PL220789B1 - Warianty endonukleazy restrykcyjnej MwoI o zmienionej specyficzności substratowej - Google Patents

Warianty endonukleazy restrykcyjnej MwoI o zmienionej specyficzności substratowej

Info

Publication number
PL220789B1
PL220789B1 PL395923A PL39592311A PL220789B1 PL 220789 B1 PL220789 B1 PL 220789B1 PL 395923 A PL395923 A PL 395923A PL 39592311 A PL39592311 A PL 39592311A PL 220789 B1 PL220789 B1 PL 220789B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
mwoi
mwol
variants
variant
much
Prior art date
Application number
PL395923A
Other languages
English (en)
Other versions
PL395923A1 (pl
Inventor
Janusz Marek Bujnicki
Krzysztof Jerzy Skowronek
Original Assignee
Międzynarodowy Inst Biolog Molekularnej I Komórkowej W Warszawie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Międzynarodowy Inst Biolog Molekularnej I Komórkowej W Warszawie filed Critical Międzynarodowy Inst Biolog Molekularnej I Komórkowej W Warszawie
Priority to PL395923A priority Critical patent/PL220789B1/pl
Publication of PL395923A1 publication Critical patent/PL395923A1/pl
Publication of PL220789B1 publication Critical patent/PL220789B1/pl

Links

Landscapes

  • Enzymes And Modification Thereof (AREA)
  • Micro-Organisms Or Cultivation Processes Thereof (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe enzymy restrykcyjne typu II (REazy), warianty enzymu Mwol, o zmienionej specyficzności substratowej względem enzymu wyjściowego, sposób ich wytwarzania oraz sposoby uzyskiwania wariantów termofilnych REaz o dowolnie zmienionej specyficzności substratowej względem enzymów wyjściowych.
REazy stanowią jedno z najczęściej używanych narzędzi biologii molekularnej, a co za tym idzie, znajdują wiele zastosowań w biotechnologii oraz w podstawowych badaniach naukowych we wszystkich dziedzinach nauk biomedycznych. To powszechne stosowanie REaz wynika z wyróżniającej je na tle wszystkich innych znanych endonukleaz zdolności do przecinania dwuniciowego DNA wyłącznie w obrębie lub w bezpośrednim sąsiedztwie ściśle określonej krótkiej sekwencji nukleotydowej. Dzięki tej właściwości fragmentacja dowolnej homogennej próbki DNA prowadzi do uzyskania stałego, zdefiniowanego zestawu fragmentów, które po rozdziale elektroforetycznym generują charakterystyczny wzór prążków umożliwiający szybką i pewną identyfikację DNA.
REazy występują zazwyczaj w parach z metylotransferazami DNA (MTazami), tworząc systemy restrykcji-modyfikacji (RM). MTazy rozpoznają te same sekwencje DNA, co występujące z nimi REazy i chemicznie modyfikują nukleotydy przez metylację w obrębie rozpoznanej sekwencji, w ten sposób zabezpieczając DNA przed przecięciem ich przez REazę. Umożliwia to systemowi RM zabezpieczenie DNA w komórce gospodarza przed zniszczeniem i odróżnienie go od niezmodyfikowanego (lub zmodyfikowanego w inny sposób) obcego DNA.
Większość REaz rozpoznaje sekwencje palindromiczne lub pseudopalindromiczne o długości
4-8 par zasad. Mogą mieć one charakter ciągły lub być przerwane 1-7 parami zasad, których sekwencja nie jest rozpoznawana i nie wpływa na aktywność enzymu. Również dokładne położenie miejsc cięcia oraz geometria generowanych końców jest zazwyczaj ściśle określona dla każdej REazy. Te właściwości umożliwiają wykorzystywanie produktów cięcia do bardzo precyzyjnie zaplanowanych manipulacji in vitro, takich jak rekombinacja DNA stanowiąca podstawę inżynierii genetycznej, czy wprowadzanie znakowania izotopem radioaktywnym pojedynczej pozycji nukleotydowej.
Obecnie znanych jest ponad 3800 REaz (http://rebase.neb.com/rebase/). Mimo tak ogromnej liczby reprezentują one zaledwie ok. 300 różnych specyficzności sekwencyjnych. Tymczasem ze względu na sposoby ich wykorzystania pożądana jest dostępność jak największej liczby specyficzności (np. odcinek 6-nukleotydowy mogą tworzyć 4032 różne sekwencje). Niestety liczba nowo identyfikowanych REaz o nowych nieznanych uprzednio specyficznościach jest minimalna. W całym roku 2010 mimo postępów w sekwencjonowaniu genomów prokariotycznych zidentyfikowano zaledwie 13 enzymów o przypuszczalnych nowych specyficznościach. Co więcej dotychczas żadne z tych przewidywań nie zostało potwierdzone doświadczalnie.
W związku z tym od wielu lat podejmowane są próby wzbogacenia zestawu specyficzności REaz za pomocą inżynierii znanych już enzymów. Pierwsze systematyczne, choć zakończone niepowodzeniem, próby to racjonalnie projektowane zmiany zmierzające do zmiany specyficzności EcoRV (Jeltsch et al., (1996) Trends Biotechnol 14, 235-238; Lanio et al., (2000) Protein Eng 13, 275-281). Pewne sukcesy osiągnięte zostały dla enzymów BsoBI i EcoRV, gdzie przeprowadzono przeszukiwanie produktów randomizacji kilku wybranych pozycji aminokwasowych w kierunku zmienionej specyficzności (Schottler et al., (1998) Eur J Biochem 258, 184-191; Wenz et al., (1998) Biochemistry 37, 2234-2242; Zhu et al., (2003) J Mol Biol 330, 359-372).
Istotny postęp w pracach nad inżynierią specyficzności REaz stanowiło wprowadzenie systemu selekcji enzymów o określonej specyficzności w układzie in vivo (Samuelson et al., (2006) Nucleic Acids Res 34, 796-805; Samuelson and Xu, (2002) J Mol Biol 319, 673-683). Umożliwia on selekcję/różnicowanie wariantów danego enzymu, które wykazują określoną zmienioną specyficzność w 3-etapowej procedurze w odpowiednich gospodarzach bakteryjnych. Wykorzystując ten system udało się uzyskać warianty enzymów Notl i BstYI różniące się specyficznością od enzymów wyjściowych. Poważnym ograniczeniem tej metody jest oparcie selekcji na specyficzności metylotransferazy. W pierwszym etapie wykorzystuje się wybraną metylotransferazę, inną od metylotransferazy wyjściowego systemu RM, do selekcji REaz o nowej specyficzności identycznej lub pokrywającej się częściowo ze specyficznością stosowaną do selekcji metylotransferazy. Powoduje to, że za pomocą tej techniki można uzyskać wyłącznie REazy o znanych już specyficznościach odpowiadających specyficznościom MTaz stosowanych w selekcji. Aby tą drogą uzyskać REazę o nowej specyficzności najPL 220 789 B1 pierw trzeba uzyskać drogą inżynierii MTazę o odpowiedniej nowej specyficzności, co jest trudnym i czasochłonnym zadaniem.
Dwa największe sukcesy w inżynierii specyficzności REaz dotyczą przedstawicieli dość nietypowych podgrup tych enzymów. Powodzeniem zakończyła się próba zmiany specyficzności enzymu Eco57I prowadząca do wariantu rozpoznającego większe spektrum sekwencji (Rimseliene et al., (2003) J Mol Biol 327, 383-391). Enzym ten należy do podgrupy IIC, a więc w jednym łańcuchu polipeptydowym zawiera zarówno domenę katalityczną REazy jak i MTazy, wykorzystujące jeden region odpowiedzialny za specyficzność sekwencyjną wspólną dla obu aktywności. Do zmiany specyficzności doprowadzono po inaktywacji domeny katalitycznej REazy, selekcjonując warianty zdolne do ochrony określonych nowych sekwencji przed innym enzymem restrykcyjnym. W wyselekcjonowanych w ten sposób wariantach o nowych specyficznościach sekwencyjnych przywracano aktywność endonukleazową wprowadzając rewersję pierwotnej mutacji.
Drugi warty odnotowania sukces dotyczy grupy REaz spokrewnionych z Mmel. Jest to grupa enzymów podgrupy IIC o wysokich podobieństwach sekwencji rozpoznająca różne 6-nukleotydowe sekwencje zawierające adeninę w pozycji 5. W tym przypadku dzięki analizie porównawczej powiązano specyficzności tych enzymów z kilkoma określonymi pozycjami aminokwasowymi, a następnie w sposób planowy wytworzono warianty o nowych specyficznościach niewystępujących naturalnie (Morgan et al., (2009) Nucleic Acids Res 37, 5208-522).
Jest kilka powodów, dla których inżynieria specyficzności REaz jest bardzo trudna. Po pierwsze w toku ewolucji enzymy te wytworzyły niezwykle rozbudowaną sieć oddziaływań ze swoimi substratami zapewniającą bardzo wysoką selektywność sekwencyjną. Zmiana tych oddziaływań jest niezwykle trudna i zazwyczaj prowadzi do inaktywacji enzymu. Drugim problemem jest ochrona komórek gospodarza przed działaniem wariantu enzymu o nowej specyficzności sekwencyjnej. W większości enzymów typu II metylotransferaza zapewniająca taką ochronę to odrębne białko i w związku z tym nadal zabezpiecza przed trawieniem tylko wyjściową rozpoznawaną sekwencję.
Znany jest enzym restrykcyjny Mwol wyizolowany z Methanobacterium wolfei, który rozpoznaje sekwencję DNA GC(N7)GC i przecina ją między N5 a N6. W patencie US 5,053,330 opisany jest sposób klonowania genu kodującego Mwol wraz z odpowiadającą mu MTazą oraz sposób wytwarzania tego enzymu.
Nie są znane naturalnie występujące ani uzyskane np. metodami inżynierii molekularnej enzymy warianty Mwol o zmienionej specyficzności, szczególnie o zawężonej specyficzności. Nie są również znane sposoby uzyskiwania enzymów termofilnych o bardzo niskiej aktywności w niższych temperaturach o zawężonej, rozszerzonej i/lub zmienionej specyficzności względem enzymów wyjściowych z wykorzystaniem bakterii gospodarzy mezofilnych bez konieczności równoczesnego klonowania metylotransfery lub jej inżynierowania w takim organizmie albo z wykorzystaniem MTaz do identyfikowania wariantów REaz, które uzyskały zdolność do trawienia sekwencji niechronionych przez naturalną MTaz.
Stąd celem wynalazku jest dostarczenie wariantu enzymu Mwol o zmienionej, korzystnie zawężonej specyficzności substratowej (specyficzności sekwencyjnej), rozpoznającego określony „podzbiór” sekwencji typu dzikiego.
Kolejnym celem wynalazku jest opisanie sposobów uzyskiwania termofilnych enzymów restrykcyjnych o dowolnie zmienionej specyficzności względem enzymów wyjściowych.
Przez „zawężenie specyficzności REazy rozumiemy takie zmiany, które powodują, że zmieniony enzym rozpoznaje miejsca o bardziej specyficznej sekwencji. W szczególności zawężenie specyficzności może polegać na tym, że nowy wariant rozpoznaje dłuższą sekwencję nukleotydową i w związku z tym wprowadza cięcia tylko w podzbiorze miejsc przecinanych przez enzym typu dzikiego.
Istota wynalazku dotyczy wariantów REazy R.MwoI, o zmienionej specyficzności względem enzymów wyjściowych, które przecinają podzbiory sekwencji typu dzikiego.
W jednym aspekcie wynalazek dotyczy wariantu REazy Mwol, który posiada zawężoną specyficzność substratową i zawiera substytucję wybraną spośród S310E, S310K lub S310R w stosunku do sekwencji aminokwasowej dzikiego Mwol przedstawionej na Sekw. Id. Nr 1, który dodatkowo zawiera substytucję A330R.
Wariant REazy Mwol korzystnie zawiera substytucję S310E i wykazuje preferowaną specyficzność sekwencyjną wobec dsDNA GCGN5CGC.
Wariant REazy Mwol korzystnie zawiera substytucję S310K i wykazuje preferowaną specyficzność sekwencyjną wobec dsDNA GCCN5GGC.
PL 220 789 B1
Wariant REazy Mwol korzystnie zawiera substytucję S310R i wykazuje preferowaną specyficzność sekwencyjną wobec dsDNA GCCN5GGC.
Wariant REazy Mwol korzystnie posiada sekwencję aminokwasową przedstawioną jako Sekw. Id. Nr 2 albo jest kodowany przez sekwencję nukleotydową przedstawioną jako Sekw. Id. Nr 3.
Wynalazek dotyczy również konstruktu obejmującego sekwencję DNA kodującą wariant REazy
A330R,S310E
Mwol według wynalazku. Konstrukt korzystnie obejmuje sekwencję R.MwoIA330R,S310E przedstawioną na Sekw. Id. Nr 3.
Kolejny aspekt wynalazku dotyczy wektora obejmującego wariant REazy Mwol według wynalazku albo konstrukt według wynalazku. Wynalazek dotyczy również komórki gospodarza obejmującej wektor według wynalazku. Preferowaną komórką gospodarza jest organizm mezofilny, korzystnie E. coli, korzystniej jest nim szczep E. coli ER2566 albo BL21(DE3).
Innym aspektem wynalazku jest sposób wytwarzania wariantu REazy Mwol, o zmienionej specyficzności względem enzymów wyjściowych według wynalazku, który obejmuje hodowlę komórki gospodarza według wynalazku w warunkach odpowiednich do wyrażania wariantu REazy Mwol.
W korzystnym sposobie wytwarzania hodowlę prowadzi się przy braku w komórce MTazy w niepermisywnej temperaturze, korzystnie w temperaturze około 25°C.
Opis wynalazku przedstawia również uzyskiwanie wariantu termofilnej REazy o zmienionej, korzystnie zawężonej, specyficzności substratowej, który obejmuje następujące etapy:
a) wybór termofilnej REazy,
b) mutagenezę sekwencji kodującej termofilną REazę i uzyskanie klonów do wprowadzenia do szczepu biorcy,
c) wprowadzenie uzyskanych klonów do ekspresyjnego mezofilnego szczepu biorcy bez MTazy,
d) ekspresję wariantów termofilnej REazy w niskiej temperaturze niepermisywnej dla aktywności enzymatycznej tej REazy,
e) analizę specyficzności sekwencyjnej uzyskanych wariantów termofilnej REazy,
f) wybór pożądanego wariantu termofilnej REazy o zmienionej, korzystnie zawężonej, specyficzności substratowej.
W korzystnym sposobie uzyskiwania wariantu termofilnej REazy etap mutagenezy b) jest mutagenezą ukierunkowaną poprzedzoną etapem analizy bioinformatycznej struktury termofilnej REazy oraz wyborem obszarów do zmiany przez mutagenezę ukierunkowaną. W korzystnym sposobie uzyskiwania wariantu termofilnej REazy po etapie d) a przed etapem e) następuje etap identyfikacji wytworzonych nieaktywnych wariantów termofilnej REazy, w którym:
i) wytwarza się szalki matrycowe z wariantami termofilnej REazy w niskiej temp. niepermisywnej, ii) hoduje się repliki szalki matrycowej z wariantami termofilnej REazy w wysokiej temp. permisywnej, iii) wybiera się do dalszej analizy specyficzności sekwencyjnej uzyskanych wariantów termofilnej REazy kolonie wykazujące wzrost w temp. niepermisywnej i brak wzrostu w temp. permisywnej.
W preferowanym sposobie temperatura niepermisywna jest równa około 25°C lub niższa, a temperatura permisywna jest równa około 42°C lub wyższa. W korzystnym sposobie ermofilna REaza ma optimum temperaturowe wynoszące około 50°C lub więcej oraz wykazuje niską aktywność dla dowolnej specyficzności sekwencyjnej, korzystnie poniżej 10% aktywności w temperaturze 37°C.
Przedstawiony jest również sposób uzyskiwania wariantu termofilnej REazy z wykorzystaniem MTazy do identyfikowania takich wariantów REazy, które uzyskały zdolność do trawienia sekwencji niechronionych przez naturalną MTazę, który to sposób obejmuje etapy:
a) wybór termofilnej REazy,
b) mutagenezę sekwencji kodującej termofilną REazę i uzyskanie klonów do wprowadzenia do szczepu biorcy,
c) wprowadzenie uzyskanych klonów do ekspresyjnego mezofilnego szczepu biorcy z wprowadzoną MTazą dla wyjściowej REazy,
d) wyrażanie wariantów termofilnej REazy w niskiej niepermisywnej temperaturze,
e) wytwarzanie szalki matrycowej z wariantami termofilnej REazy w niskiej temp. niepermisywnej,
f) hodowlę repliki szalki matrycowej z wariantami termofilnej REazy w wysokiej temp. permisywnej,
g) wybór do dalszej analizy specyficzności sekwencyjnej uzyskanych wariantów termofilnej REazy kolonii wykazujących wzrost w temp. niepermisywnej i brak wzrostu w temp. permisywnej,
h) analizę specyficzności sekwencyjnej uzyskanych wariantów termofilnej REazy o specyficzności sekwencyjnej nie chronionej przez naturalną MTaz,
PL 220 789 B1
i) wybór pożądanego wariantu termofilnej REazy, który uzyskał zdolność do trawienia sekwencji niechronionych przez naturalną MTazę. W takim korzystnym sposobie temperatura niepermisywna jest równa około 25°C lub niższa a temperatura permisywna jest równa około 42°C lub wyższa.
Ponadto korzystne jest w takim sposobie, jeśli termofilna REaza ma optimum temperaturowe wynoszące około 50°C lub więcej oraz wykazuje niską, korzystnie poniżej 10% aktywności w temperaturze 37°C dla dowolnej specyficzności sekwencyjnej.
Przedstawiona w niniejszym wniosku inżynieria specyficzności enzymów restrykcyjnych, w szczególności inżynieria specyficzności R.MwoI, stosuje dwa nowe rozwiązania pozwalające obejść trudności występujące w stanie techniki. W jednym z podejść zastosowanym dla uzyskania nowych wariantów R.MwoI nie usiłowaliśmy zmienić istniejącej specyficzności, a jedynie objąć nią dodatkową pozycję w centralnym regionie sekwencji, który nie jest rozpoznawany przez enzym typu dzikiego. W związku z tym wytworzyliśmy enzym rozpoznający określony „podzbiór” sekwencji typu dzikiego chronionych przed trawieniem w komórce gospodarza przez metylotransferazę typu dzikiego. Co więcej, ponieważ wykorzystana przez nas REaza ma optimum temperaturowe 60°C, a w temperaturze 25°C jej aktywność jest niewykrywalna, ekspresja tego enzymu jest możliwa nawet przy braku ochrony DNA gospodarza przed cięciem. Potwierdziliśmy to stosując ekspresję wariantów enzymu R.MwoI w układzie z MTazą i bez MTazy. Niespodziewanie, okazało się, że można wytworzyć nowe warianty termofilnych enzymów restrykcyjnych o dowolnie zmienionej specyficzności względem enzymów wyjściowych wykorzystując możliwość ich ekspresji w warunkach niepermisywnych w niskiej temperaturze.
Opisane przez nas sposoby uzyskiwania termofilnych enzymów restrykcyjnych o dowolnie zmienionej specyficzności, szczególnie zawężonej specyficzności względem enzymów wyjściowych oraz metoda nadprodukcji takich wariantów w obniżonej temperaturze, likwiduje cytotoksyczność takich REaz w nieobecności ochrony DNA gospodarza zapewnianej w warunkach naturalnych przez MTazę o specyficzności sekwencyjnej identycznej z wyjściowym enzymem restrykcyjnym. W przypadku uzyskania REaz o zmienionej specyficzności niechronionej przez MTazę w dotychczas istniejących systemach, ekspresja uzyskanych wariantów musi być ograniczona do niskiego poziomu. Zastosowana przez nas ekspresja w niskiej temperaturze przy nieobecności MTazy umożliwia wyeliminowanie cytotoksyczności spowodowanej aktywnością REazy w proponowanym rozwiązaniu i pozwala na ekspresję pochodnych enzymów termofilnych oraz ich wariantów o dowolnej specyficzności sekwencyjnej w temperaturze pokojowej, w szczególności R.MwoI i jego wariantów. Takie termofilne REazy, które mogą być uzyskiwane przedstawionymi sposobami uzyskiwania przedstawionymi w opisie wynalazku albo wytwarzane metodą nadprodukcji w obniżonej temperaturze, będą się charakteryzować optimum temperaturowym wynoszącym około 50°C lub wyższym niż 50°C oraz wykazywać niską aktywność, korzystnie poniżej 10% aktywności w temperaturze 37°C dla dowolnej specyficzności sekwencyjnej. W szczególności taki sposób uzyskiwania wariantów termofilnych REaz będzie obejmował etapy:
a) wyboru termofilnej REazy do inżynierowania;
b) mutagenezy genu kodującego REazę, która może być realizowana przykładowo jako mutageneza losowa albo mutageneza ukierunkowana. Przy mutagenezie ukierunkowanej należy wybrać obszar REazy, który ma być zmieniony, co można przeprowadzić przykładowo stosując analizę bioinformatyczną. Przez taką analizę wybranego obiektu inżynierii będą wskazane pozycje aminokwasowe, których mutacja np. substytucja może zmienić specyficzność sekwencyjną REazy;
c) wprowadzenie wygenerowanych klonów bezpośrednio do mezofilnego szczepu ekspresyjnego bez MTazy;
d) ekspresję wariantów termofilnej REazy w niskiej temp. niepermisywnej;
e) analizę specyficzności sekwencyjnej uzyskanych wariantów;
f) wyboru pożądanego wariantu termofilnej REazy.
Ponadto taki sposób uzyskiwania klonów zmutowanych sekwencji kodujących termofilne REazy może być stosowany w innych strategiach inżynierii. W szczególności przy wykorzystaniu różnych temperatur inkubacji można od razu zidentyfikować warianty nieaktywne (1), a wykorzystując szczep ekspresyjny zawierający wyjściową MTazę również warianty, które uzyskały zdolność do trawienia sekwencji niechronionych przez naturalną MTazę (2). W pierwszym przypadku transformanty po mutagenezie należy wysiać na dwie szalki z zachowaniem pozycji każdego klonu (np. techniką „replica plating”), a następnie inkubować w dwu różnych reżimach: w temperaturze permisywnej i niepermisywnej dla danej REazy (np. odpowiednio 42°C i 25°C). W drugim przypadku biorcą mieszaniny transformacyjnej jest szczep zawierający oryginalną MTazę. Do dalszych badań wybiera się tylko te klony,
PL 220 789 B1 które wyrosną wyłącznie w warunkach niepermisywnych, a więc w temperaturze 25°C, w której nie obserwuje się cytotoksycznego działania REazy.
Do przykładowych REaz termofilnych o aktywnościach w 37°C równych lub mniejszych od 10% aktywności w warunkach optymalnych, dla których opisane sposoby uzyskiwania wariantów termofilnych REaz według wynalazku mogą być stosowane należą: ApeKI (GCWGC), BsiHKAI (GWGCWC),
BspQI (GCTCTTC), BssKI (CCNGG), BstaAPI (GCAN5TGC), BstBI (TTCGAA), PspGI (CCWGG), Sfil (GGCCN5GGCC), Smll (CTYRAG), TaqI (TCGA), Tfil (GAWTC), Tlil (CTCGAG), Tsp451 (GTSAC), Tsp509I (AATT), TspRI (CASTG), Tthllll (GACN3GTC), BseDI (CCNNGG), BseJI (GATN4ATC), BseNI (ACTGG), BseXI (GCAGC), Smol (CTRYAG), Taal (ACNGT), Tail (ACGT), Tasl (AATT), Trul (TTAA), TscAI (CASTG), TsoI (TARCCA) (podkreślone sekwencje zawierają reszty nierozpoznawane, oznaczone jako N).
Wytworzone według wynalazku warianty REazy R.MwoI, o zmienionej zawężonej specyficzności względem enzymów wyjściowych, przecinają podzbiory sekwencji typu dzikiego. Uzyskany przez nas enzym R.MwoIS310E, szczególnie R.MwoIA330R,S310E rozpoznaje sekwencję GCGN5CGC. Takiej specyficzności nie posiada żaden znany obecnie enzym restrykcyjny.
Cytowane w opisie publikacje oraz podane w nich odniesienia są niniejszym w całości włączone jako referencje.
Dla lepszego zrozumienia wynalazku, został on zilustrowany w przykładach wykonania oraz na załączonych figurach rysunku, na których:
Fig. 1. Przedstawia elektroforezę w 10% żelu SDS-PAGE preparatów oczyszczonej REazy
Δ??Γ)Ρ Α31ΠΡ
MwoI otrzymanej w Przykładzie 6a; (A) ER2566 - preparaty uzyskane z 4 niezależnych klonów w szczepie ER2566 zawierającym metylazę indukowane IPTG; BL21(DE3) - preparaty uzyskane z 4 niezależnych klonów w szczepie BL21(DE3) nie zawierającym MTazy i przy użyciu autoindukcji w temperaturze pokojowej; (B) Std - standard wielkości, wielkość poszczególnych białek podano w kDa; Mwo - preparat MwoIA330R,S310E (5 μ l).
Fig. 2. Przedstawia rozdział elektroforetyczny produktów trawienia DNA faga λ enzymami R.MwoIA330R,S310E, R.MwoIA330R,S310K i R.MwoIA330R,S310R. Trawienie 1 μg DNA prowadzono przez 2 godz. w 60°C enzymem typu dzikiego Mwolwt (wt) bądź jego wariantami. Ilości w ng enzymu użytego w reakcji oraz rodzaj użytego wariantu podano pod torami.
Fig. 3. (A) Przedstawia wyniki trawienia enzymem typu dzikiego MwoIwt (wt) oraz jego wariantami R.MwoIA330R,S310E, R.MwoIA330R,S310K i R.MwoIA330R,S310R substratów z pojedynczymi miejscami dla Mwol. Ponad torami podano sekwencję nukleotydów rozszerzających wyjściowy palindrom (A/T = GCAATCTCTGC, T/A = GCTATCTCAGC, G/C = GCGATCTCCGC, C/G = GCCATCTCGGC) oraz użyty wariant. S = substrat, P = produkt trawienia. Trawienia prowadzono z użyciem 7 ng (L) lub 35 ng (H) enzymu na reakcję. (B) Przedstawia wpływ substytucji A330R na specyficzność wariantów R.MwoI
A310E,A330R uzyskanych przez substytucje pozycji S310 na przykładzie porównania wariantów R.MwoIA310E,A330R S310E i R.MwoIS310E. Trawienia przeprowadzono z użyciem 35 ng enzymu na reakcję.
Fig. 4. Wykres przedstawia wyrażone w ng produktu/ng enzymu/ min. prędkości reakcji trawienia poszczególnych 6-nukleotydowych palindromów obejmujących sekwencję dla Mwol, przez warianty 310wt (R.MwoIA330R) z substytucją w pozycji 330, z substytucjami w pozycjach 310 i 330: 310E (R.MwoIA330R,S310E) oraz 310R (R.MwoIA330R,S310R).
A330R,S310E
Fig. 5. Przedstawia sekwencję DNA kodującą wariant MwoIA330R,S310E. Różnice w stosunku do sekwencji typu dzikiego zdeponowanej w bazie danych NCBI (nr dostępu AF051376 pozycje 96-1187) są następujące: C394A (zmiana milcząca, nie zmienia sekwencji białka), TCC (928-930) > GAA [Ser310Glu]; GCA (988-990) > CGC [Ala330Arg]; od nukleotydu 1090 została dodana sekwencja kodująca metkę His6 [LeuGluHisHisHisHisHisHis].
Fig. 6. Przedstawia wprowadzone zmiany w sekwencji aminokwasowej R.MwoIwt dla różnych
S310E uzyskanych wariantów tego enzymu (mutacje wprowadzone zgodnie z Tabelą 1, dla: R.MwoIS310E, R.MwoI S310K, R.MwoIS310R, R.MwoIA330R, R.MwoIA330R,S310E, R.MwoIA330R,S310K oraz R.MwoIA330R,S310R). Na sekwencji zaznaczono strzałką i wytłuszczono zamieniane aminokwasy, natomiast zamienione w poszczególnych wariantach R.MwoI aminokwasy wytłuszczono i podkreślono. Zaznaczono również dodaną sekwencję kodującą metkę His6.
Poniższe przykłady zostały umieszczone jedynie w celu zilustrowania wynalazku oraz wyjaśnienia poszczególnych jego aspektów, a nie w celu jego ograniczenia i nie powinny być utożsamiane z całym jego zakresem.
PL 220 789 B1
W poniższych przykładach, jeśli nie wskazano inaczej, stosowano standardowe materiały i metody opisane w Sambrook J. et al., „Molecular Cloning: A Laboratory manual, 2nd edition. 1989. Cold Spring Harbor, N.Y. Cold Spring Harbor Laboratory Press” lub postępowano zgodnie z zaleceniami producentów dla określonych materiałów i metod.
W niniejszym opisie, jeśli nie wskazano inaczej, stosowane są standardowe skróty stosowane w biologii molekularnej w szczególności dotyczy to nazw aminokwasów i nukleotydów. W podanych sekwencjach starterów odcinki sekwencji komplementarne do matrycy podano dużymi literami, pozostałe małymi.
P r z y k ł a d y
P r z y k ł a d 1
Izolacja totalnego DNA z Methanothemiobacter wolfei
W celu uzyskania totalnego DNA 1 ml aktywnej hodowli Methanothermobacter wolfei (DSMZ
2970) (poprzednia nazwa - Methanobacterium wolfei) żwirowano i wyizolowano DNA za pomocą metody ekstrakcji fenolem/chloroformem i precypitacji etanolem. Uzyskane DNA zawieszono w 20 μΐ buforu TE.
P r z y k ł a d 2
Klonowanie sekwencji kodującej MTazę Mwol
Sekwencję kodującą MTazę Mwol (M.MwoI) sklonowano amplifikując odpowiedni odcinek genomu Methanothermobacter wolfei wykorzystując totalny DNA z Przykładu 1. Gen MTazy (mwoIM) zamplifikowano przy użyciu starterów
MwoIM5Mph1103: taatgcatGTTAAAGGAAAGATTTTATTTGG (podkreślono wprowadzone miejsce Mph1103I)
MwoIM3PvuI: tcgcgatcgTCATTTTTTTATGTAATAAGAAGG (podkreślono wprowadzone miejsce Pvul).
Mieszaniny reakcyjne (50 μθ zawierały 5 μl preparatu totalnego DNA z M. wolfeii, 20 mM TrisCl pH 8,8, 10 mM (NH4)2SO4, 10 mM KCl, 0,1 mg/ml albuminy surowicy bydlęcej, 0,1% (v/v) Triton X-100, 2 mM MgSO4), 200 μM stężenie każdego z czterech nukleotydów (dATP, dGTP, dCTP i dTTP), 1 pM każdego ze starterów i 2,5 jednostki polimerazy DNA Pfu (Fermentas). Profil amplifikacji genu mwoIM: 1 min. 95°C; 35 cykli: 30 sek., 95°C, 30 sek., 50°C, 4 min., 72°C oraz 1 min., 72°C.
Produkt reakcji PCR rozdzielono w 0,7% żelu agarozowym (bufor TAE) i wyizolowano zestawem Gel-Out (A&A Biotechnology). Oczyszczony produkt trawiono enzymami Mph1103I i Pvul w buforze R (Fermentas) przez 2 godz. w 37°C. Produkt trawienia ponownie oczyszczono przez elektroforezę w żelu agarozowym i izolację zestawem Gel-Out i ligowano z wektorem plamzidowym pALTER-Ex2 (Promega) strawionym enzymami Mph1103I i Pvul. Rekombinowane plazmidy identyfikowano przez analizę wzoru trawienia odpowiednimi enzymami restrykcyjnymi. Identyfikację potwierdzano przez sekwencjonowanie wprowadzonego insertu. Uzyskany plazmid (pMwoMAx) ekspresjonuje metylotransferazę Mwol pod kontrolą promotora tac, który zapobiega ekspresji w normalnych warunkach hodowli natomiast jest indukowany przez IPTG. DNA w komórkach niosących ten plazmid hodowanych w obecności IPTG nie jest wrażliwy na trawienie REazą Mwol.
P r z y k ł a d 3
Klonowanie sekwencji kodującej REazę Mwol
Sekwencję kodującą REazę Mwol sklonowano amplifikując odpowiedni odcinek genomu Methanothermobacter wolfei wykorzystując totalny DNA z Przykładu 1. Gen endonukleazy (mwoIR) zamplifikowano przy użyciu następującej pary starterów:
MwoIR5Nco: taccatggAAAATCCCAAATTCACAGAAAAC (podkreślono wprowadzone miejsce Ncol), i
MwoIR3Xho: tactcgagTAACCTTTTCTCTGTTAGCTC (podkreślono wprowadzone miejsce XhoI).
Mieszaniny reakcyjne (50 μθ zawierały 5 μl preparatu totalnego DNA z M. wolfeii, 20 mM TrisCl pH 8,8, 10 mM (NH4)2SO4, 10 mM KCl, 0,1 mg/ml albuminy surowicy bydlęcej, 0,1% (v/v) Triton X-100, 2 mM MgSO4), 200 μM stężenie każdego z czterech nukleotydów (dATP, dGTP, dCTP i dTTP), 1 μM każdego ze starterów i 2,5 jednostki polimerazy DNA Pfu (Fermentas). Profil amplifikacji genu mwoIR: 1 min. 95°C; 35 cykli 30 sek. 95°C, 30 sek. 54°C, 4 min. 72°C oraz dodatkowe wydłużanie - 1 min., 72°C. Produkt reakcji PCR rozdzielono w 0,7% żelu agarozowym w buforze TAE i wyizolowano z żelu zestawem Gel-Out (A&A Biotechnology). Oczyszczony produkt trawiono enzymami Ncol i XhoI w buforze R (Fermentas) przez 2 godziny w 37°C. Produkt trawienia ponownie oczyszczono przez elektroforezę w żelu agarozowym i izolację zestawem Gel-Out i ligowano z wektorem plazmido8
PL 220 789 B1 wym pET28a (Novagen) strawionym enzymami Ncol i XhoI. Rekombinowane plazmidy identyfikowano przez analizę wzoru trawienia odpowiednimi enzymami restrykcyjnymi. Identyfikację potwierdzano przez sekwencjonowanie wprowadzonego insertu. Uzyskany plazmid (pMwoIRHis) ekspresjonuje pod kontrolą promotora T7 endonukleazę Mwol zawierającą metkę His6 na końcu karboksylowym.
P r z y k ł a d 4
Mutageneza sekwencji kodującej REazę Mwol
W celu uzyskania wariantów R.MwoIwt można zastosować kilka podejść. Jednym z nich jest poddanie genu kodującego wyjściową wersję enzymu losowej mutagenezie prowadzącej do losowej zmiany sekwencji aminokwasowej danego enzymu. Innym podejściem jest wytypowanie konkretnych obszarów w wyjściowej REazie do zmiany jej sekwencji aminokwasowej i poszukiwania wariantów o konkretnej zmienionej specyficzności. W tym przypadku wyboru obszarów do ukierunkowanej mutagenezy można przykładowo dokonać w oparciu o analizę sekwencji i/lub struktury enzymu, pochodzącej z analizy doświadczalnej (np. krystalograficznej lub NMR) lub z przewidywania komputerowego stosującego analizę bioinformatyczną. W celu uzyskania termofilnych REaz wariantów R.MwoIwt w przedstawionym przykładzie wykonania zastosowano modelowanie komputerowe i wytypowano w oparciu o analizę modelu struktury przestrzennej enzymu do mutagenezy obszar obejmujący aminokwas serynę w pozycji 310 R. MwoIwt.
W sekwencji kodującej dziką wersję genu REazy Mwol w plazmidzie pMwoIRHis wprowadzono mutację powodującą podstawienie seryny 310 kwasem glutaminowym (S310E), argininą (S310R) oraz lizyną (S310K).
Substytucję S310E wprowadzono przy użyciu pary starterów:
MwoS310Rf: TTCAGATATCATTACAAGAAAAGCGGTAAC, i
MwoS310Er: ttcAGATCCCCAGCTCTTGC;
Substytucję S310R, wprowadzono przy użyciu pary starterów: MwoS310Rf, i
MwoS310Rr: gcgAGAgCCCCAGCTCTTGC;
Substytucję S310K, wprowadzono przy użyciu pary starterów: MwoS310Rf, i
MwoS310Kr: cttgGATCCCCAGCTCTTGCC
Ponadto zarówno w sekwencji typu dzikiego, jak i w wyżej wymienionych wariantach zmienionych w pozycji 310 wprowadzono substytucję A330R, usuwającą jedyne miejsce Mwol znajdujące się w sekwencji kodującej enzym Mwol.
W tym celu wykorzystano startery:
A330Rf: gcTCCCGTGCCGTGTTC, i
A330Rr: gCTTGTTATCTAATCCTTTGAAAACTGAGTTAC.
Wszystkie substytucje wprowadzono w reakcji PCR amplifikującej cały rekombinowany plazmid ze zmianami sekwencji wprowadzonymi przez startery w pobliżu końców produktu reakcji.
Mieszaniny reakcyjne (50 μΐ) zawierały ok. 5 ng plazmidowego DNA, 20 mM TrisCl pH 8,8, 10 mM (NH4)2SO4, 10 mM KCl, 0,1 mg/ml albuminy surowicy bydlęcej, 0,1% (v/v) Triton X-100, 2 mM MgSO4, 350 μM stężenie każdego z czterech nukleotydów (dATP, dGTP, dCTP i dTTP), 1 μM każdego ze starterów i 2,5 jednostki polimerazy DNA Pfu (Fermentas). Profil amplifikacji: 1 min. 95°C; 25 cykli po 30 sek. 95°C, 30 sek. 58°C, 12 min. 40 sek. 72°C. Z produktu PCR usuwano matrycowe (niezmutowane) DNA dodając do reakcji 5 jednostek enzymu DpnI i inkubując przez 1 godz. w 37°C. Produkt PCR został oczyszczony przy użyciu zestawu Gel-Out po rozdziale elektroforetycznym w 0,7% żelu agarozowym w buforze TAE. Końce 5 poddano fosforylacji 10u kinazy polinukleotydowej T4 (Fermentas) w obecności 1 mM ATP w buforze 40 mM TrisCl pH 7,8, 10 mM MgCl2, 10 mM DTT przez 30 min. w 37°C. Kinazę polinukleotydową inaktywowano przez 10 minut w temperaturze 75°C. Następnie po schłodzeniu dodano glikol polietylenowy 4000 do 5% i nową porcję ATP do 0,5 mM oraz 5 jednostek ligazy DNA T4 i reakcję inkubowano przez 1 godz. w temperaturze pokojowej. Mieszaninę ligacyjną transformowano do kompetentnego szczepu-biorcy E. coli DH10B (Invitrogen) z plazmidem pMwoMAx kodującym MTazę M.MwoI, lub bezpośrednio do szczepów przeznaczonych do nadprodukcji, tj. E. coli ER2566 (New England Biolabs) zawierającego plazmid pMwoMAx lub E. coli BL21(DE3) (Novagen) nie zawierającego MTazy. W tym ostatnim przypadku transformanty selekcjonowano na szalkach zawierających 1% glukozę w temperaturze 25°C.
Nie odnotowano znaczących różnic w wydajności transformacji w odniesieniu do poziomu kompetencji poszczególnych szczepów mierzonych dla samego wektora (pET28a) nie zawierającego żadnej wstawki. Natomiast sposób transformacji tylko jednego plazmidu do BL21(DE3) dla uzyskania transformantów produkcyjnych zdecydowanie upraszcza przebieg całej procedury, bowiem selekcja
PL 220 789 B1 wymaga tylko jednego antybiotyku, analiza jest prostsza ze względu na obecność tylko jednego plazmidu w transformantach, a uzyskany klon nadaje się do kolejnego etapu, jakim jest nadprodukcja rekombinowanej REazy.
Obecność mutacji prowadzących do zaplanowanych substytucji (S310E, S310K, S310R i A330R) w uzyskanych plazmidach pMwo310E, pMwo310K, pMwo310R, pMwo330R oraz do substytucji podwójnych w pMwo310E330R, pMwo310K330R, pMwo310R330R potwierdzono przez sekwenS310E cjonowanie wstawek. Uzyskane w ten sposób warianty R.MwoI nazwano odpowiednio R.MwoIS310E, R.MwoI S310K, R.MwoIS310R, R.MwoIA330R oraz R.MwoIA330E,S310R, R.MwoIA330R,S310K, MwoI A330R,S310R. Rodzaj wprowadzonych substytucji, odpowiadające im plazmidy oraz wytworzone warianty R.MwoI zebrane są w poniższej Tabeli 1.
T a b e l a 1
Rodzaj(e) subsytucji Plazmid Uzyskany wariant Mwol
S310E pMwo310E R.MwoIS310E
S310K pMwo310K R.MwoIS310K
S310R pMwo310R R.MwoIS310R
A330R pMwo330R R.MwoIA330R
A330R i S310E pMwo310E330R R.MwoIA330R,S310E
A330R i S310K pMwo310K330R R.MwoIA330R,S310K
A330R i S310R pMwo310R330R R.MwoIA330R,S310R
REazy produkowane za pomocą tych konstruktów dodatkowo zaopatrzone zostały w His-tag (metkę histydynową) w celu łatwego oczyszczania wytworzonych białek.
P r z y k ł a d 5
Nadprodukcja uzyskanych wariantów enzymu R.MwoI w E. coli a) Nadprodukcja R.MwoI A330R,S310E
Indukowaną nadprodukcję białka prowadzono w szczepie E. coli ER2566 (New England Biolabs) niosącym plazmid pMwoMAx i pMwo310E330R oraz w szczepie BL21(DE3) (Novagen) niosącym wyłącznie plazmid pMwo310E330R. W szczepie ER2566 indukcję prowadzono stosując IPTG natomiast autoindukcję w szczepie BL21(DE3) zapewnia laktoza po wyczerpaniu przez bakterie glukozy z pożywki Studier (Protein Expr. Purif. 2005 May; 41(1):207-34). Szczep niosący rekombinowany plazmid hodowano w temperaturze 25°C przez noc w 3 ml pożywki LB uzupełnionej kanamycyną do 30 μg/ml i glukozą do 1%. Hodowlą nocną szczepiono 500 ml pożywki do autoindukcji (10 g/l trypton, 5 g/l ekstrakt drożdżowy, 25 mM (NH4)2SO4, 50 mM KH2PO4, 50 mM Na2HPO4, 5 g/l glicerol, 0,5 g/l glukoza, 2 g/l laktoza, 1 mM MgSO4, kanamycyna 100 μg/ml) w proporcji 1:1000. Hodowlę w 25°C kontynuowano przez co najmniej pięć godzin po uzyskaniu fazy stacjonarnej (ustabilizowaniu się gęstości optycznej w świetle o długości 600 nm). Zwykle zajmowało to ponad 36 godzin od zaszczepienia. Hodowlę zagęszczano przez wirowanie (6000 g, 15 min. 4°C), płukano przez zawieszenie w 50 ml buforu STE (10 mM Tris pH 8,0, 150 mM NaCl, 1 mM EDTA, 1 mM PMSF) i ponowne odwirowanie. Osad bakteryjny zamrażano w temperaturze -70°C. W przypadku nadprodukcji białka w szczepie BL21(DE3) (Novagen) niosącym wyłącznie plazmid pMwo310E330R (w nieobecności
A330R,S310E metylotransferazy) uzyskiwano większą i stabilniejszą wydajność wytwarzania R.MwoIA330R,S310E. Otrzymane wyniki przedstawiono na Fig 1.
b) Nadprodukcja wariantów R.MwoIS310E, R.MwoIS310K, R.MwoIS310r, R.MwoIA330R, R.MwolA330R,S310K, R.MwoIA330R,S310R.
Indukowaną nadprodukcję białek tych wariantów prowadzono w szczepach E. coli ER2566 niosącym również plazmid pMwoMAx oraz BL21(DE3) z odpowiednim plazmidem (patrz Tabela 1) sposobem opisanym w Przykładzie 5a.
P r z y k ł a d 6
Oczyszczanie rekombinowanych białek wariantów R.MwoI
a) Oczyszczanie rekombinowanego białka R.MwoIA330R,S310E
Zamrożony osad bakterii otrzymany w Przykładzie 5a ogrzewano gwałtownie (przez 2 min.) do temperatury 25°C i zawieszano w schłodzonym buforze A (300 mM NaCl, 50 mM HEPES pH 8,0, 1 mM imidazol, 10 mM 2-merkaptoetanol, 10% glicerol). Komórki bakteryjne dezintegrowano przez
PL 220 789 B1 jednokrotne przepuszczenie przez dezintegrator ciśnieniowy (TS Cell Disruptor, Constant Systems) przy ciśnieniu 20 000 psi. Ekstrakt komórkowy uzupełniano PMSF do stężenia 1 mM i Triton X-100 do
0,1%, klarowano przez wirowanie (50000 g, 10 min., 4°C) i mieszano ze złożem do chromatografii powinowactwa Ni-NTA (Sigma) stosując 0,5 ml złoża/500 ml hodowli. Po związaniu białka rekombinoA330R,S310E wanego R.MwoIA330R,S310E zaopatrzonego w metkę histydynową ze złożem (15 min., 4°C z łagodnym mieszaniem) mieszaninę odwirowywano (5000 g, 5 min., 4°C), a supernatant usuwano. Złoże płukano 5 ml buforu A i po usunięciu supernatantu umieszczano w kolumnie chromatograficznej. Zanieczyszczenia usuwano przez kolejne płukania: 15 ml bufor A uzupełniony imidazolem (do 10 mM) i Triton X-100 (do 0,1%), następnie 2,5 ml bufor A uzupełniony imidazolem (do 10 mM), następnie 2,5 ml bufor B (2 M NaCl, 50 mM HEPES pH 8,0, 10 mM 2-merkaptoetanol, 10 mM imidazol) oraz 1,5 ml bufor A uzupełniony imidazolem (do 10 mM) i 2,5 ml bufor A uzupełniony imidazolem (do 20 mM). Oczyszczony rekombinowany enzym wymywano buforem E (300 mM NaCl, 50 mM HEPES pH 8,0, 10 mM 2-merkaptoetanol, 250 mM imidazol, 10% glicerol) w porcjach po 0,5 ml. Zebrane porcje numer 2 i 3 zmieszano, uzupełniano glicerolem do 50% i przechowywano w temperaturze -20°C. Próbki oczyszczonej endonukleazy R.MwoIA330R,S310E poddano elektroforezie w 10% żelu SDS-PAGE, a otrzymany wynik przedstawiono na Fig. 1(A). Elektroforeza potwierdziła uzyskanie ekspresji i znacznego oczyszczenia białka o wielkości ok. 43,3 kDa, które odpowiada rekombinowanemu R.MwoIA330R,S310E.
b) Oczyszczanie rekombinowanych białek wariantów R.MwoIS310E, R.MwoIS310K, R.MwoIS310R, R.MwoI A330R, R.MwoIA330R S310K, R.MwoIA330R,S310R.
Zamrożone osady bakterii otrzymane w Przykładzie 5b oczyszczano metodą przedstawioną w Przykładzie 6a.
P r z y k ł a d 7
Wytworzenie substratów do testowania specyficzności sekwencyjnej uzyskanych wariantów R.MwoI
Do badania specyficzności sekwencyjnej uzyskanych REaz skonstruowano panel 4 substratów zwierających różne rozszerzenia sekwencji rozpoznawanej przez enzym wyjściowy z pseudopalindromu 4-nukleotydowego (GCN7GC) do 6-nukleotydowego (GCXN5YGC), gdzie X i Y oznaczają nukleotydy rozszerzające palindrom. W tym celu w miejsce Smal wektora pTZ19R (Fermentas) wprowadzono dwuniciowe oligonukleotydy 1A/T, 1T/A, 1G/C i 1C/G przedstawione w Tabeli 2.
T a b e l a 2
Nazwa oligonukleotydu Sekwencja Uzyskany konstrukt
1A/T GCAATCTCTGC i GCAGAGATTGC pMwoSub_AT
1T/A GCTATCTCAGC i GCTGAGATAGC pMwoSub_TA
1G/C GCGATCTCCGC i GCGGAGATCGC pMwoSub_GC
1C/G GCCATCTCGGC i GCCGAGATGGC pMwoSub_CG
Zgodność uzyskanych konstruktów (pMwoSub_AT, pMwoSub_TA, pMwoSub_GC i pMwoSub_CG, odpowiednio) z projektem potwierdzono przez sekwencjonowanie.
Wykorzystując powyższe plazmidy, jako matryce oraz parę starterów:
Mwo_SUBf: CGATCGGTGCGGGCCTC i
Mwo_SUBr: CACCCCAGGCTTTACACTTTATGCTTC zamplifikowano w reakcji PCR odcinki DNA o długości 316 pz zawierające w pozycji 140 unikalne miejsce dla Mwol. Reakcję PCR prowadzono przy użyciu polimerazy Run (A&A Biotechnology) w buforze dostarczonym przez producenta. Profil amplifikacji był następujący: 1 min. 95°C; 35 cykli po 30 sek. 95°C, 30 sek. 64°C, 1 min. 72°C; oraz 4 min. 72°C. Produkty reakcji oczyszczano przy użyciu zestawu Clean-Up (A&A Biotechnology). W wyniku trawienia wszystkich czterech tak uzyskanych substratów enzymem Mwol typu dzikiego z substratu o długości 316 pz powstawały dwa współmigrujące w elektroforezie w żelu agarozowym 1,5% fragmenty o długościach 144 i 172 pz.
P r z y k ł a d 8
Trawienie DNA uzyskanymi wariantami R.MwoI
DNA bakteriofaga lambda trawiono enzymem dzikim R.MwoIwt oraz jego wariantami R.MwoI A330R,S310E, R.MwoIA330R,S310K i R.MwoIA330R,S310R przez 2 godz. w temperaturze 60°C w buforze O
PL 220 789 B1 (100 mM NaCl, 50 mM Tris-HCl, 10 mM MgCl2, 0,1 mg/ml albumina surowicy bydlęcej). Reakcje zawierały 1 μg substratu w 30 μΐ objętości. Otrzymane wyniki przedstawiono na Fig. 2. Wzór trawienia uzyskanych wariantów R.MwoI wyraźnie różni się od wzoru trawienia dla enzymu wyjściowego
R.MwoIwt, przy czym wzór uzyskany dla wariantów R.MwoIA330R,S310K i R.MwoIA330R,S310R jest podobny,
A330R,S310E a jednocześnie różni się od wzoru uzyskanego dla wariantu R.MwoIA330R,S310E.
Trawienie DNA substratów wytworzonych w Przykładzie 7 prowadzono przez 2 godz. w temperaturze 60°C w buforze O. Reakcje zawierały 7 lub 35 ng enzymu i 300 ng substratu i prowadzone były w objętości 30 μ|. Produkty reakcji rozdzielano przez elektroforezę w 1,5% żelu agarozowym w buforze TAE i przedstawiono na Fig. 3A.
W odróżnieniu od enzymu typu dzikiego R.MwoIwt zmutowana wersja R.MwoIA330R,S310E trawiła preferencyjnie sekwencję GCGN5CGC nie trawiąc pozostałych 6-nukleotydowych palindromów zawierających sekwencję dla Mwol (GCAN5TGC, GCTN5AGC, GCCN5GGC). Uzyskany wariant Mwol (R.MwoIA330R,S310E) jest w związku z tym unikalnym enzymem restrykcyjnym rozpoznającym sekwencję GCGN5CGC.
Warianty R.MwoIA330R,S310K i R.MwoIA330R,S310R trawiły preferencyjnie sekwencję GCCN5GGC nie trawiąc pozostałych 6-nukleotydowych palindromów zawierających sekwencję dla Mwol (GCAN5TGC, GCTN5AGC, GCGN5CGC). Są one w związku z tym izoschizomerami enzymu Bg1l.
Zbadano również wpływ substytucji A330R na obserwowane zmiany specyficzności wariantów
R.MwoI. We wszystkich przypadkach enzymy z podwójną substytucją wykazywały widocznie wyższą selektywność od wariantów zawierających wyłącznie substytucje pozycji S310. Fig. 3B ilustruje to dla wariantów R.MwoIA330R,S310E i R.MwoIS310E. O ile wariant R.MwoIA330R,S310E trawi wyłącznie substrat S310E
GCGN5CGC, to wariant R.MwoI trawiąc najefektywniej tą samą sekwencję wykazuje też nieznaczną aktywność wobec substratów z sekwencjami GCTN5AGC i GCCN5GGC.
Aby dokładnie ustalić stopień selektywności uzyskanych enzymów z podwójnymi substytucjami zmierzono prędkość trawienia każdej z czterech palindromicznych sekwencji przez enzym typu dzikiego R.MwoIwt oraz warianty S310E - R.MwoIA330R,S310E i S310R - R.MwoIA330R,S310R. Reakcję prowadzono w objętości 180 μl w buforze O w obecności 1,8 μg substratu i 6 - 360 ng enzymu w temperaturze 60°C. Postęp reakcji mierzono analizując próbki pobrane w określonym czasie od dodania enzymu, w których zatrzymywano trawienie dodając EDTA do 20 mM i przenosząc je do lodu. Próbki poddawano elektroforezie w żelu agarozowym 1,5% w TAE, a następnie mierzono densytometrycznie proporcje substrat/produkt uzyskane w danym czasie. Pomiar wykonano trzykrotnie, a uzyskane wyniki przedstawione są na Fig. 4.
A330R,S310E
Prędkość reakcji dla wariantu R.MwoIA330R,S310E można było zmierzyć jedynie dla sekwencji preferowanej GCGN5CGC. Dla pozostałych substratów wynosi ona poniżej 0,001, czyli poniżej progu detekcji. W związku z tym wykazano, że selektywność tego enzymu dla sekwencji GCGN5CGC wynosi ponad 57000 razy.
A330R,S310R
Z kolei dla wariantu R.MwoIA330R,S310R prędkość reakcji można było zmierzyć jedynie dla sekwencji preferowanej GCCN5GGC.
P r z y k ł a d 9
Oznaczanie specyficzności wiązania substratowego DNA
Stałe powinowactwa dla enzymu R.MwoIA330R i wariantu R.MwoIA330R,S310E zmierzono metodą wiązania kompleksu kwas nukleinowy-białko na błonie nitrocelulozowej. Mieszaniny reakcyjne (180 μl lub 1950 μ!) zawierały enzym (1 pM-500 nM) i substratowe DNA (6 pM lub 0,5 pM). Substratem były dwuniciowe oligonukleotydy DNA:
1T/ABind: GACAGTGCTATCTCAGCGACAGT
1A/TB ind: GACAGTGCAATCTCTGCGACAGT
1G/CBind: GACAGTGCGATCTCCGCGACAGT
1C/GBind: GACAGTGCCATCTCGGCGACAGT wyznakowane na końcu 5' fosforem 33. Znakowanie prowadzono w obecności γ P ATP (Hartmann Analytic) przy użyciu kinazy polinukleotydowej T4 (Fermentas) zgodnie z zaleceniami producenta. Po reakcji inaktywowano enzym przez 10 min. w 75°C. Następnie usuwano niewinkorporowany izotop przez sączenie mieszaniny na kolumience wirówkowej ze złożem G-25 (mini Quick Spin Oligo Columns, Roche). Wyznakowaną radioaktywnie nić DNA hybrydyzowano z nieznakowaną nicią komplementarną (proporcja molarna 1:1,2) przez ogrzanie na 3 minuty do temperatury 95°C i powolnym (>30 min) schłodzeniu do temperatury pokojowej. Skład buforu używanego do wiązania: 50 mM TrisCl pH 7,5, 10 mM CaCl2, 100 mM NaCl, 10 μg/ml albuminy surowicy bydlęcej. Mieszaniny inkubo12
PL 220 789 B1 wano 20-30 min. w temperaturze pokojowej, a następnie 3 równe porcje każdej reakcji filtrowano przy wykorzystaniu pompy próżniowej przez błonę nitrocelulozową 45 μm (Whatman). Błonę płukano trzykrotnie filtrując 150 μΐ buforu do wiązania, suszono i poddawano autoradiografii przy użyciu ekranów Storage Phospho Screen (GE Healthacare). Ilość wychwyconej radioaktywności mierzono analizując wyniki autoradiografii przy użyciu skanera Storm Imager i oprogramowania Image Quant (GE Healthcare). Na podstawie dopasowania uzyskanych wartości do wzoru opisującego wiązanie specyficzne ustalono równowagową stałą dysocjacji (KD). Pomiar wykonano dwukrotnie, a wyniki przedstawiono w Tabeli 3.
T a b e l a 3. Stałe powinowactwa (KD) dla R.MwoI typu dzikiego oraz wariantu S310E wobec poszczególnych 6-nukleotydowych palindromów.
Sekwencja R.MwoIwt R.MwoIA330R,S310E
GCAN5TGC 5,95 (+/- 0,61) pM 29,7 (+/-13,11) nM
GCTN5AGC 6,90 (+/- 0,93) pM 46,05 (+/-4,38) nM
GCGN5CGC 7,34 (+/-1,66) pM 27,7 (+/-2,6) pM
GCCN5GGC 2,34 (1,02) pM 17,8 (+/-1,7) nM
A330R,S310E
Uzyskane wyniki pokazują, że wytworzony wariant endonukleazy Mwol - R.MwoIA330R,S310E wykazuje niewielkie obniżenie powinowactwa do preferowanej sekwencji wobec enzymu typu dzikiego, natomiast wiąże inne palindromiczne rozszerzenia sekwencji wyjściowej ok. 1 000-krotnie gorzej. Pozostaje to w pełnej zgodności z danymi dotyczącymi trawienia tychże sekwencji.
W przedstawionych przykładach pokazano, że stosując sposób uzyskiwania wariantów termofilnych REaz według wynalazku można uzyskać enzymy o zmienionej specyficzności względem enzymów wyjściowych bez obecności odpowiadających im MTaz zapewniających ochronę DNA gospodarza. W przedstawionych przykładach wykazano możliwość wyinżynierowania nowych wariantów termofilnego enzymu Mwol o nieznanych dotąd specyficznościach, których zestawienie przedstawiono w Tabeli 4.
T a b e l a 4. Preferowane specyficzności sekwencyjne uzyskanych wariantów termofilnej REazy Mwol.
Wariant Mwol Preferowana specyficzność sekwencyjna
R.MwoIwt GCN7GC
R.MwoIA330R GCN7GC
R.MwoIS310E GCGN5CGC
R.MwoIS310K GCCN5GGC
R.MwoIS330R GCCN5GGC
R.MwoIA330R,S310E GCGN5CGC
R.MwoIA330R,S310K GCCN5GGC
R.MwoIA330R,S310R GCCN5GGC
Wykaz sekwencji:
Sek. Id. Nr 1 - przedstawia sekwencję aminokwasową dzikiej wersji enzymu R.MwoIwt
A330R,S310E
Sek. Id. Nr 2 - przedstawia sekwencję aminokwasową uzyskanego wariantu R.MwoIA330R,S310E pokazanego również na Fig. 5, ale bez dodanej na końcu metki His6 [LeuGluHisHisHisHisHisHis]
A330R,S310E
Sek. Id. Nr 3 - przedstawia sekwencję DNA uzyskanego wariantu R.MwoA330R,S310E pokazanego również na Fig. 6 z sekwencją dodanej na końcu metki His6.
PL 220 789 B1
Wykaz sekwencji <110> MIBMiK <120> Warianty endonukleazy restrykcyjnej Mwol, sposób ich wytwarzania oraz sposoby uzyskiwania wariantów termofilnych REaz o zmienionej specyficzności substratowe <130> PK/1288/AGR <160> 3 <170> Patentln version 3.3 <210> 1 <211> 363 <212> PRT <213> Metanothermobacter wolfei <400> 1
Met 1 Glu Asn Pro Lys 5 Phe Thr Glu Asn Gin 10 Lys Glu Ile Glu Lys 15 Glu
GlU Phe Glu Phe Leu Gin Lys Leu Asn Phe Ile Ile Lys Glu Ser Leu
20 25 30
GlU Leu Phe Asn Thr Asn Leu Lys Asn Ser Met Lys Phe Ile Asn Tyr
35 40 45
Iie Thr Leu Pro Ile Ile Met Ala Ser Ile Glu Ser Lys Ser Phe Asn
50 55 50
Pro Phe Ser Glu Ile Ile Glu Lys His Ile Ala Phe Ile Leu Asn Ser
65 70 75 80
Lys Met Asn Ser Leu Gly Tyr Lys Phe Leu Pro Leu Gly Tyr Ser Ser
85 90 95
Asp Leu Thr Tyr Glu Asn Asp Asn Ser Ile Ile His Ile Asp Ile Lys
100 105 110
Thr Ala Asn Leu GLu Asn Pro Ser Asp Phe Lys Asp Thr Val Pro Leu
115 120 125
Gly Ile Asn Gin Ser Ser Tyr Pro Gly Val Leu Asp Cys Lys Ile Arg
130 135 140
Gly Lys Asn Ile Lys Ala Asp Cys Lys Lys Ile Lys Val Tyr Pro Aan
145 150 155 160
Ile Pro Thr Thr Tyr Asn Asn Lys Leu Thr Ile Thr Asn Ala Leu Leu
165 170 175
Phe Ile Tyr Pro Asp Tyr Lys Glu Ile Ile Asp Glu Ile Arg Glu Asp
180 185 190
Tyr Ile Ala Ile Arg Glu Leu Ile Ser Ile Asn Leu Lys Asp Ile Leu
195 200 205
Thr Pro Ile Glu Gly Ser Leu Glu Glu Phe Leu Asn Tyr Lys Pro Ser
210 215 220
Asn Glu Lys Lys Arg Leu Glu Pro Ile Leu Asp Asn Ile Val Arg Gly
225 230 235 240
Tyr Phe Ile His Asp Lys Leu Arg His Glu Phe Ser Glu Asn Val Glu
245 250 255
Lys Asp Leu Glu Glu Phe Glu Lys Lys Ile Ile Gly Ile Ala Lys Lys
260 265 270
Leu Lys Glu Arg Glu Ile Lys Pro Val Ala Ile Leu Ser Ile Ser Ile
275 280 285
Pro Asn Gly Glu Leu Ala Pro His Tyr Asp Asp Glu Ile Val Ser Gly
290 295 300
Lys Ser Trp Gly Ser Ser Phe Arg Tyr His Tyr Lys Lys Ser Gly Asn
305 310 315 320
Ser Val Phe Lys Gly Leu Asp Asn Lys Ala Ser Arg Ala Val Phe Leu
325 330 335
His Ile Asn Lys Glu Tyr Leu Pro Val Leu Lys Lys Tyr Phe Asp Pro
340 345 350
Ile Thr Val Tyr Glu Leu Thr Glu Lys Arg Leu
355 360
PL 220 789 B1 <210> 2 <211> 363 <212> PRT <213> Metanothermobacter wolfei <400> 2
Met Glu Asn Pro Lys Phe Thr Glu Asn Gin Lys Glu Ile Glu Lys Glu
1 5 10 15
Glu Phe Glu Phe Leu Gin Lys Leu Asn Phe Ile Ile Lys Glu Ser Leu
20 25 30
Glu Leu Phe Asn Thr Asn Leu Lys Asn Ser Met Lys Phe Ile Asn Tyr
35 40 45
Ile Thr Leu Pro Ile Ile Met Ala Ser Ile Glu Ser Lys Ser Phe Asn
50 55 60
Pro Phe Ser Glu Ile Ile Glu Lys His Ile Ala Phe Ile Leu Asn Ser
65 70 75 80
Lys Met Asn Ser Leu Gly Tyr Lys Phe Leu Pro Leu Gly Tyr Ser Ser
85 90 95
Asp Leu Thr Tyr Glu Asn Asp Asn Ser Ile Ile His Ile Asp Ile Lys
100 105 110
Thr Ala Asn Leu Glu Asn Pro Ser Asp Phe Lys Asp Thr Val Pro Leu
115 120 125
Gly Ile Asn Gin Ser Ser Tyr Pro Gly Val Leu Asp Cys Lys Ile Arg
130 135 140
Gly Lys Asn Ile Lys Ala Asp Cys Lys Lys Ile Lys Val Tyr Pro Asn
145 150 155 160
Ile Pro Thr Thr Tyr Asn Asn Lys Leu Thr Ile Thr Asn Ala Leu Leu
165 170 175
Phe Ile Tyr Pro Asp Tyr Lys Glu Ile Ile Asp Glu Ile Arg Glu Asp
180 185 190
Tyr Ile Ala Ile Arg Glu Leu Ile Ser Ile Asn Leu Lys Asp Ile Leu
195 200 205
Thr Pro Ile Glu Gly Ser Leu Glu Glu Phe Leu Asn Tyr Lys Pro Ser
210 215 220
Asn Glu Lys Lys Arg Leu Glu Pro Ile Leu Asp Asn Ile Val Arg Gly
225 230 235 240
Tyr Phe Ile His Asp Lys Leu Arg His Glu Phe Ser Glu Asn Val Glu
245 250 255
Lys Asp Leu Glu Glu Phe Glu Lys Lys Ile Ile Gly Ile Ala Lys Lys
260 265 270
Leu Lys Glu Arg Glu Ile Lys Pro Val Ala Ile leu Ser Ile Ser Ile
275 280 285
Pro Asn Gly Glu Leu Ala Pro His Tyr Asp Asp Glu Ile Val Ser Gly
290 295 300
Lys Ser Trp Gly Ser Glu Phe Arg Tyr His Tyr Lys Lys Ser Gly Asn
305 310 315 320
Ser Val Phe Lys Gly Leu Asp Asn Lys Arg Ser Arg Ala Val Phe Leu
325 330 335
His Ile Asn Lys Glu Tyr Leu Pro Val Leu Lys Lys Tyr Phe Asp Pro
340 345 350
Ile Thr Val Tyr Glu Leu Thr Glu Lys Arg Leu
355 360
<210> 3 <211> 1116 <212> DNA <213> Metanothermobacter wolfei <400> 3 atggaaaatc ccaaattcac agaaaaccaa aaagaaattg aaaaagaaga atttgaattt 60 ctacaaaagc taaactttat aataaaagaa agtttggaat tatttaatac aaatctaaag 120
PL 220 789 B1
aattcaatga agtttattaa ttatataaca ttgcctataa tcatggcaag catagaatca 180
aaatctttta atccattctc tgagattata gaaaaacata tagcattcat tttaaattct 240
aaaatgaatt cacttggtta taaattttta ccattaggtt attcttctga tttaacatat 300
gaaaatgata atagtattat tcatatagat atcaaaactg ctaatcttga aaacccttca 360
gattttaaag acactgtacc tcttggaatt aatcaatcaa gttatccggg agttttagat 420
tgcaaaataa gaggtaagaa tataaaggct gattgtaaaa aaataaaggt atacccaaat 4 80
attcccacca cttataataa taagcttaca atcacgaatg ctcttctatt catctatccc 540
gactataaag aaataattga tgagataagg gaagattata ttgctataag agagttaatt 600
agtatcaatt taaaagacat tcttactcca atagaaggct ctttagaaga atttttgaat 660
tataaaccat ctaatgaaaa aaagagatta gaacctattt tggataatat agtgagaggg 720
tattttatac atgataaact acgtcatgaa ttctcagaaa acgttgaaaa ggacttggaa 780
gaatttgaga aaaagattat tggaatagca aaaaagttaa aggaacgaga aataaaaccc 840
gttgccatat tatccatttc tattcccaat ggagaattag cgcctcatta tgatgatgaa 900
atagtgagtg gcaagagctg gggatctgaa ttcagatatc attacaagaa aagcggtaac 960
tcagttttca aaggattaga taacaagcgc tcccgtgccg tgttcctaca catcaacaaa 1020
gaatacttac ctgttttaaa aaaatatttt gatcccatta ccgtatatga gctaacagag 1080
aaaaggttac tcgagcacca ccaccaccac cactga 1116
Zastrzeżenia patentowe

Claims (12)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Wariant REazy Mwol, znamienny tym, że posiada zawężoną specyficzność substratową i zawiera substytucję A330R oraz dodatkowo substytucję wybraną spośród S310E, S310K lub S310R w stosunku do sekwencji aminokwasowej dzikiego Mwol przedstawionej na Sekw. Id. Nr 1.
  2. 2. Wariant REazy Mwol według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera substytucję S310E i wykazuje preferowaną specyficzność sekwencyjną wobec dsDNA GCGNCGC.
  3. 3. Wariant REazy Mwol według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera substytucję S310K i wykazuje preferowaną specyficzność sekwencyjną wobec dsDNA GCCN5GGC.
  4. 4. Wariant REazy Mwol według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera substytucję S310R i wykazuje preferowaną specyficzność sekwencyjną wobec dsDNA GCCN5GGC.
  5. 5. Wariant REazy Mwol według zastrz. 1, znamienny tym, że ma sekwencję aminokwasową przedstawioną jako Sekw. Id. Nr 2 albo jest kodowany przez sekwencję nukleotydową przedstawioną jako Sekw. Id. Nr 3.
  6. 6. Konstrukt obejmujący sekwencję DNA kodującą wariant REazy Mwol jak określony w zastrz. 1-5.
    A330R,S310E
  7. 7. Konstrukt według zastrz. 6, znamienny tym, że obejmuje sekwencję R.MwoIA330R,S310E przedstawioną na Sekw. Id. Nr 3.
  8. 8. Wektor obejmujący wariant REazy Mwol określonej w zastrz. 1-5 albo konstrukt określony w zastrz. 6-7.
  9. 9. Komórka gospodarza obejmująca wektor określony w zastrz. 8.
    PL 220 789 B1
  10. 10. Komórka gospodarza według zastrz. 9, znamienna tym, że jest organizmem mezofilnym, korzystnie E. coli, korzystniej szczepem E. coli ER2566 albo E. coli BL21(DE3).
  11. 11. Sposób wytwarzania wariantu REazy Mwol, o zmienionej specyficzności względem enzymów wyjściowych jak określonego w zastrz. 1-5, znamienny tym, że obejmuje hodowlę komórki gospodarza określonej w zastrz. 9-10 w warunkach odpowiednich do wyrażania wariantu REazy Mwol.
  12. 12. Sposób wytwarzania wariantu REazy Mwol według zastrz. 11, znamienny tym, że hodowlę prowadzi się przy braku w komórce MTazy w niepermisywnej temperaturze, korzystnie w temperaturze równej około 25°C lub niższej.
PL395923A 2011-08-10 2011-08-10 Warianty endonukleazy restrykcyjnej MwoI o zmienionej specyficzności substratowej PL220789B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL395923A PL220789B1 (pl) 2011-08-10 2011-08-10 Warianty endonukleazy restrykcyjnej MwoI o zmienionej specyficzności substratowej

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL395923A PL220789B1 (pl) 2011-08-10 2011-08-10 Warianty endonukleazy restrykcyjnej MwoI o zmienionej specyficzności substratowej

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL395923A1 PL395923A1 (pl) 2013-02-18
PL220789B1 true PL220789B1 (pl) 2016-01-29

Family

ID=47682202

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL395923A PL220789B1 (pl) 2011-08-10 2011-08-10 Warianty endonukleazy restrykcyjnej MwoI o zmienionej specyficzności substratowej

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL220789B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL395923A1 (pl) 2013-02-18

Similar Documents

Publication Publication Date Title
AU2022231746B2 (en) Multiple ligase compositions, systems, and methods
JP7175290B2 (ja) エラーを最少限に抑える核酸分子の合成のための材料及び方法
CN113811608B (zh) 毛螺菌科细菌nd2006 cas12a突变型基因和由其编码的多肽
EP1176204B1 (en) Nuclease
EP1303530B1 (en) CLONING AND PRODUCING THE N. i Bst /i NBI NICKING ENDONUCLEASE AND RELATED METHODS FOR USING NICKING ENDONUCLEASES IN SINGLE-STRANDED DISPLACEMENT AMPLIFICATION
LT5263B (lt) Grandines specifiškai nikuojančių endonukleazių konstravimo iš restrikcijos endonukleazių būdas
WO2006012593A1 (en) Nicking endonuclease methods and compositions
US9353358B2 (en) Sequence-specific engineered ribonuclease H and the method for determining the sequence preference of DNA-RNA hybrid binding proteins
Zylicz-Stachula et al. Cloning and analysis of a bifunctional methyltransferase/restriction endonuclease TspGWI, the prototype of a Thermus sp. enzyme family
PL220789B1 (pl) Warianty endonukleazy restrykcyjnej MwoI o zmienionej specyficzności substratowej
US20110014660A1 (en) Thermostable dna polymerase from palaeococcus ferrophilus
US6893854B2 (en) Nuclease
JP7612678B2 (ja) 海洋性dnaポリメラーゼi
JP4452834B2 (ja) 新規dna分解酵素
WO2004020621A1 (ja) 耐熱性リボヌクレアーゼh
US5731185A (en) Isolated DNA encoding the hphi restriction endonuclease and related methods for producing the same
CA3013916C (en) Multiple ligase compositions, systems, and methods
KR20240004213A (ko) 신규 중합효소 및 이의 용도
JP2007530046A (ja) 新規モジュラーII型制限エンドヌクレアーゼCspCI、および新規特異性を有するエンドヌクレアーゼを製造するためのモジュラーエンドヌクレアーゼの用途
JP2010088446A (ja) 新規dna分解酵素
PL222512B1 (pl) Endorybonukleaza przecinająca nić RNA w hybrydach DNA-RNA