PL219095B1 - Głowica wytłaczarska - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest głowica wytłaczarska do wytłaczania rur z tworzyw sztucznych.

Znana jest do tego celu głowica wytłaczarska prosta do wytłaczania rur z obrotowym rdzeniem przedstawiona w książce EopTHitKOB Β.Γ. Ochobh tckhojioithh nepepaSoTKH ruiacTHMecKHx Mace .i , Xhmik. z 1983 roku, str. 140. W przedstawionym rozwiązaniu śrubowy ruch tworzywa realizowany jest poprzez obrót rdzenia głowicy wokół jej osi w celu nadania ruchu obrotowego wytłaczanemu tworzywu. W wyniku ruchu śrubowego następuje uporządkowanie molekuł wielkocząsteczkowego polimeru, a tym samym wzrost jego wytrzymałości mechanicznej. Niedogodnością tego rozwiązania jest konieczność zastosowania napędu w postaci przekładni ślimakowej i silnika elektrycznego do napędu i sterowania obrotami rdzenia. Takie rozwiązanie stwarza potrzebę zastosowania łożyskowania elementów obrotowych w warunkach wysokiej temperatury eksploatacji.

Znana jest z polskiego opisu patentowego wynalazku nr 180 032 głowica wytłaczarska do rur z termoplastycznych tworzyw sztucznych posiadająca korpus, w którym znajduje się rdzeń kształtowy z centralnym otworem chłodzącym. Rdzeń kształtowy ma dwie średnice zewnętrzne, z łagodnym przejściem między powierzchniami tworzącymi oraz posiada rowki wzdłużne równomiernie rozmieszczone na jego obwodzie, przy czym część rdzenia kształtowego o większej średnicy wystaje poza czoło głowicy od ułamka do kilku średnic.

Znana jest również z polskiego opisu patentowego nr 124 605 głowica wytłaczarska składająca się z części stałej i części obrotowej, posiadająca element rurowy utwierdzony jednym końcem w korpusie, a drugim końcem, w kształcie sprężystej wargi, osadzony suwliwie w kanale przepływu tworzywa.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji głowicy wytłaczarskiej, która umożliwiałaby wytwarzanie profili rur z tworzyw sztucznych o zwiększonej wytrzymałości mechanicznej.

Istotą rozwiązania według wynalazku jest to, że część stożkowa rdzenia od strony dyszy oraz część stożkowa dyszy od strony rdzenia posiadają na swych powierzchniach żebra rozmieszczone po linii śrubowej o stałym skoku, które są przesunięte względem siebie.

W porównaniu ze znanymi rozwiązaniami konstrukcja głowicy wytłaczarskiej według wynalazku umożliwia ruch śrubowy wytłaczanego tworzywa w końcowej fazie przepływu przez dyszę, który wymuszony jest przez nieruchome części głowicy.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie głowicę wytłaczarską w przekroju podłużnym, a fig. 2 - żebra w przekroju poprzecznym.

Głowica wytłaczarska posiada korpus 1 zakończony dyszą 2 z zamocowanym w nim kształtowym rdzeniem 3, którego koniec o kształcie stożka przechodzącego w walec umieszczony jest w dyszy 2. Pomiędzy wewnętrzną powierzchnią korpusu 1 oraz powierzchnią formującą dyszy 2, a zewnętrzną powierzchnią rdzenia 3 znajduje się kanał 4 do podawania tworzywa. Część stożkowa 5 rdzenia 3 od strony dyszy 2 oraz część stożkowa 6 dyszy 2 od strony rdzenia 3 posiadają na swych powierzchniach żebra 7 rozmieszczone po linii śrubowej o stałym skoku umożliwiającym równomierny przepływ tworzywa. Żebra 7 są przesunięte względem siebie o połowę wysokości linii śrubowej, a ich wysokość wynosi ¾ wysokości kanału 4.

Tworzywo wytłaczane w końcowej fazie przepływu przez dyszę 2 jest ukierunkowane i wykonuje ruch śrubowy wywołany kształtem kanału śrubowego 4.

Claims (1)

1. Głowica wytłaczarska złożona z korpusu, kształtowego rdzenia oraz dyszy, znamienna tym, że część stożkowa (5) rdzenia (3) od strony dyszy (2) oraz część stożkowa (6) dyszy (2) od strony rdzenia (3) posiadają na swych powierzchniach żebra (7) rozmieszczone po linii śrubowej o stałym skoku, które są przesunięte względem siebie.