PL223011B1 - Przepust kablowy - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest przepust kablowy umożliwiający przeprowadzenie przewodów elektrycznych między dwoma środowiskami o różnych ciśnieniach np. między komorą, w której występuje próżnia, a otoczeniem z normalnym ciśnieniem atmosferycznym.

Przepusty kablowe, zwane również urządzeniami penetracyjnymi dla kabli, służą do szczelnego zamocowania kabli w otworze ścianki oprawy kablowej, albo podobnej struktury. Tego typu przepusty kablowe są w stanie techniki znane, na przykład z amerykańskich opisów patentowych nr US 5 235 138, nr US 4 267 401 i niemieckiego opisu wzoru użytkowego nr DE 298 03 091. Taki przepust wyposażony jest w kauczukową zatyczkę z kilkoma kanałami przelotowymi, które zakryte są usuwalnymi korkami ze szczelinami od strony powierzchni obwodowej zatyczki. Z obydwu stron bocznych kauczukowej zatyczki znajdują się płytki zaciskowe z otworami przyporządkowanymi kanałom przelotowym. Przez płytki zaciskowe i kauczukową zatyczkę przechodzi śruba rozciągająca, której celem jest doc iśnięcie do siebie płytek zaciskowych, które z kolei powodują osiowe ściśnięcie kauczukowej zatyczki i utworzenie szczelnego zestyku ścianek kanałów z przechodzącymi przez nie kablami, a także promieniowe rozszerzenie kauczukowej zatyczki do szczelnego zestyku jej powierzchni obwodowej z powierzchnią otworu ścianki przepustu kablowego. Płytki zaciskowe muszą mieć odpowiednią sztywność i zakrywać znaczną powierzchnię otworu w ściance przepustu. Ponadto, prawidłowe osadzenie kabli w przepuście kablowym okazało się w praktyce bardzo trudne, gdyż kable nie mogą być osadzone szczelnie w przepuście przed ich osadzeniem w otworach przelotowych.

Podobny przepust kablowy znany jest ze szwedzkiego opisu patentowego nr SE B 460 392. Składa się on z elastycznej tulei ściskanej i elastycznych modułów wypełniających otwór przelotowy elastycznej tulei ściskanej o kształcie odpowiadającym zewnętrznemu obrysowi ułożonych ciasno modułów, z których każdy ma przynajmniej jeden kanał przelotowy na kabel z bocznym dostępem.

Z opisu patentowego Wielkiej Brytanii nr GB 22 80 317 znany jest przepust kablowy mający tuleję z gwintem w jednym jej końcu, która wkręcana jest w otwór przelotowy ścianki, na przykład opr awy kablowej, skrzynki przyłączeniowej, lub podobnej struktury kablowej. Tuleja ma również gwint w drugim swym końcu, który współpracuje z gwintem nakrętki. Wewnątrz tulei, między kołowym progiem nakrętki, a kołowym progiem tulei, znajduje się kauczukowa tuleja pełniąca funkcję uszczelki dławieniowej. Zakręcanie nakrętki na tuleję powoduje osiowe ściśnięcie kauczukowej tulei i ścianek kanałów do szczelnego zestyku z przechodzącymi przez nie kablami. Przepust kablowy mocowany jest najpierw w oprawie, potem w przepuście osadzane są kable, a na końcu zakręcana jest pierścieniowa nakrętka.

W polskim opisie patentowym PL 196112 przepust kablowy, zbudowany jest z elastycznej tulei ściskanej i elastycznych modułów wypełniających otwór przelotowy elastycznej tulei ściskanej o kształcie odpowiadającym zewnętrznemu obrysowi ułożonych ciasno modułów. Każdy z nich ma przynajmniej jeden kanał przelotowy na kabel z bocznym dostępem i wyposażony jest w sztywną tuleję ściskającą mającą gwint zewnętrzny do wkręcenia w otwór ścianki oraz wewnętrzny pierścieniowy próg, o który opiera się elastyczna tuleja ściskana a także gwint wewnętrzny i w nakrętkę mającą podporowy próg współpracujący z elastyczną tuleją ściskaną i gwint zewnętrzny współpracujący z gwintem wewnętrznym sztywnej tulei ściskającej. Nakrętka ma otwór centralny na kable, a średnica wewnętrzna sztywnej tulei ściskającej odpowiada średnicy zewnętrznej elastycznej tulei ściskanej.

Cechą wspólną znanych opracowań jest promieniowe uszczelnianie elastycznego materiału na obwodzie kabla.

Niedogodnością znanych elektrycznych przepustów kablowych jest mała wytrzymałość na duże różnice ciśnień wynikająca z małej powierzchni styku materiału uszczelniającego z kablem elektrycznym.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego przepustu kablowego, które umożliwi przeprowadzenie kabla elektrycznego między dwoma środowiskami o znacznej różnicy ciśnień oraz proste i szczelne osadzenie w przepuście.

Przepust kablowy według wynalazku zbudowany jest z obudowy w kształcie tulei posiadającej gwint wewnętrzny, dwóch uszczelek oporowej i dociskowej oraz śruby dociskającej z otworem centrycznym. Uszczelki posiadają otwory w różnej odległości od swojej osi. Otwór w uszczelce dociskowej jest w zakresie średnicy otworu centrycznego śruby dociskającej, a otwór w uszczelce oporowej jest w zakresie otworu obudowy.

Kabel prowadzony jest między jednym otworem a drugim w granicy między uszczelkami w postaci meandra, który powoduje zwiększenie płaszczyzny uszczelnienia kabla.

PL 223 011 B1

Zaletą wynalazku jest to, że dzięki labiryntowemu poprowadzeniu kabla przez dwie lub więcej uszczelek zwiększa się powierzchnia styku elastycznego materiału uszczelniającego z powierzchnią przewodu, co pozwala zastosować przepust w konstrukcjach np. komór próżniowych. Dodatkową zaletą proponowanego rozwiązania jest zabezpieczenie przewodu przed przypadkowym wyrwaniem.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, który stanowi przekrój przepustu.

Przepust kablowy zbudowany jest z obudowy 2 w kształcie tulei posiadającej gwint wewnętrzny, dwóch uszczelek oporowej 5 i dociskowej 4 i śruby dociskającej 1 z otworem centrycznym. Uszczelki 4 i 5 posiadają otwory w różnej odległości od swojej osi. Otwór w uszczelce dociskowej 4 jest w zakresie średnicy otworu centrycznego śruby dociskającej 1, a otwór w uszczelce oporowej 5 jest w zakresie otworu obudowy 2.

Kabel prowadzony jest z jednej strony przepustu na drugą poprzez mimośrodowe otwory w uszczelkach i między nimi w postaci meandra, który powoduje zwiększenie płaszczyzny uszczelnienia kabla.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Przepust kablowy posiadający elastyczną uszczelkę, znamienny tym, że zbudowany jest z obudowy (2) w kształcie tulei posiadającej gwint wewnętrzny, dwóch uszczelek oporowej (5) i dociskowej (4) i śruby dociskającej (1) z otworem centrycznym, uszczelki (4 i 5) posiadają otwory w różnej odległości od swojej osi, przy czym otwór w uszczelce dociskowej (4) jest w zakresie średnicy otworu centrycznego śruby dociskającej (1), a otwór w uszczelce oporowej (5) jest w zakresie otworu obudowy (2).