PL216866B1 - Obrotowa tarcza szlifierska i sposób wytwarzania obrotowej tarczy szlifierskiej - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest obrotowa tarcza szlifierska i sposób wytwarzania obrotowej tarczy szlifierskiej.

W szczególności, niniejszy wynalazek odnosi się do sposobu wytwarzania obrotowych tarczy szlifierskich takich jak offsetowe obrotowe tarcze szlifierskie, służące do polerowania i szlifowania (w dalszej części opisu określane jako „polerujące), płaskie obrotowe tarcze szlifierskie, służące do cięcia, dyskowe obrotowe tarcze szlifierskie, służące do polerowania, obrotowe tarcze szlifierskie z papierem ściernym do polerowania i podobne oraz do takich obrotowych tarczy szlifierskich.

Znane są offsetowe obrotowe tarcze szlifierskie, służące do polerowania, płaskie obrotowe tarcze szlifierskie do cięcia, obrotowe, dyskowe tarcze szlifierskie do polerowania, obrotowe tarcze szlifierskie z papierem ściernym do polerowania i tym podobne (patrz na przykład japońskie zgłoszenie patentowe ujawnione w publikacji nr H5-51562).

Przykład obrotowej tarczy szlifierskiej, znanej w danej dziedzinie, opisanej w japońskim zgłoszeniu patentowym ujawnionym w publikacji nr H5-51562 i podobnych, jest pokazany na Pos. I i Pos. II. Na tych figurach, obrotowa tarcza szlifierska 51 jest utworzona z dyskowego korpusu 52 tarczy szlifierskiej i wzmocnionego metalowego pierścienia mocującego 54, wykonanego z metalu, zainstalowanego w centralnym otworze 53 tarczy szlifierskiej w korpusie 52 tarczy szlifierskiej. Ponadto, otwór centralny 53 tarczy szlifierskiej jest otworem, do którego wkładany jest wał napędowy tarczy szlifierskiej na przykład ręcznej szlifierki itp. i wzmocniony, metalowy pierścień mocujący 54 służy do wzmocnienia centralnego otworu 53 tarczy szlifierskiej.

Korpus 52 tarczy szlifierskiej jest wykonany przez mieszanie ziarna ściernego (na przykład z boksytu) i żywicy wiążącej, formowanie i poddanie spiekaniu i ma centralną część 52a, w której usytuowany jest centralny otwór 53 i kołową, efektywną część 52b tarczy szlifierskiej, która jest usytuowana obwodowo na zewnątrz centralnej części 52a, stanowiąc z nią jeden element, a ponadto, element wzmacniający 55, w postaci tkaniny z włókien szklanych, jest umieszczany wewnątrz centralnej części 52a i kołowej, efektywnej części 52b tarczy szlifierskiej. Ponadto, wzmacniający metalowy pierścień mocujący 54 jest wykonany w sposób zintegrowany z korpusem 52 tarczy szlifierskiej podczas formowania korpusu 52 tarczy szlifierskiej.

Poniżej zostanie przedstawione mocowanie obrotowej tarczy szlifierskiej 51 do ręcznej szlifierki w celu jej użycia. W szlifierce, do której jest mocowana obrotowa tarcza szlifierska 51, wał napędowy 62 tarczy szlifierskiej wystaje z głównego korpusu 61 szlifierki, jak pokazano na Pos. III, przy czym na końcu wału napędowego 62 tarczy szlifierskiej jest utworzona część śrubowa, i ta część śrubowa jest tak zbudowana, że może być na nią nakręcona nakrętka 63. Ponadto, w pobliżu nasady wału napędowego 62 tarczy szlifierskiej są usytuowane kryza 62a i część 62b chwytająca tarczę szlifierską.

Kiedy tarcza szlifierska 51 jest mocowana do ręcznej szlifierki, najpierw część 62b chwytająca tarczę szlifierską, która jest usytuowana na wale napędowym 62 tarczy szlifierskiej, jest wkładana w centralny otwór 53 tarczy szlifierskiej i jeden bok obrotowej tarczy szlifierskiej 51 jest ustawiany tak, że kontaktuje się z kryzą 62a. Następnie, nakręcana jest nakrętka mocująca 63 na część śrubową, usytuowaną na końcu wału napędowego 62 tarczy szlifierskiej, wystającym z drugiej strony obrotowej tarczy szlifierskiej 51 i obrotowa tarcza szlifierska 51 jest mocowana do kryzy 62a. W ten sposób obrotowa tarcza szlifierska 51 jest precyzyjnie centrowana i mocowana do wału napędowego 62 tarczy szlifierskiej.

Przymocowana w ten sposób do szlifierki obrotowa tarcza szlifierska 51 jest obracana wraz z wałem napędowym 62 tarczy szlifierskiej i jest stykana z powierzchnią polerowanego elementu 70 pod kątem zwykle równym 15 do 30 stopni w celu polerowania. Ponadto, kołowa, efektywna część 52b tarczy szlifierskiej jest ścierana w trakcie polerowania. Kiedy ścieranie osiągnie pozycję wskazywaną przez znak Z na Pos. II (w przybliżeniu 40%), przyjmuje się, że obrotowa tarcza szlifierska jest zużyta i jest wymieniana na nową obrotową tarczę szlifierską 51, zaś stara obrotowa tarcza szlifierska 51 jest wyrzucana jako odpad przemysłowy. Wymiana obrotowej tarczy szlifierskiej 51 zajmuje około 30 minut w pewnych operacjach roboczych. Zatem pożądane jest zredukowanie wielkości odpadów przemysłowych, a ponadto wydłużenie czasu eksploatacji obrotowej tarczy szlifierskiej 51, zmniejszenie liczby wymian i poprawienie gotowości do pracy obrotowej tarczy szlifierskiej.

W tradycyjnym korpusie 52 tarczy szlifierskiej, pokazanym na Pos. I do Pos. III, grubość ścianki (zwana w dalszej części opisu również „grubością płytki”) centralnej części 52a i grubość ścianki kołowej, efektywnej części 52b tarczy szlifierskiej, używanej do polerowania, są takie same. Inaczej móPL 216 866 B1 wiąc, grubość ścianki centralnej części 52a, wyrzucanej jako odpad przemysłowy i grubość ścianki kołowej, efektywnej części 52b tarczy szlifierskiej, wykorzystywanej do polerowania, są formowane jako jeden element, o tej samej grubości, zaś ilość wyrzucanego materiału szlifierskiego, który tworzy centralną część 52a, jest duża, co stwarza problemy z przetwarzaniem odpadów i koszty. W szczególności, w ostatnich latach, ilość wydobywanego boksytu, stosowanego jako materiał szlifierski i tym podobne, jest niewielka, boksyt stał się drogi i odpowiednio stało się istotne redukowanie jego odpadów. Ponadto, trwałość korpusów 52 tarcz szlifierskich jest mała i konieczna jest częsta wymiana ich na nowe, co stwarza w dotychczasowych rozwiązaniach problemy związane z gotowością do pracy.

Zatem, problemem technicznym, który należy rozwiązać, jest uzyskanie takiej modyfikacji obrotowej tarczy szlifierskiej, która umożliwia wydłużenie czasu eksploatacji obrotowej tarczy szlifierskiej i redukcję ilości odpadowego materiału szlifierskiego. Niniejszy wynalazek ma na celu rozwiązanie tego problemu.

Obrotowa tarcza szlifierska według wynalazku zawiera centralną część, w której usytuowany jest centralny otwór, do którego wkładany jest wał napędowy tarczy szlifierskiej szlifierki i dyskowy korpus tarczy szlifierskiej, który ma kołową, efektywną część tarczy szlifierskiej, usytuowaną obwodowo na zewnątrz centralnej części, stanowiąc z nią jeden element, przy czym grubość ścianki kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej jest większa niż grubość ścianki części centralnej.

Zgodnie z tą strukturą, nawet przy tej samej ilości materiału ściernego, jak ilość materiału ściernego używana do wykonania tradycyjnej obrotowej tarczy szlifierskiej, możliwe jest uzyskanie grubości kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej, używanej w praktyce do szlifowania, większej niż grubość centralnej części tarczy szlifierskiej tradycyjnej, obrotowej tarczy szlifierskiej i uzyskanie kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej, której szybkość ścierania jest mała.

Ponadto, materiał szlifierski obrotowej tarczy szlifierskiej, zamiast na cieńszej części centralnej jest umieszczony na powierzchni kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej przeciwnej do powierzchni zwróconej w stronę polerowanego przedmiotu tak, że grubość tarczy szlifierskiej rośnie stopniowo od obrotowej części centralnej do części zewnętrznej.

Zgodnie z tą strukturą, możliwe jest uzyskanie dużej powierzchni kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej, która kontaktuje się z powierzchnią polerowanego przedmiotu pod kątem zwykle równym około 15 do 30 stopni.

Ponadto, materiał szlifierski obrotowej tarczy szlifierskiej zamiast na centralnej części o mniejszej grubości jest umieszczony na powierzchni kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej skierowanej w stronę polerowanego przedmiotu tak, że grubość tarczy szlifierskiej rośnie stopniowo od obrotowej części centralnej do części zewnętrznej.

Zgodnie z tą strukturą, możliwe jest uzyskanie dużej powierzchni kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej, która kontaktuje się z powierzchnią polerowanego przedmiotu pod kątem zwykle równym około 15 do 30 stopni.

Sposób wytwarzania obrotowej tarczy szlifierskiej, zawierającej część centralną, w której usytuowany jest centralny otwór tarczy szlifierskiej, w który wkładany jest wał napędowy tarczy szlifierskiej szlifierki i dyskowy korpus tarczy szlifierskiej, który ma kołową, efektywną część tarczy szlifierskiej, usytuowaną obwodowo na zewnątrz centralnej części, stanowiąc z nią jeden element, przy czym grubość ścianki centralnej części jest mniejsza niż grubość ścianki kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej, zaś materiał szlifierski zamiast na cieńszej ściance części centralnej, umieszcza się na powierzchni kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej i grubość ścianki kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej jest większa niż grubość ścianki części centralnej.

Według tego sposobu produkcji, przy użyciu tej samej ilości tradycyjnego materiału szlifierskiego, wykorzystywanego do wykonywania obrotowej tarczy szlifierskiej, możliwe jest utworzenie kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej, używanej w praktyce do szlifowania, grubszej niż grubość centralnej części tarczy szlifierskiej w tradycyjnej obrotowej tarczy szlifierskiej i uzyskanie obrotowej tarczy szlifierskiej, która ma znaczną efektywną wielkość części polerującej.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku, przez użycie tej samej ilości tradycyjnego materiału szlifierskiego, co ilość używana do utworzenia obrotowej tarczy szlifierskiej, możliwe jest uzyskanie obrotowej tarczy szlifierskiej, której czas eksploatacji jest dłuższy niż tradycyjnej obrotowej tarczy szlifierskiej i odpowiednio, oczekuje się redukcji liczby operacji wymiany i zwiększenia gotowości do pracy i wydajności ekonomicznej. Ponadto, ponieważ maleje ilość materiału szlifierskiego wyrzucanej centralnej części, możliwe jest maksymalne zmniejszenie ilości wyrzucanych odpadów.

PL 216 866 B1

W wynalazku możliwe jest uzyskanie postępu ścierania wolniejszego niż w przypadku tradycyjnego korpusu tarczy szlifierskiej i możliwe jest utworzenie obrotowej tarczy szlifierskiej, której czas eksploatacji jest dłuższy niż w przypadku tradycyjnej obrotowej tarczy szlifierskiej. Zatem oczekuje się redukcji liczby operacji wymiany tarczy i zwiększenie gotowości do pracy i efektywności ekonomicznej. Ponadto, ponieważ wielkość wyrzucanej części centralnej staje się mała, możliwe jest zredukowanie ilości wyrzucanych odpadów.

W wynalazku, ponieważ możliwe jest uzyskanie dużej powierzchni kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej, kontaktującej się z powierzchnią polerowanego przedmiotu, uzyskuje się poprawienie szybkości pracy.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania uwidoczniono na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok obrotowej tarczy szlifierskiej według przykładu wykonania, do którego odnosi się niniejszy wynalazek; fig. 2 pokazuje przekrój poprzeczny wzdłuż linii A-A na fig. 1; fig. 3 ilustruje powiększony przekrój poprzeczny z fig. 2; fig. 4 przedstawia przekrój poprzeczny, pokazujący schematycznie przykład urządzenia do formowania, służącego do wykonywania obrotowej tarczy szlifierskiej według przykładu wykonania niniejszego wynalazku; fig. 5 pokazuje przykład warunków eksploatacyjnych obrotowej tarczy szlifierskiej według niniejszego wynalazku; fig. 6 przedstawia doświadczalne wyniki pomiarów ilości materiału ścieranego z polerowanego przedmiotu i materiału ścieranego z tarczy szlifierskiej, przy czym fig. 6A pokazuje przykład użycia obrotowej tarczy szlifierskiej według niniejszego wynalazku, zaś fig. 6B pokazuje przykład użycia tradycyjnej, obrotowej tarczy szlifierskiej; fig. 7 pokazuje przekrój poprzeczny przykładu zmodyfikowanej obrotowej tarczy szlifierskiej, do której odnosi się niniejszy wynalazek; Pos. I przedstawia widok z góry, pokazujący tradycyjną, obrotową tarczę szlifierską; Pos. II przedstawia przekrój poprzeczny wzdłuż linii B-B na Pos. I, zaś Pos. III pokazuje przykładowo warunki eksploatacyjne tradycyjnej, obrotowej tarczy szlifierskiej.

Niniejszy wynalazek został wykonany w celu wydłużenia czasu eksploatacji obrotowej tarczy szlifierskiej i zredukowania ilości wyrzucanego materiału szlifierskiego, co zostało zrealizowane za pomocą sposobu wytwarzania obrotowej tarczy szlifierskiej i obrotowej tarczy szlifierskiej, zawierającej część centralną, w której usytuowany jest centralny otwór tarczy szlifierskiej, w który wkładany jest wał napędowy tarczy szlifierskiej szlifierki i dyskowy korpus tarczy szlifierskiej, który zawiera kołową, efektywną część tarczy szlifierskiej, usytuowaną obwodowo na zewnątrz centralnej części, stanowiąc z nią jeden element, przy czym grubość ścianki części centralnej jest mniejsza niż grubość ścianki kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej, zaś materiał szlifierski, zamiast na część centralną o mniejszej grubości ścianki, jest umieszczany na powierzchni kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej i grubość ścianki kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej jest większa niż grubość ścianki części centralnej.

W dalszej części opisu, obrotowa tarcza szlifierska według niniejszego wynalazku zostanie omówiona w odniesieniu do korzystnego przykładu wykonania. Fig. 1 do fig. 3 pokazują przykład wykonania obrotowej tarczy szlifierskiej, do której odnosi się niniejszy wynalazek, przy czym fig. 1 przedstawia widok z góry obrotowej tarczy szlifierskiej, fig. 2 pokazuje przekrój poprzeczny wzdłuż linii A-A na fig. 1, zaś fig. 3 ilustruje powiększony przekrój poprzeczny z fig. 2.

Na fig. 1 do fig. 3 obrotowa tarcza szlifierska 11 jest utworzona z dyskowego korpusu 12 tarczy szlifierskiej i wzmacniającego, metalowego mocowania 14, wykonanego z metalu, przymocowanego w centralnym otworze 13 tarczy szlifierskiej w korpusie 12 tarczy szlifierskiej. Ponadto, centralny otwór 13 tarczy szlifierskiej jest otworem, w który wkładany jest wał napędowy tarczy szlifierskiej ręcznej szlifierki i wzmacniające mocowanie metalowe 14 jest użyte do wzmacniania centralnego otworu 13 tarczy szlifierskiej.

Korpus 12 tarczy szlifierskiej jest wykonywany przez mieszanie ściernego ziarna (na przykład z boksytu) i żywicy wiążącej, formowanie i spiekanie. Korpus 12 ma centralną część 12a, w której usytuowany jest centralny otwór 13 tarczy szlifierskiej i kołową, efektywną część 12b tarczy szlifierskiej, która jest usytuowana obwodowo na zewnątrz centralnej części 12a, stanowiąc z nią jeden element, a ponadto, element wzmacniający 15 w postaci materiału utkanego z włókien szklanych jest umieszczany wewnątrz centralnej części 12a i kołowej, efektywnej części 12b tarczy szlifierskiej.

Kiedy formowany jest korpus 12 tarczy szlifierskiej, grubość ścianki centralnej części 12a jest wykonywana jako niewielka, zaś grubość ścianki kołowej, efektywnej części 12b tarczy szlifierskiej jest wykonywana jako większa niż grubość ścianki centralnej części 12a. W tym przypadku, nadmiar materiału szlifierskiego, wytworzony przez wykonywanie cieńszej centralnej części 12a, jest umieszczany na powierzchni kołowej, efektywnej części 12b tarczy szlifierskiej, a zatem ścianka kołowej, efektywnej

PL 216 866 B1 części 12b tarczy szlifierskiej jest tak uformowana, że jest grubsza niż grubość ścianki centralnej części 12a.

Zatem, jak pokazano na fig. 3, kiedy na tle obrotowej tarczy szlifierskiej 11 według niniejszego wynalazku, zostanie narysowana, linią złożoną z segmentów dwóch kropek i kreski, tradycyjna, obrotowa tarcza szlifierska 51, która jest utworzona z tej samej ilości materiału szlifierskiego co obrotowa tarcza szlifierska 11, zrozumiałe jest, że grubość ścianki kołowej, efektywnej części 12b tarczy szlifierskiej głównego korpusu 12 tarczy szlifierskiej w niniejszym przykładzie wykonania jest większa niż grubość ścianki kołowej, efektywnej części tarczy szlifierskiej głównego korpusu 52 tarczy szlifierskiej o tradycyjnej strukturze. Inaczej mówiąc, część pokazana przez przekrój poprzeczny X na fig. 3 jest częścią, która jest cieńsza w korpusie 12 tarczy szlifierskiej według niniejszego przykładu wykonania, zaś nadmiarowy materiał szlifierski, uzyskany przez wykonanie tej części z mniejszą grubością, jest umieszczany na powierzchni 12d boku przeciwnego do boku korpusu 12, skierowanego w stronę polerowanego przedmiotu tak, że grubość rośnie stopniowo od części centralnej do części zewnętrznej.

Fig. 4 przedstawia w przekroju poprzecznym przykład urządzenia formującego, służącego do wykonania obrotowej tarczy szlifierskiej 11, pokazanej na figurach 1 do 3. Na figurze, formujące urządzenie 21 jest wyposażone w pierścieniową formę 22 zewnętrznego obwodu, górną formę 23 i dolną formę 24, umieszczone w formie 22 zewnętrznego obwodu, prętowy element rdzeniowy 25, który utrzymuje górną formę 23 i dolną formę 24 w odpowiedniej pozycji w formie 22 zewnętrznego obwodu i biegnie w kierunku pionowym. Ponadto, jedna z form: górna 23 lub dolna 24, może być przesuwana w kierunku pionowym względem drugiej formy i jej ruch jest prowadzony przez prętowy element rdzeniowy 25.

Podczas formowania, w stanie, w którym dolna forma 24 i górna forma 23 są oddalone jedna od drugiej, wzmacniające mocowanie metalowe 14 i dwa elementy wzmacniające 15, z tkaniny z włókna szklanego, są mocowane do prętowego elementu rdzeniowego 25 między dolną formą 24 i górną formą 23 odpowiednio, ziarno ścierne jest mieszane i wiążąca żywica 12, w stanie stopionym, jest wtryskiwana w miejsce między dolną formą 24 a górną formą 23. Następnie, dolna forma 24 i górna forma 23 są ściskane pod ciśnieniem i wiążąca żywica 12 jest utwardzana, a następnie uzyskiwana jest jednorodna, obrotowa tarcza szlifierska 11, w której wzmacniające mocowanie metalowe 14 i elementy wzmacniające 15, 15 z tkaniny z włókna szklanego umieszczone są w wiążącej żywicy 12, jak pokazano na fig. 1 do fig. 3.

Następnie zostanie opisane mocowanie obrotowej tarczy szlifierskiej 11 do ręcznej szlifierki w celu użycia. W szlifierce, do której obrotowa tarcza szlifierska 11 jest mocowana, wał napędowy 32 tarczy szlifierskiej wystaje z głównego korpusu 31 szlifierki, jak pokazano na fig. 5. Na końcu wału napędowego 32 tarczy szlifierskiej znajduje się gwint i nakrętka mocująca 33 może zostać nakręcona na gwint. Ponadto, kryza 32a i część 32b chwytająca tarczę szlifierską, są umieszczane w części zbliżonej do nasady wału napędowego 32 tarczy szlifierskiej.

Kiedy obrotowa tarcza szlifierska 11 jest mocowana do ręcznej szlifierki, najpierw centralny otwór 13 tarczy szlifierskiej jest umieszczany na części 32b chwytającej tarczę szlifierską, usytuowanej na wale napędowym 32 tarczy szlifierskiej, zaś jeden bok 12b obrotowej tarczy szlifierskiej 11 jest umieszczany tak, że kontaktuje się z kryzą 32a. Następnie, nakrętka mocująca 33 jest nakręcana na część śrubową zakończenia wału napędowego 32 tarczy szlifierskiej, wystającą z drugiego boku 12c obrotowej tarczy szlifierskiej 11 i obrotowa tarcza szlifierska 11 jest mocowana wraz z kryzą 32a. Zatem obrotowa tarcza szlifierska 11 jest precyzyjnie centrowana i przymocowana do wału napędowego 32 tarczy szlifierskiej.

Obrotowa tarcza szlifierska 11, przymocowana do szlifierki w ten sposób, jest obracana wraz z wałem napędowym 22 tarczy szlifierskiej i jest stykana z powierzchnią polerowanego przedmiotu 40 pod kątem zwykle równym około 15 do 30 stopni i w ten sposób wykonywane jest jego polerowanie. Ponadto, kołowa, efektywna część 22b tarczy szlifierskiej jest ścierana w trakcie polerowania. Kiedy ścieranie osiągnie pozycję pokazaną przez znacznik Z na fig. 2 i fig. 3, uważa się, że obrotowa tarcza szlifierska jest zużyta i jest wymieniana na nową obrotową tarczę szlifierską 11, zaś stara obrotowa tarcza szlifierska 11 jest wyrzucana jako odpad przemysłowy.

Jednakże kołowa, efektywna część 12b tarczy szlifierskiej korpusu 12 tarczy szlifierskiej według niniejszego przykładu wykonania jest utworzona tak, że grubość jej ścianki jest większa niż grubość ścianki korpusu kołowej, efektywnej części tradycyjnej tarczy szlifierskiej utworzonej z tej samej ilości materiału szlifierskiego, jak wspomniano powyżej i grubość rośnie stopniowo od obrotowej centralnej części do zewnętrznej części i, odpowiednio, możliwe jest uzyskanie dużej powierzchni kołowej, efek6

PL 216 866 B1 tywnej części 12b tarczy szlifierskiej, która kontaktuje się z polerowaną powierzchnią przedmiotu 40 pod kątem zwykle równym około 15 do 30 stopni. W ten sposób szybkość pracy kołowej, efektywnej części 12b tarczy szlifierskiej jest poprawiona, zaś czas od rozpoczęcia polerowania do momentu, gdy potrzebna jest wymiana tarcz szlifierskich, staje się dłuższy, zaś ilość wyrzucanego materiału ściernego maleje.

Fig. 6 pokazuje przykład wyników doświadczeń, pokazujących ilość materiału startego podczas polerowania i ilość materiału startego z obrotowej tarczy szlifierskiej 11 według niniejszego wynalazku i tradycyjnej obrotowej tarczy szlifierskiej. Doświadczenie to pokazuje zakres polerowania przedmiotu i zakres ścierania tarczy szlifierskiej uzyskane, gdy średnica obrotowej tarczy szlifierskiej była równa 100 mm, zaś prędkość obrotowa była równa 12000 obrotów na minutę i odpowiednie obrotowe tarcze szlifierskie były w sposób ciągły dociskane do przedmiotów pięć razy co pięć minut i polerowanie było wykonywane, zaś odnośnie efektywnej wielkości zużycia, zewnętrzne obwody tarcz szlifierskich były ścierane do 40% lub mniej.

Fig. 6A pokazuje wyniki dla niniejszego wynalazku i odnośnie korpusu tarczy szlifierskiej, ilość materiału D1 została starta przez polerowanie przez pierwsze pięć minut, ilość D2 została starta po następnych pięciu minutach, ilość D3 została starta po następnych pięciu minutach, ilość D4 została starta po następnych pięciu minutach, zaś ilość D5 została starta po następnych pięciu minutach odpowiednio i cała wielkość starcia wynosiła około 47.8 mm. Z drugiej strony, odnośnie polerowanego przedmiotu, ilość materiału M1 została starta po pierwszych pięciu minutach polerowania, ilość M2 została starta po następnych pięciu minutach polerowania, ilość M3 została starta po następnych pięciu minutach polerowania, ilość M4 została starta po następnych pięciu minutach polerowania, zaś ilość M5 została starta po następnych pięciu minutach polerowania odpowiednio i cała wielkość polerowania wyniosła około 299 mm i nawet przy tej samej średnicy jak średnica tradycyjnej tarczy szlifierskiej równa 100 mm, resztkowa średnica tarczy szlifierskiej, która wykonywała polerowanie pięciokrotnie co pięć minut, była równa 96 mm, zaś masa 36 mm pozostała na 60 mm, to jest stanowiąc 40% efektywnej ilości użytkowej 100 mm i ten stosunek wielkości resztkowych odpowiadał 2.5 razy i stwierdzono, że można uzyskać 2.5 - razy większą efektywność ekonomiczną w porównaniu z tradycyjną tarczą szlifierską.

Fig. 6B pokazuje przypadek tradycyjny i odnośnie korpusu tarczy szlifierskiej, ilość materiału d1 została starta przez pierwsze pięć minut polerowania, ilość d2 została starta przez następne pięć minut, ilość d3 została starta przez następne pięć minut, ilość d4 została starta przez następne pięć minut, zaś ilość d5 została starta przez następne pięć minut odpowiednio i całkowita ilość startego materiału była równa około 68.0 mm. Z drugiej strony, odnośnie polerowanego przedmiotu, ilość materiału m1 została starta przez pierwsze pięć minut polerowania, ilość m2 została starta przez następne pięć minut polerowania, ilość m3 została starta przez następne pięć minut polerowania, ilość m4 została starta przez następne pięć minut polerowania, zaś ilość m5 została starta przez następne pięć minut polerowania odpowiednio i cała ilość startego przez polerowanie materiału wyniosła około 309.3 mm.

Jak można zauważyć w powyższych wynikach doświadczalnych, stwierdzono, że nawet jeśli ta sama wielkość polerowanego przedmiotu jest ścierana, w obrotowej tarczy szlifierskiej 11 według niniejszego wynalazku wielkość starcia głównego korpusu 12 tarczy szlifierskiej jest mniejsza niż w przypadku tradycyjnej tarczy szlifierskiej i nawet jeśli obrotowa tarcza szlifierska o tej samej zewnętrznej średnicy jest utworzona z tej samej ilości materiału szlifierskiego co tradycyjna tarcza szlifierska, użytego do uformowania obrotowej tarczy, trwałość obrotowej tarczy szlifierskiej według niniejszego wynalazku jest większa niż tradycyjnej obrotowej tarczy szlifierskiej, a ponadto wydajność robocza jest większa. Zatem możliwe jest zmniejszenie liczby wymian tarcz i zwiększenie efektywności ekonomicznej. Ponadto, ilość materiału szlifierskiego, który stanowi centralną część, przeznaczoną do wyrzucenia, jest mniejsza niż w tradycyjnej konstrukcji i, odpowiednio, ilość przeznaczonego do wyrzucenia materiału szlifierskiego staje się mała i uzyskiwany jest korzystny wpływ na środowisko.

Ponadto, w konstrukcji według przykładu wykonania, przedstawiona jest obrotowa tarcza szlifierska 11, w której nadmiarowy materiał szlifierski, uzyskany przez zmniejszenie grubości ścianki części centralnej 12a jest umieszczany na powierzchni 12d przeciwnej do powierzchni 12c, skierowanej w stronę polerowanego przedmiotu 40, jednakże obrotowa tarcza szlifierska 11 może zostać utworzona, na przykład, jak pokazano na fig. 7, przez umieszczenie nadmiarowego materiału szlifierskiego na powierzchni 12c, skierowanej w stronę polerowanego przedmiotu 40 tak, że grubość rośnie stopniowo od obrotowej części centralnej do części zewnętrznej. W tym przypadku również można uz yskać te same efekty jak w obrotowej tarczy szlifierskiej 11 pokazanej na fig. 1 do fig. 3.

PL 216 866 B1

Ponadto, ponieważ kilka zmodyfikowanych form może zostać wykorzystanych w niniejszym wynalazku bez odchodzenia od jego idei, takie zmodyfikowane przykłady wykonania są obejmowane przez niniejszy wynalazek.

Claims (4)

1. Obrotowa tarcza szlifierska zawierająca część centralną, w której usytuowany jest centralny otwór, w którym umieszczony jest wał napędowy tarczy szlifierskiej szlifierki i dyskowy korpus tarczy szlifierskiej, który zawiera kołową, efektywną część tarczy szlifierskiej, usytuowaną obwodowo na zewnątrz od części centralnej, stanowiącą z nią jeden element, znamienna tym, że grubość ścianki kołowej, efektywnej części (12b) tarczy szlifierskiej (11) jest większa niż grubość ścianki części centralnej (12a).

2. Obrotowa tarcza szlifierska według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał szlifierski zamiast na części centralnej (12a) o mniejszej grubości ścianki jest umieszczony na powierzchni kołowej, efektywnej części (12b) tarczy szlifierskiej (11) przeciwnej do powierzchni zwróconej w stronę polerowanego przedmiotu (40) tak, że, grubość tarczy szlifierskiej (11) rośnie stopniowo od obrotowej części centralnej (12a) do części zewnętrznej.

3. Obrotowa tarcza szlifierska według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał szlifierski zamiast na części centralnej (12a) o mniejszej grubości ścianki, jest umieszczony na powierzchni kołowej, efektywnej części (12b) tarczy szlifierskiej (11), zwróconej w stronę polerowanego przedmiotu (40) tak, że grubość ścianki tarczy szlifierskiej (11) rośnie stopniowo od obrotowej części centralnej (12a) do części zewnętrznej.

4. Sposób wytwarzania obrotowej tarczy szlifierskiej, zawierającej część centralną, w której usytuowany jest centralny otwór tarczy szlifierskiej, w którym umieszcza się wał napędowy tarczy szlifierskiej szlifierki i dyskowy korpus tarczy szlifierskiej, który ma kołową, efektywną część tarczy szlifierskiej, usytuowaną obwodowo na zewnątrz części centralnej, stanowiąc z nią jeden element, znamienny tym, że formuje się grubość ścianki części centralnej (12a) mniejszą niż grubość ścianki kołowej, efektywnej części (12b) tarczy szlifierskiej (11) i materiał szlifierski zamiast do centralnej części (12a) o cieńszej ściance, umieszcza się na kołowej, efektywnej części (12b) tarczy szlifierskiej (11) i formuje się grubość kołowej, efektywnej części (12b) tarczy szlifierskiej (11) grubszą niż grubość ścianki części centralnej (12a).