PL224105B1 - Płotek lekkoatletyczny - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest płotek lekkoatletyczny służący do szkolenia i treningu sportowców uprawiających bieg przez płotki oraz do zawodów rozgrywanych w tej dyscyplinie sportowej.

Znany ze stosowania płotek lekkoatletyczny posiada ramę oraz zespół poprzeczki usytuowany na ramie i połączony z nią rozłącznie.

Ramę płotka stanowi sztywny układ posiadający poziomą belkę nośną, dwie poziome stopy przeznaczone do posadowienia na podłożu oraz dwie pionowe kolumny przystosowane do przyjęcia poprzeczki.

W płotku znanym z polskiego opisu patentowego PL 196355 pionowe kolumny są przyspawane do belki nośnej w pobliżu jej końców. Każda kolumna jest wyposażona w sprężynową zatyczkę z przesuwnym kołkiem ustalającym, umieszczoną wewnątrz kolumny, przy jej górnym końcu, służącą do ustalania położenia zespołu poprzeczki na kolumnach, stosownie do zadanej wysokości płotka. Do końców poprzeczki są przytwierdzone prostopadle dwa teleskopy, wyposażone w otwory ustalające, przystosowane do przyjęcia kołków zatyczki. Ustalenie płotka w wybranym miejscu na bieżni zapewniają szpilki, którymi stopy płotka są przymocowane do podłoża.

Płotek znany z opisu ochronnego polskiego wzoru użytkowego PL 53309 posiada metalową ramę, składającą się z dwóch stóp, w których znajdują się przeciwciężary, poprzeczki łączącej stopy, dwóch nieruchomych kolumn połączonych ze stopami i końcami poprzeczki, ma także deskę z przymocowanymi do niej przy końcach teleskopami skojarzonymi przesuwnie z kolumnami ramy i ustalanymi w zadanym położeniu na tych kolumnach za pomocą sprężynowych zatyczek. Kolumny są wyposażone na górze w głowice ustalające, łączące te kolumny z nasadzonymi na nich przesuwnie teleskopami połączonymi z deską płotka. Dolne końcówki kolumn są połączone ze stopami, w pobliżu końców stóp. Stopa płotka jest złożona z dwóch ceowników tworzących razem zamknięty profil z wolnym wnętrzem o prostokątnym przekroju poprzecznym. Obie stopy są usytuowane poziomo, prostopadle do łączącej je poprzeczki. Każda stopa jest wyposażona w przeciwciężar umieszczony w jej wnętrzu przesuwnie. Przesuwanie przeciwciężaru, następujące każdorazowo przy zmianie położenia deski regulującej wysokość płotka, odbywa się ręcznie za pomocą sworznia, sztywno połączonego z przeciwciężarem jednym końcem, umieszczonego drugim końcem w rowku znajdującym się w bocznej ściance stopy i wystającego na zewnątrz stopy. Utrzymanie przeciwciężaru w odpowiednim położeniu, stosownym do wysokości płotka, zapewnia się przez umieszczenie końca sworznia w ustalonym zagłębieniu rowka.

W rozwiązaniu według wzoru użytkowego PL 53309 czynności zmiany wysokości płotka i zmiany położenia przeciwciężaru w stopie są wykonywane w dwóch odrębnych zabiegach przygotowawczych.

Według wynalazku płotek lekkoatletyczny, posiadający belkę nośną i dwie nogi przyłączone do końców tej belki, przy czym każda noga ma poziomą stopę z przesuwnym przeciwciężarem i pionową kolumnę umieszczoną na stopie, wyposażony w zespół poprzeczki zainstalowany przesuwnie na kolumnach nóg, charakteryzuje się tym, że w każdej nodze jest umieszczony układ cięgnowy, którego cięgna są połączone jednymi końcami z zespołem poprzeczki, zaś drugimi końcami z przeciwciężarem. W każdej nodze płotka górna ścianka stopy jest zaopatrzona w otwór, który łączy ze sobą wewnętrzne przestrzenie tej stopy i skojarzonej z nią kolumny.

Korzystnie noga płotka jest wyposażona w rolki, z którymi są skojarzone cięgna linowe układu cięgnowego, przy czym przez rolkę zawracającą umieszczoną w górnej strefie kolumny, jest przewinięte cięgno połączone z końcem przeciwciężaru bliższym kolumny, ze zblokowanym zestawem dwóch rolek kierujących, usytuowanych na styku kolumny i stopy, są skojarzone oba cięgna, a przez drugą rolkę zawracającą zabudowaną przy końcu stopy, jest przewinięte cięgno linowe połączone z drugim końcem przeciwciężaru.

Przykład wykonania wynalazku jest pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok ogólny płotka, fig. 2 - przekrój pionowy przez nogę płotka i zespół poprzeczki, uniesiony w górne położenie, a Fig. 3 przedstawia przekrój pionowy przez nogę płotka i zespół poprzeczki opuszczony w dolne położenie.

Płotek ma na dole poziomą belkę nośną 1, do końców której są przyspawane nogi 2, składające się z poziomych stóp 3 i pionowych kolumn 4, umieszczonych na tych stopach 3. Belka nośna 1 ma postać prostokątnej rury, natomiast stopy 3 są wykonane z kształtowych rur o prostokątnych zarysach w przekrojach poprzecznych, mających na bokach ścianki o płaskich powierzchniach zewnętrznych, na spodzie obrzeża wzdłużne wystające do dołu, zaś na górze zamknięte ścianki górne, podwyższone

PL 224 105 B1 ponad ścianki boczne. Kolumny 4, wykonane z okrągłych rur, są umieszczone na stopach 3, przy ich końcach i są do nich przyspawane. W miejscu styku kolumn 4 ze stopami 3 górne ścianki stóp 3 są wyposażone w otwory, które w każdej nodze 2 łączą wnętrza stopy 3 i kolumny 4.

Zespół 5 poprzeczki, złożony z dwóch rurowych teleskopów 6 i umocowanej w nich poprzeczki 7, jest osadzony przesuwnie swymi teleskopami 6 na kolumnach 4 nóg 2 i jest ustalany w wymaganym położeniu stosownie do żądanej wysokości poprzeczki 7. Utrzymanie poprzeczki 7 na zadanej wysokości zapewniają sprężynowe zatrzaski 8, zainstalowane w głowicach 9, osadzonych w górnych końcach kolumn 4. W kolumnie 4 znajduje się również kostka mocująca 10, usytuowana pod głowicą 9, połączona ze ściankami tej kolumny 4.

We wnętrzu teleskopu 6 znajduje się listwa 11, przymocowana górnym końcem do ścianki teleskopu 6 za pomocą zacisku 12. Listwa 11, na przeważającej swej długości, jest także usytuowana we wnętrzu kolumny 4, gdzie jest ustalona przesuwnie w rowkach prowadzących wykonanych w głowicy 9 i w kostce 10. W dolnym końcu listwy 11 znajduje węzeł mocujący 13, w którym są zamocowane końcówki obu cięgien linowych A i B układu cięgnowego 14.

Wewnątrz stopy 3 jest umieszczony przesuwnie przeciwciężar 15.

W teleskopie 6 i w stopie 3 są zabudowane rolki prowadzące, z którymi są skojarzone cięgna linowe A, B układu cięgnowego 14. W górnej strefie kolumny 4 do kostki 10 jest przymocowana górna rolka zawracająca 16, przez którą jest przewinięte cięgno linowe A połączone z końcem przeciwciężaru 15 bliższym kolumny 4, na styku kolumny 4 i stopy 3 znajduje się zestaw rolek kierujących 17 przeznaczony dla obu cięgien linowych A i B, zamocowany na podporze 18, zaś w końcowej strefie stopy 3 jest umieszczona dolna rolka zawracająca 19, przez którą jest przewinięte cięgno linowe B połączone z drugim końcem przeciwciężaru 15.

W końcu stopy 3 jest zainstalowany mechanizm napinający 20, który, poprzez korygowanie położenia rolki 19, służy do wywołania napięcia wstępnego w cięgnach A, B układu cięgnowego 14.

Teleskopy 6 zespołu poprzeczki 5 są wyposażone w pionowe rzędy otworów ustalających 21, przeznaczone do umieszczania w nich końcówek zatrzasków 8 i ustalania wysokości poprzeczki 7. Podczas zmiany wysokości poprzeczki 7 wciska się do wnętrza kolumny 4 końce zatrzasków 8 na każdej nodze 2, a zespół 5 z poprzeczką 7 przesuwa się po kolumnie 4 w górę lub w dół do nowego położenia, w którym końcówki zatrzasków 8 znajdą się w wybranych otworach ustalających 21.

Przy każdorazowej zmianie wysokości poprzeczki 7 następuje jednoczesne przesuwanie przeciwciężaru 15 w stopie 3, spowodowane oddziaływaniem cięgien linowych A i B.

Zmiana położenia przeciwciężaru 15 zapewnia zachowanie jednakowej stabilności płotka przy każdej wysokości poprzeczki 7, niwelując skutki zmian momentu przewrotu płotka, pochodzącego od poziomej siły działającej na poprzeczkę 7. Zmiana usytuowania przeciwciężaru 15 wywołuje zmianę momentu stabilizującego płotek, przeciwstawnemu do momentu przewrotu. Przy najniższym położeniu poprzeczki 7, kiedy moment przewrotu płotka jest najmniejszy, przeciwciężar 15 jest położony najbliżej kolumny 4, a pochodzący od niego moment stabilizujący ma najniższą wartość. Kiedy poprzeczka 7 znajduje się wyżej i moment przewrotu płotka jest większy, oddalenie przeciwciężaru 15 od kolumny 4 przez przesunięcie go w stronę końca stopy 3 powoduje odpowiednie zwiększenie momentu stabilizującego płotek.

Przy zmniejszaniu wysokości poprzeczki 7 obniżający się węzeł mocowania 13 cięgien linowych pociąga w dół umocowaną w nim końcówkę cięgna A, która - po przewinięciu przez zawracającą rolkę górną 16 - powoduje wyciąganie końcowej części tego cięgna A ze stopy 3 i przesuwanie przeciwciężaru 15 w stronę kolumny 4. Cięgno linowe B wykonuje w tym czasie ruch jałowy. Jego początek przesuwa się w dół, środek przemieszcza się w stronę końca stopy 3, a koniec, po przewinięciu przez rolkę zawracającą 19, podąża za przeciwciężarem 15 w stronę kolumny 4. Kierunek ruchu cięgien A, B podczas opuszczania poprzeczki 7 pokazano strzałkami na fig. 2.

Przy podnoszeniu poprzeczki 7 węzeł mocowania 13 jest przemieszczany w górę i pociąga za sobą do góry cięgno linowe B, które po przejściu przez rolkę kierującą 17 i przewinięciu przez dolną rolkę zawracającą 19 powoduje przesunięcie przeciwciężaru 15 w stronę końca stopy 3. W tym czasie cięgno linowe A wykonuje ruch jałowy; jego początkowy odcinek przemieszcza się do góry, a dalsza część, po przewinięciu przez górną rolkę zawracającą 16, przesuwa się w dół i podąża za przeciwciężarem 15 w stronę końca stopy 3.

Każda zmiana położenia poprzeczki 7 wywołuje samoczynnie wymaganą zmianę położenia przeciwciężaru 15.

Claims (3)

1. Płotek lekkoatletyczny, posiadający belkę nośną i dwie nogi przyłączone do końców tej belki, a każda noga ma poziomą stopę z przesuwnym przeciwciężarem i pionową kolumnę umieszczoną na stopie, wyposażony w zespół poprzeczki zainstalowany przesuwnie na kolumnach nóg, znamienny tym, że w każdej nodze (2) znajduje się układ cięgnowy (14), którego cięgna (A, B) są połączone jednymi końcami z zespołem (5) poprzeczki (7), a drugimi końcami z przeciwciężarem (15).

2. Płotek według zastrz. 1, znamienny tym, że w nodze (2) górna ścianka stopy (3) jest zaopatrzona w otwór łączący ze sobą wewnętrzne przestrzenie tej stopy (3) i skojarzonej z nią kolumny (4).

3. Płotek według zastrz. 1, znamienny tym, że każda noga (2) jest wyposażona w rolki (16, 17, 19), z którymi są skojarzone cięgna linowe (A, B) układu cięgnowego (14), przy czym przez rolkę zawracającą (16), umieszczoną w górnej strefie kolumny (4), jest przewinięte cięgno (A) połączone z końcem przeciwciężaru (15) bliższym kolumny (4), ze zblokowanym zestawem dwóch rolek kierujących (17), usytuowanych na styku kolumny (4) i stopy (3), są skojarzone oba cięgna (A, B), a przez drugą rolkę zawracającą (19), zabudowaną przy końcu stopy (3), jest przewinięte cięgno linowe (B) połączone z drugim końcem przeciwciężaru (15).