PL217844B1 - Mechanizm blokujący - Google Patents

Abstract

Mechanizm blokujący umieszczony w skrzydle okna, korzystnie dachowego, blokujący za pomocą suwaka wzdłużny ruch listwy wodzącej przesuwającej rygle okucia obwiedniowego lub baskwilu, charakteryzuje się tym, że suwak (1) przesuwany jest za pomocą dźwigni (4), (15) a mechanizm uruchamiany jest poprzez nacisk ramienia dźwigni (4), (15) na boczny profil ościeżnicy podczas zamykania okna. Dźwignia (4), (15) osadzona jest obrotowo w uchwycie dźwigni mocowanym do skrzydła okna i jest dźwignią dwuramienną (4) lub dźwignią jednoramienną (15).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm blokujący umieszczony w skrzydle okna, korzystnie dachowego, umożliwiający zablokowanie lub odblokowanie wzdłużnego ruchu listwy wodzącej okucia obwiedniowego lub baskwilu. Mechanizm ten połączony jest funkcjonalnie z okuciem obwiedniowym lub baskwilem, którego jedna część, mocowana do ościeżnicy okna, jest nieruchoma, natomiast druga jest elementem przesuwnym połączonym mechanicznie z ruchomą klamką.

Znane jest z opisu EP 1 975 358 rozwiązanie, w którym mechanizm blokujący baskwilu składa się m. in. z płyty bazowej, obrotowej dźwigni z palcem wodzącym zamocowanej na płycie bazowej w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny uchylnej skrzydła okiennego oraz rygla blokującego zamocowanego na wspólnej osi z dźwignią uchylną. Obrót palca wodzącego powoduje obrót rygla blokującego, który może znajdować się w dwóch pozycjach - zwrotnej i niezwrotnej, oznaczających odpowiednio baskwil zablokowany i odblokowany. Nosek palca jak również palec wodzący wystaje prostopadle do płaszczyzny uchylnej w takim stopniu, że współdziała z ościeżnicą podczas zamykania skrzydła. Zamknięte skrzydło utrzymuje mechanizm w pozycji zwrotnej, w której pozycja rygla blokującego umożliwia swobodny przesuw ruchomej części okucia. Przy skrzydle otwartym, mechanizm pozostaje w pozycji niezwrotnej. Blokada przesuwu ruchomej części okucia opiera się na kątowym wprowadzeniu ramion rygla w gniazda uformowane w przesuwnej części okucia, co uniemożliwia ich ruch w obu kierunkach.

Znane jest z rynku podobne do wyżej opisanego rozwiązanie, w którym mechanizm blokujący baskwilu składa się m. in. z dźwigni uchylnej zamocowanej obrotowo na płycie bazowej w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny uchylnej skrzydła okiennego oraz rygla blokującego zamocowanego na wspólnej osi z dźwignią uchylną. Przy domykaniu skrzydła okiennego następuje wymuszony przez kontakt z ościeżnicą obrót dźwigni uchylnej i tym samym rygla, zamocowanego na wspólnej osi. Rygiel przekręca się o kąt nie większy niż 30° z pozycji nieblokującej, równoległej do kierunku przesuwu ruchomej części okucia baskwilu, W pozycję blokującą. Obrót ten powoduje wprowadzenie ramion rygla w gniazda uformowane w przesuwnej części okucia, powodując zablokowanie możliwości jej ruchu w obu kierunkach.

Znane jest również z rynku rozwiązanie, w którym mechanizm blokujący okucia obwiedniowego składa się m.in. z płyty bazowej, obrotowego mechanizmu uchylnego i zapadki blokującej wzdłużny ruch przesuwnej części okucia. Zapadka blokująca usytuowana jest na wysokości obrotowej klamki. Zasada działania rygla polega na tym, że zapadka blokująca wystaje z płaszczyzny uchylnej ościeżnicy i współpracuje z ruchomą częścią okucia obwiedniowego przy zamykaniu i otwieraniu skrzydła w ościeżnicy. W trakcie otwierania lub uchylania ościeżnicy zapadka blokująca wysuwana jest prostopadle do płaszczyzny uchylnej ościeżnicy a tym samym uniemożliwiony zostaje ruch obrotowy klamki przy otwartej lub uchylonej ościeżnicy okna.

Cechą wspólną wymienionych rozwiązań jest obrotowy element blokujący uruchamiany przez nacisk dźwigni umieszczonej na bocznej ścianie skrzydła okiennego na powierzchnię ościeżnicy podczas zamykania okna. Wystające poza obrys skrzydła okna elementy dźwigni znajdujące się w okolicy klamki, powodują jednak niewygodę zastosowania takiego rozwiązania w przypadku obrotowych lub obrotowo-uchylnych okien dachowych. Cechą charakterystyczną takich okien jest bliskość wewnętrznej zabudowy okna, np. szpalet, z torem skrzydła podczas jego zamykania. Zwiększa się przez to ryzyko kolizji wystających elementów z elementami zabudowy okna.

Znane jest także z rynku rozwiązanie, w którym suwak blokujący jest umocowany we wspólnym korpusie z mechanizmem klamki. Przesuwany jest poprzez nacisk ościeżnicy na specjalnie uformowane ramię w trakcie zamykania okna. To rozwiązanie umożliwia jednak blokadę ruchu jednej z listew wodzących jedynie w jednym kierunku. Tak więc kierunek przeciwny pozostaje niezablokowany, albo ta funkcja musi być przeniesiona na inny mechanizm okucia, np. klamkę. Takie rozwiązanie wymusza ponadto znaczące powiększenie wspólnego korpusu mechanizmu klamki i blokady ruchu.

Celem proponowanego rozwiązania jest taka konstrukcja mechanizmu blokującego wzdłużny ruch listwy wodzącej przesuwającej rygle okucia obwiedniowego lub baskwilu, która pozwoli na łatwą zmianę położenia listwy wodzącej poprzez obrót klamki w pozycji zamkniętej skrzydła okna i zablokuje jej wysunięcie w każdej innej pozycji. Zabezpieczy to konstrukcję ościeżnicy przed uszkodzeniem przez wystające rygle w trakcie zamykania skrzydła okna. W oknach uchylno-obrotowych listwa wodząca jest odblokowana przy zamkniętym skrzydle okna, podczas zmiany jego położenia z pozycji zamkniętej do rozwiernej lub uchylnej, a zablokowana zarówno w pozycji rozwiernej jak i uchylnej.

PL 217 844 B1

W oknach uchylnych mechanizm ten również skutecznie zablokuje możliwość obrotu klamki i przesunięcie listwy wodzącej przy uchylonym skrzydle, zabezpieczając ościeżnicę lub inne elementy okna przed uszkodzeniem przez wystające rygle podczas wymuszonego lub też przypadkowego zamykania skrzydła okna.

Istotą wynalazku jest mechanizm wykorzystujący suwak przesuwany dźwignią do blokowania ruchu wzdłużnego listwy wodzącej okucia obwiedniowego lub baskwilu, korzystnie umieszczony w jednym z narożników skrzydła okna, który w pozycji blokującej całkowicie uniemożliwia przesuw listwy wodzącej przestawiającej rygle i w efekcie poprzez to blokuje możliwość zmiany położenia klamki lub uchwytu baskwilu przy otwartym oknie. Przy zamkniętym skrzydle okna mechanizm blokujący pozwala na swobodny przesuw listwy wodzącej i przestawienie rygli w pozycję blokującą otwarcie skrzydła okna. Listwa wodząca ma powierzchnie oporowe służące do blokowania jej ruchu, współpracujące z suwakiem. W zależności od spełnianej funkcji listwa wodząca może mieć jedną powierzchnię oporową dla blokady ruchu tylko w jedną stroną, albo co najmniej dwie powierzchnie oporowe dla blokady ruchu w obu kierunkach. W pierwszym przypadku najczęściej jest to końcowa powierzchnia listwy wodzącej. W przypadku dwóch powierzchni oporowych, mogą być nimi np. przeciwległe ściany prostokątnego lub trapezowego wycięcia w listwie wodzącej.

Suwak ustawiony korzystnie prostopadle do listwy wodzącej, może mieć korzystnie kształt litery „L”, gdzie krótsze ramię, blokujące, ma kontakt z powierzchnią oporową listwy wodzącej, a dłuższe, prowadzące, porusza się w prowadnicy ukształtowanej w tulei prowadzącej i zaczepione jest do dźwigni.

Zaletą takiego kształtu suwaka jest większa swoboda w umiejscowieniu tulei prowadzącej w profilu skrzydła okiennego. Wzajemne położenie tulei prowadzącej, a więc i całego mechanizmu, i listwy wodzącej mającej powierzchnię oporową może być dopasowane przez zmianę długości ramienia blokującego suwaka o profilu „L”. Tuleja prowadząca może być jednym elementem z wydrążoną prowadnicą o kształcie dopasowanym do kształtu ramienia prowadzącego suwaka, może też być ze względów technologicznych elementem z otwartą prowadnicą, zakrytą np. płytką dystansową osłaniającą suwak od konstrukcji bocznego profilu i jednocześnie zapewniającą możliwość jedynie wzdłużnego prowadzenia suwaka.

W przypadku zastosowania suwaka o profilu „L”, może być on przesuwany za pomocą zarówno dźwigni dwuramiennej jak i jednoramiennej. Cechą dźwigni dwuramiennej jest to, że odwraca ona kierunek ruchu suwaka w odniesieniu do kierunku działania siły wymuszającej obrót dźwigni. W przypadku proponowanego rozwiązania, kierunek działania siły wymuszającej jest przeciwny do kierunku zamykania skrzydła okiennego i prostopadły do jego płaszczyzny uchylnej, zatem suwak wykonuje ruch odblokowujący zgodny z kierunkiem zamykania skrzydła okiennego. Wynika to z kinematyki układu, gdzie ramię siły użytecznej dźwigni, podpartej na uchwycie dźwigni, jest połączone obrotowo-przesuwnie z suwakiem, a ramię siły działania współpracuje, podczas zamykania skrzydła okna, z bocznym profilem ościeżnicy okna posiadającym odbojnik w miejscu kontaktu z dźwignią.

Dźwignia przesuwana jest do pozycji blokującej mechanizmu za pomocą siły napięcia sprężyny, która drugim końcem utwierdzona jest korzystnie w korpusie tulei prowadzącej. W przypadku zamocowania sprężyny do ramienia siły użytecznej, zastosowanie ma sprężyna ściskana. Jeżeli natomiast jest ona zamocowana do ramienia siły działania, to powinna być to sprężyna naciągowa. W miejsce sprężyny można też zastosować dowolny sprężysty element o wystarczającej sile napięcia oraz trwałości. Z powyższego wynika, że pozycja blokująca jest pozycją naturalną mechanizmu i może być zmieniona do pozycji odblokowanej przez przyłożenie zewnętrznej siły wymuszającej.

Suwak jest przesuwany do pozycji odblokowanej poprzez nacisk dźwigni na odbojnik zamocowany na bocznym profilu konstrukcji ościeżnicy okna, podczas zamykania okna. W tej pozycji suwaka możliwy jest swobodny ruch listwy wodzącej okucia obwiedniowego lub baskwilu, a tym samym np. obrót klamki. Ramię blokujące suwaka w tej pozycji powinno znajdować się po przeciwnej, w odniesieniu do położenia dźwigni, stronie listwy wodzącej. Jednocześnie ściśnięta - lub rozciągnięta w przypadku umiejscowienia po przeciwnej stronie uchwytu dźwigni - jest sprężyna. Po nieznacznym otwarciu skrzydła okna zwalnia się nacisk ramienia siły działania na odbojnik i następuje ruch powrotny suwaka do pozycji blokującej, który wymuszony jest przez siłę napięcia sprężyny.

W przypadku zastosowania dźwigni jednoramiennej, suwak wykonuje ruch blokujący przeciwny do kierunku ruchu otwieranego skrzydła okiennego, stąd ramię prowadzące suwaka jest krótsze, a ramię blokujące znajduje się po tej samej stronie listwy wodzącej co cały mechanizm blokujący.

Realizacja powierzchni oporowych w listwie wodzącej może być podobny jak w przypadku wcześniej opisanej dźwigni dwuramiennej. Specyfika rozwiązania mechanizmu z wykorzystaniem dźwigni jedno4

PL 217 844 B1 ramiennej wymaga zastosowania sprężyny naciągowej, mocowanej albo do tulei prowadzącej, albo bezpośrednio do skrzydła okna. Drugi koniec sprężyny może być zamocowany w dowolnej odległości od osi obrotu dźwigni. Ograniczone jest to jedynie wymaganą minimalną siłą naciągu i ograniczeniami konstrukcyjnymi. Taka konstrukcja daje większą swobodę w kształtowaniu suwaka, który może mieć podobny kształt „L”, jak w poprzednim przypadku. Może też być prostym elementem lub mieć kształt wynikający z innych zależności, przy czym każde z tych rozwiązań powinno zawierać część prowadzoną w prowadnicy oraz część blokującą, współpracującą z powierzchniami oporowymi listwy wodzącej.

Konstrukcja mechanizmu blokującego baskwilu i okuć obwiedniowych charakteryzuje się w miarę prostą budową, niewielkim kosztem wytwarzania oraz łatwością montażu. Istotną zaletą proponowanego rozwiązania jest brak odkrytych i wystających poza obrysy skrzydła okna elementów mechanizmu blokującego, zarówno w pozycji odblokowanej, jak i w pozycji zablokowanej. Wynika to z umiejscowienia mechanizmu korzystnie w narożniku skrzydła okna, a także z faktu, że w przypadku okien dachowych, elementy mechanizmu są w znaczącej części zakryte przez oblachowanie skrzydła okiennego. Dzięki temu wyeliminowane zostanie ryzyko przypadkowego zniszczenia konstrukcji bądź też zaczepienia się o wystające elementy częścią garderoby. Niewątpliwymi zaletami takiej konstrukcji są także estetyka oraz uniwersalność rozwiązania, pozwalająca na zastosowanie proponowanego rozwiązania w większości istniejących rozwiązań okuć obwiedniowych oraz baskwilów.

Rozwiązanie według wynalazku przedstawione jest w przykładach wykonania na rysunkach. Kompletny zestaw elementów mechanizmu blokującego z dźwignią dwuramienną oraz współpracujących elementów okucia skrzydła okiennego przedstawiony jest na rysunku fig. 1 w formie rysunku zestawieniowego rozstrzelonego, natomiast na rysunku fig. 2 przedstawiony jest rzut izometryczny tego mechanizmu w pozycji odblokowanej. Rysunek fig. 3 będący przekrojem przez płaszczyznę poprzeczną przedstawia mechanizm blokujący z dźwignią dwuramienną w pozycji blokującej, zamontowany w skrzydle okna i współpracujący z ościeżnicą, natomiast rysunek fig. 4 w takim samym układzie, przedstawia mechanizm blokujący w pozycji odblokowanej. Na rysunku fig. 5 pokazany jest pełny przekrój przez płaszczyznę poprzeczną mechanizmu z dźwignią jednoramienną w pozycji odblokowanej, natomiast rysunek fig. 6 w takim samym układzie, przedstawia mechanizm blokujący w pozycji zablokowanej.

W pierwszym przykładzie wykonania mechanizm blokujący, pokazany w połączeniu ze skrzydłem okna oraz elementami okucia obwiedniowego na rysunkach fig. 1 oraz fig. 2, umieszczony w jednym z narożników skrzydła, składa się z suwaka 1 poruszającego się w prowadnicy 2 ukształtowanej w tulei prowadzącej 3 i zamocowanego obrotowo-przesuwnie w dźwigni dwuramiennej 4. Suwak 1 służy do blokowania ruchu wzdłużnego listwy wodzącej 5 okucia obwiedniowego lub baskwilu. Suwak jako element blokujący może znajdować się w dwóch pozycjach: blokującej i odblokowanej. W pozycji blokującej suwak 1 całkowicie uniemożliwia przesuw listwy wodzącej 5 w kierunku wysuwania jej ze skrzydła, blokując w wyniku tego możliwość zmiany położenia klamki lub uchwytu baskwilu w tym kierunku. Taki stan wymagany jest np. w przypadku otwartego skrzydła okna. Listwa wodząca 5 ma jedną powierzchnię oporową 6 korzystnie będącą jej powierzchnią końcową. Jako jeden z wariantów proponowanego rozwiązania, możliwe jest ukształtowanie listwy wodzącej z dwoma lub więcej powierzchniami oporowymi służącymi do blokady jej ruchu w obu kierunkach. Powierzchnie takie mogą być ukształtowane przykładowo jako przeciwległe ściany prostokątnego wycięcia w listwie wodzącej, w które wprowadzany jest korzystnie prostopadle suwak, blokując tym samym możliwość przesuwu listwy wodzącej.

Suwak ma korzystnie kształt litery „L”. Jego ramię blokujące 7, ma kontakt z powierzchnią oporową 6 listwy wodzącej 5. Suwak przesuwany jest dźwignią dwuramienną 4 poprzez ramię prowadzące 8, przesuwające się w prowadnicy 2 o kształcie dopasowanym do kształtu tego ramienia 8. Kształt tulei prowadzącej 3 wyznaczony jest, w zasadniczej swojej części, przez walec obcięty na całej swej długości powierzchnią korzystnie płaską równoległą do powierzchni ślizgającego się w prowadnicach suwaka 1. W wyniku tego prowadnica 2 jest z jednej strony otwarta, co ułatwia montaż suwaka 1. Prowadnica 2 zakryta jest płytką dystansową 9 powodującą pełne zablokowanie niekorzystnego ruchu poprzecznego suwaka. Ponadto płytka dystansowa służy do kątowego utwierdzenia tulei po wyregulowaniu jej położenia. Niedogodność wynikającą z niechcianej możliwości obracania się tulei w okrągłym gnieździe podczas eksploatacji można wyeliminować stosując inne, nieokrągłe kształty przekroju samej tulei, czy też gniazda, w którym tuleja jest umieszczona. Wiąże się to jednak z technologiczną niedogodnością wykonania takiego gniazda.

PL 217 844 B1

Suwak 1 przesuwany jest za pomocą dźwigni dwuramiennej 4 podpartej obrotowo na uchwycie dźwigni 10. Ramię siły użytecznej 11 dźwigni dwuramiennej 4 jest połączone obrotowo-przesuwnie z suwakiem 1, a ramię siły działania 12 współpracuje, podczas zamykania skrzydła okna, z bocznym profilem ościeżnicy okna posiadającym odbojnik 13 w miejscu kontaktu z ramieniem siły działania 12. W przypadku wykorzystania dźwigni dwuramiennej 4 do napędu suwaka 1, kierunek działania siły wymuszającej jest przeciwny do kierunku zamykania skrzydła okiennego i prostopadły do jego płaszczyzny uchylnej. W efekcie tego suwak 1 wykonuje ruch odblokowujący zgodny z kierunkiem ruchu skrzydła okiennego, jak pokazano na rysunku fig. 3, przy założeniu, że tuleja prowadząca 3 jest zamontowana prostopadle do płaszczyzny uchylnej skrzydła okiennego.

Dźwignia dwuramienna 4 utrzymywana jest w pozycji blokującej mechanizmu, jak na rysunku fig. 3, za pomocą sprężyny 14 działającej na ściskanie, zamocowanej do ramienia siły użytecznej 11, która drugim końcem utwierdzona jest w korpusie tulei prowadzącej 3. W innym wariancie tego rozwiązania sprężyna 14 może być zamocowana do ramienia siły działania 12 i w takim przypadku powinna być to sprężyna naciągowa. Z powyższego wynika, że pozycja blokująca jest pozycją naturalną mechanizmu i może być zmieniona do pozycji odblokowanej przez przyłożenie zewnętrznej siły wymuszającej.

Suwak 1 przesuwany jest, co pokazano na rysunku fig. 4, do pozycji odblokowanej poprzez nacisk dźwigni dwuramiennej 12 na odbojnik 13 zamocowany na bocznym profilu ościeżnicy, podczas zamykania okna. Położenie poszczególnych elementów mechanizmu w pozycji odblokowanej pokazane jest na rysunku fig. 4, na którym strzałki pokazują kierunek ruchu blokującego. W tej pozycji suwaka 1 możliwy jest swobodny ruch listwy wodzącej 5 okucia obwiedniowego lub baskwilu, a tym samym np. obrót klamki. Ramię blokujące 7 suwaka 1 w tej pozycji znajduje się po przeciwnej, w odniesieniu do położenia pozostałych elementów mechanizmu blokującego, stronie listwy wodzącej 5. Jednocześnie ściśnięta jest sprężyna 14. Po otwarciu skrzydła okna zwalnia się nacisk ramienia siły działania 12 na odbojnik 13 i następuje ruch powrotny suwaka do pozycji blokującej, który wymuszony jest przez siłę napięcia sprężyny 14.

W drugim przykładzie wykonania zastosowana została dźwignia jednoramienna 15 w miejsce dźwigni dwuramiennej 4 z pierwszego przykładu, co uwidoczniono na rysunku fig. 5. Taka konstrukcja dźwigni oznacza umiejscowienie punktu jej podparcia na jednym z jej końców, przeciwległym do punktu działania siły w miejscu kontaktu z odbojnikiem 13. Dźwignia jednoramienna 15 podparta obrotowo lub obrotowo-przesuwnie w punkcie podparcia w postaci uchwytu dźwigni jednoramiennej 16 uruchamia suwak 1, zamocowany obrotowo na ramieniu dźwigni jednoramiennej 15 pomiędzy punktem podparcia dźwigni a punktem działania siły. Suwak 1 w tej konfiguracji może mieć część blokującą identyczną jak w pierwszym przykładzie wykonania w postaci ramienia blokującego 7, może też mieć dowolny inny kształt spełniający warunek zazębienia się z listwą wodzącą 5 po przestawieniu mechanizmu w pozycję blokującą.

Suwak 1, W pozycji blokującej wykonuje ruch odblokowujący w kierunku przeciwnym do kierunku zamykania skrzydła okiennego, a ramię blokujące 7, lub inny element suwaka 1 spełniający funkcję blokującą, znajduje się po tej samej stronie listwy wodzącej 5 co cały mechanizm blokujący. Mechanizm w pozycji odblokowanej pokazano na rysunku fig. 5. Suwak 1 może mieć kształt „L”, lub może też być prostym elementem, przy czym każde z tych rozwiązań powinno zawierać ramię prowadzące 8 w prowadnicy 2 oraz część blokującą, współpracującą z powierzchniami oporowymi listwy wodzącej 5. Sposób realizacji powierzchni oporowych w listwie wodzącej jest podobny jak w pierwszym przykładzie wykonania.

Przy otwieraniu skrzydła okiennego zwalnia się nacisk dźwigni jednoramiennej 15 na odbojnik 13 i następuje ruch powrotny suwaka do pozycji blokującej, pokazanej na rysunku fig. 6, który wymuszony jest przez siłę napięcia sprężyny naciągowej 17, mocowanej do tulei prowadzącej 3. Drugi koniec sprężyny naciągowej 17 jest zamocowany do ramienia dźwigni jednoramiennej 15.

W trzecim przykładzie wykonania, nie pokazanym na rysunkach, mechanizm blokujący ma konstrukcję i zasadę działania w swej istocie podobną do konstrukcji opisanej w pierwszym przykładzie. Elementem odróżniającym jest typ zastosowanej sprężyny, która w tym przypadku jest sprężyną skrętną, korzystnie nawiniętą na sworzniu 18, połączoną jednym końcem z nieruchomym uchwytem dźwigni 10, a drugim z dźwignią dwuramienną 4.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Mechanizm blokujący umieszczony w skrzydle okna, korzystnie dachowego, blokujący za pomocą suwaka (1) wzdłużny ruch listwy wodzącej (5) przesuwającej rygle okucia obwiedniowego lub baskwilu, posiadającej powierzchnie oporowe, przy czym suwak (1) przesuwany jest za pomocą dźwigni, uruchamianej poprzez nacisk ramienia dźwigni na boczny profil ościeżnicy podczas zamykania okna, gdzie dźwignia osadzona jest obrotowo w uchwycie dźwigni mocowanym do skrzydła okna znamienny tym, że kierunek ruchu suwaka (1) jest prostopadły do powierzchni głównej okna oraz suwak (1) ma kształt litery „L”, przy czym ramię blokujące (7) suwaka (1) styka się w pozycji blokującej z powierzchnią oporową (6) listwy wodzącej (5), a ramię prowadzące (8) suwaka (1) porusza się w prowadnicy (2) i jest zamocowane obrotowo-przesuwnie do dźwigni.
2. 2. Mechanizm blokujący wg zastrzeżenia 1, znamienny tym, że dźwignia jest dźwignią dwuramienną (4) podpartą na uchwycie (10), a ramię siły użytecznej (11) dźwigni dwuramiennej (4) współpracuje z suwakiem (1), a ramię siły działania (12) współpracuje z bocznym profilem ościeżnicy.
3. 3. Mechanizm blokujący wg zastrzeżenia 1, znamienny tym, że dźwignia jest dźwignią jednoramienną (15), której ramię, podparte w uchwycie dźwigni jednoramiennej (16), współpracuje z suwakiem (1) i z bocznym profilem ościeżnicy.
4. 4. Mechanizm blokujący wg zastrzeżenia 1, znamienny tym, że ramię blokujące (7) jest profilem prostoliniowym o prostokątnym przekroju poprzecznym.
5. 5. Mechanizm blokujący wg zastrzeżenia 1, znamienny tym, że mechanizm blokujący znajduje się we wgłębieniu ramy skrzydła korzystnie w jednym narożniku skrzydła i częściowo jest zakryty przez oblachowanie skrzydła okiennego.
6. 6. Mechanizm blokujący wg zastrzeżenia 1, znamienny tym, że dźwignia dwuramienna (4) utrzymywana jest w pozycji blokującej za pomocą sprężyny ściskanej (14) lub sprężyny skrętnej.
7. 7. Mechanizm blokujący wg zastrzeżenia 1, znamienny tym, że dźwignia jednoramienna (15) utrzymywana jest w pozycji blokującej za pomocą sprężyny naciągowej (17).
8. 8. Mechanizm blokujący wg zastrzeżenia 6 albo 7, znamienny tym, że sprężyna utwierdzona jest w tulei prowadzącej (3).
9. 9. Mechanizm blokujący wg zastrzeżenia 1, znamienny tym, że suwak (1) porusza się w prowadnicy (2) ukształtowanej w tulei prowadzącej (3).
10. 10. Mechanizm blokujący wg zastrzeżenia 1, znamienny tym, że ościeżnica posiada odbojnik (13) w miejscu kontaktu z dźwignią, umiejscowiony na bocznym profilu ościeżnicy.