PL220391B1 - Sposób wytwarzania klamry do mocowania elementów pokrycia dachowego - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy klamry (1) do mocowania elementów pokrycia dachowego na konstrukcji nośnej dachu, w szczególności do mocowania dachówek cementowych, dachówek ceramicznych lub gąsiorów kalenicowych, przy czym klamra (1) jest wykonana z zasadniczo prostokątnego, płaskiego wykroju blaszanego, który w pierwszym obszarze (2) jest mocowany na konstrukcji nośnej dachu, a w drugim obszarze ma szczelinę wzdłużną (4) otwartą na swobodnym końcu wykroju blaszanego. Utworzone przez szczelinę wzdłużną (4) języczki (5, 6) są rozwarte i wygięte. Wynalazek charakteryzuje się tym, że wykrój blaszany w strefie szczeliny wzdłużnej (4) ma wytłaczane zagłębienie (7), przy czym wytłaczanie zagłębienia (7) powoduje rozwieranie języczków (5, 6).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania klamry do mocowania elementów pokrycia dachowego na konstrukcji nośnej dachu, w szczególności do mocowania dachówek cementowych, dachówek ceramicznych lub gąsiorów kalenicowych, przy czym klamrę wytwarza się z zasadniczo prostokątnego, płaskiego wykroju blaszanego, którego pierwszy obszar jest mocowalny na konstrukcji nośnej dachu, a drugi obszar ma szczelinę wzdłużną otwartą na swobodnym końcu wykroju blaszanego z utworzeniem języczków, przy czym w sposobie tym utworzone w wykroju blaszanym przez szczelinę wzdłużną języczki poddaje się rozwieraniu i zaginaniu łukowo ku dołowi w kierunku pierwszego obszaru.

Ze stanu techniki są znane takie klamry, które wytwarza się z blaszanych wykrojów, korzystnie z blachy aluminiowej. Dotychczas takie klamry wykonywane były z prostokątnego wykroju blaszanego mającego rozcięty obszar. Za pomocą odpowiedniego narzędzia do obróbki plastycznej rozwiera się powstające w wyniku rozcięcia języczki, a swobodne końce tych języczków wygina się w tym samym kierunku, wskutek czego tworzą one elementy przytrzymujące, które chwytają za odpowiednią płytę pokrycia dachowego albo podobny element. Takie klamry stosuje się przede wszystkim do mocowania gąsiorów kalenicowych. Ze względu na sposób wytwarzania powstaje odkształcenie w postaci występu na przejściu od pierwszego do drugiego obszaru. Występ ten jest jednak niekorzystny, gdyż stanowi przeszkodę przy układaniu płyt dachowych łub gąsiorów.

Na załączonym rysunku dotyczącym stanu techniki zobrazowano taką znaną klamrę, uwidocznioną z różnych stron. Znana klamra do mocowania elementów pokrycia dachowego na konstrukcji nośnej dachu służy w szczególności do mocowania gąsiorów na konstrukcji nośnej dachu. Klamra 10 jest wykonana z zasadniczo prostokątnego, płaskiego wykroju blaszanego, który w pierwszym obszarze 11 jest mocowany na konstrukcji nośnej dachu, przy czym obszar 11 ma ewentualnie otwór przelotowy na gwóźdź mocujący lub podobny element mocujący. W drugim obszarze 12 wykrój blaszany ma szczelinę wzdłużną otwartą na wolnym końcu tego wykroju, przy czym utworzone przez szczelinę wzdłużną języczki 13 są rozwierane i wyginane. Rozwieranie odbywa się w ten sposób, że działa się za pomocą narzędzia na obszar 11 wykroju w pobliżu obszaru 12, tj. w strefie 14. W efekcie następuje odkształcenie strefy 14 tak, że języczki 13 ulegają rozwarciu. Jednak skutkiem tego odkształcenia jest to, że płaski wykrój blaszany w strefie 14 doznaje odkształcenia znacznie przewyższającego wyjściowy wymiar wykroju blaszanego, widoczny w obszarze 11. Takie wybrzuszenie stanowi przeszkodę przy układaniu elementów pokrycia dachowego, zwłaszcza przy układaniu gąsiorów kalenicowych.

Mając na względzie rozwiązania znane ze stanu techniki zaistniało zapotrzebowanie na opracowanie prostego i taniego sposobu wytwarzania klamry podobnego rodzaju i w której - mimo mechanicznego rozwierania języczków - nie wystąpi między drugim i pierwszym obszarem odkształcenie, którego wielkość przewyższałaby grubość materiału wykroju blaszanego.

Zgodnie z wynalazkiem, operację rozwierania języczków prowadzi się poprzez wytłaczanie stemplem zagłębienia w obszarze końca szczeliny wzdłużnej po stronie pierwszego obszaru z utworzeniem łukowatych zaczepów.

Dzięki wytłaczaniu zagłębienia w strefie szczeliny wzdłużnej w obrębie tej szczeliny materiał jest wygniatany tak, że wewnętrzne powierzchnie ograniczających szczelinę wzdłużną obrzeży wykroju blaszanego wspierają się wzajemnie powodując rozwieranie języczków. Nie występuje przy tym odkształcenie wykroju blaszanego, które przewyższałoby wyjściowy wymiar tego płaskiego wykroju, dzięki czemu tradycyjne dachówki lub gąsiory można układać bez przeszkód.

Przewidziano korzystnie, że wytłaczanie zagłębienia prowadzi się w obszarze, w którym szczelina wzdłużna sięga aż do krańca zagłębienia po stronie pierwszego obszaru. Dzięki takiemu usytuowaniu zapewnione jest w doskonały sposób niezbędne rozwarcie języczków.

Ponadto, przewidziano korzystnie, że wytłacza się zagłębienie w kształcie kołowym. Dzięki temu uzyskuje się równomierne wygniatanie materiału, co sprzyja niezbędnemu rozwarciu.

Korzystnie, wytłacza się zagłębienie o średnicy równej w przybliżeniu połowie szerokości wykroju blaszanego.

Szczególnie korzystnie przewidziano, że wytłacza się zagłębienie o głębokości równej w przybliżeniu połowie grubości materiału wykroju blaszanego.

Głębokość wytłoczenia wpływa na stopień rozwarcia rozwieranych języczków. Im głębsze Jest to wytłoczenie, tym większe jest rozwarcie języczków.

PL 220 391 B1

Zgodnie z korzystnym przykładem realizacji sposobu według wynalazku, wytłaczanie zagłębienia prowadzi się w obszarze, w którym linia zagięcia swobodnych języczków, przebiega w przybliżeniu przez krawędź tego wytłaczanego zagłębienia po stronie swobodnych języczków.

Ponadto korzystnie, wytłaczanie zagłębienia wykonuje się z jednej strony wykroju blaszanego.

Szczególnie zaś korzystnie, wytłaczanie zagłębienia wykonuje się po tej stronie wykroju blaszanego, od której są języczki zakrzywiane.

W trakcie wytłaczania zagłębienia materiał wykroju blaszanego wygniatany z wytłaczanego zagłębienia podlega wypieraniu zasadniczo w kierunku poprzecznym do kierunku przebiegu szczeliny wzdłużnej, przy czym warstwa wypieranego materiału wyznacza stopień rozwarcia języczków.

Linia zagięcia swobodnych języczków, rozdzielonych szczeliną wzdłużną, przebiega w przybliżeniu przez krawędź wytłaczanego zagłębienia po stronie tych swobodnych języczków. Swobodne języczki w tym sposobie wygina się po wytłoczeniu zagłębienia, albo też przed wytłoczeniem zagłębienia. W obu przypadkach zapewniono niezbędne rozwarcie języczków rozdzielonych szczeliną. Przewidziano ponadto korzystnie, że te języczki rozwiera się na kształt V. Z technologicznego punktu widzenia korzystnie jest, gdy wytłaczanie zagłębienia wykonuje się z jednej strony wykroju blaszanego.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1a-d przedstawiają w poszczególnych etapach zgodny z wynalazkiem sposób wytwarzania klamry, fig. 2 do 4 - klamrę według wynalazku uwidocznioną z różnych stron.

Wynalazek objaśnia się bliżej na podstawie figur 1 do 4. Przedstawiono tu klamrę do mocowania elementów pokrycia dachowego na konstrukcji nośnej dachu. Klamrę 1 wytwarza się z zasadniczo płaskiego wykroju blaszanego 1 przedstawionego u góry na fig. 1a. Taki płaski wykrój blaszany 1 ma pierwszy obszar 2 mocowany na konstrukcji nośnej dachu, toteż obszar ten może mieć ewentualnie otwory przelotowe dla elementów mocujących. Drugi obszar 3 wykroju blaszanego ma szczelinę wzdłużną 4 otwartą na swobodnym końcu tego wykroju. Podczas wytwarzania klamry 1 języczki 5, 6 utworzone przez szczelinę wzdłużną 4 są rozwierane względem siebie i wyginane w tym samym kierunku z pierwotnego położenia. Celem tego rozwierania w wykroju blaszanym wytłacza się zagłębienie 7 w strefie szczeliny wzdłużnej 4, przy czym wytłaczanie tego zagłębienia 7 powoduje rozwieranie języczków 5, 6. W przykładzie realizacji wykrój blaszany pokazany na fig. 1a u góry z lewej strony jest najpierw wyginany, jak to pokazano na fig. 1b u góry z prawej strony. Następnie, na wykrój blaszany działa stempel wgłębiający 8 (fig. 1 c) i w efekcie powstaje zagłębienie 7. Kierunek działania siły jest oznaczony strzałką F. W przykładzie realizacji wytłaczane zagłębienie 7 jest przewidziane u wylotu szczeliny wzdłużnej 4 na jej końcu po stronie pierwszego obszaru 2. Przy tym szczelina wzdłużna 4 przebiega przez całe zagłębienie 7 dochodząc do końca tego zagłębienia 7 przy obszarze 2 wykroju.

Korzystnie, wytłaczane zagłębienie ma kształt kołowy, przy czym średnica zagłębienia 7 jest równa w przybliżeniu połowie szerokości wykroju blaszanego. Grubość materiału wykroju blaszanego w strefie wytłaczanego zagłębienia 7 jest mniejsza niż w pozostałej części wykroju. Głębokość tego zagłębienia 7 można dobrać dowolnie, przy czym korzystnie głębokość ta jest równa w przybliżeniu połowie grubości materiału wykroju blaszanego. Materiał wykroju wygniatany przez wytłaczanie zagłębienia 7 jest wypierany w zasadzie poprzecznie do kierunku przebiegu szczeliny wzdłużnej 4, przy czym warstwa wypieranego materiału wyznacza stopień rozwarcia języczków 5, 6. Linia zagięcia 9 (fig. 1d) swobodnych języczków 5, 6 oddzielonych szczeliną wzdłużną 4 przebiega w przybliżeniu przez krawędź wytłaczanego zagłębienia 7 po stronie swobodnych języczków 5, 6. Jak widać, zwłaszcza na fig. 1c u dołu po lewej stronie, języczki 5, 6 są rozwarte na kształt V. Zagłębienie 7 wytłacza się w wykroju blaszanym po stronie górnej. Podczas formowania tego zagłębienia wykrój blaszany jest ułożony stroną dolną na podporze.

Korzystnie, zagłębienie 7 jest usytuowane po tej stronie wykroju blaszanego, od której zakrzywiane są w dół języczki 5, 6.

Dzięki wynalazkowi udostępniono nadzwyczaj prosty i tani sposób wytwarzania nadzwyczaj funkcjonalnej, niedrogiej klamry, która może być wytwarzana z dużą dokładnością powtórzeń, przy czym wyeliminowane są niekorzystne występy wykroju blaszanego, które mogłyby przeszkadzać przy układaniu i mocowaniu elementów pokrycia dachowego.

Wynalazek nie ogranicza się do pokazanego tu szczegółowo przykładu realizacji, zgodnie z którym klamra jest wytwarzana w ten sposób, że najpierw rozcina się płaski, prostokątny wykrój blaszany, przy czym to rozcięcie jest realizowane poprzez zwykle rozcinanie albo przez wycięcie w tej strefie wąskiego paska blachy, następnie najpierw zagina się swobodne języczki, a potem dokonuje operacji wytłaczania zagłębienia za pomocą stempla wgłębiającego, lecz w ramach ujawnienia, w innym przy4

PL 220 391 B1 kładzie realizacji zgodnego z wynalazkiem sposobu, przed zaginaniem swobodnych języczków dokonuje się operacji wytłaczania zagłębienia za pomocą stempla wgłębiającego, a języczki zagina się potem.

W obu przypadkach stempel powoduje wypieranie materiału wykroju blaszanego w obrębie szczeliny wzdłużnej tak, że oba języczki powstałe przez rozcięcie ulegają rozwarciu i zajmują takie rozwarte położenie. W przypadku zaginania języczków przed operacją wytłaczania, te swobodne języczki po tej operacji wytłaczania są już ostatecznie ukształtowane. W przypadku działania odwrotnego, tzn. najpierw wytłaczania zagłębienia w wykroju blaszanym, a następnie zaginania języczków, klamra jest gotowa po zakończeniu tej drugiej operacji.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania klamry do mocowania elementów pokrycia dachowego na konstrukcji nośnej dachu, w szczególności do mocowania dachówek cementowych, dachówek ceramicznych lub gąsiorów kalenicowych, przy czym klamrę (1) wytwarza się z zasadniczo prostokątnego, płaskiego wykroju blaszanego (1'), którego pierwszy obszar (2) jest mocowalny na konstrukcji nośnej dachu, a drugi obszar (3) ma szczelinę wzdłużną (4) otwartą na swobodnym końcu wykroju blaszanego (1') z utworzeniem języczków (5, 6), przy czym w sposobie tym utworzone w wykroju blaszanym przez szczelinę wzdłużną (4) języczki (5, 6) poddaje się rozwieraniu i zaginaniu łukowo ku dołowi w kierunku pierwszego obszaru (2), znamienny tym, że operację rozwierania języczków (5, 6) prowadzi się poprzez wytłaczanie stemplem zagłębienia (7) w obszarze końca szczeliny wzdłużnej (4) po stronie pierwszego obszaru (2) z utworzeniem łukowatych zaczepów.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wytłaczanie zagłębienia (7) prowadzi się w obszarze, w którym szczelina wzdłużna (4) sięga aż do krańca zagłębienia (7) po stronie pierwszego obszaru (2).
3. 3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wytłacza się zagłębienie (7) w kształcie kołowym.
4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że wytłacza się zagłębienie (7) o średnicy równej w przybliżeniu połowie szerokości wykroju blaszanego.
5. 5. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że wytłacza się zagłębienie (7) o głębokości równej w przybliżeniu połowie grubości materiału wykroju blaszanego.
6. 6. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że wytłaczanie zagłębienia (7) prowadzi się w obszarze, w którym linia zagięcia (9) swobodnych języczków (5, 6), przebiega w przybliżeniu przez krawędź tego wytłaczanego zagłębienia (7) po stronie swobodnych języczków (5, 6).
7. 7. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienny tym, że wytłaczanie zagłębienia (7) wykonuje się z jednej strony wykroju blaszanego.
8. 8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że wytłaczanie zagłębienia (7) wykonuje się po tej stronie wykroju blaszanego, od której są języczki (5, 6) zakrzywiane.