PL217597B1 - Wytłumiacz przeciwogniowy i przeciwdymowy - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wytłumiacz przeciwogniowy i przeciwdymowy.

W znanych rozwiązaniach dotyczących wytłumiaczy przeciwogniowych i przeciwdymowych problem stanowi kłopotliwy i trudny montaż. Prawidłowy montaż jest konieczny dla właściwego funkcjonowania wytłumiacza, zaś ryzyko pożaru i zadymienia spowodowanego przez nieskuteczny/wadliwy montaż jest realnym problemem. Prawie wszystkie sposoby montażu wytłumiaczy przeciwogniowych wymagają uszczelnienia połączenia wytłumiacza ze ścianą z obydwu stron przeciwpożarowej ściany, co często jest praktycznie niemożliwe w rzeczywistych warunkach na miejscu prowadzenia pracy. Ponadto, zwłaszcza w przypadku wytłumiaczy przeciwogniowych montowanych w powierzchni ściany i posiadających masywną obudowę, prawie niemożliwe jest wykonanie prawidłowego montażu w miejscu prowadzenia prac, gdyż obudowa blokuje widoczność we wnętrzu przelotowego otworu i zwiększa tym samym ryzyko popełnienia błędu.

Dodatkowy problem w przypadku wytłumiaczy przeciwogniowych posiadających masywne obudowy polega na ich ciężarze, co skutkuje powstaniem dodatkowych kosztów obsługi i znacznie utrudnia montaż produktu.

Wytłumiacz przeciwogniowy i przeciwdymowy, zawierający ramę utworzoną przez płyto podobną spodnią ścianę mającą krawędzie boczne oraz pierwszy otwór, a także posiadającą ściany boczne, przy czym ściana dolna jest przyłączona do płaskiej powierzchni ściany przeciwpożarowej wokół przelotowego otworu w ścianie przeciwpożarowej, zaś przez pierwszy otwór w ścianie spodniej przechodzi obudowa podparta przy krawędziach tego otworu i przechodząca przez przelotowy otwór w ścianie przeciwpożarowej, przy czym wewnątrz osłony tej obudowy jest zamontowana zasuwa zamykająca, a przestrzeń zalewania utworzona przez ścianę spodnią, osłonę obudowy i ściany boczne jest przeznaczona do wypełnienia masą termoizolacyjną, która jest płynna podczas zalewania i która twardnieje po zalaniu, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ściany boczne są podłączone do krawędzi bocznych spodniej ściany i są skierowane od ściany przeciwpożarowej, zaś przestrzeń zalewania znajduje się na płaskiej powierzchni czołowej ściany przeciwpożarowej znajdującej się na zewnątrz obwodu przelotowego otworu w ścianie przeciwpożarowej.

Boczna ściana ramy zawiera drugie otwory, utworzone wokół obwodu pierwszego otworu, przez co przestrzeń zalewania może być wypełniana masą ogniotrwałą w taki sposób, że jej część przechodzi przez te drugie otwory do przestrzeni pomiędzy ramą a ścianą przeciwpożarową dla uszczelnienia tej przestrzeni, gdy wytłumiacz jest przytwierdzony do płaskiej powierzchni ściany przeciwpożarowej.

Przez spodnią ścianę w ramie przechodzą śruby łączące, mocujące wytłumiacz do płaskiej powierzchni ściany przeciwpożarowej.

Boczne ściany ramy są prostokątne, odległość bocznych ścian ramy od zewnętrznej powierzchni obudowy mieści się w zakresie od 50 do 250 mm, zaś głębokość bocznych ścian ramy jest mniejsza niż 100 mm.

Na zewnętrznej powierzchni odcinka obudowy wystającego z ramy ułożona jest pierwsza pęczniejąca uszczelka, umieszczona w przelotowym otworze przeciwpożarowej ściany, która pęczniejąc pod wpływem ciepła w sytuacji pożarowej wypełnia przestrzeń pomiędzy zewnętrzną powierzchnią obudowy a wewnętrzną powierzchnią przelotowego otworu.

Zasuwa zamykająca posiada na swoim obwodzie drugą pęczniejącą uszczelkę, która pęcznieje pod wpływem ciepła w sytuacji pożarowej i blokuje zasuwę zamykającą w położeniu zamkniętym.

Druga pęczniejąca uszczelka na obwodzie zasuwy zamykającej jest otoczona przez elastyczną uszczelkę, która to elastyczna uszczelka zawiera dwa umieszczone w odstępie od siebie równoległe elementy krawędziowe opasujące powierzchnie boczne korpusu zasuwy zamykającej, środkowy element łączący, łączący elementy krawędziowe, i opasujący obwód zasuwy zamykającej, oraz przynajmniej jedną wargę uszczelniającą wystającą w kierunku promieniowym od środkowego elementu łączącego, która uszczelnia obwód zasuwy zamykającej względem wewnętrznej powierzchni osłony obudowy.

Ideą leżącą u podstaw tego wynalazku było zastosowanie w strukturze produktu zintegrowanego lekkiego montażowego kołnierza, za pomocą którego wytłumiacz przeciwogniowy może być z łatwością zamontowany w przeciwpożarowej ścianie. Realizacja wynalazku polega na tym, że ten montażowy kołnierz pełni jednocześnie funkcję odlewniczej ramy dla masywnej obudowy. Odlewanie masy może zostać wykonane na miejscu. Jednocześnie odlew pełni funkcję uszczelnienia przeciwogniowego ściennego kanału wytłumiacza po stronie montażowej i nie ma potrzeby stosowania jakiegokolwiek

PL 217 597 B1 innego uszczelnienia czy połączenia. Korzystnie stosowana jest masa m1 na bazie gipsu, która w trakcie odlewania jest płynna, ale która po procesie odlewania ulega stwardnieniu. Masa m1 jest masą izolującą termicznie i przeciwdziałającą rozprzestrzenianiu się ognia.

Masa m1 pełni funkcję ochronną wobec ognia, gdyż jest masą izolującą termicznie. Jest ona umieszczona szczelnie przy przeciwpożarowej ścianie i zapobiega rozprzestrzenianiu się ognia i dymu od miejsca połączenia masy przeciwogniowej i przeciwpożarowej ściany. Pełni ona także funkcję składnika nośnego, nadając strukturze stabilność, gdyż po wylaniu twardnieje ona w odlewniczej przestrzeni ramy.

Według wynalazku wykorzystuje się też elastyczną uszczelkę oraz uszczelkę pęczniejącą pod wpływem ciepła. Elastyczna uszczelka jest umieszczona najbardziej na zewnątrz na całym obwodzie, dzięki czemu jest ona połączona na swoich krawędziach z krawędziami zamykającej zasuwy. Uszczelka pęczniejąca pod wpływem ciepła znajduje się pod uszczelką elastyczną. W sytuacji pożarowej elastyczna uszczelka ze swoim występem zapobiega rozprzestrzenianiu się dymu, zanim uszczelka pęczniejąca ulegnie rozszerzeniu pod wpływem temperatury. W miarę wzrostu temperatury pęczniejąca uszczelka będzie dociskać elastyczną uszczelkę do jej przeciwległej powierzchni i będzie zapobiegać rozprzestrzenianiu się ognia i dymu poza zamykającą zasuwę.

Ponadto zrealizowano montaż uszczelniającej taśmy pęczniejącej pod wpływem ciepła wokół obudowy zamykającej zasuwy, na przykład przewodu, w przelotowym otworze ściany. Celem tego jest uzyskanie funkcji dodatkowej uszczelki w sytuacji pożarowej, przy wzroście temperatury w montażowym otworze.

W modularnym montażu mogą być także montowane montażowe ramy, jedna na drugiej i równolegle, dzięki czemu wytłumiacze przeciwogniowe a także przewody powietrzne mogą być montowane znacznie bliżej siebie niż możliwe jest to obecnie.

Wynalazek pozwala na szczelne zamontowanie wytłumiaczy przeciwogniowych w strukturze tylko od jednej strony w przeciwpożarowej ścianie przy użyciu śrub i odlewania wtórnego.

Otwór w ścianie wymagany do wykonania montażu jest możliwie mały, gdyż nie wykonuje się odlewania wtórnego do wnętrza otworu ściany.

Łatwe jest sprawdzenie prawidłowości montażu. Wykonanie odlewu montażowej/odlewniczej ramy do pełna/do oznaczenia gwarantuje, iż montaż wykonany zostanie prawidłowo.

Wytłumiacz przeciwogniowy według wynalazku jest lekki w transporcie i przy montażu, gdyż procedura odlewania wykonywana jest tylko na miejscu montażu. Czas montażu jest krótszy i mniejszy jest wymagany nakład pracy niż przy użyciu tradycyjnych sposobów realizacji.

W sposobie montażu wytłumiacza według wynalazku na powierzchni ściany umieszczana jest odlewnicza rama ze spodem, tak iż obudowa 12 zamykającej zasuwy 13 usytuowanej w otworze E dolnej części odlewniczej ramy znajduje się w otworze ściany. Odlewnicza rama 11 mocowana jest do ściany z wykorzystaniem śrub. Wówczas odlewnicza przestrzeń ramy odlewniczej pomiędzy bocznymi ścianami a dolną częścią jest wypełniana masą, która przechodzić będzie poprzez otwór w dolnej części odlewniczej ramy na drugą stronę dolnej części i będzie miała styczność ze ścianą. W ten sposób połączenie odlewniczej ramy ze ścianą staje się ścisłe i szczelne.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym:

fig. 1A przedstawia widok aksonometryczny wytłumiacza przeciwogniowego według wynalazku przed wlaniem przeciwogniowej masy m1 do wnętrza wewnętrznej przestrzeni A w ramie, fig. 1B - widok wytłumiacza przeciwogniowego w kierunku strzałki k1 z fig. 1A, fig. 2 - przekrój poprzeczny wzdłuż linii I-I z fig. 1B, pokazujący także przeciwpożarową ścianę w celu wyjaśnienia i opisania struktury i montażu, fig. 3A - korzystny przykład wykonania elastycznej uszczelki według wynalazku w widoku z punktu X10 fig. 1B. Elastyczna uszczelka przedstawiona została w połączeniu z korpusem zamykającej zasuwy, fig. 3B - strukturę uszczelki od krawędzi zamykającej zasuwy z częściami umieszczonymi oddzielnie od siebie, fig. 3C - inny korzystny przykład wykonania elastycznej uszczelki, a fig. 3D - trzeci korzystny przykład wykonania elastycznej uszczelki.

Na fig. 1A przedstawiono widok aksonometryczny wytłumiacza przeciwogniowego i przeciwdymowego 10 według wynalazku. Na fig. 1B przedstawiono wytłumiacz przeciwogniowy i przeciwdymowy 10 w widoku z kierunku strzałki K1 z fig. 1A.

PL 217 597 B1

Wytłumiacz przeciwogniowy 10 według wynalazku korzystnie zawiera odlewniczy obwód lub ramę 11 o prostokątnym lub kwadratowym przekroju poprzecznym, która to odlewnicza rama 11 zawiera spodnią ścianę 11a5 oraz boczne ściany 11a1, 11a2, 11a3 i 11a4. Odlewnicza rama 11 w spodniej ścianie 11a5 zawiera otwór E, korzystnie o kołowym przekroju poprzecznym, przeznaczony na obudowę 12, który zawiera wewnątrz zamykającą zasuwę 13. Zamykająca zasuwa 13 działa automatycznie poprzez bezpiecznik termiczny, dzięki któremu w sytuacji pożarowej zamykająca zasuwa 13 jest zwalniana a sprężyna spowoduje jej obrócenie do położenia zamykającego obudowę 12, albo też zamykająca zasuwa 13 może być sterowana zdalnie i może zawierać obracający silnik M. Oś obrotu oznaczono jako D0. W sytuacji pożarowej uruchamiany jest silnik i zamykająca zasuwa 13 jest zamykana automatycznie za pośrednictwem sterowania zdalnego. Spodnia ściana 11a5 odlewniczej ramy 11, jej boczne ściany 11a1, 11a2, 11a3 i 11a4 oraz krawędzie R ograniczają odlewniczą przestrzeń A przeznaczoną na masę m1. Od strony T, przeciwległej względem spodniej ściany 11a5, struktura jest otwarta od przestrzeni A do przestrzeni pomieszczenia. Korzystna grubość arkusza w ramie wynosi 1 mm lub mniej. Grubość ściany ramy 11 korzystnie leży w zakresie 1 mm lub mniej, zaś maksymalna wysokość lub szerokość ramy 11 mieści się w zakresie 50 - 250 mm przekrojowego rozmiaru przewodu czy też jego średnicy. Głębokość ramy 11 korzystnie wynosi mniej niż 100 mm. Przy użyciu śrub 14 rama 11 oraz powiązana z nią obudowa 12 jak również zamykająca zasuwa 13 są przykręcane i mocowane do ściany S. Poprzez otwór D1 w ścianie S umieszczany jest element 12a, który wystaje z ramy 11 obudowy 12. Na górze i wokół odcinka 12a obudowy 12 umieszczona jest uszczelniająca taśma, która w sytuacji pożarowej wypełnia przestrzeń pomiędzy elementem 12a a wewnętrzną ścianą D1 otworu D w ścianie S i zapobiega rozprzestrzenianiu się ognia i dymu.

Ściana 11a1 odlewniczej ramy 11 zawiera otwory e1, e2, e3, e4 ..., poprzez które z przestrzeni A do powierzchni ściany S dopływa odlewnicza masa m1, w wyniku czego zostaje uszczelnione połączenie rozważanej struktury ze ścianą S, co jest konieczne ze względu na bezpieczeństwo przeciwpożarowe.

Umieszczenie masy m1 w przestrzeni A korzystnie wykonywane jest na miejscu montażu wytłumiacza przeciwogniowego 10 w ścianie S. W przestrzeni A korzystnie stosowana jest izolacyjna termicznie masa m1 na bazie gipsu. Wytłumiacz przeciwogniowy 10 zawiera swobodny otwór A przeciwległy do ściany 11a1 ramy 11, poprzez który przestrzeń A może zostać wypełniona izolacyjną termicznie masą m1, która to przestrzeń A jest ograniczona przez arkuszową spodnią ścianę 11a5 i arkuszowe boczne ściany 11a1, 11a2, 11a3 i 11a4. Arkuszowe boczne ściany 11a1, 11a2, 11a3 i 11a4 zawierają krawędzie R, które są prostopadłe do centralnej osi obudowy 12. Utrzymują one masę m1 w przestrzeni A.

Wytłumiacz według wynalazku ma korzystne działanie w charakterze struktury przeciwogniowej, gdyż jej połączenie pozostaje chłodne, ponieważ łby śrub 14 są usytuowane wewnątrz masy m1 w przestrzeni A. Wytłumiacz według wynalazku jest bezpieczny do zamontowania z jednej strony w otworze ściany D1. Otwór D1 w ścianie pozostaje niewielki, gdyż nie ma potrzeby wykonywania żadnego odrębnego tak zwanego odlewania wtórnego. Wystarczający jest otwór tylko nieco większy niż średnica obudowy 12. Ze względu na to, że wytłumiacz przeciwogniowy 10 jest łatwy w montażu, łatwe jest także wykonanie końcowej kontroli montażu zasuwy wytłumiacza przeciwogniowego, gdyż kontrola ta musi być wykonana tylko z jednej strony. Wytłumiacz przeciwogniowy według wynalazku jest także lżejszy w porównaniu do rozwiązań ze stanu techniki, na przykład wytłumiacza przeciwogniowego wykonanego z masywnego kamienia.

Na fig. 2 przedstawiono przekrój poprzeczny wzdłuż linii I-I z fig. 1B. Na fig. 2 przedstawiono także przeciwpożarową ścianę S i w zasadzie główne części wytłumiacza przeciwogniowego i przeciwdymowego 10. Odlewnicza rama 11 otacza obudowę 12 zamykającej zasuwy 13, która korzystnie ma przekrój kołowy. Wewnątrz obudowy 12 znajduje się zamykająca zasuwa 13, która może być obracana wokół swojej osi x1. Zamykająca zasuwa 13 może być obracana przez nacisk sprężyny lub też przy pomocy silnika M. W przypadku użycia nacisku sprężyny możliwe jest zastosowanie tak zwanego bezpiecznika, którego rozmiary zmieniają się pod wpływem ciepła i który spowoduje wyłączenie sprężyny, dzięki czemu sprężyna ta spowoduje obrócenie obudowy 12 zamykającej zasuwy 13 do położenia, w którym zamknie wnętrze obudowy. Zasuwa 13 może być także obracana przez silnik M. Zgodnie z tym, co pokazano na rysunku, wokół obudowy 12 nawinięta jest uszczelniająca taśma 20 pęczniejąca pod wpływem ciepła, która to taśma w sytuacji pożarowej wypełnia przestrzeń pomiędzy obudową 12 a wewnętrzną powierzchnią D1' przelotowego otworu D1 przeciwpożarowej ściany S. PęczPL 217 597 B1 niejąca uszczelka 20 jest więc nawinięta wokół odcinka 12a tej części obudowy 12, która znajduje się wewnątrz otworu D1 przeciwpożarowej ściany S.

Odlewnicza rama 11, która zawiera przestrzeń A służącą do użycia przeciwogniowej masy m1, usytuowana jest w ścianie S1, tak iż otwór W w odlewniczej ramie 11 będzie połączony z przelotowym otworem D1 wykonanym w ścianie S. Obudowa 12 w odlewniczej ramie 11 będzie tutaj wchodziła swoim końcem 12a do wnętrza otworu D1 ściany S. Odlewnicza rama 11 jest wówczas wypełniana masą m1, która jest umieszczana w przestrzeni A wewnątrz odlewniczej ramy, zaś część masy m1 prowadzona jest poprzez otwory e1, e2, e3 ... odlewniczej ramy 11 do powierzchni ściany S', dzięki czemu odlewnicza rama jest ściśle łączona z powierzchnią S' ściany S. Sprawdzenie montażu wykonywane jest tylko od strony montażowej, gdyż nie ma potrzeby sprawdzania obydwu stron. Według niniejszego sposobu odcinek 12a przewodu, umieszczony w otworze D1 ściany, wyposażony jest w uszczelniającą taśmę 20, która wykonana jest z materiału pęczniejącego pod wpływem ciepła i który w sytuacji pożarowej wypełni przestrzeń pomiędzy odcinkiem 12a obudowy a ścianą D1' w otworze D1.

Zgodnie z tym, co pokazano na fig. 3A i 3B, elastyczna uszczelka 31 ma profil typu H. Profil typu H zawiera centralny element łączący 31b uszczelki 31, elementy krawędziowe 31a1 i 31a2 oraz wargi uszczelniające 31c1 i 31c2. Elementy krawędziowe 31a1 i 31a2 uszczelki 31 mają swoje podłużne osie prostopadłe względem podłużnej osi centralnego elementu łączącego 31b, zaś wargi 31c1 i 31c2 także mają swoje podłużne osie prostopadłe względem podłużnej osi centralnego elementu łączącego 31b. Elementy krawędziowe 31a1, 31a2 są usytuowane naprzeciw bocznych powierzchni F1, F2 zamykającej zasuwy 13.

Zamykająca zasuwa 13 korzystnie wykonana jest z przynajmniej trzech warstw, to znaczy wykonana jest z okrągłych krążków płyt, korzystnie płyt gipsowych. Otrzymuje się dzięki temu barierę termiczną pomiędzy płytami. Uszczelka 30 na obwodzie 13' zamykającej zasuwy 13 wytłumiacza przeciwogniowego 10 otoczona jest przez inną elastyczną uszczelkę 31, która korzystnie ma profil typu H zawierający centralny element łączący 31b, elementy krawędziowe 31a1, 31a2 oraz wargi uszczelniające 31c1, 31c2 uszczelki 31.

Uszczelka 31 korzystnie stanowi ciągłą taśmę. Może być ona także uformowana z elementów. Materiał uszczelki 31 stanowi korzystnie silikon lub kauczuk. Materiał tak zwanej masy twardniejącej m1 lub masy izolującej termicznie lub masy m1 przerywającej palenie się ognia korzystnie stanowi gips. Pęczniejące uszczelki 20 i 30 wykonane są z materiału przeciwogniowego.

Na fig. 3C przedstawiono korzystny przykład wykonania elastycznej uszczelki 31, w którym na krawędziach centralnego elementu łączącego 31b uszczelniającej taśmy znajdują się elementy krawędziowe 31a1 i 31a2, zaś z centralnego elementu łączącego 31b wystaje warga uszczelniająca 31c uszczelki. Warga uszczelniająca 31c może korzystnie stanowić część profilu typu h. Warga uszczelniająca 31c korzystnie zawiera pustą wewnętrzną przestrzeń O, dzięki czemu warga uszczelniająca 31c nabiera sztywności i utrzymywana jest w położeniu równym. Warga uszczelniająca 31c zwęża się w kierunku swojego końca.

Na fig. 3D przedstawiono elastyczną uszczelkę 31, która zawiera jedną wargę uszczelniająca 31c w środku uszczelki.

Według wynalazku, zamykająca zasuwa 13 jest tak uformowana, że składa się z kilku krążków, które są ułożone jedne przy drugim w celu utworzenia pomiędzy nimi bariery termicznej. Korpus 130 zasuwy korzystnie zawiera kilka krążków 130a1, 130a2 . . . dzięki czemu elastyczna uszczelka 31 korzystnie jest przymocowana na swoich elementach krawędziowych 31a1 i 31a2 pomiędzy dwoma krążkami 130a1, 130an korpusu. Wobec tego korpus 130 zasuwy 13 może być uformowany z kilku krążków, które korzystnie są krążkami gipsowymi o korzystnie kołowych przekrojach poprzecznych. Struktura może także zawierać taki korpus 130, który jest arkuszem metalowym i jest usytuowany w strukturze w położeniu najbardziej na zewnątrz, dzięki czemu elementy krawędziowe 31a1 i 31a2 elastycznej uszczelki 31 znajdować się będą pomiędzy najbardziej zewnętrznym krążkiem, który jest arkuszem metalowym a gipsową płytą lub kamiennym krążkiem, przy czym utrzymywane są one na miejscu i korzystnie mocowane osobno do płyty gipsowej za pośrednictwem śrub lub nitów. Materiałem, z jakiego wykonana jest elastyczna uszczelka 31, korzystnie jest kauczuk lub silikon. Materiałem pęczniejącej uszczelki 20, 30 korzystnie jest materiał przeciwogniowy. Masa m1 jest korzystnie masą na bazie gipsu, która jest mieszana w postaci sproszkowanej z wodą, dzięki czemu może być ona odlewana, zaś po odlaniu ulegnie stwardnieniu w przestrzeni A wewnątrz ramy 11.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wytłumiacz przeciwogniowy i przeciwdymowy, zawierający ramę utworzoną przez płyto podobną spodnią ścianę mającą krawędzie boczne oraz pierwszy otwór, a także posiadającą ściany boczne, przy czym ściana dolna jest przyłączona do płaskiej powierzchni ściany przeciwpożarowej wokół przelotowego otworu w ścianie przeciwpożarowej, zaś przez pierwszy otwór w ścianie spodniej przechodzi obudowa podparta przy krawędziach tego otworu i przechodząca przez przelotowy otwór w ścianie przeciwpożarowej, przy czym wewnątrz osłony tej obudowy jest zamontowana zasuwa zamykająca, a przestrzeń zalewania utworzona przez ścianę spodnią, osłonę obudowy i ściany boczne jest przeznaczona do wypełnienia masą termoizolacyjną, która jest płynna podczas zalewania i która twardnieje po zalaniu, znamienny tym, że ściany boczne (11a1, 11a2, 11a3, 11a4) są podłączone do krawędzi bocznych spodniej ściany (11a5) i są skierowane od ściany przeciwpożarowej (S), zaś przestrzeń zalewania (A) znajduje się na płaskiej powierzchni czołowej (S') ściany przeciwpożarowej (S) znajdującej się na zewnątrz obwodu przelotowego otworu (D1) w ścianie przeciwpożarowej (S).
2. 2. Wytłumiacz według zastrz. 1, znamienny tym, że boczna ściana (11a1) ramy (11) zawiera drugie otwory (e1, e2, e3, ...), utworzone wokół obwodu pierwszego otworu (E), przez co przestrzeń zalewania (A) może być wypełniana masą ogniotrwałą (m1) w taki sposób, że jej część przechodzi przez te drugie otwory (e1, e2, e3, ...) do przestrzeni pomiędzy ramą (11) a ścianą przeciwpożarową (S) dla uszczelnienia tej przestrzeni, gdy wytłumiacz jest przytwierdzony do płaskiej powierzchni (S') ściany przeciwpożarowej (S').
3. 3. Wytłumiacz według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że przez spodnią ścianę (11a5) w ramie (11) przechodzą śruby łączące (14a1, 14a2, 14a3, ...), mocujące wytłumiacz do płaskiej powierzchni (S') ściany przeciwpożarowej (S).
4. 4. Wytłumiacz według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że boczne ściany (11a1, 11a2, 11a3, 11a4) ramy (11) są prostokątne, odległość bocznych ścian (11a1, 11a2, 11a3, 11a4) ramy (11) od zewnętrznej powierzchni obudowy (12) mieści się w zakresie od 50 do 250 mm, zaś głębokość bocznych ścian (11a1, 11a2, 11a3, 11a4) ramy (11) jest mniejsza niż 100 mm.
5. 5. Wytłumiacz według zastrz. 4, znamienny tym, że na zewnętrznej powierzchni odcinka (12A) obudowy (12) wystającego z ramy (11) ułożona jest pierwsza pęczniejąca uszczelka (20), umieszczona w przelotowym otworze (D1) przeciwpożarowej ściany (S), która pęczniejąc pod wpływem ciepła w sytuacji pożarowej wypełnia przestrzeń pomiędzy zewnętrzną powierzchnią obudowy (12) a wewnętrzną powierzchnią (D1') przelotowego otworu (D1).
6. 6. Wytłumiacz według zastrz. 1, znamienny tym, że zasuwa zamykająca (13) posiada na swoim obwodzie (13') drugą pęczniejącą uszczelkę (30), która pęcznieje pod wpływem ciepła w sytuacji pożarowej i blokuje zasuwę zamykającą (13) w położeniu zamkniętym.
7. 7. Wytłumiacz według zastrz. 6, znamienny tym, że druga pęczniejąca uszczelka (30) na obwodzie zasuwy zamykającej (13) jest otoczona przez elastyczną uszczelkę (31), która to elastyczna uszczelka (31) zawiera dwa umieszczone w odstępie od siebie równoległe elementy krawędziowe (31a1, 31a2) opasujące powierzchnie boczne (F1, F2) korpusu (130) zasuwy zamykającej (13), środkowy element łączący (31b), łączący elementy krawędziowe (31a1, 31a2), i opasujący obwód zasuwy zamykającej (13), oraz przynajmniej jedną wargę uszczelniającą (31c, 31c1, 31c2) wystającą w kierunku promieniowym od środkowego elementu łączącego (31b), która uszczelnia obwód (13') zasuwy zamykającej (13) względem wewnętrznej powierzchni osłony obudowy (12).