PL222520B1 - Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa - Google Patents

Description

(21) Num^{er z}gł^os^zeni^a: 396399 B60P 3/04 (2006.01)

B60H 1/00 (2006.01)

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 21.09.2011 (54)

Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa

	(73) Uprawniony z patentu:
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	SZCZEPAŃSKA EWA PRYZMAT, Fabianów, PL
02.04.2013 BUP 07/13 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.08.2016 WUP 08/16	(72) Twórca(y) wynalazku: MAREK SZCZEPAŃSKI, Fabianów, PL (74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Jolanta Justyńska

PL 222 520 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa do przechowywania i/lub przewozu materiału lęgowego i/lub piskląt, zwłaszcza piskląt jednodniowych i służy poprawie komfortu przechowywania i/lub przewozu materiału lęgowego i/lub piskląt.

Zabudowy do przechowywania i/lub przewozu piskląt realizują w produkcji drobiarskiej jeden z jej najtrudniejszych etapów, gdyż przechowywanie i/lub przewożenie materiału lęgowego i/lub pisklęta ma ogromne znaczenie na ich kondycję zdrowotną w dalszym życiu. Przewożone pisklęta narażone są na zespół czynników stresujących wynikających z hałasu, wstrząsów, wibracji, braku światła, snu, pożywienia i wody a także pozbawione są prawidłowego mikroklimatu. Przechowywanie i/lub transport w złych warunkach prowadzi do utraty masy ciała piskląt i przyczynia się do zwiększenia śmiertelności piskląt.

Znana jest z patentu WO 2005070198 metoda utrzymywania pojkilotermicznego drobiu oraz urządzenie, które tę metodę wykorzystuje. Pojkilotermiczny drób jest utrzymywany w komorze klimatycznej, której temperatura jest utrzymywana na określonym poziomie. Pojkilotermiczny drób jest również karmiony w komorze klimatycznej, której temperatura jest utrzymywana na określonym poziomie. Co więcej, pojkilotermiczny drób w takiej komorze może być wystawiony na działanie światła, takiego jak np. sztuczne światło. Ponadto, zgodnie z tą metodą istnieje możliwość transportu pojkilotermicznego drobiu z wylęgarni do farmy tuczu, gdy jest on przetrzymywany w komorze klimatycznej, której temperatura jest utrzymywana na określonym poziomie. Urządzenie, w szczególności używane w opisanej metodzie zawiera: komorę klimatyczną zaopatrzoną w system termiczny zaprojektowany do utrzymywania temperatury wewnątrz komory klimatycznej na określonym pozi omie, system doprowadzający żywność, który jest zaprojektowany tak, by karmić drób wewnątrz komory klimatycznej, w którym komora klimatyczna składa się z poziomów położonych jeden nad drugim w celu trzymania grup drobiu jedna nad drugą i kolumn z wieloma wspomnianymi poziomami przypadającymi na pojedynczą kolumnę.

Znana jest również z patentu WO 2010050797 metoda regulacji komory klimatycznej i sama komora klimatyczna, która składa się z przedziału z kontrolowaną temperaturą zawierający produkt, taki jak jaja lęgowe czy kurczaki, w szczególności kurczęta. Komora klimatyczna wyposażona jest w wentylator odprowadzający ciepło wytwarzane podczas funkcjonowania; kanał doprowadzający prowadzący od wentylatora do przedziału; oraz czujnika temperatury umieszczonego wewnątrz kanału przelotowego. Strumień powietrza jest dostarczany do przedziału za pomocą wentylatora poprzez kanał doprowadzający. Temperatura powietrza przepływającego przez kanał doprowadzający jest kontrolowana przez czujnik temperatury. Prędkość obrotowa wentylatora jest regulowana w zależności od temperatury wykrytej na czujniku temperatury, w celu oddziaływania na temperaturę powietrza przepompowanego przez wentylator.

Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa, do przechowywania i/lub przewozu materiału lęgowego i/lub piskląt, utworzona z zamkniętej obudowy w kształcie prostopadłościanu, zaopatrzona w układ wentylacyjny i wymiennik ciepła do wytwarzania mikroklimatu wewnątrz obudowy, zaopatrzona na wszystkich płaszczyznach w warstwę termoizolacyjną, w części przedniej obudowa posiada pomieszczenie do umieszczenia urządzeń silnikowych, napędowych i sterujących, w obudowie znajduje się co najmniej jeden zespół układu wentylacyjnego do wytwarzania mikroklimatu w obudowie, utworzony z kanałów dostarczających powietrze oraz kanału zbierającego powietrze, charakteryzuje się tym, że kanał zbierający znajduje się pomiędzy kanałami dostarczającymi a kanały dostarczające i kanał zbierający umieszczone są na całej długości obudowy w jej górnej części zamknięte płaszczyzną w części tylnej obudowy, a w części przedniej przechodzące w pionowe kanały dostarczające zaopatrzone u dołu w wentylatory i u góry w wentylatory oraz pionowy kanał zbierający zaopatrzony w wymiennik ciepła i przepustnicę, ponadto dolne części kanałów dostarczających na całej długości posiadają przelotowe otwory powietrza, natomiast kanał zbierający dwa rzędy otworów pokrytych filtrem.

Korzystnie kanały dostarczające rozpoczynają się wlotem powietrza zewnętrznego.

Korzystnie kanały dostarczające kończą się wylotem powietrza.

Korzystnie pionowy kanał zbierający posiada dyfuzor rozdziału powietrza na wentylatory.

Korzystnie wymiennik ciepła osadzony jest w układzie pionowym w pionowym kanale dostarczającym.

Korzystnie wentylatory osadzone są na wspólnej osi.

Korzystnie kanał zbierający ma kształt prostokąta w przekroju poprzecznym.

PL 222 520 B1

Korzystnie kanał dostarczający ma kształt pięciokąta posiadającego w przekroju poprzecznym trzy kąty proste i dwa rozwarte i którego długość boku przylegającego do kanału zbierającego jest równa długości krótszego boku kanału zbierającego.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zabudowę w widoku aksonometrycznym bez ścian bocznych obudowy z zaznaczeniem kierunków przepływu powietrza, fig. 2 przedstawia zabudowę w widoku z góry bez górnej ściany obudowy z zaznaczeniem przekrojów, fig. 3 przedstawia zabudowę w widoku z boku bez ścian bocznych obudowy, fig. 4 przedstawia zabudowę w przekroju płaszczyzną B-B zaznaczoną na fig. 2 ukazując obieg powietrza przy otwartej przepustnicy, fig. 5 przedstawia zabudowę w przekroju płaszczyzną A-A zaznaczoną na fig. 3 ukazując obieg powietrza przy otwartej przepustnicy, fig. 6 przedstawia kanał dostarczający w przekroju płaszczyzną C-C zaznaczoną na fig. 2, fig. 7 przedstawia zabudowę w przekroju płaszczyzną D-D zaznaczoną na fig. 3 ukazując ruch poziomy powietrza w kanałach dostarczających i kanale zbierającym, fig. 8 przedstawia zabudowę w przekroju płaszczyzną E-E zaznaczoną na fig. 3 ukazując ruch pionowy powietrza we wnętrzu zabudowy, fig. 9 przedstawia zabudowę w przekroju płaszczyzną B-B zaznaczoną na fig. 2 ukazując obieg powietrza przy zamkniętej przepustnicy, fig. 10 przedstawia zabudowę w przekroju płaszczyzną A-A zaznaczoną na fig. 3 ukazując obieg powietrza przy zamkniętej przepustnicy.

Utrzymanie mikroklimatu w zabudowie 1 realizowane jest przez zespól układu wentylacyjnego poprzez wymianę powietrza wewnętrznego zawsze wtedy, gdy elektroniczne układy sterowania parametrami powietrza wskażą taką potrzebę.

Wymiana powietrza rozpoczyna się od zassania powietrza zewnętrznego poprzez wlot 17 do pionowego kanału zbierającego 5. Następnie zassane powietrze zewnętrzne przelatuje przez wymiennik 10 ciepła, który w zależności od temperatury zewnętrznej i potrzeby wewnątrz zabudowy ogrzewa lub ochładza powietrze zewnętrzne do pożądanej temperatury. Następnie powietrze o określonej temperaturze przechodzi przez dyfuzor 15 rozdziału powietrza i rozdzielone jest na wentylatory 8. Wentylatory 8 rozdzielają powietrze do pionowych kanałów dostarczających 4, a następnie przepływa do poziomych kanałów dostarczających 4. W poziomych kanałach dostarczających odbywa się dostawa powietrza do całej zabudowy poprzez przelotowe otwory 12 powietrza. Tak dostarczone powietrze opływa zabudowę oraz całą jego zawartość w postaci pojemników z pisklętami ruchem pionowym dostarczając im powietrza o optymalnych parametrach. Zanieczyszczone powietrze unosi się do góry i poprzez przelotowe otwory 13 pokryte filtrem 14 trafia do poziomego kanału zbierającego 5. Następnie przepływa dalej i jeśli otwarta jest przepustnica 11 to zassane przez wentylator 9 powietrze wypływa na zewnątrz wylotem 18, a jeśli przepustnica 11 jest zamknięta cykl przepływu powietrza powtarza się.

Szczegółowo obieg powietrza oraz pracę zabudowy przedstawia materiał ilustracyjny.

Na fig. 1 przedstawiono przykładową realizację zabudowy, która może być wykorzystana zarówno do przewozu jak i do przechowywania materiału lęgowego i/lub piskląt. Fig. 1 przedstawia schematyczny obieg powietrza w zabudowie, które najpierw przechodzi przez wymiennik 10 ciepła dostosowujący temperaturę powietrza w zależności od warunków zewnętrznych podgrzewając je lub schładzając. Tak przygotowane powietrze zassane przez wentylatory 8 przechodzą do kanałów 4 dostarczających. Poprzez otwory 12 powietrze ruchem pionowym przedostaje się do wnętrza zabudowy 1, po to by opływać pojemniki z materiałem lęgowym i/lub pisklętami i pionowo, a następnie ogrzane temperaturą oddaną od materiału lęgowego i/lub piskląt dostaje się do kanału 5 zbierającego. Jeżeli czujniki wykazują zanieczyszczenie powietrza otwiera się przepustnica 11 i wentylatory 9 wys ysają powietrze na zewnątrz. Jeżeli czujniki nie wykazują zanieczyszczenia powietrza obieg przebiega w układzie zamkniętym.

Na fig. 4 przedstawiono szczegółowo moment zasysania powietrza poprzez wlot 17 powietrza znajdujący się z boku pojazdu, przy otwartej przepustnicy 11 i przepływ powietrza przez wymiennik 10 ciepła, dostosowujący temperaturę powietrza wlatującego w zależności od warunków zewnętrznych do potrzeb materiału lęgowego i/lub pisklaków wewnątrz. Na fig. 4 widoczny jest również ruch powietrza w kanale 5 zbierającym w układzie otwartym oraz działający w układzie otwartym wentylator 9

PL 222 520 B1 wysysający powietrze na zewnątrz. Na fig. 5 widoczny jest ruch pionowy powietrza przy układzie otwartym. Rozdzielone przez dyfuzor 15 powietrze trafia do kanałów 4 dostarczających.

Na fig. 6 przedstawiono przebieg powietrza od wentylatorów 8 poprzez kanał 4 dostarczający pionowy oraz dostawę powietrza poprzez kanały 4 dostarczające do wnętrza zabudowy 1.

Na fig. 7 i 8 przedstawiono poziomy i pionowy ruch powietrza w kanałach 4 dostarczających oraz powrotny ruch powietrza w kanale 5 zbierającym, przy czym powietrze w kanale 4 dostarczającym do wnętrza zabudowy 1 przedostaje się poprzez otwory 12 powietrza, natomiast ogrzane powietrze z wnętrza zabudowy do kanału 5 zwrotnego przedostaje się poprzez otwory 13 powietrza pokryte filtrem 14.

Na fig. 9 i 10 przedstawiono szczegółowo przebieg powietrza w kanale 5 zbierającym przy zamkniętej przepustnicy 11. Wówczas powietrze zassane przez wentylator 8 przepływa przez wymiennik 10 ciepła, gdzie w zależności od wskazań czujników, jest ogrzewane lub schładzane, a następnie rozdzielone przez dyfuzor 15 ponownie wraca do kanałów 4 dostarczających , gdzie obieg się powtarza.

Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa może znaleźć zastosowanie zarówno do przechowywania jak i przewozu materiału lęgowego i/lub piskląt. W szczególnym wypadku, kiedy będzie zastosowana do przewozu piskląt może być podzielona na dwie niezależnie działające przestrzenie ładunkowe, w których utrzymywane będą niezależne warunki klimatyczne, dzięki czemu w każdej komorze można transportować pisklęta w różnej temperaturze, którą można dowolnie nastawić. Może mieć to zastosowanie, kiedy transportowane są pisklęta różnych gatunków wymagających innych warunków przechowywania i/lub transportu.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa, do przechowywania i/lub przewozu materiału lęgowego i/lub piskląt, utworzona z zamkniętej obudowy w kształcie prostopadłościanu, zaopatrzona w układ wentylacyjny i wymiennik ciepła do wytwarzania mikroklimatu wewnątrz obudowy, zaopatrzona na wszystkich płaszczyznach w warstwę termoizolacyjną, a w części przedniej obudowa posiada pomieszczenie do umieszczenia urządzeń silnikowych, napędowych i sterujących, a ponadto w obudowie znajduje się co najmniej jeden zespół układu wentylacyjnego do wytwarzania mikroklim atu w obudowie, utworzony z kanałów dostarczających powietrze oraz kanału zbierającego powietrze, znamienna tym, że kanał zbierający (5) znajduje się pomiędzy kanałami dostarczającymi (4), a kanały dostarczające (4) i kanał zbierający (5) umieszczone są na całej długości obudowy (1) w jej górnej części zamknięte płaszczyzną w części tylnej obudowy (1), a w części przedniej przechodzące w pionowe kanały dostarczające (4) zaopatrzone u dołu w wentylatory (8) i u góry w wentylatory (9) oraz pionowy kanał zbierający (5) zaopatrzony w wymiennik ciepła (10) i przepustnicę (11), ponadto dolne części kanałów dostarczających (4) na całej długości posiadają przelotowe otwory (12) powietrza, natomiast kanał zbierający (5) dwa rzędy otworów (13) pokrytych filtrem (14).
2. 2. Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa według zastrz. 1, znamienna tym, że kanały dostarczające (4) rozpoczynają się wlotem (17) powietrza zewnętrznego.
3. 3. Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa według zastrz. 1, znamienna tym, że kanały dostarczające (4) kończą się wylotem (18) powietrza.
4. 4. Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa według zastrz. 1, znamienna tym, że pionowy kanał zbierający (5) posiada dyfuzor (15) rozdziału powietrza na wentylatory (8).
5. 5. Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa według zastrz. 1, znamienna tym, że wymiennik (10) ciepła osadzony jest w układzie pionowym w pionowym kanale dostarczającym (4).
6. 6. Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa według zastrz. 1, znamienna tym, że wentylatory (8) osadzone są na wspólnej osi (16).
7. 7. Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa według zastrz. 1, znamienna tym, że kanał zbierający (5) ma kształt prostokąta w przekroju poprzecznym.
8. 8. Zabudowa klimatyczna, zwłaszcza samochodowa według zastrz. 1, znamienna tym, że kanał dostarczający (4) ma kształt pięciokąta posiadającego w przekroju poprzecznym trzy kąty proste i dwa rozwarte i którego długość boku przylegającego do kanału zbierającego (5) jest równa długości krótszego boku kanału zbierającego (5).