PL218329B1 - Sposób montażu wytwornic pary, w szczególności wieżowych kotłów przepływowych - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób montażu wytwornic pary, w szczególności wieżowych kotłów przepływowych.

Znane są z praktyki przemysłowej metody montażu wytwornic pary, w tym kotłów energetycznych oparte na budowaniu w miejscu przyszłego użytkowania kolejno fundamentów, operację wznoszenia konstrukcji nośnej kotła z użyciem dźwigu prowadzi się systemem od podłoża w górę konstrukcji nośnej kotła zwanej także zewnętrznym rusztem kotła, ścian rurowych, zwanych także ekranami szczelnymi wraz z niezbędnym osprzętem, dalej: opodestowania, urządzeń i instalacji towarzyszących oraz obudowy kotła. Montaż taki może odbywać się w różnej konfiguracji, zazwyczaj jednak konstrukcję montuje się „od dołu do góry”, ściany rurowe „z góry do dołu”, przy czym etapy te mogą być wykonywane kolejno w całości lub też, jak w opisie patentowym EP 0 777 080 budowanie konstrukcji nośnej kotła wyprzedza montaż ścian rurowych jedynie o wysokość niezbędną do zamontowania urządzeń dźwigowych niezbędnych do wciągania ścian rurowych.

Z innego dokumentu patentowego numer PL 196279 znana jest metoda polegająca na scalaniu poszczególnych pięter na dole, na poziomie „zero” i podciąganie do góry stopniowo, etapami całości konstrukcji komory paleniskowej wraz z wewnętrznym rusztem nośnym. Scalanie elementów może być wykonywane różnymi metodami, zwłaszcza poprzez spawanie, skręcanie, nitowanie, zgrzewanie, przy czym kolejność określona jest w technologii montażu opracowanej na bazie obowiązujących zasad konstruowania opartych o kompensację naprężeń pojawiających się w konstrukcji w trakcie dołączania do niej kolejnych elementów, poprzez odpowiednią kolejność montażu zalecaną w oparciu o wyliczone statycznie obciążenie budowli w kolejnych etapach budowy.

Z polskiego opisu zgłoszenia wynalazku o numerze P.369358 jest znany sposób montażu wytwornicy pary i wytwornica pary zmontowana tym sposobem. Sposób postępowania według ujawnionego rozwiązania obejmuje kolejne etapy, przy czym najpierw wznosi się fundamenty, po czym rozpoczyna się budowę konstrukcji szkieletowej kotła na fundamentach. W następnym etapie montuje się powiązane bandażami moduły ścian rurowych, przez to, że łączy się wzajemnie moduły bandaży i jednostki ścian rurowych, które następnie wstawia się do konstrukcji szkieletowej kotła, będącej w trakcie budowy i tymczasowo umieszcza się je w niej w pozycji zabudowy. Potem montuje się i rozmieszcza dźwigary pokrycia konstrukcji szkieletowej kotła na spodzie kotła, a następnie montuje się dźwigary główne, które należą do pokrycia konstrukcji szkieletowej kotła i rozmieszcza na konstrukcji szkieletowej kotła. Po wyrównaniu i zmontowaniu ścian rurowych stopniowo podnosi się dźwigary za pomocą linowych jednostek podnośnikowych i montuje elementy obiegu parowego kotła, zawieszając je pod dźwigarami. Następnie podnosi się wstępnie zmontowane elementy obiegu parowego kotła, do wysokości ich wbudowania, na której usytuowane są dźwigary na wysokości montażowej z dźwigarami głównymi i ostatecznie łączy się dźwigary z dźwigarami głównymi i przyłącza się elementy obiegu parowego kotła. Korzystnie, powiązane bandażami moduły ścian rurowych montuje się przy konstrukcji szkieletowej kotła w pozycji leżącej lub stojącej, przy czym zajmują one całą szerokość ciągu gazowego. Moduły te, przy ich pionowych krawędziach, są zaopatrzone, w co najmniej jeden uchwyt, za którego pomocą podpiera się je na poziomo usytuowanych rozporach konstrukcji szkieletowej kotła. Dźwigary główne należące do pokrycia konstrukcji szkieletowej kotła, które montuje się i rozmieszcza na konstrukcji szkieletowej kotła, ustawia się pionowo, w jednej linii ze ścianami rurowymi. Dźwigary te w widoku z góry tworzą prostokątną ramę, otaczającą otwór, który jest mniejszy niż szerokość w świetle ciągu gazowego. Dźwigary pokrycia konstrukcji szkieletowej kotła, podczas ich montażu i rozmieszczania na spodzie kotła, układa się w pewnych odstępach, obok siebie, bez ich łączenia między sobą i łączy linami linowych jednostek podnośnikowych. Według sposobu, zgodnego z wynalazkiem, wyrównuje się i montuje ściany rurowe, a jednocześnie stopniowo podnosi się dźwigary pokrycia konstrukcji szkieletowej kotła za pomocą linowych jednostek podnośnikowych, i montuje elementy obiegu parowego kotła, zawieszając je pod tymi dźwigarami.

Sposób montażu wytwornic pary, w szczególności wieżowych kotłów przepływowych według wynalazku polega na tym, że w trakcie operacji wznoszenia konstrukcji nośnej kotła prowadzonej systemem od podłoża w górę, na belkach rusztu nośnego zabudowuje się układ sitowników w ilości co najmniej 8 sitowników na każdą ze ścian, sprzężonych systemem cięgien i trawers łączonych sworzniami. System ten służy do podwieszania bandaży i konstrukcji części konwekcyjnej kotła. Ściany szczelne części konwekcyjnej kotła, zblokowane w fazie ich prefabrykacji w możliwie duże elementy montażowe lokuje się na fundamencie wewnątrz konstrukcji nośnej kotła, skąd przy użyciu ramy

PL 218 329 B1 i dźwigu ustawionego na fundamencie pomiędzy słupami konstrukcji nośnej kotła ustawia się w położenie pionowe, a przy użyciu siłowników podejmuje się je ku górze przejmuje się je na zawieszenia konstrukcji kotła. Następnie na ruszcie nośnym kotła montuje się system siłowników hydraulicznych, w ilości minimum 20 sztuk sitowników, którym wciąga się powierzchnie grzewcze kotła aż do momentu montażu ich na zawieszeniach kotła, co kończy montaż części konwekcyjnej kotła. Następnie na zamontowanym na belkach rusztu nośnego kotła systemie sitowników hydraulicznych podwiesza się platformę obsługową komory paleniskowej i podciąga pod powierzchnie grzewcze. Na platformie zostaje zamontowane na czterech ścianach rusztowanie fasadowe oraz system sitowników do montażu ścian orurowania skośnego jak również zostają podwieszone na każdej ze ścian platformy podesty robocze. W kolejnym kroku na konstrukcji tymczasowej, którą montuje się między ryglami konstrukcji nośnej a ścianami kotła, podwiesza się zaopatrzony w taśmy nośne i trawersy system sitowników hydraulicznych, w ilości minimum 8 siłowników na każdą ze ścian, i przy użyciu tego systemu wciąga się bandaże komory paleniskowej, aż do poziomu ich docelowego montażu. Platformę obsługową komory paleniskowej przemieszcza się pionowo w górę i w dół w przestrzeni ograniczonej ścianami komory paleniskowej kotła i z poziomu tej platformy oraz zamontowanych na niej rusztowań jak również z poziomu jeżdżących podestów roboczych, prowadzi się kolejne prace montażowe przy ścianach komory paleniskowej aż do całkowitego scalenia ścian, natomiast po zakończeniu tych czynności demontuje się tę platformę, a jej elementy konstrukcyjne usuwa się z wnętrza kotła poprzez lej kotła uprzednio scalony z komorą paleniskową.

Przedmiot wynalazku jest objaśniony w przykładzie realizacji na rysunku, na którym przedstawiono schematycznie, w widoku perspektywicznym różne fazy wznoszenia konstrukcji i montażu wytwornicy pary wieżowego kotła przepływowego, począwszy od zbudowania konstrukcji szkieletowej kotła do wzniesienia ścian kotła. Na fig. 1 rysunku pokazano schematycznie całkowicie zmontowaną konstrukcję nośną kotła wraz z rusztem kotła oraz system do podwieszania bandaży części konwekcyjnej kotła wraz ze szczegółem ukazującym schemat budowy sprzężenia tego systemu, w widoku perspektywicznym, na fig. 2 - montaż ścian szczelnych przy użyciu ramy, dźwigu oraz sitowników, z kolei fig. 3 ilustruje wciąganie powierzchni grzewczych za pomocą siłowników zamontowanych na ruszcie nośnym kotła, fig. 4 - montaż platformy obsługowej podwieszonej do sitowników znajdujących się na ruszcie nośnym kotła, fig. 5 ukazuje platformę obsługową na której montuje się rusztowania, system sitowników do wciągania ścian orurowania skośnego oraz podwieszone do platformy podesty robocze, fig. 6 - system do wciągania bandaży komory paleniskowej, natomiast na fig. 7 ukazano stadium budowy, w którym scalono lej z komorą paleniskową.

Jak pokazano na fig. 1 w trakcie operacji wznoszenia konstrukcji nośnej (1) kotła, z użyciem dźwigu, prowadzonej systemem od podłoża w górę, na belkach (2) rusztu nośnego (3) zabudowuje się układ hydraulicznych siłowników (4), w ilości co najmniej 8 sitowników (4) na każdą ze ścian (5), sprzężonych systemem cięgien (6) w postaci taśm nośnych i trawers (7) łączonych sworzniami (8). System ten służy do podwieszania bandaży (9) części konwekcyjnej kotła i konstrukcji części konwekcyjnej (10) kotła.

Na fig. 2 są przedstawione ściany szczelne (11) części konwekcyjnej (10) kotła, zblokowane w fazie ich prefabrykacji w możliwie duże elementy montażowe, a następnie lokowane na fundamencie (12) wewnątrz konstrukcji nośnej (1) kotła, skąd przy użyciu ramy (13) do transportu i montażu ścian oraz dźwigu (14) ustawionego na fundamencie (12) pomiędzy słupami (15) konstrukcji nośnej kotła ustawia się w położenie pionowe, a przy użyciu sitowników (16) podejmuje się je ku górze, po czym przejmuje się je na zawieszenia (17) konstrukcji kotła. Następnie na ruszcie nośnym (3) kotła, co przedstawiono na fig. 3, montuje się system hydraulicznych siłowników (18), w ilości minimum 20 sztuk siłowników, którym wciąga się powierzchnie grzewcze (19) kotła, aż do momentu montażu ich na zawieszeniach (20) kotła, co kończy montaż części konwekcyjnej (10) kotła.

W następnym etapie montażu, uwidocznionym na fig. 4, na zamontowanym na belkach (2) rusztu nośnego (3) kotła systemie hydraulicznych sitowników (21) podwiesza się platformę obsługową (22) komory paleniskowej (23) i podciąga pod powierzchnie grzewcze (19). Dalej, jak pokazano na fig. 5, na platformie (22) na jej czterech ścianach montuje się rusztowanie fasadowe (24) oraz system siłowników (25) do montażu ścian komory paleniskowej (26), jak również podwiesza się na każdej ze ścian platformy (22) podesty robocze (27). W kolejnym kroku, przedstawionym na fig. 6, na konstrukcji tymczasowej (28), którą montuje się między ryglami (29) konstrukcji nośnej (1), a ścianami kotła (5), podwiesza się zaopatrzony w taśmy nośne (6) i trawersy (7) system hydraulicznych sitowników (30),

PL 218 329 B1 w ilości minimum 8 sitowników na każdą ze ścian (5), i przy użyciu tego systemu wciąga się bandaże (31) komory paleniskowej (23), aż do poziomu ich docelowego montażu.

Platformę obsługową (22) komory paleniskowej (23) przemieszcza się pionowo w górę i w dół w przestrzeni ograniczonej ścianami komory paleniskowej (26) kotła i z poziomu platformy (22) oraz zamontowanych na niej rusztowań (24) jak również z poziomu jeżdżących podestów roboczych (27), prowadzi się kolejne prace montażowe przy ścianach komory paleniskowej (23) aż do całkowitego scalenia ścian (26), natomiast po zakończeniu tych czynności demontuje się platformę (22), a jej elementy konstrukcyjne usuwa się z wnętrza kotła poprzez lej (32) kotła uprzednio scalony z ścianami komory paleniskowej (23) jak to przedstawiono na fig. 7 rysunku.

Claims (2)

1. Sposób montażu wytwornic pary, w szczególności wieżowych kotłów przepływowych, składającej się z konstrukcji szkieletowej kotła wyposażonej w pokrycie i ciągu gazowego ograniczonego ścianami rurowymi, wokół którego są rozmieszczone bandaże i w którym są usytuowane elementy obiegu parowego kotła, polegający na wznoszeniu konstrukcji w wydzielonych etapach postępowania, począwszy od budowy fundamentów, po czym na fundamentach wznosi się konstrukcję szkieletową kotła, a w następnym etapie montuje się powiązane bandażami moduły ścian rurowych wznoszonego obiektu, znamienny tym, że w trakcie wznoszenia konstrukcji nośnej (1) na belkach (2) rusztu nośnego (3) zabudowuje się układ hydraulicznych siłowników (4), w ilości co najmniej 8 siłowników (4) na każdą ze ścian (5), sprzężonych systemem cięgien (6) w postaci taśm nośnych i trawers (7) łączonych sworzniami (8), który to system służy do podwieszania bandaży (9) części konwekcyjnej kotła i konstrukcji części konwekcyjnej (10) kotła, z tym, że ściany szczelne (11) części konwekcyjnej (10) kotła, zblokowane w fazie ich prefabrykacji w elementy montażowe, lokuje się na fundamencie (12) wewnątrz konstrukcji nośnej (1) kotła, skąd przy użyciu ramy (13) do transportu i montażu ścian oraz dźwigu (14) ustawionego na fundamencie (12) pomiędzy słupami (15) konstrukcji nośnej kotła ustawia się je w położenie pionowe, a przy użyciu siłowników (16) podejmuje się je ku górze, po czym przejmuje się je na zawieszenia (17) konstrukcji kotła, z kolei na ruszcie nośnym (3) kotła montuje się system hydraulicznych siłowników (18) w ilości minimum 20 sztuk sitowników, którym wciąga się powierzchnie grzewcze (19) kotła, aż do momentu montażu ich na zawieszeniach (20) kotła, co kończy montaż części konwekcyjnej (10) kotła, następnie na zamontowanym na belkach (2) rusztu nośnego (3) kotła systemie hydraulicznych sitowników (21) podwiesza się przemieszczaną w pionie platformę obsługową (22) komory paleniskowej (23) i podciąga się pod powierzchnie grzewcze (19), po czym na czterech ścianach platformy (22) montuje się fasadowe rusztowanie (24) oraz system siłowników (25) do montażu ścian orurowania skośnego (26), jak również podwiesza się na każdej ze ścian platformy (22) podesty robocze (27), natomiast na konstrukcji tymczasowej (28), którą montuje się między ryglami (29) konstrukcji nośnej (1) a ścianami kotła (5), podwiesza się zaopatrzony w taśmy nośne (6) i trawersy (7) system hydraulicznych siłowników (30), w ilości minimum 8 siłowników na każdą ze ścian (5) i przy użyciu tego systemu wciąga się bandaże (31) komory paleniskowej (23), aż do poziomu ich docelowego montażu.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przestrzeni ograniczonej ścianami komory paleniskowej (26) kotła z poziomu platformy (22) oraz zamontowanych na niej rusztowań (24) jak również z poziomu jeżdżących podestów roboczych (27), prowadzi się kolejne prace montażowe przy ścianach komory paleniskowej (23) aż do całkowitego scalenia ścian (26), natomiast po zakończeniu tych czynności demontuje się platformę (22), a jej elementy konstrukcyjne usuwa się z wnętrza kotła poprzez lej (32) kotła uprzednio scalony ze ścianami komory paleniskowej (23).