PL218366B1 - Pochodna tiowolframianu i jej zastosowanie oraz kompozycja farmaceutyczna i jej zastosowanie - Google Patents

Pochodna tiowolframianu i jej zastosowanie oraz kompozycja farmaceutyczna i jej zastosowanie

Info

Publication number
PL218366B1
PL218366B1 PL379262A PL37926204A PL218366B1 PL 218366 B1 PL218366 B1 PL 218366B1 PL 379262 A PL379262 A PL 379262A PL 37926204 A PL37926204 A PL 37926204A PL 218366 B1 PL218366 B1 PL 218366B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
compound
cancer
alkyl
formula
compounds
Prior art date
Application number
PL379262A
Other languages
English (en)
Other versions
PL379262A1 (pl
Inventor
Robert J. Ternansky
Patricia L. Gladstone
Amy L. Allan
Melissa L.P. Price
Andrew P. Mazar
Original Assignee
Attenuon
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Attenuon filed Critical Attenuon
Publication of PL379262A1 publication Critical patent/PL379262A1/pl
Publication of PL218366B1 publication Critical patent/PL218366B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C01—INORGANIC CHEMISTRY
    • C01G—COMPOUNDS CONTAINING METALS NOT COVERED BY SUBCLASSES C01D OR C01F
    • C01G41/00—Compounds of tungsten
    • C01G41/006—Compounds containing tungsten, with or without oxygen or hydrogen, and containing two or more other elements
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07F—ACYCLIC, CARBOCYCLIC OR HETEROCYCLIC COMPOUNDS CONTAINING ELEMENTS OTHER THAN CARBON, HYDROGEN, HALOGEN, OXYGEN, NITROGEN, SULFUR, SELENIUM OR TELLURIUM
    • C07F11/00—Compounds containing elements of Groups 6 or 16 of the Periodic Table
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P19/00—Drugs for skeletal disorders
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P19/00—Drugs for skeletal disorders
    • A61P19/02—Drugs for skeletal disorders for joint disorders, e.g. arthritis, arthrosis
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P21/00—Drugs for disorders of the muscular or neuromuscular system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/28—Drugs for disorders of the nervous system for treating neurodegenerative disorders of the central nervous system, e.g. nootropic agents, cognition enhancers, drugs for treating Alzheimer's disease or other forms of dementia
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P27/00—Drugs for disorders of the senses
    • A61P27/02—Ophthalmic agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00—Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P3/00—Drugs for disorders of the metabolism
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P3/00—Drugs for disorders of the metabolism
    • A61P3/04—Anorexiants; Antiobesity agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00—Antineoplastic agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00—Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C211/00—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton
    • C07C211/62—Quaternary ammonium compounds
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C211/00—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton
    • C07C211/62—Quaternary ammonium compounds
    • C07C211/63—Quaternary ammonium compounds having quaternised nitrogen atoms bound to acyclic carbon atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C211/00—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton
    • C07C211/62—Quaternary ammonium compounds
    • C07C211/64—Quaternary ammonium compounds having quaternised nitrogen atoms bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C211/00—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton
    • C07C211/65—Metal complexes of amines
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C215/00—Compounds containing amino and hydroxy groups bound to the same carbon skeleton
    • C07C215/02—Compounds containing amino and hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton
    • C07C215/40—Compounds containing amino and hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton with quaternised nitrogen atoms bound to carbon atoms of the carbon skeleton
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C217/00—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton
    • C07C217/02—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton
    • C07C217/04—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being acyclic and saturated
    • C07C217/06—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being acyclic and saturated having only one etherified hydroxy group and one amino group bound to the carbon skeleton, which is not further substituted
    • C07C217/08—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being acyclic and saturated having only one etherified hydroxy group and one amino group bound to the carbon skeleton, which is not further substituted the oxygen atom of the etherified hydroxy group being further bound to an acyclic carbon atom
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C219/00—Compounds containing amino and esterified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton
    • C07C219/02—Compounds containing amino and esterified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having esterified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton
    • C07C219/04—Compounds containing amino and esterified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having esterified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being acyclic and saturated
    • C07C219/06—Compounds containing amino and esterified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having esterified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being acyclic and saturated having the hydroxy groups esterified by carboxylic acids having the esterifying carboxyl groups bound to hydrogen atoms or to acyclic carbon atoms of an acyclic saturated carbon skeleton
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C229/00—Compounds containing amino and carboxyl groups bound to the same carbon skeleton
    • C07C229/52—Compounds containing amino and carboxyl groups bound to the same carbon skeleton having amino and carboxyl groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton
    • C07C229/54—Compounds containing amino and carboxyl groups bound to the same carbon skeleton having amino and carboxyl groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton with amino and carboxyl groups bound to carbon atoms of the same non-condensed six-membered aromatic ring
    • C07C229/60—Compounds containing amino and carboxyl groups bound to the same carbon skeleton having amino and carboxyl groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton with amino and carboxyl groups bound to carbon atoms of the same non-condensed six-membered aromatic ring with amino and carboxyl groups bound in meta- or para- positions
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C317/00—Sulfones; Sulfoxides
    • C07C317/26—Sulfones; Sulfoxides having sulfone or sulfoxide groups and nitrogen atoms, not being part of nitro or nitroso groups, bound to the same carbon skeleton
    • C07C317/28—Sulfones; Sulfoxides having sulfone or sulfoxide groups and nitrogen atoms, not being part of nitro or nitroso groups, bound to the same carbon skeleton with sulfone or sulfoxide groups bound to acyclic carbon atoms of the carbon skeleton
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D207/00—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom
    • C07D207/02—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D207/30—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having two double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D207/32—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having two double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with only hydrogen atoms, hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D207/323—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having two double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with only hydrogen atoms, hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals, directly attached to ring carbon atoms with only hydrogen atoms or radicals containing only hydrogen and carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D213/00—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D213/02—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D213/04—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D213/06—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom containing only hydrogen and carbon atoms in addition to the ring nitrogen atom
    • C07D213/16—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom containing only hydrogen and carbon atoms in addition to the ring nitrogen atom containing only one pyridine ring
    • C07D213/20—Quaternary compounds thereof
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D213/00—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D213/02—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D213/04—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D213/24—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom with substituted hydrocarbon radicals attached to ring carbon atoms
    • C07D213/44—Radicals substituted by doubly-bound oxygen, sulfur, or nitrogen atoms, or by two such atoms singly-bound to the same carbon atom
    • C07D213/53—Nitrogen atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D233/00—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings
    • C07D233/54—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings having two double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D233/56—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings having two double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with only hydrogen atoms or radicals containing only hydrogen and carbon atoms, attached to ring carbon atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D233/00—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings
    • C07D233/54—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings having two double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D233/56—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings having two double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with only hydrogen atoms or radicals containing only hydrogen and carbon atoms, attached to ring carbon atoms
    • C07D233/58—Heterocyclic compounds containing 1,3-diazole or hydrogenated 1,3-diazole rings, not condensed with other rings having two double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with only hydrogen atoms or radicals containing only hydrogen and carbon atoms, attached to ring carbon atoms with only hydrogen atoms or radicals containing only hydrogen and carbon atoms, attached to ring nitrogen atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D275/00—Heterocyclic compounds containing 1,2-thiazole or hydrogenated 1,2-thiazole rings
    • C07D275/02—Heterocyclic compounds containing 1,2-thiazole or hydrogenated 1,2-thiazole rings not condensed with other rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D295/00—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms
    • C07D295/02—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms containing only hydrogen and carbon atoms in addition to the ring hetero elements
    • C07D295/037—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms containing only hydrogen and carbon atoms in addition to the ring hetero elements with quaternary ring nitrogen atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D295/00—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms
    • C07D295/04—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms with substituted hydrocarbon radicals attached to ring nitrogen atoms
    • C07D295/08—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms with substituted hydrocarbon radicals attached to ring nitrogen atoms substituted by singly bound oxygen or sulfur atoms
    • C07D295/084—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms with substituted hydrocarbon radicals attached to ring nitrogen atoms substituted by singly bound oxygen or sulfur atoms with the ring nitrogen atoms and the oxygen or sulfur atoms attached to the same carbon chain, which is not interrupted by carbocyclic rings
    • C07D295/088—Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms with substituted hydrocarbon radicals attached to ring nitrogen atoms substituted by singly bound oxygen or sulfur atoms with the ring nitrogen atoms and the oxygen or sulfur atoms attached to the same carbon chain, which is not interrupted by carbocyclic rings to an acyclic saturated chain
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C2601/00—Systems containing only non-condensed rings
    • C07C2601/02—Systems containing only non-condensed rings with a three-membered ring
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C2601/00—Systems containing only non-condensed rings
    • C07C2601/12—Systems containing only non-condensed rings with a six-membered ring
    • C07C2601/14—The ring being saturated

Landscapes

  • Organic Chemistry (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • Physical Education & Sports Medicine (AREA)
  • Neurosurgery (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Obesity (AREA)
  • Orthopedic Medicine & Surgery (AREA)
  • Inorganic Chemistry (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Diabetes (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Hospice & Palliative Care (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Child & Adolescent Psychology (AREA)
  • Psychiatry (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Cardiology (AREA)
  • Heart & Thoracic Surgery (AREA)
  • Ophthalmology & Optometry (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Thiazole And Isothizaole Compounds (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Pyridine Compounds (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest pochodna tiowolframianu i jej zastosowanie oraz kompozycja farmaceutyczna. Wynalazek dotyczy dziedziny leczenia lub zapobiegania chorobom związanym z odchylającym się od normy unaczynieniem (tworzeniem się naczyń), zaburzeniami metabolizmu miedzi, zaburzeniami neurozwyrodnieniowymi i otyłością.
2. Stan techniki
Większość postaci raka pochodzi z postaci litych guzów (Shockley et., Ann. NY Acad. Sci. 1991, 617 : 367-382, które mają klinicznie udowodnioną oporność na leczenie, w którym wykorzystuje się monoklonalne przeciwciała i immunotoksyny. Terapia anty-naczyniotwórcza do leczenia raka rozwijała się od rozpoznania, że lite guzy wymagają rozwoju naczyń (tj. tworzenia nowych naczyń krwionośnych) do podtrzymania wzrostu (Folkman, Ann. Surg. 1972,175 : 409-416; Folkman, Mol. Med. 1995,1 (2) : 120-122; Folkman, Breast Cancer Res. Treat. 1995,36 (2) : 109-118; Hanahan et al., Cell 1996, 86 (3) : 353-364). Skuteczność leczenia anty-naczyniotwórczego na zwierzętach modelowych pokazano w publikacji (Millaueretal., Cancer Res. 1996,56 : 1615-1620; Borgstrom et al., Prostrate 1998,35 : 1-10; Benjamin et al., J. Clin. Invest. 1999,103 : 159-165; Merajver et al., Proceedings of Special AACR Conference on Angiogenesis and Cancer 1998, Abstract # B-11, Styczeń 22-24). W przypadku braku procesu rozwoju naczyń, wewnętrzne warstwy komórek litych guzów są niedostatecznie odżywiane. Ponadto rozwój naczyń (tj. odchylające się od normy unaczynienie (tworzenie się naczyń)) implikuje wiele innych chorób (np. neonaczyniowe choroby oczne, zwyrodnienie plamki, reumatoidalne zapalenie stawów, itp.). Ostatnio odkryto na modelach zwierzęcych, że hamowanie procesu rozwoju naczyń jest bezpośrednio współzależne z utratą tkanek tłuszczowych i utratą wagi, co sugeruje, że terapia anty-naczyniotwórcza może być użyteczna w zapobieganiu otyłości (Rupnick et al., Proc. Natl. Acad. Sci. 2002, 99, : 10730-10735).
W przeciwieństwie do powyższego, komórki normalne nie wymagają procesu rozwoju naczyń z wyjątkiem określonych przypadków (np. gojenie ran, proliferacja wewnętrznej lininy macicy podczas cyklu menstruacyjnego, itp.). Stosownie, wymóg rozwoju naczyń stanowi znaczącą różnicę pomiędzy komórkami nowotworowymi a komórkami normalnymi. Co ważniejsze, zależność komórek nowotworowych od rozwoju naczyń, w porównaniu do komórek normalnych, jest ilościowo większa niż różnica w replikacji komórek i umieraniu komórek, pomiędzy komórkami nowotworowymi a komórkami normalnymi, jest często wykorzystywana w leczeniu raka.
Proces rozwoju naczyń potrzebuje miedzi, jak wykazano w wielu badaniach, (publikacje Parke et al., Am. J. Pathol. 1988,137 : 173-178; Rajuetal., Natl. Cancer Inst. 1982,69 : 1183-1188; Ziche et al., Natl. Cancer Inst. 1982,69 : 475-482; Gullino, Anticancer Res. 1986,6 (2) : 153-158). Próby zapobiegania rozwojowi naczyń, a stąd zapobiegania wzrostowi nowotworu na modelach zwierzęcych poprzez redukcję in vivo ilości miedzi, odnotowano w stanie techniki (Brem et al., Neurosurgery 1990,26 : 391-396; Brem et al., Am. J. Pathol. 1990,137 (5) : 1121-1142; Yoshida et al., Neurosurgery 1995 37 (2) : 287-295). Te próby obejmowały włączenia zarówno związków chelatujących miedź jak i diety nisko-miedzianej. Ostatnio, publikacja Brewer et al., międzynarodowe zgłoszenie nr. PCT/US99/20374 ujawniła, że chelatory miedzi (np. tetratiomolibdenian) mogą być skuteczne w leczeniu schorzeń (np. wzrost guza litego), które potrzebują rozwoju naczyń.
Dodatkowo do wywołania rozwoju naczyń, miedź może także spełniać bezpośrednią rolę w rozwoju komórek nowotworowych i przeżyciu komórek. Wysoki poziom miedzi stwierdzono zarówno w plaźmie jak i w tkankach nowotworowych pacjentów z różnymi rakami postaci stałej (Chakravarty et al., J Cancer Res. Clin. Oncol. 1984,108 : 312-315). Ostatnio, wykazano, że tetratiomolibdenian obniża wyrażenie NF-KB jak również hamuje jego translokacje do jądra komórki raka zapalnego sutka linii SUM 149 (Pan et al., Cancer Res. 2002,62 : 4854-4859). System NF-KB może być wywołany w mediacyjnym przeżyciu komórek nowotworowych, i dlatego obniżenie komórek nowotworowych poprzez tetratiomolibdenian sugeruje bezpośrednie działanie chelatacji miedzi na przeżycie komórek nowotworowych.
Stosownie, nowe związki takie jak tetratiowolframiany, które są związkami chelatującymi miedź, są potrzebne do pełnego wykorzystania potencji chelatorów miedzi w leczeniu i/lub zapobieganiu rozwoju naczyń i żywotności komórek nowotworowych. Takie nowe związki tetratiowolframianu mogą być skuteczne w leczeniu różnych chorób związanych z rozwojem naczyń, takich jak rak i otyłość, chorób związanych ze schorzeniami metabolizmu miedzi, schorzeniami neurozwyrodnieniowymi, otyłością,
PL 218 366 B1 jak również mogą być pomocne w leczeniu chorób, gdzie ścieżka NF-KB jest rozregulowana, takie jak stany zapalne.
3. Istota wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest pochodna tiowolframianu o wzorze ogólnym (I), r1 r5 r2-n+-r4 y2 r6-n+*r8 R3 R7 (D
2 3 w którym R1 oznacza C1-6alkil, C8-18alkil, C1-6alkil; R2 oznacza atom wodoru, C1-6alkil; R3 oznacza C1-6alkil; R4 oznacza hydroksyC1-6alkil, fenyl, C1-6alkilokarbonyloksyC1-6alkil, C1-6alkil, fenyloC1-63 4 5 alkil, benzyl; R3 wraz z R4 oznacza C1-6alkiloprolidynyl, pirolidynyl, imidazolil; R5 oznacza C1-6alkil,
C8-18alkil, hydroksyiminoC1-6alkil; R6 oznacza atom wodoru, C1-6alkil; R7 oznacza C1-6alkil; R8 oznacza hydroksyC1-6alkil, fenyl, C1-6alkilokarbonyloksyC1-6alkil, C1-6alkil, fenyloC1-6alkil, benzyl; R7 wraz z R8 -2 -2 oznacza C1-6alkiloprolidynyl, pirolidynyl, imidazolil; Y-2 oznacza (WS4)-2.
Korzystny jest związek według wynalazku, gdzie *?5
R2-N+-R4 = Re-N+-Ra
R3 R7
Korzystnie,
Korzystnie,
Korzystnie,
Korzystnie,
Korzystnie,
Korzystnie,
Korzystnie, co co R1 R1 R1 R1 R1
2 4 najmniej jeden z podstawników R1, R2 i R4 nie oznacza C1-6alkilu.
najmniej jeden z podstawników R1, R2, R4, R5, R6 i R8 nie oznacza C1-6alkilu.
i R4 oznaczają C1-6alkanyl, a R2 oznacza atom wodoru lub C1-6alkanyl.
i R4 oznaczają metyl lub etyl, a R2 oznacza atom wodoru, metyl lub etyl.
2 i R2 oznaczają C1-6alkanyl.
2 i R2 oznaczają metyl lub etyl.
3 2 i R4 oznaczają C1-6alkanyl, R3 oznacza C1-6alkil, a R2 oznacza atom wodoru lub
C1-6alkanyl.
Korzystnie, R1, R2 i R4 oznaczają metyl lub etyl, a R3 oznacza C1-6alkil.
Korzystnie, R1(R2) (R3) (R4)N określone są wzorami
PL 218 366 B1
Korzystnie, R1 (R2) (R3) (R4)N określony jest wzorem
Korzystnie, R1 i R2 oznaczają C1-6alkanyl, R3 oznacza C1-6alkil, a R4 oznacza C1-6alkil, fenyl lub fenyloC1-6alkil.
Korzystnie, R1 i R2 oznaczają metyl lub etyl, R3 oznacza C1-6alkil, a R4 oznacza C1-6alkil, fenyl, fenyloC1-6alkil.
Korzystnie, R1(R2) (R3) (R4)N określone są wzorami,
gdzie R9 jest mieszaniną grup alkanylowych o prostym łańcuchu, które mają co najmniej osiem atomów węgla i nie więcej niż osiemnaście atomów węgla.
Przedmiotem wynalazku jest również kompozycja farmaceutyczna zawierająca substancję aktywną oraz farmaceutycznie akceptowalny rozcieńczalnik, nośnik lub zaróbkę, charakteryzująca się tym, że substancją aktywną jest związek o wzorze (I).
Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie związku według wynalazku do wytwarzania leku do zapobiegania lub leczenia raka, plamkowego zwyrodnienia typu mokrego, reumatoidalnego zapalenia stawów, odchylającego się od normy unaczynienia, zwiększonego ponad miarę poziomu miedzi, otyłości i chorób neurozwyrodnieniowych.
Korzystnie, rak obejmuje raka piersi, raka nerek, raka mózgu, raka jelita, raka prostaty, chrzęstniakomięsaka lub ukrwionego mięsakonaczyniaka.
Korzystnie, chorobą neurozwyrodnieniową jest choroba Alzheimer'a, stwardnienie zanikowe boczne lub choroba prionowa.
Ponadto, przedmiotem wynalazku jest zastosowanie kompozycji według wynalazku do wytwarzania leku do zapobiegania lub leczenia raka, plamkowego zwyrodnienia typu mokrego, reumatoidalnego zapalenia stawów, odchylającego się od normy unaczynienia, zwiększonego ponad miarę poziomu miedzi, otyłości i chorób neurozwyrodnieniowych.
Korzystnie, rak obejmuje raka piersi, raka nerek, raka mózgu, raka jelita, raka prostaty, chrzęstniakomięsaka lub ukrwionego mięsakonaczyniaka.
Korzystnie, chorobą neurozwyrodnieniową jest choroba Alzheimer'a, stwardnienie zanikowe boczne lub choroba prionowa.
Wybór rozcieńczalnika, nośnika lub zaróbki w kompozycji zależy między innymi od wymaganego sposobu podawania.
4. Skrócony opis rysunków.
Fig. 1 przedstawia hamowanie procesu rozwoju naczyń za pomocą tetratiowolframianu amonu w próbie czopu Matrigel®.
5. Szczegółowy opis wynalazku
5.1. Definicje
Określenie „związki” oznacza związki objęte ogólnym wzorem (I) ujawnione w niniejszym opisie i obejmuje dowolne związki wyspecyfikowane w zakresie ogólnego wzoru (I). Związki mogą być określone albo poprzez wzór chemiczny i/lub nazwę chemiczną. Jeżeli wzór chemiczny i nazwa chemiczna związku nie są zgodne, to czynnikiem determinującym identyfikację związku jest wzór chemiczny. Związki mogą zawierać jedno lub więcej centra chemiczne i/lub podwójne wiązania, i dlatego mogą istnieć jako stereoizomery, takie jak izomery z podwójnym wiązaniem (tj. izomery geometryczne), enancjomery i diastereomery. Odpowiednio, wzory chemiczne przedstawione w opisie mogą obejmować wszystkie możliwe enancjomery i stereoizomery przedmiotowych związków, obejmując formy czyste stereoizomerycznie (np. czyste geometrycznie, czyste enancjonerycznie, lub czyste diastereomerycznie), oraz mieszaniny enancjomeryczne i stereoizomeryczne. Mieszaniny enancjomeryczne i stereoizomeryczne mogą być rozdzielone do enancjomerów lub stereoizomerów ich składników, za
PL 218 366 B1 pomocą technik rozdzielania lub za pomocą technik chiralnej syntezy dobrze znanych specjalistom z danej dziedziny techniki. Związki mogą istnieć w wielu tautomerycznych postaciach obejmujących postać enolową, ketonową oraz ich mieszaniny. Wzory chemiczne związków mogą obejmować wszystkie możliwe postacie tautomeryczne przedmiotowych związków. Związki obejmują także związki izotopowo znaczone, gdzie jeden lub więcej atomów posiada inna masę atomową od masy atomowej związków występujących naturalnie. Przykłady izotopów które mogą być objęte związkami według
O d 4 d ΛΑ 4 Α ή ο ή7 wynalazku obejmują ale nie ograniczają do nich, 2Η, 3H, 13C, 14C, 15N, 18O, 17O, i 35S. Związki mogą istnieć w postaciach nierozpuszczalnych jak również w postaciach rozpuszczalnych, obejmując postacie uwodnione w granicach wynalazku. Niektóre związki mogą istnieć w wielu krystalicznych lub amorficznych postaciach. Na ogół, wszystkie postacie fizyczne są odpowiednie do zastosowania. Ponadto, jeżeli są przedstawiane tylko części struktur chemicznych, to jest zrozumiałe, że nawiasy wskazują na punkt przyłączenia tej części do reszty cząsteczki.
„Alkil” jako taki lub w reszcie dowolnego podstawnika oznacza nasycony, nienasycony, o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym lub cyklicznym, rodnik węglowodorowy jednowartościowy powstający po usunięciu jednego atomu wodoru z pojedynczego atomu węgla alkanu, alkenu lub alkinu. Typowy alkil obejmuje, ale nie ogranicza do nich, metyl; etyle takie jak etanyl, etenyl, etynyl; propyle takie jak propan-1-yl, propan-2-yl, cyklopropan-1-yl, prop-1-en-1-yl, prop-1-en-2-yl, prop-2-en-1-yl (allil), cykloprop-1-en-1-yl; cykloprop-2-en-1-yl, prop-1-yn-1-yl, prop-2-yn-1-yl, itp.; butyle takie jak butan-1-yl, butan-2-yl, 2-metylo-propan-1-yl, 2-metylo-propan-2-yl, cyklobutan-1-yl, but-1-en-1-yl, but-1-en-2-yl, 2-metylo-prop-1-en-1-yl, but-2-en-1-yl, but-2-en-2-yl, buta-1,3-dien-1-yl, buta-1,3-dien-2-yl, cyklobut-1-en-1-yl, cyklobut-1-en-3-yl, cyklobuta-1,3-dien-1-yl, but-1-yn-1-yl, but-1-yn-3-yl, but-3-yn-1-yl, itp.
Określenie „alkil” obejmuje grupy z dowolnym stopniem lub poziomem nasycenia, tj. grupy posiadające wyłącznie pojedyncze wiązania węgiel-węgiel, grupy posiadające jedno lub więcej podwójnych wiązań węgiel-węgiel, grupy posiadające jedno lub więcej potrójnych wiązań węgiel-węgiel, grupy posiadające mieszaninę pojedynczych, podwójnych i potrójnych wiązań węgiel-węgiel. W zależności od określonego poziomu nasycenia, używane są wyrażenia „alkany”, „alkeny” i „alkiny”. Korzystnie, grupa alkilowa zawiera od 1 do 20 atomów węgla, korzystniej od 1 do 10 atomów węgla, najkorzystniej od 1 do 6 atomów węgla.
„Alkanyl” jako taki lub w reszcie dowolnego podstawnika oznacza nasycony, o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym lub cyklicznym, rodnik powstający po usunięciu jednego atomu wodoru z macierzystego alkanu. Typowy alkan obejmuje, ale nie ogranicza do nich, metanyl; etanyl; propanyle takie jak propan-1-yl, propan-2-yl (izopropyl), cyklopropan-1-yl, itp.; butanyle takie jak butan-1-yl, butan-2-yl (sec-butyl), 2-metylo-propan-1-yl (izobutyl), 2-metyl-propan-2-yl (t-butyl), cyklobutan-1-yl, itp.
Określenie „Kompozycja farmaceutyczna” obejmuje co najmniej jeden związek według wynalazku i farmaceutycznie akceptowalną zaróbkę, które podaje się pacjentowi.
Określenie „Farmaceutycznie akceptowalna sól” oznacza sól związku według wynalazku, posiadającą pożądaną farmakologiczną aktywność macierzystego związku. Takie sole obejmują; (1) addycyjne sole kwasowe, utworzone z nieorganicznych kwasów, takich jak kwas chlorowodorowy, kwas bromowodorowy, kwas siarkowy, kwas azotowy, kwas fosforowy, i tym podobne; lub utworzone z organicznych kwasów, takich jak kwas octowy, kwas propionowy, kwas heksanowy, kwas cyklopentanopropionowy, kwas glikolowy, kwas pirogronowy, kwas mlekowy, kwas malonowy, kwas bursztynowy, kwas maleinowy, kwas fumarowy, kwas winowy, kwas cytrynowy, kwas benzoesowy, kwas 3-(4-hydroksybenzoilo)benzoesowy, kwas migdałowy, kwas metanosulfonowy, kwas etanosulfonowy, kwas 1,2-etano-disulfonowy, kwas 2-hydroksyetanosulfonowy, kwas benzenosulfonowy, kwas
4-chlorobenzenosulfonowy, kwas 2-naftalenosulfonowy, kwas 4-toluenosulfonowy, kwas kamforosulfonowy, kwas 4-metylobicyklo[2.2.2]-okt-2-eno-1-karboksylowy, kwas glukoheptonowy, kwas 3-fenylopropionowy, kwas trimetyloctowy, trzeciorządowy kwas butylooctowy, kwas laurylo siarczkowy, kwas glukonowy, kwas glukaminowy, kwas hydroksynaftoesowy, kwas salicylowy, kwas stearynowy, kwas mukonowy, i tym podobne; lub (2) sole utworzone przez zastąpienie kwasowego protonu w macierzystym związku, jonem metalu, np. jonem metalu alkalicznego, jonem metalu ziemi alkalicznej, lub jonem glinu; albo koordynaty z organiczną zasadą taką jak etanoloamina, dietanoloamina, trietanoloamina, N-metyloglukamina i tym podobne.
Farmaceutycznie akceptowalne podłoże oznacza rozcieńczalnik, adjuwant, zaróbkę lub nośnik z którym podaje się związek według wynalazku.
Określenie „Pacjent” odnosi się do ludzi. Określenia „pacjent” i „człowiek” stosowane są przemiennie.
PL 218 366 B1
Określenie „zapobiegający” lub „zapobieganie” odnosi się do redukcji ryzyka pojawienia się choroby lub schorzenia (tj. wywołania co najmniej jednego klinicznego objawu chorobowego u pacjenta, który może być narażony na chorobę, ale nie występujących jeszcze w sposób widoczny objawów choroby).
Określenie „leczniczy” lub „leczenie” dowolnej choroby lub schorzenia, w jednym z wykonań, odnosi się do poprawienia zdrowia (tj. zatrzymania lub zmniejszenia rozwoju choroby lub co najmniej jednego z klinicznych objawów choroby). W innym wykonaniu wynalazku, określenie „leczniczy” lub „leczenie” odnosi się do poprawienia co najmniej jednego fizycznego parametru, który może być niezauważalny przez pacjenta. W jeszcze innym przykładzie wykonania, określenie „leczniczy” lub „leczenie” odnosi się do zahamowania choroby lub schorzenia albo fizycznie, (np. stabilizacja niezauważalnych objawów), albo fizjologicznie (np. stabilizacja fizycznych objawów), albo obu. W jeszcze innym wykonaniu wynalazku, określenie „leczniczy” lub „leczenie” odnosi się do opóźnienia początku choroby lub schorzenia.
Określenie „Terapeutycznie skuteczna ilość” oznacza taką ilość związku, która po podaniu pacjentowi wymagającego takiego leczenia, jest skuteczna do uzyskania efektu leczniczego. „Terapeutycznie skuteczna ilość” będzie zależała od charakteru związku, i choroby, wieku, ciężaru leczonego pacjenta, itp.
Wynalazek jest opisany dokładniej w przykładach wykonania, których zamiarem nie jest ograniczenie do nich zakresu wynalazku. Przeciwnie, zakres wynalazku obejmuje także odmiany, modyfikacje i równoważne rozwiązania określone w zastrzeżeniach patentowych.
5.3 Syntezy związków
Przedmiotowe związki można otrzymać konwencjonalnymi metodami syntezy przedstawionymi na Schematach 1 i 2. Związki wyjściowe użyteczne do wytwarzania przedmiotowych związków oraz związki pośrednie są dostępne na rynku handlowym, lub można je wytworzyć dobrze znanymi metodami. Podstawione sole amonowe (np. wodorotlenek amonu, halogenki amonowe) mogą pochodzić ze źródeł handlowych, albo można je łatwo wytworzyć znanymi metodami syntezy (Harrison et al.,”Compendium of Synthetic Organic Methods”, Vols. 1-8 (John Wiley and Sons, 1971-1996); „Beilstein Handbook of Organic Chemistry,” Beilstein Institute of Organic Chemistry, Frankfurt, Germany; Feiser etal.,”Reagents for Organic Synthesis,” vol.1-17, Wiley Interscience; Trost et al., „Comprehensive Organic Synthesis” Pergamon Press, 1991; „Theilheimer's Synthetic Methods of Organic Chemistry” Vol. 1-45, Karger, 1991; March, „Advanced Organic Chemistry„ Wiley Interscience, 1991; Larock „Comprehensive Organic Transformations” VCH Publishers, 1989; Paquette, „Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis” John Wiley & Sons, 1995). Inne metody syntezy związków tutaj opisanych, lub stosowanych związków wyjściowych, są opisane z stanie techniki lub łatwo mogą być wytworzone przez specjalistę z danej dziedziny techniki. Poniżej opisano skrótowo Schematy 1 i 2.
Jak wynika ze schematu, dodanie czwartorzędowego wodorotlenku amonowego do tiowolframianu w obecności wody, prowadzi do wymiany kationowej (przesunięcie równowagi w kierunku produktu uzyskuje się poprzez usunięcie lotnego amonu) i wytworzenia pochodnej tiowolframianu.
PL 218 366 B1
Jak wynika ze schematu, dodanie czwartorzędowego halogenku amonowego do tiowolframianu w obecności acetonitrylu, prowadzi do wymiany kationowej (przesunięcie równowagi w kierunku produktu uzyskuje się poprzez utworzenie halogenku amonu) i wytworzenia pochodnej tiowolframianu.
Należy odnotować, że pochodne tiowolframianu, gdzie są różne, można wytworzyć ze związków 3 poprzez działanie jednym równoważnikiem innego przeciwjonu amonu. Taka reakcja prowadzi do wytworzenia mieszaniny produktów.
Ponadto, specjalista z tej dziedziny techniki oceni, czy konwencjonalne metody obejmujące reakcję tiowolframianu z solą amonową i wodorosiarczkiem, mogą być użyte do syntezy wielu związków tutaj opisanych.
5.4. Próby analityczne
Specjalista z tej dziedziny techniki uzna, że próby przeprowadzone w warunkach in vivo i in vitro użyteczne do pomiaru i oceny aktywności związków, nie stanowią wyczerpania tematu, ale są tylko ilustracją wynalazku.
5.4.1. Test Migracji komórek śródbłonkowych
Dla przeprowadzenia testu migracji komórek śródbłonkowych, dołki przejściowe (trans-dołki) powlekane są kolagenem I (50 μg/ml) poprzez dodanie 200 μL roztworu kolagenu do każdego transdołka, następnie prowadzono inkubację przez całą noc w temperaturze 37°C. Trans-dołki gromadzone są w 24-studzienkowej płytce, na dno komory dodano chemoatraktant (np. FGF-2) w całkowitej objętości 0,8 ml środka. Komórki śródbłonkowe takie jak komórki śródbłonkowe żyły pępkowej („HUVEC”), które są wydzielone z jednowarstwowej hodowli za pomocą trypsyny, rozcieńczono do uzyskania końcowego stężenia około 106 komórek/mL za pomocą środka nie zawierającego serum. 0,2 ml tej zawiesiny komórek dodajno do górnej komory każdego trans-dołka. Inhibitory dodaje się zarówno do górnej jak i dolnych komór, pozostawiono (w celu migracji komórek) na 5 godzin wilgotnej atmosferze w temperaturze 37°C. Trans-dołki usunięto z płytki zabarwionej środkiem DiffQuick®. Komórki, które nie migrowały usunięto z górnej komory poprzez skrobanie za pomocą bawełnianego wacika, następnie błony oddzielono, osadzono na szkiełku, policzono w polu wysokiej mocy (400x) w celu obliczenia ilości migrujących komórek.
5.4.2 Biologiczna próba Aktywności Przeciw-Inwazyjnej
Związki i/lub kompozycje testowano na ich zdolności działania przeciw-inwazyjnego. Zdolność komórek takich jak komórki śródbłonkowe lub komórki nowotworowe (np. komórki PC-3 raka gruczołu krokowego człowieka) do dokonania inwazji przez odtwarzalną błonę podstawną (Matrigel®) określano w próbie znanej jako test inwazji Matrigel® (Kleinman et al., Biochemistry 1986, 25 : 312-318; Parish et al., Int. J. Cancer 1992, 52 : 378-383). Matrigel® jest odtwarzalną błoną podstawną zawierającą kolagen typu IV, lamininę, proteoglikany siarczanu heparyny takie jak perlekan, który wiąże się i lokalizuje bFGF, vitronektyna jak również jako czynnik-β przekształcający wzrost (TGF3, aktywator plazminogenowy typu urokinazy (uPA), oraz tkankowy aktywator plazminogenowy (tPA), i serpinę znaną jako aktywator plazminogenowy typu 1 (PAI-1)) (Chambers et al., Canc. Res. 1995, 55 : 1578-1585). Rezultaty otrzymane w tej próbie dla związków, których celem są pozakomórkowe receptory lub enzymy, są typowe dla przewidywanej skuteczności tych związków w warunkach in vivo (Rabbani et al., 1995, Int. J. Cancer 63 : 840-845).
W takich próbach stosuje się trans-dołkowe wsady hodowli komórkowej. Komórki inwazyjne określa się jako komórki zdolne do przejścia przez Matrigel® oraz wyższy fragment błony poliwęglanowej i przylgnąć do dołu błony. Trans-dołki (Costar) zawierające błony poliwęglanowe (rozmiar poru 8,0 μm) powleczono Matrigel® (Collaborative Research), który rozcieńczono w jałowym PBS do uzyskania końcowego stężenia 75 ąmg/ml (60 μl rozcieńczonego Matrigel® na wsad) i umieszczono w studzienkach 24-studzienkowej pytki. Błony suszono przez całą noc w biologicznie czystym pokoju, następnie ponownie uwodniono poprzez dodawanie 100 μl zawierającego antybiotyki, przez jedną godzinę na wytrząsarce stołowej. DMEM usunięto z każdego wsadu poprzez aspirowanie, następnie dodano 0,8 ml DMEM/10% FBS/antybiotyki do każdej studzienki 24-studzienkowej pytki, tak aby otaczało zewnętrznie trans-dołek („niższa komora”). Świeży DMEM/antybiotyki (100 μθ, ludzki Glu-plazminogen (5 μg/ml), i testowany związek dodano na powierzchnię trans-dołka („górna komora”). Komórki, które miały być testowane, trypsynowano i zawieszono w mieszaninie DMEM/antybiotyki, następnie dodano na powierzchnię każdego trans-dołka przy końcowym stężenia 800,000 komórek/ml. Końcową objętość górnej komory dostosowano do poziomu 200 pl. Płytkę inkubowano przez 72 godziny w wilgotnej atmosferze 5% CO2. Po inkubacji, komórki utrwalono, i zabarwiono za pomocą DiffQuick® (barwnik Giemsa), następnie górną komorę skrobano za pomocą bawełnianego wacika
PL 218 366 B1 w celu usunięcia Matrigel® i komórek które nie dokonały inwazji przez błonę. Błony oddzielono od trans-dołków za pomocą ostrza X-acto, osadzono na szkiełkach za pomocą Permount® i nakrywki, następnie policzono w polu wysokiej mocy (400x). Średnią ilość komórek dokonujących inwazji określono z policzeń dokonanych z 5-10 pól i zapisano jako funkcję stężenia inhibitora.
5.4.3 Testy tworzenia Rurki w celu określenia Aktywności Przeciw-naczyniotwórczej
Związki mogą być testowane na aktywność przeciw-naczyniotwórczą w jednym z dwóch różnych układów testowych in vitro.
Komórki śródbłonkowe, przykładowo, ludzkie komórki śródbłonkowe żyły pępkowej („HUVEC”), 5 które można wytworzyć lub uzyskać na rynku handlowym, zmieszano w stężeniu 2 x 105 komórek/ml z fibrynogenem (5 mg/ml w solance buforowanej fosforanem („PBS”) w stosunku 1:1 (v/v). Dodano trombinę (końcowe stężenie 5 jednostek/ml) i mieszaninę natychmiast przeniesiono do 24-studzienkowej płytki (0,5 ml/studzienkę)). Pozostawiono do utworzenia się żelu fibrynowego, następnie do studzienek z testowanym związkiem dodano VEGF i bFGF (w każdej stężenie końcowe wynosiło 5 ng/ml). Komórki inkubowano w temperaturze 37°C w 5% CO2 przez 4 dni, w tym czasie komórki w każdej studzience policzono i sklasyfikowano jako okrągłe, podłużne bez odgałęzień, podłużne z jednym rozgałęzieniem, albo jako podłużne z dwoma lub więcej rozgałęzieniami. Wyniki wyrażono jako średnią stężenia związku z 5 różnych studzienek. Na ogół, w obecności naczyniotwórczych inhibitorów, komórki pozostają albo okrągłe albo tworzą postacie niezróżnicowanych rurek (np. z 0 lub 1 rozgałęzieniem). Test ten jest stosowany w stanie techniki do przewidywania skutecznej aktywności naczyniotwórczej (lub przeciw-naczyniotworczej) w warunkach in vivo (Min et al., Cancer Res. 1996, 56 : 2428-2433).
W teście alternatywnym, postać rurkową komórki śródbłonkowej obserwuje się w przypadku hodowli komórek śródbłonkowych w Matrigel® (Schnaper et al., J. Cell. Physiol. 1995, 165 : 107-118). Komórki śródbłonkowe (1 x 104 komórek/studzienka) przeniesiono na 24-studzienkowe płytki pokryte Matrigel® i po 48 godzinach policzono postacie rurkowe komórek. Inhibitory testowano dodając je w tym samym czasie co komórki śródbłonkowe albo później w różnych okresach czasu. Postać rurkowa może być także stymulowana poprzez dodawanie naczyniotwórczych czynników wzrostu takich jak VEGF lub bFGF, środków stymulujących różnicowanie (np. PMA) lub ich kombinacji.
Powyższe modele testów rozwoju naczyń przedstawiają poszczególne typy podstawnej błony do śródbłonkowych komórek, mianowicie warstwy macierzy, których migrowanie i różnicowanie śródbłonkowych komórek mogły przewidywane i oczekiwane. Dodatkowo, składniki macierzy znalezione w Matrigel® (i w podstawnej błonie in situ) lub ich proteolitycznych produktach mogą być także stymulowane w kierunku tworzenia rurek komórek śródbłonkowych, co czyni ten model uzupełnieniem do wcześniej opisanego modelu fibrynowego żelu rozwoju naczyń (Blood et al., Biochim. Biophys. Acta 1990, 1032 : 89-118; Odedra et al., Pharmac. Ther. 1991, 49 : 111-124). Związki hamują tworzenie się komórek śródbłonkowych w postaci rurek, w obu testach, co sugeruje, że związki posiadają także aktywność przeciw-naczyniotwórczą.
5.4.4 Testy Hamowania Proliferacji
Zdolność związków do hamowania proliferacji komórek śródbłonkowych może być określona na płytce formatu 96-studzienkowego. Do powleczenia studzienek płytki użyto kolagen typu I (żelatyna) (0,1-1 mg/ml w PBS, 0,1 ml na studzienkę, przez 30 minut w temperaturze pokojowej). Po przemyciu płytki (3 x w/PBS), 3-6,000 komórek nałożono na każdą studzienkę i pozostawiono do przymocowania się, na 4 godziny (37°C/ 5% CO2) w Środowisku wzrostu naczyniotwórczego (EGM; Clopnetics) lub w środowisku M199 zawierającym 0,1-2% FBS. Po 4 godzinach medium i komórki nie przywiązane (do podłoża) usunięto, do każdej studzienki dodano świeże medium zawierające bfGF (1-10 ng/ml) lub VEGF 1-10 ng/ml). Na koniec dodano związki będące przedmiotem testu i płytkę podano inkubacji (37°C/ 5% CO2) przez okres 24-48 godzin. Po tym czasie, do każdej studzienki dodano MTS (Promega) i pozostawiono do inkubacji przez okres 1-4 godzin. Przy długości 490 nm, dokonano pomiaru absorbancji, która jest proporcjonalna do ilości komórek, w celu określenia różnic w proliferacji pomiędzy studzienkami kontrolnymi i studzienkami zawierającymi testowane związki. Podobny układ testowy może być zastosowany do hodowlanych przyczepnych komórek nowotworowych. Jednakże w tym przypadku, można ominąć kolagen. Komórki nowotworowe (np. 3,000-10,000/studzienkę) nałożono na płytkę i pozostawiono do przymocowania się, na całą noc. Medium nie zawierające surowicy dodano do każdej studzienki i komórki synchronizowano przez 24 godziny. Następnie do każdej studzienki dodano medium zawierające 10% FBS w celu stymulacji proliferacji. Związki będące przedmiotem testu dodano do niektórych studzienek. Po 24 godzinach, dodano MTS na płytkę, postępowano
PL 218 366 B1 i zrobiono odczyty jak wyżej opisano. Podobna metoda może być również zastosowana do oceny skuteczności działania związków według wynalazku na proliferację komórek innego typu obejmujących komórki nowotworowe z tym wyjątkiem, że VEGF i bfGF nie mogą być użyte do stymulowania wzrostu komórek. Jeżeli jest udowodniona aktywność przeciw proliferacji, wywołanie apoptozy może być mierzone przy użyciu TumorTACS (Genzym).
5.4.5 Test Cytotoksyczności
Cytotoksyczne działanie związków opisanych w niniejszym zgłoszeniu, można określić dla różnych typów komórek obejmujących komórki nowotworowe, komórki śródbłonkowe fibroblasty i makrofagi.
W typowym teście, na 96-studzienkową płytkę nakłada się komórki w ilości 5-10,000 komórek na studzienkę. Związki dodaje się w różnym stężeniu i zostawia do inkubacji na 24 godziny. Następnie, komórki przemywa się 3 x medium. W próbach cytotoksyczności (stopniowy pomiar komórek), stosuje się 96-studzienkowe urządzenie cytotoksyczności Promega.
5.4.6 Model rogówkowego rozwoju naczyń
Protokół postępowania jest zasadniczo identyczny jak przedstawiono w publikacji Volpert etal., J. Clin. Invest. 1996, 98 : 671-679. Samice szczurów gatunku Fischer (120-140 gms) znieczulono i wszczepiono (5 μΐ) tabletki zawierające Hydron®, bFGF (150 nM) i testowane związki, nacinając rogówkę 1,0-1,5 mm od obwódki. Neounaczynienie badano po upływie 5-7 dni od wszczepienia. 7 dnia, zwierzęta znieczulono i dokonano wlewu barwnika takiego jak koloidalny węgiel do zaplamienia naczynia. Zwierzęta następnie uśmiercono, rogówkę utrwalono formaliną, spłaszczono i sfotografowano do oszacowania stopnia neounaczynienia. Neonaczynia mogą być określone ilościowo poprzez zobrazowanie całej powierzchni naczyniowej lub jego długości, albo przez proste policzenie naczyń.
5.4.7 Test Czopu Matrigel®
Ten test wykonywano zasadniczo identycznie jak przedstawiono w publikacji Passaniti et al., Lab Invest. 1992, 67 : 519-528. Chłodzony lodem Matrigel® (np. 500 μΓ> (Collaborative Biomedical Products, Inc., Bedford, MA) zmieszano z heparyną (np. 50 μΓ^Γ), GGF-2 (np. 400 ng/ml) i testowanym związkiem. W niektórych próbach, bFGF może być zastąpiony komórkami nowotworowymi jako naczyniotwórczymi bodźcami. Mieszaninę Matrigel® wstrzyknięto podskórnie do nagiej myszy pozbawionej grasicy, w miejsca blisko środkowej linii brzusznej, korzystnie 3 wstrzyknięcia/mysz. Wstrzykiwany Matrigel® tworzy namacalny żel o postaci stałej. Miejsca wstrzyknięć wybrano tak, aby każde zwierzę otrzymało dodatnią kontrolny czop (taki jak FGF-2 + heparyna), negatywny kontrolny czop (np. bufor +heparyna) i czop, który obejmuje związek testowany na jego działanie na rozwój naczyń (np. FGF-2 + heparyna + związek). Wszystkie działania korzystnie są potrójne. Zwierzęta uśmiercano poprzez zwichnięcie kręgów szyjnych około 7 dnia po wstrzyknięciu lub w innym czasie, który może być optymalny dla obserwowania rozwoju naczyń. Skórę myszy oddzielono wzdłuż środkowej linii brzusznej, i czop Matrigel® wyodrębniono i natychmiast analizowano przy wysokiej rozdzielczości. Czopy następnie rozproszono w wodzie i inkubowano w temperaturze 37°C przez całą noc. Określono poziom hemoglobiny (Hb) za pomocą roztworu Drabkin'a (firmy Sigma) zgodnie z instrukcją postępowania. Ilość hemoglobiny w czopie jest pośrednim pomiarem rozwoju naczyń jako odbicie ilości krwi w próbce. Dodatkowo, lub alternatywnie, zwierzętom można przed uśmierceniem wstrzyknąć 0,1 ml buforu (korzystnie PBS) zawierającego dekstran o wysokim ciężarze cząsteczkowym, do którego przyłącza się fluorofor. Ilość fluoresceiny w rozproszonym czopie określana fluorometrycznie, służy do pomiaru rozwoju naczyń w czopie. Barwienie za pomocą mAb anty-CD31 (CD31 jest cząstką zlepionych komórek śródbłonkowych lub „ PECAM”) może być także stosowane do potwierdzenia tworzenia się neonaczynia i zagęszczenia mikronaczyniowego w czopie.
5.4.8 Test rozwoju naczyń błony kosmówki omoczniowej kurczątka (CAM)
Test przeprowadzono zasadniczo tak jak przedstawiono w publikacji Nguyen et al., Microvascular Res. 1994, 47 : 31- 40. Oczko zawierające albo czynnik naczyniotwórczy (bFGF) albo komórki nowotworowe plus inhibitory, umieszczono na CAM 8-dniowego zarodka kurczęcia i obserwowano CAM przez 3-9 dni po implantacji próbki. Rozwój naczyń ilościowo obliczono jako procentową powierzchnię w oczku, która zawiera naczynia krwionośne.
5.4.9 Ocena hamowania rozwoju naczyń oraz działania przeciw nowotworowego in vivo, przy użyciu testu Czopu Matrigel® z komórkami nowotworowymi
W teście tym, komórki nowotworowe, na przykład 1-5 x 106 komórek 3LL Lewis raka płuc lub szczurzych komórek prostaty linii MatLyLu, zmieszano z Matrigel® i następnie wstrzyknięto do boku
PL 218 366 B1 myszy postępując zgodnie z protokołem wyżej opisanym w sekcji 4,4,7. Ilość komórek nowotworowych i siłę naczyniotwórczej odpowiedzi obserwowano w czopie po upływie 5-7 dni. Działanie przeciwnowotworowe i przeciw-naczyniotwórcze związku w środowisku nowotworu oceniono umieszczając go w czopie. Następnie określono ciężar nowotworu, poziom Hb lub poziom fluoroscencji (sprzężenie dekstran-fluorofor wstrzyknięte przed uśmierceniem). Do pomiaru hemoglobiny lub fluorescencji, czop najpierw homogenizowano za pomocą homogenizatora tkanek.
5.4.10 Heteroprzeszczepowy Model Wzrostu Podskórnego Nowotworu
Nagiej myszy wszczepiono podskórnie komórki MDA-MB-231 (rak ludzkiej piersi) oraz Matrigel® (1 x 106 komórek w 0,2 ml) do prawego boku zwierzęcia. Nowotwory były w fazie do wielkości 3
200 mm3, następnie podziałano związkiem testowanym. Objętości nowotworowe otrzymywano każdego innego dnia, a zwierzęta uśmiercono po 2 tygodniach od czasu traktowania. Nowotwory wycięto, zważono i zatopiono w parafinie. Histopatologiczne wycinki nowotworów analizowano poprzez H i E, anty-CD31, Ki-67, TUNEL i barwienie CD68.
Inne nowotworowe linie komórkowe obejmujące, ale nie ograniczające do nich, PC-3, CWR22R, SK-OV-3, A2780, A549, HCT116, HT29 mogą być także użyte w podobny sposób do testów działania przeciw-nowotworowego przedmiotowych związków.
5.4.11 Heteroprzeszczepowy Model Przerzutu
Związki mogą być także testowane na zdolność hamowania późniejszego przerzutu, przy użyciu modelu doświadczalnego przerzutu (Crowley et al., Proc. Natl. Acad. Sci. USA 1993, 90 5021 -5025).Późniejszy przerzut wywołuje etapy przyczepu i wynaczynienia komórek nowotworowych, miejscową inwazję, uziarnienie, proliferację i rozwój naczyń. Ludzkie komórki raka prostaty (PC-3) transfektowane z genem zgłoszeniowym, korzystnie genem zielono fluoryzującego białka (GFP) ale alternatywnie z genem kodującym enzymy transferazy chloramfenikoloacetylu (CAT), lucyferazy lub LacZ, są zaszczepiane do ogolonej myszy. Taka metoda pozwala wykorzystać znaczniki (wykrywanie fluorescencyjne GFP lub wykrywanie histochemicznie kolorymetryczne aktywności enzymatycznej) do wykrywania komórek. Komórki są wstrzykiwane, korzystnie dożylnie i przerzuty identyfikuje się po upływie około 14 dni, zwłaszcza w płucu, ale także w rejonach węzła Iimfatycznego, kości udowej i mózgu. Organotropizm naturalnie występujących przerzutów w raku prostaty u człowieka. Przykładowo, wyrażenie GFP komórek PC-3 (1 x 106 komórek na mysz) wstrzyknięto i.v. do żyły ogonowej ogolonej myszy (nu/nu). Na zwierzęta podziałano testowaną kompozycją 100 μg/zwierzę/dzień, podawaną cztery razy dziennie. Pojedyncze komórki przerzutowe, ognisko zwizualizowano, i określono ilościowo za pomocą fluorescencyjnej mikroskopii lub lekkiej mikroskopowej histochemii, albo poprzez zmielenie tkanki i próbę ilościowej kolorymetrii wykrywalnego znakowania.
5.4.12 Hamowanie samorzutnych Przerzutów in vivo przez HPRG i funkcjonalne pochodne
Jednorodny szczurzy układ raka piersi (Xing et al., Int. J. Cancer 1996, 67 : 423-429) jako model testowy pracuje na szczurzych komórkach raka piersi Mat BIII. Komórki nowotworowe, przykładowo około 106 zawieszone w 0,1 ml PBS, posiano na poduszeczkę tłuszczową sutka szczura gatunku żeńskiego rasy Fisher. Po 14 dnia wszczepiono dootrzewnowo mini osmotyczną pompę Alza do wprowadzenia testowanego związku. Związek rozpuszczono w PBS (np. 200 mM roztwór podstawowy), przesączono w warunkach jałowych i umieszczono w mini-pompie stopniowego uwalniania związku około 4 mg/kg/dzień. Zwierzęta kontrolne otrzymały samo podłoże (PBS) lub peptyd jako kontrolne podłoże w mini-pompie. Zwierzęta uśmiercano po około 14 dniach.
Można także stosować inne modele doświadczalnych przerzutów do oceny przedmiotowych związków. Modele mogą wykorzystywać opisane linie komórkowe nowotworu ludzkiego, supra, wstrzykiwane są poprzez żyłę ogonową ogolonej myszy. Na ogół, taka mysz uśmiercana jest po 28 dniach od momentu wprowadzenia komórek nowotworowych, a jej płuco oceniane jest na obecność przerzutów.
5.4.13 Rak płucny 3LL Lewis'a: Początkowy rozrost Raka
Linia nowotworowa powstała samorzutnie w 1951 jako rak płuc w C57BL/6 myszy Cancer Res. 1955, 15 : 39. Patrz także Malaveet al., J ; Nat'I. Canc. Inst. 1979, 62 : 83-88). Została rozprowadzona poprzez pasażowanie w C57BL/6 u myszy poprzez podskórne wszczepienie i testowana w półallogenicznym C57BL/6 x DBA/2 myszy lub w allogenicznym C3H myszy. Na ogół stosowano implant podskórny do sześciu zwierząt w grupie albo implant domięśniowy. Nowotwór może być wszczepiany podskórnie jako 2-4- mm fragment lub wszczepiany domięśniowo, lub wszczepiany podskórnie jako inokulum zawieszonych komórek w ilości około 0,5-2 x 106 komórek. Leczenie rozpoczynano po
PL 218 366 B1 godzinach od wszczepienia, albo później aż nowotwór określonego rozmiaru (zazwyczaj około 400 mg) będzie namacalny. Testowany związek jest podawany metodą i.p. codziennie przez 11 dni.
Następnie zwierzęta ważono, obmacywano i mierzono rozmiar nowotworu. Typowy nowotwór u biorców w próbie kontrolnej bez działania testowanym związkiem, po 12 dniach od wszczepienia domięśniowego, ważył 500-2500 mg. Typowy średni przedział czasowy wynosił 18-28 dni. Stosowano pozytywny związek kontrolny, na przykład cyklofosfamid w ilości 20 mg/kg/- wstrzyknięcie na dzień, przez 1-11 dni. Wyniki są odniesione do średniego ciężaru zwierzęcia, rozmiaru nowotworu, ciężaru nowotworu, i przedziału czasowego. W celu potwierdzenia terapeutycznej aktywności związków, testowane związki powinny być badane w dwóch wielodawkowych próbach.
5.4.14 Rak płucny 3LL Lewis'a: Początkowy Rozrost Raka i Model Samorzutnego Przerzutu
Ten model wykorzystuje pewna ilość badaczy (Patrz, na przykład Gorelik et al., 1980, J. Nat'I. Canc. Inst. 65 : 1257-1264; Gorelik et al., Rec. Results Canc. Res. 1980, 75 : 20-28; Isakov et al., Invasion Metas. 1982, 2 : 12-32; Talmadge et al., J. Nat'I. Canc. Inst. 1982, 69 : 975-980; Hilgard et al., Br. J. Cancer 1977, 35 : 78-86). Testowanymi myszami są 2-3-miesięczne myszy gatunku męskiego C57BL/6. Następnie wszczepiano podskórnie, domięśniowo lub przez poduszkę łapy zwierzęcia nowotwór, ten nowotwór wytwarzał przerzuty, zwłaszcza w płucach. Z niektórymi liniami nowotworowymi, początkowy nowotwór wywierał działania przeciw-przerzutowe i musiał być najpierw wycięty przed badaniem fazy przerzutowej (patrz także O'Reilly et al., USA Patent No. 5, 639, 725). Utworzono zawiesiny pojedynczych komórek z guzów nowotworowych poprzez działanie na tkankę nowotworową myszy roztworem 0,3% trypsyny. Komórki przemyto trzykrotnie PBS (pH 7.4) i zawieszono w PBS. Żywotność tak otrzymanych komórek 3LL na ogół wynosiła około 95-99% (wyłączenie poprzez błękitny barwnik trypanu). Żywe komórki nowotworowe (3 x 104 -5 x 106) zawieszone w 0,05 ml PBS wstrzyknięto podskórnie albo w okolice grzbietu albo do poduszki jednej z tylnych łap C57BL/6 myszy. Dostrzegalny nowotwór pojawił się po 3-4 dniach po wstrzyknięciu 106 komórek w okolice grzbietu. Od chwili pojawienia się nowotworu, wielkość jego mierzono za pomocą cyrkla co dwa dni.
Testowany związek podawano w jeden lub dwóch dawkach przez cały tydzień. W innym wykonaniu, związek dostarczano poprzez osmotyczną mini-pompę.
W doświadczeniach, w których wycinano nowotwory grzbietowe, kiedy nowotwór osiągnął roz3 miar 1500 mm3, myszy randomizowano w dwie grypy; (1) początkowy nowotwór był całkowicie wycinany; albo (2) przeprowadzono symulowaną operację, bo nowotwór pozostawał nietknięty. Chociaż nowotwory wielkości 500-3000 mm3 hamują wzrost przerzutu, to wielkość 1500 mm3 jest największym rozmiarem początkowego nowotworu, który może być bezpiecznie resekowany z dużą szansą na przeżycie bez miejscowych odrostów. Po 21 dniach, wszystkie myszy uśmiercono i przeprowadzono autopsję.
Płuca usunięto i zważono. Płuca utrwalono w roztworze Boouin'a i policzono ilość widocznych przerzutów. Średnice przerzutów zmierzono także za pomocą dwuocznego stereoskopu wyposażonego w mikrometr zawierający okular z 8X powiększeniem. Na podstawie odnotowanych średnic, możliwe jest obliczenie objętości każdego przerzutu. Dla określenia całkowitej objętości przerzutów w płucu, główna ilość widocznych przerzutów jest zwielokrotniona przez zasadniczą objętość przerzutów.
125
Dla dalszego określenia rozwoju przerzutów, możliwy jest pomiar włączeń 125IdUrd do komórek płucnych (Thakur et al., J. Lab. Clin. Med. 1977, 89 : 217-228). Po 10 dniach od wycięciu nowotworu, zaszczepiono 25 μg fluorodeoksyurydyny do otrzewnej zawierającej nowotwór (i jeżeli stosowano u m y125 szy z wyciętym nowotworem). Po 30 minutach, myszy podano 1 μφ IdUrd (jododeoksyuryna).
125
Dzień później, płuca i śledzionę usunięto i zważono, stopień włączeń 125IdUrd zmierzono za pomocą licznika gamma.
Myszy z nowotworami w poduszkach łap, kiedy nowotwory osiągały średnice 8-10 mm, randomizowano na dwie grupy ; (1) nogi z nowotworami amputowano po podwiązaniu stawów kolanowych; lub (2) myszy pozostawiano nieuszkodzone jako kontrolne z nieusuniętym nowotworem. (Amputacja nogi bez nowotworu, u myszy noszącej nowotwór nie miała znanych skutków na następne przerzuty, bez możliwych skutków znieczulenia, stresu lub działań operacji). Myszy uśmiercano po 10-14 dniach po zabiegu amputacji. Przerzuty oceniano jak określono wyżej.
5.5 Terapeutyczne zastosowanie
Związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczną kompozycję podaje się pacjentowi, korzystnie człowiekowi, cierpiącemu na choroby związane z odbiegającym od normy unaczynieniem. Odbiegające od normy unaczynienie obejmuje nieprawidłowe neounaczynienie takie jak tworzenie się nowych naczyń krwionośnych, większych naczyń krwionośnych, bardziej rozgałęzionych naczyń krwionośnych,
PL 218 366 B1 i inne mechanizmy, które prowadzą do wzrostu zdolności przenoszenia krwi do chorych miejsc lub tkanek. Związki i ich farmaceutyczne kompozycje mogą być stosowane do leczenia i/lub zapobiegania odbiegającym od normy unaczynieniu.
Korzystnie, odbiegające od normy unaczynienie obejmuje, ale nie ogranicza do nich, raka (np. dowolny nowotwór naczyniowy, zwłaszcza guzy nowotworowe, obejmujące ale nie ograniczające do nich, raka płuc, piersi, jajników, żołądka, trzustki, krtani, przełyku, jądra, wątroby, ślinianki przyusznej, woreczek żółciowy, okrężnicy, odbytnicy, szyjki, macicy, śluzówki macicy, nerki, pęcherza, prostaty, tarczycy, rak komórki łuskowatej, gruczolakorak, rak małej komórki, czerniak, glejak, nerwiak niedojrzały, mięsak, (np. mięsakonaczyniak krwionośny, chrzęstniakomięsak, zapalenie stawów, cukrzycę, miażdżycę, stwardnienie tętnic, stwardnienie tętniczo-żylne, wadę rozwojową, neounaczynienie przeszczepu rogówki, opóźnione gojenie ran, retinopatia cukrzycowa, zwyrodnienie plamki związane ze starzeniem się, ziarninowanie, oparzenia, krwotok dostawowy w krwiączce, reumatoidalne zapalenie stawów, przerost blizn, jaskrę neonaczyniową, niezwiązane czynniki, Syndrom Osier Weber, łuszczycę, ziarniak, pozasoczewkowy rozrost włóknistej tkanki łącznej, skrzydlik, twardzinę skóry, jaglicę, zrost naczyniowy, oczne neounaczynienie, choroba pasożytnicza, hipertrofia (przerost) wymagający działania chirurgicznego, hamowanie wzrostu włosów, zwyrodnienie plamki (obejmujące zarówno typ wilgotny jak i suchy), reumatoidalne zapalenie stawów i kości. Choroby charakteryzujące się odchylającym się od normy unaczynieniem, które korzystnie leczy się i/lub zapobiega przez podawanie związku o wzorze (I) i/lub jego farmaceutycznej kompozycji, obejmują raka, zwyrodnienie plamki, i reumatoidalne zapalenie stawów.
Ponadto, związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczną kompozycję można podawać pacjentowi, korzystnie człowiekowi, cierpiącemu na choroby związane z zaburzeniami metabolizmu miedzi (np. choroba Wilson'a) w celu leczenia i/lub zapobiegania takim schorzeniom.
Ponadto, związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczną kompozycję można podawać pacjentowi, korzystnie człowiekowi, do leczenia /lub zapobiegania otyłości. Związki o wzorze (I) można także stosować do obniżenia poziomów zapalnych cytokin (np. TNF-a, TNF-β, IL-8, itp.), oraz inhibitora plazminogenowego aktywatora, które może być związane z rozwojem naczyń i otyłością (Loskutoff et al., Ann. N. Y. Acad. Sci., 2000, 902 : 272-281; Pan et al., Cancer Res., 2002, 62 : 4854- 4859; Hanada et al., Cytokine Growth Factor Rev. 2002, 13 : 413-421; Chen et al., Science 2002, 296 : 1634-5; Miyake et al., J. Neuropathol. Exp. Neurol. 59: 18-28 ; Koch et al., Science 1992, 258 : 1798-801 ; Osawa et al., Infect. Immun. 2002, 70 : 6294-6301; Bajou et al., Nat. Med. 1998, 4 : 923-8).
Ponadto, związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczną kompozycję można podawać pacjentowi, korzystnie człowiekowi, cierpiącemu na choroby neurozwyrodnieniowe, w celu leczenia i/lub zapobiegania neurozwyrodnieniowym schorzeniom. Publikacje ze stanu techniki podają, że podwyższone poziomy miedzi pośredniczą w patofizjologii różnych neurozwyrodnieniowych schorzeń obejmujących chorobę Alzheimer'a, stwardnienie zanikowe boczne (ALS) i chorobę prionową (Llanos et al., DNA Cell Biol. 2002, 21 : 259-270; Carri e tal., Funct. Neurol 2001, 16 : 181-188; Perry etal., CNS Drugs 2002, 16 : 339- 352; Kowalik-Jankowska et al., Environ Health Perspect, 2002, 5 : 869-870; Maynard et al., J. Biol. Chem. 2002, 277, 44670-44676; Gnjec etal., Front Biosci. 2002, 16-23; Strausaket al., Brain Res. Bull. 2001, 55 : 175-185; Brown, Brain Res. Bull. 2001, 55 : 165-173; Brown, Biochem. Soc. Trans 2002, 30 : 742-745).
Związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczną kompozycję można podawać pacjentowi, korzystnie człowiekowi, do leczenia chorób charakteryzujących się dys-regulacją NF-KB lub zaburzeniami odpowiedzi zapalnych lub zapaleń.
Związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczną kompozycję można podawać pacjentowi, korzystnie człowiekowi, jako zapobiegający środek przeciw różnym schorzeniom lub chorobom charakteryzującym się odchylającym się od normy unaczynieniem, zaburzeniami metabolizmu miedzi, schorzeniami neurozwyrodnieniowymi, otyłością lub dys-regulacją NF-KB. Związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczną kompozycję można stosować do zapobiegania jednej chorobie lub schorzeniu i równolegle leczyć inną (np. zapobieganie chorobie Wilson'a lub Alzheimera podczas leczenia raka).
5.6 Podawanie Terapeutyczne/Profilaktyczne
Związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje można korzystnie stosować w med ycynie. Jak wyżej opisano w sekcji 4.5, supra, związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje są użyteczne w leczeniu i/lub zapobieganiu różnym schorzeniom lub chorobom charakteryzującym się odchylającym się od normy unaczynieniem, zaburzeniami metabolizmu miedzi, schorzeniami neurozwyrodnieniowymi, otyłością lub dys-regulacją NF-kB.
PL 218 366 B1
Do leczenia i/lub zapobiegania różnym wyżej wymienionym schorzeniom lub chorobom, związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje można podawać pojedynczo lub w połączeniu z innymi środkami. Związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje można także podawać pojedynczo lub w połączeniu z innymi farmaceutycznie czynnymi środkami (np. inne środki przeciw-rakowe, inne środki przeciw-naczyniotwórcze, inne chelatory takie jak cynk, penicylaminę, itp. i inne środki przeciw-otyłości), obejmującymi inne związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje.
Wynalazek umożliwia sposoby leczenia i zapobiegania poprzez podawanie pacjentowi terapeutycznie skutecznej ilości związku o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczną kompozycję. Pacjentami mogą być zwierzęta, korzystnie ssaki, a najbardziej korzystnie ludzie.
Związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje korzystnie podawane są doustnie. Związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje mogą być także podawane innymi konwencjonalnymi metodami, przykładowo, poprzez wlew lub wstrzyknięcie bolusa, poprzez absorpcję przez wyściółkę śródbłonkową lub śluzówkowo-skórną (np. błonę śluzową jamy ustnej, odbytniczą lub jelitową błonę śluzową, itp.). Podawanie może być układowe lub miejscowe. Ze stanu techniki znane są różne systemy dostarczania (np. zakapsułkowanie w liposomach, mikrocząstki, mikrokapsułki, kapsułki, itp.), które mogą być wykorzystane do podawania związku o wzorze (I) i/lub jego farmaceutycznej kompozycji. Drogi podawania obejmują, ale nie ograniczają do nich, podawanie śródskórne, domięśniowe, wewnątrzotrzewnowe, dożylne, podskórne, donosowe, nadtwardówkowe, doustne, podjęzykowe, domózgowe, dopochwowe, przezskórne, doodbytnicze, inhalację, lub podawanie domiejscowe, zwłaszcza do uszu, nosa, oczu lub skóry. Korzystny tryb podawania jest wybrany przez lekarza i zależy częściowo od miejscowych warunków medycznych. W większości przypadków, uwalnianie związku o wzorze (I) i/lub jego farmaceutycznej kompozycji następuje do strumienia krwi.
Może być pożądane podawanie jednego lub więcej związku o wzorze (I) i/lub jego farmaceutycznej kompozycji lokalnie na powierzchnię wymagającą takiego leczenia. Można to uzyskać, przykładowo, ale bez ograniczenia do nich, przez miejscowy wlew podczas operacji, zastosowanie miejscowe, np. w sprzężeniu z opatrunkiem rany po operacji, przez wstrzyknięcie, za pomocą środków do cewnikowania, czopków, lub implantów. Implant może być porowaty, nieporowaty, lub z materiałów galaretowatych, obejmując błony takie jak sialowe błony, lub włókna. Podawanie może być przez bezpośrednie wstrzyknięcie do miejsca z odbiegającym od normy unaczynieniem (np. rak lub zapalenie stawów).
Może być pożądane podawanie jednego lub więcej związku o wzorze (I) i/lub jego farmaceutycznej kompozycji do centralnego układu nerwowego poprzez odpowiednią drogę, obejmującą wstrzyknięcie dokomorowe, dokanałowo i nadtwardówkowe. Wstrzyknięcie dokomorowe może być ułatwione poprzez dokomorowy cewnik, na przykład przyłączenie do zbiornika takiego jak zbiornik Ommaya.
Związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczna kompozycja może być podawany bezpośrednio do płuc poprzez inhalację. Do podawania przez inhalację, związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczna kompozycja może być konwencjonalnie dostarczony do płuc poprzez różne urządzenia. Na przykład, Metered Dose Inhaler („MDI”), który wykorzystuje zbiorniki zawierające odpowiedni niskowrzący propelent, (np. dichlorodifIuorometan, trichlorofluorometan, dichlorotetrafluoroetan, dwutlenek węgla lub inny odpowiedni gaz), może być użyty do dostarczenia związków o wzorze (I) i/lub ich farmaceutycznych kompozycji bezpośrednio do płuc.
Alternatywnie, do dostarczenia związków o wzorze (I) i/lub ich farmaceutycznych kompozycji bezpośrednio do płuc może być stosowany Dry Powder Inhaler („DPI”) (inhalator proszkowy). Urządzenia DPI na ogół stosują mechanizm taki że spalony gaz tworzy obłok suchego proszku wewnątrz pojemnika, który następnie jest wdychany przez pacjenta.
Urządzenia DPI są dobrze znane w stanie techniki. Popularną odmianą jest wielo-dawkowy system DPI („MDDPI”), który pozwala na dostarczenie więcej niż jedna terapeutyczna dawka. Na przykład kapsułki i naboje żelatynowe do użycia w inhalatorze lub insuflatorze mogą być formułowane w postać zawierającą proszek związku o wzorze (I) zmieszany z odpowiednim do tych systemów proszkiem podłoża takim jak laktoza lub skrobia.
Inny typ urządzenia, które może być stosowane do dostarczenia związku o wzorze (I) i/lub jego farmaceutycznej kompozycji do płuc, stanowi urządzenie dostarczającą rozpyloną ciecz, na przykład Aradigm Corporation, Hayward, CA. Ciekły system rozpylający wykorzystuje w najwyższym stopniu dysze o małym przecieku do utworzeniu ciekłego aerozolowego leku, który może być następnie bezpośrednio wdychany do płuc.
PL 218 366 B1
Do dostarczenia związku o wzorze (I) i/lub jego farmaceutycznej kompozycji do płuc można stosować rozpylacz. Rozpylacze tworzą aerozole z ciekłych postaci leku poprzez stosowanie, przykład owo energii ponaddźwiękowej do utworzenia drobnych cząstek, które mogą być łatwo wziewane (patrz przykładowo Verschoyle et al., British J Cancer, 1999, 80, Suppl. 2,96). Przykłady rozpylaczy obejmują urządzenia dostarczane przez firmę Sheffield Pharmaceuticals, Inc (See, Armer et al., Patent Stanów Zjednoczonych Nr. 5,954, 047; Van der Linden et al., Patent Stanów Zjednoczonych Nr 5,950, 619; van der Linden et al., Patent Stanów Zjednoczonych Nr0, 974), oraz Batelle Pulmonary Therapeutics, Columbus, OH.
Do dostarczenia związku o wzorze (I) i/lub jego farmaceutycznej kompozycji do płuc, można stosować urządzenie aerozolowe EHD wykorzystujące energię elektryczną do rozpylenia roztworu lub zawiesiny leku (np. Noakes et al., Patent Stanów Zjednoczonych Nr 4,765, 539). Własności elektrochemiczne preparatu mogą stanowić ważne parametry do optymalizowania, podczas dostarczania związku o wzorze (I) i/lub jego farmaceutycznej kompozycji do płuc za pomocą urządzenia aerozolowego EHD, i taka optymalizacja leży stanowi rutynową pracę specjalisty z danej dziedziny techniki. Urządzenie aerozolowe EHD może bardziej skuteczniej dostarczać związki do płuc niż inne znane urządzenia dostarczające lek do płuc.
Związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje mogą być dostarczane w pęcherzykach, zwłaszcza w liposomach (patrz Langer, 1990, Science 249: 1527-1533; Treat et al., „Liposomes in the Therapy of Infectious Disease and Cancer”, Lopez-Berestein i Fidler (eds.), Liss, New York, strony 353-365 (1989) ; patrz ogólnie „Liposomes in the Therapy of Infectious Disease and Cancer”, Lopez-Berestein i Fidler (eds.), Liss, New York, strony 353-365(1989)).
Związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje mogą być dostarczane przez systemy powolnego uwalniania, korzystnie doustne systemy powolnego uwalniania. Można stosować pompę (patrz Langer, supra, Sefton, 1987, CRC Crit. Ref. Biomed Eng. 14:201 ; Saudek et al., 1989, N. Engl. JMed. 321 : 574).
Można stosować materiały polimerowe (patrz „Medical Applications of Controlled Release, „Langer and Wise (eds.), CRC Pres., Boca Raton, Florida (1974); „Controlled Drug Bioavailability, „Drug Product Design and Performance, Smolen and Ball (eds.), Wiley, New York (1984); Langer et al., 1983, J. Macromol. Sci. Rev. Macromol Chem. 23 : 61 ; patrz także Levy et al., 1985, Science 228: 190; During et al., 1989, Ann. Neurol. 25 : 351; Howard et al., 1989, J. Neurosurg. 71 : 105). Można stosować materiały polimerowe w doustnych preparatach powolnego uwalniania leku. Korzystne polimery obejmują karboksymetylocelulozę sodu, hydroksypropylocelulozę, hydroksypropylometylocelulozę, i hydroksyetylocelulozę (najkorzystniej, hydroksypropylometylocelulozę). Inne korzystne etery celulozy opisano w publikacji Alderman, Int. J Pharm. Tech. & Prod. Mfr., 1984, 5(3) 1-9. Czynniki uwalniające lek są dobrze znane specjalistom z danej dziedziny i są opisane w stanie techniki (Bamba et al., Int. JPharm., 1979,2, 307).
Można stosować doustne preparaty powolnego uwalniania, powleczone dojelitowo. Korzystne materiały powlekające obejmują polimery z rozpuszczalnością zależną od pH (tzn. proces uwalniania kontrolowany przez pH), polimery ze słabym lub zależnym od pH stopniem pęcznienia, rozpuszczania lub erozji (tj. proces uwalniania kontrolowany przez czas), polimery rozkładane przez enzymy (tj. uwalnianie kontrolowane przez enzymy), i polimery tworzące twarde warstwy, które są rozkładane przez rosnące ciśnienie (tj. uwalnianie kontrolowane przez ciśnienie).
Można stosować osmotyczne systemy dostarczania w doustnych preparatach powolnego uwalniania leku (Verma et al., Drug Dev. Ind. Pharm., 2000, 26 : 695-708). Jako urządzenia do doustnego podawania leku z powolnym uwalnianiem, można stosować osmotyczne urządzenie OROS™ (Theeuwes et al., Patent Stanów Zjednoczonych Nr. 3,845, 770; Theeuweset al., Patent Stanów Zjednoczonych Nr. 3,916, 899).
System kontrolowanego uwalniania może być umieszczony w bliskości celu dostarczenia związku o wzorze (I) i/lub jego farmaceutycznej kompozycji, wymagając w ten sposób tylko frakcji systematycznej dawki (patrz Goodson, „Medical Applications of Controlled Release”, supra, vol. 2, strony 115-138 (1984). Inne systemy kontrolowanego uwalniania, które można stosować przedstawiono w publikacji Langer'a 1990, Science 2499 : 1527-1533.
5.7 Kompozycje farmaceutyczne
Kompozycja farmaceutyczna według wynalazku zawiera terapeutycznie skuteczna ilość jednego lub więcej związku o wzorze (I), korzystnie w czystej postaci, oraz odpowiednią ilość farmaceutycznie akceptowalnej zaróbki, tak aby dostarczyć pacjentowi w odpowiedniej postaci. Przy podawaniu
PL 218 366 B1 pacjentowi, związek o wzorze (I) i farmaceutycznie akceptowalna zaróbka są korzystnie jałowe. Przy podawaniu związku o wzorze (I) drogą dożylną, korzystną zaróbką jest woda. Jako ciekłe zaróbki można zwłaszcza do roztworów przeznaczonych do wstrzyknięcia, również stosować roztwory solanki i wodne roztwory dekstrozy i glicerolu. Odpowiednie farmaceutyczne zarobki obejmują także wypełniacze takie jak skrobia, glukoza, laktoza, sacharoza, żelatyna, słód, ryż, mąka, kreda, stearynian sodu, monostearynian glicerolu, talk, chlorek sodu, mleko w proszku, glicerol, propylen, glikol, woda, etanol, i tym podobne. Kompozycja farmaceutyczna, jeżeli jest taka potrzeba, może zawierać małe ilości środków zwilżających lub emulgujących, lub środki buforujące pH. Dodatkowo, kompozycja może zawierać środki pomocnicze, stabilizacyjne, zagęszczające, poślizgowe i barwiące.
Kompozycja farmaceutyczna zawierająca związek o wzorze (I) może być wytwarzana konwencjonalnymi metodami obejmującymi mieszanie, rozpuszczanie, granulowanie, drażetkowanie, proszkowanie, emulgowanie, kapsułkowanie, otaczanie lub liofilizowanie. Kompozycje farmaceutyczne mogą być formułowane konwencjonalnymi metodami, stosując jeden lub więcej fizjologicznie akceptowalne nośniki, rozcieńczalniki, wypełniacze lub środki pomocnicze, które ułatwiają formułowanie związku o wzorze (I) w preparaty. Postać preparatu zależy od drogi podawania.
Kompozycje farmaceutyczne mogą mieć następujące postacie; roztwory, zawiesiny, emulsje, tabletki, pigułki, tabletki wszczepiane podskórnie, kapsułki, kapsułki zawierające ciecze, proszki, preparaty o powolnym uwalnianiu, czopki, aerozole, rozpylacze, lub inne odpowiednie do stosowania. Farmaceutycznie akceptowalnym podłożem może być kapsułka (patrz, Grosswald et al., Patent Stanów Zjednoczonych Ameryki Nr 5,698,155). Inne przykłady odpowiednich farmaceutycznych zaróbek opisano w stanie techniki (patrz Remington; The Science and Practice of Pharmacy, Philadelphia College of Pharmacy and Science, 20 edycja, 2000).
Do podawania miejscowego, związek o wzorze (I) może być formułowany w postaci roztworów, żeli, maści, kremów, zawiesin, i tym podobne znane ze stanu techniki.
Preparaty ogólnoustrojowe obejmują takie, które przeznaczone są do podawania przez wstrzyknięcie, np. podskórnie, dożylnie, domięśniowo, dokanałowo, lub dootrzewnowo, jak również obejmują takie, które przeznaczone są do podawania przezskórnego, przezśluzówkowego, ustnego lub płucnego. Preparaty ogólnoustrojowe mogą być wytwarzane w połączeniu z innymi aktywnymi środkami, które poprawiają przezroczystość śluzu na drogach śluzówkowych lub zmniejszają gęstość śluzu. Te aktywne środki obejmują, ale nie ograniczają do nich, blokery kanału sodu, antybiotyki, N-acetylocysteinę, homocysteinę i fosfolipidy.
Związki o wzorze (I) mogą być formułowane rutynowanymi metodami w kompozycję farmaceutyczną do dożylnego podawania. Na ogół, związki o wzorze (I) do podawania dożylnego, stanowią roztwory w izotonicznych jałowych roztworach buforowych. Do celów iniekcyjnych, związki o wzorze (I) stanowią roztwory wodne, korzystnie w fizjologicznie kompatybilnych buforach takich jak roztwór Hank'a, roztwór Ringer'a, lub bufor fizjologicznej soli. Roztwór może zawierać środki do formułowania preparatu takie jak środki zawieszające, stabilizujące i/lub dyspergujące. W razie potrzeby, kompozycje farmaceutyczne mogą także zawierać środek solubilizujący.
Kompozycje farmaceutyczne do podawania dożylnego mogą ewentualnie obejmować środki do miejscowego znieczulenia takie jak lignokaina do słabych bóli, podawane w miejsca wstrzykn ięcia. Na ogół, składniki dostarczane są albo oddzielnie albo zmieszane razem w postaci dawki jednostkowej, na przykład, w postaci liofilizowanego proszku lub bezwodnego koncentratu w hermetycznie zamkniętych pojemnikach takich jak ampułki lub saszetki wskazujących ilość składnika aktywnego. W przypadku podawania związku o wzorze (I) przez wlew, może to być dokonane, na przykład, za pomocą butelki infuzyjnej zawierającej jałową na poziomie farmaceutycznym, wodę lub solankę. W przypadku podawania związku o wzorze (I) przez wstrzyknięcie, stosuje się ampułkę jałowej wody do iniekcji lub solankę, aby zmieszać je ze składnikami tuż przed podaniem pacjentowi.
W preparatach do podawania przez-śluzówkowego stosuje się odpowiednie środki penetrujące, które przenikają przez barierę. Takie środki penetrujące są znane wstanie techniki.
Kompozycje farmaceutyczne do podawania ustnego mogą mieć także postać tabletek, pastylek, zawiesin olejowych lub wodnych, granulek, proszków, emulsji, kapsułek, syropów, lub eliksirów. Kompozycje farmaceutyczne do podawania ustnego mogą także zawierać jeden lub więcej ewentualnych środków podniebiennych, przykładowo, środki słodzące takie jak fruktoza, aspartam lub sacharyna; środki smakowe takie jak mięta pieprzowa, starzęśl, lub wiśniowe środki barwiące, oraz środki konserwujące. Ponadto, postacie kompozycji farmaceutycznej takie jak tabletki lub pigułki, mogą być powleczone w celu opóźnienia rozpadu lub absorpcji w przewodzie żołądkowo-jelitowym, dostarczając
PL 218 366 B1 spowolnione działanie ponad przedłużony okres czasu. Selektywnie przepuszczalne błony osmotycznie otaczające aktywny związek, są także odpowiednie do dostarczania związku o wzorze (I). Na tych dalszych etapach dostarczania związku, płyn ze środowiska otaczający kapsułkę jest wsiąkany przez związek, następuje pęcznienie i przemieszczanie środków kompozycji przez apreturę. W preparatach natychmiastowego uwalniania, profile opóźnionego dostarczania są na poziomie zerowym. Można też stosować środki opóźniające czas uwalniania takie jak monostearynian glicerolu lub glicerol. Kompozycje do podawania ustnego mogą zawierać standardowe zarobki takie jak mannitol, laktoza, skrobia, stearynian magnezu, sacharyna sodowa, celuloza, węglan magnezu, itp. Takie podłoża korzystnie są farmaceutycznego stopnia.
Ciekłe preparaty do podawania ustnego, takie jak przykładowo zawiesiny, eliksiry i roztwory, zawierają odpowiednie nośniki, zaróbki lub rozcieńczalniki obejmujące wodę, solankę, alkilenoglikole (np. glikol propylenowy), glikole polialkilenowe (np. glikol polietylenowy), oleje, alkohole, słabo kwaśne bufory o pH w zakresie 4-6 (np. octan, cytrynian, askorbinian, około 5,0 mM do około 50,0 mM) itp. Dodatkowo, kompozycja może zawierać środki smakowe, konserwanty, środki barwiące, sole żółciowe, acylokarnityny i tym podobne.
Kompozycje do podawania policzkowego mogą mieć postać tabletek, pastylek do ssania, itp. I są formułowane konwencjonalnymi metodami.
Ciekłe preparaty odpowiednie do stosowania z rozpylaczami i urządzeniami rozpylającymi ciecze, urządzeniami aerozolowymi EHD, obejmują związek o wzorze (I) z farmaceutycznie akceptowalnym podłożem. Farmaceutycznie akceptowalne podłoże, korzystnie jest cieczą taką jak alkohol, woda, glikol polietylenowy lub perfluorowęglan. Ewentualnie, do roztworu lub zawiesiny związków według wynalazku, można dodać inne środki zmieniające własności aerozolowe. Korzystnie takim środkiem jest ciecz taka jak alkohol, glikol, poliglikol lub kwas tłuszczowy. Inne metody formułowania roztworów lub zawiesin leku, odpowiednich do stosowania w urządzenia aerozolowych znane są specjalistom z tej dziedziny techniki (patrz, np. Biesalski, Patent Stanów Zjednoczonych Ameryki Nr. 5,112,598; Biesalski, Patent Stanów Zjednoczonych Ameryki Nr. 5,556,611).
Związek o wzorze (I) może być także formułowany w kompozycje farmaceutyczne do podawania doodbytowego lub dopochwowego, takie jak czopki, lub wlewy utrzymujące, zawierające podłoża konwencjonalne dla czopków takie jak masło kakaowe lub inne glicerydy.
Ponadto co wyżej przedstawiono, związek o wzorze (I) może być także formułowany w preparat depotowy. Takie preparaty o długim czasie działania mogą być podawane poprzez wszczepienie (na przykład podskórnie lub domięśniowo) lub poprzez wstrzyknięcie domięśniowe. Do powyższych celów, związek o wzorze (I) może być także formułowany z odpowiednimi substancjami polimerowymi lub hydrofobowymi (na przykład, jako emulsja lub akceptowalny olej) lub z żywicą jonowymienną, lub jako rozpuszczalne pochodne, przykładowo, jako rozpuszczalna sól.
W przypadku, kiedy związek o wzorze (I) ma charakter kwasowy, może być włączony w wyżej opisane preparaty, jako wolny kwas, farmaceutycznie akceptowalna sól lub hydrat. Farmaceutycznie akceptowalne sole posiadające aktywność wolnego kwasu można wytworzyć w reakcji z zasadą, sole wykazują tendencję do lepszej rozpuszczalności w wodnych i innych protonowych rozpuszczalnikach niż postacie kwasowe.
5.8 Terapeutyczne dawki
Związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczna kompozycja ogólnie stosowane są w skutecznych ilościach do uzyskania zamierzonego celu. W celu leczenia lub zapobiegania chorobom lub schorzeniom charakteryzującym się odchylającym się od normy unaczynieniem, zaburzeniami metabolizmu miedzi, zaburzeniami neurozwyrodnieniowymi i otyłością, związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje stosowane są w skutecznych ilościach.
Ilość związku o wzorze (I) będzie skuteczna w leczeniu poszczególnych chorób lub schorzeń w zależności od natury schorzenia lub stanów chorobowych i może być określona standardowymi klinicznymi metodami znanymi ze stanu techniki jak opisano wyżej. Dodatkowo, w celu polepszenia określenia optymalnych zakresów dawkowania, można przeprowadzić próby in vitro oraz in vivo. Ilość podawanego związku o wzorze (I) będzie zależała, między innymi, od pacjenta poddawanego leczeniu, ciężaru pacjenta, cierpienia spowodowanego chorobą, metody podawania i wskazań lekarza.
Na przykład, cała dawka może być dostarczona w kompozycji farmaceutycznej w postaci jednorazowej dawki, w kilku cząstkowych dawkach lub poprzez kontrolowane uwalnianie. Związki o wzorze (I) mogą być dostarczone poprzez ustne podawanie preparatu o opóźnionym uwalnianiu. W tym wykonaniu, korzystnie, związki o wzorze (I) są podawane dwa razy dziennie (bardziej korzystnie,
PL 218 366 B1 raz dziennie). Dawkowanie może być przerywane, lek może być podawany sam lub w kombinacji z innymi lekami, albo dawkowanie może być kontynuowane tak długo jak wymaga tego skuteczne leczenie stanu chorobowego lub schorzenia.
Odpowiedni zakres dawkowania do podawania ustnego zależy od siły działania związku, ale na ogół mieści się w zakresie od około 0,001 mg do 200 mg związku o wzorze (I)/kg ciężaru ciała. Zakres dawkowania może być łatwo określony metodami znanymi fachowcom z tej dziedziny techniki.
Odpowiedni zakres dawkowania do podawania dożylnego (i.v.) wynosi od około 0,01 mg do około 100 mg/kg ciężaru ciała. Odpowiedni zakres dawkowania do podawania donosowego wynosi na ogół od około 0,01 mg do około 1 mg/kg ciężaru ciała. Czopki na ogół zawierają około 0,01 mg do około 50 mg związku o wzorze (I)/kg ciężaru ciała i zawierają składnik czynny w zakresie od około 0,5% do około 10% wagowych. Zalecany zakres dawkowania do podawania przezskórnego, domięśniowego, dootrzewnowego, podskórnego, nadtwardówkowego, podjęzykowego, lub domózgowego mieści się w zakresie od około 0,001 mg do około 200 mg/kg ciężaru ciała. Skuteczne dawki mogą być ekstrapolowane z krzywych dawkowania uzyskanych in vitro lub w zwierzęcych modelowych testach. Takie modele testowe dobrze znane są w stanie techniki.
Związki o wzorze (I) są korzystnie testowane w warunkach in vivo i in vitro, do określenia ich terapeutycznego i profilaktycznej aktywności, przed zastosowaniem ich u człowieka. Przykładowo, próby in vitro mogą być stosowane do określenia czy podawanie specyficznego związku o wzorze (I) jest korzystne do leczenia lub zapobiegania chorobom lub schorzeniom charakteryzującym się odchylającym się od normy unaczynieniem, zaburzeniami matabolizmu miedzi, zaburzeniami neurozwyrodnieniowymi i otyłością. Związki o wzorze (I) mogą być także badane na modelach zwierzęcych na skuteczne i bezpieczne stosowanie.
Korzystnie, terapeutycznie skuteczna dawka związku o wzorze (I) opisana w zgłoszeniu, będzie przynosiła korzystne działanie bez wywoływania toksycznych skutków. Toksyczność związków o wzorze (I) można określać standardowymi farmaceutycznymi procedurami i może być łatwo sprawdzalny przez fachowca. Stosunek dawek pomiędzy skutkami toksycznymi i terapeutycznymi stanowi tzw. indeks terapeutyczny. Związek o wzorze (I) wykazuje korzystnie szczególnie wysoki indeks terapeutyczny w leczeniu chorób i schorzeń. Dawkowanie związków o wzorze (I) korzystnie mieści się w zakresie stężenia cyrkulacyjnego, które obejmuje skuteczną dawkę z bardzo małą lub zerową toksycznością.
5.9 Terapia kombinowana
Związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje mogą być stosowane w terapii kombinowanej z co najmniej jednym innym terapeutycznym środkiem lub z radioterapią. Związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje i inny terapeutyczny środek mogą działać dodatkowo lub bardziej korzystnie, synergistycznie. Związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczna kompozycja może być podawany współbieżąco z innym terapeutycznym środkiem, który może stanowić część tej samej kompozycji farmaceutycznej co związek o wzorze (I), albo innej kompozycji. Kompozycja farmaceutyczna związku o wzorze (I) może być podawana przed lub po podawaniu innego terapeutycznego środka.
Związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje mogą być stosowane w terapii kombinowanej z co najmniej jednym innym chemoterapeutycznym środkiem (np. środkiem alkilującym (np. iperyty azotowe (np. cyklofosfamid, ifosfamid, mechloretamina, melfalen, chlorambucil, heksametylomelamina, tiotepa), siarczany alkilu (np. busulfan), nitrozomoczniki, triazyny), antymetabolity (np. analogi kwasu foliowego, analogi piramidyny (np. fluorouracyl, floksyurydyna, arabinozyd cytozyny, itp.), analogi puryny (np. merkaptopuryna, tiogunaina, pentostatyna, itp.), produkty naturalne (np. winblastyna, winkrystyna, etopsyd, tertypozyd, daktynomycyna, daunorubicyna, bleomycyna, mitromycyna, mitomycyna C, L-asparginaza, alfa-interferon), koordynacyjne kompleksy platyny (np. cis-platyna, karboplatyna, itp.), mitoksantron, hydroksymocznik, prokarbazyna, hormony i antagoniści (np. prednison, kapronian hydroksyprogesteronu, octan medroksyprogesteronu, octan megestrolu, dietylostilbestrol, estradiol etynylu, tamoksyfen, propionian testosteronu, fluoksymesteron, flutamid, leuprolid, itp.) środki przeciw-naczyniotwórcze lub inhibitory (np. angiostatyna, kwasy retinowe i paklitaksel, pochodne estradiolu, pochodne tiazolopirymidyny, itp.), środki wywołujące apoptozę (np. nukleotydy antysensu, które blokują onkogeny hamują apoptozę, hamują nowotwór, TRAIL, polipeptyd TRAIL, czynnik 1 wiążący Fas, enzym przekształcający interleukinę -1β, inhibitory fosfotyrozyny, agoniści receptora retynoidu RXR, pochodne karbostyrylu, itp., związki chelatujące (penicylamina, cynk, trientyna, itp.) i inne środki przeciw otyłości.
PL 218 366 B1
5.10 Zestawy terapeutyczne
Wynalazek może być także stosowany w zestawie terapeutycznym obejmującym związki o wzorze (I) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje. Zestaw terapeutyczny może także zawierać inne związki (np. środki chemoterapeutyczne, produkty naturalne, hormony lub antagonisty, środki przeciwnaczyniotwórcze lub inhibitory, środki wywołujące apoptozę lub związki chelatujące) i/lub ich farmaceutyczne kompozycje.
Zestawy terapeutyczne mogą mieć pojedynczy pojemnik, który zawiera związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczne kompozycje z lub bez innych składników (np. inne związki i/lub ich farmaceutyczne kompozycje) lub mogą zawierać odrębne pojemniki dla każdego składnika. Korzystnie, terapeutyczny zestaw zawiera związek o wzorze (I) i/lub jego farmaceutyczną kompozycję pakowane do użycia w połączeniu z drugim związkiem do współ-podawania (korzystnie, środek chemoterapeutyczny, produkt naturalny, hormon lub antagonistę, środek przeciwnaczyniotwórczy lub inhibitor, środek wywołujący apoptozę, lub związek chelatujący) lub jego kompozycję farmaceutyczną. Składniki zestawu mogą być uprzednio złączone lub każdy ze składników może być w oddzielnym pojemniku przed podaniem pacjentowi.
Składniki zestawu mogą być dostarczone w jednym lub więcej ciekłym roztworze, korzystnie, w roztworze wodnym, bardziej korzystnie w jałowym roztworze wodnym. Składniki zestawu mogą być także dostarczone w postaci stałej, która może być przekształcona w ciecz po dodaniu odpowiednich rozpuszczalników, korzystnie dostarczonych w innym oddzielnym pojemniku.
Pojemnik zestawu może stanowić fiolka, testująca rurka, butelka, flakon, strzykawka, lub inny dowolny środek zamykający ciecz lub substancję stałą. Zazwyczaj, w przypadku więcej niż jednego składnika, zestaw będzie zawierał drugą fiolkę lub inny pojemnik pozwalający na oddzielne dawkowanie. Zestaw może także zawierać inny pojemnik dla farmaceutycznie akceptowalnej cieczy.
Korzystnie, terapeutyczny zestaw będzie zawierał przyrządy (np. jedna lub więcej igieł, strzykawek, wkraplaczu do oczu, pipety itp.), które ułatwiają podawanie składników zestawu.
6. Przykłady
Wynalazek jest ilustrowany przez następujące przykłady, które przedstawiają dokładniej wytwarzanie związków według wynalazku i metody testowania ich biologicznych aktywności. Dla fachowca z tej dziedziny techniki, będzie oczywistym, że wiele modyfikacji zarówno środków jak i metod może być przeprowadzane bez odchodzenia od istoty i zakresu wynalazku.
6.1 P r z y k ł a d 1
Ogólna metoda syntezy pochodnych tetratiowolframianów
Czwartorzędowy wodorotlenek amonu (2 równ.), jako handlowo dostępny wodny roztwór, dodano do tetratiowolframianu amonu (1 równ.) i dodawano dejonizowaną wodę aż do rozpuszczenia stałej substancji. Roztwór umieszczono na obrotowej wyparce pod próżnią (około 5-10 torów) na łaźni w temperaturze 20°C na 1 godzinę, wodę uzupełniano w razie potrzeby do utrzymania stałej objętości. Następnie mieszaninę reakcyjną pozostawiono do odparowania do suchej pozostałości, a uzyskaną żółtą substancję stałą rekrystalizowano z dejonizowanej wody i izopropanolu. Produkt stały odsączono, przemyto izopropanolem i eterem dietylowym, a następnie suszono w warunkach wysokiej próżni przez 24 godziny w eksykatorze próżniowym w obecności P2O5.
6.2 P r z y k ł a d 2
Ogólna metoda syntezy pochodnych tetratiowolframianów
Czwartorzędowy halogenek amonu (2 równ.) w postaci substancji stałej dodano do zawiesiny tetratiowolframianu amonu (1 równ.) w osuszonym acetonitrylu (5 ml na mmol tetratiowolframianu), otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej w warunkach azotu przez 18 godzin. Jeżeli otrzymywano strącony osad, substancję stałą odsączano, przemywano izopropanolem i eterem dietylowym, rekrystalizowano zdejonizowanej wody i izopropanolu. Żółte kryształy odsączano, przemywano izopropanolem i eterem dietylowym, następnie suszono w warunkach wysokiej próżni przez 24 godziny w eksykatorze próżniowym w obecności P2O5. Jeżeli roztwór pozostawał klarowny, to rozpuszczalnik usuwano pod próżnią, pozostałość umieszczano w dichloroetanie, przemywano trzykrotnie wodą, raz solanką, suszono nad siarczanem sodu, i roztwór zatężano. Otrzymaną substancję olejową lub stałą suszono w warunkach wysokiej próżni przez 24 godziny w eksykatorze próżniowym w obecności P2O5.
PL 218 366 B1
6.3. P r z y k ł a d 3
Ogólna metoda syntezy pochodnych tetratiowolframianów
Czwartorzędowy halogenek amonu (2 równ.) w postaci roztworu w dejonizowanej wodzie (10 ml na mmol tetratiowolframianu), dodano do zawiesiny tetratiowolframianu amonu (1 równ.) w osuszonym acetonitrylu (20 ml na mmol tetratiowolframianu), otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej w warunkach azotu przez 18 godzin. Jeżeli otrzymywano strącony osad, substancję stalą odsączano, przemywano wodą, izopropanolem i eterem dietylowym, następnie suszono w warunkach wysokiej próżni przez 24 godziny w eksykatorze próżniowym w obecności P2O5. Jeżeli roztwór pozostawał klarowny, to mieszaninę reakcyjną najpierw przesączano, przesącz zatężano pod próżnią. Uzyskaną substancję stałą rekrystalizowano z dejonizowanej wody i izopropanolu, żółte kryształy odsączano, przemywano izopropanolem i eterem dietylowym, a następnie suszono w warunkach wysokiej próżni przez 24 godziny w eksykatorze próżniowym w obecności P2O5.
6.4 P r z y k ł a d 4
Tetratiowolframian bis (choliny)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (158 mg, 0,454 mmoli) i 50% wagowego wodnego roztworu wodorotlenku choliny (222 mg, 0,916 mmol) według metody z Przykładu 1. Otrzymano 151 mg (64%) związku tytułowego w postaci jasno żółtych kryształów;
IR (KBr, cm-1); 3402,459;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 5.21 (t, J = 4.8 Hz, 2H), 3.88-3.81 (m, 4H), 3.46-3.43 (m, 4H), 3.14 (s, 18H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 66.8 (2C), 55.2 (2C), 53.1 (6C);
ES MS m/z (choliny)+ 104.3;
UV (H2O) 393.5 nm (ε = 16730).
Analiza; dla C10H28N2O2S4W;
Obliczono C, 23.08; H, 5.42; N, 5.38; S, 24.65.
Znaleziono; C, 23.17; H, 5.28; N, 5.43; S, 24.87.
6.5 P r z y k ł a d 5
Tetratiowolframian bis(trietylometylo amonu)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (164 mg, 0,471 mmoli) i 20% wagowego wodnego roztworu wodorotlenku trietylometylo amonu (627 mg, 0,941 mmol) według metody z Przykładu 1. Otrzymano 147 mg (61%) związku tytułowego w postaci jasno żółtych kryształów;
IR (KBr, cm-1) 460;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 3.29 (q, J = 6.9 Hz, 12H), 2.91 (s, 6H), 1.21 (t, J = 6.9 Hz,
18H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 55.0 (6C), 46.0 (2C), 7.5 (6C);
ES MS m/z (trietylometylo amonu)+ 116.4;
UV(H2O) 393.5 nm (ε = 16730).
Analiza; dla C14H36N2S4W;
Obliczono; C, 30.88; H, 6.66; N, 5.14; S, 23.55.
Znaleziono: C, 30.87; H, 6.33; N, 5.18; S, 23.77.
6.6 P r z y k ł a d 6
Tetratiowolframian bis(trietylofenylo amonu)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (155 mg, 0,444 mmoli) i 10% wagowego wodnego roztworu wodorotlenku trietylofenylo amonu (1,74 g, 0,889 mmol) według metody z Przykładu 1. Otrzymano 198 mg (69%) związku tytułowego w postaci jasno żółtych kryształów;
IR (KBr, cm-1) 455;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 7.92 (d, J = 8.4 Hz, 4H), 7.71-7.57 (m, 6H), 3.91 (q, J = 7.1 Hz, 12H), 1.06 (t, J = 7.1 Hz, 18H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 141.7 (2C), 130.4 (4C), 130.0 (2C), 122.6 (4C), 55.3 (6C), 7.8 (6C);
ES MS m/z (trietylofenylo amonu)+ 178.4;
UV (H2O) 393.5 nm (ε = 15600).
Analiza; dla C24H40N2S4W;
Obliczono; C, 43.11; H, 6.03; N, 4.19; S, 19.18.
Znaleziono; C, 42.99; H, 5.73; N, 4.25; S, 19.31.
PL 218 366 B1
6.7 P r z y k ł a d 7
Tetratiowolframian bis (1,4-dimetylopirydyny)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (163 mg, 0,467 mmoli) i jodku 1,4-dimetylopirydyny (221 mg, 0,940 mmol) według metody z Przykładu 2. Otrzymano 143 mg (58%) związku tytułowego w postaci jasno żółtych kryształów;
IR (KBr, cm-1) 458;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 8.88 (d, J = 6.4 Hz, 4H), 7.96 (d, J = 6.4 Hz, 4H), 4.32 (s, 6H), 2.60 (s, 6H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 158.1 (2C), 144.8 (4C), 128.0 (4C), 47.1 (2C), 21.4 (2C);
ES MS m/z (1,4-dimetylopirydyny)+ 108.3;
UV (H2O) 393.5 nm (ε= 16030).
Analiza; dla C14H20N2S4W;
Obliczono: C, 31.82; H, 3.81; N, 5.30; S, 24.27.
Znaleziono: C, 31.67; H, 3.77; N, 5.32; S, 24.13.
6.8 P r z y k ł a d 8
Tetratiowolframian bis (1,1-dimetylopirolidyny)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (300 mg, 0,861 mmoli) i jodku 1,1-dimetylopiroliydyny (400 mg, 1,76 mmol) według metody z Przykładu 3. Otrzymano 223 mg (51%) związku tytułowego w postaci jasno żółtych kryształów;
IR (KBr, cm-1) 455;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 3.53-3.47 (m, 8H), 3.13 (s, 12H), 2.14-2.08 (m, 8H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 64.8 (4C), 51.0 (4C), 21.5 (4C);
ES MS m/z (1,1-dimetylopirolidyny)+ 100.3;
UV (H2O) 393.5 nm (ε = 16950).
Analiza; dla C12H28N2S4W;
Obliczono: C, 28.12; H, 5.51; N, 5.47; S, 25.03.
Znaleziono: C, 27.90; H, 5.47; N, 5.56; S, 25.01.
6.9 P r z y k ł a d 9
Tetratiowolframian bis(trimetylofenylo amonu)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (167 mg, 0,479 mmoli) i chlorku trimetylofenylo amonu (166 mg, 0,968 mmol) według metody z Przykładu 2. Otrzymano 139 mg (50%) związku tytułowego w postaci jasno żółtych kryształów;
IR (KBr, cm-1) 459;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 7.99 (d, J = 8.2 Hz, 4H), 7.68-7.55 (m, 6H), 3.64 (s, 18H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 147.3 (2C), 130.1 (4C), 130.0 (2C), 120.5 (4C), 56.4 (6C);
ES MS m/z (trimetylofenylo amonu)+ 136.2;
UV (H2O) 394.0 nm (ε = 15630).
Analiza; dla C18H28N2S4W;
Obliczono; C, 36.99; H, 4.83; N, 4.79; S, 21.94.
Znalezion; C, 36.88; H, 4.72; N, 4.90; S, 21.92.
6.10 P r z y k ł a d 10
Tetratiowolframian bis (acetylocholiny)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (171 mg, 0,491 mmoli) i chlorku acetylocholiny (179 mg, 0,987 mmol) według metody z Przykładu 2. Otrzymano 163 mg (55%) związku tytułowego w postaci jasno żółtych kryształów;
IR (KBr, cm-1); 1749, 1729, 473, 456;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 4.47-4.41 (m, 4H), 3.72-3.69 (m, 4H), 3.16 (s, 18H), 2.07 (s, 6H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 169.9 (2C), 63.8 (2C), 57.9 (2C), 53.0 (6C), 20.7 (2C);
ES MS m/z (acetylocholiny)+ 146.4;
UV(H2O) 393.5 nm (ε = 15400)
Analiza; dla C14H32N2O4S4W;
Obliczono; C, 27.82; H, 5.34; N, 4.63; S, 21.22.
Znaleziono; C, 27.62; H, 5.12; N, 4.68; S, 20.71.
PL 218 366 B1
6.11 P r z y k ł a d 11
Tetratiowolframian bis[alkilodimetylo(fenyIometylo)amonu]
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (320 mg, 0,920 mmoli) i chlorku benzalkoniowego (664 mg, 1,84 mmol) według metody z Przykładu 2. Otrzymano 651 mg (74%) związku tytułowego w postaci gęstego, czerwonego oleju;
IR; (film, cm-1) 466;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 7.59-7.48 (m, 10H), 4.56 (s, 4H), 3.31-3.23 (m, 4H), 2.97 (s, 12H), 1.84-1.72 (m, 4H), 1.32-1.22 (m, 40H), 0.88-0.82 (m, 6H);
ES MS m/z [dodecylodidmetylo(fenylometylo)amonu)+ 304.7, [tetradecylodidmetylo(fenylometylo)amonu)+ 332.7;
UV (DMSO) 399.0 nm (ε = 10400).
6.12 P r z y k ł a d 12
Tetratiowolframian suberylodicholiny
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (299 mg, 0,860 mmoli) i dijodku suberylodicholiny (516 mg, 0,86 mmol) według metody z Przykładu 2. Otrzymano 115 mg (20%) związku tytułowego w postaci jasno żółtych kryształów;
IR; (film, cm-1) 1733, 1719, 455;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 4.48-4.42 (m, 4H), 3.73-3.69 (m, 4H), 3.17 (s, 18H), 2.35 (t, J = 7.4 Hz, 4H), 1.59-1.48 (m, 4H), 1.32-1.26 (m, 4H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 172.3 (2C), 63.7 (2C), 57.7 (2C), 52.8 (6C), 33.2 (2C), 28.0 (2C), 23.9 (2C);
UV(H2O) 394. 0 nm (ε = 15570).
6.13 P r z y k ł a d 13
Tetratiowolframian pentano-1,5-bis(trimetyloamonu)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (140 mg, 0,402 mmoli) i dijodku N,N-pentametyloeno-bis(trimetyloamonu) (195 mg, 0,442 mmol) według metody z Przykładu 3. Otrzymano 109 mg (54%) związku tytułowego w postaci jasno żółtego proszku;
IR; (film, cm-1) 456;
1H NMR (300 MHz, D2O) δ; 3.34-3.26 (m, 4H), 3.07 (s, 18H), 1.89-1.77 (m, 4H), 1.45-1.34 (m, 2H);
UV (H2O) 394.0 nm (ε = 15950).
Analiza; dla C11H28N2S4W;
Obliczono; C, 26.40; H, 5.64; N, 5.60; S, 25.63
Znaleziono; C, 26.60; H, 5.26; N, 5.75; S, 24.64.
6.14 P r z y k ł a d 14
Tetratiowolframian butano-1,4-bis(trimetyloamonu)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (200 mg, 0,574 mmoli) i dijodku N,N-tetrametyloeno-bis(trimetyloamonu) (271mg, 0,632 mmol) według metody z Przykładu 3. Otrzymano 185 mg (66%) związku tytułowego w postaci jasno żółtego proszku;
IR; (film, cm-1) 456;
1H NMR (300 MHz, D2O) δ; 3.45-3.35 (m, 4H), 3.11 (s, 18H), 1.92-1.82 (m, 4H);
UV (H2O) 394.0 nm (ε = 15990).
Analiza; dla C10H26N2S4W;
Obliczono; C, 24.69; H, 5.39; N, 5.76; S, 26.37.
Znaleziono; C, 24.77; H, 5.35; N, 5.85; S, 25.80.
6.15 P r z y k ł a d 15
Tetratiowolframian propano-1,3-bis(trimetyloamonu)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (201 mg, 0,578 mmoli) i jodku N,N-trimetyloeno-bis(trimetyloamonu) (263 mg, 0,635 mmol) według metody z Przykładu 3. Otrzymano 192 mg (70%) związku tytułowego w postaci jasno żółtego proszku;
IR; (film, cm-1) 456;
UV (H2O) 393.5 nm (ε = 16190).
Analiza; dla C9H24N2S4W;
Obliczono; C, 22.88; H, 5.12; N, 5.93; S, 27.15.
Znaleziono; C, 22.94; H, 5.01; N, 6.01; S, 26.79.
PL 218 366 B1
6.16 P r z y k ł a d 16
Tetratiowolframian etylenobis (trimetyloamonu)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (20 mg, 0,573 mmoli) i jodku etylenobis(trimetyloamonu) (249 mg, 0,623 mmol) według metody z Przykładu 3. Otrzymano 171 mg (65%) związku tytułowego w postaci jasno żółtego proszku;
IR; (film, cm-1) 459;
UV (H2O) 393.5 nm (ε = 15720).
Analiza; dla C8H22N2S4W;
Obliczono; C, 20.96; H, 4.84; N, 6.11; S, 27.98.
Znaleziono; C, 20.88; H, 4.71; N, 6.21; S, 27.39.
6.17 P r z y k ł a d 17
Tetratiowolframian bis(N-benzylo-2-fenyloetylo amonu) Związek wytworzono z tetratiowolframianu amonu (295 mg, 0,848 mmoli) i chlorku N-benzylo-2-fenyloetyloamonu (422 mg, 1,70 mmol) według metody z Przykładu 3, ale dodając 6 ml dejonizowanej wody. Otrzymano 317 mg (51%) związku tytułowego w postaci pomarańczowej substancji stałej;
IR (KBr, cm-1) 455;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 8.83 (br s, 4H), 7.57-7.52 (m, 4H), 7.48-7.40 (m, 6H), 7.36 -7.23 (m, 10H), 4.22 (s, 4H), 3.21-3.15 (m, 4H), 3.03-2.95 (m, 4H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 137.4 (2C), 132.5 (2C), 130.0 (4C), 128.9 (2C), 128.72 (8C), 128.68 (AC), 126.8 (2C), 50.6 (2C), 48.1 (2C), 31.8 (2C);
ES MS m/z (N-benzylo-2-fenyloetylo amonu)+ 212.4;
UV(DMSO) 399.5 nm (ε = 16270)
6.18 P r z y k ł a d 18
Tetratiowolframian bis(1-etylo-3-metylo-1H-imidazolu)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu bis(amonu) (0,400 g, 1,15 mmoli) i chlorku 1-etylo-3-metylo-1H-imidazolu (0,354 g, 2,41 mmol) według metody z Przykładu 3. Otrzymano 0,217 g (35%) związku tytułowego w postaci jasno żółtej substancji stałej;
IR (KBr, pellet, cm-1) 3438, 3068, 1569,1560, 1169, 450;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 9.22 (s, 1H), 7.78 (s,1H), 7.70 (s, 1H), 4.21 (q, 2H, J = 7.3 Hz), 3.31 (s, 3H), 1.42 (t, 3H, J = 7.3 Hz);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 136.4, 123.4, 121.8, 44.0, 35.6, 15.1;
MS m/z (C6H11N2)+ 111.3;
UV (H2O) 394 nm (ε = 15,891);
Analiza; dla C12H22N2S4W;
Obliczono; C, 26.97; H, 4.15; N, 10.48; S, 24.00.
Znaleziono; C, 26.91, H, 3.92, N, 10.55; S, 23.67.
6.19 P r z y k ł a d 19
Tetratiowolframian bis(benzylo-trimetylo amonu)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu bis(amonu) (200 mg, 0,574 mmoli) i wodorotlenku benzylo-trimetylo amonu (480 mg 40% wodny roztwór, 1,15 mmol) według metody z Przykładu 1. Otrzymano 0,246 g (70%) związku tytułowego w postaci jasno żółtej substancji stałej;
IR (KBr, pellet, cm-1) 3446, 2999, 1456, 458;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 7.53-7.55 (m, 10H), 4.56 (s, 4H), 3.05 (s, 18H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 132.7, 130.2, 128.8, 128.3, 67.7, 51.7 (t);
MS m/z (C10H16N)+; 150.3;
UV (H2O) 394 nm (ε = 15, 027);
Analiza; dla C20H32N2S4W;
Obliczono; C, 39.21; H, 5.27; N, 4.57
Znaleziono; C, 39.28, H, 4.88, N, 4.65; S, 20.89.
6.20 P r z y k ł a d 20
Tetratiowolframian bis(2-hydroksyiminometylo-1-metylo-pirydyny)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu bis(amonu) (200 mg, 0,574 mmoli) i metachlorku 2-pirydyaldoksymu (198 mg, 1,15 mmol) według metody z Przykładu 3. Otrzymano 0,198 g (59%) związku tytułowego w postaci jasno żółtej substancji stałej;
IR (KBr, pellet, cm-1) 3077, 1508, 1005, 455;
PL 218 366 B1 1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 9.04 (d, 1H, J = 5.9 Hz), 8.68 (s, 1H), 8.55 (app t, 1H), 8.37 (d, 1H, J = 8.0 Hz), 8.07 (app t, 1H), 4.39 (s, 3H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 147.3, 146.7, 144.8, 141.7, 127.1, 124.7, 46.1;
MS m/z (CH9N2O)+ 137.2;
UV (H2O) 394 nm (ε = 15380);
Analiza; dla C14H18N4O2S4W;
Obliczono; C, 28.67; H, 3.09; N, 9.55; S, 21.87
Znaleziono; C, 28.51, H, 2.87, N, 9.63; S, 21.55.
6.21 P r z y k ł a d 21
Tetratiowolframian bis(acetylo-3-metylocholiny)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu bis(amonu) (200 mg, 0,574 mmoli) i chlorku acetylo-β-metylocholiny (235 mg, 1,20 mmol) według metody z Przykładu 3. Otrzymano 0,115 g (32%) związku tytułowego w postaci jasno żółtej substancji stałej;
IR (KBr, pellet, cm-1) 3452, 3008, 1735, 1252, 454;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) 6; 5.27 (m, 1H), 3.58-3.74 (m, 2H), 3.13 (s, 9H), 2.06 (s, 3H), 1.24 (d, 3H, J = 6.3 Hz);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 169.5, 67.6, 65.2, 53.2, 21.1, 18.5;
MS m/z (C8H18NO2)+ 160.3;
UV (H2O) 394 nm (ε = 15831);
Analiza; dla C16H36N2O4S4W;
Obliczono; C, 30.38; H, 5.74; N, 4.43; S, 20.28.
Znaleziono; C, 30.10, H, 5.62, N, 4.47; S, 20.47.
6.22 P r z y k ł a d 22
Tetratiowolframian (sukcynylocholiny)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu bis(amonu) (400 mg, 1,15 mmoli) i dihydratu sukcynylocholiny (456 mg, 1,15 mmol) według metody z Przykładu 3. Otrzymano 0,414 g (60%) związku tytułowego w postaci jasno żółtej substancji stałej;
IR (KBr, pellet, cm-1); 3005, 1732, 1208, 1150, 455;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 4.47 (m, 4H), 3.68-3.72 (m, 4H), 3.30 (d, 18H, J = 4.2 Hz), 2.66 (m, 4H);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 171.3, 58.0, 52.9, 28.4;
UV (H2O) 394 nm (ε = 15513);
Analiza; dla C14H30N2O4S4W;
Obliczono; C, 27.91; H, 5.02; N, 4.65; S, 21.29.
Znaleziono; C, 27.84, H, 4.80, N, 4.66; S, 21.06.
6.23 P r z y k ł a d 23
Tetratiowolframian (etyleno-1,2-bisamonu)
Związek wytworzono z tetratiowolframianu bis(amonu) (0,30 g, 0,862 mmoli) i chlorku amonu (0,092 g, 1,72 mmol) i etylenodiaminy (57,6 pi, 0,862 mmol) według metody z Przykładu 3. Otrzymano 0,257 g (80%) związku tytułowego w postaci jasno żółtej substancji stałej;
IR (KBr, pellet, cm-1); 3002, 1435, 1025, 451;
1H NMR (300 MHz, DMSO-d6) δ; 7.89 (bs, 6Η), 3.09 (s, 4Η);
13C NMR (75 MHz, DMSO-d6) δ; 36.8;
UV (H2O) 394 nm (ε = 13291);
Analiza; dla C2H10N2O4S4W;
Obliczono; C, 6.42; H, 2.69; N, 7.49; S, 34.27.
Znaleziono; C, 6.58, H, 2.43, N, 7.49; S, 32.98.
6.24 P r z y k ł a d 24
Stabilność wilgoci soli tetratiowolframianowych
Sole tetratiowolframianowe umieszczono na 2 tygodnie w komorze akrylowej w temperaturze pokojowej z 95% z odpowiednią wilgotnością. Próbki analizowano pod kątem czystości według wyżej przedstawionych metod z tym wyjątkiem, że absorbancję monitorowano przy długości 493 nm i molową wchłanianie przy 15710 M-1cm-1. (McDonald et. al., Inorg. Chim. Acta 1983, 72, 205-210). Otrzymane wyniki przedstawiono w Tabeli 1.
PL 218 366 B1
T a b e l a 1
Nazwa związku % rozpadu
Tetratiowolframian bis(trietylofenyloamonu) -0,12
Tetratiowolframian bis(amonu) -0,46
Tetratiowolframian bis(trimetylofenyloamonu) -0,46
Tetratiowolframian bis(benzylotrimetyloamonu) 0,41
Tetratiowolframian bis(acetylocholiny) 2,4
Tetratiowolframian bis(choliny) 3,0
Tetratiowolframian bis(1-etylo-3-metylo-1H-imidazolu) 1,3
Tetratiowolframian bis(1,4-dimetylopirydyny) 2,0
Tetratiowolframian bis(acetylo-β-metylocholiny) 4,2
Tetratiowolframian bis(1,1-dimetylopirolidyny) 0,04
Tetratiowolframian bis(2-hydroksyiminometylo-1-metylopirydyny) 5,6
Tetratiowolframian pentano-1,5-bis(trimetyloamonu) 19,8*
Tetratiowolframian etylenobis(trimetyloamonu) 8,6*
Tetratiowolframian propano-1,3-bis(trimetyloamonu) 23,8*
Tetratiowolframian butano-1,4-bis(trimetyloamonu) 5,7*
Tetratiowolframian (sukcynylocholiny) 23,3*
Tetratiowolframian suberylodicholiny 18,4*
Tetratiomolibdenian bis(amonu) 567 ± 5
Tetratiomolibdenian bis(choliny) 367 ± 2
* oznacza częściową rozpuszczalność, • 7 średnia danych z dwóch punktów.
6.25 P r z y k ł a d 25
Zdolność wiązania miedzi przez sole tetratiowolframianowe
Zdolność wiązania miedzi przez sole tetratiowolframianowe określono według zdolności soli tetratiowolframianowych do hamowania samoutleniania cysteiny, jak przedstawiono w Tabeli 2.
T a b e l a 2
Hamowanie samoutleniania cysteiny (100 μΜ Cys, 100 μΜ kwasu kumaryno-3-karboksylowego
Inhibitor Stężenie inhibitora % hamowania
1 2 3
trientyna 50 μΜ 39,71%
Tetratiowolframian bis(amonu) 50 μΜ 95,94%
Tetratiowolframian bis(trietylofenyloamonu) 50 μΜ 91,32%
Tetratiowolframian bis(trimetylofenyloamonu) 50 μΜ 91,53%
Tetratiowolframian bis(benzylotrimetyloamonu) 50 μΜ 94,62%
Tetratiowolframian bis(acetylocholiny) 50 μΜ 90,36%
Tetratiowolframian bis(choliny) 50 μΜ 92,54%
PL 218 366 B1 ciąg dalszy Tabeli 2
1 2 3
Tetratiowolframian bis(1-etylo-3-metylo-1H-imidazolu) 50 μΜ 91,16%
Tetratiowolframian bis(1,4-dimetylopirydyny) 50 μΜ 89,98%
Tetratiowolframian bis(acetylo-β-metylocholiny) 50 μΜ 90,40%
Tetratiowolframian bis(1,4-dimetylopirydyny) 50 μΜ 89,66%
Tetratiowolframian bis(2-hydroksyiminometylo-1-metylopirydyny) 50 μΜ 91,15%
Tetratiowolframian pentano-1,5-bis(trimetyloamonu) 50 μΜ 90,69%
Tetratiowolframian bis(choliny) 50 μΜ 91,99%
Tetratiomolibdenian bis(amonu) 50 μΜ 94,24%
Tetratiowolframian etylenobis(trimetyloamonu) 50 μΜ 89,60%
Tetratiowolframian propano-1,3-bis(trimetyloamonu) 50 μΜ 92,52%
Tetratiowolframian butano-1,4-bis(trimetyloamonu) 50 μΜ 91,75%
trientyna 10 μΜ 4,27%
Tetratiomolibdenian bis(amonu) 10 μΜ 87,71%
Tetratiowolframian etylenobis(trimetyloamonu) 10 μΜ 84,66%
Tetratiowolframian propano-1,3-bis(trimetyloamonu) 10 μΜ 85,53%
Tetratiowolframian butano-1,4-bis(trimetyloamonu) 10 μΜ 87,32%
trientyna 10 μΜ 17,72%
Tetratiomolibdenian bis(amonu) 10 μΜ 76,69%
Tetratiomolibdenian (sukcynylocholiny) 10 μΜ 81,38%
Tetratiomolibdenian suberylodicholiny 10 μΜ 77,83%
trientyna 1 μΜ 0,00%
Tetratiomolibdenian bis(amonu) 1 μΜ 68,48%
Tetratiomolibdenian (sukcynylocholiny) 1 μΜ 66,06%
Tetratiomolibdenian suberylodicholiny 1 μΜ 67,74%
6.25 P r z y k ł a d 25
Hamowanie rozwoju naczyń w Teście Czopu Matrigel® przez Tetratiowolframian amonu
Tetratiowolframian amonu badano w Teście Czopu Matrigel® tak jak opisano w sekcji 5.4.7, supra. Przeprowadzono dwie pozytywne próby kontrolne stosowane z pozytywną próbą kontrolną 1, wykonując pomiar na początku leczenia rozpoczętego po pięciu dniach od momentu wszczepienia, oraz negatywną próbę kontrolną 2 wykonując pomiar po pięciu dniach leczenia. Dwie negatywne próby kontrolne stosowano z negatywną próbą kontrolną 1, wykonując pomiar na początku leczenia rozpoczętego po pięciu dniach od momentu wszczepienia, oraz negatywną próbę kontrolną 2 wykonując pomiar po pięciu dniach leczenia. Jak widać z Fig. 1, leczenie tetratiowolframianem amonu powoduje hamowanie rozwoju naczyń w 34%.
Należy zaznaczyć, że istnieją alternatywne sposoby realizacji niniejszego wynalazku. Stosownie do tego, prezentowane przykłady wykonania stanowią tylko ilustrację wynalazku, nie stanowiąc jego ograniczenia. Wynalazek nie jest ograniczony do szczególnych cech i rezultatów podanych w opisie, obejmuje także rozwiązania równoważne i rozwiązania, które mogą być modyfikowane w zakresie określonym w zastrzeżeniach. Wszystkie cytowane publikacje i patenty są włączone do niniejszego opisu jako odnośniki.

Claims (22)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Pochodna tiowolframianu o wzorze ogólnym (I), r1 r5 r2-n+-r4 y2 r6-n+*r8 R3 R7 (D w którym R1 oznacza C1-6alkil, C8-18Slkil, hydroksyiminoC1-6alkil; R2 oznacza atom wodoru, C1-6alkil; R3 oznacza C1-6alkil; R4 oznacza hydroksyC1-6alkil, fenyl, C1-6alkilokarbonyloksyC1-6alkil, 3
    C1-6alkil, fenyloC1-6alkil, benzyl; R3 wraz z R
    R5 oznacza C1-6alkil, C8-18alkil, hydroksyiminoC1-6alkil; R6 oznacza atom wodoru, C1-6alkil; R7 oznacza C1-6alkil; R8 oznacza hydroksyC1-6alkil, fenyl, C1-6alkilokarbonyloksyC1-6alkil, C1-6alkil, fenyloC1-6alkil, benzyl; R7 wraz z R8 oznacza C1-6alkiloprolidynyl, pirolidynyl, imidazolil; Y-2 oznacza (WS4)-2.
  2. 2. Związek według zastrz. 1, gdzie oznacza
    C1-6alkiloprolidynyl, pirolidynyl, imidazolil;
    *?5
    R2-N+-R4 = Re-N+-Ra
    R3 R7
    1 2 4
  3. 3. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jeden z podstawników R1, R2 i R4 nie oznacza C1-6alkilu.
    124
  4. 4. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jeden z podstawników R1, R2, R4, R5, R6 i R8 nie oznacza C1-6alkilu.
    1 4 2
  5. 5. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że R1 i R4 oznaczają C1-6alkanyl, a R2 oznacza atom wodoru lub C1-6alkanyl.
    1 4 2
  6. 6. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że R1 i R4 oznaczają metyl lub etyl, a R2 oznacza atom wodoru, metyl lub etyl.
  7. 7. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że R1 i R2 oznaczają C1-6alkanyl.
  8. 8. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że R1 i R2 oznaczają metyl lub etyl.
    1 4 3
  9. 9. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że R1 i R4 oznaczają C1-6alkanyl, R3 oznacza 2
    C1-6alkil, a R2 oznacza atom wodoru lub C1-6alkanyl.
  10. 10. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że R1, R2 i R4 oznaczają metyl lub etyl, a R3 oznacza C1-6alkil.
  11. 11. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że R1(Ra) (R3) (R4)N określone są wzorami
    PL 218 366 B1
  12. 13. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że R1(R2) (R3) (R4)N określony jest wzorem
    1 2 3
  13. 14. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że R1 i R2 oznaczają C1-6alkanyl, R3 oznacza C1-6-alkil, a R4 oznacza C1-6alkil, fenyl lub fenyloC1-6alkil.
    1 2 3
  14. 15. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że R1 i R2 oznaczają metyl lub etyl, R3 oznacza C1-6alkil, a R4 oznacza C1-6alkil, fenyl, fenyloC1-6alkil.
  15. 16. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że R1(R2) (R3) (R4)N określone są wzorami, gdzie R9 jest mieszaniną grup alkanylowych o prostym łańcuchu, które mają co najmniej osiem atomów węgla i nie więcej niż osiemnaście atomów węgla.
  16. 17. Kompozycja farmaceutyczna zawierająca substancję aktywną oraz farmaceutycznie akceptowalny rozcieńczalnik, nośnik lub zaróbkę, znamienna tym, że substancją aktywną jest związek o wzorze (I).
  17. 18. Zastosowanie związku określonego w zastrz. 1 do wytwarzania leku do zapobiegania lub leczenia raka, plamkowego zwyrodnienia typu mokrego, reumatoidalnego zapalenia stawów, odchylającego się od normy unaczynienia, zwiększonego ponad miarę poziomu miedzi, otyłości i chorób neurozwyrodnieniowych.
  18. 19. Zastosowanie według zastrz. 18, znamienne tym, że rak obejmuje raka piersi, raka nerek, raka mózgu, raka jelita, raka prostaty, chrzęstniakomięsaka lub ukrwionego mięsakonaczyniaka.
  19. 20. Zastosowanie według zastrz. 18, znamienne tym, że chorobą neurozwyrodnieniową jest choroba Alzheimer'a, stwardnienie zanikowe boczne lub choroba prionowa.
  20. 21. Zastosowanie kompozycji określonej w zastrz. 17 do wytwarzania leku do zapobiegania lub leczenia raka, plamkowego zwyrodnienia typu mokrego, reumatoidalnego zapalenia stawów, odchylającego się od normy unaczynienia, zwiększonego ponad miarę poziomu miedzi, otyłości i chorób neurozwyrodnieniowych.
  21. 22. Zastosowanie według zastrz. 21, znamienne tym, że rak obejmuje raka piersi, raka nerek, raka mózgu, raka jelita, raka prostaty, chrzęstniakomięsaka lub ukrwionego mięsakonaczyniaka.
  22. 23. Zastosowanie według zastrz. 21, znamienne tym, że chorobą neurozwyrodnieniową jest choroba Alzheimer'a, stwardnienie zanikowe boczne lub choroba prionowa.
PL379262A 2003-05-27 2004-05-27 Pochodna tiowolframianu i jej zastosowanie oraz kompozycja farmaceutyczna i jej zastosowanie PL218366B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US47393703P 2003-05-27 2003-05-27

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL379262A1 PL379262A1 (pl) 2006-08-07
PL218366B1 true PL218366B1 (pl) 2014-11-28

Family

ID=33551467

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL379262A PL218366B1 (pl) 2003-05-27 2004-05-27 Pochodna tiowolframianu i jej zastosowanie oraz kompozycja farmaceutyczna i jej zastosowanie

Country Status (15)

Country Link
US (2) US7851505B2 (pl)
EP (1) EP1633310A4 (pl)
JP (1) JP2007516234A (pl)
KR (1) KR20060013561A (pl)
CN (1) CN100558409C (pl)
AU (1) AU2004247059A1 (pl)
BR (1) BRPI0410651A (pl)
CA (1) CA2527236A1 (pl)
EA (1) EA200501865A1 (pl)
IL (1) IL172195A0 (pl)
MX (1) MXPA05012722A (pl)
NO (1) NO20056116L (pl)
PL (1) PL218366B1 (pl)
WO (1) WO2004110364A2 (pl)
ZA (1) ZA200509719B (pl)

Families Citing this family (11)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2005082382A1 (en) * 2004-02-23 2005-09-09 Attenuon Llc Formulations of thiomolybdate or thiotungstate compounds and uses thereof
KR20080046170A (ko) * 2005-07-29 2008-05-26 우니베르시닷 데 바르셀로나 신경 퇴행성 장애 처리용 약제학적 조성물
US7893289B2 (en) * 2007-02-21 2011-02-22 Ssv Therapeutics, Inc. Adamantanamines and neramexane salts of thiomolybdic and thiotungstic acids
US8304439B1 (en) 2007-10-12 2012-11-06 Politechnika Lodzka Use of quaternary pyridinium salts as a therapeutic or preventing agent against ionizing radiation-induced damage
PL2211857T3 (pl) 2007-10-12 2012-11-30 Politechnika Lodzka Zastosowanie czwartorzędowych soli pirydyniowych do radioprotekcji
CN101983057A (zh) * 2008-01-30 2011-03-02 新加坡科技研究局 用咪唑和咪唑啉化合物治疗纤维变性和癌症的方法
WO2009123569A1 (en) * 2008-03-31 2009-10-08 Agency For Science, Technology And Research Method for treating neurological disorders with imidazolium and imidazolinium compounds
EP2723866B1 (en) 2011-06-22 2018-03-28 Universite Laval Methods for the prognostic and/or diagnostic of neurodegenerative disease, methods to identify candidate compounds and compounds for treating neurodegenerative disease
CA2874083C (en) 2014-12-05 2024-01-02 Universite Laval Tdp-43-binding polypeptides useful for the treatment of neurodegenerative diseases
US11471497B1 (en) 2019-03-13 2022-10-18 David Gordon Bermudes Copper chelation therapeutics
US12458599B2 (en) 2020-10-07 2025-11-04 Cti Vascular Ag Bioactivatable devices and related methods

Family Cites Families (16)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US3845770A (en) 1972-06-05 1974-11-05 Alza Corp Osmatic dispensing device for releasing beneficial agent
US3916899A (en) 1973-04-25 1975-11-04 Alza Corp Osmotic dispensing device with maximum and minimum sizes for the passageway
US4430443A (en) 1982-07-20 1984-02-07 Exxon Research And Engineering Co. Supported carbon-containing molybdenum and tungsten sulfide catalysts, their preparation and use
GB8504253D0 (en) 1985-02-19 1985-03-20 Ici Plc Electrostatic spraying apparatus
US5512598A (en) * 1987-05-06 1996-04-30 Monte; Woodrow C. Dietary vaccine for inhibiting metabolism of methanol
DE3815221C2 (de) 1988-05-04 1995-06-29 Gradinger F Hermes Pharma Verwendung einer Retinol- und/oder Retinsäureester enthaltenden pharmazeutischen Zubereitung zur Inhalation zur Einwirkung auf die Schleimhäute des Tracheo-Bronchialtraktes einschließlich der Lungenalveolen
US5698155A (en) 1991-05-31 1997-12-16 Gs Technologies, Inc. Method for the manufacture of pharmaceutical cellulose capsules
US5639725A (en) 1994-04-26 1997-06-17 Children's Hospital Medical Center Corp. Angiostatin protein
IL117474A (en) 1995-03-14 2001-04-30 Siemens Ag Removable precise dosing unit containing inhaled drugs for a hearing aid device
ZA962077B (en) 1995-03-14 1997-03-26 Siemens Ag Ultrasonic atomizer device with removable precision dosating unit
US5954047A (en) 1997-10-17 1999-09-21 Systemic Pulmonary Development, Ltd. Methods and apparatus for delivering aerosolized medication
JP2002524426A (ja) * 1998-09-04 2002-08-06 ザ リージェンツ オブ ザ ユニバーシティー オブ ミシガン 癌の予防または処置のための方法および組成物
US6703050B1 (en) 1998-09-04 2004-03-09 The Regents Of The University Of Michigan Methods and compositions for the prevention or treatment of cancer
EP1539131A4 (en) * 2002-07-23 2009-07-08 Univ Michigan TETRAPROPYLAMMONIUM TETRATHIOMOLYBDATE AND RELATED COMPOUNDS FOR ANTI-ANGIOGENOUS THERAPIES
US7189865B2 (en) * 2002-07-23 2007-03-13 Attenuon, Llc Thiomolybdate analogues and uses thereof
WO2005082382A1 (en) 2004-02-23 2005-09-09 Attenuon Llc Formulations of thiomolybdate or thiotungstate compounds and uses thereof

Also Published As

Publication number Publication date
MXPA05012722A (es) 2006-05-25
EP1633310A2 (en) 2006-03-15
US20060160805A1 (en) 2006-07-20
EP1633310A4 (en) 2006-10-18
US7851505B2 (en) 2010-12-14
ZA200509719B (en) 2007-03-28
AU2004247059A1 (en) 2004-12-23
IL172195A0 (en) 2009-02-11
WO2004110364A3 (en) 2006-03-02
CN1832761A (zh) 2006-09-13
PL379262A1 (pl) 2006-08-07
BRPI0410651A (pt) 2006-07-04
EA200501865A1 (ru) 2006-08-25
WO2004110364A9 (en) 2005-04-07
CN100558409C (zh) 2009-11-11
CA2527236A1 (en) 2004-12-23
JP2007516234A (ja) 2007-06-21
NO20056116L (no) 2006-02-24
WO2004110364A2 (en) 2004-12-23
US20110151022A1 (en) 2011-06-23
KR20060013561A (ko) 2006-02-10

Similar Documents

Publication Publication Date Title
ES2448800T3 (es) Sales de tiomolibdato y sus usos
US20110151022A1 (en) Thiotungstate analogues and uses thereof
CN118401255A (zh) 紫杉醇缀合化合物、包含所述化合物的药物组合物及它们的使用方法
EP3730484B1 (en) Indoleamine-2,3-dioxygenase inhibitor, preparation method therefor, and application thereof
EP3773597A1 (en) Phenothiazine derivatives and uses thereof
CN111138449B (zh) 双靶向erk1和erk5抑制剂的制备及其抗肿瘤应用
AU2006210627B2 (en) Acid addition salts of Ac-PHSCN-NH2
AU2006236251B2 (en) Method and composition for inhibiting cell proliferation and angiogenesis
CN113845484A (zh) 新型喹唑啉类小分子抑制剂及其在抗肿瘤药物中的应用
CN103127520A (zh) 聚乙二醇与坦索罗辛的结合物及其药物组合物
CN114920728B (zh) 一种甲异靛衍生物及其制备方法与应用
TW200538107A (en) Thiotungstate analogues and uses thereof
KR20240170562A (ko) Rpd치환된 1-(3,3-디플루오로피페리딘-4-일)-이미다조[4,5-c] 퀴놀린-2-온 유도체 결정형, 염 결정형, 제조법 및 응용
WO2026006488A1 (en) Angiogenesis inhibitors and uses thereof
HK1243061A1 (en) Fluorinated tetrahydronaphthyridinyl nonanoic acid derivatives and uses thereof