PL218716B1 - Sposób zabezpieczania obrzeży płyt meblowych oraz płyta meblowa z zabezpieczonymi obrzeżami - Google Patents

Abstract

Sposób zabezpieczania obrzeży płyt meblowych zawierających środkową warstwę wiórową otoczoną warstwami licowymi, w którym do krawędzi płyt przykleja się warstwę obrzeżową, charakteryzujący się tym, że do przyklejania warstwy obrzeżowej do krawędzi płyt stosuje się klej z dodatkiem substancji fluorescencyjnej, po czym za pomocą analizatora obrazu przetwarza się obraz krawędzi płyty oświetlonej lampą UV i wykrywa się obecność wypływek kleju oraz zanik linii kleju na krawędzi płyty, przy czym płyty dla których stwierdzono obecność wypływek kleju lub zanik linii kleju klasyfikuje się jako nieprawidłowo zabezpieczone. Przedmiotem zgłoszenia jest również przedstawiona na rysunku płyta meblowa z zabezpieczonymi obrzeżami.

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy zabezpieczania obrzeży płyt meblowych stosowanych w meblach skrzynkowych.

Meble skrzynkowe składają się z zestawu płyt meblowych, stanowiących ścianki i fronty mebla oraz elementów złączeniowych, takich jak śruby czy trzpienie, jak również dodatków takich jak uchwyty czy nóżki.

Płyty meblowe mebli skrzynkowych wytwarzane są zwykle z płyt wiórowych typu MDF lub HDF, których główne powierzchnie licowe są pokryte materiałem powlekającym w postaci forniru, okleiny lub folii. Płyty wiórowe docina się na wymiar docelowy płyty meblowej, a ich obrzeża wzdłuż linii cięcia okleja się, nakładając na nie materiał obrzeżowy w postaci taśmy lub folii obrzeżowej. Materiał obrzeżowy łączy się z płytą za pomocą odpowiednich klejów, zwykle nakładanych na gorąco.

Przy wysokonakładowej produkcji płyt meblowych, gdzie płyty są oklejane z dużymi prędkościami, mogą pojawić się błędy w procesie klejenia, polegające na niedokładnym połączeniu materiału obrzeżowego z płytą lub naniesieniu zbyt dużej ilości kleju, którego nadmiar przedostaje się poza obrzeże. Błędy te wynikają ze zróżnicowanej jakości materiału stosowanego w środkowej warstwie wiórowej płyty. Przykładowo, płyty z drzew iglastych mają inne właściwości fizyczne od płyt z drzew liściastych. Jeśli w płytach wiórowych część warstwy środkowej stanowi materiał z recyklingu, to różnice we właściwościach płyt mogą pojawić się nawet w obrębie jednej partii produkcyjnej. Płyty z nieprawidłowo zabezpieczonymi obrzeżami należy uznać za wadliwe i nie dopuścić do ich wydania odbiorcy końcowemu mebla. Obrzeża, w których zastosowano zbyt mało kleju są podatne na odklejanie się. Z kolei obrzeża, w których zastosowano zbyt dużo kleju są nieestetyczne i niepożądane przez odbiorców.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu zabezpieczania obrzeży płyt meblowych, w którym wszystkie obrzeża przekazywane do odbiorcy końcowego będą precyzyjnie zabezpieczone.

Przedmiotem wynalazku jest sposób zabezpieczania obrzeży płyt meblowych zawierających środkową warstwę wiórową otoczoną warstwami licowymi, w którym do krawędzi płyt przykleja się warstwę obrzeżową, charakteryzujący się tym, że do przyklejania warstwy obrzeżowej do krawędzi płyt stosuje się klej z dodatkiem substancji fluorescencyjnej, po czym za pomocą analizatora obrazu przetwarza się obraz krawędzi płyty oświetlonej lampą UV i wykrywa się obecność wypływek kleju oraz zanik linii kleju na krawędzi płyty, przy czym płyty, dla których stwierdzono obecność wypływek kleju lub zanik linii kleju klasyfikuje się jako nieprawidłowo zabezpieczone.

Przedmiotem wynalazku jest również płyta meblowa zawierająca środkową warstwę wiórową otoczoną warstwami licowymi oraz warstwą obrzeżową przyklejoną do krawędzi płyty wiórowej, charakteryzująca się tym, że warstwa obrzeżowa jest przyklejona do warstwy wiórowej za pomocą kleju z dodatkiem substancji fluorescencyjnej.

Korzystnie, jako substancję fluorescencyjną stosuje się fluoresceinę w proszku w ilości co najmniej 1% wagowo w stosunku do masy kleju.

Przedmiot rozwiązania został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia schematycznie płytę meblową z materiałem obrzeżowym, Fig. 2A, 2B i 2C przedstawiają odpowiednio schematyczne powiększenie krawędzi płyty z prawidłowo zabezpieczonym obrzeżem oraz obrzeżem zabezpieczonym nieprawidłowo, odpowiednio zbyt małą i zbyt dużą ilością kleju, natomiast Fig. 3 przedstawia schemat linii technologicznej do zabezpieczania obrzeży płyt meblowych sposobem według wynalazku.

Płyta meblowa 100 przedstawiona na Fig. 1 zawiera wiórową warstwę środkową 101, pokrytą zewnętrznymi warstwami licowymi 102, 103, przykładowo okleiną naturalną (fornirem) lub sztuczną. Na obrzeża płyty naklejany jest materiał obrzeżowy 104 w postaci taśmy lub folii obrzeżowej.

Fig. 2A przedstawia w powiększeniu prawidłowo zabezpieczone obrzeże, w którym pomiędzy krawędzią materiału obrzeżowego 104 a krawędzią warstwy licowej 102 widoczny jest cienki, równomierny pasek kleju 201.

Fig. 2B przedstawia w powiększeniu nieprawidłowo zabezpieczone obrzeże, w którym pomiędzy krawędzią materiału obrzeżowego 104 a krawędzią warstwy licowej 102 pasek kleju jest widoczny jedynie na pewnych odcinkach 202, a więc na pozostałych odcinkach 203 materiał obrzeżowy 104 jest podatny na oderwanie od krawędzi płyty.

PL 218 716 B1

Fig. 2C przedstawia w powiększeniu nieprawidłowo zabezpieczone obrzeże, w którym pomiędzy krawędzią materiału obrzeżowego 104 a krawędzią warstwy licowej 102 klej wylewa się na warstwę licową 102 w odcinkach 204, co stanowi niekorzystny efekt wizualny.

Fig. 3 przedstawia schemat linii technologicznej do oklejania płyt meblowych sposobem według wynalazku. Za pomocą urządzenia załadowczego 301 płyta wielkowymiarowa, przykładowo o wymiarach 5600x2180 mm z oklejonymi folią warstwami licowymi jest podawana na podajnik rolkowy 302, na którym przemieszcza się do pilarki poprzecznej 303, która odcina część płyty, która nie zamyka się w wielokrotności długości płyt meblowych do wykonania. Następnie materiał jest przenoszony transporterem rolkowym 304 do pilarki wzdłużnej 305, w której płyta jest rozcinana w kierunku jej szerokości na pasy, przy czym jeden pas ma szerokość równą szerokości brutto płyty meblowej do wykonania i długość stanowiącą wielokrotność długości płyty meblowej do wykonania. Pasy są wprowadzane za pomocą transportera wprowadzającego 306 do stanowiska dwustronnej formatyzerko-okleiniarki 307, na której docina się je do formatu docelowego płyty meblowej i odpowiednio formuje się ich krawędzie a następnie do krawędzi bocznych płyty przykleja się warstwę obrzeżową z wykorzystaniem kleju z domieszką substancji fluorescencyjnej.

Przykładowo, do klejenia warstwy obrzeżowej zastosować można granulowany klej topliwy do oklejania krawędzi elementów meblowych, przykładowo klej MELT EB 1756 firmy Follmann&Co, Minden, Niemcy, z domieszką około 1% wagowo fluoresceiny w postaci proszku.

Płyty z zabezpieczonymi obrzeżami są kontrolowane przez analizator linii kleju 308, który zawiera kamerę i układ przetwarzania obrazu oraz lampę UV 309, za pomocą której intensyfikuje widzialność krawędzi linii kleju pomiędzy warstwą obrzeżową a warstwą licową. Układ przetwarzania obrazu analizuje obraz z kamery i sprawdza równomierność krawędzi linii kleju. W przypadku, gdy stwierdzone zostaną odchylenia od linii prostej 201, przykładowo zaniki linii 203 jak pokazano na Fig. 2B czy wypływki kleju 204 jak pokazano na Fig. 2C, to analizator 308 sygnalizuje nieprawidłowość wykonania krawędzi linii kleju. Płyta nieprawidłowo zabezpieczona jest przesyłana do ponownej obróbki i nie trafia do odbiorcy końcowego.

Oklejone płyty są przemieszczane za pomocą transportera wyprowadzającego 310 z możliwością sortowania płyt oklejonych prawidłowo i wadliwych. Prawidłowo oklejone płyty są przekazywane do stanowiska układania pakietów 311, a pakiety są cięte na długość elementu meblowego w pilarce poprzecznej 312 do pakietów, po czym są sztaplowane na urządzeniu odbierająco-sztaplującym 313.

Claims (4)

1. Sposób zabezpieczania obrzeży płyt meblowych zawierających środkową warstwę wiórową otoczoną warstwami licowymi, w którym do krawędzi płyt przykleja się warstwę obrzeżową, znamienny tym, że do przyklejania warstwy obrzeżowej do krawędzi płyt stosuje się klej z dodatkiem substancji fluorescencyjnej, po czym za pomocą analizatora obrazu przetwarza się obraz krawędzi płyty oświetlonej lampą UV i wykrywa się obecność wypływek kleju oraz zanik linii kleju na krawędzi płyty, przy czym płyty, dla których stwierdzono obecność wypływek kleju lub zanik linii kleju klasyfikuje się jako nieprawidłowo zabezpieczone.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako substancję fluorescencyjną stosuje się fluoresceinę w proszku w ilości co najmniej 1% wagowo w stosunku do masy kleju.

3. Płyta meblowa zawierająca środkową warstwę wiórową otoczoną warstwami licowymi oraz warstwą obrzeżową przyklejoną do krawędzi płyty wiórowej, znamienna tym, że warstwa obrzeżowa (103) jest przyklejona do warstwy wiórowej (101) za pomocą kleju z dodatkiem substancji fluorescencyjnej.

4. Płyta według zastrz. 4, znamienna tym, że substancją fluorescencyjną jest fluoresceina w proszku w ilości co najmniej 1% wagowo w stosunku do masy kleju.