PL214828B1 - Sposób immobilizowania bakterii Bacillus subtilis syntetyzujących proteinazę - Google Patents

Sposób immobilizowania bakterii Bacillus subtilis syntetyzujących proteinazę

Info

Publication number
PL214828B1
PL214828B1 PL392479A PL39247903A PL214828B1 PL 214828 B1 PL214828 B1 PL 214828B1 PL 392479 A PL392479 A PL 392479A PL 39247903 A PL39247903 A PL 39247903A PL 214828 B1 PL214828 B1 PL 214828B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
parts
cellulose
medium
culture
bacteria
Prior art date
Application number
PL392479A
Other languages
English (en)
Other versions
PL392479A1 (pl
Inventor
Alina Krystynowicz
Wojciech Czaja
Stanisław Bielecki
Original Assignee
Politechnika Lodzka
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Lodzka filed Critical Politechnika Lodzka
Priority to PL392479A priority Critical patent/PL214828B1/pl
Publication of PL392479A1 publication Critical patent/PL392479A1/pl
Publication of PL214828B1 publication Critical patent/PL214828B1/pl

Links

Landscapes

  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)
  • Materials For Medical Uses (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób immobilizowania bakterii Bacillus subtilis syntetyzujących proteinazę z użyciem celulozy bakteryjnej, która stanowi składnik nośnika do immobilizowania bakterii Bacillus subtilis. Immobilizowany biopreparat stosuje się do biosyntezy enzymów proteolitycznych.
Możliwości wykorzystania celulozy bakteryjnej (BC) w medycynie, szczególnie jako materiału opatrunkowego oraz sztucznych organów, stwarzają takie jej właściwości, jak wysoka czystość, wytrzymałość mechaniczna, zdolność chłonięcia cieczy, bardzo dobra zgodność z żywą tkanką, a w szczególności z krwią. Właściwie oczyszczone błony celulozowe, wytworzone metodą hodowli stacjonarnej, mogą stanowić gotowy materiał opatrunkowy spełniający standardy przypisane nowoczesnym materiałom opatrunkowym [Kudlicka K. (1989) Terminalne kompleksy syntazy celulozowej. Postępy biologii komórki 16(2), 197-212; Fontana J. D., Franco V. C., de Sousa S. J., Lyra I. N., de Sousa A. M. (1991) Nature of plant stimulators in the production of Acetobacter xylinum (tea fungus) biofilm used in skin therapy. Applied Biochemistry and Biotechnology 28/29, 341-351], Jest on biokompatybilny, porowaty, elastyczny, łatwy w zastosowaniu i przechowywaniu, zapewnia optymalną wilgotność sprzyjającą gojeniu się rany i może być sterylizowany termicznie. Błony celulozowe są również znakomitymi nośnikami służącymi do immobilizacji różnorodnych substancji bioaktywnych, przyspieszających proces gojenia. Z uwagi na występujące ostatnio problemy i kontrowersje związane ze stosowaniem produktów pochodzenia zwierzęcego, opatrunki kolagenowe mogą zostać zastąpione właśnie opatrunkami celulozowymi. Jak dotychczas zanotowano kilka doniesień mówiących o pozytywnych rezultatach badań klinicznych z wykorzystaniem BC jako opatrunku do leczenia ran oparzeniowych, owrzodzeń troficznych lub też jako biomateriału przy transplantacji skóry [Bungay H., Serafica G. (1997) Production of microbial cellulose using a rotating disc film bioreactor Patent WO 97/05271; Kamide K., Matsuda Y., Iijima H., Okajima K. (1990) Effect of culture conditions of acetic acid bacteria on cellulose biosynthesis. British Polimer Journal 22, 167-171; Ross P., Weinhouse H., Aloni Y., Michaeli D., Ohana P., Mayer R., Braun S., de Vroom E., van der Marel G. A., van Boom J. H., Benziman M. (1987) Regulation of cellulose synthesis in Acetobacter xylinum by cyclic diguanylic acid. Nature 325, 279-281].
W opisie patentowym JP 54041321 przedstawiony jest sposób otrzymania opatrunku na choroby skórne, o właściwościach zapewniających wysoki stopień miejscowego przylegania i długotrwałe działanie, z wykorzystaniem hydroksypropylocelulozy, soli kwasu poliakrylowego oraz ich składnika aktywnego.
W opisie patentowym EP 0918548 przedstawione jest rozwiązanie dotyczące zastosowania utlenionej celulozy, korzystnie regenerowanej, utlenionej celulozy (ORC) oraz jej kompleksów z białkami takimi jak kolagen, w celu zapewnienia opatrunku ochronnego przy chronicznych ranach.
Opis patentowy WO 8602095 dotyczy sposobu wytwarzania filmu celulozowego jako sztucznej skóry stosowanej przy przeszczepach. Sposób ten obejmuje przygotowanie medium hodowlanego, zawierającego źródło azotu oraz węglowodany, zaszczepienie hodowli bakteriami Acetobacter xylinum, inkubację hodowli w temperaturze, która zapewnia aktywność bakterii w czasie koniecznym do wytworzenia wymaganego filmu, usunięcie utworzonego filmu z pożywki w celu dehydratacji w stanie rozciągniętym.
Z opisów patentowych US 4788146 i US 4588400 jest znane zastosowanie błon celulozowych jako opatrunków do ran i skaleczeń, a także ran oparzeniowych. Błony te wytwarzane w hodowli Acetobacter xylinum, mają grubość 0,1-15 mm lub więcej i po usunięciu z nich pożywki, w stanie uwodnionym są sterylizowane.
Właściwości BC otwierają wiele możliwości jej praktycznego wykorzystania, uzasadnionych ekonomicznie, przy uwzględnieniu udoskonalenia metod hodowli i oparciu produkcji na ulepszonych szczepach Acetobacter, wykorzystujących tanie i łatwo dostępne surowce.
Celuloza jest nierozgałęzionym homopolisacharydem, zbudowanym z jednostek β-D-glukopiranozy połączonych ze sobą wiązaniami e-1,4-glikozydowymi. Celuloza bakteryjna (BC) należy do wysokokrystalicznych celuloz, bogatych we frakcję Ic [Wong H. C., Fear A. L., Calhoon R. D., Eichinger G. H., Mayer R., Amikam D., Benziman M., Gelfand D. H., Meade J. H., Emerick A. W., Bruner R., Ben-Bassat A., Tal R. (1990) Genetic organization of the cellulose synthase operon in Acetobacter xylinum.. Proceedings of the National Academy of Sciences USA 87, 8130-8134; Iguchi M., Yamanaka S., Budhiono A. (2000) Bacterial cellulose - a masterpiece of nature's arts. Journal of Materials
Science 35, 261-270]. Syntetyzowane przez bakterie łańcuchy glukanowe łączą się i formują elemenPL 214 828 B1 tarne subfibryle celulozowe o szerokości 1,5 nm, należące do najcieńszych naturalnie występujących włókien, porównywalnych jedynie do elementarnych włókien celulozy wykrytych w kambium niektórych roślin i śluzie pigwy [Masaoka S., Ohe T., Sakota N. (1993) Production of cellulose from glucose by Acetobacter xylinum. Journal of Fermentation and Bioengineering 75, 18-22].
BC jest syntetyzowana przez kilka rodzajów bakterii, spośród których do najlepiej poznanych należą szczepy bakterii octowych Acetobacter.
Synteza celulozy I przez Acetobacter xylinum, jak również przez inne organizmy wykazujące tę zdolność, obejmuje przynajmniej dwa etapy: 1) polimeryzację cząsteczek glukozy w liniowy e-1,4-glukan, 2) łączenie i krystalizację indywidualnych łańcuchów polimerowych w większe jednostki strukturalne.
Produkcja BC na skalę przemysłową jest jeszcze niewielka, głównie ze względu na trudności związane z wyselekcjonowaniem wysoko aktywnych szczepów, zdolnych do biosyntezy celulozy w warunkach hodowli wgłębnej i pozbawionych możliwości metabolizowania glukozy do kwasów glukonowych, a także ze względu na dość wysokie koszty składników podłoża hodowlanego.
Proces biosyntezy BC może być prowadzony zarówno w warunkach hodowli stacjonarnej jak i hodowli wgłębnej, która zapewnia pełną jego kontrolę. Wybór metody hodowli zależy ściśle od dalszego przeznaczenia syntetyzowanego polimeru [Krystynowicz A., Czaja W., Pomorski L., Kołodziejczyk M., Bielecki S. (2000) The evaluation of usefulness of microbial cellulose as wound dressing material. 14th Forum for Applied Biotechnology, Gent, Belgium, Proceedings Part I, Mededelingen Van De Faculteit Landbouwwetenschappen, Rijksuniversiteit Gent 65(3a), 213-220]. Kontrola procesu biosyntezy BC w hodowli stacjonarnej jest znacznie utrudniona ze względu na gromadzącą się na powierzchni pożywki błonę, która ogranicza dostęp do cieczy hodowlanej. Synteza BC w warunkach stacjonarnych może być prowadzona przy wykorzystaniu jednoetapowej (pożywka szczepiona 5-10% inokulum) lub dwuetapowej procedury [Bielecki S., Krystynowicz A., Turkiewicz M., Kalinowska H. (2001) Bacterial cellulose. Biopolymers 7, Polysaccharides 1 (Steinbuchel, Ed.) Munster, Germany, 37-90]. Ta ostania obejmuje etap hodowli wgłębnej w celu namnożenia biomasy, a następnie kontynuację procesu w warunkach stacjonarnych [Ramana K. V., Tomar A., Singh L. (2000) Effect of various carbon and nitrogen sources on cellulose synthesis by Acetobacter xylinum. World Journal of Microbiology & Biotechnology 16, 245-248].
Wytwarzanie celulozy w dużej skali, w hodowlach z ciągłym mieszaniem, napotyka na szereg trudności, z których największą jest niestabilność kultury przejawiająca się tendencją do spontanicznej mutacji w kierunku szczepów nieaktywnych, tak zwanych Cel- [Seto H., Tsuchida T., Yoshinaga F. (1997) Manufacture of bacterial cellulose by mixed culture of microorganisms. PN JP 97- 21905].
Szczep niestabilny może być z powodzeniem stosowany w hodowlach stacjonarnych, w których wzrost bakterii i synteza celulozy przebiega na granicy faz pożywka-powietrze. W warunkach hodowli wstrząsanej, w której wzrost bakterii Cel+ jest ograniczony szybkością rozpuszczania się tlenu oraz agregacją komórek przez syntetyzowaną celulozę (co utrudnia dostęp tlenu), faworyzowane są komórki nieaktywne Cel-.
BC może być również produkowana w warunkach ciągłej hodowli stacjonarnej [Sattler K., Fiedler S. (1990) Production and application of bacterial cellulose. Zentralblatt fur Bakteriologie, Mikrobiologie und Hygiene 145, 247-252], Acetobacter xylinum jest wówczas hodowany na tacach, na podłożu Schramma-Hestrina (SH) i po 2- 3 dniach procesu wytworzona na powierzchni podłoża błona celulozowa jest w sposób ciągły wprowadzana do kąpieli w roztworze sodowego siarczanu dodecylu (SDS) w celu inaktywacji komórek, a następnie nawijana na specjalny wałek. Proces taki prowadzony był przez kilka tygodni, przy prędkości nawijania 35 mm/h i przy okresowym uzupełnianiu podłoża (co 8-12 h), w celu utrzymania optymalnych warunków hodowli. Wykorzystując tę metodę uzyskano pas celulozowy o długości 5 m, co wskazuje na potencjalną możliwość jej wykorzystania na skalę przemysłową.
Innym, opisywanym sposobem syntezy celulozy jest hodowla bakterii Acetobacter w specjalnych bioreaktorach poziomych, wyposażonych w zestaw obracających się wałków, na których osadzał się wytwarzany polimer. W takich warunkach obserwowano przyspieszony wzrost komórek oraz prawie 2-krotny wzrost wydajności procesu biosyntezy celulozy w stosunku do hodowli kontrolnej, prowadzonej w warunkach stacjonarnych [Saxena I. M., Lin F. C., Brown Jr R. M. (1990) Cloning and sequencing of the cellulose synthase catalytic subunit gene of Acetobacter xylinum. Plant Molecular Biology 15, 673-683].
Z opisu patentowego PL 171952 i z opisu zgłoszenia patentowego P 317139 jest znany sposób wytwarzania BC w postaci błon na drodze hodowli powierzchniowej bakterii Acetobacter xylinum na podłożu opartym na glukozie. Stosowany w tym sposobie szczep bakterii Acetobacter xylinum P23 wykazuje optymalny wzrost w temperaturze 28-30°C przy pH 4,0-6,5. Na podłożach stałych zawiera4
PL 214 828 B1 jących glukozę, ekstrakt drożdżowy, pepton, agar tworzy galaretowate kolonie, zaś w hodowli na podłożach płynnych tworzy śluzowatą, zwartą błonkę. Szczep Acetobacter xylinum P23 inkubuje się na podłożu płynnym. Sposobem według wynalazku otrzymuje się błony celulozowe o zawartości α-celulozy 90-97%, które mogą służyć jako środek opatrunkowy w chirurgii i dermatologii.
Z opisów patentowych US 5975095, US 5962278 i US 6110712 jest znany sposób syntezy celulozy przez bakterie Acetobacter xylinum subsp. Nonaacetoxidans, nie utleniających lub bardzo słabo utleniających octany i mleczany.
W opisach patentowych US 6429002, US 6329192, US 5144021, US 5079162 i US 4863565 przedstawiono sposób wytwarzania BC w warunkach wstrząsania, w których w czasie 70 h uzyskano przynajmniej 0,1 g/l w czasie 1 godziny.
Z opisu patentowego US 5955325 jest znane wytwarzanie celulozy mikrobiologicznej o wysokiej zawartości wody w fermentorze dyskowym.
Opis patentowy EP 0792935 przedstawia proces wytwarzania celulozy w fermentorze, przy częściowym ciśnieniu CO2 w fazie gazowej w zbiorniku fermentacyjnym (10,13 kPa lub mniejszym).
Znany jest sposób otrzymywania BC w formie błon, w drodze hodowli bakterii Acetobacter xylinum, polegający na zaszczepieniu podłoża hodowlanego o składzie w częściach wagowych: 20 części glukozy, 5 części ekstraktu drożdżowego, 5 części peptonu, 2,5 części MgSO4x7H2O, 2,7 części Na2HPO4, 1,15 części kwasu cytrynowego, 10 części etanolu, do 1000 części wody destylowanej, zawiesiną bakterii przechowywanych na podłożu o takim samym składzie w czasie nie dłuższym niż 7 dni, o gęstości 5x107 jednostek tworzących kolonie w jednym mililitrze (jtk/ml), użytą w ilości 5% v/v i prowadzeniu hodowli produkcyjnej w bioreaktorach, w wyniku której otrzymuje się błony celulozowe, które poddaje się oczyszczeniu polegającemu na płukaniu w wodzie, gotowaniu w 1%-owym NaOH w czasie 0,5-2 godzin, ponownym płukaniu w wodzie do całkowitego usunięcia NaOH, działaniu 1%-owym kwasem octowym, przemyciu wodą i w końcu wodą destylowaną, odwodnieniu i ewentualnie sterylizacji [Krystynowicz A., Czaja W., Pomorski L., Kołodziejczyk M., Bielecki S. (2000) The evaluation of usefulness of microbial cellulose as wound dressing material. 14th Forum for Applied Biotechnology, Gent, Belgium, Proceedings Part I, Mededelingen Van De Faculteit Landbouwwetenschappen, Rijksuniversiteit Gent 65(3a), 213-220].
Pomimo opisanych powyżej sposobów otrzymywania celulozy bakteryjnej i jej zastosowania jako materiałów opatrunkowych, istnieje ciągła potrzeba doskonalenia procesów technologicznych, doskonalenia właściwości materiału finalnego, optymalizacji podłoża hodowlanego z uwzględnieniem aspektów ekonomicznych, co zwiększy możliwości jej zastosowania.
Znany jest sposób immobilizowania bakterii Bacillus subtilis syntetyzujących proteinazę, w którym nośnik do immobilizacji stanowi mieszanina alkoholu poliwinylowego o masie cząsteczkowej 72.000, stężeniu 10-12% i rozdrobnionej celulozy bakteryjnej w ilości 0,12-12%. Celuloza bakteryjna syntetyzowana jest przez wyodrębniony szczep bakterii należący do rodzaju Acetobacter [SzczesnaAntczak M., Galas E. (2001) Bacillus subtilis cells immobilised in PVA cryogels. Biomolecular Engineering 17(2), 55-63],
Celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie środków, które mogłyby być wykorzystane do syntezy celulozy bakteryjnej, pozyskania jej do otrzymywania materiałów opatrunkowych o określonych właściwościach, zależnie od celu wykorzystania, w tym jako biopreparaty do biosyntezy enzymów proteolitycznych.
Przedmiotem wynalazku jest sposób immubilizowania bakterii Bacillus subtilis syntetyzujących proteinazę na nośniku stanowiącym mieszaninę alkoholu poliwinylowego (PVA) o masie cząsteczkowej 72.000, stężeniu 10-12% i rozdrobnionej celulozy bakteryjnej w ilości 0,12-12%, charakteryzujący się tym, że mieszaninę nośnika i komórek bakterii Bacillus subtilis, o stężeniu 7,6 x 109/ml kriożeluje się w postaci form sferycznych w drodze kilkukrotnego zamrażania w temperaturze -25°C i rozmrażania w temperaturze 20°C w oleju roślinnym. Do kriożelowania stosuje się celulozę bakteryjną, otrzymaną w drodze hodowli bakterii Acetobacter xylinum P30 na podłożu hodowlanym o składzie w częściach wagowych: 20 części glukozy, 5 części ekstraktu drożdżowego, 5 części peptonu, 2,5 części MgSO4 x 7H2O, 2,7 części Na2HPO4, 1,15 części kwasu cytrynowego, 10 części etanolu do 1000 części wody destylowanej, zaszczepionym zawiesiną bakterii przechowywanych na podłożu o takim samym składzie w czasie nie dłuższym niż 7 dni, o gęstości 5x107 jednostek tworzących kolonie w jednym mililitrze (jtk/ml), użytym w ilości 5% v/v i przeprowadzeniu hodowli inokulum w temperaturze 30°C w czasie 2 dni. Po wymieszaniu podłoża z otrzymanym inokulum i zaszczepieniu otrzymaną w ten sposób zawiesiną bakterii, podłoża produkcyjnego o składzie analogicznym jak podłoże do hoPL 214 828 B1 dowli inokulum lub podłoża produkcyjnego o składzie w częściach wagowych: 20 części glukozy, części namoku kukurydzianego, 2,5 części MgSO4x7H2O, 2,7 części Na2HPO4, 1,15 części kwasu cytrynowego, 10 części etanolu, do 1000 części wody destylowanej, preinkubowano całą objętość dobę w temperaturze 30°C. Następnie po przelaniu do bioreaktorów w takich ilościach, aby stosu-1 nek powierzchni do objętości wynosił 0,7 cm-1 i prowadzeniu hodowli produkcyjnej w warunkach stacjonarnych w czasie 7 dni, otrzymuje się błony celulozowe, które poddaje się oczyszczeniu polegającemu na płukaniu w wodzie, traktowaniu 1%-owym NaOH w temperaturze 100°C w czasie 1 godziny, ponownym płukaniu w wodzie, następnie w 1%-owym kwasie octowym, przemyciu wodą i w końcu wodą destylowaną oraz odwodnieniu i ewentualnie sterylizacji.
Sposób według wynalazku ilustrują poniższe przykłady:
Produkcja błon celulozowych z wykorzystaniem modyfikowanych podłoży hodowlanych (przykłady 1-2).
P r z y k ł a d 1
Podłoże binokułame P1 o składzie w częściach wagowych: 20 części glukozy, 5 części ekstraktu drożdżowego, 5 części peptonu, 2,5 części MgSO4x7H2O, 2,7 części Na2HPO4, 1,15 części kwasu cytrynowego, 10 części etanolu, do 1000 części wody destylowanej, szczepiono 5% (v/v) zawiesiny bakterii Acetobacter 5x107 jtk/ml (jtk/ml - liczba jednostek tworzących kolonie w jednym mililitrze) przechowywanych na tymże podłożu nie dłużej niż 7 dni, w temperaturze 4°C i hodowano w czasie 2 dni w temperaturze 30°C, po czym po intensywnym mieszaniu zaszczepiono zawiesiną bakterii w ilości 5% objętości podłoża produkcyjnego o tym samym składzie i preinkubowano całą objętość jedną dobę w temperaturze 30°C, po czym przeniesiono je do bioreaktorów o wymaganej powierzchni, -1 w takiej ilości aby stosunek S/V (powierzchnia/objętość) wynosił 0,7 cm-1. Wytworzenie błon w tych 3 warunkach wymagało przygotowania 14 dm3 podłoża hodowlanego, które po zaszczepieniu i preinkubacji rozlano do bioreaktorów i prowadzono proces biosyntezy błon celulozowych w czasie 7 dni. Uformowane błony o grubości około 5 mm oczyszczano stosując płukanie w wodzie wodociągowej, następnie traktowano je 1%-owym NaOH w temperaturze 100°C w czasie 1 h, po czym ponownie płukano w wodzie wodociągowej, następnie w 1%-owym kwasie octowym, ponownie w wodzie i na końcu w wodzie destylowanej, a nadmiar wody (około 90%) usunięto stosując wyciskanie, po czym wilgotne błony pakowano do szczelnych woreczków foliowych i poddano sterylizacji radiacyjnej stosując dawkę promieniowania γ = 25 kGy.
Uzyskano około 3,5 g suchej, oczyszczonej masy celulozowej z 1 dm3 podłoża, w której zawartość białka nie przekraczała 3%.
P r z y k ł a d 2
Inokulum otrzymanym jak w przykładzie 1 zaszczepiono sterylne podłoże produkcyjne P1, w którym 5 części ekstraktu drożdżowego i 5 części peptonu zastąpiono 20 częściami namoku kukurydzianego, nie zmieniając ilości pozostałych składników.
Dalej postępowano jak w przykładzie 1.
W rezultacie otrzymano o 10% więcej masy celulozowej w porównaniu z wynikiem przykładu 1.
Zastosowanie celulozy bakteryjnej do otrzymywania immobilizowanych bakterii Bacillus subtilis syntetyzujących proteinazę.
P r z y k ł a d 3
Do 10%-owego roztworu alkoholu poliwinylowego o masie cząsteczkowej 72.000 i stopniu polimeryzacji 1600 dodano 0,12% proszku celulozy bakteryjnej i zawiesinę komórek Bacillus subtilis o stężeniu 7,6x109/ml. Otrzymaną mieszaninę kriożelowano w postaci form sferycznych stosując 5 etapów zamrażania w -20°C i rozmrażania w 20°C, w oleju roślinnym. Równolegle wykonano próbę kontrolną bez dodatku celulozy bakteryjnej.
W celu sprawdzenia mechanicznej wytrzymałości tak otrzymanych biopreparatów, zawieszono je w wodzie i poddano wstrząsaniu z szybkością 150 rpm (revolutions per minute) w temperaturze 55°C, mierząc czas ich rozpuszczenia. Czas rozpuszczenia próbki zawierającej celulozę bakteryjną wydłużył się do 45 minut, podczas gdy dla próby bez celulozy wynosił 10 minut.
W celu sprawdzenia stopnia uwolnienia bakterii z nośnika, próbki biopreparatów poddaje się 3-krotnemu płukaniu w czasie 30 minut, stosując 1 ml porcje soli fizjologicznej. Zawiesinę uwolnionych bakterii wysiewano na powierzchnię podłoża zestalonego agarem i określano ich ilość po 24 godzinach hodowli, w 37°C. Po trzecim cyklu wymywania z próby biopreparatu zawierającego celulozę uwalniało się 10-krotnie mniej bakterii w porównaniu z próbą bez dodatku celulozy.
PL 214 828 B1
Immobilizowane biopreparaty stosuje się do biosyntezy enzymów proteolitycznych, wprowadza3 jąc 4% biokatalizatora do 50 cm3 sterylnego podłoża hodowlanego i inkubując w 30°C w czasie 66 godzin, w warunkach mieszania przy 220 rpm (revolutions per minute). Cykl hodowlany powtarzano 3-krotnie z wykorzystaniem tych samych prób biopreparatów, po odmyciu solą fizjologiczną. W każdym przypadku aktywność proteinazy serynowej była o około 17% wyższa, gdy stosowano biopreparat zawierający celulozę bakteryjną.

Claims (1)

  1. Sposób immobilizowania bakterii Bacillus subtilis syntetyzujących proteinazę na nośniku stanowiącym mieszaninę alkoholu poliwinylowego (PVA) o masie cząsteczkowej 72.000, stężeniu 10-12% i rozdrobnionej celulozy bakteryjnej w ilości 0,12-12%, znamienny tym, że mieszaninę nośnika i komórek bakterii Bacillus subtilis, o stężeniu 7,6 x 109/ml kriożeluje się w postaci form sferycznych w drodze kilkukrotnego zamrażania w temperaturze -25°C i rozmrażania w temperaturze 20°C w oleju roślinnym, przy czym stosuje się celulozę bakteryjną, otrzymaną w drodze hodowli bakterii Acetobacter xylinum P30 na podłożu hodowlanym o składzie w częściach wagowych: 20 części glukozy, 5 części ekstraktu drożdżowego, 5 części peptonu, 2,5 części MgSO4 x 7H2O, 2,7 części Na2HPO4, 1,15 części kwasu cytrynowego, 10 części etanolu do 1000 części wody destylowanej, zaszczepionym zawiesiną bakterii przechowywanych na podłożu o takim samym składzie w czasie nie dłuższym niż 7 dni, o gęstości 5x107 jednostek tworzących kolonie w jednym mililitrze (jtk/ml), użytym w ilości 5% v/v i przeprowadzeniu hodowli inokulum w temperaturze 30°C w czasie 2 dni, następnie wymieszaniu podłoża z otrzymanym inokulum i zaszczepieniu otrzymaną w ten sposób zawiesiną bakterii, podłoża produkcyjnego o składzie analogicznym jak podłoże do hodowli inokulum lub podłoża produkcyjnego o składzie w częściach wagowych: 20 części glukozy, 20 części namoku kukurydzianego, 2,5 części MgSO4 x 7H2O, 2,7 części Na2HPO4, 1,15 części kwasu cytrynowego, 10 części etanolu, do 1000 części wody destylowanej, preinkubacji całej objętości 1 dobę w temperaturze 30°C, przelaniu do bio-1 reaktorów w takich ilościach, aby stosunek powierzchni do objętości wynosił 0,7 cm-1 i prowadzeniu hodowli produkcyjnej w warunkach stacjonarnych w czasie 7 dni, w wyniku której otrzymuje się błony celulozowe, które poddaje się oczyszczeniu polegającemu na płukaniu w wodzie, traktowaniu 1%-owym NaOH w temperaturze 100°C w czasie 1 godziny, ponownym płukaniu w wodzie, następnie w 1%-owym kwasie octowym, przemyciu wodą i w końcu wodą destylowaną oraz odwodnieniu i ewen-
PL392479A 2003-07-03 2003-07-03 Sposób immobilizowania bakterii Bacillus subtilis syntetyzujących proteinazę PL214828B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL392479A PL214828B1 (pl) 2003-07-03 2003-07-03 Sposób immobilizowania bakterii Bacillus subtilis syntetyzujących proteinazę

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL392479A PL214828B1 (pl) 2003-07-03 2003-07-03 Sposób immobilizowania bakterii Bacillus subtilis syntetyzujących proteinazę

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL392479A1 PL392479A1 (pl) 2010-11-22
PL214828B1 true PL214828B1 (pl) 2013-09-30

Family

ID=43503261

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL392479A PL214828B1 (pl) 2003-07-03 2003-07-03 Sposób immobilizowania bakterii Bacillus subtilis syntetyzujących proteinazę

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL214828B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL392479A1 (pl) 2010-11-22

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL212003B1 (pl) Sposób otrzymywania celulozy bakteryjnej
Lin et al. Biosynthesis, production and applications of bacterial cellulose
EP3386554B1 (en) Methods of producing biosynthetic bacterial cellulose membranes
Loiselle et al. The use of cellulase in inhibiting biofilm formation from organisms commonly found on medical implants
Ha et al. Bacterial cellulose production from a single sugar α-linked glucuronic acid-based oligosaccharide
CN101914434B (zh) 动态制备异型空腔细菌纤维素材料的装置及方法
US20230270799A1 (en) Biomaterial comprising bacterial cellulose and probiotics and uses thereof
Foresti et al. Bacterial nanocellulose: Synthesis, properties and applications
Park et al. Bacterial cellulose
CN201809342U (zh) 动态制备异型空腔细菌纤维素材料的装置
RU2568605C1 (ru) ШТАММ БАКТЕРИИ Komagataeibacter xylinus - ПРОДУЦЕНТ БАКТЕРИАЛЬНОЙ ЦЕЛЛЮЛОЗЫ
Keshk et al. Natural bacterial biodegradable medical polymers: Bacterial cellulose
KR100423092B1 (ko) 혼합배양에 의한 미생물 셀룰로오스의 생산방법
US5273891A (en) Process for the production of microbial cellulose
Abd Aziz et al. Employed bacterial species and bacterial cellulose (BC) applications: the state of play
PL214827B1 (pl) Sposób otrzymywania immobilizowanych biokatalizatorów
CN1850302A (zh) 一种人造皮肤用细菌纤维素湿膜的制备方法
CA1327536C (en) Process for the production of microbial cellulose
JPH05252970A (ja) 静菌作用を有するアルギン酸オリゴ糖の製造法及 びそれを有効成分として含む静菌剤
Holmes Bacterial cellulose
PL214844B1 (pl) Sposób modyfikacji błon celulozowych
Nasresfahani et al. Recent research on economic production and water absorption improvement of bacterial cellulose: a review
Quintana-Quirino et al. Microbial cellulose: biosynthesis and textile applications
RU2847016C1 (ru) Способ получения биосовместимых трубчатых структур для сосудов и кондуитов из полисахаридных биокомпозитов бактериального происхождения
Nicomrat Silver nanoparticles impregnated biocellulose produced by sweet glutinous rice fermentation with the genus Acetobacter