PL222488B1 - Przekładnia mechaniczna o zmiennym przełożeniu - Google Patents

Abstract

Przekładnia, zawiera dwa wały (I, II) oraz trzy koła (2, 3, 4) podzielone na trzy sekcje. Pierwszy wał (I) osadzony jest w pierwszym łożysku (5), a pierwsze łożysko (5) osadzone jest w pierwszym kole (2), poza osią obrotu pierwszego koła (2), zaś drugie koło (4) osadzone jest na pierwszym wale (I) i sprzęga się z trzecim kołem (3), przy czym trzecie koło (3) jest korzystnie współosiowe z pierwszym kołem (2), a ponadto trzecie koło (3) jest współosiowe z drugim wałem (II) i część pierwszego wału (I) przechodząca przez drugie łożysko (1) jest korzystnie współosiowa z pierwszym kołem (2). Rozwiązanie charakteryzuje się tym, że drugie koło (4) osadzone na pierwszym wale (I) sprzęga się z trzecim kołem (3) poprzez sprzężenie pośrednie (7). Przedmiot wynalazku znajduje zastosowanie głównie w układach napędowych, a w szczególności w silnikach, układach przenoszenia napędu, zwłaszcza w układach hybrydowych, wielosilnikowych do łączenia ze sobą silników napędowych albo sekcji napędowych pojedynczego silnika, a ponadto w napędach maszyn jako układ sumujący, reduktor, powielacz, układ różnicowy, układ dyferencyjny.

Description

(21) Numer zgłoszenia: 407440 _{F16H1/28 (2}oo6.O1)

F16H 3/68 (2006.01)

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 07.03.2014 (54)

Przekładnia mechaniczna o zmiennym przełożeniu

(43) Zgłoszenie ogłoszono: 29.09.2014 BUP 20/14	(73) Uprawniony z patentu: ORZESZEK MARIUSZ, Rozlazłów, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.08.2016 WUP 08/16	(72) Twórca(y) wynalazku: MARIUSZ ORZESZEK, Rozlazłów, PL

PL 222 488 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest przekładnia mechaniczna o zmiennym przełożeniu, znajdująca zastosowanie w układach napędowych maszyn przy zwiększaniu lub redukcji prędkości obrotowej lub momentu obrotowego.

Znane są przekładnie obiegowe popularnie zwane przekładniami planetarnymi, które cechują się zwykle większą liczbą stopni swobody, a w szczególności, które umożliwiają sumowanie momentów obrotowych i mocy pochodzących z kilku napędów, pełniące funkcje przekładni sumujących albo te, które umożliwiają rozdział momentów obrotowych i mocy na kilka odbiorników, pełniące funkcje przekładni różnicowych. Przekładnie te są zwykle stosowane jako elementy skrzyni biegów oraz m echanizmów dyferencyjnych. Zadaniem tych przekładni typowo jest zamiana prędkości i momentu obrotowego dostarczonego na wejściu przekładni oraz sumowanie momentów sił.

Z opisu zgłoszenia wynalazku PL400330 znana jest przekładnia umożliwiająca łączenie ze sobą różnych rodzajów silników, zespołów napędowych w tym hybrydowych, a w szczególności umożl iwiająca łączenie ze sobą wewnętrznych pojedynczych sekcji silnika. Ta znana przekładnia zawiera dwa wały oraz trzy koła podzielone na trzy sekcje. W rozwiązaniu tym pierwszy wał osadzony jest w pierwszym łożysku, a pierwsze łożysko osadzone jest w pierwszym kole, poza jego osią obrotu, zaś drugie koło osadzone jest na pierwszym wale i sprzęga się z trzecim kołem, przy czym trzecie koło jest korzystnie współosiowe z pierwszym kołem, a ponadto trzecie koło jest współosiowe z drugim wałem i część pierwszego wału przechodząca przez drugie łożysko jest korzystnie współosiowa z pierwszym kołem.

W opisanym rozwiązaniu ważną rolę w procesie sumowania prędkości obrotowych spełnia wał a w szczególności wał przegubowy. Charakterystyka sprawności przenoszenia mocy przez wał przegubowy wymusza stosowanie małych kątów wychylenia wału względem swojej osi obrotu, co ogranicza stosowanie tego rozwiązania dla dużych kół lub wpływa na zwiększenie gabarytów przekładni, a w szczególności na zwiększenie długości wału.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji przekładni mechanicznej, zdolnej do sumowania prędkości obrotowych oraz do realizacji funkcji układu różnicowego, dyferencyjnego, powielacza obrotów albo reduktora obrotów, wolnej od opisanej niedogodności, to jest umożliwiającej wprowadzenie wału, a w szczególności wału przegubowego tak aby kąt wychylenia tego wału był dowolny, a w szczególności mniejszy niż wynikałoby to z rozmiarów koła drugiego i koła trzeciego oraz długości pierwszego wału. Ponadto celem wynalazku jest także opracowanie konstrukcji przekładni zdolnej do sprzęgania dużych sił.

Zgodnie z wynalazkiem, przekładnia mechaniczna o zmiennym przełożeniu, zawiera dwa wały oraz trzy koła podzielone na trzy sekcje. W przekładni tej pierwszy wał osadzony jest w pierwszym łożysku, a pierwsze łożysko osadzone jest w pierwszym kole, poza osią obrotu pierwszego koła, zaś drugie koło osadzone jest na pierwszym wale i sprzęga się z trzecim kołem, przy czym trzecie koło jest korzystnie współosiowe z pierwszym kołem, a ponadto trzecie koło jest współosiowe z drugim wałem i część pierwszego wału przechodząca przez drugie łożysko jest korzystnie współosiowa z pierwszym kołem. Rozwiązanie charakteryzuje się tym, że drugie koło osadzone na pierwszym wale sprzęga się z trzecim kołem poprzez sprzężenie pośrednie.

Korzystnie, pierwsze łożysko łączy pierwszy wał z pierwszym kołem.

Korzystnie, pierwsze koło jest zarazem połączeniem ruchomym dla drugiego koła osadzonego na pierwszym wale przechodzącym przez pierwsze koło poza osią obrotu tego pierwszego koła.

Korzystnie, pierwsze koło jest ułożyskowane współosiowo z drugim wałem.

Korzystnie, pierwszy wał przechodzi przez wszystkie sekcje mechanizmu w części współosiowo, a w części niewspółosiowo z osią geometryczną mechanizmu, którą wyznacza oś obrotu drugiego wału, a ponadto pierwszy wał łączy ze sobą wszystkie sekcje mechanizmu.

Korzystnie kąt wychylenia pierwszego wału zależy od długości pierwszego wału oraz odległości osi obrotu drugiego koła sprzężonego poprzez sprzężenie pośrednie z trzecim kołem względem osi geometrycznej mechanizmu, którą wyznacza oś obrotu drugiego wału.

Korzystnie, sprzężenie pośrednie łączy ze sobą drugie koło z trzecim kołem poprzez połączenie wieloma drogami.

Korzystnie, sprzężenie pośrednie łączy ze sobą drugie koło z trzecim kołem poprzez połączenie wielostopniowe.

PL 222 488 B1

Poprzez zastosowanie sprzężenia pośredniego pomiędzy drugim i trzecim kołem, wprowadzona została możliwość regulacji kąta wychylenia pierwszego wału względem swojej osi obrotu. Takie rozwiązanie umożliwia także poprawę sprawności przekazywania energii, a ponadto zwiększona została możliwość optymalizacji wymiarów całej przekładni w zależności od potrzeb. Ponadto, konstrukcja według wynalazku umożliwia zastosowanie wielu dróg sprzężenia, przez co ułatwiono przekazywanie dużych sił z drugiego koła na trzecie koło z wielu dróg i wielu miejsc sprzężenia.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest uwidoczniony schematycznie na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekładnię mechaniczną o zmiennym przełożeniu wraz z sprzężeniem pośrednim gdzie rolę sprzężenia pośredniego spełnia dodatkowe koło sprzęgające, fig. 2 - przekładnię mechaniczną o zmiennym przełożeniu wraz z sprzężeniem pośrednim gdzie rolę sprzężenia p ośredniego spełnia dodatkowe koło sprzęgające, z dodatkowym jarzmem podtrzymującym oraz dodatkowym przegubem, fig. 3 - przekładnię mechaniczną o zmiennym przełożeniu wraz z sprzężeniem pośrednim gdzie rolę sprzężenia pośredniego spełnia dodatkowe koło sprzęgające, z dodatkowym przegubem oraz z trzecim kołem o zębach wewnętrznych, fig. 4 - przekładnię mechaniczną o zmiennym przełożeniu wraz z sprzężeniem pośrednim gdzie rolę sprzężenia pośredniego spełnia wiele kół sprzęgających tworzących przełożenie wielostopniowe, z dodatkowym przegubem, a fig 5 - przekładnię mechaniczną o zmiennym przełożeniu wraz z sprzężeniem pośrednim gdzie rolę sprzężenia pośredniego spełnia wiele kół sprzęgających tworzących kilka dróg do przekazywania momentów sił oraz obrotów z drugiego koła na trzecie koło z dodatkowym jarzmem podtrzymującym i z dodatkowym przegubem.

Konstrukcja przekładni mechanicznej o zmiennym przełożeniu w przykładach wykonania pokazanych odpowiednio na rysunku fig. 1, fig. 2, fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5, stanowi połączenie kilku eleme ntów znanych przekładni stanowiących sekcje tego mechanizmu przy pomocy elementów łączących odpowiednio rozmieszczonych, które są istotą wynalazku.

Przedmiot wynalazku przedstawiony na rysunku fig. 1, fig. 2, fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5 stanowi konstrukcję przekładni trzysekcyjnej, a w szczególności przekładni obiegowej trzysekcyjnej. Sekcję pierwszą na rysunku fig. 1, fig. 2, fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5 stanowi odcinek pierwszego wału I w postaci przegubowej, który jest podparty w drugim łożysku 1 i na długości tego odcinka pierwszego wału I jest współosiowy z tym łożyskiem. Należy zauważyć, iż na rysunku fig. 1, fig. 2, fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5 pierwszy wał I jest współosiowy z drugim łożyskiem 1, a ponadto ta część pierwszego wału I, która jest podparta w drugim łożysku 1 jest współosiowa z pierwszym kołem zębatym 2 należącym do sekcji drugiej. Drugie łożysko 1 jest osadzone w konstrukcji podtrzymującej mechanizm. Sekcję drugą stanowi na rysunku fig. 1, fig. 2, fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5 pierwsze koło zębate 2, które jest ułożyskowane na drugim wale II. Sekcję trzecią stanowi na rysunku fig. 1, fig. 2, fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5 trzecie koło zębate 3, drugie koło zębate 4, koła zębate stanowiące sprzężenie pośrednie 7, 8, 9, 10 dla trzeciego koła zębatego 3 i drugiego koła zębatego 4 oraz drugi wał II, przy czym na fig. 4 sprzężenie pośrednie 7, 8 stanowi zespół kół zębatych w postaci przekładni wielostopniowej, przy czym na fig. 5 sprzężenie pośrednie 7, 8, 9, 10 stanowi zespół kół zębatych w postaci przekładni wielostopniowej i wielodrogowej. W przykładach wykonania przedstawionych na fig. 1, fig. 2, fig. 4 oraz fig. 5 trzecie koło zębate 3 jest kołem słonecznym, a drugie koło zębate 4 kołem satelitarnym, zaś na fig. 3 trzecie koło zębate 3 jest kołem koronowym, a drugie koło zębate 4 kołem satelitarnym. Trzecie koło zębate 3 oraz drugi wał II sekcji trzeciej na fig. 1, fig. 2, fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5 są współosiowe z pierwszym kołem zębatym 2 sekcji drugiej. Drugi wał II jest korzystnie ułożyskowany w konstrukcji podtrzymującej m echanizm. Na fig. 2 pokazano dodatkowe jarzmo 6 będące elementem sekcji trzeciej, którego zadaniem jest dodatkowe podtrzymanie pierwszego wału I wraz z osadzonym na nim drugim kołem zębatym 4 oraz czwartym kołem zębatym 7 stanowiącym sprzężenie pośrednie 7. Na fig. 5 pokazano dodatkowe jarzmo 6 będące elementem sekcji trzeciej, którego zadaniem jest dodatkowe podtrzymanie pierwszego wału I wraz z osadzonymi na nim kołami zębatymi stanowiącymi sprzężenia pośrednie.

Na fig. 1, fig. 2, fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5, pokazane jest umieszczenie pierwszego łożyska 5 w sekcji drugiej, w pierwszym kole zębatym 2, poza osią obrotu pierwszego koła zębatego 2. Zadaniem pierwszego łożyska 5 jest przeniesienie na sekcji drugiej sił i obrotów pochodzących z sekcji pierwszej na sekcję trzecią poprzez pierwszy wał I oraz przekazanie na ten wał dodatkowej prędkości obrotowej względem osi obrotu trzeciego koła zębatego 3 w sekcji trzeciej pochodzącej z sił i prędkości obrotowych przekazywanych z pierwszego koła zębatego 2 sekcji drugiej.

Na fig. 1, fig. 2, fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5, pokazane jest sprzężenie pośrednie 7 w postaci dodatkowego czwartego koła zębatego, przy czym na fig. 4, pokazano dalsze sprzężenie pośrednie 8

PL 222 488 B1 w postaci piątego koła zębatego a na fig. 5, pokazano dalsze sprzężenie pośrednie 9 w postaci szóstego koła zębatego, dalsze sprzężenie pośrednie 10 w postaci siódmego koła zębatego. Zadaniem sprzężenia pośredniego 7, 8, 9, 10 jest zmiana kąta wychylenia pierwszego wału I względem osi geometrycznej mechanizmu, którą wyznacza oś obrotu drugiego wału II a w szczególności jak to pokazano na fig. 3 zmniejszenie kąta tego wychylenia. Zadaniem sprzężenia pośredniego 7, 8, 9, 10 jest także przeniesienie większych sił. Zmniejszenie wychylenia kąta pierwszego wału I względem osi geometrycznej mechanizmu, którą wyznacza oś obrotu drugiego wału II jest także możliwe dla rozwiązań przedstawionych na fig. 1, fig. 2, fig. 4 oraz fig. 5 dla sytuacji, w której środki obrotów drugiego koła zębatego 4, trzeciego koła zębatego 3 i wszystkich kół zębatych sprzęgających nie leżą na jednej prostej. Powyższe koła zębate sprzęgające dla fig. 1, fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5 są ułożyskowane w łożyskach osadzonych w pierwszym kole zębatym 2 lub w jarzmie jak pokazuje fig. 2 i fig. 5. Ułożyskowanie kół zębatych sprzęgających może być mieszane, czyli część kół zębatych sprzęgających może być ułożyskowana w jarzmie a część w pierwszym kole zębatym 2. Na fig. 5 pokazano szóste koło zębate stanowiące sprzężenie pośrednie 9, siódme koło zębate stanowiące sprzężenie pośrednie 10, które tworzą nową drogę przekazywania momentów sił z drugiego koła zębatego 4 na trzecie koło zębate 3 i wraz drogą przekazywania momentów sił wyznaczoną przez koła zębate sprzęgające czwarte koło zębate stanowiące sprzężenie pośrednie 7 i piąte koło zębate stanowiące sprzężenie pośrednie 8 umożliwia przekazywanie momentów sił z różnych miejsc, z różnych zębów z okręgu drugiego koła zębatego 4 na różne miejsca, zęby na okręgu trzeciego koła zębatego 3, dzięki temu możliwe jest przekazywanie większych momentów sił z drugiego koła zębatego 4 na trzecie koło zębate 3. Pokazane dodatkowe koła zębate sprzęgające stanowią sprzężenie pośrednie pomiędzy drugim kołem zębatym 4 oraz trzecim kołem zębatym 3. Dróg dla sprzężenia momentów sił i obrotów z drugiego koła zębatego 4 na trzecie koło zębate 3 może być wiele, dzięki temu można zwiększać siły przekazywane pomiędzy tymi kołami. Sprzężenie pośrednie 7, 8 lub 9, 10 może także być zrealizowane p oprzez inne przełożenia takie jak na przykład pasowe, łańcuchowe, wał.

Szczególnie korzystnym jest nadanie pierwszemu wałowi I momentu obrotowego oraz prędkości obrotowej wokół własnej osi obrotu w sekcji pierwszej oraz przejęcie na pierwszym kole zębatym 2 sekcji drugiej sił oraz obrotów z tego koła i przekazanie ich na pierwszy wał I nadając pierwszemu wałowi I dodatkowy moment obrotowy, a w szczególności dodatkową prędkość obrotową wokół osi obrotu trzeciego koła zębatego 3 sekcji trzeciej będącą zarazem dodatkową prędkością kątową pierwszego wału I.

Pierwszy wał I łączy ze sobą wszystkie trzy sekcje, przy czym korzystne jest przekazywanie momentów sił oraz prędkości obrotowych, a także momentów sił i prędkości kątowych pierwszego wału I na drugie koło 4 sekcji trzeciej. Przekazywanie sił oraz prędkości obrotowych i kątowych z pierwszego wału I poprzez drugie koło zębate 4 następuje przez dodatkowe sprzężenie pośrednie 7, 8, 9, 10 na trzecie koło zębate 3 i drugi wał II.

Według wynalazku przekazywanie sił oraz prędkości obrotowych z trzeciego koła zębatego 3 i drugiego wału II sekcji trzeciej oraz rozdzielanie ich następuje poprzez nadawanie prędkości obrotowej i kątowej na pierwszy wał I poprzez drugie koło zębate 4 i sprzężenie pośrednie 7, 8, 9, 10.

Zgodnie z przykładem wykonania przedstawionym na rysunku, fig. 1 do fig. 5, pierwsze koło zębate 2 jest zarazem połączeniem ruchomym dla drugiego koła zębatego 4 należącego do sekcji trzeciej. Ponadto, pierwsze koło zębate 2 oraz trzecie koło zębate 3 są współosiowe, a w szczególności pierwsze koło zębate 2 jest korzystnie ułożyskowane współosiowo z drugim wałem II, a trzecie koło zębate 3 jest osadzone na drugim wale II.

W przedstawionych przykładach wykonania, pierwszy wał I ma postać wału przegubowego i przechodzi przez wszystkie sekcje mechanizmu, w części współosiowo a w części nie współosiowo z osią geometryczną mechanizmu, którą wyznacza oś obrotu drugiego wału II, przy czym pierwszy wał I łączy ze sobą wszystkie sekcje mechanizmu, a ponadto korzystnie kąt wychylenia pierwszego wału I nie zależy od wielkości drugiego koła zębatego 4 i trzeciego koła zębatego 3 i długości pierwszego wału I lecz od długości pierwszego wału I oraz odległości osi obrotu drugiego koła zębatego 4 sprzężonego pośrednio z trzecim kołem zębatym 3 od osi geometrycznej mechanizmu, którą wyznacza oś obrotu drugiego wału II.

Konstrukcja przekładni mechanicznej o zmiennym przełożeniu, przedstawionej w przykładach wykonania zilustrowanych odpowiednio na fig. 1, fig. 2, fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5 umożliwia realizację sumowania mechanicznego prędkości obrotowych podawanych na różne sekcje mechanizmu poprzez nakładanie się w mechanizmie prędkości obrotowych i kątowych. Sekcja pierwsza służy do nadawania

PL 222 488 B1 na pierwszy wał I lub do odbioru prędkości obrotowej i momentów sił z pierwszego wału I, sekcja druga służy do nadawania lub odbioru prędkości obrotowej i momentów sił z pierwszego koła zębatego 2 oraz przekazywania lub odbioru tej prędkości i momentów sił na przechodzący przez to pierwsze koło zębate 2 pierwszy wał I w formie dodatkowej prędkości kątowej. Pierwszy przegubowy wał I oprócz tego, że obraca się wokół własnej osi obrotu, obraca się również wokół osi obrotu trzeciego koła zębatego 3. Sekcja trzecia służy do odbioru lub nadawania momentów sił, prędkości obrotowej i dodatk owej prędkości kątowej z lub na pierwszy wał I poprzez trzecie koło zębate 3 oraz sprzężenie pośrednie 7, 8, 9, 10 i drugie koło zębate 4 osadzone na pierwszym wale I. Poprzez to jest możliwe dodawanie, odejmowanie prędkości obrotowych lub rozdzielanie prędkości obrotowych. W przypadku, kiedy sekcja pierwsza będzie zablokowana wtedy nadając ruch obrotowy na sekcję drugą, na sekcji trzeciej otrzymuje się powielenie prędkości obrotowej, a kiedy zostanie podany ruch obrotowy na sekcję trzecią, wtedy na sekcji drugiej uzyskuje się redukcję prędkości obrotowej. Zatem istotną cechą wynalazku jest to, że wejście i wyjście układu w zależności od żądanej funkcji jest zamienne.

Chociaż wynalazek został opisany dotychczas w odniesieniu do rysunku, należy zauważyć, że wynalazek nie jest w jakikolwiek sposób i jakimkolwiek środkiem ograniczony wyłącznie do przykładu wykonania pokazanego na przedstawionych figurach rysunku. Wynalazek obejmuje również dowolne postacie wykonania odbiegające od przykładu wykonania przedstawionego na figurach w ramach zakresu zdefiniowanego przez zastrzeżenia patentowe. Przykładowo, na rysunku zaprezentowano koła zębate, lecz mogą to być koła cierne, pasowe, łańcuchowe, a w szczególności walcowe, stożk owe, krzywoliniowe, elastyczne oraz inne koła okrągłe i nieokrągłe lub np. koła z zazębieniami magnetycznymi gdzie np. rolę zębów odgrywają osadzone magnesy. Przykładowo, na rysunku zaprezentowano sprzężenie pośrednie pomiędzy drugim kołem i trzecim kołem w postaci kół zębatych lecz może to być dowolne znane dziś sprzężenie np. poprzez pas, łańcuch, także wał, dodatkowo sprzężenie pośrednie może być mieszane np. koło zębate wraz z kołem pasowym i pasem na koło pasowe i dalej koło zębate. Przykładowo, na rysunku zaprezentowano wał przegubowy, lecz może to być wał elastyczny, wał skrętno-gięty lub wał giętki albo inny wał składany np. wał składający się z wałów prostych o osiach niewspółosiowych łączonych ze sobą za pomocą przegubów. Przykładowo również pierwsze koło zębate może być ułożyskowane zewnętrznie i nie opierać się na drugim wale, natomiast łożyska, a w szczególności drugie i pierwsze łożysko, mogą stanowić dowolne dotychczas znane elementy służące do podtrzymywania w sposób umożliwiający względny ruch obrotowy. Przykładowo pierwsze koło w związku z tym, iż przenosi głównie prędkości kątowe może być jarzmem zespolonym z innym kołem czy z drugim wałem na które będą podawane momenty sił. Ponadto kolejność sekcji drugiej i trzeciej przekładni mechanicznej jest dowolna względem sekcji pierwszej. Ponadto np. pierwsze koło zębate lub jarzmo może być zdublowane tak aby osadzone na nich koła zębate podpierały się na łożyskach z obu stron, np. łożyska w pierwszym kole podpierają jedną stronę osadzonych na nim kół zębatych a łożyska w zdublowanym pierwszym kole lub jarzmie podpierają drugą stronę osadzonych tych samych kół zębatych. Przykładowo każde z kół może mieć dużą grubość lub np. dużą wysokość stożka dla koła stożkowego lub też każe z kół może być zastąpione wieloma kołami o mniejszych grubościach, należy również zauważyć, że każde z tych kół o mniejszych grubościach może mieć różną ilość zębów. Ponadto, np. część pierwszego wału niewspółosiowa z drugim łożyskiem, drugie koło, sprzężenie pośrednie mogą powodować brak wyważenia przekładni względem osi geometrycznej mechanizmu, którą wyznacza oś obrotu drugiego wału, przez co podczas obrotów mogą wprowadzać w wibracje całą przekładnię. Celem wyważenia przekładni można np. dodać dodatkowe drugie koło, dodatkowe sprzężenie pośrednie oraz dodatkową część pierwszego wału i os adzić je po przeciwnej stronie osi geometrycznej mechanizmu w pierwszym kole i lub jarzmie symetrycznie do już osadzonych.

Claims (8)

Zastrzeżenia patentowe

1. Przekładnia mechaniczna o zmiennym przełożeniu, zawierająca dwa wały oraz trzy koła podzielone na trzy sekcje, w której pierwszy wał (I) osadzony jest w pierwszym łożysku (5), a pierwsze łożysko (5) osadzone jest w pierwszym kole (2), poza osią obrotu pierwszego koła (2), zaś drugie koło (4) osadzone jest na pierwszym wale (I) i sprzęga się z trzecim kołem (3), przy czym trzecie k oło (3) jest korzystnie współosiowe z pierwszym kołem (2), a ponadto trzecie koło (3) jest współosiowe z drugim wałem (II) i część pierwszego wału (I) przechodząca przez drugie łożysko (1) jest korzystnie

PL 222 488 B1 współosiowa z pierwszym kołem (2), znamienna tym, że drugie koło (4) osadzone na pierwszym wale (I) sprzęga się z trzecim kołem (3) poprzez sprzężenie pośrednie (7, 8, 9, 10).

2. Przekładnia według zastrz. 1, znamienna tym, że pierwsze łożysko (5) łączy pierwszy wał (I) z pierwszym kołem (2).

3. Przekładnia według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że pierwsze koło (2) jest zarazem połączeniem ruchomym dla drugiego koła (4) osadzonego na pierwszym wale (I) przechodzącym przez pierwsze koło (2) poza osią obrotu tego pierwszego koła (2).

4. Przekładnia według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że pierwsze koło (2) jest ułożyskowane współosiowo z drugim wałem (II).

5. Przekładnia według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienna tym, że pierwszy wał (I) przechodzi przez wszystkie sekcje mechanizmu w części współosiowo a w części nie współosiowo z osią geometryczną mechanizmu, którą wyznacza oś obrotu drugiego wału (II), a ponadto pierwszy wał (I) łączy ze sobą wszystkie sekcje mechanizmu.

6. Przekładnia według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienna tym, że kąt wychylenia pierwszego wału (I) zależy od długości pierwszego wału (I) oraz odległości osi obrotu drugiego koła (4) sprzężonego poprzez sprzężenie pośrednie (7, 8, 9, 10) z trzecim kołem (3) od osi geom etrycznej mechanizmu, którą wyznacza oś obrotu drugiego wału (II).

7. Przekładnia według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienna tym, że sprzężenie pośrednie (7, 8, 9, 10) łączy ze sobą drugie koło (4) z trzecim kołem (3) poprzez połączenie wieloma drogami.

8. Przekładnia według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienna tym, że sprzężenie pośrednie (7, 8, 9, 10) łączy ze sobą drugie koło (4) z trzecim kołem (3) poprzez połączenie wielostopniowe.