PL223797B1 - Urządzenie do pozycjonowania głowy do zabiegu radioterapii - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do pozycjonowania głowy pacjenta, zwłaszcza w trakcie zabiegu radioterapii.

W trakcie zabiegu radioterapii ważne jest powtarzalne ułożenie głowy pacjenta względem źródła promieniowania. Do tego celu używane są zagłówki oraz kliny.

Znane jest z opisu patentowego nr DE 4 432 891 urządzenie do powtarzalnej lokalizacji głowy pacjenta do radioterapii posiadające podstawę połączona z pierścieniem z otworami, z którym połączone są sekcje maski. Urządzenie ma ramę łączącą poszczególne części maski za pomocą specjalnych elementów przeznaczonych do ustalania położenia głowy.

Znane jest również, z opisu patentowego nr US 6 698 045, urządzenie do unieruchomienia i dokładnego pozycjonowania głowy pacjenta posiadające podstawę, do której są zamocowane obrotowo podpórka i rama zagłówka, która ma mechanizm do blokowania suwaka podpórki.

Urządzenie do pozycjonowania głowy pacjenta posiada statyw mający cztery ścianki usytuowane parami w dwóch równoległych płaszczyznach i pod kątem, korzystnie prostym w stosunku do podłoża. W ściankach są otwory, korzystnie rozmieszczone identycznie w każdej parze ścianek usytuowanej naprzeciwko siebie tak, że stanowią odbicie lustrzane. Pomiędzy ściankami jest płyta mocująca z ramionami, która ma na dwóch bokach, począwszy od krawędzi, wybrania w postaci rowków. W rowkach umieszczone są końce sworzni przetkniętych poprzez otwory jednakowo usytuowane w dwóch naprzeciwległych sobie ścianek. Na końcu każdego ramienia płyty jest otwór, w których także są umieszczone końce sworzni, przetkniętych przez otwory w drugiej parze ścianek.

Korzystnie, ścianki są połączone poprzeczkami górnymi i poprzeczkami dolnymi, tworzącymi konstrukcję o zarysach prostopadłościanu.

Korzystnie, jedna z poprzeczek górnych łączących dwie naprzeciwległe ścianki jest zamocowana rozłącznie.

Urządzenie według wynalazku umożliwia dokładne ułożenie głowy pacjenta pod dowolnym kątem w stosunku do korpusu ciała. Może być wykorzystywane w położeniu pacjenta na wznak, jak też i na brzuchu.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie w rzucie aksonometrycznym, fig. 2 - widok płyty mocującej od strony dłuższego boku, a fig. 3 - górną poprzeczkę mocowaną rozłącznie w rzucie aksonometrycznym.

Urządzenie do pozycjonowania składa się ze statywu 1 i płyty 2 mocującej połączonych sworzniami 3 ze łbami. Statyw 1 posiada szkielet z włókna węglowego o zarysie prostopadłościanu, który tworzą cztery pionowe ścianki 4 usytuowane parami w dwóch równoległych płaszczyznach. W każdej ściance 4 są dwa rzędy otworów 5 o jednakowej średnicy, wykonanych jako odbicie lustrzane. Podstawę statywu 1 tworzą cztery dolne poprzeczki 6 łączące podstawy ścianek 4. Górne obramowanie tworzą poprzeczki 7 górne, z których trzy są połączone trwale ze ściankami 4, a górna poprzeczka 7a jest połączona ze szkieletem rozłącznie. Pomiędzy ściankami 4 jest płyta 2 mocująca z ramionami 8, w której na każdym z dwóch boków 9 jest wybranie w postaci rowka 10, który przebiega od krawędzi i ma długość równą w przybliżeniu 0,3 długości boku 9. Szerokość rowka 10 jest w przybliżeniu równa średnicy otworu 5. Na końcach ramion 8 jest otwór 11, wykonany od strony boku 9, o średnicy równej średnicy otworu 5. Poprzez jeden z symetrycznie umieszczonych otworów 5 w każdej z obu, usytuowanych naprzeciwko siebie ścianek 4 jest przetknięty sworzeń 3. Końcowa część sworznia 3 jest umieszczona w rowku 10 po obu stronach płyty 2 mocującej. Poprzez jeden z symetrycznie położnych otworów 5 w dwóch pozostałych ściankach 4 usytuowanych naprzeciwko siebie jest przetknięty sworzeń 3, natomiast koniec sworznia 3 jest umieszczony w otworze 11 każdego z ramion 8. W celu zapewnienia skuteczności połączenia statywu 1 z płytą 2 sworznie 3 i otwory 11 są nagwintowane. Dla ułatwienia odpowiedniego ustalenia płyty 2 mocującej w statywie 1 otwory 5 są numerowane.

Claims (4)

1. Urządzenie do pozycjonowania głowy pacjenta posiadające płytę mocującą sztywną maskę, znamienne tym, że posiada statyw (1) mający cztery ścianki usytuowane parami w dwóch równoległych płaszczyznach i korzystnie pod kątem prostym w stosunku do podłoża, w których to ściankach (4) są otwory, zaś pomiędzy ściankami (4) jest płyta (2) mocująca z ramionami (8), która ma na

PL 223 797 B1 dwóch dłuższych bokach (9) wybrania w postaci rowków (10), w których to rowkach (10) umieszczone są końce sworzni (3) przetkniętych poprzez otwory (5) dwóch naprzeciwległych siebie ścianek (4), natomiast na końcu ramion (8) płyta (2) ma otwory (11), w których także są umieszczone końce sworzni (3) przetknięte przez otwory (5) w drugiej parze ścianek (5).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że ścianki (4) są połączone poprzeczkami (7) górnymi i poprzeczkami (6) dolnymi, tworzącymi konstrukcję o zarysach prostopadłościanu.

3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że jedna z poprzeczek (7a) górnych, łączących dwie naprzeciwległe ścianki (4), jest zamocowana rozłącznie.

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że otwory (5) każdej pary naprzeciwległych ścianek (4) są rozmieszczone identycznie tak, że ścianki (4) naprzeciwległe stanowią odbicie lustrzane.