PL223766B1 - Urządzenie termobezpiecznikowe - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie termobezpiecznikowe, przeznaczone do sterowania zamykaniem i otwieraniem urządzeń armatury przemysłowej, zwłaszcza urządzeniami systemów oddymiania, w tym klapami oddymiającymi. Urządzenie termobezpiecznikowe, którego korpus wyposażony jest w ampułkę termoczułą oraz w nabój ze sprężonym CO2 odpalany przesuwaną iglicą za pomocą dźwigni, charakteryzuje się tym, że jego korpus (1) posiada szczelną komorę gazową wyposażoną w zespół suwaka oraz w nabój ze sprężonym CO2 połączoną poprzez kanałek z gniazdem ruchomego zespołu iglicy, które połączone jest również z zaworkiem odpowietrzającym (57), przy czym komora gazowa posiada środki techniczne umożliwiające połączenie jej z atmosferą zewnętrzną, a dolny koniec tego zespołu spoczywa luźno na górnej części profilowej dźwigni (22), której koniec osadzony jest obrotowo na osi zamocowanej poziomo w korpusie (1) oraz nieruchomo na sworzniu, podpierającym sprężyny śrubowo-walcowe umieszczone w pionowych gniazdach tego korpusu, przy czym na osi obok profilowej dźwigni (22) podpierającej zespół iglicy osadzony jest także górny koniec profilowej dźwigni zespołu elektromagnesu (32) z zamocowaną w nim ampułką alkoholową (81).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie termobezpiecznikowe, przeznaczone do sterowania zamykaniem i otwieraniem urządzeń armatury przemysłowej, zwłaszcza urządzeniami systemów oddymiania, w tym klapami oddymiającymi.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszenia patentowego nr P-385922 zatrzask wyzwalany termicznie, elektrycznie lub ręcznie składający się z co najmniej jednego zatrzasku elektromagnetycznego, połączonego rozłącznie z mikrosiłownikiem lub z urządzeniem termobezpiecznikowym, oraz z urządzenia odpalającego nabój ze sprężonym CO₂, korzystnie połączonego rozłącznie z urządzeniem termobezpiecznikowym, przy czym głowica mikrosiłownika i korpus urządzenia odpalającego nabój połączone są ze sobą rozłącznie za pomocą przewodów rurkowych, doprowadzających do elementów roboczych mikrosiłownika medium, powodujące jego przesuw. Zatrzask elektromagnetyczny składa się z korpusu, korzystnie prostopadłościennego, połączonego zawiasowo dźwignią, w którym zamontowany jest korpus głowicy zatrzasku, przysłonięty od góry tuleją blokującą i połączony od spodu rozłącznie z trzpieniem zatrzasku, oraz kubek elektromagnetyczny, zaopatrzony w ruchomą talerzową zworę magnesu, usytuowaną pod dźwignią, a od spodu w tulejową obsadę, wyposażoną w sprężynę walcową, przylegającą do dna tego kubka, natomiast pomiędzy kubkiem i korpusem głowicy zatrzasku w korpusie zamontowany jest prowadnik z umieszczoną na nim sprężyną walcową, której górny koniec przylega do tej dźwigni.

Znany jest również z polskiego opisu patentowego nr P-373927 zamek ryglujący wyzwalany termicznie posiadający obudowę, rygiel obrotowy zakończony hakiem, wstępnie naprężoną sprężynę napinającą oraz wyzwalacz temperaturowy, umieszczony pomiędzy ryglem, a obudową. Korpus rygla jest osadzony obrotowo na sworzniu, zamocowanym w obudowie, zaś wyzwalacz temperaturowy stanowi ampułka termoczuła, umieszczona pomiędzy występem oporowym rygla, a elementem podpierającym zamocowanym w obudowie. W innym wykonaniu tego zamka ma on obudowę, rygiel wychylny zakończony hakiem, wstępnie naprężoną sprężynę napinającą oraz wyzwalacz temperaturowy, umieszczony pomiędzy występem oporowym, wykonanym w korpusie rygla, a obudową. Korpus rygla jest połączony wychylnie z obudową poprzez mechanizm dźwigniowy i podparty w położeniu normalnym przez obrotową zapadkę, przymocowaną do obudowy, natomiast temperaturowy stanowi również ampułka termoczuła, umieszczona pomiędzy ramieniem zapadki, podpartej o występ oporowy, a elementem podpierającym, przymocowanym do obudowy.

Celem wynalazku jest opracowanie prostej i zwartej oraz małogabarytowej konstrukcji urządzenia termobezpiecznikowego, pozwalającej na łatwy jego montaż w systemie urządzeń armatury przemysłowej, zwłaszcza urządzeń systemu oddymiania jak również na łatwą jego obsługę nie wymagającą wysokich kwalifikacji.

Urządzenie termobezpiecznikowe według wynalazku składa się z korpusu posiadającego szczelną komorę gazową wyposażoną w zespół suwaka oraz w nabój ze sprężonym CO₂ połączoną poprzez poziomy kanałek z pionowym gniazdem ruchomego zespołu iglicy, które z kolei połączone jest z zaworkiem odpowietrzającym, przy czym ta komora gazowa posiada środki techniczne umożliwiające połączenie jej z atmosferą zewnętrzną, a dolny koniec zespołu iglicy spoczywa luźno na górnej części profilowej dźwigni, której górny koniec osadzony jest obrotowo na osi zamocowanej pozi omo w korpusie oraz nieruchomo na sworzniu, podpierającym dwie sprężyny śrubowo-walcowe umieszczone w pionowych gniazdach tego korpusu, przy czym na wspomnianej osi obok profilowej dźwigni podpierającej zespół iglicy osadzony jest także górny koniec profilowej dźwigni zespołu elektromagnesu z zamocowaną w nim ampułką alkoholową. Z kolei zespół suwaka tego urządzenia składa się z elementu walcowego posiadającego na swej zewnętrznej powierzchni parami usytuowane żebra pierścieniowe z umieszczonymi pomiędzy nimi pierścieniami uszczelniającymi komorę gazową, a w jego zewnętrznym czole ma dwustopniowy twór osiowy z osadzonym w nim znacznie dłuższym od niego kołkiem wystającym na zewnątrz urządzenia i prowadzonym w osiowym otworze korka, przysłaniającego zewnętrzne czoło tej komory, przy czym na wewnętrznej powierzchni otworu osiowego tej komory o większej średnicy wykonany jest przelotowy kanałek, usytuowany pomiędzy dwoma śrubami korpusu tego urządzenia. Korzystny jest gdy zespół iglicy tego urządzenia składa się z oprawy walcowej posiadającej osiowy nieprzelotowy otwór z osadzoną w nim igłą i umieszczoną luźno na niej oraz spoczywającą na pierścieniowym górnym czole tej oprawy sprężyną śrubowo-walcową, oraz gdy zespół ten osadzony jest szczelnie i przesuwnie w dwustopniowym gnieździe korpusu. Korzystnym jest także gdy zespół elektromagnesu tego urządzenia stanowi kompletny elektromagnes, wyposażony

PL 223 766 B1 w zworę połączony rozłącznie poprzez wspornik z korpusem urządzenia, a zwora ta połączona jest rozłącznie z dolnym odsądzeniem profilowej dźwigni, której przeciwległe odsadzenie wyposażone jest w śrubę dociskającą przylegające do niej jedno czoło ampułki alkoholowej do gniazda dolnego odsądzenia bocznego profilowej dźwigni zespołu iglicy. Poza tym w rozwiązaniu tego urządzenia jego korpus nad komorą gazową posiada po dwa nagwintowane otwory usytuowane naprzeciw siebie i prostopadle do osi tej komory, w które wkręcone są łącznikowe elementy śrubowe z przelotowymi osiowymi otworami połączonymi poprzez otworki oraz kanałek wykonane w tym korpusie nad komorą gazową.

Prosta konstrukcja przedmiotowego urządzenia termobezpiecznikowego pozwala zarówno na łatwy jego montaż w urządzeniach systemu oddymiania jak i na łatwą jego obsługę ograniczającą się tylko do wymiany w razie potrzeby naboju CO₂ w gnieździe iglicy, założenia nowej ampułki alkoholowej i ustalenia jej położenia w dźwigni zespołu iglicy i dźwigni elektromagnesu przez zwykłe dokręcenie jej śruby, które to elementy zostały uszkodzone w wyniku wystąpienia wysokiej temperatury, wywołanej na przykład pożarem w otoczeniu tego urządzenia. Termoczuła ampułka alkoholowa spełnia wówczas rolę wyzwalacza temperaturowego. Poza tym wyposażenie tego urządzenia w zaworek odpowietrzający łączący gniazdo iglicy i komorę gazową z atmosferą oraz w elementy łącznikowe umożliwiające dostęp do tej komory oraz ich połączenie z urządzeniami wykonawczymi pozwala na ciągłe utrzymywanie urządzenia w pełnej stuprocentowej gotowości do jego zadziałania w razie potrzeby związanej ze wzrostem temperatury w jego otoczeniu. Prosta konstrukcja tego urządzenia pozwala na łatwe wykonanie jego elementów składowych obniżając koszt jego wytwarzania do niezbędnego minimum.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładowym jego wykonaniu na rysunkach fig. 1-21 oraz w trzech stanach jego działania, przy czym fig. 1 - przedstawia urządzenie termobezpiecznikowe w stanie złożonym w widoku perspektywicznym, fig. 2 - to samo urządzenie w stanie rozłożonym jego części składowych w widoku perspektywicznym, fig. 3-9 to samo urządzenie w pozycji nieuzbrojonej w ampułkę alkoholową i nabój CO₂, przy czym fig. 3 - przedstawia to urządzenie w widoku z przodu, fig. 4 - to samo urządzenie w widoku z góry, fig. 5 - to samo urządzenie w widoku z boku, fig. 6 - to samo urządzenie w widoku od spodu, fig. 7 - to samo urządzenie w widoku perspektywicznym, fig. 8 - to samo urządzenie w przekroju pionowym wzdłuż linii A-A na fig. 4, fig. 9 - to samo urządzenie w przekroju pionowym wzdłuż linii B-B na fig. 8, fig. 10 - 15 to samo urządzenie w pozycji uzbrojonej w ampułkę alkoholową spełniającą funkcję wyzwalacza temperaturowego i w nabój ze sprężonym CO₂, przy czym fig. 10 - przestawia to urządzenie w widoku z przodu, fig. 11 to samo urządzenie w widoku z góry, fig. 12 - to samo urządzenie w widoku z boku, fig. 13 - to samo urządzenie w widoku perspektywicznym, fig. 14 - to samo urządzenie w przekroju pionowym wzdłuż linii C-C na fig. 11, fig. 15 - to samo urządzenie w przekroju pionowym wzdłuż linii D-D na fig. 14, a fig. 16-21 to samo urządzenie lecz po wykonaniu przez niego funkcji zabezpieczenia obiektu, to jest po pęknięciu ampułki alkoholowej i przebiciu membrany naboju CO2, przy czym fig. 16 - przedstawia to samo urządzenie w widoku z przodu, fig. 17 - to samo urządzenie w widoku od spodu, fig. 18 - to samo urządzenie w widoku z góry, fig. 19 - to samo urządzenie w widoku perspektywicznym, fig. 20 - to samo urządzenie w przekroju pionowym wzdłuż linii E-E na fig. 18, a fig. 21 to samo urządzenie w przekroju pionowym wzdłuż linii F-F na fig. 20.

Urządzenie termobezpiecznikowe składa się z korpusu prostopadłościennego (1), w którego ścianie czołowej (2) wykonana jest walcowa komora gazowa (3) z osadzonym w niej przesuwnie z espołem suwaka (4), naprzeciw którego w dwóch przeciwległych sobie ścianach (5 i 6) tego korpusu wykonane są po dwa nagwintowane otwory (7 i 8), w które wkręcone są śruby (9 i 10) z otworami osiowymi (11 i 12). W dnach tych nagwintowanych otworów wykonane są małe osiowe otworki (13 i 14) dochodzące do komory gazowej (3), której wewnętrzne czoło połączone jest poprzez poziomy kanałek (15) z prostopadle usytuowanym do niego gniazdem (16) ruchomego zespołu iglicy (17), której dolne czoło (18) jej oprawy (19) spoczywa na górnej bocznej profilowej powierzchni (20), górn ego końca (21) ramienia dźwigni (22) zespołu iglicy (17) połączonego przegubowo poprzez otwór (23) tego ramienia z osią (24) osadzoną nieruchomo i poziomo w dolnej części korpusu (1), a poprzez jej drugi końcowy otwór (25) nieruchomo z kołkiem oporowym (26) osadzonym w poprzecznym dolnym wyjęciu (27) korpusu (1), na którym spoczywają luźno dolne końce dwóch sprężyn śrubowo-walcowych (28), osadzonych w pionowych gniazdach (29) tego korpusu, przy czym na osi (24) osadzony jest również górny koniec (30) profilowej dźwigni (31) zespołu elektromagnesu (32) za pomocą jej otworu (33).

PL 223 766 B1

Wspomniane ramię dźwigni (22) zespołu iglicy (17) na dolnym jego końcu posiada odsadzenie boczne (34) z otworem - gniazdem (35) oraz dwa dalsze odsądzenia (36 i 37).

Zespół suwaka (4) stanowi element walcowy (38) posiadający na swej zewnętrznej powierzchni cztery pary pierścieniowych żeber (39) z umieszczonymi pomiędzy nimi pierścieniami uszczelniając ymi (40) typu „oring”, który w jego jednym czole ma nieprzelotowy dwustopniowy otwór osiowy (41) z osadzonym w nim ciasno znacznie dłuższym kołkiem (42), którego koniec (43) znajdujący się w części tego otworu o większej średnicy umieszczony jest luźno w otworze osiowym (44) korka (45), przysłaniającego czoło komory gazowej (3) i wystaje na zewnątrz korpusu (1), przy czym stałe poł ożenie korka (45) w tej komorze ustala pierścień osadczy (46), osadzony również w czole komory gazowej (3). Poza tym element walcowy (38) tego zespołu suwaka przy wewnętrznym czole i na wewnętrznej powierzchni otworu osiowego (41) posiada wykonany kanałek przelotowy (13), usytuowany pomiędzy śrubami (10) urządzenia, który w stanie uzbrojonym urządzenia jest odłączony od komory gazowej (3).

Zespół iglicy (17) składa się z oprawy (19) w kształcie walca z zaokrąglonym dolnym jego czołem (18), która na przeciwległym górnym czole (47) o mniejszej średnicy posiada wykonany nieprzelotowy otwór osiowy (48), w którym osadzona jest igła (49) z umieszczoną na niej luźno sprężyną wa lcową (50), opierająca się o górne pierścieniowe czoło (51) tej oprawy, która zaopatrzona jest także w pierścień (52) typu „oring”, uszczelniający ten zespół w jego gnieździe (16). Gniazdo to stanowi otwór o dwustopniowej średnicy, którego górna część (53) o większej średnicy posiada gwint wewnętrzny, w który wkręcony jest typowy nabój ze sprężonym CO₂ (54), przy czym w bocznej ścianie (55) korpusu (1) tego urządzenia oraz naprzeciw nagwintowanej części gniazda (16) wykonany jest otwór (56) z zamontowanym w nim zaworem odpowietrzającym tę komorę, który stanowi dwustopniowy korek walcowy z łbem sześciobocznym i przelotowym otworem osiowym (59) oraz osadzona na nim sprężyna walcowa (60) i grzybek z otworem (61), które uszczelnione są w otworze (56) za pomocą uszczelki (62) typu „oring”.

Z kolei zespół elektromagnesu (32) składa się z typowego kompletnego elektromagnesu (63), wyposażonego w zworę, (64) zasilanego napięciem 24V za pomocą zasilacza nie pokazanego na rysunku, oraz z jego profilowego wspornika (65) i profilowej dźwigni (31), przy czym wspornik ten p osiada dolne boczne odsadzenie (66), które poprzez jego otwór (67) i za pomocą śruby (68) jest połączony z jednym czołem (69) elektromagnesu (63) oraz górne jego odsadzenie (70), które poprzez jego otwory (71) i za pomocą śrub (72) przymocowane jest do dolnej powierzchni (6) korpusu (1) tego urządzenia. Z kolei ramię profilowej dźwigni (31) zespołu elektromagnesu (32), której górny koniec (30) wraz z dźwignią (22) zespołu iglicy (17) osadzony jest na wspólnej osi (24), tak że przylegają one do siebie i umieszczone są w podłużnym kanałku (73) wykonanym w dolnej powierzchni (6) korpusu (1), w dolnej części posiada potrójne boczne odsądzenia (74, 75, 76) usytuowane w przybliżeniu prostopadle do siebie, przy czym w nagwintowany otwór (77) odsądzenia (76) wkręcana jest śruba dociskowa (78), a do odsadzenia (74) posiadającego nagwintowany otwór (79) przymocowana jest za pomocą śruby (80) zwora elektromagnesu (64).

Zasada działania urządzenia termobezpiecznikowego polega na tym, że po uprzednim zamontowaniu go w przeznaczonej do jego stosowania armaturze przemysłowej na przykład w urządzeniu systemu oddymiania dokonuje się jego uzbrojenia, polegającego na umieszczeniu pomiędzy czołem śruby (78) wkręconej w nagwintowany otwór (77) bocznego odsądzenia (76) dźwigni elektromagnesu (31) oraz w gnieździe - otworze (35) odsądzenia (34) dźwigni (22) zespołu iglicy (17) ampułki alkoholowej (81) oraz wkręcenia tej śruby do oporu i ustalenia stałego położenia tej ampułki pomiędzy tymi elementami, po czym w nagwintowaną górną część (53) gniazda (16) zespołu iglicy (17) wkręca się nabój ze sprężonym CO₂ (54) usytuowany jego spłonką naprzeciw igły (49) tego zespołu. Następnie naciska się ręcznie dolne odsadzenie (36) dźwigni (22) zespołu iglicy (17) i wraz z dźwignią zespołu elektromagnesu (31) przesuwa się je w kierunku do elektromagnesu (63), tak aby została przyciągnięta zwora (64) do tego elektromagnesu. Wówczas w wyniku tego naciskania następuje obrót dźwigni (22) na jej osi (24) zamocowanej w korpusie (1) urządzenia i przemieszczenie się końca tej dźwigni wraz z zamocowanym w niej kołkiem (26) w dolnym wyjęciu (27) tego korpusu, powodującym ściśnięcie spoczywających na tym kołku obu sprężyn śrubowo-walcowych (28) w ich gniazdach (29) utrzymując je w ciągłym napięciu. Poza tym należy sprawdzić czy kołek (42) suwaka (4) nie wystaje na zewnątrz bocznej powierzchni (2) korpusu (1) urządzenia. Jeżeli wystaje to należy go wcisnąć wraz z suwakiem (4) w kierunku gniazda (16) zespołu iglicy (17) aż do oporu, w wyniku czego otwory osiowe (11) obu śrub

PL 223 766 B1 (9) połączone zostaną z otworami (13) wykonanymi w korpusie (1) i przysłonięte szczelnie zewnętrzną powierzchnią zespołu suwaka (4).

Tak uzbrojone urządzenie termobezpiecznikowe pozostaje w stanie gotowości jego zadziałania do czasu powstania niebezpiecznych warunków spowodowanych na przykład wystąpieniem pożaru. Wówczas występująca w pobliżu ampułki alkoholowej (81) tego urządzenia wysoka temperatura, powoduje nagrzanie się zawartego w niej alkoholu oraz pęknięcie tej ampułki, co z kolei powoduje natychmiastowe uruchomienie i przemieszczenie się dźwigni (22) zespołu iglicy (17) dociskanej kołkiem (26) za pomocą obu sprężyn walcowych (28), powodując tym samym nacisk tej dźwigni na dolne czoło (18) oprawy (19) zespołu iglicy (17) i jego przesuw w gnieździe (16) w wyniku czego igła (49) tego zespołu dokonuje przebicia membrany naboju CO₂ (54).

Wydostający się z tego naboju czynnik gazowy przechodzi wówczas z gniazda (16) zespołu iglicy poprzez kanałek (15) do komory (3) zespołu suwaka (4), powodując jego przesuw wraz z pr owadzącym go kołkiem (42) w otworze (44) korka (45) w kierunku bocznej ściany (2) korpusu (1) tak, że czoło tego suwaka znajduje się w położeniu powodującym całkowite odsłonięcie przez zespół s uwaka (4) usytuowanych naprzeciw siebie pierwszych od strony gniazda zespołu iglicy (17) otworów (11 i 13). Powoduje to wydostanie się tego czynnika gazowego na zewnątrz urządzenia, poprzez otwór (11) śruby (9) do połączonych z nią złączek dalszych urządzeń systemu oddymiania, przy czym w tym czasie również drugi zestaw otworów (11) śruby (9) i (14) korpusu (1) usytuowanych naprzeciw siebie zostaje połączony z atmosferą, zaś otwory (12) dolnych obu śrub (10) i usytuowane naprzeciw nich otwory (14) korpusu (1) zostają odcięte (odłączone) od pozostałych urządzeń systemu oddymiania, przy czym w tym czasie zwora (64) jest połączona z elektromagnesem (63) w wyniku czego dźwignia (31) zespołu elektromagnesu (32) pozostaje nieruchoma w stanie dotychczasowym. Urządzenie to poprzez oba zestawy śrub górnych (9) i dolnych (10) połączone jest za pomocą dołączonych do nich złączek z urządzeniami systemu oddymiającego.

Zarówno gniazdo (16) zespołu iglicy (17) jak i komora suwaka (3) i łączący je kanałek (15) są przez cały czas odpowietrzane za pomocą zaworka (57) zaopatrzonego w otwór (59) mający bezp ośredni kontakt z atmosferą.

Ponowne uzbrojenie urządzenia termobezpiecznikowego wymaga wykonania analogicznych czynności jakie wyżej opisano.

Możliwe jest także zadziałanie uzbrojonego urządzenia termobezpiecznikowego poprzez włączenie zasilacza 24V do sieci elektrycznej i podanie impulsu elektrycznego na cewkę elektromagnesu (63). Wówczas następuje zanik siły utrzymującej zworę (64) z jej dźwignią (31), a zblokowane z ampułką alkoholową dźwignie (31 i 32) przesuwają się razem, przy czym dźwignia (22) zespołu iglicy (17) powoduje uruchomienie tego zespołu i przebicie membrany naboju CO₂ (54) oraz związane z tym analogiczne jak opisano wyżej związane z tym następstwa.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie termobezpiecznikowe, którego korpus wyposażony jest w ampułkę termoczułą oraz w nabój ze sprężonym CO₂ odpalany przesuwaną iglicą za pomocą dźwigni, znamienne tym, że jego korpus (1) posiada szczelną komorę gazową (3) wyposażoną w zespół suwaka (4) oraz w nabój ze sprężonym CO₂ połączoną poprzez kanałek (15) z gniazdem (16) ruchomego zespołu iglicy (17), które połączone jest również z zaworkiem odpowietrzającym (57), przy czym komora gazowa (3) p osiada środki techniczne umożliwiające połączenie jej z atmosferą zewnętrzną, a dolny koniec tego zespołu spoczywa luźno na górnej części profilowej dźwigni (22), której koniec osadzony jest obrotowo na osi (24) zamocowanej poziomo w korpusie (1) oraz nieruchomo na sworzniu (26), podpierającym sprężyny śrubowo-walcowe (28) umieszczone w pionowych gniazdach (29) tego korpusu, przy czym na osi (24) obok profilowej dźwigni (22) podpierającej zespół iglicy (17) osadzony jest także górny koniec (30) profilowej dźwigni (31) zespołu elektromagnesu (32) z zamocowaną w nim ampułką alkoholową (81).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jego zespół suwaka (4) składa się z elementu walcowego (38) posiadającego na swej zewnętrznej powierzchni żebra pierścieniowe (39) z umieszczonymi pomiędzy nimi pierścieniami uszczelniającymi (40) komorę gazową (3), a w jego zewnętrznym czole ma dwustopniowy twór osiowy (41) z osadzonym w nim znacznie dłuższym od niego kołkiem (42) wystającym na zewnątrz urządzenia i prowadzonym w osiowym otworze (44) korka (45),

   PL 223 766 B1 przysłaniającego zewnętrzne czoło tej komory, przy czym na wewnętrznej powierzchni otworu osiowego (41) o większej średnicy wykonany jest przelotowy kanałek (13'), usytuowany pomiędzy śrubami (10) korpusu (1) urządzenia.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jego zespół iglicy (17) składa się z oprawy walcowej (19) posiadającej osiowy nieprzelotowy otwór (48) z osadzoną w nim igłą (49) i umieszczoną luźno na niej oraz spoczywającą na pierścieniowym górnym czole (51) tej oprawy sprężyną śrubowo-walcową (50), przy czym zespół ten osadzony jest szczelnie i przesuwnie w dwustopniowym gnieździe (16) korpusu (1).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jego zespół elektromagnesu (32) stanowi kompletny elektromagnes (63), wyposażony w zworę (64) połączony rozłącznie poprzez wspornik (65) z korpusem (1), przy czym zwora ta połączona jest rozłącznie z dolnym odsądzeniem (74) profilowej dźwigni (31), której przeciwległe odsadzenie (76) wyposażone jest w śrubę (78) dociskającą przylegające do niej jedno czoło ampułki alkoholowej (81) do gniazda (35) dolnego odsądzenia bocznego (34) profilowej dźwigni (22) zespołu iglicy (17).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jego korpus (1) nad komorą gazową (3) posiada po dwa nagwintowane otwory (7 i 8) usytuowane naprzeciw siebie i prostopadle do osi tej komory, w które wkręcone są łącznikowe elementy śrubowe (9 i 10) z przelotowymi osiowymi otworami (11 i 12) połączonymi poprzez otworki (13 i 14) oraz kanałek (13'), wykonane w tym korpusie nad komorą gazową (3).