmować te, które fizycznie przywierają do powierzchni przeciwretrowirusowego środka, lecz nie wiążą się chemicznie ze środkiem przeciwretrowirusowym.
Odpowiednie modyfikatory powierzchni mogą korzystnie być wybrane spośród znanych organicznych i nieorganicznych farmaceutycznych zaróbek. Takie zaróbki obejmują różne polimery, oligomery
PL 213 327 B1 o niskiej masie czą steczkowej, naturalne produkty i surfaktantów. Korzystne modyfikatory powierzchni obejmują niejonowe i anionowe surfaktanty.
Jeszcze inny interesujący sposób komponowania niniejszych związków obejmuje kompozycję farmaceutyczną, w której niniejsze związki są włączane w hydrofilowe polimery i nakłada się tę mieszaninę jako powłokę warstewkową na wiele małych kulek, otrzymując kompozycję z dobrą biodstępnością, którą można dogodnie wytwarzać i która jest odpowiednia do wytwarzania farmaceutycznych postaci dawek do doustnego podawania.
Takie kulki obejmują (a) centralny, zaokrąglony lub kulisty rdzeń, (b) powłokę warstewkową hydrofilowego polimeru i środka przeciwretrowirusowego oraz (c) uszczelniającą warstwę polimeru.
Substancje odpowiednie do stosowania jako rdzenie w kulkach są dowolne, pod warunkiem, że takie substancje są farmaceutycznie dopuszczalne i mają odpowiednie wymiary oraz zwięzłość. Przykładami takich substancji są polimery, nieorganiczne substancje, organiczne substancje, oraz sacharydy i ich pochodne.
Inny aspekt niniejszego wynalazku dotyczy zestawu lub pojemnika zawierającego związek o wzorze (I) w ilo ś ci skutecznej do stosowania jako wzorzec lub reagent w teś cie okreś lania zdolnoś ci potencjalnego leku do hamowania proteazy HIV, wzrostu HIV lub obu. Ten aspekt wynalazku może znaleźć zastosowanie w programach badań farmaceutycznych.
Związki według niniejszego wynalazku można stosować w wysokowydajnych testach docelowego analitu, takich jak testy mierzenia skuteczności związku w terapii HIV.
Związki według niniejszego wynalazku można stosować w testach monitorowania fenotypowej oporności, takich jak znane testy rekombinacyjne, w klinicznym zwalczaniu chorób wytwarzających oporność, takich jak HIV. Szczególnie przydatnym systemem monitorowania oporności jest test rekombinacyjny znany jako Antivirogram™. Antivirogram™ jest wysoce zautomatyzowanym, wysokowydajnym, drugiej generacji, rekombinacyjnym testem, który może mierzyć podatność, zwłaszcza wirusową podatność, na związki według niniejszego wynalazku (Hertogs K, de Bethune MP, Miller V i in. Antimicrob Agents Chemother, 1998; 42 (2): 269-276, dołączany jako odnośnik).
Dawka podawanych niniejszych związków lub jego fizjologicznie tolerowanych soli zależy od konkretnego przypadku i, jak zwykle, musi być przystosowana do warunków indywidualnego przypadku dla uzyskania optymalnego efektu. Tak więc zależy, oczywiście, od częstości podawania i siły i czasu trwania działania związków stosowanych w każ dym przypadku do terapii lub zapobiegania, lecz również od natury i ostrości infekcji i objawów, i od płci, wieku, masy ciała i indywidualnej reakcji leczonego człowieka lub zwierzęcia i od tego, czy terapia jest ostra, czy zapobiegawcza. Zwykle, dzienna dawka związku o wzorze (I) w przypadku podawania pacjentowi o masie w przybliżeniu 75 kg wynosi 1 mg do 1 g, korzystnie 3 mg do 0,5 g. Dawkę można podawać w postaci indywidualnej dawki, lub podzieloną na kilka, np. dwie, trzy, lub cztery, indywidualne dawki.
Część doświadczalna
Wytwarzanie związków o wzorze (I) i ich związków pośrednich
P r z y k ł a d 1: Wytwarzanie związku 29
Mieszaninę 1,56 g związku pośredniego a-3 (R2 = H i R4 = -CH2-CH2-NH- (2-pirydynyl)) i 0,59 g trietyloaminy w 50 ml dichlorometanu mieszano w temperaturze 0°C. Następnie dodano 1,25 g chlorku 2-(acetylamino)-6-benzotiazolosulfonylu, i mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc w temperaturze pokojowej. Po przemyciu wodą, warstwę organiczną oddzielono, osuszono i rozpuszczalnik odparowano. Otrzymaną brunatną substancję stałą rozpuszczono w metanolu w temperaturze 70°C,
PL 213 327 B1 ochłodzono i odsączono, otrzymując 1,9 g (75%) związku pośredniego a-4 (R2 = H, R4 = -CH2-CH2-NH-(2-pirydynylo) i -A-R6 = H).
Do mieszaniny 6 g związku pośredniego a-4 (R2 = H, R4 = -CH2-CH2-NH-(2-pirydynylo) i -A-R6 = H) w 50 ml dichlorometanu, dodano 7,3 ml kwasu trifluorooctowego. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 6 godzin. Dodano dodatkowy dichlorometan i przemyto roztworem NaHCO3. Warstwę organiczną osuszono i rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, otrzymując 4,1 g (81%) związku pośredniego a-5 (R2 = H, R4 = -CH2-CH2-NH-(2-pirydynylo) i -A-R6 = H).
Mieszaninę 0,60 g związku pośredniego a-5 (R2 = H, R4 = -CH2-CH2-NH-(2-pirydynylo) i -A-R6 = H), 0,29 g 1-[[[[(3S,3aR,6aS)+(3R,3aS,6aR)-heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonylo]oksy]-2,5-pirolidynodionu (wytworzonego analogicznie do procedury opisanej w WO 99/67417) i 0,33 g trietyloaminy w 15 ml dichlorometanu mieszano w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Rozpuszczalniki odparowano i otrzymaną substancję stałą rozpuszczono ponownie w metanolu w temperaturze 70°C, ochłodzono i odsączono, otrzymując 0,53 g (69%) związku 29. Dane widma masowego: m/z = 711 (M+H)
P r z y k ł a d 2: Wytwarzanie związku 31
Mieszaninę 540 mg związku pośredniego a-5 (R2 = H, R4 = -CH2-(2-pirydynylo) i -A-R6 = H), 135 mg t-butanolu, 192 mg EDC i 101 mg trietyloaminy w 5 ml dichlorometanu, mieszano przez noc w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną przemyto następnie roztworem Na2CO3 i solanką . Warstwę organiczną oddzielono, osuszono i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość oczyszczono metodą preparatywnej HPLC, otrzymując 184 mg (26%) związku 31. Dane widma masowego: m/z = 702 (M+H)
P r z y k ł a d 3: Wytwarzanie związku 33
Mieszaninę 540 mg związku pośredniego a-5 (R2 = H, R4 = -CH2-(2-pirydynylo) i -A-R6 = H), 271 mg 1-[[[[(3S,3aR,6aS)+(3R,3aS,6aR)-heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonylo]-oksy]-2,5-pirolidynodionu i 101 mg trietyloaminy w 5 ml dichlorometanu mieszano w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Mieszaninę reakcyjną przemyto następnie roztworem Na2CO3 i solanką. Warstwę organiczną oddzielono, osuszono i rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość oczyszczono metodą preparatywnej HPLC, otrzymując 161 mg (23%) związku 33. Dane widma masowego: m/z = 696 (M+H)
PL 213 327 B1
P r z y k ł a d 4: Wytwarzanie związku 2
Do mieszaniny 0,3 g racemicznego związku pośredniego a-8 (R2 = H, R4 = izobutyl, -A-R6 = H i -L-R1 = [[heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonyl) i 0,061 g trietyloaminy w bezwodnym dioksanie dodano w kilku porcjach 0,18 g chloromrówczanu etylu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez noc do 60°C. Do mieszaniny dodano 10 ml wody i 0,4 g węglanu potasu, a następnie mieszano przez 2 godziny. Dioksan usunię to pod zmniejszonym ciś nieniem. Fazę wodną ekstrahowano dichlorometanem. Połączoną fazę organiczną zatężono i otrzymaną pozostałość oczyszczono metodą chromatografii otrzymując 0,23 g (68%) związku 2.
P r z y k ł a d 5: Wytwarzanie związku 56
Mieszaninę 19,66 g estru 1,1-dimetyloetylowego kwasu [2R-hydroksy-3-[(2-metylopropylo)amino]-1S-(fenylometylo)-propylo]-karbaminowego (opisanego w WO 97/18205) i 17,76 g trietyloaminy w 200 ml dichlorometanu mieszano w temperaturze 0°C przez 20 minut w atmosferze oboję tnej. Dodano 18,72 g chlorku 2-(acetyloamino)-6-benzotiazolosulfonylu w małych porcjach i mieszaninę mieszano następnie w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Po przemyciu roztworem 5% HCl, nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu i solanką, warstwę organiczną osuszono i rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt oczyszczono na żelu krzemionkowym eluując 4% metanolu w dichlorometanie, otrzymując 30,82 g (90%) związku pośredniego b-4 (R2 = H i R4 = izobutyl).
Do mieszaniny 13,75 g związku pośredniego b-4 (R2 = H i R4 = izobutyl) w 130 ml etanolu/dioksanu (1:1) dodano 5 ml HCl (5 do 6N w izopropanolu). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze 50°C przez 22 godziny. Po odparowaniu, sól potraktowano nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu i ekstrahowano dichlorometanem. Warstwę organiczną osuszono, rozpuszczalnik odparowano i pozostałość oczyszczono na żelu krzemionkowym eluując 3% metanolu w dichlorometanie, otrzymując 18,36 g (72%) związku pośredniego b-5 (R2 = H i R4= izobutyl).
Roztwór 1,81 g azotynu sodu w 10 ml wody dodano w czasie 40 minut do mieszaniny 9,80 g związku pośredniego b-5 (R2 = H i R4 = izobutyl) w 180 ml 85% kwasu fosforowego trzymanej w temperaturze -10°C. Po wymieszaniu przez 1,5 godziny, mieszaninę dodano do mieszanego roztworu 10,90 g pentahydratu siarczanu miedzi i 12,67 g chlorku sodu w 80 ml wody w temperaturze -10°C. Mieszaninę mieszano przez 1,5 godziny, pozostawiając do ogrzania do temperatury pokojowej, i następnie zalkalizowano (pH = 8) roztworem wodorotlenku amonu z chłodzeniem. Powstały roztwór ekstrahowano octanem etylu. Po osuszeniu i odparowaniu rozpuszczalnika otrzymano 7,59 g (74%) związku pośredniego b-6 (R2 = H i R4 = izobutyl).
PL 213 327 B1
Mieszaninę 1,63 g związku pośredniego b-6 (R2 = H i R4 = izobutyl), 0,80 g 1-[[[[(3S)-tetrahydro-3-furanylo]oksy]karbonylo]oksy]-2,5-pirolidynodionu i 0,53 g trietyloaminy w 50 ml dichlorometanu mieszano w temperaturze pokojowej przez 5 godzin. Po odparowaniu dichlorometanu pod zmniejszonym ciśnieniem, surowy produkt oczyszczono na żelu krzemionkowym eluując 3% metanolu w dichlorometanie, otrzymując 0,58 g (29%) związku pośredniego b-8 (R2 = H, R4 = izobutyl, R1-L- = [[(3S)-tetrahydro-3-furanyIo]oksy]karbonyl).
Do roztworu 0,23 g związku pośredniego b-8 (R2 = H, R4 = izobutyl, R1-L-= [[(3S)-tetrahydro-3-furanylo]oksy]karbonyl) w 30 ml acetonitrylu dodano 0,20 g N,N-dimetyloetylenodiaminy. Ten roztwór mieszano w temperaturze 80°C przez 4 godziny. Po odparowaniu acetonitrylu pod zmniejszonym ciśnieniem, surowy produkt oczyszczono na żelu krzemionkowym eluując 2% metanolu w dichlorometanie, otrzymując 0,12 g (50%) związku 56. Dane widma masowego: m/z = 634 (M+H)
P r z y k ł a d 6: Wytwarzanie związku 44
Do roztworu 0,90 g związku pośredniego b-6 (R2 = H i R4= izobutyl) w 20 ml acetonitrylu dodano 0,85 g N,N-dimetyloetylenodiaminy. Ten roztwór mieszano w temperaturze 80°C przez 3 godziny. Po odparowaniu acetonitrylu pod zmniejszonym ciśnieniem, produkt przemyto 2% węglanem sodu i ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną osuszono, rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem i oczyszczono na żelu krzemionkowym eluując 1% amoniaku w dichlorometanie, otrzymując 0,57 g (58%) związku pośredniego b-7 (R2 = H, R4 = izobutyl i -A-R6 = CH2CH2N(CH3)2).
Mieszaninę 0,65 g (trans)-4-(dimetyloamino)tetrahydro-3-furanolu (synteza opisana w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3265711), 3,78 g węglanu disukcynimidylu i 1,50 g trietyloaminy w 30 ml dichlorometanu mieszano w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Po przemyciu powstałego roztworu nasyconym wodorowęglanem sodu, warstwę organiczną osuszono i rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciś nieniem otrzymują c 0,52 g (38%) (±trans)-1-[[[[4-(dimetyloamino)-tetrahydrofuran-3-ylo]oksy]karbonylo]oksy]-2,5-pirolidynodionu.
Mieszaninę 0,25 g związku pośredniego b-7 (R1 =H, R2 = CH2CH2N(Me)2), 0,13 g (±trans)-1-[[[[4-(dimetyloamino)-tetrahydrofuran-3-ylo]oksy]karbonylo]oksy]-2,5-pirolidynodionu i 0,07 g trietyloaminy w 15 ml dichlorometanu mieszano w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Po odparowaniu dichlorometanu pod zmniejszonym ciśnieniem, surowy produkt oczyszczono na żelu krzemionkowym eluując 4% amoniaku w dichlorometanie, otrzymując 0,14 g (43%) związku 44. Dane widma masowego: m/z = 677 (M+H)
P r z y k ł a d 7: Wytwarzanie związku 19
PL 213 327 B1
Do roztworu 0,83 g związku pośredniego b-6 (R2 = H i R4= izobutyl) w 20 ml acetonitrylu dodano 0,40 g N-(2-aminoetylo)-pirolidyny. Ten roztwór mieszano w temperaturze 80°C przez 4 godziny. Po odparowaniu acetonitrylu pod zmniejszonym ciśnieniem, produkt przemyto 2% węglanem sodu i ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną osuszono, odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem i oczyszczono na ż elu krzemionkowym eluują c 1% amoniaku w dichlorometanie, otrzymują c 0,47 g (49%) związku pośredniego b-7 (R2 = H, R4 = izobutyl i -A-R6 = CH2CH2-(1-pirolidynyl)).
Mieszaninę 0,47 g związku pośredniego b-7 (R2= H, R4 = izobutyl i -A-R6 = CH2CH2-(1-pirolidynyl)) 0,24 g 1-[[[[(3R,3aS,6aR)-heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonylo]oksy]-2,5-pirolidynodionu i 0,10 g trietyloaminy w 20 ml dichlorometanu mieszano w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Po odparowaniu dichlorometanu pod zmniejszonym ciśnieniem, surowy produkt oczyszczono na żelu krzemionkowym eluując 2% amoniaku w dichlorometanie, otrzymując 0,54 g (88%) związku pośredniego b-9 (R2= H, R4 = izobutyl, -A-R6 = CH2CH2-(1-pirolidynyl) i -L-R1 = [[(3R,3aS,6aR)-heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonyl).
Do roztworu 0,54 g związku pośredniego b-9 (R2= H, R4 = izobutyl, -A-R6 = CH2CH2-(1-pirolidynyl) i -L-R1 = [[(3R,3aS,6aR)-heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonyl) i 0,16 g trietyloaminy w 40 ml dichlorometanu w atmosferze oboję tnej dodano 0,22 g chlorku acetylu. Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 2 godziny i przemyciu wodą, warstwę organiczną osuszono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując 0,50 g (87%) związku 19. Dane widma masowego: m/z = 744 (M+H)
P r z y k ł a d 8: Wytwarzanie związku 16
Do roztworu 4,91 g estru 1,1-dimetyloetylowego kwasu [(1S,2R)-3-[[(4-aminofenylo)sulfonylo](2-metylopropylo)amino]-2-hydroksy-1-(fenyIometylo)propylo]-karbaminowego (wytworzonego jak opisano w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 6140505) w 40 ml bezwodnego tetrahydrofuranu dodano 1,78 g 1,1'-tiokarbonylodiimidazolu. Ten roztwór ogrzewano pod refluksem przez 4 godziny. Po ochłodzeniu w temperaturze 25°C, dodano 0,88 g N,N-dimetyloetyloaminy i następnie roztwór ponownie ogrzewano pod refluksem przez 16 godzin. Po ochłodzeniu w temperaturze 25°C, odparowaniu tetrahydrofuranu pod zmniejszonym ciśnieniem, dodano dichlorometan, przemyto wodą, fazę organiczną osuszono i zatężono. Ten surowy produkt oczyszczono na żelu krzemionkowym eluując 5% metanolu w dichlorometanie, otrzymując 3,8 g (62%) związku pośredniego c-2 (R2 = H, R4 = izobutyl). Dane widma masowego: m/z = 622 (M+H), 566, 532.
Do roztworu 2,5 g związku pośredniego c-2 (R2 = H, R4 = izobutyl) w 10 ml kwasu octowego dodano roztwór 0,64 g bromu w 10 ml kwasu octowego. Po 2 godzinach ten surowy produkt zatężono, dodano dichlorometan i fazę organiczną przemyto nasyconym roztworem węglanu potasu. Fazę organiczną osuszono na siarczanie magnezu, przesączono i zatężono, otrzymując związek pośredni c-3 (R2 = H, R4= izobutyl). Dane widma masowego: m/z = 620 (M+H), 564, 520, 261.
Związek pośredni c-3 (R2 = H, R4 = izobutyl) rozcieńczono 20 ml dichlorometanu i dodano 5 ml kwasu trifuorooctowego. Roztwór mieszano przez godzinę i następnie zatężono. Pozostałość przemyto roztworem węglan potasu i ekstrahowano dichlorometanem. Surową substancję oczyszczono na żelu krzemionkowym eluując 5% metanolu w dichlorometanie, otrzymując 1,5 g (72%) związku pośredniego c-4 (R2 = H, R4 = izobutyl).
1,5 g związku pośredniego c-4 (R2 = H, R4= izobutyl), 0,81 g 1-[[[[(3R,3aS,6aR)heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonylo]oksy]-2,5-pirolidynodionu, 0,67 g trietyloaminy w 5 ml dichlorometanu mieszano przez 4 godziny w temperaturze pokojowej. Surowy produkt bezpośrednio oczyszczono na żelu krzemionkowym eluując 5% metanolu w dichlorometanie, otrzymując 0,80 g (39%) związku 16.
PL 213 327 B1
P r z y k ł a d 9: Wytwarzanie związku 27
ο
Do 0,34 g związku 16 w 5 ml dichlorometanu dodano 0,08 g wodorowęglanu sodu i 0,15 g (75%) kwasu metachloronadbenzoesowego. Roztwór mieszano przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Dodano wodę i pozostałość ekstrahowano dichlorometanem. Fazę organiczną osuszono na siarczanie magnezu, przesączono i zatężono. Surową substancję oczyszczono na żelu krzemionkowym eluując 5% metanolu w dichlorometanie, otrzymując 0,09 g (26%) związku 27. Dane widma masowego: m/z = 692 (M+H)
P r z y k ł a d 10: Wytwarzanie związku 11
Do mieszaniny 2,32 g 2-amino-N-[(2R,3S)-3-amino-2-hydroksy-4-fenylobutylo]-N-(2-metylopropylo)-6-benzotiazolosulfonamidu i 1,0 g trietyloaminy w dichlorometanie dodano 1,47 g 1-[[[[(3R,3aS,6aR)-heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]-oksy]karbonylo]oksy]-2,5-pirolidynodionu. Po wymieszaniu przez noc mieszaninę reakcyjną przemyto nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu, osuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i zatężono. Otrzymaną pozostałość oczyszczono na kolumnie (dichlorometan:metanol 95:5) otrzymując 2,76 g związku pośredniego d-1 (R2 = H, R4 = izobutyl, -A-R6 = H i -L-R1 = [[(3R,3aS,6aR)-heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonyl) (88%).
Do mieszaniny związku pośredniego d-1 (R2 = H, R4 = izobutyl, -A-R6 = H i -L-R1 = [[(3R,3aS,6aR)-heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonyl) (2,0 g; 3,3 mmol) i trietyloaminy (1,16 g; 11,5 mmol) w suchym 1,4-dioksanie dodano chlorek chloroacetylu (429 mg; 3,8 mmol). Powstałą mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Dodano kolejną porcję chlorku chloroacetylu (180 mg; 1,5 mmol) i mieszano jeszcze przez 3 godziny. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość oczyszczono metodą chromatografii (dichlorometan:metanol 98:2) otrzymując 1,57 g (70%) związku pośredniego d-2 (R2 = H, R4 izobutyl, -A-R6 =H i -L-R1 = [[(3R,3aS,6aR)-heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonyl). Dane widma masowego: (ES+): 681/683 (M+H).
Do roztworu związku pośredniego d-2 (R2 = H, R4 = izobutyl, A-R6 = H i -L-R1 = [[(3R,3aS,6aR)-heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonyl) (0,45 g; 0,66 mmol) w tetrahydrofuranie dodano 4,6 ml 40% (wagowo) wodnego roztworu dimetyloaminy. Po wymieszaniu przez dwie godziny tetrahydrofuran odparowano. Warstwę wodną ekstrahowano dichlorometanem. Połączone warstwy organiczne osuszono nad siarczanem magnezu. Zatężanie pod zmniejszonym ciśnieniem dało 0,42 g (92%) związku 11. Dane widma masowego: (ES+): 690 (M+H), 560.
PL 213 327 B1
P r z y k ł a d 11: Wytwarzanie związku 12
Do roztworu związku pośredniego d-2 (R2 = H, R4 = izobutyl, -A-R6 = H i -L-R1 = [[(3R,3aS,6aR)-heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonyl) w dichlorometanie dodano 1,5 równoważnika pirolidyny z wę glanem sodu jako zasadą. Po wymieszaniu przez noc w temperaturze pokojowej rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii (dichlorometan:metanol) otrzymując 76% związku 12. Dane widma masowego: (ES+) 715 (M+H).
P r z y k ł a d 12: Wytwarzanie związku 43
Mieszaninę 6,13 g związku pośredniego e-1 (R2 = H, R4 = H) i 10 g węglanu sodu w wodzie/dioksanie (1/2) ogrzewano do 80°C przez 48 godzin. Dioksan usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Powstałą fazę wodną ekstrahowano dwukrotnie octanem etylu. Po osuszeniu nad siarczanem magnezu i przesączeniu połączoną fazę organiczną zatężono otrzymując 5,08 g związku pośredniego e-2 (R2 = H, R4 = izobutyl i -A-R6 = H). Dane widma masowego (ES+): 549 (M+H), 449.
Do mieszaniny 3,0 g 2-aminobenzotiazolowego związku pośredniego e-2 (R2 = H, R4 = izobutyl i -A-R6 = H) i 1,1 g trietyloaminy w suchym 1,4-dioksanie dodano 0,77 g chlorku chloroacetylu. Powstałą mieszaninę mieszano przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość oczyszczono metodą chromatografii (dichlorometan:metanol 98:2) otrzymując 2,7 g (78%) związku pośredniego e-3 (R2 = H, R4 = izobutyl i -A-R6 = H). Dane widma masowego (ES+): 625/627 (M+H).
Do roztworu 0,8 g związku pośredniego e-3 (R2 = H, R4 = izobutyl i -A-R6 = H) w tetrahydrofuranie dodano 8 ml 40% (wagowo) wodnego roztworu dimetyloaminy. Po wymieszaniu przez 3 godziny tetrahydrofuran odparowano. Warstwę wodną ekstrahowano dichlorometanem. Połączone warstwy organiczne osuszono nad siarczanem magnezu. Zatężenie pod zmniejszonym ciśnieniem dało 0,58 g (85%) związku pośredniego e-4 (R2 = H, R4 = izobutyl, -A-R6 = H i Ra = Rb = CH3) . Dane widma masowego (ES+): 634 (M+H), 534.
Do roztworu związku pośredniego e-4 (R2 = H, R4 = izobutyl, -A-R6 = H i Ra = Rb = CH3) w dichlorometanie dodano kwas trifluorooctowy (10 równoważników). Po wymieszaniu przez noc fazę organiczną przemyto nasyconym wodorowęglanem sodu i solanką, osuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i zatężono otrzymując związek pośredni e-5 (R2 = H, R4 = izobutyl, -A-R6 = H i Ra = Rb = CH3).
Do roztworu 0,35 g kwasu 4-amino-2-metylobenzoesowego w dichlorometanie dodano w temperaturze 0°C 0,09 g 1-hydroksybenzotriazolu i 0,13 g EDC. Po pół godziny mieszania temperatura wzrosła do temperatury pokojowej, i mieszano jeszcze przez godzinę. Po dodaniu związku pośredniego e-5 (R2 = H, R4 = izobutyl, -A-R6 = H i Ra = Rb = CH3) mieszaninę reakcyjną mieszano w temperatu20
PL 213 327 B1 rze pokojowej przez dwa dni. Następnie rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i otrzymaną pozostałość oczyszczono metodą chromatografii (dichlorometan: metanol 97:3) otrzymując 0,12 g (29%) związku 43. Dane widma masowego (ES+): 667 (M+H).
P r z y k ł a d 13: Wytwarzanie związku pośredniego f-2 (R2 = H, R4 = -CH2-pirydynyl)
g 2-pirydylometyloaminy mieszano w temperaturze wrzenia w 400 ml izopropanolu. Następnie dodano kroplami roztwór 21 g 2S,3S-1,2-epoksy-3-(t-butoksykarbonyloamino)-4-fenylobutanu, dostępny w handlu, w 200 ml izopropanolu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc w temperaturze wrzenia. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość rozpuszczono ponownie w dichlorometanie i przemyto 4 razy wodą. Warstwę organiczną osuszono i odparowano. Otrzymaną pozostałość oczyszczono metodą chromatografii (dichlorometan:7N NH3 w metanolu, 98:2) otrzymując 24 g (84%) związku pośredniego f-2 (R2 = H, R4 = - CH2-(2-pirydynyl)).
P r z y k ł a d 14: Wytwarzanie związku 20
Związek 20 można również wytwarzać zgodnie ze sposobem przedstawionym na schemacie G. Konkretny sposób zilustrowano poniżej na schemacie I.
PL 213 327 B1
Kwas chlorosulfonowy (0,193 kg; 1,65 mol) mieszano w temperaturze 10°C pod azotem. Ostrożnie dodano i-1. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny w temperaturze 90°C. Ogrzewanie zatrzymano i dodano powoli chlorek tionylu (0,079 kg; 0,66 mol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez godzinę w temperaturze 90°C. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 35°C i następnie dodano powoli 200 ml octanu etylu. Jeszcze 200 ml octanu etylu dodano szybko po rozpoczęciu strącania produktu. Osad przesączono i przemyto dwukrotnie 200 ml octanu etylu i dwukrotnie 1000 ml zimnej wody. Osad mieszano następnie w roztworze NaHCO3 do pH = 7. Tę mieszaninę przesączono i białą substancję stałą i-2 osuszono w piecu próżniowym w temperaturze 50°C. (0,123 kg, 80%). (LC/MS MW; 280, 282).
Mieszaninę 0,120 kg (0,36 mol) związku pośredniego i-3 i 0,073 kg (0.72 mol) trietyloaminy w 2-metylotetrahydrofuranie (1,150 kg) mieszano w temperaturze 35°C do roztworzenia reagentów. Następnie dodano 0,100 kg (0,36 mol) związku pośredniego i-2 i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1,5 godziny w temperaturze 55°C. Po przemyciu mieszaniny reakcyjnej wodą (0,500 kg), warstwę organiczną oddzielono i przemyto 0,500 kg 1,5N roztworu HCl. Następnie warstwę organiczną oddzielono, osuszono i odparowano otrzymując i-4; 0,208 kg (100%). (LC/MS MW; 480, 481, 482) 0,208 kg (0,36 mol) związku pośredniego i-4, mieszano w mieszaninie 1 kg 2-metylotetrahydrofuranu, 0,060 kg H2O i 0,110 kg etanolu w temperaturze 40°C do rozpuszczenia wszystkich reagentów. Następnie dodano heksahydrat mononadtlenoftalanu magnezu, 0,200 kg (0,4 mol). Mieszaninę mieszano i ogrzewano przez 15 minut w temperaturze 60°C. Mieszaninę reakcyjną zalkalizowano 0,400 kg Na2CO3 do pH = 10. Związki pośrednie i-5 i i-6 (około 70% i-5 i 30% i-6). (LC/MS MW i-5; 496, 497, 498 MW i-6; 511, 513).
Do tej mieszaniny reakcyjnej dodano w temperaturze 60°C 0,050 kg (0,43 mol) N-(2-aminoetylo)pirolidyny. Mieszaninę mieszano przez 20 godzin w temperaturze 70°C. Następnie zawiesinę ochłodzono do 40°C i dodano kroplami stężony HCl (12N) do pH = 7-8. Zauważono strącanie fazy. Warstwę organiczną oddzielono, odparowano i osuszono w piecu próżniowym w temperaturze 50°C otrzymując Boc-N-zabezpieczony i-7; 0,217 kg (93%). (LC/MS MW+; 646, 647, 648).
0,217 kg (0,36 mol) pośredniego Boc-N-zabezpieczonego i-7 rozpuszczono w 1,4 kg izopropanolu w temperaturze 50°C. Następnie dodano 0,370 I HCl 5 do 6N (2 mol) i mieszaninę ogrzewano i mieszano przez 2,5 godziny w temperaturze 70°C.
Tę gorącą mieszaninę reakcyjną dodano kroplami do 0,50 kg zimnego (0°C-15°C) izopropanolu. Osad przesączono i przemyto eterem diizopropylowym. Nieco brunatną substancję stałą utarto w mieszaninie DIPE/toluen (50/50) i nastę pnie przesą czono i osuszono w piecu próż niowym w temperaturze 50°C, otrzymując 0,170 kg (76%) chlorowodorku i-7. (LC/MS MW; 546, 547, 548).
Mieszaninę 1,3 g związku pośredniego i-7, 0,774 g 1-[[[[(3S,3aR,6aS) + (3R,3aS,6aR)heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylo]oksy]karbonylo]oksy]-2,5-pirolidynodionu (wytworzonego analogicznie do procedury opisanej w WO 99/67417) i 0,33 g trietyloaminy w 100 ml dichlorometanu mieszano w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Ten surowy produkt przemyto roztworem NaHCO3. Warstwę organiczną osuszono i rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na żelu krzemionkowym, otrzymując 0,74 g (45%) związku 20. Dane widma masowego: m/z=702 (M+H).
Poniższe tablice wymieniają związki o wzorze (I), które wytworzono według jednego z powyższych schematów reakcji.
PL 213 327 B1
NI1-CH2-C00CH3 n:ch3)-coch3
Tabl ica 1
Sche mat
Postać soli/stereochemia bicyklicznego pierścienia
Z w.
nr wolna zasada/(3R,3aS,6aR) + (3S,3aR,6aS) wolna zasada/(3R,3aS,6aR) + (3S,3aR,6aS) wolna zasada/(3R,3aS,6aR) + (3S,3aR,6aS) wolna zasada/(3R,3aS,6aR) + (3S,3aR,6aS) wolna zasada/(3R,3aS,6aR) + (3S,3aR,6aS) wolna zasada/(3R,3aS,6aR) + (3S,3aR,6aS) wolna zasada/(3R,3aS,6aR) + (3S,3aR,6aS) wolna zasada/(3R,3aS,6aR) + (3S,3aR,6aS) wolna zasada/(3R,3aS,6aR) + (3S,3aR,6aS) wolna zasada/(3R,3aS,6aR; + (3S,3aR,6aS) wolna zasada/(3R,3aS,6aR) wolna zasada/(3R,3aSz6aR) fumaran (1:1)/(3R,3aS,6aR) wolna zasada/(3R,3aS,6aR) zasada/(3R,3aS,6aR) zasada/(3R,3aS, 6aR) wo.na zasada/(3R,3aS,6aR) wolna zasada/(3R,3aS,6aR) wolna zasada/(3R,3aS,Gan) wo.’’ na wo~na
PL 213 327 B1
Tablica 2
OH R.
Zw. nr Sche mat Ra Rb Sól/stereochemia bicyklicznego pierścienia
29 A -(CH2)2-NH-(2pirydynyl) -NH-CO- CH3 wolna zasada/ (3R,3aS,6aR)+(3S,3aR,6aS)
Tablica 3
PL 213 327 B1
PL 213 327 B1 cd. tablicy 4
PL 213 327 B1
PL 213 327 B1
PL 213 327 B1 cd. tablicy 4
Przykłady związków według wynalazku pokazano w tablicy 5
PL 213 327 B1
Tablica 5
Z w. Struktura Zw. Struktura
04 O r ΓΎ°Ί ί 16 <Hi OH
Y\\ H i 0 OH k-CH, CH,
ester heksahydrofuro[2,3b]furan-3-ylowy kwasu (1benzylo-3-{[2-(2-dimetyloaminoetyloamino)-benzotiazolo~6-sulfonylo]-izobutylo-amino }-2-hydroksy-propylo)-karbaminowego
90 H, /“\ N—' CH, P- „ X\X / j! »PP Οχ Y„ A A ^S, O N Y N W 1 0 20 J--/ OH A/CHJ CH, ester heksahydrofuro[2,3“
ch3 b]furan-3-ylowy kwasu 1-
ester tetrahydrofuran-3yiowy kwasu (1-benzylo3-{[2-(2-dimetyloaminoetyloamino)-benzotiazolo-6-sulfonyio]-izobutyloamino >-2-hydroksy-pro- pylo)karbaminowego benzylo-2-hydroksy~3-{izobutylo-[2-(2-pirolidyn-lylo-etyloamino)-benzotiazolo-6-sulfonylo]-amino}propylo)-karbaminowego
88 H,C N —CH, / H,<\ / ' fp AJ A 0—O Y 0 1 M /X 11 \ ··· Η i I 0 —' OH γ.ΟΗ, 93 X) ' : o <- „Χν-χ - LA Π in J ° CH, ester heksahydrofuro[2,3-
CH, ester heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylowy kwasu [l-benzylo~3-({2[(3-dimetyloamino-propylo)-metylo-amino]-benzo- tiazolo-6-sulfonylo}- izobutylo-amino)-2-hydroksy-propylo]-karbaminowego b]furan-3-ylowy kwasu [1benzyio-3-({2 —[(1-etylopirolidyn-2-ylometylo)benzotiazolo-6-sulfonylo}izobutylo-amino)-2-hydroksy-propylo]-karbaminowego
PL 213 327 B1
Wytworzono również poniższe związki. Związki oceniono zgodnie z opisanymi sposobami. Kolumna 3 pokazuje wyniki jako pEC50 wobec wirusa dzikiego typu (IIIB). Kolumna 4 podaje wyniki jako pEC50 wobec szczepu wirusa dzikiego typu F (R13025). Kolumna 5 podaje wyniki jako pEC50 wobec szczepu wirusa dzikiego typu S (R13080).
T a b l i c a 6
Zwią zek nr Struktura HIV-AVE- MT4-MTT- IIIB-2- 002 pEC50 HIV-AVE- MT4-MTT- R13025- 2-002 pEC50 HIV-AVE- MT4-MTT- R13080- 2-002 pEC50
100 „ rO X) 0 1 · 1 o ” ę». CH, 8,88 7,36 7,15
101 /\/nO / r B l ι ° 'Χ./ ΐ ο-^Χ H-cV CHS 6, 62
102 D „ fr w £A;r^s λ“· ;Ύι μ ° 6 ° η·Χ„, ^—o 3 7,92 6,88 6,02
PL 213 327 B1 cd. tablicy 6
103 0-1 0 f zW v_y H CH J] o W /a , 'N^S\\ kO η— CH, ch3 H,C 7,7 6,76 6,28
HC\ f N--f ri J N-~CH3
104 o -N 7,18
CH3 0 fYA X -^N-SO' XX -s N O
OH l
H3C CHj X ;h3
105 o Xt ^•N H 7,33 7,25 6, 32
CH. 0 Λ ^N-SC ΛΧ 2 *~~S O
OH l
CH, Ν' V HSC CH,
106 Vs -O 7,96 7,26 6,66
n < ch3 7
οΛ jj [ >··ιΐ|0 N H Ó^JE. OH -XV -s
ch3
107 ζ Γ- ΟΟ 00 <0 6, 18
cn„ox^ ć ΛΧ Ύ'· <.CH, 1 B 'S — N n_ch3
H I OH
ch3
108 X 7, 61 6, 54 6,09
ii X N— SV
N
.w °\/X νΛ J/
X H OH l ° η—CH3
ch3
ch3
109 1 5,68 5,38
f CH3
H s Νχ
ΛΧΧ \\ /= Ttv =\ u X
VXCH OH
ch3 -^0- ( ch3
PL 213 327 B1 cd. tablicy 6
110 ,o °\^j ..XX A . .,Ν 'A ^-~s 0 -X \ ch3 8,09 6, 17 5, 81
OH / O-{ ! s °A
111 Λ A Ah _--N A H — N =N 7,61 6, 63 6, 18
Λ Χ,^ X Ά ^A '-S A )
1 °
ΑΧ ch3 OH y-CH3
h3c
112 X A A ___N A H — N 8 6, 91 6, 82
Λ °Αα ę °\A ΧΛ a ''S o' A N- J
AL ch3 OH A V-CH,
h/
113 CH. 2 X A Ar ,^-N A_ H -N OH 8,29 7,61 7, 36
Λ °.A,J V ^A* ~s oz A 7
LA OH k OH
CH,
X
114 A ^-N 7,69 7,47 6, 85
o A XX o ίι X ,O
Λ a/ a -s A X
[ 1 0
ΑΧ :h3 OH )—CH3
H3C
115 X A o 6, 12 5,21 5
CH, 0 X X i A _^N A — N
Λ °AV X -Nx Ά \h
1 τ I ί 0
ΑΧ CH, OH /-CH3
h/
116 A -N V 7,5 7,49 7, 36
CK, 0 X ii A- — N
Λ A Ά 'X' =0
1
LA ''CH, OH l 0 / A A
H,C CH, h3c HO 0
h3c
117 r A N A_ 7,32 7,45 6, 72
CH, 0 X A o jf a^ H -N
Λ •-oAn- Αγ ''A S > -O
I 1 0 / -\
LA Ah3 OH l )—ch3 A X -ch3
K3c OH
PL 213 327 B1 cd. tablicy 6
118 ch, fi Π ΛΛχ Υ^-νΛ oh 1 0 \-CH, CH, H N--, 6, 52
/Ά A N J ΑΛ
h3c' ch, h
H
119 N- 6, 48
AA /Y < /N Λλ
aya A
ch3 0 1 °x '“--N
1 Ji w/A
H,C' Y^nA
* ch3 η i i 0
OH 1
Ą—CH,
ch3
120 A 6, 5
H
xN
0 r if
CH, 0 S A
1 II f VA
H,C' ΆΑ
CH, H £h 1 0
>—CH,
ch3
H
121 s- N—, H 7, 68 5,55 5
Y N —N
X) A A-ch3
CH, 0 < o, 1 0
1 II w Λ3
H,C . /S
ch3 η Ł 1 °
OH 1
Y--ch3
ch3
122 A> 5, 92
\Y
S-
AA / w
N
AyA
CH, 0 f °,
1 II V
H,C' Λό^-ν'
CH, H i 1 °
OH 1
Y—CH3
ch3
PL 213 327 B1
PL 213 327 B1 cd. tablicy 6
129 CH, ά -°xx X OH A w AA \A, V /—ch3 h3c ^-N V ~S V — N '-f \ H 7,2
130 O 7,23
A
A xw ./
CH, y—n
Λ /A Λ °\ x\X WV H
[ H I 1 0
V. OH \
ch3 7-CH3
h3c
131 Λ X V ^-N p Pj/ — N 7,33 6, 08 5, 98
-AJ v w AA Ά\\ ''S H
I I °
A rw OH k
/—V
h3c
132 Y 7,19
p p=N
Ά, A γ -^N p —N
Λ P w AA -A 'S H
I H 1 I °
\A OH Ach3
h/
CH,
133 A /P 7, 67 7,47 6, 8
Ω V c J pr -N p_ /—’ o -N
Λ w AA A\\ ~S H
Η T I i °
OH k
)—CH3
h3c
134 A, ) <v p °v — N 7,21
Λ ”1/ w AA , ,s N \\ 1 0 s \ H
'CH OH k
CH3 Ych3
h/
/ch3
135 f X 0 o y CH, 7,18
p ł XV N p_
CH, O V X/ o
Λ -PP γ^ ^SAA Aw S H
I I °
AA OH k
CHa >—CHa
h3c
136 X X 6,14
/Y Jo P ,-N 1 ^nX7
Λ -AJ Y W Αγ \Λ
I 1 o
AA ''CHj OH ΑθΗ3
h/
PL 213 327 B1 cd. tablicy 6
137 A 5,77
AA A
AJ t N V- X \ CHj
CH, 0
Λ XX S
H i I 1 °
OH l
CH, 7-CH3
X
138 AA 0 5, 84
CH, O pA X A_ ~X \ CHj
Λ αΆΑ· ΧααΛ S
H I I o
XX OH l
CHa A = ”3
X
139 jfl /<A> 5, 68 5,51 5
ΑΧΧ -N
CH, 0 I °\ X
A A- ^v^nA\
i i ° O^\
OH t OH
ch3 /—CHa
H3C
140 aa 1 8, 34 8,12
o f ΆΧΟ (f H -N
O^\ -O .....λΑ Ύ^νΑ^51 L i ° oz
0_ż X—CH,
CH,
141 AA .. —N 'A- 7, 83 6,49 6, 02
AA AA ^A\mZCH3
-N7^
A .....λΑ γ-'Αχ^' 1 1 ° 1 ch3 ch3
o_ż A—CH,
CHj
142 AA 5, 25
xXX A '''A y -—N \
CH.. o r
w AA A-
HjC^rO^r 3 CH3 H . A \\ * 1 o OH 1 0
A-’CH3 /
H
CH,
CH,
143 z O o -A o \ 7, 13 5 5
J AA .N y_ CH /
CH o r °v N
„AAA wAAA- S H
3 CH. H 1 0
3 OH 1
\^CH,
1 ch3
PL 213 327 B1 cd. tablicy 6
144 CH H3C^V c X- Η, H 0
ΛΛΧα V>X l o OH L CH, CH, -n —N J] S HO^\, 0
145 r 7,9 7,4 6, 84
XCH, X\
t 0 0 XX ιΓγν» ηλ AT' ^Φ
OH 1 /—CHa H,C
h3c
146 π CH, 8,02 6, 52 6
AJ, irw -N CH- H 3
X J _ yjj
3 H I ? A
α OH 1 ° 'γ- ch,
0 CH,
o H
149 H,CX na„A' 7,29
-<A„- H r NH i U r=X/N ΑΛΧΥ γ N \\ in i ° Ą— ch3 y ° ch,
,.·=\
N^/s
CH,
150 h3cx NH J 7, 37 6, 79 6, 18
1 NH
W
1 7 N
X / p'
0
1 v'Xa n ΧΧ N ' 7
/-\ HI | 0
OH I
CH,
CH,
PL 213 327 B1 cd. tablicy 6
151 0 ZY- %/s (Ψ H O \\A Υ*'·':Υΐ Ih i ° r CH, CH, Y N-' Y a^\an AJ sh3 6, 97 6, 09 5, 57
152 -O 7,48 6, 25 5,76
hA
A' Ti > γ / Y 0
0 1 . <\J H N-- Αγ- OH o \\/Y Ά\\ kO A—CH3 CHa A
153 YY c y D Υ'Υ N π 8,13 7,34 6,47
Yaa Y'
V OH Wz ,s Y' W s° Y- CH3
ch3
154 Y S nY y lA /A w ° .N ii 8,26 7,42 6, 43
AA Y
lY OH W A A- w y 3H3 JJ
ch3
155 ° A AAoAA/S <\J Ih 1 Y ąc^A ch3 0 li HI ° AA -s Ϊ // ~N o At ^YA r H 7,37 7,61 7,49
156 ,ΚΑ^ο'^Α' <\J H A H3C 0 ry Y CH, α u s^/y<- ii ll ° YY -S Y 'N o rA ^xY 8,14 8,27 7,56
157 ° A <\ Y H Ϊη i Y H3C—A ch3 o u YyA 0 Ya -S L '/ N 0 O YA H 7,54 7,5 6, 85
PL 213 327 B1 cd. tablicy 6
158 (\J H <5 5 m J ° λο-γ CH, ΧΧχ AA s X N X H 8,48 r—1 CO 7,52
159 <\J H XX VXiX OH J 0 X 1.C— CH, Jk 0 XX ΑΧΧ 8,1 7,78 7,46
160 N< Ί H XX II 'γ^χΐχί OH 1° X p-~CH ch3 J-,; 1 >—* CH, Χ^ΟΟ,Η 0 7,29 6,32 5, 61
161 <\J H N — X VX OH 1 ° H,C-f CH, o X ''N 0 -N \ \ H «V / u H \\ 0 8,04 7,76 7,47
162 X H 7,69 7,33 6, 8
<\J H N-— Γ OH 1 ° =C \ CH, (X S X N U ' u X H B o. H
163 /χΖ'όΧ''ν· (\J H A OH 1 ° CH3 o ..,s // N 0 XXX -N 1 H X 7,94 7,31 6, 67
164 Αγ-ΧλΟ H X 8 OH 1 0 λ \ CH, o ZS X ~N o Xn H w 8,15 7,47 6, 8
165 <\J H N — X 8 -V*ys' OH 1 ° X CH, o // ~~N 0 —N 7,35 6, 91 6, 2
166 ΛγΤ-Ό'''''!!' (\J H C ' Οχ OH 1 0 H,C-T( CH, o O CH} }L x >—n / ' H \__/ 8,2 7,66 7,13
PL 213 327 B1 cd. tablicy 6
167 s- u 5 N ΧΥΎ0 Ρ X..... / v 8,31 7,51 6, 85
°x / χζ OH A h3c ch3
168 f /X h 1 J N. /N\ XXX A ’ 7,61 7,5 6, 87
c /w N 0
Γ aa V—N / H -0 JA
c i M
169 < AyA >X ° 8,07 8,17 7, 45
< /\\ x°
X 0 h3c ch3
s- u Λ N
170 < AA Ύ 8,12 7,76 6< 79
< ~~ /W XV
X —O AA h3c ch3
s- A A
X Ń*
PL 213 327 B1
PL 213 327 B1 cd. tablicy 6
175 Vs XX i ch3 '\V V 0 \ vN A 8,39 7,2 6, 65
o A° IZ \ χΆχν o O
OH ν. y % ^-CH, h3c
177 X\ 0 7,43 8,12 7,31
ω,ι PpAv x«A\ XXH IX
Ol· y*.
CH,
178 O/,„. c •xXc' o co , v 2—N 7,76 7, 97 7,47
( A0 V OH X-V” V
h3c CH,
179 X V V 8,05 7,24 7,32
ΛΑ A ν' y A? A YAJ
VsZ H A A° /-CH3
h3c
180 f i w CH, A J A 6,81 6,05 5
XX X'V Y y AA y% AV
u OH /—CH3
h3c
181 X ) XX CH, V / ’ ,__H y—n /A~N -s # \ A o 7,48 6,28 5,74
XV X ϋΑΑ yX
L—s OH /-- ch3
h3c
182 n 8,32 7,44 6, 77
V xx ΑΧΎ νχΧΧΑ OH 1 H3C-\ \ AO/PA χνχ N CH,
ch3
183 XX c V χχνχ < % X 8,45 8,77 8,15
U OH 2—CH,
H3C
184 Γ -V- 0 1 y^O 7,76 8,35 7,57
Oic V V )XV N \\ s
X i 1 OH X y—-ch3
CH,
PL 213 327 B1
Analizy przeciwwirusowe:
Związki według niniejszego wynalazku zbadano na przeciw-wirusową aktywność w teście komórkowym. Test wykazał, że te związki przejawiały silną aktywność przeciw HIV, przeciwko dzikiego typu laboratoryjnemu szczepowi HIV (szczep HIV-1 LAI). Test komórkowy przeprowadzono zgodnie z następującą procedurą.
Metoda eksperymentalna testu komórkowego:
Komórki MT4 zainfekowane HIV lub fikcyjnie inkubowano przez 5 dni w obecności różnych stężeń inhibitora. Na koniec okresu inkubacji wszystkie zainfekowane HIV komórki zabito przez powielanie wirusa w kontrolnych kulturach w nieobecności jakiegokolwiek inhibitora. Żywotność komórek mierzy się mierząc stężenie MTT, żółtego, rozpuszczalnego w wodzie tetrazolowego barwnika, który przekształca się w purpurowy, nierozpuszczalny w wodzie formazan tylko w mitochondriach żywych komórek. Przy solubilizacji powstałych kryształów formazanu izopropanolem, absorbancję roztworu monitoruje się przy 540 nm. Wartości korelują bezpośrednio z liczbą żywych komórek pozostałych w kulturze przy zakończeniu 5 dnia inkubacji.
Aktywność hamującą związku monitorowano na zainfekowanych wirusem komórkach i wyrażano jako EC50 i EC90. Te wartości oznaczają ilość związku wymaganą do ochrony 50% i 90%, odpowiednio, komórek przed cytopatogennym wpływem wirusa. Toksyczność związku mierzono na fałszywie zainfekowanych komórkach i wyrażano jako CC50, co oznacza stężenie związku konieczne do hamowania wzrostu komórek o 50%. Wskaźnik selektywności (SI) (stosunek CC50/EC50) jest wskazaniem selektywności aktywności anty-HIV inhibitora.
Związki 1-4, 7, 9-19, 21, 24-26, 28, 33-35, 37-43, 45, 46, 49, 50, 56, 61-64, 66, 68, 70, 71, 75, 79-83 i 88-93 wszystkie mają wartość EC50 wobec szczepu HIV-1 LAI mniejszą niż 50 nM. SI dla tych związków waha się pomiędzy około 400 do ponad 47000.
Związki 5, 6, 20, 22, 23, 29, 36, 44, 47, 48, 51-55, 58, 59, 69, 72-74, 76-78 i 84 wszystkie miały wartość EC50 przeciwko szczepowi HIV-1 LAI pomiędzy 50 nM i 500 nM. SI dla tych związków waha się pomiędzy około 26 do ponad 1900.
Związki 27, 30, 31, 57 i 60 mają EC50 wobec szczepu HIV-1 LAI ponad 500 nM. SI dla tych związków waha się pomiędzy 13 do ponad 183.
Spektrum przeciwwirusowe:
Ze względu na rosnącą liczbę opornych na lek szczepów HIV, niniejsze związki testowano na ich siłę wobec klinicznie wydzielonych szczepów HIV utrzymujących kilku mutacji. Te mutacje są związane z opornością na inhibitory proteazy i dają wirusy, które wykazują różne stopnie fenotypowej krzyżowej oporności na obecnie dostępne w handlu leki, takie jak na przykład sakwinawir, ritonawir, nelfinawir, indinawir i amprenawir.
Wyniki:
Jako miarę szerokiego spektrum aktywności niniejszych związków, krotność oporności (FR) zdefiniowaną jako FR = EC50 (mutant)/EC50 (szczep HIV-1 LAI). Tablica 7 pokazuje wyniki testów przeciwwirusowych w kategoriach krotności oporności. Jak można zauważyć w tablicy, niniejsze związki są skuteczne w hamowaniu szerokiego zakresu zmutowanych szczepów.
PL 213 327 B1
Tablica
H A o ca cl cg Gt CG 48,8 go cg 104,3 Gt cg 550,9 ca Gt CG 05 MG 00 mg o\ mg cg c~ 99 o Gt mg 10,5 cg 380,0 co go ci 174,9
o c- 00 ca gO O o CG ΜΊ OO co t> oo go go O cg MG go Gt
(Zł * * cg O o CG cg CA cg o T i O *“< o O r—< o cg O oo CG , 1 r—< GT cg
I> cg MG 1 1 « Gt cg CG MG Gt cg cg cg cg > I 1 ł > 1 1
o4 o o O o O o O o co o o
oO cg MG « » 1 T oo CG O Gt Gt CG cg cg 1 t 1 l l 1 1 1
σ o O O o O O O O co o o
C4 cg Gt 1 1 1 cg CG CG r-. cg cg 1 1 1 1 1 i
a O <z> O o o O O o o o o o
Gt oo o MG Gt O Gt c- Gt r- Gt CG CG cg CG CG CA MG cg Gt Gt CA go
o o o r—( O O Gt o CG O o o o O o O O O O o CG O O
o r-M CG 1 1 MG MG O kO Gf co CA Gt Gt 1 1 1 1 1 1 1 i
z r—« cg o 1—< o r—< O O O O
MG CG Gt 1 » 1 MG CG Gt cg cg cg cg cg 1 1 1 1 1
2 o o o o O O O o o o co o
cg cg CG 1 1 1 Γ- cg CG r-^ > 1 1 1 1
o o O o O o O O o co o o
Gt cg Gt 1 1 CG O CG Gt cg cg cg CG cg 1 i 1 1 « i 1
o o O o O O o o o O o
tt
Φ mg Gt Gt mg CG go Gt cg CG Gt CG cg CG CG CG cg CA go cg CG Gt O MG
υ N ω o o O O O MA O YO O O O o O O O o O o o CG O 1 Gt
oo l> OO cg <0 CG MG CG Gt MG Gt CG Gt CG CG C- CA Gt c- go O
1—1 o o' o' o mg O cg O O O O O O O o O O CG o
CA o O ca gO MG Γ gt ca Gt go MG MG CG 00 O r- MG OO Gt cg
K o ' 1 * ’ ' o o O go o o co o O CO O o f—1 cg O Gt o Gt
cg C4 Gt 1 1 1 cg MG Mi MG cg cg cg fG cg 1 1 1 I 1 1 1
o o o O o O o o o o O o
00 r_ cg MG O MG O MG C* Gt go Gt MG Gt CG o Gt MG go CG go
tu o' 1 r—< cg O Gt cg O CG O o O o o O CO O i~H cg O O go
KC Gt Gt 1 1 1 CG CG Gt 1 Gt cg CG CG CG 1 1 1 1 1 « 1
w o o o O cg o O o O O O
1> CG 00 1 I i MG c- MG CG Gt cg cg CG cg « 1 1 1 1 1
Q o o o O MG O o O o o O o
c- cg Gt 1 1 1 MG go go MG CG cg cg CG cg 1 1 ł 1 1 1
O o <A o' O , 1 o o O o o O o
cg cg Gt 1 1 » CG MG Gt Gt Gt cg cg cg CG 1 1 » ( 1 ) 1
m o o O O o o O o o o O
Gt CG Gt 1 « cg MG Gt CG CG cg cg CG cg 1 1 1 1 1 1
< o O o o o O O o o O o
1—1 i—l r—< ' 1 ł—( r—l 1 ! 1 l—' * i—ł ' 1
- cg CG Gt MG go O ca o 1““ł r—t cg CG Gt MG go O 00 CA i—l o cg cg cg cg CG cg Gt cg
cg
PL 213 327 B1
Η 8619 345.6 nr mc ζ,τΐ I I 467,3 802,7 cg cg cg cg o 185,8 230,4 249,9 8 78 252,5 MC nT cg nr cc £68 p £01 nr nr nr 1 175.0 114,0 165,5 00 I—M wn
υη ηΤ 1 1 CC O cc Cl O CA MC OO 50 nr o CC CA r-M 1 OO OO CA _4
42, nr m MC nr 467. '66 nr o o 50 cg r* cc cg cc '68 CA r- cc r- 27. cg
< 1 I 1 » i CA 1 ΜΊ 1 1 o o 1 1 1 I 1 1 1
o “‘
1 ι 1 1 « 1 o CA 1 OO 1 1 1 1 -M i 1 1 1 1 1 i 1
nt O CC r-M 1-J
σ
ι 1 » 1 ι 1 ca cg 1 cc 1 1 1 1 cg cg 1 1 1 t 1 « »
o o o o o
λ
ο 50 50 οο 1 I nr o cc cg cc cg o- cg O nr cg cc cg 1 cc CA Mn 50
ο Μη Ο Ο ο cc un o o o- 1 1 cc cg cg cg - cc nr CC cc O
« 1 I 1 1 I 1 O r-M 1 nr 1 1 1 1 o Cl 1 1 1 1 1
nT Γ-. T—l »—»
ζ
> I I I 1 I 1 cg Ό 1 o 1 i 1 O cg I l 1 1 1 1 l
2 O MC o r—1
I I 1 ι 1 1 1 cg cg 1 1 1 1 1 50 O 1 1 » 1 1 1 1
o cg o
-1
I 1 1 » ι ι 1 cc nr 1 μώ i 1 MC nr ' 1 1 1 1 1 »
—4 o O o o
u
φ Ο CM I I ca oo 00 cg O CA Cl o- 50 50 nr Mn M-M OO MC MC O CA
υ Ν ω J 50 σ\ ο ο mc M~> o o MC CC Cl cg MC cc CA cg cg 50 MC l> O
Μη 50 CC nr ι 1 50 oo MC OO -M nr nr MC CA un MC O cc 1 Mn CA 50
CC 50 - -< o MC o O o cg 50 cg r- nT cc cg cg r-4 cg
8-4
Γ- CC Cl 00 ι ι oo nT oo 50 o cc cc CA cc nr cg cc Mn 50 nr 00
W ηΤ ο CM 1—1 1 <o o o -r cg cg cg cg O CA cg cg CC
I i ι I 1 cg ΜΊ 1 cc 1 > 1 c- 50 1 1 1 1 1 1 >
cc O r-M o o
ο
Ο 50 nr cc ( I O CA M-M cg r-M nr r~ cg nr cg cg cc o- 1 nr OO 50 CA
Ud 26, 29, F—4 οι O- 50 cg o Ό cg CA c- nr V ł—' o 00 θ' 1—1 nr CA cg co cg
1 1 1 I 1 1 1 MC CA 1 Ό 1 1 1 i cc c- 1 1 1 1 1 1 1 1
nT O o o
«
1 1 1 1 1 1 1 O MC V » 1 1 MC o\ 1 1 1 1 1 1
o o m- o o
ο
1 1 1 1 1 . 1 MC 50 1 oo 1 1 1 CA -M 1 1 1 1 i 1
MC o cc O —'
ο
1 1 1 1 1 1 1 Cs o 1 CA 1 1 1 nr CA 1 1 1 1 1 1
Mn o o O
PQ
1 1 I 1 1 1 1 O MC 1 1 1 » 1 CA r-M 1 1 1 1 1 1 1
MC o O o 4—
<
_ __ r-M r— r-M r-M r-M M-M i-h r-M M-M -M m-m
LAI
2 un Cl 26 27 28 30 CC CC cc nT CC uc cc 50 cc cc OO CC CA CC 40 nr 42 CC nr 44 un nr 46 47 48 49 O un un
Ν
PL 213 327 B1
wo X CS 00^ Φ vT X 26,2 I 509,6 X 27,0 cS~ es es X o o o 277,9 1 <r> wo SD σ\ X oo 775,2 X xr 321,5 641,1 9 996 SD X o 1 144,71
GO *x o CS oo X 00 CS~ X CS X SD SD X X r- X o o 00 to 1 O X SD wo r- o 00 X o SD X O O QQ SD sd 'SD Ch 1 o X 1 SD
pi 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 SD o 1 1 1 1 1 1 1 1
σ 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 CO es 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
CL 1 1 1 1 1 1 1 1 CS o 1 1 1 1 1 1 1 1 ) 1
O O sd ot θ' CS X CS X CO O es X es 1 oo o O WO co 1 CS CO O wo X xr eS o CS X 1 Cy
2 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Ch o 1 ł 1 1 1 1 1 1 1
S 1 t 1 i 1 1 1 1 1 ιχ o 1 1 1 1 1 1 1 1 1
1 1 1 1 1 1 1 1 CS o 1 1 1 1 i 1 i 1 1 1
1 I 1 1 1 1 1 1 1 1 t> o 1 1 1 1 1 1 1
O N U N ·“—1 Cy X ot X o X CS 00 es co^ es Oy SD o S^ o Ό- es O CS σγ co CO co O X 'Cf X 1 X X 1 O
CO co ?*y ογ o X C1 co ΓΟΛ X & es^ σγ OO' X co es 1 co 1— O X es 1 r- co <N X CS sd cs r—< X Ό- X CO X
oo o o θ YO X Λ I—1 ΥΟΛ rl co es^ wo es,. 1 o\ o σγ o co X 1 co X Ch X es OO X SD CO 1 CS X
o 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 SD o 1 1 1 1 1 1 1 1
CS θ' es X X CS X CS co co co es co es CS^ es co WO ot SD Kt O X CS wo SD 1 O X SD X CS O X SD co ot CO X l X
« 1 1 1 1 1 1 1 1 r- o 1 1 1 1 i i 1 1 1
Q 1 1 1 1 ł 1 1 1 SD o 1 1 1 1 1 t i
O 1 1 1 1 1 i t SD o 1 1 1 1 1 1 1 1 1
m t 1 1 1 1 1 1 1 i r- o 1 1 1 1 1 1 1 1
< 1 1 1 l 1 1 1 1 1 1 Γ- o 1 1 1 r 1 1 1
1—1 r—( , 1
i NJ CS wo CO WO WO to WO SD WO t> WO oo wo o\ wo o SD SD CS o co SD SD SD AO OO SD o Ό o o C CS r- CO r- ot WO SD o C- O
PL 213 327 B1
PL 213 327 B1
Szczep Związane z opornością mutacj e Szczep Związane z opornością mutacj e
A L10I, K20R, M36I, I54V, A71V, V82T, I84V L L10I, 1241, G48V, I54V, V77I, V82T, L90M
B L10I, K20R, L24I, M36I, I54V, L63P, A71V, V82T, I84V M L10I, L24I, M36I, I54V, L63P, V82T, L90M
C L10I, K20R, M36I, M46I, I54V, L63P, A71V, V82T, L90M N L10I, M46I, I54V, L63P, A71V, V82A, L90M
D L10I, M36I, I54V, L63P, A71V, G73S, I84V, L90M 0 L10I, L24I, M36I, I54V, L63P, A71V, I84V
E L10I, K20R, L24I, M36I, M46I, I54V, L63P, A71V, G73S, V82T, I84V, L90M P L10I, D30N, L63P, V77I, N88D
F L10I, M46I, L63P, A71V, I84V Q L10I, K20R, I54L, L63P, A71V, G73S, L90M
G L10I, L24I, M36V, M46I, I54V, L63P, A71V, V82T, I84V R LICU, M46I, I54V, L63P, A71T, V77I, V82A, L90M
H L10I, K20R, M36I, L63P, A71V, G73S, V77I, I84V, L90M S L1OF, M46I, L63P, A71V, I84V
I L10I, K20M, I54V, L63P, A71V, I84V, L90M T V32I, M36I, M46I, I47V, I50V, L63P, L90M
J L10I, M36I, M46I, L63P, A71V, V77I, I84V, N88D, L90M u L10F, M46I, I47V, L63P, A71V, I84V
K L10I, M36I, I54V, L63P, A71V, V82T, L90M
Biodostępność:
Biodostępność niniejszych związków mierzono u szczurów. Związki podawano doustnie lub dootrzewnowo. Zwierzęta zabijano w różnych punktach czasowych po podawaniu, zbierano pełną krew i surowicę wytwarzano standardowymi sposobami. Stężenie zwią zku w surowicy okreś lano miareczkując aktywność przeciw HIV obecną w próbce zgodnie z procedurą opisaną powyżej. Stężenia w surowicy mierzono również metodą HPLC-MS.
PL 213 327 B1
Analizy wiązania białka:
Ludzkie białka surowicy, jak albumina (HSA) lub kwasowa glikoproteina alfa-1 (AAG) są znane z wią zania wielu leków, co może zmniejszać skuteczność tych związków. Dla określenia, czy na niniejsze związki będzie szkodliwie wpływać to wiązanie, aktywność przeciw HIV związków mierzono w obecności ludzkiej surowicy, oceniaj ąc wpływ wią zania inhibitorów proteazy na te białka.
Dane farmakokinetyczne
Farmakokinetyczne właściwości związków 20, 88 i 90 testowano na szczurach i psach. Związki oceniano w przypadku szczurów Wistar, z Iffa Credo, ważących w przybliżeniu 350 g. Przed podaniem zwierzęta pościły przez noc (w przybliżeniu 12 godzin postu). Związki rozpuszczono w DMSO. Wyniki przedstawione w tablicy dotyczą wyników z doustnego dawkowania związków. Krew pobierano po 30 minutach, 1 godzinie, 2 godzinach, 3 godzinach, nie pobierano wcześniejszej próbki. Ilość związku w biologicznej próbce okreś lano stosując LC-MS. W tablicy poni ż ej or oznacza doustne dawkowanie, mpk oznacza mg na kilogram.
Wyniki przedstawiono w tabeli 8.
T a b e l a 8
Związek Cmax (ng/ml) (or, szczur, 10 mpk, DMSO) C3h (ng/ml) (or, szczur, 10 mpk, DMSO) Cmax (ng/ml) (or, szczur, 10 mpk, DMSO)
20 1425 401 713
88 254 225 379 (PEG)
90 893 684 550
Można zauważyć wysoki poziom w osoczu dla tych związków i konkretniej dla związku takiego jak związek 20, który to poziom zawdzięcza się dobrej rozpuszczalności związków w wodzie.

Claims (9)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Związek o wzorze I w którym,
    R1 oznacza: heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-yl, 2,6-dimetylofenyl, tetrahydro-3-furanyl, 4-(dimetyloamino)tetrahydro-3-furanyl, 4-amino-2,6-dimetylofenyl, 4-pirolidyn-2-onyl, 3-pirydylometyl, 3-amino-2-metylofenyl, 4-amino-2-metylofenyl, 1,3-tiazol-5-ilometyl, 5-metylo-1,2-oksazol-3-il, 4-bromo-2-metylofenyl, 2-metylo-5-nitrofenyl, 5-acetyloamino-2-metylofenyl, 4-cyjano-2,6-dimetylofenyl, 3-fluoro-2-metylofenyl, 3-hydroksy-2-metylofenyl, 3-metylo-1,2-oksazol-5-il, perhydrol-1,4-oksazyn[2,3-b]furan-3-yl, 2,4,6-trimetylofenyl, tert-butyl, tetrahydro-2-furanyl;
    L oznacza: -O-C(O)-, -O-CH2-C(O)-, -C(O)-;
    R2 oznacza -H;
    R3 oznacza benzyl;
    R4 oznacza: 2-pirydynyloaminoetyl, 2-pirydynylometyl izobutyl;
    R5 oznacza: -H, metyl, acetyl, 1-pirolidynoetyl;
    A oznacza: -C (O)-,-CH2CH2-, -CH2-;
    R6 oznacza: metyl, etoksyl, dimetyloamino, 1-pirolidynyl, (CH3)2N(O)-, -CH2N(CH3)2, 1-pirolidynylometyl, 2,6-dimetylofenyloksyl, 1-piperazynyl, 4-metylopiperazynylometyl, 3-fluoro-2-metylofenyl, etylopirolidyn-2-yl, 3-pirydynyl, 3,5-dihydroksyfenyl, 2-okso-N-furan-2-ylometylopirolidyn-4-yl, 4-hydroksy-3,5-dimetoksyfenyl, 3-hydroksy-2-metylofenyl, N-metylopiperydyn-4-yl, metoksykarbonyl, 2,6-dimetylofenoksyl, metylo-tert-butoksykarbonyloamino, metyloamino, 1-piperazynylometyl, 4-morfolinometyl,
    PL 213 327 B1 karboksypropyl, 3-furanyl, 1-metylopirolidynyl, izopropoksyl, 1,2-oksazol-5-il, 1,3-tiazol-5-il, heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-yloksyl, 2-pirolil, -NH2;
    lub R5 i -A-R6 wraz z atomem azotu, z którym są połączone tworzą: 2-okso-imidazolidyn-1-yl,
    4-metylopiperazyn-1-yl, 4-morfolinyl, 2-karboksypirolidyn-1-yI, 3-metylo-2-okso-imidazolidyn-1-yl, oraz jego N-tlenki, sole i estry.
  2. 2. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-yl, L oznacza -O(C)O-, R4 oznacza izobutyl.
  3. 3. Związek według zastrz. 2, w którym R5 oznacza -H, A oznacza -C(O)-, R6 oznacza etoksyl.
  4. 4. Związek według zastrz. 2, w którym R5 oznacza -H, A oznacza -CH2-, R6 oznacza etylopirolidyn-2-yl.
  5. 5. Związek według zastrz. 2, w którym R5 oznacza -H, A oznacza -CH2CH2-, R6 oznacza -CH2N(CH3)2.
  6. 6. Związek według zastrz. 1, którym jest ester (heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylowy kwasu 1-benzylo-2-hydroksy-3-{izobutylo[2-(2-pirolidyn-1-yloetyloamino)benzotiazol-6-sulfonylo]amino}propylo)karbaminowego.
  7. 7. Związek według zastrz. 1, którym jest ester heksahydrofuro[2,3-b]furan-3-ylowy kwasu [1-benzylo-3-({2-[(3-dimetyloaminopropylo)metyloamino]benzotiatiazol-6-sulfonylo}izobutyloamino)2-hydroksypropylo]karbaminowego.
  8. 8. Związek według zastrz 1, którym jest ester tetrahydrofuran-3-ylowy kwasu (1-benzylo-3-{[2-(2-dimetyloaminoetyloamino)benzotiazol-6-sulfonylo]izobutyloamino}-2-hydroksypropylo)karbaminowego.
  9. 9. Sposób wytwarzania związku określonego w jednym z zastrzeżeń 1-8, znamienny tym, że obejmuje etapy reakcji zgodnie ze schematem G:
PL363778A 2001-02-14 2002-02-14 Zwiazki 2-(podstawione-amino)-benzotiazolosulfonamidowe, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie PL213327B1 (pl)

Applications Claiming Priority (3)

Application Number Priority Date Filing Date Title
EP01200529 2001-02-14
US28775801P 2001-05-02 2001-05-02
PCT/EP2002/001788 WO2002083657A2 (en) 2001-02-14 2002-02-14 Broadspectrum 2-(substituted-amino)-benzothiazole sulfonamide hiv protease inhibitors

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL363778A1 PL363778A1 (pl) 2004-11-29
PL213327B1 true PL213327B1 (pl) 2013-02-28

Family

ID=26076833

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL363778A PL213327B1 (pl) 2001-02-14 2002-02-14 Zwiazki 2-(podstawione-amino)-benzotiazolosulfonamidowe, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie

Country Status (30)

Country Link
US (1) US7659404B2 (pl)
EP (1) EP1370543B1 (pl)
JP (1) JP4530612B2 (pl)
KR (1) KR100870184B1 (pl)
CN (2) CN100369904C (pl)
AP (1) AP1504A (pl)
AT (1) ATE343567T1 (pl)
AU (1) AU2002302363B2 (pl)
BG (1) BG66301B1 (pl)
BR (1) BR0207862A (pl)
CA (1) CA2438304C (pl)
CY (1) CY1108073T1 (pl)
CZ (1) CZ304273B6 (pl)
DE (1) DE60215623T2 (pl)
DK (1) DK1370543T3 (pl)
EA (1) EA006096B1 (pl)
EE (1) EE05385B1 (pl)
ES (1) ES2275866T3 (pl)
HR (1) HRP20030735B1 (pl)
HU (1) HU229224B1 (pl)
IL (2) IL157171A0 (pl)
MX (1) MXPA03007236A (pl)
NO (1) NO326174B1 (pl)
NZ (1) NZ527391A (pl)
PL (1) PL213327B1 (pl)
PT (1) PT1370543E (pl)
SI (1) SI1370543T1 (pl)
SK (1) SK287582B6 (pl)
WO (1) WO2002083657A2 (pl)
ZA (1) ZA200306086B (pl)

Families Citing this family (23)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
ES2246859T3 (es) 1999-05-28 2006-03-01 Virco Bvba Nuevos perfiles mutacionales en la transcriptasa inversa del vih-1 correlacionadas con una resistencia fenotipica a farmacos.
EP1356082A2 (en) 2000-10-20 2003-10-29 Virco Bvba Mutational profiles in hiv-1 reverse transcriptase correlated with phenotypic drug resistance
US7659404B2 (en) 2001-02-14 2010-02-09 Tibotec Pharmaceuticals Ltd. Broad spectrum 2-(substituted-amino)-benzothiazole sulfonamide HIV protease inhibitors
AU2003202914A1 (en) 2002-01-07 2003-07-24 Sequoia Pharmaceuticals Broad spectrum inhibitors
US7157489B2 (en) 2002-03-12 2007-01-02 The Board Of Trustees Of The University Of Illinois HIV protease inhibitors
DE60321466D1 (de) 2002-07-01 2008-07-17 Tibotec Pharm Ltd Mit phänotypischer medikamentenresistenz korrelierte mutationsprofile in hiv-1-reverse-transkriptase
EP1520247B1 (en) 2002-07-01 2009-05-27 Tibotec Pharmaceuticals Ltd. Mutational profiles in hiv-1 protease correlated with phenotypic drug resistance
CN1671380B (zh) * 2002-08-02 2010-05-26 泰博特克药品有限公司 广谱2-氨基-苯并噻唑磺酰胺类hiv蛋白酶抑制剂
OA12893A (en) * 2002-08-02 2006-10-13 Tibotec Pharm Ltd Broadspectrum 2-Amino-Benzothiazole Sulfonamide HIV Protease Inhibitors.
BRPI0414916A (pt) * 2003-09-30 2006-11-07 Tibotec Pharm Ltd métodos para a preparação de compostos de sulfonamida de benzoxazol e intermediários dos mesmos
DE10360835A1 (de) * 2003-12-23 2005-07-21 Boehringer Ingelheim Pharma Gmbh & Co. Kg Bicyclische Imidazolverbindungen, deren Herstellung und deren Verwendung als Arzneimittel
US7378441B2 (en) * 2004-05-07 2008-05-27 Sequoia Pharmaceuticals, Inc. Resistance-repellent retroviral protease inhibitors
DK1856125T3 (da) 2005-02-25 2009-12-07 Tibotec Pharm Ltd Syntese af proteasehæmmerforstadie
AR053845A1 (es) 2005-04-15 2007-05-23 Tibotec Pharm Ltd 5-tiazolilmetil[(1s,2r)-3-[[(2-amino-6-benzoxazolil)sulfonil)](2-metilpropil)amino]-2-hidroxi-1-(fenilmetil)propil]carbamato como mejorador de farmacos metabolizados por el citocromo p450
JO2841B1 (en) * 2006-06-23 2014-09-15 تيبوتيك فارماسيوتيكالز ليمتد 2-(substituted-amino) -benzothiazole sulfonamide as protease inhibitors HIV (HIV)
WO2011061590A1 (en) 2009-11-17 2011-05-26 Hetero Research Foundation Novel carboxamide derivatives as hiv inhibitors
JO3090B1 (ar) * 2009-12-11 2017-03-15 Janssen Sciences Ireland Uc 5- امينو-4- هيدروكسي-بنتويل اميدات
US9024038B2 (en) 2010-12-27 2015-05-05 Purdue Research Foundation Compunds and methods for treating HIV
UY34750A (es) 2012-04-20 2013-11-29 Gilead Sciences Inc ?compuestos para el tratamiento del hiv, composiciones,métodos de preparación, intermediarios y métodos terapéuticos?.
CN104000824B (zh) * 2014-05-28 2016-07-06 中山大学 苯并五元杂环类化合物在制备抗hiv-1病毒药物中的应用
US11439608B2 (en) 2017-09-25 2022-09-13 Qun Lu Roles of modulators of intersectin-CDC42 signaling in Alzheimer's disease
CN116354903B (zh) * 2021-12-28 2025-09-09 南京药石科技股份有限公司 一种6-苯并噻唑磺酰氯的制备方法
WO2024206093A1 (en) * 2023-03-24 2024-10-03 Purdue Research Foundation Hiv-1p rotease inhibitors and uses thereof

Family Cites Families (27)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
EP0445926B1 (en) 1990-03-09 1996-08-21 Milliken Research Corporation Organic materials having sulfonamido linked poly(oxyalkylene) moieties and their preparation
US5145684A (en) 1991-01-25 1992-09-08 Sterling Drug Inc. Surface modified drug nanoparticles
ES2123065T3 (es) * 1992-08-25 1999-01-01 Searle & Co Hidroxietilamino-sulfonamidas utiles como inhibidores de proteasas retroviricas.
PH30929A (en) 1992-09-03 1997-12-23 Janssen Pharmaceutica Nv Beads having a core coated with an antifungal and a polymer.
IS2334B (is) 1992-09-08 2008-02-15 Vertex Pharmaceuticals Inc., (A Massachusetts Corporation) Aspartyl próteasi hemjari af nýjum flokki súlfonamíða
EP0715618B1 (en) 1993-08-24 1998-12-16 G.D. Searle & Co. Hydroxyethylamino sulphonamides useful as retroviral protease inhibitors
PT721331E (pt) 1993-10-01 2002-05-31 Astrazeneca Ab Processo i
CA2210889C (en) 1995-01-20 2007-08-28 G.D. Searle & Co. Bis-sulfonamide hydroxyethylamino retroviral protease inhibitors
US5756533A (en) * 1995-03-10 1998-05-26 G.D. Searle & Co. Amino acid hydroxyethylamino sulfonamide retroviral protease inhibitors
US6140505A (en) * 1995-03-10 2000-10-31 G. D. Searle & Co. Synthesis of benzo fused heterocyclic sulfonyl chlorides
US6861539B1 (en) * 1995-03-10 2005-03-01 G. D. Searle & Co. Bis-amino acid hydroxyethylamino sulfonamide retroviral protease inhibitors
US6150556A (en) * 1995-03-10 2000-11-21 G. D. Dearle & Co. Bis-amino acid hydroxyethylamino sulfonamide retroviral protease inhibitors
US5705500A (en) 1995-03-10 1998-01-06 G.D. Searle & Co. Sulfonylalkanoylamino hydroxyethylamino sulfonamide retroviral protease inhibitors
BR9607625A (pt) 1995-03-10 1999-06-15 Searle & Co Inibidores de protease retroviral sulfonamida hidroxietilamino de aminoácido heterociclocarbonila
US6143788A (en) * 1995-03-10 2000-11-07 G.D. Searle & Co. Bis-amino acid hydroxyethlamino sulfonamide retroviral protease inhibitors
US5753660A (en) 1995-11-15 1998-05-19 G. D. Searle & Co. Substituted sulfonylalkanoylamino hydroxyethylamino sulfonamide retroviral protease inhibitors
WO1997044014A1 (en) 1996-05-20 1997-11-27 Janssen Pharmaceutica N.V. Antifungal compositions with improved bioavailability
SK284813B6 (sk) 1997-03-26 2005-12-01 Janssen Pharmaceutica N. V. Peleta obsahujúca itrakonazol, spôsob jej prípravy a farmaceutická dávková forma s jej obsahom
AU2012199A (en) 1997-12-24 1999-07-19 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Prodrugs of aspartyl protease inhibitors
US6436989B1 (en) 1997-12-24 2002-08-20 Vertex Pharmaceuticals, Incorporated Prodrugs of aspartyl protease inhibitors
WO1999033792A2 (en) 1997-12-24 1999-07-08 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Prodrugs os aspartyl protease inhibitors
EA200000702A1 (ru) * 1997-12-24 2000-12-25 Вертекс Фармасьютикалз Инкорпорейтед Пролекарства ингибиторов аспартилпротеаз
PT1086076E (pt) 1998-06-19 2005-05-31 Vertex Pharma Inibidores de sulfonamida de aspartil protease
AU4828199A (en) 1998-06-23 2000-01-10 Board Of Trustees Of The University Of Illinois, The Multi-drug resistant retroviral protease inhibitors and associated methods
CA2872424C (en) * 1998-06-23 2017-03-07 The United States Of America, Represented By The Secretary, Department Of Health And Human Services Bisfuran derivatives useful in preventing the emergence of multidrug resistant hiv strains and treatment of hiv
AR031520A1 (es) * 1999-06-11 2003-09-24 Vertex Pharma Un compuesto inhibidor de aspartilo proteasa, una composicion que lo comprende y un metodo para tratar un paciente con dicha composicion
US7659404B2 (en) 2001-02-14 2010-02-09 Tibotec Pharmaceuticals Ltd. Broad spectrum 2-(substituted-amino)-benzothiazole sulfonamide HIV protease inhibitors

Also Published As

Publication number Publication date
CN1525962A (zh) 2004-09-01
PT1370543E (pt) 2007-02-28
WO2002083657A3 (en) 2003-02-13
JP4530612B2 (ja) 2010-08-25
EE05385B1 (et) 2011-02-15
NZ527391A (en) 2005-04-29
EE200300381A (et) 2003-12-15
CA2438304C (en) 2011-04-12
CY1108073T1 (el) 2014-02-12
HU229224B1 (en) 2013-09-30
NO326174B1 (no) 2008-10-13
CZ304273B6 (cs) 2014-02-12
EA200300891A1 (ru) 2004-02-26
EA006096B1 (ru) 2005-08-25
CN101230067A (zh) 2008-07-30
SI1370543T1 (sl) 2007-04-30
US20040116485A1 (en) 2004-06-17
SK11022003A3 (sk) 2004-07-07
EP1370543B1 (en) 2006-10-25
HRP20030735B1 (en) 2012-02-29
PL363778A1 (pl) 2004-11-29
AP2003002856A0 (en) 2003-09-30
AU2002302363B2 (en) 2008-05-01
AP1504A (en) 2005-12-10
NO20033584L (no) 2003-10-14
US7659404B2 (en) 2010-02-09
NO20033584D0 (no) 2003-08-13
BG66301B1 (bg) 2013-03-29
WO2002083657A2 (en) 2002-10-24
HUP0303257A2 (hu) 2004-01-28
DE60215623T2 (de) 2007-08-30
HRP20030735A2 (en) 2005-08-31
CZ20032415A3 (cs) 2004-04-14
EP1370543A2 (en) 2003-12-17
CN100369904C (zh) 2008-02-20
JP2004518767A (ja) 2004-06-24
ES2275866T3 (es) 2007-06-16
KR20030077017A (ko) 2003-09-29
CN101230067B (zh) 2011-06-15
IL157171A (en) 2012-10-31
CA2438304A1 (en) 2002-10-24
DK1370543T3 (da) 2007-02-19
MXPA03007236A (es) 2003-12-04
ATE343567T1 (de) 2006-11-15
IL157171A0 (en) 2004-02-08
SK287582B6 (sk) 2011-03-04
ZA200306086B (en) 2005-01-26
KR100870184B1 (ko) 2008-11-24
BR0207862A (pt) 2004-06-22
HK1061233A1 (en) 2004-09-10
DE60215623D1 (de) 2006-12-07
BG108143A (en) 2004-07-30

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL213327B1 (pl) Zwiazki 2-(podstawione-amino)-benzotiazolosulfonamidowe, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie
AU2002302363A1 (en) Broadspectrum 2-(substituted-amino)-benzothiazole sulfonamide HIV protease inhibitors
KR100878853B1 (ko) 광범위 2-아미노-벤즈옥사졸 설폰아미드 hiv프로테아제 저해제
CN1671380B (zh) 广谱2-氨基-苯并噻唑磺酰胺类hiv蛋白酶抑制剂
KR100942743B1 (ko) 광범위 스펙트럼 헤테로사이클릭 치환된 페닐 포함설폰아미드 hiv 프로테아제 저해제
CZ20032936A3 (cs) Širokospektré @@}substituované@aminoB@benzoxazolové sulfonamidové inhibitory HIV proteasy
KR20040093119A (ko) 광범위 치환된 벤즈이미다졸 설폰아미드 hiv프로테아제 저해제
KR101327772B1 (ko) 광범위 2-아미노-벤조티아졸 설폰아미드 hiv 프로테아제 저해제
HK1061233B (en) Broadspectrum 2-(substituted-amino)-benzothiazole sulfonamide hiv protease inhibitors