PL215223B1 - Zasuwka blokujaca, zwlaszcza do dachowych okien obrotowych, wykonanych z wielokomorowych elementów - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest zasuwka blokująca, zwłaszcza do dachowych okien obrotowych, w których rama skrzydła wykonana jest z wielokomorowych elementów. Zasuwka służy głównie do unieruchamiania skrzydła okiennego, obróconego w ościeżnicy o kąt około 150° względem położenia zamkniętego.

Stan techniki. Z opisu patentowego numer US 2003/0047948 A1 znane jest rozwiązanie zespołu rygla zatrzaskowego do okien, którego korpus przystosowany jest do mocowania w jednolitej, na przykład drewnianej, ramie okna. Obudowa rygla na swych ścianach bocznych na wzdłużne wypusty które współpracują z rowkami w ramie w której osadzono tę obudowę. W tym rozwiązaniu wypusty mają niewielką wysokość, mierzoną prostopadle do ściany bocznej, w związku z czym zastosowanie tego mocowania obudowy w ramie skrzydła okiennego wykonanej z wielokomorowych elementów wymaga utrzymania bardzo dokładnej szerokości wycięcia w ściance wielokomorowego elementu dla mocowanej obudowy.

Istota rozwiązania. Zasuwka blokująca według wynalazku, wyposażona w prowadnicę, która ma ścianki: boczne, górną i dolną, a także ma wzdłużny kołnierz oporowy leżący w płaszczyźnie ścianki górnej i wystający poza ścianki boczne po obu bokach prowadnicy oraz na jednym jej końcu przeciwległym do końca z którego wysuwa się końcówka blokująca elementu blokującego. Zasuwka charakteryzuje się tym, iż dodatkowo na jej końcu przeciwległym do końca, z którego wysuwa się końcówka blokująca elementu blokującego, na przedłużeniu ścianek bocznych prowadnicy znajdują się elementy mocujące, usytuowane w takim oddaleniu od wzdłużnego kołnierza oporowego, że między nimi, a kołnierzem oporowym mieści się ścianka wielokomorowego profilu, z którego wykonana jest rama skrzydła okna, zwłaszcza dachowego.

Na końcu prowadnicy, z którego wysuwa się końcówka blokująca przesuwnego elementu blokującego, korpus zasuwki ma poprzeczny kołnierz oporowy, który połączony jest ze ściankami bocznymi i ścianką dolną prowadnicy oraz z jej wzdłużnym kołnierzem oporowym. Poprzeczny kołnierz oporowy ma otwór dla wkręta mocującego prowadnicę w ramie skrzydła okiennego. Wkręt przechodzi przez otwór w poprzecznym kołnierzu oporowym i osadzony jest w ściance wielokomorowego profilu ramy skrzydła, prostopadłej do ścianki która współpracuje z elementami mocującymi prowadnicy oraz wzdłużnym kołnierzem oporowym.

Prowadnica ma wzdłużne wycięcie w górnej ściance, o długości bliskiej połowie długości prowadnicy i szerokości mniejszej niż odległość między wewnętrznymi powierzchniami ścianek bocznych. Wycięcie to otwarte jest jednostronnie na końcu, przez który wysuwa się końcówka blokująca. Prowadnica ma również wzdłużne wycięcie w dolnej ściance, korzystnie będące lustrzanym odbiciem wycięcia w górnej ściance, jednostronnie otwarte na przeciwległym końcu tej prowadnicy. Przesuwany w prowadnicy element blokujący, zakończony jest z jednej strony końcówką blokującą, na drugim końcu ma osadzony zderzak, który współpracuje z wycięciem w dolnej ściance prowadnicy. Zderzak ten zabezpiecza przed niezamierzonym wysunięciem końcówki blokującej poza jej zakres ruchu roboczego, a więc także przed całkowitym niezamierzonym wysunięciem końcówki blokującej z prowadnicy. Zabezpieczenie przed nadmiernym wsunięciem końcówki blokującej do prowadnicy rozwiązane jest w dwóch wariantach i przedstawione jest w częściach opisu, dotyczących wariantów wynalazku i przykładów wykonania.

Zasuwka ma także zabezpieczenie przed samoistnym przesunięciem się elementu blokującego w pozycję wysuniętą (w zakresie jego ruchu roboczego) z prowadnicy. W tym celu element blokujący ma sprężyste zatrzaski, połączone z jego ścianką tylną, które współpracują z wewnętrznymi powierzchniami ścianek bocznych prowadnicy i ich poprzecznymi krawędziami, zaczepiając o te krawędzie, gdy element blokujący schowany jest w prowadnicy. Dzięki temu, wysunięcie elementu blokującego wymaga użycia siły, dla ugięcia sprężystych zatrzasków.

W części środkowej górnej ścianki elementu blokującego znajduje się element operacyjny, który współpracuje z wycięciem w górnej ściance prowadnicy. Ten element operacyjny służy do ręcznego przesuwania elementu blokującego.

W pierwszym wariancie wynalazku element operacyjny ma postać uchwytu wystającego z górnej ścianki elementu blokującego, który to uchwyt współpracuje z wycięciem w górnej ściance prowadnicy. Uchwyt usytuowany jest poprzecznie do kierunku ruchu elementu blokującego, i wystaje na zewnątrz poprzez wycięcie w górnej ściance prowadnicy, co pozwala uchwycić go palcami w celu

PL 215 223 B1 przesuwania elementu blokującego. W maksymalnie wsuniętym położeniu elementu blokującego, uchwyt opiera się o poprzeczną krawędź wycięcia w tej ściance prowadnicy.

W drugim wariancie wynalazku element operacyjny ma postać wybrania w górnej powierzchni elementu blokującego, które jest dostępne poprzez wycięcie w górnej ściance prowadnicy. Wielkość tego wybrania umożliwia włożenie do niego palca osoby przesuwającej element blokujący zasuwki. W tylnej części wybrania z górnej powierzchni elementu blokującego wystaje poprzeczny ogranicznik, który w maksymalnie wsuniętym położeniu elementu blokującego opiera się o poprzeczną krawędź wycięcia w górnej ściance prowadnicy.

Korzystne skutki wynalazku. Zasuwkę, dzięki jej w elementom mocującym, które wystają na przedłużeniu ścianek bocznych prowadnicy, można łatwo zamontować w wielokomorowym profilu ramy skrzydła okiennego, na poprzecznej krawędzi wycięcia w ściance tego profilu. Długość elementów mocujących pozwala osadzić zasuwkę także w razie błędów wykonania wycięcia w profilu ramy skrzydła, na przykład nieprostopadłości poprzecznej krawędzi lub za dużej jego szerokości.

Przykłady wykonania. Zasuwkę według wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 ukazuje widok prowadnicy, a fig. 2 - widok elementu blokującego według pierwszego przykładu wykonania; fig. 3 i 4 ukazują ten element blokujący zamontowany w prowadnicy, w obu jego skrajnych położeniach; fig. 5 przedstawia montaż zasuwki w ramie skrzydła okiennego, wykonanej z elementów wielokomorowych, a fig. 6 ukazuje widok elementu blokującego według drugiego przykładu wykonania.

P r z y k ł a d 1. Zasuwka blokująca składa się z prowadnicy 1 i elementu blokującego 2, osadzonego przesuwnie w prowadnicy 1. Prowadnica 1 ma kształt krótkiej tulejki o przekroju prostokątnym, której ścianka górna jest szersza od ścianki dolnej tak, iż wystaje z obu stron poza ścianki boczne, stanowiąc wzdłużny kołnierz oporowy 3. Na jednym końcu prowadnicy 1, kołnierz oporowy ma przedłużenie 3a, sięgające poza ścianki boczne prowadnicy 1, na długość kilkakrotnie większą niż wystawanie kołnierza 3 na boki. Na drugim końcu prowadnicy 1 znajduje się poprzeczny kołnierz oporowy 4, który jest połączony ze ściankami bocznymi i ścianką dolną prowadnicy 1 oraz z kołnierzem wzdłużnym 3, do którego jest prostopadły. Kołnierz poprzeczny 4, w części usytuowanej poniżej ścianki dolnej prowadnicy 1, posiada otwór 5 na wkręt mocujący.

W ściance górnej prowadnicy 1 jest wykonane prostokątne wycięcie wzdłużne 6, o długości bliskiej połowie długości prowadnicy 1 i szerokości mniejszej niż odległość między wewnętrznymi powierzchniami jej ścianek bocznych. Wycięcie wzdłużne 6 jest jednostronnie otwarte od strony kołnierza poprzecznego 4. Na drugim końcu prowadnicy 1, na przedłużeniu ścianek bocznych, nieco poniżej kołnierza wzdłużnego 3, znajdują się elementy mocujące 8, w obu ściankach bocznych (fig. 1 i 5). W ściance dolnej jest wykonane wzdłużne wycięcie 7, będące lustrzanym odbiciem wycięcia 6.

Element blokujący 2 stanowi prostopadłościenna kształtka, o wymiarach odpowiadających wewnętrznym wymiarom prowadnicy 1, z jednej strony zakończona końcówką blokującą 9, a na drugim końcu posiadająca dwa zatrzaski 10, osadzone sprężyście wzdłuż dolnej krawędzi jej ścianki oraz zderzak 11 usytuowany między tymi zatrzaskami. W części środkowej ścianki górnej elementu blokującego 2 jest element operacyjny w postaci uchwytu 12, będącego jednocześnie zderzakiem ograniczającym głębokość wsunięcia elementu blokującego do prowadnicy.

Montując zasuwkę, wsuwa się element blokujący 2 do prowadnicy 1 od strony kołnierza poprzecznego 4, w kierunku osi wzdłużnej tej prowadnicy, po uprzednim sprężystym ugięciu zatrzasków 10 i zderzaka 11. Uchwyt 12 wsuwa się w wycięcie 6 w górnej ściance prowadnicy 1, aż do oparcia o jego tylną krawędź. W trakcie wsuwania elementu blokującego 2, zderzak 11 zaskakuje w wycięcie 7 w dolnej ściance prowadnicy 1, a w końcowej fazie wsuwania, zatrzaski 10, współpracując z wewnętrznymi powierzchniami ścianek bocznych prowadnicy 1 wydostają się na zewnątrz i zaczepiają o krawędzie 14 tej prowadnicy. Zakres przesuwu elementu blokującego 2 w stronę kołnierza poprzecznego 4 ogranicza długość wycięcia 7 i zderzak 11, a w kierunku przeciwnym długość wycięcia 6 i uchwyt 12.

Zasuwkę blokującą umieszcza się w narożnym wycięciu w górnym, wielokomorowym elemencie ramy skrzydła okiennego. Kołnierz wzdłużny 3 prowadnicy stanowi powierzchnię wsporczą, która ślizga się po zewnętrznej powierzchni ścianki 15 wielokomorowego elementu ramy skrzydła okiennego, wzdłuż wycięcia 16 w tej ściance, aż elementy mocujące 8 prowadnicy 1 wsuną się pod poprzeczną krawędź 17 wycięcia 16 w ściance 15 tego elementu ramy skrzydła. Elementy mocujące 8 wraz z przedłużeniem 3a kołnierza 3, obejmują od zewnętrznej i wewnętrznej strony ściankę 15 wielokomorowego elementu ramy, na jej odcinku poza poprzeczną krawędzią 17 wycięcia 16, mocując zasuwkę

PL 215 223 B1 z tej strony. Po wsunięciu prowadnicy 1 do wycięcia 16, poprzeczny kołnierz oporowy 4 opiera się o ściankę 18 elementu bocznego ramy. Przykręcenie kołnierza poprzecznego 4 wkrętem 19, poprzez otwór 5, do ścianki 18, zabezpiecza zasuwkę przed samoistnym wysunięciem się z wycięcia 16 w wielokomorowym elemencie ramy skrzydła.

Gdy uchwyt 12 jest maksymalnie oddalony od kołnierza poprzecznego 4 opierając się o poprzeczną krawędź wycięcia 6, końcówka blokująca 9 znajduje się wewnątrz prowadnicy 1, a dwa zatrzaski 10, odchylając się sprężyście na boki, zaczepiają o krawędzie 14 ścianek bocznych prowadnicy 1 i uniemożliwiają samoistne przesunięcie elementu blokującego 2. Skrzydło okienne może być swobodnie obracane względem ościeżnicy. Aby unieruchomić obrócone skrzydło okienne należy przesunąć uchwyt 12 w kierunku kołnierza poprzecznego 4. Zderzak 11 zatrzyma się na krawędzi wycięcia 7 w dolnej ściance prowadnicy 1, zatrzaski 10 zsuną się z krawędzi 14 ścianek bocznych prowadnicy 1, a końcówka blokująca 9 wysunie się z prowadnicy 1 i wejdzie do otworu w elemencie bocznym ościeżnicy.

P r z y k ł a d 2. Zasuwka blokująca ma prowadnicę 1, identyczną jak w pierwszym przykładzie wykonania (fig. 1), z elementami mocującymi 8, które wystają ze ścianek bocznych prowadnicy, współpracując z przedłużeniem 3a kołnierza 3 tej prowadnicy. Zatem identyczne jest także mocowanie zasuwki w wycięciu 6 wielokomorowego elementu ramy skrzydła okiennego (fig. 5).

Inny jest element blokujący 21, w którym element operacyjny ma postać wybrania 22, dostępnego poprzez wycięcie 6 w górnej ściance prowadnicy, służącego do włożenia palca celem przesunięcia elementu blokującego. Wybranie zakończone jest zderzakiem 23, który przy maksymalnym wsunięciu elementu blokującego 21 do prowadnicy 1, opiera się o poprzeczną krawędź wycięcia 6 w górnej ściance prowadnicy. Element blokujący 21 ma sprężyste zatrzaski 10, współpracujące z wewnętrznymi powierzchniami ścianek bocznych prowadnicy i ich poprzecznymi krawędziami, identycznie jak w pierwszym przykładzie wykonania, a z przeciwnej strony ma końcówkę blokującą 9, wysuwaną z prowadnicy dla zablokowania okna dachowego. Element blokujący 21 ma również zderzak, współpracujący z wycięciem w tylnej części dolnej ścianki prowadnicy, identyczny jak w pierwszym przykładzie wykonania (fig. 4), pełniący też w zasuwce identyczną funkcję.

Claims (5)

1. Zasuwka blokująca, zwłaszcza do dachowych okien obrotowych, wykonanych z wielokomorowych elementów, składająca się z prowadnicy i osadzonego w niej przesuwnie elementu blokującego o ograniczonym przesuwie, który jest zabezpieczony przed samoistnym wysunięciem się jego końcówki blokującej z prowadnicy, przy czym prowadnica ma ścianki: boczne, górną i dolną, oraz ma wzdłużny kołnierz oporowy, leżący w płaszczyźnie ścianki górnej i wystający poza ścianki boczne po obu bokach prowadnicy oraz na jednym jej końcu przeciwległym do końca z którego wysuwa się końcówka blokująca elementu blokującego, znamienna tym, że dodatkowo na końcu przeciwległym do jej końca, z którego wysuwa się końcówka blokująca (9) elementu blokującego (2, 21), na przedłużeniu ścianek bocznych prowadnicy (1) i w oddaleniu od wzdłużnego kołnierza oporowego (3) znajdują się elementy mocujące (8), zaś na końcu prowadnicy, z którego wysuwa się końcówka blokująca (9), znajduje się poprzeczny kołnierz oporowy (4) połączony ze ściankami bocznymi i ścianką dolną prowadnicy (1) oraz z wzdłużnym kołnierzem oporowym (3), przy czym poprzeczny kołnierz oporowy (4) w części połączonej ze ścianką dolną prowadnicy (1) ma otwór (5) dla wkręta (19), mocującego prowadnicę (1) w ramie skrzydła.

2. Zasuwka, według zastrz. 1, znamienna tym, że prowadnica (1) posiada wzdłużne wycięcie (6) w górnej ściance, o długości bliskiej połowie długości prowadnicy (1) i szerokości mniejszej niż odległość między wewnętrznymi powierzchniami ścianek bocznych, jednostronnie otwarte na końcu, przez który wysuwa się końcówka blokująca (9), oraz ma wzdłużne wycięcie (7) w dolnej ściance, korzystnie będące lustrzanym odbiciem wycięcia (6), jednostronnie otwarte na przeciwległym końcu prowadnicy (1), a element blokujący (2, 21), zakończony z jednej strony końcówką blokującą (9), na drugim końcu ma osadzony zderzak (11), który współpracuje z wycięciem (7) w dolnej ściance prowadnicy (1), zaś w części środkowej górnej ścianki elementu blokującego (2, 21) znajduje się element operacyjny (12, 22), który współpracuje z wycięciem (6) w górnej ściance prowadnicy (1).

PL 215 223 B1

3. Zasuwka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że element blokujący (2, 21) ma sprężyste zatrzaski (10), połączone ze ścianką tylną, które współpracują z wewnętrznymi powierzchniami ścianek bocznych prowadnicy (1) oraz ich poprzecznymi krawędziami (14).

4. Zasuwka według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że element blokujący (2), w górnej ściance ma element operacyjny w postaci uchwytu (12), wystającego poprzez wycięcie (6) ponad górną ściankę prowadnicy (1).

5. Zasuwka według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że element blokujący (21), w górnej ściance ma element operacyjny w postaci wybrania (22), które jest dostępne poprzez wycięcie (6) w górnej ściance prowadnicy (1).